Αρχείο για 6 Μαΐου, 2012

Μια πρώτη εκτίμηση

6 Μαΐου, 2012

 Η έκπληξη για την οποία μίλησε η Αλέκα Παπαρήγα στην κεντρική της ομιλία στο «Πεδίον του Άρεως» ήρθε. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Αυτό το γεγονός δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί, ανεξάρτητα από το πώς θα κατασταλάξει το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό, βέβαια, που δεν θα μάθουμε, ίσως, ποτέ είναι το εάν η Αλέκα Παπαρήγα είχε συνειδητοποιήσει σε βάθος αυτό που έλεγε. Εμείς από τον «Εργατικό Αγώνα» ergatikosagwnas.gr/EA/ την είχαμε προειδοποιήσει. Και κατ’ επανάληψη.

 Τώρα, και πριν ακόμη από την αναγγελία της πρόβλεψης για το τελικό αποτέλεσμα, βλέπουμε πως διαγράφονται οι τάσεις των ποσοστών των κομμάτων. Κι απ’ ότι φαίνεται, από τα exit polls πάντα, αν πάρουμε τις προβλέψεις τους στις οριακές τους τιμές, μπορεί να προκύψει και δεύτερη έκπληξη. Δεν διατυπώνουμε μια σίγουρη εκτίμηση. Αυτό το διευκρινίζουμε και πρέπει να είναι απολύτως σαφές. Διατυπώνουμε την πιθανότητα αν «κάτσουν» τα αποτελέσματα στις οριακές τους τιμές, πιθανολογικά, μπορεί να προκύψει και δεύτερη έκπληξη.

Παρατήρηση πρώτη: Τα κόμματα του δικομματισμού υπέστησαν πραγματικό όλεθρο. Η Νέα Δημοκρατία έχοντας ως εκλογικό στόχο την αυτοδυναμία εισέπραξε μια κραυγαλέα απάντηση από τον ελληνικό λαό. Όχι μόνο δεν πέτυχε το στόχο της αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, το πραγματικό της εκλογικό ποσοστό θα υπολείπεται κατά πολύ από το ποσοστό που πήρε το 2009, που έχασε τις εκλογές. Θυμίζουμε ότι το ποσοστό αυτό ήταν 33.47%. Το ΠΑΣΟΚ από το 43.92%, που πήρε το 2009 και κέρδισε τις εκλογές, θα καταποντιστεί και θα χάσει πάνω από το 50% της εκλογικής του δύναμης.

Παρατήρηση δεύτερη: Ο σαφώς κερδισμένος των εκλογών είναι ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ. Έχει καθαρή ανοδική τάση. Κατόρθωσε να δημιουργήσει ρεύμα έσα στο εκλογικό σώμα κυρίως με την πρότασή του για την ενότητα της Αριστεράς και τη δημιουργία κυβέρνησης της Αριστεράς. Ανεξάρτητα από τοπραγματοποιήσιμο της πρότασης του ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ στο ποσοστό αυτό, που του αποδίδεται από τα exit polls, πρέπει να αναγνωριστεί μια πραγματική διάθεση του ελληνικού λαού. Οι όροι της πραγματοποίησης αυτής της πρότασης είναι μια διαφορετική υπόθεση, με δεδομένο ότι ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκε απέναντί του μια πραγματική επιχειρηματολογία που θα τροποποιούσε ή θα ενίσχυε ακόμη περισσότερο αυτήν τη διάθεση του ελληνικού λαού και σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Το μεγάλο πρόβλημα για τον ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ είναι το πώς θα διαχειριστεί το ποσοστό που πήρε. Και σε ποια κατεύθυνση. Όλα είναι προς απόδειξη.

(περισσότερα…)

Η πρόκληση της επόμενης μέρας…Κώστας Λαπαβίτσας-Στάθης Κουβελάκης

6 Μαΐου, 2012

                        Κρίση και Αριστερή Διέξοδος 

 

Η επόμενη μέρα για την Ανατρεπτική Αριστερά .

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Α Α ΛΙΒΑΝΗ ένα κείμενο θέσεων που προκαλεί και προσκαλεί σε διάλογο και δράση.

 Κρίση και Αριστερή Διέξοδος 

Θέσεις για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο.

Κώστας Λαπαβίτσας – Στάθης Κουβελάκης

Μάϊος 2012

 

»Η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ, η σύγκρουση με την ΕΕ και η υιοθέτηση εκτεταμένου αντικαπιταλιστικού προγράμματος θα λειτουργήσει ως παράδειγμα για τους ευρωπαϊκούς λαούς. …..Η Ελλάδα μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς για τη δράση των άλλων ευρωπαϊκών λαών που δέχονται τεράστιες πιέσεις λόγω της κρίσης και επιζητούν μεγάλες αλλαγές, όπως δείχνουν οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Βρετανία. Σε μια τέτοια προοπτική   η Ευρώπη θα μπορέσει ίσως να μπει σε διαφορετική πορεία, προωθώντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη των ευρωπαϊκών λαών με πραγματικούς όρους και όχι με τη σημερινή υποκρισία που καλύπτει την ιμπεριαλιστική κυριαρχία. Θα πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικό πλήγμα κατά του νεοφιλελευθερισμού και της χρηματιστικοποίησης που οδήγησαν στην τεράστια κρίση του 2007. Η ανατρεπτική αριστερά μπορεί όντως να κάνει την Ελλάδα να αλλάξει τον εαυτό της συμβάλοντας σε ευρύτερες παγκόσμιες αλλαγές. »

 Ο Κώστας Λαπαβίτσας και ο Στάθης Κουβελάκης καταθέτουν 54 θέσεις – προτάσεις , χαράσσουν τους άξονες της Αριστερής Διεξόδου από την Κρίση, ενώ αναδεικνύουν   την αναγκαιότητα μετωπικής συμμαχίας των  πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με πυρήνα μια Αριστερά με ανατρεπτικό προσανατολισμό.  

 Οι θέσεις χωρίζονται σε τρία μέρη:

  • Γενικευμένη καπιταλιστική κρίση: Ευρώπη και Ελλάδα(θέσεις 1-17)

  • Κοινωνικές δυνάμεις και πολιτική εξουσία στην εποχή των μνημονίων (θέσεις 18-41)

  • Αριστερή πρόταση για επίλυση της κρίσης και κοινωνική αλλαγή( θέσεις 42-54)

 Σας παρουσιάζουμε μια σύντομη περίληψη των θέσεων.

Η κρίση που αντιμετωπίζει ο ελληνικός καπιταλισμός είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτική, κρατική, ιδεολογική και ηθική. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ελλάδα αντιμετωπίζει γενικευμένη κρίση που δεν οφείλεται σε πόλεμο αλλά πηγάζει ενδογενώς από τις καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις….Η ελληνική κρίση είναι μέρος της παγκόσμιας αναταραχής που ξεκίνησε το 2007 και άρα πηγάζει από τις γιγαντιαίες αντιφάσεις του χρηματιστικοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού της εποχής μας…Η συσσώρευση στις ώριμες καπιταλιστικές χώρες δεν έχει μπει σε νέα και δυναμική βάση, ενώ δεν έχει ανεβεί αποφασιστικά η μακροπρόθεσμη κερδοφορία του κεφαλαίου. Παράλληλα η παραγωγική βάση της παγκόσμιας οικονομίας αναδιαρθρώνεται προς όφελος της αναδυόμενης Ασίας και σε βάρος των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Το θεσμικό και νομικό πλαίσιο της καπιταλιστικής συσσώρευσης, από την άλλη, καθορίζεται από τις νεοφιλελεύθερες θεσμικές αλλαγές των τελευταίων τριών δεκαετιών. Η κυριότερη αλλαγή είναι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και των χρηματοπιστωτικών αγορών…. Ο ώριμος καπιταλισμός της εποχής μας δεν έχει έντονο αναπτυξιακό δυναμισμό, αλλά δημιουργεί αλλεπάλληλες φούσκες στις οποίες συμμετέχει και το βιομηχανικό κεφάλαιο αποσπώντας χρηματοπιστωτικά κέρδη. Η γιγαντιαία φούσκα του 2001-7 οδήγησε στην κρίση που ξέσπασε το 2007, εκφράζοντας τη βαθύτερη δυστοκία της συσσώρευσης με τη μορφή της διόγκωσης του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους….

(περισσότερα…)

Συνειδητά αριστερά στην κάλπη -Αριάδνη Αλαβάνου

6 Μαΐου, 2012

Οι ομιλίες του επικεφαλής του Σύριζα τις τελευταίες ημέρες αναβίωσαν το σχήμα της αλήστου μνήμης “δημοκρατικής παράταξης” [ : “ Η δημοκρατική παράταξη της μεταπολίτευσης … είναι ο σημερινός νέος συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα τον ισχυρό Σύριζα” –ομιλία στην Πάτρα] δείχνοντας ότι στο φαντασιακό των σχεδιαστών της συριζικής πολιτικής διαμορφώνεται μια προσέγγιση, στην οποία ο Σύριζα θα παίξει, κατ΄ αναλογία, το ρόλο του τότε ΠΑΣΟΚ. Θα ήταν ευχής έργο να διαμορφωνόταν ένα ευρύ μέτωπο με πυρήνα την αριστερά και ριζοσπαστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, με άρνηση πληρωμής του χρέους και σύγκρουση με την Ευρωζώνη/ΕΕ που επιβάλλει την πολιτική κοινωνικής εξόντωσης. Όμως, ο Α. Τσίπρας δεν άφησε περιθώριο παρανοήσεων επ΄ αυτού: Από τη Θεσσαλονίκη έστειλε το “μήνυμα στην Ευρώπη” ότι εγγυάται την παραμονή της χώρας στο ευρώ (Αυγή, 5/5, πρωτοσέλιδο). Συν τοις άλλοις, με αυτή την αποστροφή σήμανε ταυτόχρονα την υποβάθμιση (ή και ακύρωση;) εκ μέρους της ηγεσίας του Σύριζα του στόχου για συμπόρευση της αριστεράς, βάσει του οποίου έχτισε και το εκλογικό προφίλ του. 

Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

Ελάχιστες ώρες πριν αρχίσει η εκλογική διαδικασία είναι πασιφανές ότι τα κόμματα του “μαύρου μετώπου” χάνουν σημαντικό μέρος της δύναμής τους. Δεν είναι μόνο τα ευρήματα των φανερών ή κρυφών δημοσκοπήσεων που το υποδεικνύουν, αλλά περισσότερο οι αναιμικές συγκεντρώσεις, ο χλιαρός ή ανύπαρκτος ενθουσιασμός μπροστά σε έναν Βενιζέλο και έναν Σαμαρά που πασχίζουν ματαίως να πείσουν. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της σύντομης αυτής προεκλογικής περιόδου είναι η σύγχυση κριτηρίων που παρατηρείται στον κόσμο που στρέφει την πλάτη του στον δικομματισμό ομαδικά. Η αδιάκριτη υποστήριξη “μικρών κομμάτων” αποτελεί την κυρίαρχη τάση. Αυτή η τάση δημιουργεί το στοιχείο της αβεβαιότητας για το πού τελικά θα στραφεί η διαμαρτυρία, η διάθεση τιμωρίας των υπευθύνων της μνημονιακής κοινωνικής σφαγής. Ένα το κρατούμενο συνεπώς είναι ότι ο λαός απορρίπτει, απ΄ ό,τι φαίνεται στην πλειοψηφία του, την πολιτική που εφαρμόστηκε τα τελευταία δύο χρόνια και τους φορείς της, και άρα από την κάλπη θα αναδειχθεί ένα ούτως ή άλλως διαφορετικό πολιτικό τοπίο, το οποίο είναι ήδη ορατό με τις αναδιατάξεις που έχουν ήδη γίνει τόσο στο χώρο της δεξιάς όσο και του ΠΑΣΟΚ. 

Όσο κι αν φαίνεται τετριμμένο, λόγω της συνεχούς επανάληψης, όντως ενυπάρχει μεγάλο στοιχείο κρισιμότητας στις εκλογές αυτές σε πολλά επίπεδα. Πρώτα απ΄ όλα, επειδή είναι εμφανές ότι  θα συνεχιστεί και θα ενταθεί την επόμενη περίοδο η πολιτική αστάθεια. Ακόμη κι αν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. καταφέρουν να έχουν, ασθμαίνοντας, δικομματική αυτοδυναμία, θα είναι αδύνατον να αντέξουν το τσουνάμι που θα έλθει από τις αντιδράσεις του κόσμου. Ήδη στον ιδιωτικό τομέα οι εργοδότες, με πρόσχημα την ύφεση, αυθαιρετούν ασύστολα σε μειώσεις μισθών και απολύσεις, ενώ τα νέα μέτρα του Ιουνίου, το λεγόμενο διετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, αποσκοπεί σε νέες περικοπές των κρατικών δαπανών, ύψους 15 δισ. ευρώ σύμφωνα με υπολογισμούς, που θα βαρύνουν μισθούς, συντάξεις, νοσοκομεία, παιδεία και γενικότερες κοινωνικές δαπάνες. 

(περισσότερα…)