Αρχείο για 26 Μαΐου, 2012

Tα χαρακώματα των Μερκολάντ και τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ-Κώστας Παπουλής

26 Μαΐου, 2012

Πηγή: www.tometopo.gr

Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ένα σαρωτικό, αντικοινωνικό, οικονομικό πρόγραμμα, περικοπής των δημόσιων δαπανών και διάλυσης του κράτους πρόνοιας, ιδιωτικοποιήσεων, απορρύθμισης της αγοράς εργασίας κ.λπ.. Το πρόγραμμα αυτό είναι η συνηθισμένη, τραγική και νεοφιλελεύθερη «συνταγή» του Δ.Ν.Τ., σε όλες τις χώρες που παρεμβαίνει. Η μεγάλη διαφορά, που το μετατρέπει σε πιο αποκρουστικό στην Ελλάδα -όπως και στην Αργεντινή- από αλλού, και απόλυτα αποτυχημένο, είναι ότι δεν υπάρχει εθνικό νόμισμα και έτσι το Δ.Ν.Τ., δεν μπορεί να κάνει και υποτίμηση, που αλλιώς θα είχε πραγματοποιήσει αμέσως.

Η υποτίμηση, αυξάνει το προϊόν και την απασχόληση μεταφέροντας πιέσεις της οικονομίας στο εξωτερικό. Όμως εδώ, όλο το βάρος της πολιτικής της προσαρμογής, μεταφέρεται στις πλάτες του ελληνικού λαού, στους μισθούς, στο κοινωνικό κράτος και στη θάλασσα της ανεργίας, μέσω της λεγόμενης πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης. Συνολικά αυτή η πολιτική, το μόνο που κάνει είναι να βαθαίνει την ύφεση, δημιουργώντας συνθήκες ολοκληρωτικής οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Στο βαθμό που στην ευρωζώνη, το κέντρο παύει να δανείζει μαζικά την περιφέρεια και να τις καλύπτει έτσι τα εξωτερικά ελλείμματα και στο βαθμό, που δεν είναι διατεθειμένο να αντικαταστήσει τον δανεισμό (του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα), με ένα ισχυρό σύστημα μεταβιβαστικών πληρωμών από τον Βορρά προς τον Νότο, από τα παραπάνω συνάγονται τα εξής :

α) η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο, αλλά της εφαρμόζονται πολιτικές που έχουν ασκηθεί σε πλήθος περιφερειακών χωρών.

β) Αυτή η πολιτική της λιτότητας και της αθλιότητας είναι ή καθολική στρατηγική του ευρώ για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την εξισορρόπηση των εσωτερικών και εξωτερικών ελλειμμάτων της περιφέρειας.

 Οι όροι της παραμονής στην ευρωζώνη είναι πολύ σκληροί και απαγορευτικοί, το δε μνημόνιο «ανεφάρμοστο» και οδηγεί σε οριστική χρεοκοπία. Άρα τουλάχιστον από την Γερμανία, πρέπει να είναι κατανοητό και υπολογισμένο, ή και προσχεδιασμένο, ότι «κάποιοι» από τον «Νότο», με πρώτη την Ελλάδα, ίσως θα αναγκαστούν να τα μαζέψουν και να φύγουν. γ) Αυτό που απασχολεί σήμερα την πολιτική ζωή: Από αυτές τις «συνταγές» με βάση τόσο τις συμβάσεις και συμφωνίες, αλλά και την παγκόσμια εμπειρία δεν μπορείς να παίρνεις μόνο το επιδόρπιο, δηλαδή την χρηματοδότηση, αλλά πρέπει να φας και ολόκληρο το κύριο πιάτο, δηλαδή να εφαρμόζεις το πρόγραμμα, ή τέλος πάντων οι όποιες αλλαγές να είναι σε συμφωνία με τους δανειστές.

(περισσότερα…)

Η αναγκαιότητα της αριστερής κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ-Γιώργος Ρούσης

26 Μαΐου, 2012

 

Εφημ. «Ποντίκι»

Το τελευταίο διάστημα, πέρα από την απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση όσων με απαράδεκτο τρόπο αντιμετωπίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την άλλη όψη του νομίσματος του μαύρου μετώπου, αναπτύσσεται μια όλο και πιο έντονη επιθετικότητα ενάντια σε όσους τολμούν να του ασκήσουν κριτική από τα αριστερά.

Αυτή στοχεύει όλους εκείνους, πρόσωπα ή συνιστώσες της ριζοσπαστικής αριστεράς , που υποστηρίζουν ότι οι προτάσεις του είναι ανεπαρκείς για μια φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση, και τούτο διότι κινούνται εντός των τειχών του οικοδομήματος μέσα στο οποία δημιουργήθηκε η κρίση.

Μάλιστα το βασικό επιχείρημα αυτής της κριτικής είναι ότι οι εξ’ αριστερών επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ, κουβαλούν νερό στο μύλο των μνημονιακών δυνάμεων, γιατί φοβίζουν τον κόσμο ο οποίος χρεώνει και στον ΣΥΡΙΖΑ τις «εξτρεμιστικές» τους απόψεις, και έτσι τον αποδυναμώνει εκλογικά, τη στιγμή που η μάχη ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα κριθεί οριακά.

Έτσι λοιπόν κάθε αναφορά σε έξοδο από το ευρώ, -τη στιγμή που οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι οδεύουν προς πολλές ευρωζώνες – ή σε ρήξη με την ΕΕ, πολύ περισσότερο η αναφορά σε αντικαπιταλιστικά –αντιμπεριαλιστικά μέτρα, και βεβαίως η αναφορά σε όρους όπως καπιταλισμός (ως υπαίτιος της παγκόσμιας κρίσης ) ή σοσιαλισμός (ως προοπτική), αποφεύγονται επιμελώς.

Ταυτόχρονα ουδείς από τους κριτικούς της αριστερής κριτικής δεν έχει αρθρώσει μια λέξη για να αποδείξει ότι δεν πρόκειται ο ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί σε νέο αριστερό ανάχωμα του συστήματος , κάτι που είναι σαφές ότι επιδιώκει τόσο η ντόπια αστική τάξη, όσο και οι ξένοι δυνάστες μας.

(περισσότερα…)

Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» και η κόκκινη γραμμή – Γιάννης Τόλιος

26 Μαΐου, 2012

Εφημ. ΑΥΓΗ 26/5/12

Οι προσπάθειες εκφοβισμού του ελληνικού λαού με την προβολή εκβιαστικών διλημμάτων και στόχο την κάμψη του αγωνιστικού ηθικού δείχνουν τον πανικό των δυνάμεων του δικομματισμού και της υπερεθνικής ελίτ μπροστά στη ραγδαία άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αιχμή του δόρατος το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», το οποίο χρησιμοποιούν ως βασικό μοχλό πίεσης.

Ωστόσο «ο βασιλιάς είναι… γυμνός».! Ακόμα και αν προς στιγμήν θέταμε την Ελλάδα εκτός «κάδρου», η ζωή καθαρά δείχνει ότι το οικοδόμημα της Ευρωζώνης και του ενιαίου νομίσματος (ευρώ) ενέχει πρόβλημα βιωσιμότητας, ενώ η λειτουργία του «παράγει» αδιαλείπτως ελλείμματα για τις αδύναμες οικονομίες και πλεονάσματα στις ισχυρές και, αντί για σύγκλιση οικονομιών, έχουμε απόκλιση και ακραίες πολιτικές λιτότητας σε όφελος τραπεζιτών και τοκογλύφων.

Ταυτόχρονα η πολιτική των «Μνημονίων» δεν λύνει ούτε τη βιωσιμότητα του χρέους, ούτε την ανάπτυξη, ούτε την απασχόληση, αλλά οδηγεί λαούς και εργαζόμενους στο «κοινωνικό νεκροταφείο». Κατά συνέπεια θα ήταν πιο ρεαλιστικό και συνετό για τις κυρίαρχες υπερεθνικές ελίτ να επαναξετάσουν το οικοδόμημα της ΟΝΕ αποτρέποντας τις συνέπειες μιας άτακτης κατάρρευσης της Ευρωζώνης.

Στρατηγική και τακτική

Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» που θέτουν οι ευρωκράτες των Βρυξελλών με επικεφαλής την Α. Μέρκελ είναι σαν να τον καλούν να διαλέξει «χειρότερο κακό». Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει το δίλημμα και θέτει ως αφετηρία την εναλλακτική στρατηγική πρόταση «σωτηρίας του λαού», η οποία είναι σαφής και συγκεκριμένη. Ανατροπή Μνημονίου, διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους, εξόφληση υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης, εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση τραπεζών, επιστροφή ΔΕΚΟ στο Δημόσιο, παραγωγική ανασυγκρότηση, αύξηση απασχόλησης, αναδιανομή εισοδήματος, εξυγίανση δημόσιων οικονομικών, πάταξη φοροδιαφυγής και κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος, στήριξη αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, αναβάθμιση παροχών υγείας – παιδείας – πρόνοιας, αναδιοργάνωση και εκδημοκρατισμό κράτους, κ.ά.

(περισσότερα…)

Παρ΄ολα όσα: ψήφο στην Αριστερά –Ευτύχης Μπιτσάκης

26 Μαΐου, 2012

 Η ελπίδα για έξοδο από την κρίση, το πρόγραμμα και η διαλεκτική στρατηγικής και τακτικής

Εφημ. Δρόμος της Αριστεράς 26/5/12

Το «αόρατο χέρι της Αγοράς», οδηγημένο από τα δόγματα του «νεοφιλελευθερισμού», προκάλεσε τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους «αδύναμους κρίκους». Εντούτοις, η κρίση ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί με αξιοποίηση εγχώριων πηγών. (Βλ. σχετικό άρθρο μου, Ουτοπία, τ. 95, 2011). Αλλά ο Παπανδρέου, οι συν αυτώ και οι μετά απ’ αυτόν, δεν θέλησαν: παρέδωσαν αμαχητί τη χώρα στα όρνεα του ΔΝΤ. Αναίσθητοι, θρασείς και ανήθικοι, τολμούν τώρα να ισχυρίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα! Απειλούν και υβρίζουν. Την ίδια στιγμή επιχειρούν να ανασυγκροτήσουν το αστικό μπλοκ εξουσίας: την υποτελειακή Δεξιά! Μιλάν για τέλος της «μεταπολίτευσης».

Άλλη διαστροφή εννοιών: Κανένα τέλος και καμιά μεταπολίτευση. Πρόκειται για τη χρεοκοπία της χώρας, και την αντίστοιχη χρεοκοπία των αστικών κομμάτων: Οικονομική κρίση, κρίση εξουσίας, άνοδος της Αριστεράς. Αφύπνιση και κίνηση του λαϊκού παράγοντα. Μιλούσαμε για εργασιακό μεσαίωνα. Αλλά τον Μεσαίωνα υπήρχε σχετική σιγουριά: συντεχνίες, κοινοτική γη, αγρότες ελεύθεροι παραγωγοί. Ο Μεσαίωνας προετοίμασε την Αναγέννηση και μ’ αυτή, την προλεταριοποίηση των αγροτικών πληθυσμών. Και σήμερα; Κατακτήσεις αιώνων πρέπει να ακυρωθούν. Ειδικά σε μας: Οι Έλληνες πρέπει να μετατραπούν σε εξουθενωμένο, ταπεινωμένο, ανέστιο λαό, με σκυμμένο κεφάλι.

Υπάρχει ελπίδα; Η μόνη δύναμη η οποία μπορεί να αγωνιστεί για έξοδο από την κρίση και για την προοδευτική ανασυγκρότηση της χώρας είναι η Αριστερά. Ποιά Αριστερά; Και με ποιό πρόγραμμα; Με ποιά διαλεκτική της στρατηγικής και της ταχτικής;

Το ΚΚΕ συνεχίζει το μοναχικό του δρόμο. Ο πολυφασικός ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασε τη νεκρή πλέον ιδεολογία του Ευρωκομμουνισμού, αλλά δεν έχει επεξεργαστεί μια συγκεκριμένη στρατηγική απέναντι στην Ευρώπη του Κεφαλαίου. Η έννοια «Ευρώπη των Λαών» είναι ψευδοέννοια: δεν επιστρέφει στη γη του συγκεκριμένου. Ως προς την «εξωκοινοβουλευτική» Αριστερά: Κράτησε την ταξική της όραση αυτά τα χρόνια της καταστροφής. Μετέχει στους κοινωνικούς αγώνες. Όμως, δεν κατόρθωσε να υπερβεί τις καταγωγικές αγκυλώσεις της.

(περισσότερα…)

ΠΣΔΜΗ- Την Κυριακή 27 Μαΐου ψηφίζουμε…

26 Μαΐου, 2012

Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων

 Την Κυριακή 27 Μαΐου ψηφίζουμε για το ΔΣ του Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων (ΠΣΔΜΗ).

Στην Αθήνα, η ψηφοφορία θα γίνει στο κτίριο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Νίκης 4 – Σύνταγμα.

Στην υπόλοιπη χώρα τα τμήματα υπάρχουν αναρτημένα εδώ

Δικαίωμα ψήφου έχουν οι εγγεγραμμένοι στον ΠΣΔΜΗ μηχανολόγοι – ηλεκτρολόγοι μηχανικοί.

Κόστος συμμετοχής 2 €.

Η Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων ζητά την ψήφο σας:

· Για να προασπιστεί τα συμφέροντα των συναδέλφων μηχανικών που πλήττονται από την οικονομική κρίση και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων του μνημονίου και της ΕΕ.

· Για να αποτρέψουμε τη διάλυση του ΤΣΜΕΔΕ και την καταλήστευση των αποθεματικών του.

· Για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στον ΠΣΔΜΗ σε βάρος των “τεχνικών συμβούλων” της τρόικας (ΠΑΣΚ – ΔΚΜ) που πρωτοστατούν στην “απελευθέρωση” του επαγγέλματος και στις πιστοποιήσεις των επαγγ. δικαιωμάτων (ΚΕΝΑΚ, Ελεγκτές Δόμησης).

Όποιος εξακολουθεί να κλείνει τα μάτια στο μέλλον που σχεδιάζουν και να παρέχει στήριξη σε ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και στους πρόθυμους συνεργάτες τους, είναι συνυπεύθυνος για την απόλυση (τη δική του ή του διπλανού του), τη φτώχεια και την εξαθλίωση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Το τέρμα σε αυτό τον δίχως πάτο κατήφορο, μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να το επιβάλουμε …

Διαβάστε την εκλογική διακύρηξη της Ανεξάρτητης Αριστερής Συσπείρωσης

και δείτε  τους υποψηφίους από παλαιότερες αναρτήσεις.

 

Πηγή: http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com/

 

 

Η Χρυσή Αυγή στο σχολείο μου…

26 Μαΐου, 2012

Ένας » δάσκαλος» αφηγείται

Πηγή: metaretriever2

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.

Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.

Το σοκ , απίστευτο.

Η πίεση ξεπέρασε το 20…

Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.

Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;

Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχιμαλάκα , το βράδυ των εκλογών.

Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.

Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.

Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.

Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.

Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.

Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.

Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.

Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.

Και σηκώνονται όλοι…

Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ!

Το συνέχισα κι άλλο.

Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ.

Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές.

(περισσότερα…)

Στο ΜΑΥΡΟπίνακα

26 Μαΐου, 2012

Αυτά είναι τα ρατσιστικά συνθήματα, που έγραψαν άγνωστοι χθες σε δημοτικό σχολείο της Πάτρας.

Όπως φαίνεται στη φωτογραφία, στον πίνακα υπάρχουν και μηνύματα υπέρ της Χρυσής Αυγής.

Για το περιστατικό ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, καθώς και ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης, Γιώργος Παναγιωτόπουλος

Φυσικά ανάμεσα στους μικρούς μαθητές, υπήρχαν και αλλοδαποί, που σοκαρίστηκαν από τα συνθήματα.

 

Πηγή:dete.gr 

via http://cyprusnews.eu

Το καταραμένο γονίδιο

26 Μαΐου, 2012

5-ΗΗΤ, το γονίδιο της ευτυχίας

Το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο
 
Πηγή:  e-cynical.blogspot.com/
 
Πολλές είναι οι απόψεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά με τα κίνητρα της Γερμανίας πίσω από τα σκληρά μέτρα που έχει επιβάλει στην Ελλάδα. Άλλες τα αποδίδουν στην προτεσταντική ηθική, άλλες σε υφέρποντα ναζιστικά γονίδια, άλλες στο σύνδρομο της Βαϊμάρης, άλλες σε εγγενή τιμωρητική διάθεση, που συνάδει με την αρχέγονη εικόνα της Frau Blücher και της νταρντάνας γερμανίδας γκουβερνάντας, και πάει λέγοντας. Τίποτα όμως απ’ αυτά δεν πλησιάζει την αλήθεια που είναι απλή και άλλη: Το πρόβλημα των Γερμανών δεν είναι ηθικό, αλλά γονιδιακό. Και παρά τον άμεσο συνειρμό για κάποιο λανθάνον γονίδιο που αναπαράγει τον φασισμό από τη μια γενιά στην άλλη, το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο, δεν είναι αυτό, αλλά το «γονίδιο της χαράς», εξακριβωμένο από τα καλύτερα εργαστήρια βιοτεχνολογίας και από τους πλέον διεισδυτικούς ψυχολόγους.
 
Τι άλλωστε να φταίει που οι Γερμανοί στην πλειοψηφία τους αδυνατούν να γευτούν ακόμα και τις ελάχιστες χαρές της ζωής, όταν και η ανεργία μειώνεται και η οικονομία τους πλέει με φουσκωμένα τα πανιά;
 
Θα μου πείτε ότι στενοχωριούνται και τύπτονται που βλέπουν τους καημένους τους Έλληνες και τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς να ταλαιπωρούνται, με τους ίδιους να επωφελούνται από την ταλαιπωρία τους. Αποκλείεται, αποφαίνονται οι ειδικοί. Το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και μόνιμο. Οι Γερμανοί έχουν πλέον χάσει οριστικώς και αμετακλήτως την ικανότητα να χαίρονται. Τι να τα κάνεις τα πλούτη και τα καλά όταν δεν μπορείς να τα χαρείς; Και τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά. Κοινωνικές μετρήσεις δείχνουν ότι το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζει ένα αξιοσέβαστο 46%, ενώ ανάμεσα στους νέους το ποσοστό σκαρφαλώνει στο 55%. Τίποτε πλέον δεν μπορεί να κάνει την εξουθενωμένη γερμανική καρδιά να σκιρτήσει από χαρά. Κάθεται εκεί και μαραζώνει, μένοντας αδιάφορη ακόμα και σ’ ένα πλούσιο δείπνο σε καλό εστιατόριο, ακόμα και στις διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς, ακόμα και μπροστά σ’ ένα βαρέλι μπύρα. Αλλά μένει το σεξ, θα μού πείτε. Μπα, ούτε και σ’ αυτό, λένε οι μετρήσεις. Ήταν που ήταν χάλια ήδη από παλιά, μπήκε στη μέση και το μεταλλαγμένο γονίδιο και η ερωτική ζωή των Γερμανών έπιασε πάτο.
 
«Καταραμένο γονίδιο», φέρονται ν’ αναφωνούν απελπισμένοι. «Πάει, τέλειωσε πια η ζωή για μας. Ξεχάσαμε τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος».

Ο καθείς και τα όπλα του – Κώστας Βαξεβάνης

26 Μαΐου, 2012

Στο HOT DOC που κυκλοφορεί: Οι Άγιες Τράπεζες*.

• Πώς μας έριξαν έξω λόγω χρήσης και όχι λόγω κρίσης
• Τα θαλασσοδάνεια στον εαυτό τους και οι ψεύτικες αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων
• Ο ύποπτος ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδας και οι ανύπαρκτοι έλεγχοι
• Γιώργος Προβόπουλος: Ο μέτοχος ιδιωτικής τράπεζας που ανέλαβε ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος… να την ελέγξει
• Πώς έκαναν τα μοναστήρια μετόχους των εταιριών τους δίνοντας δάνεια από τις δικές του τράπεζες

Πηγή: www.koutipandoras.gr

Οι περισσότεροι φίλοι και πολύ περισσότερο οι συνεργάτες, επιμένουν πως δεν χρειαζόταν αυτό το άρθρο. Καλά γελάσαμε με τα περί ΕΥΠ, λένε, μια χαρά εκτέθηκαν οι εισπράκτορες με BLOGάκι. Ακόμη και αν βρεθεί έστω και ένας άνθρωπος που θα αναρωτηθεί «τι είναι αυτά με τον Βαξεβάνη;» θα βρεθούν άλλοι χίλιοι να του πουν «μα φυσικά τα αποτελέσματα της έντιμης Δημοσιογραφίας».

Έχω όμως άλλη άποψη. Όταν το 2012 υπάρχουν ενδείξεις για τη λειτουργία παρακράτους με μακρύ χέρι όχι του χωροφύλακα, αλλά της διατεταγμένης υπηρεσίας «δημοσιογράφων», το θέμα δεν είναι τι θα κάνεις και αν σε συμφέρει επικοινωνιακά, αλλά ότι πρέπει να κάνεις το ένα και μοναδικό πράγμα: Να το πεις στον κόσμο.

Υπάρχει όμως και άλλος λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές. Ας υποθέσουμε πως κάποιος δημοσιογράφος, έντιμος με αποδοχή από τον κόσμο, ταγμένος στη Δημοσιογραφία και μόνο, βρίσκεται νεκρός με 5 σφαίρες στο κεφάλι τι θα γίνει; Γενική κατακραυγή, που μπορεί να αντιστρέψει τα σχέδια όσων ήθελαν την φυσική του εξόντωση.

(περισσότερα…)

Η λογοτεχνία της απειλής- Παντελής Μπουκάλας

26 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι ψυχολόγοι θα διαγνώσουν άγχος εξετάζοντας τα ογκώδη αυτόγραφα του κ. Τσοχατζόπουλου. Οι γραφολόγοι θα απορήσουν με τα πολλά κεφαλαία, μάλλον ασυνήθιστα πια σε εγγραμμάτους. Ισως σκεφτούν λοιπόν ότι ο συγγραφέας έλκεται ηχητικά και συνειρμικά από τα κεφάλαια για τα οποία μιλάει συνεχώς, εξ ου και τα κεφαλαία. Αλλη ερμηνεία: Λατρεύει τόσο πολύ το γράψιμό του και το θεωρεί τόσο σπουδαίο, ώστε μόνο κεφαλαιογράμματο θέλει να το βλέπει, σαν αρχαίο πάπυρο. Από την πλευρά τους, οι κομματικοί φίλοι του κ. Τσοχατζόπουλου (όσοι απέμειναν, γιατί συνήθως οι άνθρωποι γκρεμίζονται μόνοι τους, ακόμα και όσοι είχαν γύρω τους αγέλες κολάκων όταν ηγεμόνευαν) θα βεβαιωθούν, μελετώντας τη διακίνηση του μαύρου χρήματος, ότι εκείνο το επαναστατικό «σύντροφοι» έχει κυριολεκτήσει, ως προς την τροφή, σε αρκετές περιπτώσεις. Δεν ήταν και τόσο σύννομες, η αλήθεια να λέγεται. Οταν όμως νόμος είναι το δίκιο του αφέντη, του κυβερνήτη, όλα απλουστεύονται. Οσο για τους πολιτικούς αντιπάλους του κόμματος υπό το λάβαρο του οποίου ανδραγάθησε ο πρώην Δεύτερος Μετά Τον Εναν, θα βρουν στα γραπτά του μια καλή ευκαιρία για να συνεχίσουν να στριμώχνουν το καταβεβλημένο ΠΑΣΟΚ.

Αλλά και οι γραμματολόγοι θα ωφεληθούν διαβάζοντας το ημερολόγιο. Από το κείμενο αυτό, υπολογιστικό παρά απολογητικό, δεν λείπει η λογοτεχνικότητα: Και η αποσπασματικότητα είναι παρούσα (κάτι σαν ποίηση του αποσπάσματος σε πεζό), αλλά και η νεωτερικού τύπου κρυπτικότητα. Το ερώτημα λ.χ. «τις ο Βοσκός», ο οποίος πρωταγωνιστεί ψευδωνύμως στο όλο έργο, μπορεί να τεθεί δίπλα στο ερώτημα «τις ο Γκοντό» και βεβαίως «τις ο Ούτις», ώστε να διεγείρει τη φαντασία των αποκρυπτογράφων. Επιπλέον, ο προσεκτικός αναγνώστης θα ομολογούσε ότι ακόμα και η πολυφωνικότητα που σφραγίζει τα μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι αφήνει τα ίχνη της στα γραπτά που μας απασχολούν, αφού ο συγγραφέας μας εναλλάσσει τη φωνή της αγωνίας με τη φωνή της σιγουριάς, το ύφος του ενδοιάζοντος αμυνομένου με το ύφος του ανενδοίαστου επιτιθεμένου. Εν γένει, ιδού ένα κείμενο με ζουμί, για άλλους πικρό και για άλλους νόστιμο. Δεν έχουμε δηλαδή τη γραπτή εκδοχή του συναρπαστικού τσοχατζοπούλειου προφορικού λόγου, με τη χαοτική εκδίπλωσή του ερήμην της σύνταξης και του νοήματος.

(περισσότερα…)

Η κινδυνολογία που αναπτύσσεται «θρέφει» τον ΣΥΡΙΖΑ -Ζέζα Ζήκου

26 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το οικονομικό μέλλον της χώρας έχει διαβρωθεί σε τέτοια έκταση που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφεί… H ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών των εκλογών της 6ης Μαΐου συνεχίζεται όπως καταδεικνύουν η νέα δημοσκόπηση της Public Issue. Και αναδεικνύεται μέγας νικητής ο Αλέξης Τσίπρας, που υπερέχει δημοσκοπικά από τον Αντώνη Σαμαρά.

Συγκεκριμένα, η νέα χθεσινή δημοσκόπηση (το βαρόμετρο) της Public Issue που έγινε για λογαριασμό της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και του ΣΚΑΪ, δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει στην πρώτη θέση επιλογής των ψηφοφόρων. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 30% των ψηφοφόρων (με 126 έδρες στο κοινοβούλιο) και ακολουθεί η Ν.Δ. με 26% (και 66 έδρες). Σε μεγάλη απόσταση, ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ 15,5% (40 έδρες), οι Ανεξάρτητοι Ελληνες 8% (20 έδρες), η Δημοκρατική Αριστερά 6,5% (17 έδρες), το ΚΚΕ 5% (13 έδρες), η Χρυσή Αυγή 4% (10 έδρες) και η Δημιουργία Ξανά 3% (8 έδρες). Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, θα απαιτούνταν συνεργασία μεταξύ των κομμάτων, προκειμένου να υπάρξει κυβέρνηση που να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης στη βουλή.

Προφανώς η κινδυνολογία που αναπτύσσεται εντός και εκτός «θρέφει» τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, διαπιστώνεται πώς η κρίση της ανεργίας δεν έχει ούτε ιδεολογική ταυτότητα ούτε σύνορα. Oι οικονομίες, με μεγαλύτερο πραγματισμό από τους θεωρητικούς τους με τις περίφημες συνταγές, επηρεάζονται πρωτίστως από την ανεργία. Προσπαθώντας να μειωθούν με στυγερό τρόπο τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος σε αδύναμες οικονομίες όπως της Eλλάδος, παράλληλα συνθλίβεται ολόκληρη η κοινωνία. Από αυτές τις δεινές εξελίξεις ευνοείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Και επειδή, κατά τα άλλα, δεν υπάρχουν πλέον «μεζούρες» για να μετρηθεί η ιδεολογία και η εντιμότητα ενός εκάστου από τους υμνητές ή τους πολέμιους του Μνημονίου.

Η εποχή της οικουμενικής ανταγωνιστικότητας σηματοδοτεί την επιστροφή σε έναν πρωτόγνωρα άκρατο και «αυτορρυθμιζόμενο» κοινωνικό δαρβινισμό. Κι εδώ ακριβώς εντοπίζεται η τραγική απόληξη του δράματος. Αίφνης, εν μια νυκτί, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας φαίνεται να αποστερείται βιαίως απ’ όλες τις ώς τώρα διαθέσιμες διεξόδους επιβίωσης. Τα κόμματα εξουσίας καλούνται να παραδειγματίσουν όλες τις αποκλίνουσες μορφές που αναπτύσσονται στην κοινωνία ξεσηκώνοντας την απύθμενη αλλά δικαιολογημένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση. Ετσι κερδίζει η Αριστερή ουτοπία. (περισσότερα…)