Οι τάξεις μετά τις 6 Μάη

Πηγή: http://epiroi.blogspot.com/

Ποιο είναι το ζητούμενο των εκλογών για την αστική τάξη ;

Να αντιστοιχίσει την αποτελεσματικότητα του πολιτικού της συστήματος, με τις απαιτήσεις των ταξικών οικονομικών της επιλογών.
Έχει κατορθώσει μέχρι τώρα ( μέσα σε χρόνο ρεκόρ ) – συναποφασίζοντας ( κατ ΄αναλογία με το ειδικό της βάρος) με τους «εταίρους» της ( Ε.Ε. Δ.Ν.Τ. ) – να πραγματοποιήσουν τη μεγαλύτερη, την πιο συντονισμένη και αποτελεσματική επίθεση κατά του κόσμου της εργασίας. Εξαντλώντας όμως ταυτόχρονα, τις αντοχές του παλιού πολιτικού τους δυναμικού.

Ο αντεργατικός κεραυνοβόλος πόλεμος της άρχουσας ελίτ και των διεθνών «εταίρων» της, είχε σαν συνέπεια τον κατακερματισμό του πολιτικού προσωπικού της, την επίκαιρη αναποτελεσματικότητά του. Η πολυδιάσπαση όμως του αστικού πολιτικού – κομματικού εποικοδομήματος, αποτελεί την ίδια στιγμή και την προετοιμασία της αναδιάρθρωσής του, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα δυνητικά αδιέξοδα που δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση.

Οι σχέσεις και η αλληλεπίδραση οικονομίας και πολιτικής, επιβάλλουν την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός νέου κομματικού θεσμικού πλαισίου, για την πολιτική διαχείριση της προωθούμενης οικονομικής προσαρμογής του κεφαλαίου.

Εάν δεχτούμε σαν υπόθεση εργασίας τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που πρόβλεπαν πολυκομματική βουλή τότε μας προκύπτει ένα ταξικό πολιτικό τόξο επτά κομμάτων ( ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ,ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ) που εκφράζουν βασικά αστικά και ελάχιστα μικροαστικά συμφέροντα με συνολικό όγκο ψηφοφόρων πάνω από το 50-60% του εκλογικού σώματος. Επιπλέον η αποδοχή του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού σχηματισμού της Ε.Ε. ( από ένα μέρος της λεγόμενης αριστεράς ΔΗΜΑΡ και τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ ), σαν προεπιλεγμένου περιοριστικού πλαισίου σύγκρουσης, επεκτείνει ακόμα περισσότερο την πολιτική επιρροή αυτού του τόξου.

Εάν οι κάλπες επαληθεύσουν την προηγούμενη εικόνα τότε μέσα από το νέφος που σηκώνει η πτώση του ξεπερασμένου πολιτικού της μηχανισμού, η αστική τάξη διακρίνει ήδη μια πολυσυλλεκτική όαση απ΄όπου θα αντλήσει τις αναγκαίες παλιές και νέες θεραπαινίδες της, προκειμένου να διαχειριστεί τόσο τις «μνημονιακές» όσο και τις » αντιμνημονιακές» επιλογές της, όταν και όσο το απαιτούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων κάθε φορά τμημάτων της.

Η άρχουσα τάξη κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τις εκλογές κρυπτόμενη πίσω : – από την «κρίση χρέους » όχι του καπιταλισμού, – από τις «λάθος επιλογές» όχι την σκόπιμη εξαθλίωση του λαού, – από » σκάνδαλα και διαφθορά και ανικανότητα των πολιτικών …» όχι της αντεργατικής φύσης της , – από «τις νόμιμες απαιτήσεις των δανειστών της χώρας » όχι των δικών της αναγκών για κέρδη , – από τα «εθνικά συμφέροντα» και όχι τα ταξικά συμφέροντά της …

Κατά συνέπεια το αστικό εκλογικό βαρόμετρο είναι προκαταρτικά πειραγμένο να δείχνει τις θύελλες και να κρύβει τις αιτίες τους !

Ποιο είναι το ζητούμενο των εκλογών για την εργατική τάξη ;

Να αντιστοιχίσει την εκλογική έκφραση της πολιτικής της παρουσίας με τα αντικειμενικά αντικαπιταλιστικά συμφέροντά της. Δηλαδή να ανεβάσει το επίπεδο της αυτοσυνείδησής της, να ενδυναμώσει την πεποίθησή της πως είναι «τάξη για τον εαυτό της » , δεν είναι «κοινωνικός εταίρος».

Αυτό σημαίνει πως κατανοεί (;) : – ότι η κρίση ( με όλες τις εκφράσεις της ανεργία, φτώχεια κλπ ) δεν είναι ένα ατύχημα προσωρινής διάρκειας, αλλά μια μόνιμη γενετική αρρώστια του καπιταλισμού, ότι η Ε.Ε. δεν είναι φτιαγμένη για τα συμφέροντα των εργατών αλλά των καπιταλιστών, δεν επιλέχθηκε από τους λαούς της αλλά επιβλήθηκε πάνω τους, – ότι η «κοινωνική συναίνεση» που προβάλλουν οι αστοί ( και όχι μόνο), είναι στην πραγματικότητα η κοινωνική εξάρτηση του εργάτη από τον κεφαλαιοκράτη, – ότι τα «μνημόνια» δεν έχουν να κάνουν με τη σωτηρία της χώρας αλλά με τη προώθηση των συμφερόντων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, ότι διλήμματα » ευρώ η δραχμή, μέσα η έξω από την ΕΕ, κυβερνητική σταθερότητα η χάος” είναι κατά βάση ( αλλά όχι μόνο) εκβιαστικοί χειρισμοί τακτικής με τον ίδιο στόχο, – ότι το εθνικό συμφέρον αντιστοιχεί στα δικά της συμφέροντα και επιδιώξεις και όχι αυτά των αστών , εξυπηρετείται και υπερασπίζεται από την ίδια και όχι από το κεφάλαιο.ότι η αντιμετώπιση της κρίσης, με κριτήριο αναφοράς το δικό της συμφέρον, θα είναι αποκλειστικά ( αυτό δε σημαίνει χωρίς συμμάχους ) δικό της καθήκον και κατάκτηση . Και αυτό είναι ο μόνος πραγματικός μονόδρομος σήμερα .

Τέτοια και τόσα ( και όχι μόνο ) ζητήματα χάθηκαν μέσα στη ομίχλη ( πραγματική και τεχνητή ) που επέβαλε στην προεκλογική πολιτική ρητορεία το αστικό πολιτικό σκηνικό «μνημόνιο – αντιμνημόνιο» . Μόνο από τις πολιτικές δυνάμεις κομμουνιστικής αναφοράς, επιχειρήθηκε ( αποσπασματικά, με αδυναμίες , καθυστερήσεις η λάθη αλλά επιχειρήθηκε ) να οδηγηθεί η πολιτική σκέψη των εργαζομένων στην καρδιά του προβλήματος. Στο πρόβλημα της εξουσίας, δηλαδή την καπιταλιστική ιδιοκτησία . Αυτό και μόνο αυτό, είναι που κρύβει, τρέμει και δε διαπραγματεύεται η άρχουσα τάξη. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν γι΄αυτήν ίσως σκληρούς , δύσκολους, επικίνδυνους χειρισμούς και συμβιβασμούς, αλλά όχι τον πραγματικό κίνδυνο . Εάν το εκλογικό αποτέλεσμα ενισχύσει αριθμητικά ( όχι σε ποσοστά ) τα κόμματα και τις οργανώσεις κομμουνιστικού προσανατολισμού, αυτό θα είναι ένα σημάδι πως η «τάξη για τον εαυτό της» έκανε ένα βηματάκι μπροστά. Χωρίς εκλογικές αυταπάτες και γνωρίζοντας πως το αστικό κοινοβούλιο είναι μια » ..μόνιμη επιτροπή του συνασπισμού της κυρίαρχης τάξης ενάντια στο λαό » να στείλει στη βουλή εκείνους τους εκπροσώπους της, που θα αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο αυτό το «βήμα» για να μιλήσουν «στις μάζες έξω από τη βουλή», για να προτείνουν τέτοια σοσιαλιστικά μέτρα που οδηγούν στην ανατροπή της καπιταλιστικής παραγωγής, μέτρα που είναι αντικειμενικά σκόπιμα και χρήσιμα για τους εργαζόμενους ,αλλά μέτρα αδύνατα για την όποια αστική κυβέρνηση.

Οι εκλογές μπορεί να δώσουν κυβερνήσεις που θα συγκροτηθούν από πολλές κλίκες υπό τον τίτλο και τη μορφή του συνασπισμού . Οι κυβερνήσεις συνασπισμού και η συχνή εναλλαγή τους, μπορεί να υποδηλώνουν πολιτική αστάθεια της κυβερνητικής κάστας, αλλά ταυτόχρονα η πολιτική εξουσία της κυρίαρχης τάξης να είναι σταθερή. Χρειάζεται εξαιρετική προσοχή σε αυτή τη διάκριση, για να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για τους πραγματικούς ταξικούς συσχετισμούς και για την κλιμάκωση της πολιτικής πάλης της εργατικής τάξης .

Μετά τις 6 Μάη το τοπίο θα είναι ίσως αγνώριστο στον αστερισμό των κομμάτων, όμως οι βασικές τάξεις της ελληνικής κοινωνίας θα είναι οι ίδιες. Ο μεταξύ τους συσχετισμός δύναμης δε θα αλλάξει, θα αλλάξουν όμως οι συνθήκες διεξαγωγής της ταξικής πάλης. Η πλειοψηφία της βουλής και η πλειοψηφία της λαϊκής θέλησης είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα. Οι απαιτήσεις μιας αληθινής κατάστασης πραγμάτων και το υλικό συμφέρον μιας τάξης δεν ταυτίζονται. Η ολιγαρχία της χώρας, μπορεί να δημιουργήσει εκείνη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα παίρνει αποφάσεις ευνοϊκές για τα οικονομικά της συμφέροντα, ταυτόχρονα όμως αυτό θα αντίκειται στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης κατάστασης πραγμάτων, μέσα στην οποία έχει εγκλωβίσει την κοινωνία.

 Οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις θα οξυνθούν δραματικά αμέσως μετά τις εκλογές. Σε ένα τέτοιο συγκρουσιακό, μπερδεμένο, ρευστό, πολιτικό περιβάλλον και σε συνθήκες που θα αλλάζουν ταχύτατα, η εργατική τάξη καλείται να πάρει από τους αστούς το ένδυμα του εκπροσώπου των συμφερόντων όλης της κοινωνίας και να το φορέσει η ίδια. Εάν αυτό είναι δύσκολο είναι πολύ δυσκολότερη και ακόμα πιο απαραίτητη η δουλειά των κομμουνιστών, για την αποκάλυψη αυτής της αστικής απάτης και την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης των εργαζομένων πως » μπορούν χωρίς αφεντικά «. Και φυσικά αυτό δεν είναι έργο μιας φοράς !

Θ.Α. 4/5/12

Explore posts in the same categories: Αριστερά, Οικονομική κρίση, Πολιτική, άρθρα, εκλογές 2012

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: