Αρχείο για 11 Μαΐου, 2012

Υπαρκτός και άμεσος ο κίνδυνος της χρεωκοπίας-Κώστας Λαπαβίτσας

11 Μαΐου, 2012

Η πρώτη συνέντευξη- παρέμβαση  του Κώστα Λαπαβίτσα για την ελληνική κρίση στην ‘’Ελευθερία” Λάρισας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη

«Το κλίμα στις διεθνείς αγορές είναι εξαιρετικά αρνητικό για τη χώρα μας. Σταδιακά έχει αναφανεί η προσδοκία ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει, προσδοκία η οποία ανατροφοδοτείται – το περιμένεις, άρα δεν αγοράζεις, άρα το κάνεις πιθανότερο. Δημιουργείται έτσι πεδίο για τα διάφορα όρνεα των χρηματοπιστωτικών αγορών να παίξουν παιχνίδια εναντίον του ελληνικού κρατικού χρέους. Τις τελευταίες εβδομάδες εξελίσσεται τεράστια κερδοσκοπική επίθεση εναντίον των ελληνικών χαρτιών στο Σίτυ του Λονδίνου. Σημειωτέον ότι το παιχνίδι αυτό είναι και εναντίον του ευρώ». Αυτά υποστηρίζει σήμερα στην «Ελευθερία» ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ο κ. Λαπαβίτσας ειδικεύεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα και την ιαπωνική οικονομία. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς για θέματα πολιτικής οικονομίας του χρήματος και του πιστωτικού συστήματος. Το καινούργιο του βιβλίο θα πραγματεύεται την χρηματιστικοποίηση της οικονομίας και την κρίση του 2007-9.

Η συνέντευξη:

Είναι τόσο απογοητευτική η κατάσταση της χώρας μας όπως την περιγράφουν οι ξένοι οίκοι και τα κεντρικά ΜΜΕ, η υπάρχει και η υπερβολή;

– Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Το κλίμα για την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου είναι εξαιρετικά αρνητικό αυτήν τη στιγμή. Ευθύνεται κατά κύριο λόγο η συστηματική παραποίηση των στατιστικών στοιχείων από τις ελληνικές κυβερνήσεις για χρόνια ολόκληρα. Η επίσημη παραπληροφόρηση των αγορών δεν παραβλέπεται πλέον.  Από την άλλη, υπάρχει και άμεση πολιτική διάσταση σ’ όσα συμβαίνουν. Είναι αναπόφευκτο αυτό στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Για να αγοράσει κρατικά ελληνικά χαρτιά ο ξένος πιστωτής απαιτεί πληροφόρηση για την κατάσταση της εγχώριας οικονομίας και κοινωνίας, καθώς και για το πρόγραμμα της κυβέρνησης. Την πληροφόρηση παρέχουν κυρίως τράπεζες, διεθνείς οργανισμοί, διάφοροι οίκοι αξιολόγησης, κ.α.
Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται επίσημοι κρατικοί λογαριασμοί, δημοσιευμένα στοιχεία εταιριών, δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων, κτλ. Όταν τα επίσημα στοιχεία παραποιούνται εκ συστήματος, το κλίμα συναλλαγών γίνεται πολύ κακό. Θα περάσει πολύς καιρός έως ότου το ελληνικό κράτος ανακτήσει την αξιοπιστία του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παίζονται διάφορα πολιτικά παιχνίδια από αξιωματούχους της Eυρωπαϊκής Eνωσης, ή άλλων κρατών.
Με δυο λόγια, το πρόβλημα δεν είναι ‘στημένο’, όπως μερικές φορές αφήνεται να εννοηθεί. Ούτε οφείλεται σε υπερβολές του ξένου τύπου, πολιτικά παιχνίδια σε βάρος της χώρας μας, και αλλά παρόμοια. Ο συνωμοτισμός δεν είναι καλός σύμβουλος σε τέτοια ζητήματα. Υπάρχει πολιτική διάσταση στην παρούσα κρίση, αλλά αυτή πατάει στις πραγματικές αδυναμίες του ελληνικού κράτους, και κατ’ επέκταση της οικονομίας και κοινωνίας.

Υπάρχει όντως περίπτωση χρεοκοπίας της χώρας μας;

– Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και άμεσος. Για να το εξηγήσω με απλό τρόπο, το ελληνικό κράτος είναι υποχρεωμένο σε τακτά διαστήματα να εκτελεί πληρωμές στο εξωτερικό, πολλές εκ των οποίων είναι αποπληρωμές παλαιότερων δανείων. Για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του πρέπει να μπορεί να δανείζεται σε επίσης τακτά διαστήματα. Συχνά οι πληρωμές είναι στην αρχή του έτους, και για την Ελλάδα ο κύριος όγκος είναι μέχρι τον Απρίλιο. Εάν δεν μπορέσει να δανειστεί με λογικούς όρους στις επόμενες εβδομάδες η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με στάση πληρωμών, δηλαδή χρεοκοπία.
Όπως ήδη εξήγησα το κλίμα στις διεθνείς αγορές είναι εξαιρετικά αρνητικό για τη χώρα μας. Σταδιακά έχει αναφανεί η προσδοκία ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει, προσδοκία η οποία ανατροφοδοτείται – το περιμένεις, άρα δεν αγοράζεις, άρα το κάνεις πιθανότερο. Δημιουργείται έτσι πεδίο για τα διάφορα όρνεα των χρηματοπιστωτικών αγορών να παίξουν παιχνίδια εναντίον του ελληνικού κρατικού χρέους. Τις τελευταίες εβδομάδες εξελίσσεται τεράστια κερδοσκοπική επίθεση εναντίον των ελληνικών χαρτιών στο Σίτυ του Λονδίνου. Σημειωτέον ότι το παιχνίδι αυτό είναι και εναντίον του ευρώ. Δηλαδή οι κερδοσκόποι ποντάρουν και σε γενικότερη κρίση του ευρώ, οπότε τα κέρδη θα είναι πραγματικά γιγαντιαία.

(περισσότερα…)

Πολιτικές εξελίξεις – Κώστας Λαπαβίτσας

11 Μαΐου, 2012

Πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Για το »ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ» – Μαρώ Τριανταφύλλου

11 Μαΐου, 2012

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ταξιδευτής» το νέο βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη με τίτλο «Ψωμί και Τριαντάφυλλα – Θέματα Τέχνης και Πολιτικής.»

«Εξωοικονομικές» όψεις της κρίσης: όπως στην κοινωνία, τη δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα, την τέχνη και τον πολιτισμό. Το πολλαπλό χρέος της αριστεράς… Αριστερά και τέχνη. Τέχνη και πολιτική. Ο ρωσικός μοντερνισμός και η καλλιτεχνική πρωτοπορία στη σφαίρα της πιο δημιουργικής συνάντησης στην ιστορία του κόσμου τέχνης και πολιτικής, θεωρίας και πράξης, καλλιτεχνών και κοινωνίας την πρώτη δεκαπενταετία από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Μετά το Μάη του 68: Η πικρή ιστορία της σχέσης της αριστεράς με τη μετανεωτερικότητα. Από τις θεωρίες «τέλους της ιστορίας» μέχρι τις καταλήψεις ως μορφή πάλης σήμερα: Το φορτίο των αξιών την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Πολιτισμός και ανάπτυξη την περίοδο της μεταμοντέρνας «πολιτισμικής συνείδησης» του ύστερου καπιταλισμού.

Για το βιβλίο  γράφει η συγγραφέας Μαρώ Τριανταφύλλου

Όταν η Νάντια μου έστειλε το δελτίο τύπου για το καινούριο της βιβλίο, εντυπωσιάστηκα. 508 σελίδες! Θαυμάζω τους ανθρώπους που βγαίνει από μέσα τους εύκολα το μάγμα των σκέψεών τους και γίνεται καθαρός και ωραίος, κοινωνήσιμος και κοινωνικός γραπτός λόγος.

Είπα «εύκολα». Όχι, αδικώ την Νάντια. Πίσω από τα κείμενα που συγκεντρώνονται στον ογκώδη τόμο και που καλύπτουν πάνω από μια δεκαετία υπάρχει πολλή δουλειά, πολλή μελέτη, άπειρες ώρες στοχασμού. Είναι ιδιαιτέρως αξιομνημόνευτο ότι στα κείμενά της θα δείτε θεματικές εμμονές όχι όμως φραστικές επαναλήψεις. Δεν είναι κείμενα που τα δημιουργεί με copy-paste, όπως συχνά συμβαίνει όταν κάποιοι διανοούμενοι καλούνται συχνά πυκνά να απαντήσουν σε εν πολλοίς παρόμοια ερωτήματα που τους τίθενται από διάφορα έντυπα, είτε υπό μορφή συνέντευξης είτε με τη μορφή άρθρου. Είναι κείμενα πολύ καλά δουλεμένα, ένα-ένα και κάθε φορά σαν να απαντούσε τα ερωτήματα για πρώτη φορά. Σε κάθε ένα οριοθετεί εκ νέου το ερώτημα ή το αντιμετωπίζει από μια άλλη οπτική, χτίζοντας αργά αλλά αποτελεσματικά μια θεωρία, που παίρνει μορφή από κείμενο σε κείμενο. Μεταφέρει τις παρατηρήσεις της για όσα βλέπει γύρω της, επιλέγει να μας πει από όσα είδε εκείνα που όχι μόνο εικονογραφούν την πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα πρώτα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης –της Γερμανίας εν προκειμένω (τα δύο κείμενα της μπρεχτικής ενότητας που επιγράφονται: «Σκηνές από την ανατολικογρμανική επαρχία» και «Μπρεχτ στην ανατολικογερμανική επαρχία» είναι από τις πιο γλαφυρές απεικονίσεις της κατάστασης στην πρώην Α. Γερμανία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια), λέω, λοιπόν, για να επανέλθω, όχι μόνο εικονογραφούν τα κείμενα αυτά την πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα αλλά και δείχνουν εναργώς αυτό που πρεσβεύει η συγγραφέας πως το πολιτικό και το πολιτιστικό είναι μια αρραγής ενότητα. Συγκροτούν ως παζλ την άποψη της για την σχέση τέχνης και Αριστεράς, θέτουν το ερώτημα της δυνατότητας μιας αριστερής τέχνης στο οποίο η Βαλαβάνη απαντά καταφατικά. Αν μάλιστα αποφάσιζε αυτή η αμετανόητη μπρεχτολόγος να επικεντρωθεί στο έργο της της ανάλυσης του Μπρεχτ και να γράψει το μεγάλο βιβλίο της γι’ αυτόν, που περιμένουμε όσοι την ξέρουμε, σίγουρα οι μπρεχτικές μελέτες στον κόσμο θα αποκτούσαν ένα πολύ σημαντικό βιβλίο αναφοράς.

(περισσότερα…)

Το τραγούδι των σειρήνων – Νάντια Βαλαβάνη

11 Μαΐου, 2012

Εφημ. Εργατική Αριστερά

Τρία 24ωρα μετά απ’ αυτές τις εκλογές, ξέρουμε ότι ο άνεμος απελευθέρωσης των ανθρώπων στην Ελλάδα ξεπέρασε τελικά κατά πολύ σε δύναμη το ανοιξιάτικο αγέρι. Το εκλογικό αποτέλεσμα τινάζει στον αέρα την «κλασική» κυβερνητική δικομματική εναλλαγή όσο και τη δυνατότητα συνέχισης της συγκυβέρνησης των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων. Σπάει εξαρτήσεις και στερεότυπα, κάνοντας πολύ πιο δύσκολη τη χειραγώγηση των ανθρώπων. Σε αυτή την περίεργη μετεκλογική άνοιξη το μήνυμα απελευθέρωσης που εκπέμπεται, τόσο έναντι της δηλωμένης «ευρωπαϊκής πρόθεσης» καταδίκης της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια ζωή-καταναγκαστικά έργα αντί «πινακίου φακής» μέσα από πολιτικές λιτότητας «τουλάχιστον» μέχρι το 2030, όσο και ως δυνατότητα των «πειραματόζωων» να σηκώσουν κεφάλι, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Δονήσεις και τριγμοί γίνονται ήδη αισθητοί απ’ άκρη σε άκρη της Γηραιάς Ηπείρου.

Σε αυτά τα τρία «πυκνά» 24ωρα ο ΣΥΡΙΖΑ έμαθε πια με την ίδια του την πείρα διάφορα σημαντικά θέσφατα. Όπως ότι αν ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς βρεθεί ξαφνικά σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης και, πολύ περισσότερο, πάρει την προβλεπόμενη απ’ το Σύνταγμα εντολή διερεύνησης διακυβέρνησης της χώρας και συνεχίζει, παρ’ όλα αυτά, να επισείει ως πεδίο προγραμματικών συγκλίσεων των άλλων δυνάμεων της αριστεράς κι ενός κυβερνητικού προγράμματος μιας αριστερής διακυβέρνησης τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, τότε απλώς δεν κατάλαβε: Ότι οι εκλογές έχουν τελειώσει και νομίζει ότι είναι ακόμα σε προεκλογική περίοδο. Ότι από «κόμμα διαμαρτυρίας» έχει πλέον μεταβληθεί σε (δυνητικά) κόμμα εξουσίας. Αλλιώς, υποκρίνεται, ενώ στην πραγματικότητα δε θέλει να (συν)κυβερνήσει.

(περισσότερα…)

Νίκο, φέρε παιδί μου το πλαίσιο….

11 Μαΐου, 2012

Γ. Δραγασάκης: Οχι μονομερής διαγραφή του χρέους

Πηγή: http://leninreloaded.blogspot.com/

 «Εγχώριες δυνάμεις ήταν σε ανοικτή γραμμή με τον Μπαρόζο και τον προετοίμαζαν, μόλις λάβει την επιστολή Τσίπρα, να βγει και να κάνει δηλώσεις ότι μετά την επιστολή αυτή η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ» κατήγγειλε στον realfm 97,8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου ο Γιάννης Δραγασάκης.

 Ο κ. Δραγασάκης τόνισε πως «θα είναι καταστροφή» το να εφαρμοστούν τα μέτρα του Ιουνίου, προσθέτοντας ότι «κάθε περαιτέρω μέτρο που επιδεινώνει την ύφεση, έχει πολλαπλασιατικά καταστροφικά αποτελέσματα».

 Επίσης, ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του χρέους: «Στη σκέψη τη δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης. Δηλαδή να βγούμε και μονομερώς να πούμε ότι διαγράφουμε το χρέος. Αυτό που θα γίνει είναι μια επαναδιαπραγμάτευση, ένα πλαίσιο διαφορετικό μέσα στο οποίο θα θέσουμε τους δικούς μας στόχους».

Πηγή: real-fm

Ένα πλαίσιο διαφορετικό, ένα πλαίσιο διαφορετικό, πού το είχα βάλει; Νίκοοοοοοοο!!! Βλέπεις πουθενά το πλαίσιο;

Ας δούμε, λοιπόν, το «πλαίσιο»…

Κατά την παραλαβή της διερευνητικής εντολής ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Η κρίση δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση».

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να παρακάμψει και να περιορίσει τον ταξικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης μέσα από …γεωγραφικά (και μάλιστα γεωγραφικώς ελλιπή) όρια.

Ας σταθούμε σε αυτό καθαυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» εντός του οποίου – κατά τον κ. Τσίπρα – πρέπει να αναζητηθεί η «λύση» του ελληνικού προβλήματος.

(περισσότερα…)

Προαπαιτούμενα ελπίδας – Γιάννης Βαρουφάκης

11 Μαΐου, 2012

»Κατά βάθος λέει την αλήθεια ο Βαρουφάκης»

 Απάντηση στο Γ. Βαρουφάκη  από τον Χρ. Κατσούλα: antapocrisis.gr

 

Πηγή: protagon.gr

Την περασμένη Κυριακή, η παράταξη του Μνημονίου ηττήθηκε κατά κράτος. Την Δευτέρα που ακολούθησε άρχισε να προδιαγράφεται μια δεύτερη ήττα: η ήττα της Αντι-μνημονιακής παράταξης. Έτσι είναι. Στον καιρό της Κρίσης είναι πολύ εύκολο να έχουμε μόνο ηττημένους. Τόσο στον πολιτικό όσο και στον οικονομικό στίβο. (Αυτή δεν ήταν άλλωστε η μοίρα των λαών την δεκαετία του 1930, η οποία ακολούθησε μετά το 2008 της εποχής εκείνης; Μετά το 1929; Τότε δεν ηττήθηκαν μαζί τόσο οι συντηρητικοί-μεν-φιλελεύθεροι-δε αστοί όσο και η Αριστερά;)

Η ήττα της παράταξης του Μνημονίου οφείλεται σε κάτι πολύ απλό: Η λογική του Μνημονίου δεν μπορούσε σε καμία των περιπτώσεων (όσο χρηστή και αποτελεσματική να ήταν η διακυβέρνηση των δύο μνημονιακών κυβερνήσεων που είχαμε) να πετύχει τον βασικό στόχο του Μνημονίου: την αποτροπή – μέσω τεράστιων δανείων και αυστηρής λιτότητας – της πτώχευσης του δημοσίου και της περαιτέρω βύθισης της πραγματικής οικονομίας στην όλο και επιταχυνόμενη Ύφεση. (Πόσο δε μάλιστα που η εν λόγω διακυβέρνηση κάθε άλλο παρά αποτελεσματική ήταν!)

Η ήττα της Αντιμνημονιακής παράταξης θα έρθει (εκτός κι αν μεσολαβήσει μια αλλαγή στάσης από τον Σύριζα) λόγω μιας άλλης εξ ίσου στυγνής πραγματικότητας: Η Ελλάδα μπορεί να βγει από αυτή την Κρίση με τις δικές της δυνάμεις όσο μπορούσε το Ohio, ανεξάρτητα και αυτόνομα από την υπόλοιπη Αμερική, να βγει από την Μεγάλη Ύφεση το 1931. Σε καμία των περιπτώσεων! Μας αρέσει δεν μας αρέσει, η τύχη της Ελλάδας είναι αναπόσπαστα δεμένη με εκείνη της υπόλοιπης ευρωζώνης. Όσο βαυκαλιζόμαστε ότι μπορούμε να διαχωρίσουμε την πορεία μας από την Ευρώπη και, με τις δικές μας δυνάμεις, να πορευτούμε σε ένα καλύτερο αύριο, δημιουργούμε τις συνθήκες μιας συντριπτικής ήττας της ελπίδας ότι η Αντιμνημονιακή ψήφος θα βγει σε καλό.

(περισσότερα…)

Ο κατήφορος της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ- Σταύρος Μαυρουδέας

11 Μαΐου, 2012

 

 Καλούμε το λαό να… διορθώσει την ψήφο του,

 αν θέλει να συγχρονιστεί με τις εξελίξεις

 Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ πλέον έχει χάσει κάθε μέτρο. Αφού με την ψευδεπίγραφη και υποκριτική “αριστερή” στροφή της το μόνο που έχει κατορθώσει είναι να στηρίζει τις κυρίαρχες πολιτικές, τώρα πλέον οδηγεί στον αυτοχειριασμό όλο αυτό τον κόσμο, που πιστός (και δίκαια) στην ιστορική παράδοση του κομμουνιστικού ρεύματος στη χώρα μας, ακολούθησε – εκών ακών – τις άθλιες πολιτικές της. Επιπλέον αμαυρώνει, στο βαθμό που κατορθώνει να το καπηλεύεται, το ίδιο το κομμουνιστικό ρεύμα.

Η στάση της τόσο στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος (που ουσιαστικά μόνη αυτή μαζί με τον δικομματισμό βρήκε σαν απογοητευτικό) όσο και στα βρώμικα μετεκλογικά παιχνίδια είναι απλά αχαρακτήριστη και θυμίζει εποχές Μανιαδάκη και Τυρίμου.

Ιδιαίτερα η πρόσφατη δήλωση της όπου ζητά νέες εκλογές και ταυτόχρονα δηλώνει ότι «Καλούμε το λαό να… διορθώσει την ψήφο του, αν θέλει να συγχρονιστεί με τις εξελίξεις» δείχνει ότι πλέον όχι μόνο έχει πάρει διαζύγιο από την μαρξιστική λογική αλλά πλέον χωρίζει και από την απλή κοινή λογική. Θυμίζει, σε ακόμη χειρότερη εκδοχή, την διαβόητη ανοησία του Μπ.Δρακόπουλου ότι “ο λαός δικαιούται να σφάλλει” (μετά αντίστοιχη εκλογική αποτυχία του ΚΚΕεσ.).

Κάποιος θα έπρεπε να της θυμίσει – εάν οι περιβάλλοντες γνωρίζουν στοιχειωδώς – το ακόλουθο κείμενο ενός μεγάλου κομμουνιστή, του Μπ.Μπρεχτ:

«Ύστερ’ απ’ την εξέγερση της 17 του Ιούνη,

ο γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών

έβαλε και μοιράσανε στη λεωφόρο Στάλιν προκηρύξεις

που λέγανε πως ο λαός

έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης,

και δεν μπορεί να την ξανακερδίσει

παρά μονάχα με διπλή προσπάθεια. Δε θα’ ταν τότε

πιο απλό, η κυβέρνηση

να διαλύσει το λαό

και να εκλέξει έναν άλλον…;»

Καλά μυαλά.

 Πηγή: Stavros Mavroudeas 11/05/2012