Αρχείο για 19 Μαΐου, 2012

Αλέκα Παπαρήγα: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ φέρει νομοσχέδιο κατάργησης του μνημονίου θα το στηρίξoυμε…

19 Μαΐου, 2012

Αποσπάσματα από την σημερινή  ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα, σε μέλη της ΚΝΕ, στον Περισσό.

Σάββατο, 19 Μαίου 2012 23:40

Στο λαό αξίζει μια κυβέρνηση που θα «κόψει» κάθε επαφή με την ΕΕ, θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και η οποία θα δώσει στον λαό την εξουσία του πλούτου και των παραγωγικών υποδομών και η οποία με πανεθνικό σχεδιασμό θα αναπτύξει ότι μπορεί να αναπτυχθεί στην Ελλάδα, υπογράμμισε η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, σε σημερινή ομιλία της σε μέλη της ΚΝΕ, στον Περισσό.

Η κ. Παπαρήγα είπε ότι αυτή η κυβέρνηση θα ελέγχεται από τα «κάτω» προς τα «πάνω» και πρόσθεσε ότι το ΚΚΕ θα είναι πρωταγωνιστής σε μια τέτοια κυβέρνηση η οποία επιπλέον θα καταργήσει την συμμετοχή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και θα αναπτύξει σχέσεις με όλα τα κράτη, αλλά ωφέλιμες για τον ελληνικό λαό, καθώς, όπως ανέφερε, «η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει τείχη».

Το ΚΚΕ δεν μπορεί να πάρει μέρος σε καμία άλλη διακυβέρνηση στο έδαφος της εξουσίας των μονοπωλίων, είπε η κ. Παπαρήγα, προσθέτοντας ότι είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α , «από άλλους δρόμους» ο λαός θα απογοητευθεί και η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο συντηρητική, καθώς «θα καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα».
Προτάσσοντας το σύνθημα «Κοιτάξτε μπροστά» και διευκρινίζοντας ότι το σύνθημα αφορά το άμεσο μέλλον, η γγ της ΚΕ του ΚΚΕ κάλεσε σε ισχυροποίηση του κόμματος, υπογραμμίζοντας ότι το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα μιας χρήσης, ούτε θεωρεί την δύναμή του ως αυτοσκοπό, αλλά επιθυμεί να ισχυροποιηθεί γιατί πρωταγωνιστής των εξελίξεων πρέπει να είναι ο λαός και το «ΚΚΕ εμπροσθοφυλακή της λαϊκής δύναμης».

Η κ. Παπαρήγα υπογράμμισε ότι ο βασικός αντίπαλος της εργατικής τάξης και του λαού είναι μέσα στην Ελλάδα και επισήμανε ότι αν η σύγκρουση δεν γίνει μέσα στην Ελλάδα, τότε δεν θα γίνει τίποτα στην Ευρώπη.

Η κ. Παπαρήγα διερωτήθηκε τι θα κάνει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α όταν το ΚΚΕ καταθέσει νομοσχέδιο για την κατάργηση των Μνημονίων και πρόσθεσε ότι αν (ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α από την πλευρά του) φέρει τέτοιο σχέδιο νόμου θα το στηρίξουμε.

(περισσότερα…)

Η ελεγεία του ξεριζωμού-Ελένη Καραίνδρου(2005)

19 Μαΐου, 2012

Elegy of the Uprooting – Eleni Karaindrou (2005)

Έρχονται τα δύσκολα – Χρίστος Κατσούλας

19 Μαΐου, 2012

»Η άρνηση των εταίρων να δεχτούν την ακύρωση των δανειακών συμβάσεων και των υποχρεώσεων που απέρρεαν από αυτές, μπορεί να προκαλέσει άτακτη υποχώρηση του νεοφιλελευθερισμού, μπορεί όμως να γεννήσει μια μεγάλη αντιδραστική σκλήρυνση. Μπορεί να μην δοθούν οι επόμενες δόσεις, να μην γίνονται αποδεκτές οι ελληνικές εγγυήσεις, να μην διατεθεί ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, να αποκλειστεί η χώρα για χρόνια από τις αδηφάγες αγορές. Η ιστορία, η πολιτική ιστορία και η οικονομική επιστήμη έχουν αποδείξει ότι τίποτε από αυτά δεν είναι θανατική καταδίκη. Ας μην ξεδοντιάζουμε τα όπλα μας.»

Το πολιτικό ζήτημα της 6ης Μάη ήταν η αποδοκιμασία του μνημονίου με στήριξη στην πρόταση της κυβέρνησης αριστεράς. Το πολιτικό ζήτημα της 17ης Ιούνη είναι η ακύρωση του μνημονίου από την κυβέρνηση της αριστεράς. Δηλαδή η κυβέρνηση αριστεράς έγινε από σύνθημα ζύμωσης, σύνθημα δράσης και άμεσης υλοποίησης.

Αυτό θα είναι το δίλημμα των εκλογών.

Ή θα έχουμε μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις που θα οδηγήσει σε μνημονιακές διολισθήσεις, ή θα έχουμε μια αριστερή αντιμνημονιακή πλειοψηφία που θα πάρει μέτρα ανάτασης της κοινωνίας και επιβίωσης του λαού. Εδώ δεν χωράνε μεσοβέζικες τοποθετήσεις.

Η πόλωση ανάμεσα στην αντιμνημονιακή αριστερά και στη μνημονιακή δεξιά θα είναι ο καμβάς που πάνω του θα ξετυλιχτούν οι επόμενες βδομάδες. Πριν δύο μήνες, κανείς δεν περίμενε ότι οι μνημονιακές δυνάμεις δεν θα είχαν την οριακή έστω κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Συνέβη.

Σήμερα πολλοί φαντάζονται ότι είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί αυτό που ξεκίνησε στις 6 Μάη. Αυτή και μόνο η μετατόπιση είναι συνταρακτική.

(περισσότερα…)

Επιβεβαίωση σεναρίων για πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ

19 Μαΐου, 2012

 
Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Aπό τις Βρυξέλλες Κώστας Kαρκαγιάννης και Νίκος Xρυσολωράς

Η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επεξεργάζονται σενάρια έκτακτης ανάγκης για το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ, δήλωσε ο Ευρωπαίος επίτροπος Εμπορίου Κάρελ ντε Χουχτ. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, στελέχη μεγάλων διεθνών φαρμακοβιομηχανιών επεξεργάζονται από κοινού με την Κομισιόν και την Ομάδα Δράσης σχέδια έκτακτης ανάγκης για την προμήθεια φαρμάκων σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

«Εχουμε μπει στην τελική ευθεία σε σχέση με το ελληνικό ζήτημα, αλλά δεν ξέρουμε ακόμη την οριστική κατάληξη» ανέφερε χθες σε συνέντευξή του στη βελγική εφημερίδα De Standaard ο κ. Ντε Χουχτ, εξηγώντας ότι «πριν από ενάμιση χρόνο ίσως θα υπήρχε κίνδυνος να εκδηλωθεί φαινόμενο ντόμινο, αλλά σήμερα υπάρχουν υπηρεσίες στην Επιτροπή και στην ΕΚΤ οι οποίες εργάζονται για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου σεναρίου». Ο κ. Ντε Χουχτ κάλεσε τις ελληνικές κυβερνήσεις να «εφαρμόσουν όσα έχουν συμφωνηθεί, διότι αυτή είναι η μοναδική ρεαλιστική επιλογή» και εξέφρασε προβληματισμό για το αποτέλεσμα των ερχόμενων εκλογών, εκτιμώντας ότι σήμερα στην Ελλάδα «κυριαρχεί η απελπισία». Προειδοποίησε δε ότι πιθανή έξοδος από το ευρώ θα δημιουργήσει χάος στην Ελλάδα, χωρίς να εξαφανίσει τα ελλείμματα της, που σήμερα χρηματοδοτούνται από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

(περισσότερα…)

Greek sovereign debt crisis and Ecuador – Leonidas Vatikiotis

19 Μαΐου, 2012

 Πηγή: leonidasvatikiotis

Firstly, I would like to thank you very much for the invitation to this very interesting congress. Your ambitious effort for the formation of a financial architecture different to the IMF’s shows that there are real alternatives to the nightmare without end that the peoples in the peripheral countries of Europeare currently living in. I’m speaking about Greece, Portugal and Ireland and as of late, Italy and Spain.

The common element in all these cases is a very big public debt and an equally big budget deficit which, in the aftermath of crisis of 2008, was characterized as unbearable and unviable. Under the threat of imminent derailment of public finance (something that actually was never proved to happen) during the last two years, Europe lives under the iron heel of the most severe, the most inhuman austerity measures that have been imposed in our region since the post war period.

I’m describing their common characteristics:

Cuts in social spendings and especially to health, education, social security and transportation

Cuts in wages, salaries and pensions

Privatizations of public utilities (water, energy, etc.) and a massive sell-off of public property, and

Increases in every kind taxes that are paid by the people.

These measures are deeply unjust because the roots of this current crisis aren’t in the generous welfare state of these countries which never had high wages or well-equipped hospitals.

(περισσότερα…)

Δρόμοι της μουσικής και της πολιτικής – Mαριάννα Tζιαντζή

19 Μαΐου, 2012

»Μίλησαν για τα όρια που πρέπει να θέτει ο μουσικός, για την αποφυγή της φλυαρίας, της επίδειξης και του ναρκισσισμού. Και η τεχνική, όπως εξήγησαν, δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός, αλλά εργαλείο για το ξεκλείδωμα της ψυχής του καλλιτέχνη, για την αυτογνωσία, για την πορεία προς την ελευθερία.»

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Να λοιπόν που το «πριν» και το «μετά» συνενώθηκαν, αφού διανύουμε ένα μεσοδιάστημα λίγων εβδομάδων ανάμεσα σε δύο κάλπες. Μετά τις εκλογές του Μαΐου, πριν από τις εκλογές του Ιουνίου: μια μεσεκλογική περίοδος, που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει η μεταπολίτευση. Οπως έχει και από την τηλεόραση επισημανθεί, βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο που υπερβαίνει τα όρια της Ελλάδας. Τι κατεδαφίζεται, τι απομένει, τι εξελίσσεται από τις μεταπολεμικές ευρωπαϊκές σταθερές ή ό,τι θεωρούσαμε σταθερές;

Οι πολιτικές εκπομπές βρίσκονται στο φόρτε τους. Εκεί που αργά τη νύχτα οι περισσότεροι παρακολουθούσαν ξένες ταινίες ή αστυνομικές σειρές, τώρα πολλοί (τουλάχιστον όσοι αντέχουν) βλέπουν πολιτικές συζητήσεις και συνεντεύξεις από πολιτικούς. Πέρα από τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης που σημειώνουν αυτές οι εκπομπές, η επίδρασή τους δεν είναι βραχεία, αφού την άλλη μέρα αρκετοί έχουν διάθεση να συζητήσουν αυτό που είδαν, να σχολιάσουν όχι μόνο τους καλεσμένους, αλλά και τον παρουσιαστή/διαιτητή, όπως συχνά συμβαίνει με τους ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Κανείς δεν αμφισβητεί την κρισιμότητα των ημερών. Αυτό που συχνά τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το ηγετικό, το ιστορικό, το πνευματικό ανάστημα των πολιτικών προσωπικοτήτων.

(περισσότερα…)

Να ποιοι είναι – Νίκος Μπογιόπουλος

19 Μαΐου, 2012

Εφημ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ,Σάββατο 19 Μαΐου

Από το… σωτήριο «κούρεμα» και το PSI, τα 150 εκατ. ευρώ που είχαν συνολικά τα ΤΕΙ «έγιναν» 50 εκατ. ευρώ!

Ενδεικτικά:

Το ΤΕΙ Αθήνας έμεινε με 1,9 εκατ. ευρώ από 11 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Πάτρας με 2 εκατ. ευρώ από 7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης με 180.000 ευρώ από 8,2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Καβάλας με 400.000 ευρώ από 2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Σερρών με 1,1 εκατ. ευρώ από 5 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας με 110.000 ευρώ από 370.000 ευρώ, το ΤΕΙ Ηπείρου με 3,6 εκατ. ευρώ από 11,7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Κρήτης με 1,6 εκατ. ευρώ από 5,3 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Λαμίας με 3,7 εκατ. ευρώ από 12,2 εκατ. ευρώ.

Επίσης, τα ΑΕΙ φτωχοποιήθηκαν.

Ενδεικτικά:

Από το «κούρεμα» το Πανεπιστήμιο Αθήνας έχασε 13 εκατ. ευρώ, το ΕΜ Πολυτεχνείο 30 εκατ. ευρώ, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 4,5 εκατ. ευρώ, το Γεωπονικό Αθήνας από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 372 χιλιάδες, το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης από 11,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 3,5, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από 1,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 470 χιλιάδες ευρώ, η ΑΣΟΕΕ από 4,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο από 3,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Πολυτεχνείο Κρήτης από 3,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 1, το Πανεπιστήμιο Πειραιά από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου από 2,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 900 χιλιάδες, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο από 1,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 200 χιλιάδες, το Χαροκόπειο από 463 χιλιάδες ευρώ έμεινε με 140 χιλιάδες ευρώ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 366 χιλιάδες, το Πανεπιστήμιο Πάτρας από 5,4 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,6, το Διεθνές Πανεπιστήμιο από 1,6 εκατ. ευρώ έμεινε με 500 χιλιάδες, το Πάντειο από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από 6 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,8.

(περισσότερα…)

Για την ανασύνταξη της Αριστεράς – Κώστας Λαπαβίτσας

19 Μαΐου, 2012

»Η κρίση έχει ξεκαθαρίσει το χαρακτήρα της τρέχουσας ιστορικής περιόδου. Δίνει την ευκαιρία στην ελληνική Αριστερά να διαμορφώσει λύση σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, που θα ανοίγει δρόμο για τη σοσιαλιστική αλλαγή. Μπορεί έτσι να γίνει ένα μεγάλο βήμα για την ανασύνταξη του παγκόσμιου κινήματος. Η ώρα της Αριστεράς είναι τώρα, αρκεί να υπάρξει θέληση.»

Η Αριστερά και η αλλαγή της ιστορικής περιόδου μετά τη δεκαετία του 1970

Η πορεία του αριστερού κινήματος στις ώριμες καπιταλιστικές χώρες έχει επηρεαστεί αρνητικά από τρεις ιστορικές εξελίξεις. Πρώτον, η οικονομική κρίση της Δύσης το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970 σηματοδότησε αλλαγή της ιστορικής περιόδου. Υπήρξε βαθμιαία υποχώρηση των εργατικών κινημάτων που άνοιξε το δρόμο για την παγκοσμιοποίηση και το νεοφιλελευθερισμό. Η πλάστιγγα έγειρε προς την πλευρά του κεφαλαίου, το οποίο επωφελήθηκε στο έπακρο μέσω χαμηλότερης φορολογίας και παγώματος του εργατικού εισοδήματος. Αντιστράφηκαν οι τάσεις της «χρυσής» μεταπολεμικής εποχής και γιγαντώθηκε ξανά η ανισότητα.

Δεύτερον, το κέντρο βάρους του παγκόσμιου παραγωγικού κεφαλαίου μετατοπίστηκε προς την Κίνα και άλλες χώρες της Ασίας. Η άνοδος του ασιατικού καπιταλισμού έφερε το τέλος των θεωριών της εξάρτησης της δεκαετίας του 1960 και 1970. Ο αυτόχθων ασιατικός καπιταλισμός, παρά τα όσα συχνά πιστεύονται, στηρίζεται στον ενεργό και διευρυμένο ρόλο του κράτους. Στην Κίνα, η καπιταλιστική ανάπτυξη ενορχηστρώνεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα, ένα κοινωνικό δίκτυο εβδομήντα εκατομμυρίων ανθρώπων που δεν έχει τίποτα κοινό με την παράδοση του Λένιν.
Τρίτον, η κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ το 1989-91 επιτάχυνε την ιδεολογική υποχώρηση του σοσιαλισμού. Τα σταλινικά καθεστώτα διαλύθηκαν χωρίς εργατική αντίδραση. Στα μάτια των πολλών ο σοσιαλισμός έχασε την αξιοπιστία του ως εναλλακτική πρόταση για την οργάνωση της κοινωνίας. Μικρή σημασία είχε ότι πλήθος αριστερών ρευμάτων από δεκαετίες είχαν καταγγείλει τον εκφυλισμό του οράματος των Μπολσεβίκων.

Οι εξελίξεις αυτές επέδρασαν στην ελληνική Αριστερά με ανισομερή τρόπο. Άργησε καταρχήν να γίνει αισθητή η αλλαγή της ιστορικής περιόδου, πράγμα όχι παράδοξο, αν αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα ουσιαστικά αντιμετώπισε δομική κρίση συσσώρευσης για πρώτη φορά το 2009. Η πολιτική επιρροή της Αριστεράς κατά τις πρώτες δεκαετίες της Μεταπολίτευσης κάλυψε την υποχώρηση των σοσιαλιστικών ιδεών στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Όσο για την άνοδο του ασιατικού καπιταλισμού, η σημασία της δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί επαρκώς.

Η κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, από την άλλη, είχε πολλαπλές επιδράσεις στην ελληνική Αριστερά. Εμφανίστηκε, για παράδειγμα, η άποψη ότι η κατάρρευση ήταν απόρροια αντεπανάστασης, η οποία κατέστρεψε τις ανώτερες εκείνες κοινωνίες. Η μεταθανάτια υπεράσπιση του «υπαρκτού» θεωρήθηκε ένδειξη ταξικής υγείας και ανατρεπτικής πρόθεσης. Για άλλους όμως η κατάρρευση επιβεβαίωσε όχι μόνο τις δικαιολογημένες αμφιβολίες τους για τα σοβιετικά καθεστώτα αλλά και για την ίδια την πρακτική του σοσιαλισμού τον 20ό αιώνα. Σε αυτό το υπόβαθρο γιγαντώθηκε ο ευρωπαϊσμός. Στην ακραία του μορφή μετέβαλε την Ευρώπη σε μία σχεδόν υπερβατική έννοια, το υποκατάστατο του εκλιπόντος σοσιαλιστικού ιδεώδους. Το πεδίο κοινωνικής και πολιτικής πάλης μετατοπίστηκε στη φαντασιακή αυτή Ευρώπη, πέραν των στενών εθνικών ορίων του ελληνικού κινήματος.

(περισσότερα…)

Η απώλεια των λενινιστικών χαρακτηριστικών του ΚΚΕ – Οδυσσέας Πραξιάδης

19 Μαΐου, 2012

[…] δεν είμαστε ούτε σταλινικό, ούτε μπρεζνιεφικό, ούτε κόμμα του Λένιν […] Είμαστε Κομμουνιστικό Κόμμα, ούτε σταλινικό, ούτε λενινιστικό, ούτε τίποτα από αυτά.  Αλέκα Παπαρήγα [1].

Πώς είναι δυνατό σε περίοδο οξύτατης καπιταλιστικής κρίσης οι βασικοί πυλώνες του αστικού συστήματος να χάνουν 3.500.000 ψήφους στις πρόσφατες εκλογές και το ΚΚΕ να μην καρπώνεται τίποτα; Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε μια πρώτη απάντηση στο παραπάνω ερώτημα.

Είναι κοινός τόπος πως διανύουμε μια ιστορική φάση διόλου συνηθισμένη. Ωστόσο, αυτή τη φάση πρέπει να την δούμε ενταγμένη σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, οι απαρχές του οποίου βρίσκονται στη δεκαετία του 1970:

1. Το 1974 και 1975 σημειώνεται η πρώτη, για τον καπιταλισμό κρίση, μετά το πέρας του Β΄ παγκόσμιου πολέμου.

2. Η δεκαετία του 1980 σηματοδοτείται από την αποφασιστική αλλαγή του τρόπου διαχείρισης του καπιταλισμού (από τον κεϋνσιανισμό μεταβαίνουμε στο νεοφιλελευθερισμό με πρωταγωνιστές το Ρέιγκαν και τη Θάτσερ).

3. Τη διετία 1989-1991 διαλύονται όλες οι σοσιαλιστικές χώρες, η μια μετά την άλλη και το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα εισέρχεται σε βαθιά κρίση.

 Α. ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΟΝ ΚΥΚΕΩΝΑ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ

Η αριστερά στην Ελλάδα δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τις θυελλώδεις εξελίξεις: το ΚΚΕ υπέστη δυο διασπάσεις. Η μια, το 1989, ήταν από τα «αριστερά» και η άλλη, το 1991, ήταν από τα δεξιά (ΝΑΡ και ΣΥΝ αντίστοιχα).

Το ΚΚΕ έκτοτε έδρασε σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Διακυβεύτηκε η ίδια του η ύπαρξη. Ωστόσο, κράτησε τα σύμβολά του, την κοσμοθεωρία του, δεν υποχώρησε στις δυσκολίες. Αντιστάθηκε στο φρενήρη εθνικισμό που διοχετεύτηκε στην ελληνική κοινωνία με αφορμή τα Σκόπια, επέμενε να αποκαλύπτει τη φύση και το ρόλο της ΕΟΚ/ΕΕ, δούλεψε μέσα στην εργατική τάξη, δημιούργησε το ΠΑΜΕ, παρενέβη με αποφασιστικότητα στο νεολαιίστικο και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ανασυγκρότησε τις κομματικές του οργανώσεις, υπερασπίστηκε το σοσιαλισμό και προπαγάνδισε το σοσιαλιστικό όραμα. Χάρη στην αυταπάρνηση των μελών του το κόμμα ορθοπόδησε.

Βεβαίως πολλοί έχουν καταλάβει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν σημειώθηκαν σοβαρές αλλαγές στον τρόπο που πορεύεται πλέον το ΚΚΕ και οι οποίες έχουν τροποποιήσει άρδην το χαρακτήρα του κόμματος.

Στο παρόν κείμενο θα επιχειρήσουμε μια πρώτη κωδικοποίηση αυτών των αλλαγών.

(περισσότερα…)

Εργατική διαδήλωση την Τρίτη

19 Μαΐου, 2012

Εργατική διαδήλωση, Αθήνα, δεκαετία του 1920

Πηγή:  mediaoasis

 Με συνθήματα για την κατάργηση των Μνημονίων και των αντεργατικών νόμων που διαλύουν τις συμβάσεις καλεί σε διαδήλωση ο Συντονισμος Πρωτοβάθμιων Σωματείων του Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα την Τρίτη στις 6 μ.μ. με συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή.

Παρά το κλίμα αναμονής και αδράνειας που ως συνήθως προκαλεί η προεκλογική περίοδος, οι συνδικαλιστές του Συντονισμού εκτιμούν ότι οι αγωνιστικές στροφές μπορούν να ανεβούν: “Χρειάζεται τώρα να αναπτυχθεί η πάλη των εργαζόμενων” γράφουν στο κάλεσμά τους και παραθέτουν έναν πλήρη κατάλογο αιτημάτων: “Να καταργηθούν άμεσα τα δύο μνημόνια και η δανειακή σύμβαση που δένουν για δεκαετίες τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση και την χώρα στους τοκογλύφους. Να ακυρωθούν όλοι οι νόμοι που διαλύουν τις συλλογικές συμβάσεις και γενικά όλοι οι αντεργατικοί και αντιασφαλιστικοί νόμοι (όπως πχ οι 3845 και 3899 / 2010, 4024/2011, 4046/2012). Να επιστρέψουν οι μισθοί στα επίπεδα του 2009. Να καταργηθεί το Ταμείο Ιδιωτικοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας και να σταματήσει το έγκλημα του ξεπουλήματος. Να καταργηθούν το χαράτσι της ΔΕΗ και τα άλλα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Να παρθούν άμεσα μέτρα ανακούφισης για τους ανέργους. Να πληρωθούν όλοι οι απλήρωτοι εργαζόμενοι”.

Ο Συντονισμός καλεί τις ομοσπονδίες και τα συνδικάτα να κηρύξουν πανελλαδική απεργία με ανάλογα αιτήματα