Αρχείο για 30 Μαΐου, 2012

Βιβλίο: Το ποτάμι – Κέτιλ Μπγιόρνσταντ

30 Μαΐου, 2012

 

Πηγή: http://entefktirio.blogspot.com/

Στα δεκαοκτώ του, ο ταλαντούχος πιανίστας Άξελ Βίντινγκ έχει ήδη γνωρίσει δύο φορές τη σκληρή δοκιμασία της απώλειας, έχοντας χάσει με τρόπο τραγικό πρώτα τη μητέρα του κι έπειτα την αγαπημένη του Άνια. Τώρα, τον περιμένει μια τρομακτικά δύσκολη αποστολή, που θα καθορίσει το μέλλον του: σε εννέα μήνες, θα πρέπει προετοιμαστεί για την πρώτη του επίσημη συναυλία, το ντεμπούτο του ως σολίστ του πιάνου. Και ενώ αναμετράται με το ίδιο του το ταλέντο, πασχίζοντας να δαμάσει αριστουργήματα της μουσικής, η μοίρα τού επιφυλάσσει έναν νέο συγκλονιστικό έρωτα με μια γυναίκα πολύ μεγαλύτερή του, μια σχέση που θα τον αναγκάσει να περιπλανηθεί στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής.
 
 
Κέτιλ Μπγιόρνσταντ: Το ποτάμι Μετάφραση από τα νορβηγικά: Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη. Αθήνα, Εκδόσεις Πόλις 2012
 
Στο Ποτάμι, την αυτοτελή συνέχεια της Λέσχης των Νέων Πιανιστών (Πόλις, 2009), παρακολουθούμε έναν νέο άνθρωπο να εξερευνά την ομορφιά, το ύψος της τέχνης, τα πάθη αλλά και τα όρια της συναισθηματικής αντοχής του. Το βιβλίο μιλά για τις ηθικές και πρακτικές επιλογές που όλοι μας καλούμαστε να κάνουμε στη ζωή. Παράλληλα, αποτελεί μια απαράμιλλη λογοτεχνική περιήγηση στον κόσμο της μουσικής, στις απολαύσεις και στα ζοφερά βάθη των μεγάλων κλασικών έργων.
 
(περισσότερα…)

ΚΚΕ: Συνέντευξη του Μάκη Παπαδόπουλου

30 Μαΐου, 2012

  

Συνέντευξη του μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ Μάκη Παπαδόπουλου σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της Κορίνθου.

 

Guardian: Πιθανή συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας για απομάκρυνση Άσαντ

30 Μαΐου, 2012

Πηγή: Guardian via e-kathimerini

H υποστήριξη της Ρωσίας στο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών που καταδικάζει το μακελειό στη Χούλα αποτελεί την πρώτη καλή είδηση που έρχεται από την κρίση της Συρίας εδώ και πολλούς μήνες. Η εξέλιξη αυτή επιτρέπει την υπόθεση ότι η Ουάσινγκτον και η Μόσχα μπορεί να συνεργαστούν για να απομακρύνουν σταδιακά τον Μπασάρ αλ-Ασαντ από την εξουσία προκειμένου να εκτονωθεί η εξέγερση εναντίον του καθεστώτος της Δαμασκού.

Εκπρόσωποι της ρωσικής κυβέρνησης έσπευσαν χθες να δηλώσουν ότι οι περιστάσεις στις οποίες σημειώθηκε την περασμένη Παρασκευή η σφαγή 116 αμάχων, μεταξύ των οποίων και πολλών παιδιών, δεν έχουν εξακριβωθεί, ότι μεγάλη ευθύνη φέρει η αντιπολίτευση και ότι η Μόσχα παραμένει αντίθετη στην αλλαγή καθεστώτος.

Όπως επισημαίνει όμως ο Σάιμον Τάινταλ στην Γκάρντιαν, είναι σαφές ότι η ομόφωνη υιοθέτηση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας δημιουργεί ένα ρήγμα στο διπλωματικό τείχος που είχε υψώσει η Μόσχα γύρω από το συριακό καθεστώς. Και μπορεί κανείς να διατυπώσει την αρκετά βάσιμη υπόθεση ότι την απόφαση την έλαβε προσωπικά ο πρόεδρος Πούτιν.

Ακόμη κι όταν ο απολογισμός των νεκρών από την εξέγερση είχε φτάσει τους 10.000, και η ειρηνευτική μεσολάβηση του Κόφι Αναν κατέρρεε, η Ρωσία εξακολουθούσε να ταυτίζεται με τη γραμμή του καθεστώτος ότι υπεύθυνοι για τη βία ήταν οι τρομοκράτες και οι θρήσκοι εξτρεμιστές. Τώρα, συμφωνώντας με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία ότι ο Ασαντ παραβίασε τη διεθνή νομοθεσία με την προσφυγή σε «υπέρμετρη βία», η Μόσχα κάνει ένα συμβολικό και ουσιαστικό βήμα προς την εκθρόνιση του σύρου ηγέτη.

(περισσότερα…)

Σύγκρουση πολιτικού Ισλάμ με «βαθύ κράτος»-Πέτρος Παπακωνσταντίνου

30 Μαΐου, 2012

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αδελφοί Μουσουλμάνοι εναντίον στρατού στις προεδρικές εκλογές της Αιγύπτου

Στα εξήντα χρόνια, περίπου, που μεσολάβησαν από την επανάσταση των Ελεύθερων Αξιωματικών και την κατάργηση της μοναρχίας μέχρι την εξέγερση που σάρωσε τον Μουμπάρακ, η Αίγυπτος γνώρισε τέσσερις προέδρους, όλους στρατιωτικούς, και δέκα προεδρικές εκλογές.Ο Νάσερ εξελέγη δύο φορές με το 100% των ψήφων και μία φορά με 99,9%, ποσοστό που κατέγραψε άπαξ και ο διάδοχός του Σαντάτ, ο οποίος κατά την πρώτη εκλογή του είχε αρκεσθεί στο γλίσχρο 90%. Σεμνότερος όλων, ο τελευταίος των Φαραώ, Χόσνι Μουμπάρακ, εξελέγη τέσσερις φορές με ποσοστά που κυμαίνονταν μεταξύ 93,8% και 98,5%, ενώ την τελευταία φορά, το 2005, κατρακύλησε στο… 88,6%!

Με αυτά τα δεδομένα, η ψηφοφορία της περασμένης Τετάρτης και Πέμπτης πέρασε στην Ιστορία ως η πρώτη ελεύθερη προεδρική εκλογή της Δεύτερης Αιγυπτιακής Δημοκρατίας. Καρπός της λαϊκής εξέγερσης που ανέτρεψε τον Μουμπάρακ πριν από 15 μήνες, οι προεδρικές εκλογές διαμορφώνουν σκηνικό οξύτατης διπολικής σύγκρουσης, με αβέβαιη διάρκεια, ένταση και κατάληξη.

Σύμφωνα με ανεπίσημα αποτελέσματα στο 90% των εκλογικών τμημάτων -τα επίσημα αναμένονται στο προσεχές διήμερο- ουδείς εκ των 12 υποψηφίων συγκεντρώνει την απόλυτη πλειοψηφία. Κατά συνέπεια, οι εκλογές θα κριθούν στον δεύτερο, αποφασιστικό γύρο της 16ης και 17ης Ιουνίου, όπου θα αναμετρηθούν -πλην συγκλονιστικού απροόπτου- οι δύο περισσότερο πολωτικοί υποψήφιοι: Ο εκπρόσωπος των Αδελφών Μουσουλμάνων, Μοχάμεντ Μόρσι, ο οποίος φέρεται να συγκεντρώνει γύρω στο 25% και ο τελευταίος πρωθυπουργός του Μουμπάρακ, Αχμέντ Σαφίκ, ο οποίος έρχεται δεύτερος με το 23% των ψήφων. Ανώτατος αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας, ο Σαφίκ είχε την ανομολόγητη υποστήριξη του στρατού. Εμφανίστηκε ως υπερασπιστής του λαϊκού κράτους απέναντι στους ισλαμιστές που απειλούν να γυρίσουν τη χώρα πίσω, στους «σκοτεινούς χρόνους», και ως εγγύηση για την επάνοδο στην τάξη και την ασφάλεια, που έχουν διαταραχθεί καίρια στη μετεπαναστατική Αίγυπτο.

Αν όμως οι εξελίξεις μέχρι τον δεύτερο γύρο είναι ομαλές -ένα μεγάλο «αν», με δεδομένη την απροθυμία του στρατού να αποδεχθεί τον περιορισμό του ρόλου και των προνομίων του- ο Σαφίκ θα δυσκολευτεί πολύ να επικρατήσει στον δεύτερο γύρο. Ο Μόρσι ελπίζει βάσιμα να κερδίσει τους περισσότερους οπαδούς του τέταρτου υποψηφίου, Αμπντέλ Αμπολφοτούχ, ο οποίος εμφανιζόταν να συγκεντρώνει το 20%. Ηγετικό στέλεχος των Αδελφών Μουσουλμάνων μέχρι πρόσφατα, ο Αμπολφοτούχ κατέβηκε ως ανεξάρτητος, προβάλλοντας μια πιο ανεκτική, δημοκρατική εκδοχή του πολιτικού Ισλάμ, κερδίζοντας την υποστήριξη μεγάλου τμήματος των φιλελεύθερων και της νεολαίας.

(περισσότερα…)

Ναυάγιο ή αλλαγή πορείας στην Ευρώπη-Martin Wolf

30 Μαΐου, 2012

»Τον Οκτώβριο του 1939 ο Winston Churchill είπε: «Δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη για τις κινήσεις της Ρωσίας. Είναι ένας γρίφος τυλιγμένος σε μυστήριο, μέσα σε ένα αίνιγμα, αλλά ίσως υπάρχει ένα κλειδί. Κι αυτό το κλειδί είναι το ρωσικό εθνικό συμφέρον». Το κλειδί στην Ευρώπη του σήμερα είναι η γερμανική αντίληψη για το εθνικό της συμφέρον. Όταν αποδειχθεί ότι οι προϋποθέσεις δεν αποδίδουν, οι Γερμανοί ηγέτες θα πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στο ναυάγιο και την αλλαγή πορείας. Δεν γνωρίζω τι θα διαλέξει η Γερμανία. Δεν γνωρίζων αν οι ηγέτες της γνωρίζουν. Πάντως, από αυτήν την απόφαση κρέμεται η τύχη της Ευρώπης.»

Πηγή: F.T. via youpayyourcrisis

 Πώς θα λήξει η κρίση στην ευρωζώνη; Πολλοί στις ΗΠΑ μου θέτουν αυτήν την ερώτηση τις τελευταίες εβδομάδες; Για την ακρίβεια, θα μπορέσει η ευρωζώνη να μετακινηθεί από την κρίση στη σταθερότητα; Για να απαντηθεί αυτή η ερώτηση, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τρεις όψεις του προβλήματος: πού πηγαίνει η ευρωζώνη, πού θέλουν οι Γερμανοί να πάει και πού χρειάζεται να πάει.

 Η σημερινή κατάσταση της ευρωζώνης είναι δραματικά ξεκάθαρη. Κάποιες χώρες, δύο εκ των οποίων μεγάλες -η Ιταλία και η Ισπανία-, έχουν ήδη ή είναι στα πρόθυρα να έχουν κυβερνήσεις που δεν μπορούν να διαχειριστούν χωρίς βοήθεια τα δημόσια χρέη. Πολλά από αυτά τα χρέη βρίσκονται στις τράπεζες. Πολλές από αυτές είναι ζημιωμένες, ειδικά σε χώρες που βίωσαν πολύ μεγάλες φούσκες ακινήτων, μεγάλα δημόσια ελλείμματα ή και τα δύο. Οι κυβερνήσεις με αδύναμο αξιόχρεο νιώθουν ότι πρέπει να σώσουν τα ευαίσθητα τραπεζικά τους συστήματα, που με τη σειρά τους πρέπει να χρηματοδοτήσουν τις κυβερνήσεις που προσπαθούν να τις στηρίξουν. Οι μεθυσμένοι προσπαθούν να σταθούν όρθιοι ακουμπώντας ο ένας στον άλλον.

 Από τις κυβερνήσεις απαιτείται επίσης να επιβάλουν δημοσιονομική λιτότητα, ενώ οι ιδιωτικοί κλάδοι συρρικνώνονται. Η λιτότητα αποδυναμώνει περισσότερο τόσο τις οικονομίες όσο και τις τράπεζες. Κι αυτό, με τη σειρά του, αυξάνει την ανεργία και μειώνει τα κρατικά έσοδα, καθιστώντας μη αποτελεσματική τη λιτότητα. Εν τω μεταξύ, η αναιμική ζήτηση στον πυρήνα επιδεινώνει την οικονομική αδυναμία στην περιφέρεια, αντί να την ισοφαρίζει.

(περισσότερα…)

O colonialismo está de volta – Clóvis Rossi*

30 Μαΐου, 2012

Folha de S.Paulo, 27/05/2012

Europa transforma a Grécia em neocolônia com uma política de ‘humilhação demencial’

Em pleno século 21, o colonialismo praticado por europeus está de volta. Mas, desta vez, não se aplica a remotos países africanos, sul-americanos, asiáticos. Vale para um país da própria Europa, a Grécia. 

O termo «neocolônia» foi usado por Costas Lapavitsas, professor de Economia na Escola de Estudos Africanos e Orientais da Universidade de Londres. «Se a Grécia perseverar com as políticas atuais na eurozona, a economia vai encolher e estagnar. O país se tornará um canto empobrecido, envelhecido e profundamente desigual, uma neocolônia em tudo menos no nome».

Exagero de acadêmico sem responsabilidade de governo e, por isso, livre para usar palavras fortes? Não.

O chefe do governo italiano, Mario Monti, um tecnocrata extremamente moderado e que está impondo a seu país uma receita de austeridade parecida com a da Grécia, reconhece que «a Grécia perdeu sua soberania», o que é a mesma coisa que dizer que se tornou colônia.

(περισσότερα…)

Greek crisis: C.Lapavitsas-C.Douzinas-A.Chatzistefanou

30 Μαΐου, 2012

Πηγή: guardian.co.uk,

Join Professor Costas Lapavitsas, Professor Costas Douzinas and the journalist Aris Chatzistefanou to debate the implications for Greece and the EU

Greece has been the weakest link of the eurozone since 2009, and the crisis has brought to the fore several issues that go to the heart of contemporary Europe. Austerity measures are dividing the continent and the Greek people are preparing for a second general election in as many months. Does the vote amount to a referendum on whether to leave the eurozone, as has been suggested by David Cameron? Will the euro collapse altogether, and does the current instability threaten the balance of forces that have historically dominated European politics?
 
Professor Costas Lapavitsas, Professor Costas Douzinas and the journalist Aris Chatzistefanou will be here from 3pm to 4pm (UK time) to debate the Greek crisis and what might happen next for the rest of Europe. You will be able to post your questions in the thread below from 2.30pm. 
 
(περισσότερα…)

Aς ακουσθεί και η άλλη πλευρά…Τάσος Σταυρόπουλος

30 Μαΐου, 2012

Audiatur altera pars

» ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖν

ψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην, πρὶν ἂν

ἀρχαῖς τε καὶ νόμοισιν ἐντριβὴς φανῇ.»

 ( =Είναι αδύνατον να γνωρίσεις καλά τη ψυχή και το φρόνημα και τις ιδέες ενός άνδρα, προτού δοκιμασθεί στην εξουσία.) Αντιγόνη Σοφοκλή στ. 175-177.

  • Επειδή συνήθως «μὴ τῶν ἀρίστων ἅπτομαι βουλευμάτων», μετά την εμπιστοσύνη του λαού στον Σύριζα ,ανέμενα ότι την επόμενη ημέρα η ηγεσία του θα καλούσε όλα τα αριστερά κόμματα, τις συλλογικότητες , προσωπικότητες και ανένταχτους της αριστεράς σε μια ενωτική συσπείρωση, για την έξοδο της χώρας από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση, μετά το τέλος του πολέμου.
  •  Ταυτόχρονα θα άρχιζε μια πυρετώδης διαδικασία για την ετοιμασία ενός προγράμματος για την ανακούφιση των ανέργων, για την αποκατάσταση των εργαζομένων και συνταξιούχων, για την αποκατάσταση της δημόσιας υγείας και παιδείας, που διαλύθηκαν από τους κ.κ Λοβέρδο και Διαμαντοπούλου.
  • Με διάγγελμα ο Τσίπρας θα καλούσε το λαό σε συσπείρωση και σε αγωνιστική ετοιμότητα, θα ανακοίνωνε ότι συγκρότηση της πρώτης αριστερής κυβέρνησης, άμεσα ή μετά τις επόμενες εκλογές, θα ακύρωνε τις δανειακές συμβάσεις και τα μνημόνια, θα κήρυττε στάση πληρωμών , θα εθνικοποιούσε τις τράπεζες και με ειλικρίνεια θα δήλωνε στον Ελληνικό λαό ότι το θέμα του νομίσματος θα αντιμετωπισθεί με γνώμονα το συμφέρον του λαού- για μην προκληθεί πανικός- και ότι δε θα απαιτηθεί καμιά θυσία για το €.
  • Με μια τέτοια στάση δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να μην ανταποκριθεί. Ακόμη και η ηγεσία του ΚΚΕ θα αναγκαζόταν να πάρει θέση, γιατί δε θα μπορούσε να ελέγξει τις αντιδράσεις των μελών του.
  • Μπροστά στις κινδυνολογικές αντιδράσεις της Ν.Δ και του δεξιότερου από τη Θάτσερ ΠΑΣΟΚ, που θα έβαζαν το δίλημμα € ή χάος, η αριστερά που θα άρχιζε να συσπειρώνεται, θα δήλωνε στο λαό ότι έχει στις προσεχείς εκλογές να επιλέξει ανάμεσα στο μονόδρομο του € και στην επιβίωσή του, και ότι ή αριστερά ανάμεσα στην επιβίωση του λαού ή της ευρωζώνης, επιλέγει χωρίς δεύτερη κουβέντα την επιβίωση του λαού.

Nino Rota: Concerto soirée (1962) 1/2

30 Μαΐου, 2012

Nino Rota (1911-1979)

Concerto soirée, per pianoforte e orchestra (1962).

Prima parte (Mov. 1-2)

I. Valzer-Fantasia. Tempo di Valzer tranquillo
II. Ballo figurato. Allegretto calmo con spirito

Benedetto Lupo, pianoforte
Orchestra Sinfonica siciliana diretta da Massimo de Bernart.

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου!

30 Μαΐου, 2012

 Ιταλία,  Σαν Κάρλο

  

Υποκριτές Χωρίς Σύνορα-Παντελής Μπουκάλας

30 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Μακάρι να είχε κάποια μακρινή έστω σχέση με την αλήθεια η μισή από τις λέξεις που χρησιμοποίησε η κυρία Λαγκάρντ για να εκφράσει την τόση συμπόνια της για τους κατοίκους του Νίγηρα και την αριστοκρατική ξινίλα της για τους Ελληνες. Μακάρι δηλαδή να νοιαζόταν όντως για τα παιδιά της αφρικανικής χώρας, που στριμώχνονται δύο και τρία σε μια καρέκλα για να μάθουν γράμματα, και θα της συγχωρούσαμε και τη σφοδρότερη αντιπάθεια για μας εδώ τους τριτοκοσμικούς του Πρώτου Κόσμου. Αν έπειθε -λέμε τώρα- το Ταμείο του οποίου ηγείται να χαραμίσει βρε αδερφέ κάτι από τα κέρδη του και από τα μπόνους των στελεχών του, ένα, δύο, δέκα εκατομμύρια δολάρια, για να χτιστούν σχολεία στον Νίγηρα, ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Αφρικής, μετά χαράς θα παρακαλούσαμε τους δεσποτάδες μας να δοξολογούν το όνομά της στο τέλος της λειτουργίας κάθε Κυριακή («ταις πρεσβείαις…», ξέρετε). Και θα συγκεντρώναμε υπογραφές διαδικτυακώς, ζητώντας να στηθεί στο Καϊμακτσαλάν άγαλμά της ισοϋψές του Πύργου του Αϊφελ.

Αλλά η κ. Λαγκάρντ, με μια απίστευτη χοντροκοπιά κρυμμένη κάτω από τα φτιασίδια της λεπτότητας, θέλοντας να ειρωνευτεί και να εμπαίξει τους Ελληνες, ενέπαιξε πρωτίστως τους κατοίκους του Νίγηρα, σαν αγία προστάτις των οποίων επιχείρησε να εμφανιστεί. Αν πράγματι νοιαζόταν γι’ αυτούς, θα ενδιαφερόταν όχι μόνο για την εκπαίδευσή τους αλλά και για την υγεία τους, αφού ένας νεκρός δεν πάει σχολείο. Και δεν μπορεί να μην ξέρει πως η υγεία τους καταστρέφεται από τις εξορύξεις ουρανίου που γίνονται δίχως καμία μέριμνα προστασίας. Και ποια εταιρεία εξορύσσει; Η κρατική γαλλική Areva, που με την αγρίως κερδοθηρική δράση της έχει μολύνει το πόσιμο νερό της χώρας. Και ποια υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να αυξήσει το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στα γαλλικά περί ουρανίου όνειρα; Μα, η κ. Λαγκάρντ. Το 2010.

Αν λοιπόν η αγωνία της για το δράμα της Αφρικής τής στερεί τον ύπνο, και αν το χριστιανικό της φρόνημα πληγώνεται βαθιά που δεν μπορεί, έτσι υπεραπασχολημένη όπως είναι, να θέσει εαυτόν στους εθελοντές, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τη δηλητηριώδη πρόταση ορισμένων συμπατριωτών της: Να παραιτηθεί. Ωστε να μην την πνίξουν οι τύψεις.

(περισσότερα…)

Στην Ελλάδα ένα στα έξι παιδιά ζει στη φτώχεια

30 Μαΐου, 2012

via ISKRA

Τα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στην Ελλάδα που φέρνει στο φως παγκόσμια έκθεση της UNICEF είναι συνταρακτικά και συνιστούν ντροπή για όσους έφτασαν αυτή τη χώρα σε καταστάσεις που θυμίζουν τρίτο κόσμο και συνθήκες πολέμου. 

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, ενώ εντείνονται οι συζητήσεις για νέα μέτρα λιτότητας και επιπλέον περικοπές κοινωνικών δαπανών, τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων υποφέρουν:ένα στα έξι παιδιά ζει σε συνθήκες στέρησης στην Ελλάδα, ενώ η χώρα μας κατατάσσεται στην 30ή θέση μεταξύ 35 κρατών με ανεπτυγμένες οικονομίες ως προς τη σχετική φτώχεια. Με χειρότερα ποσοστά ακολουθούν η Ισπανία, η Βουλγαρία, η Λετονία, οι ΗΠΑ και η Ρουμανία.

 Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ενωση 13 εκατ. παιδιά στερούνται βασικών αγαθών για την ανάπτυξή τους, ενώ άκρως ανησυχητικό, σύμφωνα με τη UNICEF, είναι το γεγονός ότι 30 εκατ. παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας σε πλούσιες χώρες.

Η έκθεση εξέτασε την παιδική φτώχεια με βάση τον Δείκτη Παιδικής Αποστέρησης, με ένα παιδί να χαρακτηρίζεται «αποστερημένο» όταν του λείπουν δύο ή περισσότερα αγαθά από έναν κατάλογο 14 βασικών πραγμάτων όπως τρία γεύματα την ημέρα, δύο ζευγάρια παπούτσια στο νούμερό του, ένα ήσυχο μέρος για τη σχολική του εργασία και εκπαιδευτικά βιβλία ή σύνδεση Internet στο σπίτι.

(περισσότερα…)

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά σε κρίσιμο σταυροδρόμι-Χρήστος Παναγιωτόπουλος

30 Μαΐου, 2012

Αγαπητοί σύντροφοι , συντρόφισσες

Επειδή η πολιτική περίοδος δεν είναι μόνο κρίσιμη για τους εργαζόμενους, το λαό και τη χώρα είναι και ιστορική, συνολικά για την αριστερά και ξεχωριστά για το κάθε χώρο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις και προβληματισμούς που με βασανίζουν και νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος.

Ο λαός μας με την ψήφο του στις 6 Μαΐου εξέφρασε με τον πιο ηχηρό τρόπο την αντίθεσή του στις αντιδραστικές πολιτικές που του επιβλήθηκαν από τους διεθνείς, ευρωπαϊκούς μηχανισμούς σε αγαστή συνεννόηση με το μαύρο μπλοκ των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων. Καταδίκασε με την ψήφο του σε μικρομεσαία τα άλλοτε κραταιά κόμματα του δικομματισμού, αφού τους γύρισαν την πλάτη 3.300.000 ψηφοφόροι τους, και επέλεξαν να ψηφίσουν ένα πολύ ευρύ φάσμα κομμάτων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τοποθετήθηκαν ενάντια στις ασκούμενες πολιτικές. Ανέδειξαν συνολικά τις δυνάμεις της αριστεράς σε ποσοστά πρωτοφανή, αλλάζοντας και το συσχετισμό δύναμης στο εσωτερικό της αριστεράς. Ταυτόχρονα το 19% των πολιτών, πάνω από 1εκατομμυριο ψηφοφόροι επέλεξαν κόμματα που δεν μπόρεσαν να σπάσουν το φράγμα του αντιδραστικού εκλογικού νόμου και έμειναν χωρίς εκπροσώπηση. Μέσα σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι 75.000 ψηφοφόροι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των άλλων αριστερών κομμάτων.

Με δυο λόγια ο λαός ψήφισε ξέροντας τι δε θέλει, αλλά χωρίς να ξεχωρίζει μια άλλη σαφή, ηγεμονική πολιτική στον αντίποδα της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων. Δεν υπήρχε προγραμματικός λόγος διατυπωμένος με σαφήνεια ως εναλλακτική λύση που να ηγεμονεύσει και να κερδίσει το λαό.

Το αστικό πολιτικό σύστημα όπως διαμορφώθηκε μετά τη μεταπολίτευση και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και η αριστερά κλονίστηκε, υπέστη ένα τρομερό σεισμό. Είναι αμφίβολο εάν παρά τις προσπάθειες, τους εκβιασμούς, τις απειλές που εξαπολύει ενάντια στον εχθρό λαό θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια του και να ξαναηγεμονεύσει.
Οι εκλογές ανέδειξαν πρώτη δύναμη στην αριστερά το ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε και να συμβάλουμε ώστε να το διαχειρισθεί σωστά και αριστερά για το συμφέρον των εργαζομένων πρώτα από όλα και της αριστεράς. Δεν θα ωφελούσε καμία δύναμη της αριστεράς ούτε το λαό μας μια ενδεχόμενη προσαρμογή της γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ στα όρια των πολιτικών του μνημονίου και της ευρωζώνης. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν ολέθριο για όλη την αριστερά και το λαό.

(περισσότερα…)

Ο Γκίντερ Γκρας, το όνειδος, η φάρσα

30 Μαΐου, 2012

Shame Painting

Πηγή: sarant 

Θα το έχετε διαβάσει, εκτός αν απουσιάζατε από τη μπλογκόσφαιρα όλο το σαββατοκύριακο: ο Γερμανός νομπελίστας συγγραφέας Γκίντερ Γκρας δημοσίευσε στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung ένα ποίημα συμπαράστασης στην Ελλάδα, δώδεκα δίστιχα με τίτλο “Το όνειδος της Ευρώπης”, ένα ποίημα που προκάλεσε πολλαπλές συζητήσεις, τουλάχιστον για τρία θέματα. Καταρχάς, για το ίδιο το ποίημα, την αξία του και τις προσπάθειες μετάφρασής του στα ελληνικά. Έπειτα, για τον Γκίντερ Γκρας -είπαν κάποιοι, και σε σχόλια στο ιστολόγιο και αλλού, ότι επειδή ο 17χρονος Γκρας υπηρέτησε στα Waffen SS τους τελευταίους μήνες του πολέμου, τα σημερινά του κείμενα χάνουν κάτι από την αξία τους ή δεν μπορούν να παρθούν υπόψη. Άλλοι πάλι υπενθύμισαν ότι ο Γκρας πριν από λίγο καιρό είχε γράψει ένα ποίημα εναντίον της πολιτικής της ισραηλινής κυβέρνησης. Τέλος, μία μέρα μετά την δημοσίευση του ποιήματος, μια άλλη γερμανική εφημερίδα, η FAZ, δημοσίευσε ένα άρθρο από το οποίο πολλοί συμπέραναν ότι το ποίημα δεν είχε γραφτεί από τον Γκρας αλλά ήταν φάρσα, παρωδία, γραμμένη από ένα σατιρικό περιοδικό. Και αφού έγινε αρκετός θόρυβος για τη δήθεν φάρσα, βγήκε ο ίδιος ο Γκρας και δήλωσε ότι το ποίημα είναι δικό του ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα. Όλα αυτά μας δίνουν, πιστεύω, άφθονη τροφή για συζήτηση.

Και πρώτα έχουμε το ποίημα, με τον εσκεμμένα πιστεύω αμφίσημο τίτλο, που διατηρείται και στη μετάφραση, Europa’s Schande, Η ντροπή της Ευρώπης, το όνειδος της Ευρώπης, που αν δεν κάνω λάθος δεν ξεκαθαρίζει αν είναι η Ελλάδα ντροπή της Ευρώπης ή αν πρέπει η Ευρώπη να ντρέπεται για το πώς φέρεται στην Ελλάδα. Πολλοί το μετέφρασαν στα ελληνικά, ανάμεσα σ’ αυτούς και ο φίλτατος Δρ Ζίμπενμαλ στη Λεξιλογία, όπου βέβαια συζητήσαμε εκτενώς το θέμα (διαβάστε το άρθρο της Λεξιλογίας, έχει συνδέσμους προς άλλες μεταφράσεις, μεταξύ άλλων και στα αρχαία ελληνικά!) Παρακάλεσα τον δόχτορα να χτενίσει τη μετάφρασή του, έβαλα κι εγώ το χεράκι μου σε μικρολεπτομέρειες, βόηθησε και ο Νίκος Λίγγρης και ιδού το αποτέλεσμα:

Στο χάος κοντά, διότι με τις αγορές δεν συνεμορφώθη,
χώρα που μακριά της στέκεις, που σου δάνεισε το λίκνο.

Αυτά π’ αναζητάει η ψυχή, που έτοιμα τα βρήκες,
τώρα απαξιώνονται, για παλιοσίδερα μετράνε.

Σαν μπαταξού γυμνή διαπομπεύεται και υποφέρει η χώρα
που στη λαλιά σου καθημερινά ευγνωμονούσες.

Σε φτώχεια ατελείωτη κατάδικη η χώρα, με πλούτο
που λαμπρός μουσεία κοσμεί: λάφυρα που φυλάγεις.

Αυτοί που μ’ όπλα πάτησαν τη χώρα, τη νησοπροικισμένη,
τον Χέλντερλιν μες στον γυλιό κρατούσαν της στολής τους.

Χώρα που δεν ανέχεσαι -μα τους συνταγματάρχες της
κάποτε τους ανέχτηκες για σύμμαχους κι εταίρους.

Χώρα χωρίς δικαιώματα, που ωμοί εξουσιαστές της
τη ζώνη όλο στενότερα και πιο στενά τής σφίγγουν.

Μαύρα για να σ’ αντισταθεί φόρεσ’ η Αντιγόνη και σ’ όλη τη Χώρα
πενθοφορούν οι άνθρωποι, ο Ξένος τους που ήσουν.

Του Κροίσου σόγια όμοια έξω από τη χώρα όμως
εστοίβαξαν και φύλαξαν στις κάσες σου ό,τι μαλαματένιο.

Πιες το, λοιπόν, πιες! των κομισάριων οι εγκάθετοι φωνάζουν,
μα οργισμένος σου γυρνά την κύλικα, ξέχειλη, ο Σωκράτης.

Θεών κατάρα εν χορώ βαριά πάνω σε ό,τι κατέχεις,
τον Όλυμπό τους που απαιτείς να τους τον απαλλοτριώσεις.

Άψυχη πια, θα μαραθείς χωρίς τον τόπο
που η ψυχή του σ’ έπλασε, εσένα, Ευρώπη.

(περισσότερα…)

Απύθμενο μίσος κατά της Ελλάδας- Γιώργος Δελαστίκ

30 Μαΐου, 2012

 Εφημ.ΕΘΝΟΣ

Ξεφτιλίστηκε εντελώς λόγω απίστευτης ανθελληνικής εμπάθειας η σοβαρή, υποτίθεται γερμανική συντηρητική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Το Σάββατο η κεντροαριστερή εφημερίδα του Μονάχου «Ζιντόιτσε Τσάιντουνγκ» δημοσίευσε ένα ποίημα του διάσημου 84χρονου Γερμανού συγγραφέα Γκίντερ Γκρας.

Ένα ποίημα που διαπνεόταν από βαθιά αγάπη και σεβασμό προς την Ελλάδα και σφοδρότατα επικριτικό για την Ευρώπη και την πολιτική που ακολουθεί απέναντι στη χώρα μας. Αδύνατον να ανεχτεί κάτι τέτοιο η δεξιά «Φράκνφουρτερ Αλγκεμάινε»!

Λύσσαξε, άφρισε και προχώρησε σε μια ασυνήθιστη για το επίπεδό της ενέργεια. Την Κυριακή, στην πρώτη σελίδα του πολιτιστικού της τμήματος, αφιέρωσε εκατοντάδες λέξεις για να στήσει μια εντελώς ψεύτικη και κατασκευασμένη ιστορία: ότι δήθεν το ποίημα δεν το είχε γράψει ο Γκίντερ Γκρας, αλλά η συντακτική ομάδα ενός σατιρικού περιοδικού, η οποία εξαπάτησε υποτίθεται τη «Ζιντόιτσε Τσάιντουνγκ» πως το ποίημα προερχόταν από τον Γκίντερ Γκρας!

Η απόδοση του ποιήματος σε ένα σατιρικό περιοδικό, το οποίο μάλιστα δεν είχε καν κάνει τον κόπο να βάλει έναν συντάκτη του να γράψει ένα ποίημα, αλλά είχε μαζέψει στίχους και φράσεις από το Διαδίκτυο, αποσκοπούσε στην απαξίωση και την περιφρόνηση απέναντι στο περιεχόμενο του ποιήματος. Ενός ποιήματος που οι στίχοι του είναι πραγματικά συγκινητικοί, ίσως και συγκλονιστικοί κάποιοι για εμάς τους Έλληνες.

Σε μία πράξη μάλιστα αδίστακτης δημοσιογραφικής αλητείας, η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» είχε και φανταστικό ρεπορτάζ από τα γραφεία του σατιρικού περιοδικού!

(περισσότερα…)

Banksters

30 Μαΐου, 2012

Έκθεση της Εθνικής Τράπεζας

Τι θα συμβεί αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ …

Δραματική μείωση του ετήσιου κατά κεφαλήν εισοδήματος του Έλληνα πολίτη κατά 55% από 19.400 ευρώ σε 8.700 ευρώ θα προκαλέσει σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ.

«Το δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα διαμορφώνεται υπό το σημαντικό βάρος που συνεπάγεται η επώδυνη διαδικασία προσαρμογής από τη μια πλευρά, και από την άλλη, η ανάγκη συνέχισης της χρηματοδότησης στα πλαίσια μιας αμοιβαία αποδεκτής συμφωνίας με τους εταίρους μας», αναφέρει η έκθεση, συμπληρώνοντας ότι «παρά τα αναμφισβήτητα σκληρά μέτρα που εφαρμόστηκαν την τελευταία διετία, η ελληνική οικονομία σημείωσε σημαντική πρόοδο σε βασικά πεδία της οικονομικής προσαρμογής».

«Έξοδος από το ευρώ θα οδηγήσει σε σημαντική πτώση του βιοτικού επιπέδου του Έλληνα πολίτη»

Αναλύοντας τις επιπτώσεις, επισημαίνει σε έκθεσή της ότι σε αυτή την περίπτωση το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα πολίτη θα κατέγραφε σημαντική πτώση, με μείωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος τουλάχιστον κατά 55% , μέσω της σημαντικής υποτίμησης, κατά 65% του νέου νομίσματος.

Η ύφεση θα έφθανε το 22% , η ανεργία θα εκτοξευόταν στο 34% και ο πληθωρισμός αρχικά στο 30% με ισχυρή ανοδική τάση στη συνέχεια, καθώς θα τροφοδοτούνταν από τις αυξήσεις τιμών στα εισαγόμενα αγαθά.

(περισσότερα…)

Η Ελλάδα με το βλέμμα στα Βαλκάνια-Βασίλειος Σιοκορέλης*

30 Μαΐου, 2012

Κρατική πολιτική ενίσχυσης της επιχειρηματικής εξωστρέφειας: Η περίπτωση των ελληνικών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στη Βουλγαρία

 Αντί προλόγου 

 Η Ελλάδα με το βλέμμα στα Βαλκάνια

 Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά τις οικονομικοπολιτικές ανατροπές που σημειώθηκαν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, η παρουσία των ελληνικών επιχειρήσεων στις εν λόγω αγορές είναι ιδιαιτέρως έντονη.

Η διαδικασία μετασχηματισμού από την κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία στη «λειτουργούσα οικονομία της αγοράς» (κριτήριο της Κοπεγχάγης[1]) με τη φιλελευθεροποίηση του εμπορίου, τις εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, την αποδιάρθρωση της αγοράς εργασίας συνοδεύτηκε από την προσπάθεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ενισχύσουν την παρουσία των Ελλήνων επιχειρηματιών σε αυτές τις χώρες, αναβαθμίζοντας το ρόλο της Ελλάδας ως «δεύτερης γενεάς» καπιταλιστική χώρα στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης[2] (άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαία η φράση ότι η Ελλάδα έπαψε πια να ανήκει στα Βαλκάνια).

Χωρίς καμία αμφιβολία, η έντονη παρουσία των Ελλήνων επιχειρηματιών στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης δε θα είχε επιτευχθεί εάν το ίδιο το ελληνικό κράτος δεν έθετε ως κύριο στόχο τη λεγόμενη «διείσδυση στα Βαλκάνια», η οποία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η εξασφάλιση διαρκώς αυξανόμενων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης μέσω της εξαγωγικής – επενδυτικής εξωστρέφειας, η οποία ευνοήθηκε σημαντικά – εκτός από τον παράγοντα της γειτνίασης – και από τη νευραλγική γεωγραφική θέση της Ελλάδας ως ανερχόμενη δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης[3].

Αυτό άρχισε να διαφαίνεται ήδη από πολύ νωρίς (πριν το 1989-1990), με την Ελλάδα να ενισχύει σταθερά την προσπάθεια εκ-δυτικοποίησης και διαρθρωτικού πολιτικοοικονομικού μετασχηματισμού των συγκεκριμένων χωρών με όχημα τόσο τη συμμετοχή στους διεθνείς οργανισμούς[4] (κυρίως την ΕΕ), όσο και την εμβάθυνση των παραδοσιακά ισχυρών διμερών πολιτικών και οικονομικών σχέσεων με αυτές τις χώρες.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η διαδικασία μετασχηματισμού εξασφαλίστηκε με τις μεταρρυθμίσεις που σημειώθηκαν στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των διαπραγματεύσεων για την πλήρη ένταξη των χωρών στην ΕΕ. Συγκεκριμένα για τη Βουλγαρία, κύριοι σταθμοί αποτέλεσαν η υπογραφή της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας (8 Μάρτη 1993, η οποία ετέθη σε ισχύ την 1 Φεβρουαρίου 1995), η Αίτηση Προσχώρησης (14 Δεκέμβρη 1995,  Ευρ. Συμβούλιο Βρυξελλών), η ολοκλήρωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων (15 Ιουνίου 2004), η Υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης (25 Απριλίου 2005) και βεβαίως η πλήρης ένταξη την 1η Ιανουαρίου 2007.

(περισσότερα…)