Αρχείο για Μαΐου 4, 2012

Οι ώρες του δικομματισμού είναι μετρημένες-Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Μαΐου 4, 2012

Πηγή:  04/05/2012  

«Διαγραφή του χρέους και έξοδο από το ευρώ ή συνέχιση του μνημονίου με κάποιες ενδεχομένως επιμέρους διορθώσεις που δεν πρόκειται να αλλάξουν την ουσία του είναι το πραγματικό δίλημμα των εκλογών της Κυριακής.»

Στο τέλος της εκλογικής περιόδου ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και υποψήφιος βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Β΄ Αθήνας Πέτρος Παπακωνσταντίνου μιλά στον Δημήτρη Τζιαντζή για το mao.gr, κάνοντας έναν απολογισμό της εκλογικής περιόδου που τελειώνει, για την εκλογική μάχη τις Κυριακής και για το στοίχημα της επόμενης μέρας. Προβλέπει μεγάλη άνοδο της αντικαπιταλιστικής –αλλά και της «επίσημης»- Αριστεράς,  πρωτοφανές λιντσάρισμα του δικομματισμού και διάλυση του ΠΑΣΟΚ  –και του πολιτικού σκηνικού- με τη μορφή που το ξέραμε.

 Ολόκληρη η συνέντευξη 5.4.12

Όταν η γενιά των 500 ευρώ, έγινε γενιά των 200 ευρώ

 Ποιες είναι οι κύριες διαφορές της «μουλωχτής» προεκλογικής περιόδου του 2012 που ζήσαμε με τις παλαιότερες;

Καταρχάς είναι το μέγεθος των διακυβευμάτων που τίθενται σε αυτές τις εκλογές. Αυτό που λεγόταν κάθε φορά ότι «αυτές είναι οι πιο κρίσιμες εκλογές μετά τη μεταπολίτευση», σε παλαιότερες περιπτώσεις ήταν υπερβολή, προεκλογική σκοπιμότητα, όμως σε αυτές τις εκλογές είναι συνείδηση κάθε Έλληνα. Έχουμε πίσω μας μια τρομερή διετία-τριετία. Δεν θα πίστευε κανένας, όταν έβγαινε το ΠΑΣΟΚ στις προηγούμενες εκλογές με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν», ότι μετά από δυόμισι χρόνια η γενιά των 500 ευρώ θα είχε γίνει γενιά των 200 ευρώ, ότι θα είχαμε μείωση του πραγματικού εισοδήματος κατά μέσο όρο 25%. Ότι θα είχαμε μια Ελλάδα οικονομικό ολοκαύτωμα και κοινωνικής φρίκης.

Η αίσθηση που έχετε αποκομίσει από την επαφή με τον κόσμο ποια είναι;

Υπάρχει διάχυτη νομίζω στην ατμόσφαιρα η διάθεση του κόσμου να γυρίσουμε σελίδα και εγώ θα σας παραλλήλιζα αυτές τις εκλογές, από μια άποψη, με εκείνες του 1981. Δεν υπήρχαν ποτέ μεγαλύτερες προσδοκίες στα λαϊκά στρώματα ότι σε αυτές τις εκλογές κατ’ εξαίρεση κάτι μπορεί να αλλάξει και ότι ο λαός δεν θα παίξει το ρόλο της γαλοπούλας που έχει το δικαίωμα κάθε τέσσερα χρόνια παραμονή Χριστουγέννων να διαλέγει τον σεφ, ότι κάτι περισσότερο μπορεί να κάνει αυτή τη φορά. Βεβαίως υπάρχουν και μεγάλες διαφορές. Το 1981 κυριαρχούσε μια εύκολη ήρεμη ελπίδα, η προσδοκία της εύκολης αλλαγής, μετά από το κράτος το μετεμφυλιακό της Δεξιάς, όμως σήμερα υπάρχει στην ατμόσφαιρα η προσμονή που έχει χαρακτηριστικά περισσότερο άγριας εκδίκησης: να πληρώσουν με κάθε τρόπο αυτοί που  μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση και πρωτίστως βέβαια οι δύο δυνάμεις του δικομματισμού.

(περισσότερα…)

Αχ, τα αγάπαγα τα καθαρά πράγματα…

Μαΐου 4, 2012

 

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Δεν θα σας απασχολήσω με την αναπόληση για χαμένα πράγματα, ο τίτλος είναι (όχι για πρώτη φορά) ελαφρώς παραπλανητικός -αλλά, αν τον ξαναδιαβάσετε θ’ αντιληφθείτε μιαν ιδιαιτερότητα που έχει. Δεν εννοώ τον “αθηναϊκό” παρατατικό (αγάπαγα) που πολλοί βορειολαδίτες φίλοι τον θεωρούν λαθεμένο, αλλά, θα το προσέξατε, ο τίτλος έχει για μοναδικό του φωνήεν το άλφα. Οπότε, ναι, το σημερινό άρθρο είναι αφιερωμένο στο Α, ένα ακόμα από τα άρθρα που κατά καιρούς κάνω για τα γράμματα του αλφαβήτου -νομίζω ότι με το Α τελειώνουμε τα φωνήεντα.

Βέβαια το Α δεν είναι όποιο κι όποιο γράμμα, είναι το πρώτο γράμμα του αλφαβήτου μας, και όχι μόνο του δικού μας αλφαβήτου αλλά και των συγγενικών του όπως το λατινικό και το κυριλλικό. Αλλά και το σημιτικό αλφάβητο απ’ όπου προήλθε το ελληνικό, πρώτο είχε τον πρόγονο του άλφα, το άλεφ, που βέβαια δεν είχε φωνηεντική αξία αλλά δήλωνε έναν δασύ φθόγγο, σαν το h. Το άλεφ σήμαινε το βόδι στα φοινικικά, και πράγματι έχει μια ομοιότητα με βοϊδοκεφαλή, όπως μπορείτε να δείτε.

Πρώτο στη σειρά, το άλφα είναι δηλωτικό της αρχής: είμαστε ακόμα στο άλφα, δηλαδή στην αρχή του έργου που έχουμε να κάνουμε. Κι όταν καταστραφεί μια επιχείρηση, ας πούμε, λέμε ότι ξαναρχίζουμε από το άλφα (ή από το μηδέν). Για κάποιον αδαή, όχι απαραίτητα μαθητή, λέμε δεν ξέρει ούτε το άλφα. Σε συνδυασμό με το ωμέγα, που είναι δηλωτικό του τέλους, το άλφα δίνει όλη την έκταση: από το άλφα ως το ωμέγα. Και για κάτι που είναι το σπουδαιότερο στοιχείο ενός συνόλου, λέμε πως είναι το άλφα και το ωμέγα. “Είσαι το άλφα μου και το ωμέγα μου” λέει ο Μπιθικώτσης (σε στίχους Βίρβου) στο γιουτουμπάκι, ενώ είμαι βέβαιος πως υπάρχουν και άλλα πολλά τραγούδια με τα δυο αυτά γράμματα:

(περισσότερα…)

Οι αναποφάσιστοι αποφασίζουν ….

Μαΐου 4, 2012

  με ένα κλικ στην εικόνα

Να κάνουν ανταρσία διότι…

Οι τάξεις μετά τις 6 Μάη

Μαΐου 4, 2012

Πηγή: http://epiroi.blogspot.com/

Ποιο είναι το ζητούμενο των εκλογών για την αστική τάξη ;

Να αντιστοιχίσει την αποτελεσματικότητα του πολιτικού της συστήματος, με τις απαιτήσεις των ταξικών οικονομικών της επιλογών.
Έχει κατορθώσει μέχρι τώρα ( μέσα σε χρόνο ρεκόρ ) – συναποφασίζοντας ( κατ ΄αναλογία με το ειδικό της βάρος) με τους «εταίρους» της ( Ε.Ε. Δ.Ν.Τ. ) – να πραγματοποιήσουν τη μεγαλύτερη, την πιο συντονισμένη και αποτελεσματική επίθεση κατά του κόσμου της εργασίας. Εξαντλώντας όμως ταυτόχρονα, τις αντοχές του παλιού πολιτικού τους δυναμικού.

Ο αντεργατικός κεραυνοβόλος πόλεμος της άρχουσας ελίτ και των διεθνών «εταίρων» της, είχε σαν συνέπεια τον κατακερματισμό του πολιτικού προσωπικού της, την επίκαιρη αναποτελεσματικότητά του. Η πολυδιάσπαση όμως του αστικού πολιτικού – κομματικού εποικοδομήματος, αποτελεί την ίδια στιγμή και την προετοιμασία της αναδιάρθρωσής του, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα δυνητικά αδιέξοδα που δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση.

Οι σχέσεις και η αλληλεπίδραση οικονομίας και πολιτικής, επιβάλλουν την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός νέου κομματικού θεσμικού πλαισίου, για την πολιτική διαχείριση της προωθούμενης οικονομικής προσαρμογής του κεφαλαίου.

(περισσότερα…)

Για το καλό μας, τι άλλο… Παντελής Μπουκάλας

Μαΐου 4, 2012

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Στα ψέματα πέρασε η προεκλογική περίοδος, κι όχι μονάχα με τα ψέματα, όπως οι παλαιότερες. Και σύντομη ήταν και δεν τηρήθηκαν όλα τα έθιμα. Το ντιμπέιτ, λ.χ. Αδικα στύψαμε το μυαλό μας για να εξελληνίσουμε τη λέξη (οι πιο προχωρημένοι βρήκαν και εδώ βαθιά ελληνική ρίζα, σιγά μη δυσκολεύονταν), για να τη λένε όλο καμάρι τα κανάλια και οι ραδιοσταθμοί μας, με τα ξενικά ωστόσο ονόματά τους. Ν.Δ. (αυτή κυρίως) και ΠΑΣΟΚ εξάντλησαν τα πυρομαχικά της σοφιστικής για να αποφύγουν την αρχηγική συνύπαρξη στο ίδιο στούντιο. Και τάχα επειδή σέβονται τόσο πολύ τον διάλογο ώστε αδυνατούν να τον αποδεχθούν υπό μορφή εξασθενημένη ή ευτελισμένη, αποφάσισαν: «Ντιμπέιτ γιοκ». Ε, τι, χίλιες φορές καλύτερα να τα λες μόνος σου· αυτό και πιο δημοκρατικό είναι και τον διάλογο υπηρετεί αυθεντικότερα.

Κι ύστερα είναι παλιά μας συνήθεια, όταν κάτι στραβώνει να μην το διορθώνουμε αλλά να το πετάμε. Τυπικός νεοπλουτισμός. Και τυπικότερος φαρισαϊσμός.

Το άλλο καινούργιο έθιμο πάντως, την απαγόρευση δημοσίευσης δημοσκοπήσεων, το τιμήσαμε δεόντως. Υποτίθεται πως η απαγόρευση αποφασίστηκε για να αποφευχθεί η εξαπάτηση του λαού, που, όπως φαίνεται, δεν πειράζει να τον θεωρούμε παραπλανητέο, είναι όμως κακό να τον αντιμετωπίζουμε σαν παραπλανήσιμο. Κι έτσι, στην εποχή που οι πομποί (παρα)πληροφόρησης είναι αναρίθμητοι, ελληνικοί και ξένοι, αποφασίσαμε τη χρήση μαζικών ωτασπίδων. Και καταφέραμε έτσι ό,τι ακριβώς υποτίθεται πως θέλαμε να αποφύγουμε: Δώσαμε την ευκαιρία στους σπορείς ψευδών ή «καθαρισμένων» ειδήσεων να παίξουν το παιχνίδι τους δίχως έλεγχο και ανταγωνισμό. Αλλά επειδή ουδέν κακόν κ.τ.λ., παρακινήσαμε ταυτόχρονα τους ψηφοφόρους να ασκηθούν στην ανάγνωση κάτω από τις λέξεις κι ανάμεσά τους, μήπως βρουν το μεγάλο μυστικό, ποιος προηγείται στα γκάλοπ-που-δεν-γίνονται, ποιος έρχεται δεύτερος.

(περισσότερα…)

Σαν σήμερα

Μαΐου 4, 2012

Παρασκευή,  4 Μαΐου 2012

 Παγκόσμια Ημέρα Άσθματος

Γιορτάζουν:Πελαγία, Πελαγής, Πελαγούλα, Πελαγίνα, Πελαγίτσα, Πελάγιος, Πελαγιώ

1905  Ηλεκτροφωτίζεται για πρώτη φορά η οδός Αθηνάς.

1924  Έναρξη των 8ων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι.

1932  Ο Αλ Καπόνε μπαίνει στη φυλακή για φοροδιαφυγή.

1953  Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του »Ο Γέρος και η Θάλασσα».

1979  Η Μάργκαρετ Θάτσερ ορκίζεται πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου με το κόμμα των Συντηρητικών. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας.

 

Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν θα είναι για τους κομμουνιστές μια συνηθισμένη μέρα

Μαΐου 4, 2012

 »Ο χρόνος όμως μέχρι τις εκλογές λιγοστεύει. Η κάλπη θα στέκεται εκεί απέναντί μας, μόλις βγούμε από το παραβάν και θα περιμένει ατάραχη, να δεχτεί την όποια επιλογή μας. Θα ήταν όμως μεγάλο λάθος αν εμείς αποφασίζαμε ατάραχοι για το τι θα ψηφίσουμε. Το σύστημα δεν μας δίνει κάθε μέρα την ευκαιρία να εκφράσουμε τη γνώμη μας. Με τους εκλογικούς του νόμους την αλλοιώνει. Έτσι και με τον τελευταίο, που χαρίζει στο πρώτο κόμμα, με το άνοιγμα της κάλπης, 50 έδρες! »

Πηγή: http://e-oikodomos.blogspot.com/

Το τι μας περιμένει από την Δευτέρα 7 Μάη είναι προδιαγεγραμμένο και φέρει τις υπογραφές αυτών που ξεδιάντροπα σπρώχνονται πάνω στα αποκαΐδια της κοινωνίας για να σβήσουν δήθεν τη φωτιά. Νέα μέτρα, νέες περικοπές στους μισθούς, νέα χαράτσια, περισσότερη φτώχεια, περισσότερη δυστυχία για το λαό. Αυτός ο λαός όμως κρατάει στα χέρια του αυτή τη χρονική στιγμή ένα όπλο, την ψήφο του, και δεν έχει παρά να το χρησιμοποιήσει σωστά. Το ζητούμενο πρώτα απ’ όλα πρέπει να είναι να μην μπορούν τα δυο πρώην μεγάλα κόμματα να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Αν συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα ποσοστά, θα ξεχάσουν αμέσως τις όποιες «διαφωνίες» τους και θα συγκυβερνήσουν. Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τι θα σήμαινε μια τέτοια εξέλιξη. Με νωπή τη «λαϊκή εντολή» μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ θα έριχνε απλά στο λαό τη χαριστική βολή.

 Αν αυτή ή κάποια άλλη συγκυβέρνηση προς την ίδια κατεύθυνση,  συγκεντρώσει περισσότερους από 180 βουλευτές, τότε, κοινοβουλευτικά τουλάχιστον, δεν θα υπάρχει γυρισμός. Η αναθεώρηση του Συντάγματος που θα κάνουν, θα είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους, θα νομιμοποιεί τα μνημόνια και άλλες αντιλαϊκές και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις όπως η απαγόρευση –στην ουσία- των διαδηλώσεων, ή η καθιέρωση ενός ακόμα πιο καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου και θα αλυσοδέσει το λαό σφιχτά, άγνωστο μέχρι πότε. Εκτός…

 Η φιλική προς το ΚΚΕ θέση του ιστολογίου έχει εκφραστεί πολλές φορές και με διαφορετικές αφορμές. Όπως και διάφορες ενστάσεις και κριτική σε κάποια ζητήματα. Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως αποτελεί πεποίθηση και θέση μας πως η άνοιξη για την εργατική τάξη και το λαό μας, δεν θα ξεπροβάλλει μέσα από τις κάλπες. Θα την φέρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όταν κατανοήσουν πραγματικά και αποδεχτούν το μετερίζι τους στον αδυσώπητο ταξικό πόλεμο που διεξάγεται σήμερα, όσο κι αν κάποιοι θεωρούν αυτήν την  ορολογία,  «ξύλινο» λόγο. Όταν οι εργάτες και οι σύμμαχοί τους συσπειρωθούν γύρω από ένα πανίσχυρο κομμουνιστικό κόμμα, έμπειρο πια και ικανό να εμπνεύσει, να συσπειρώσει, να συνθέσει τη διαφορετικότητα και να γίνει οδηγός στο δρόμο για την πραγματική λαϊκή εξουσία.

(περισσότερα…)