Αρχείο για Μαΐου 2012

Για την ανατροπή: Αλέξανδρος Χρύσης – Γιώργος Μανιάτης

27 Μαΐου, 2012

Ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ανατροπή

Πηγή: aristeroblog  

Οι δίσεκτοι καιροί που διανύ­ουμε στην Ελλάδα αλλά και διε­θνώς, απαιτούν διαυγή στρατηγι­κή στάχευση, μελετημένες τακτι­κές επιλογές, αλλά και σαφείς το­ποθετήσεις και πρακτικές.

Ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένω­ση, έξοδος από την ευρωζώνη, ιττάση πληρωμών και μονομε­ρής διαγραφή του χρέους, εθνι­κοποίηση τραπεζών, έλεγχος της κίνησης κεφαλαίων και αγώνας για την έξοδο από τον εργασια­κό και μισθολογικό μεσαίωνα με την ακύρωση των μνημονίων και την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, συγκροτούν κόμ­βους ενός συνεκτικού μεταβατι­κού προγράμματος, ενός οικονο­μικού και πολιτικού σχεδίου άμε­σης και συνειδητής δράσης των δυνάμεων της εργα­σίας εναντίον της δι­εθνούς και εγχώριας αστικής τάξης.

Ένα τέτοιο σχέ­διο που δεν ταυτίζε­ται, αλλά μπορεί και πρέπει να συνδέεται με το στρατηγικό στό­χο του σοσιαλισμού -όχι ασφαλώς εκεί­νον του λεγόμενου «σοσιαλισμού που γνωρίσαμε» ή μιας κατ’ όνο­μα «λαϊκής εξουσίας»- μόνον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτυπώνει σήμερα στον πολιτικό λόγο και ιπην πρα­κτική της. Οι όποιες κριτικές επι­φυλάξεις απέναντι στη μια ή την άλλη διάσταση αυτού του σχεδίου, αλλά και η επισήμανση ελλειμμά­των, που καθιστά απαραίτητη την περαιτέρω επε­ξεργασία του, δεν αναιρούν την ανα­γκαιότητα υποστή­ριξης της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ στις επικείμε­νες εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Σ’ αυτή τη θο­λή εποχή των μέσων και της εικόνας, που υπεκφυγές, διφορούμενοι λόγοι και πρακτικές, επικοινωνιακά τε­χνάσματα, απειλούν όχι μόνο να μετατρέψουν τις ψήφους, αλλά να εμφανίσουν τους ίδιους τους αγώ­νες σαν χαμένη υπόθεση, η ψήφος στη ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι χαμένη ψήφος, δεν είναι χαμένη υπόθεση!

Η ψήφος των αγωνιούντων και αγωνιζόμενων πολιτών δεν χάνε­ται οταν αποτυπώνει με σαφήνεια την πολιτική βούληση για ανατρο­πή των απάνθρωπων όρων ζωής τους και τη βαθύτερη ανάγκη τους για κοινωνική απελευθέρωση.

(περισσότερα…)

Ο Στέργιος Σκαπέρδας μιλάει για τις πολιτικές εξελίξεις

27 Μαΐου, 2012

Ο Σκαπέρδας Στέργιος στην εκπομπή του Σεραφείμ Κοτρώτσου

            

            Στον Real fm97.8

Κάνετε κλικ  για να ακούσετε την εκπομπή:  http://www.real.gr/VideoViewer.aspx?FileType=4&FileName=149154.mp3

H οικονομία παραπαίει – Γιώργος Δελαστίκ

27 Μαΐου, 2012

Εφημ. ΕΘΝΟΣ

Το μνημόνιο έχει στραγγαλίσει την ελληνική οικονομία και την οδηγεί στα όρια του ξαφνικού θανάτου από ασφυξία, καθώς όλες οι επιχειρήσεις, υγιείς και «φούσκες», βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Πάει σαφώς καλύτερα στο πολιτικό επίπεδο η χώρα μας μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Η παταγώδης κατάρρευση του δικομματισμού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο ανάδειξης του ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτο κόμμα στις νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου έχουν προκαλέσει έντονη κινητικότητα σε θετική κατεύθυνση τόσο στην Ευρώπη όσο και στο εξωτερικό. Ξαφνικά, όλοι στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη ορκίζονται –στα λόγια, φυσικά– στο όνομα της ανάπτυξης. Ακόμη σοβαρότερο, ο σοσιαλιστής Γάλλος πρωθυπουργός Ζαν – Μαρκ Ερό τάχθηκε υπέρ του «άμεσου δανεισμού της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν». Άμεστος δανεισμός κρατών της ΕΕ από την ΕΚΤ θα συνιστούσε ουσιαστικά οριστική λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους στην Ευρώπη!

Στροφή 180 μοιρών και του ΣΕΒ σημειώθηκε την Τετάρτη σε δυο κορυφαία για τους εργαζόμενους ζητήματα. Ο πρόεδρος των βιομηχάνων πρότεινε αφενός να καταργηθεί η πρόσφατη μείωση κατά 22% των κατώτατων μισθών και αφετέρου να επαναφερθεί η χρονική διάρκεια της μετενέργειας στους 6 μήνες.

Προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ, όσο κυβερνούσε, ισχυριζόταν ότι το Μνημόνιο είναι απολύτως «μη διαπραγματεύσιμο». Τώρα που στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο βρέθηκε εκτός κυβέρνησης, αλλά βγήκε και τρίτο κόμμα υφιστάμενο τέτοια εκλογική συντριβή, που είναι αμφίβολο αν έχει ποτέ υποστεί ευρωπαϊκό κόμμα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ξαφνικά ανακάλυψε ότι υπάρχει δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου! «Τα σημεία που απέρριψε η τρόικα στη σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση που είχαμε, τώρα μπορούμε να τα επαναφέρουμε!» απεφάνθη, υποβάλλοντας μάλιστα και έξι σημεία προς επαναδιαπραγμάτευση.

(περισσότερα…)

Στους τοίχους

27 Μαΐου, 2012

Πηγή: http://anarhogatoulis.blogspot.fr/

Φτιάξε κόμμα. Μπορείς… Παντελής Mπουκάλας

27 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος. Τόσους δημοσιογράφους έχει η Βουλή. Σε λίγο θα ξεπεράσουν τους δικηγόρους. Τώρα, αν κάποιοι από αυτούς ουδέν έγραψαν στην καριέρα τους και οι μόνες τους δάφνες ήταν οι τηλεοπτικές τους εμφανίσεις, κανένα πρόβλημα: Και ηθοποιοί γίνονται βουλευτές δίχως ποτέ να πείσουν το κοινό του θεάτρου, απαιτητικότερο φαίνεται από το εκλογικό, ότι αξίζουν τα λεφτά τους. Δεν διεκδικεί λοιπόν πρωτιά ο γυάλινος και ερτζιανός καθοδηγητής κ. Γιώργος Τράγκας με την απόφασή του να φτιάξει κόμμα. Για να μετρήσει ίσως και στην κάλπη τη δημοτικότητά του. Δεν δικαιούται επίσης πρωτιά επειδή το κόμμα είναι δικό του, δεν μπορεί κανείς να του το πάρει. Κι άλλοι, και σπουδαίοι πολιτικοί μεταξύ τους, έφτιαξαν προσωπικό κόμμα, βρήκαν και μερικά θύματα της γοητείας τους για να τα ορίσουν σαν «επιτελείο» κι ύστερα μπήκαν σε παζάρια επιστροφής στο μητρικό κόμμα, από το οποίο θορυβωδώς αποχώρησαν ή βροντωδώς διαγράφτηκαν.

Να διεκδικεί μήπως πρωτιά ευρηματικής ονοματοδοσίας ο κεραυνογράφος μας, που πρέπει πάντως να του αναγνωρίσουμε ότι ανήκει σε όσους μετέτρεψαν το τηλεοπτικό πλατό σε θεατρική σκηνή, με τις μούτες, το δραματικό ανεβοκατέβασμα του τόνου της φωνής, τις παραστάσεις του εν γένει; Μάλλον όχι. Το δικό του ΕΑΜ είναι το τρίτο (αν δεν μου ξεφεύγει κανένα) που αντιγράφει το αρκτικόλεξο του ΕΑΜ της Αντίστασης. Ηδη από το 1985 υπάρχει το ΕΑΜ με τη σημασία του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου και από το 2007 το ΕΑΜ Β΄, ιδρυθέν από Ελληνα πολίτη. Πώς θα ξεχωρίζει το τράγκειο; Απλό: Θα αναγράφεται ως ΕΑΜ (Τράγκας) ή ΕΑΜ (T.V.). Τι; Θα ξεχωρίζει από το «ΕΛΛΑΔΑ» που πρόσθεσε στην αρχή ο τηλέαρχός μας, ιδρύοντας το «ΕΛΛΑΔΑ ΕΑΜ»; Μα και η ΕΛΛΑΔΑ είναι καπαρωμένη, αφού έχουμε την Ε.ΛΑ.Δ.Α. του Μίκη Θεοδωράκη, την Ενιαία Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση.

(περισσότερα…)

O Tariq Ali στην Ελλάδα

27 Μαΐου, 2012

 του Θάνου Ανδρίτσου

 Μια ιστορία λέει τα εξής:

Είναι στο Λονδίνο. Μια ημέρα του Μάρτη του 1968, ένας 25χρονος νέος, γνωστός ήδη για το μουσικό ταλέντο και τις προκλητικές εμφανίσεις του, κατευθύνεται προς την πλατεία Τραφάλγκαρ. Τεράστια η λαοθάλασσα που μαζεύεται μέσα σε λίγη ώρα, το κλίμα είναι έντονο, αγωνιστικότητα και η μαχητικότητα πρόδηλη. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαδήλωση στην πρωτεύουσα της Αγγλίας, ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Στην κεφαλή της πορείας δύο νέοι άνθρωποι. Μια κατάξανθη λευκή ηθοποιός, με το όνομα Βανέσα ( δεν είναι άλλη από τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ) και ένας σκουρόχρωμος μελαχρινός.

Όταν η πορεία φτάνει στην Αμερικάνικη πρεσβεία ο κόσμος έχει αυξηθεί. Λίγη ώρα αργότερα ξεκινούν οι συγκρούσεις με βίαιη επίθεση της αστυνομίας και ειδικά των έφιππων. Ο κόσμος τρέχει, μαζί με αυτούς και ο Μικ ψάχνοντας να ξεφύγει από την αστυνομική μανία. Τελικά καταφεύγει στην είσοδο μιας πολυκατοικίας όπου και κρύβεται. Λίγο αργότερα ο σκουρόχρωμος νέος βρίσκεται στο έδαφος μερικά μέτρα μπροστά του με δεκάδες αστυνομικούς γύρω του να τον χτυπούν. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Μίκ, θα γράψει μερικά λόγια για να τα αφιερώσει στον «μαχητή του δρόμου» συνομήλικό του, ο φίλος του ο Κιθ θα βοηθήσει με την κιθάρα του, και το ίσως πιο πολιτικοποιημένο τραγούδι των Stones, το Street Fighting Man, περνάει πια στην ιστορία της μουσικής. Κάποιος νεώτερος μπορεί την ίδια ιστορία να τη ζήσει με πιο σύγχρονο και άγριο ήχο, από μια κιθάρα κρατημένη ψηλά στο στήθος του Tom Morello και τη φωνή- κραυγή του Zack de la Rocha.

 Ο μαχητής αυτός, δεν ήταν άγνωστος ούτε καινούριος στον αγώνα, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ήταν μαχητικός ακτιβιστής και δημοσιογράφος, μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες του ρεύματος αμφισβήτησης της δεκαετίας του 60. Είχε διατελέσει πρόεδρος των φοιτητών της Οξφόρδης. Είχε αναπτύξει σχέση με τον Malcolm X. Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της αντιπαράθεσης γύρω από τον πόλεμο στο Βιετνάμ, καταθέτοντας μάλιστα στο Δικαστήριο των Λαών για Εγκλήματα Πολέμου (Russel Tribunal), αναλυτικά στοιχεία για τις δολοφονικές μεθόδους των ΗΠΑ. Είχε συλληφθεί στη Βολιβία, όπου είχε πάει να συμπαρασταθεί στο Γάλλο φιλόσοφο και συνεργάτη του Τσε, Regis Debray που διωκόταν για τη συμμετοχή στο αντάρτικο. Και όταν οι στρατιωτικοί τον ανέκριναν, τους απάντησε ότι αν τον βασανίζουν όλο το βράδυ και το πρωί γνωρίζει ισπανικά θα τους είναι ευγνώμων για όλη του τη ζωή.

(περισσότερα…)

Κριστίν Λαγκάρντ: Yπάρχουν και χειρότερα

27 Μαΐου, 2012

Κριστίν Λαγκάρντ: το κυνικό δόγμα “υπάρχουν και χειρότερα”

Πηγή: mediaoasis

Την επόμενη φορά που θα δούμε άλλον έναν έλληνα μαθητή να λιποθυμά μες στην τάξη ή άλλον ένα έλληνα γέροντα να ψάχνει στα σκουπίδια ή άλλη μια έγκυο να μην μπορεί να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο, δεν χρειάζεται να σκεφτούμε την τρόικα και τα μνημόνια και τις κυβερνήσεις που μας έφεραν ώς εδώ. Αν ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Κριστίν Λαγκάρντ που στη συνέντευξή της στην “Guardian” της Παρασκευής, δηλώνει ότι σκέφτεται περισσότερο τη φτώχεια στη Νιγηρία και όχι τη φτώχεια στην Ελλάδα για την οποία αποκλειστικός υπεύθυνος είναι ο έλληνας πολίτης που φοροδιαφεύγει. “Ο έλληνας πατέρας που νοιάζεται για το μέλλον του παιδιού του πρέπει πρώτα να πληρώσει τους φόρους του”, λέει με κυνισμό.

Αντί να σκέφτεται τα πεινασμένα ελληνόπουλα, δηλώνει, προτιμά να σκέφτεται τα παιδάκια ενός χωριού της Νιγηρίας που παρακολουθούν μαθήματα μόνο δύο ώρες την ημέρα και μοιράζονται τρία παιδιά μια καρέκλα, όμως διψούν για μάθηση. Με λίγα λόγια, υπάρχουν και χειρότερα.

Επομένως, δεν υπάρχει λόγος να αγανακτούμε, π.χ., για τις ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία ή για τα φάρμακα που πρέπει να πληρώνουν οι ασφαλισμένοι. Εξάλλου, στον Πόλεμο της Κριμαίας οι στρατιωτικοί χειρουργοί ακρωτηρίαζαν τους τραυματίες χωρίς αναισθητικό. Τι τον θέλει ο έλληνας γονιός τον παιδίατρο, όταν οι φτωχοί Νιγηριανοί καταφεύγουν στον σαμάνο του χωριού; Γιατί οι Ελληνίδες να γεννούν στο μαιευτήριο, όταν η μάνα του Κολοκοτρώνη γέννησε το γιο της στο χωράφι;

(περισσότερα…)

Tα χαρακώματα των Μερκολάντ και τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ-Κώστας Παπουλής

26 Μαΐου, 2012

Πηγή: www.tometopo.gr

Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ένα σαρωτικό, αντικοινωνικό, οικονομικό πρόγραμμα, περικοπής των δημόσιων δαπανών και διάλυσης του κράτους πρόνοιας, ιδιωτικοποιήσεων, απορρύθμισης της αγοράς εργασίας κ.λπ.. Το πρόγραμμα αυτό είναι η συνηθισμένη, τραγική και νεοφιλελεύθερη «συνταγή» του Δ.Ν.Τ., σε όλες τις χώρες που παρεμβαίνει. Η μεγάλη διαφορά, που το μετατρέπει σε πιο αποκρουστικό στην Ελλάδα -όπως και στην Αργεντινή- από αλλού, και απόλυτα αποτυχημένο, είναι ότι δεν υπάρχει εθνικό νόμισμα και έτσι το Δ.Ν.Τ., δεν μπορεί να κάνει και υποτίμηση, που αλλιώς θα είχε πραγματοποιήσει αμέσως.

Η υποτίμηση, αυξάνει το προϊόν και την απασχόληση μεταφέροντας πιέσεις της οικονομίας στο εξωτερικό. Όμως εδώ, όλο το βάρος της πολιτικής της προσαρμογής, μεταφέρεται στις πλάτες του ελληνικού λαού, στους μισθούς, στο κοινωνικό κράτος και στη θάλασσα της ανεργίας, μέσω της λεγόμενης πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης. Συνολικά αυτή η πολιτική, το μόνο που κάνει είναι να βαθαίνει την ύφεση, δημιουργώντας συνθήκες ολοκληρωτικής οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Στο βαθμό που στην ευρωζώνη, το κέντρο παύει να δανείζει μαζικά την περιφέρεια και να τις καλύπτει έτσι τα εξωτερικά ελλείμματα και στο βαθμό, που δεν είναι διατεθειμένο να αντικαταστήσει τον δανεισμό (του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα), με ένα ισχυρό σύστημα μεταβιβαστικών πληρωμών από τον Βορρά προς τον Νότο, από τα παραπάνω συνάγονται τα εξής :

α) η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο, αλλά της εφαρμόζονται πολιτικές που έχουν ασκηθεί σε πλήθος περιφερειακών χωρών.

β) Αυτή η πολιτική της λιτότητας και της αθλιότητας είναι ή καθολική στρατηγική του ευρώ για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την εξισορρόπηση των εσωτερικών και εξωτερικών ελλειμμάτων της περιφέρειας.

 Οι όροι της παραμονής στην ευρωζώνη είναι πολύ σκληροί και απαγορευτικοί, το δε μνημόνιο «ανεφάρμοστο» και οδηγεί σε οριστική χρεοκοπία. Άρα τουλάχιστον από την Γερμανία, πρέπει να είναι κατανοητό και υπολογισμένο, ή και προσχεδιασμένο, ότι «κάποιοι» από τον «Νότο», με πρώτη την Ελλάδα, ίσως θα αναγκαστούν να τα μαζέψουν και να φύγουν. γ) Αυτό που απασχολεί σήμερα την πολιτική ζωή: Από αυτές τις «συνταγές» με βάση τόσο τις συμβάσεις και συμφωνίες, αλλά και την παγκόσμια εμπειρία δεν μπορείς να παίρνεις μόνο το επιδόρπιο, δηλαδή την χρηματοδότηση, αλλά πρέπει να φας και ολόκληρο το κύριο πιάτο, δηλαδή να εφαρμόζεις το πρόγραμμα, ή τέλος πάντων οι όποιες αλλαγές να είναι σε συμφωνία με τους δανειστές.

(περισσότερα…)

Η αναγκαιότητα της αριστερής κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ-Γιώργος Ρούσης

26 Μαΐου, 2012

 

Εφημ. «Ποντίκι»

Το τελευταίο διάστημα, πέρα από την απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση όσων με απαράδεκτο τρόπο αντιμετωπίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την άλλη όψη του νομίσματος του μαύρου μετώπου, αναπτύσσεται μια όλο και πιο έντονη επιθετικότητα ενάντια σε όσους τολμούν να του ασκήσουν κριτική από τα αριστερά.

Αυτή στοχεύει όλους εκείνους, πρόσωπα ή συνιστώσες της ριζοσπαστικής αριστεράς , που υποστηρίζουν ότι οι προτάσεις του είναι ανεπαρκείς για μια φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση, και τούτο διότι κινούνται εντός των τειχών του οικοδομήματος μέσα στο οποία δημιουργήθηκε η κρίση.

Μάλιστα το βασικό επιχείρημα αυτής της κριτικής είναι ότι οι εξ’ αριστερών επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ, κουβαλούν νερό στο μύλο των μνημονιακών δυνάμεων, γιατί φοβίζουν τον κόσμο ο οποίος χρεώνει και στον ΣΥΡΙΖΑ τις «εξτρεμιστικές» τους απόψεις, και έτσι τον αποδυναμώνει εκλογικά, τη στιγμή που η μάχη ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα κριθεί οριακά.

Έτσι λοιπόν κάθε αναφορά σε έξοδο από το ευρώ, -τη στιγμή που οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι οδεύουν προς πολλές ευρωζώνες – ή σε ρήξη με την ΕΕ, πολύ περισσότερο η αναφορά σε αντικαπιταλιστικά –αντιμπεριαλιστικά μέτρα, και βεβαίως η αναφορά σε όρους όπως καπιταλισμός (ως υπαίτιος της παγκόσμιας κρίσης ) ή σοσιαλισμός (ως προοπτική), αποφεύγονται επιμελώς.

Ταυτόχρονα ουδείς από τους κριτικούς της αριστερής κριτικής δεν έχει αρθρώσει μια λέξη για να αποδείξει ότι δεν πρόκειται ο ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί σε νέο αριστερό ανάχωμα του συστήματος , κάτι που είναι σαφές ότι επιδιώκει τόσο η ντόπια αστική τάξη, όσο και οι ξένοι δυνάστες μας.

(περισσότερα…)

Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» και η κόκκινη γραμμή – Γιάννης Τόλιος

26 Μαΐου, 2012

Εφημ. ΑΥΓΗ 26/5/12

Οι προσπάθειες εκφοβισμού του ελληνικού λαού με την προβολή εκβιαστικών διλημμάτων και στόχο την κάμψη του αγωνιστικού ηθικού δείχνουν τον πανικό των δυνάμεων του δικομματισμού και της υπερεθνικής ελίτ μπροστά στη ραγδαία άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αιχμή του δόρατος το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», το οποίο χρησιμοποιούν ως βασικό μοχλό πίεσης.

Ωστόσο «ο βασιλιάς είναι… γυμνός».! Ακόμα και αν προς στιγμήν θέταμε την Ελλάδα εκτός «κάδρου», η ζωή καθαρά δείχνει ότι το οικοδόμημα της Ευρωζώνης και του ενιαίου νομίσματος (ευρώ) ενέχει πρόβλημα βιωσιμότητας, ενώ η λειτουργία του «παράγει» αδιαλείπτως ελλείμματα για τις αδύναμες οικονομίες και πλεονάσματα στις ισχυρές και, αντί για σύγκλιση οικονομιών, έχουμε απόκλιση και ακραίες πολιτικές λιτότητας σε όφελος τραπεζιτών και τοκογλύφων.

Ταυτόχρονα η πολιτική των «Μνημονίων» δεν λύνει ούτε τη βιωσιμότητα του χρέους, ούτε την ανάπτυξη, ούτε την απασχόληση, αλλά οδηγεί λαούς και εργαζόμενους στο «κοινωνικό νεκροταφείο». Κατά συνέπεια θα ήταν πιο ρεαλιστικό και συνετό για τις κυρίαρχες υπερεθνικές ελίτ να επαναξετάσουν το οικοδόμημα της ΟΝΕ αποτρέποντας τις συνέπειες μιας άτακτης κατάρρευσης της Ευρωζώνης.

Στρατηγική και τακτική

Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» που θέτουν οι ευρωκράτες των Βρυξελλών με επικεφαλής την Α. Μέρκελ είναι σαν να τον καλούν να διαλέξει «χειρότερο κακό». Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει το δίλημμα και θέτει ως αφετηρία την εναλλακτική στρατηγική πρόταση «σωτηρίας του λαού», η οποία είναι σαφής και συγκεκριμένη. Ανατροπή Μνημονίου, διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους, εξόφληση υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης, εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση τραπεζών, επιστροφή ΔΕΚΟ στο Δημόσιο, παραγωγική ανασυγκρότηση, αύξηση απασχόλησης, αναδιανομή εισοδήματος, εξυγίανση δημόσιων οικονομικών, πάταξη φοροδιαφυγής και κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος, στήριξη αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, αναβάθμιση παροχών υγείας – παιδείας – πρόνοιας, αναδιοργάνωση και εκδημοκρατισμό κράτους, κ.ά.

(περισσότερα…)

Παρ΄ολα όσα: ψήφο στην Αριστερά –Ευτύχης Μπιτσάκης

26 Μαΐου, 2012

 Η ελπίδα για έξοδο από την κρίση, το πρόγραμμα και η διαλεκτική στρατηγικής και τακτικής

Εφημ. Δρόμος της Αριστεράς 26/5/12

Το «αόρατο χέρι της Αγοράς», οδηγημένο από τα δόγματα του «νεοφιλελευθερισμού», προκάλεσε τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους «αδύναμους κρίκους». Εντούτοις, η κρίση ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί με αξιοποίηση εγχώριων πηγών. (Βλ. σχετικό άρθρο μου, Ουτοπία, τ. 95, 2011). Αλλά ο Παπανδρέου, οι συν αυτώ και οι μετά απ’ αυτόν, δεν θέλησαν: παρέδωσαν αμαχητί τη χώρα στα όρνεα του ΔΝΤ. Αναίσθητοι, θρασείς και ανήθικοι, τολμούν τώρα να ισχυρίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα! Απειλούν και υβρίζουν. Την ίδια στιγμή επιχειρούν να ανασυγκροτήσουν το αστικό μπλοκ εξουσίας: την υποτελειακή Δεξιά! Μιλάν για τέλος της «μεταπολίτευσης».

Άλλη διαστροφή εννοιών: Κανένα τέλος και καμιά μεταπολίτευση. Πρόκειται για τη χρεοκοπία της χώρας, και την αντίστοιχη χρεοκοπία των αστικών κομμάτων: Οικονομική κρίση, κρίση εξουσίας, άνοδος της Αριστεράς. Αφύπνιση και κίνηση του λαϊκού παράγοντα. Μιλούσαμε για εργασιακό μεσαίωνα. Αλλά τον Μεσαίωνα υπήρχε σχετική σιγουριά: συντεχνίες, κοινοτική γη, αγρότες ελεύθεροι παραγωγοί. Ο Μεσαίωνας προετοίμασε την Αναγέννηση και μ’ αυτή, την προλεταριοποίηση των αγροτικών πληθυσμών. Και σήμερα; Κατακτήσεις αιώνων πρέπει να ακυρωθούν. Ειδικά σε μας: Οι Έλληνες πρέπει να μετατραπούν σε εξουθενωμένο, ταπεινωμένο, ανέστιο λαό, με σκυμμένο κεφάλι.

Υπάρχει ελπίδα; Η μόνη δύναμη η οποία μπορεί να αγωνιστεί για έξοδο από την κρίση και για την προοδευτική ανασυγκρότηση της χώρας είναι η Αριστερά. Ποιά Αριστερά; Και με ποιό πρόγραμμα; Με ποιά διαλεκτική της στρατηγικής και της ταχτικής;

Το ΚΚΕ συνεχίζει το μοναχικό του δρόμο. Ο πολυφασικός ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασε τη νεκρή πλέον ιδεολογία του Ευρωκομμουνισμού, αλλά δεν έχει επεξεργαστεί μια συγκεκριμένη στρατηγική απέναντι στην Ευρώπη του Κεφαλαίου. Η έννοια «Ευρώπη των Λαών» είναι ψευδοέννοια: δεν επιστρέφει στη γη του συγκεκριμένου. Ως προς την «εξωκοινοβουλευτική» Αριστερά: Κράτησε την ταξική της όραση αυτά τα χρόνια της καταστροφής. Μετέχει στους κοινωνικούς αγώνες. Όμως, δεν κατόρθωσε να υπερβεί τις καταγωγικές αγκυλώσεις της.

(περισσότερα…)

ΠΣΔΜΗ- Την Κυριακή 27 Μαΐου ψηφίζουμε…

26 Μαΐου, 2012

Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων

 Την Κυριακή 27 Μαΐου ψηφίζουμε για το ΔΣ του Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων (ΠΣΔΜΗ).

Στην Αθήνα, η ψηφοφορία θα γίνει στο κτίριο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Νίκης 4 – Σύνταγμα.

Στην υπόλοιπη χώρα τα τμήματα υπάρχουν αναρτημένα εδώ

Δικαίωμα ψήφου έχουν οι εγγεγραμμένοι στον ΠΣΔΜΗ μηχανολόγοι – ηλεκτρολόγοι μηχανικοί.

Κόστος συμμετοχής 2 €.

Η Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων ζητά την ψήφο σας:

· Για να προασπιστεί τα συμφέροντα των συναδέλφων μηχανικών που πλήττονται από την οικονομική κρίση και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων του μνημονίου και της ΕΕ.

· Για να αποτρέψουμε τη διάλυση του ΤΣΜΕΔΕ και την καταλήστευση των αποθεματικών του.

· Για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στον ΠΣΔΜΗ σε βάρος των “τεχνικών συμβούλων” της τρόικας (ΠΑΣΚ – ΔΚΜ) που πρωτοστατούν στην “απελευθέρωση” του επαγγέλματος και στις πιστοποιήσεις των επαγγ. δικαιωμάτων (ΚΕΝΑΚ, Ελεγκτές Δόμησης).

Όποιος εξακολουθεί να κλείνει τα μάτια στο μέλλον που σχεδιάζουν και να παρέχει στήριξη σε ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και στους πρόθυμους συνεργάτες τους, είναι συνυπεύθυνος για την απόλυση (τη δική του ή του διπλανού του), τη φτώχεια και την εξαθλίωση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Το τέρμα σε αυτό τον δίχως πάτο κατήφορο, μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να το επιβάλουμε …

Διαβάστε την εκλογική διακύρηξη της Ανεξάρτητης Αριστερής Συσπείρωσης

και δείτε  τους υποψηφίους από παλαιότερες αναρτήσεις.

 

Πηγή: http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com/

 

 

Η Χρυσή Αυγή στο σχολείο μου…

26 Μαΐου, 2012

Ένας » δάσκαλος» αφηγείται

Πηγή: metaretriever2

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.

Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.

Το σοκ , απίστευτο.

Η πίεση ξεπέρασε το 20…

Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.

Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;

Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχιμαλάκα , το βράδυ των εκλογών.

Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.

Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.

Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.

Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.

Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.

Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.

Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.

Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.

Και σηκώνονται όλοι…

Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ!

Το συνέχισα κι άλλο.

Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ.

Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές.

(περισσότερα…)

Στο ΜΑΥΡΟπίνακα

26 Μαΐου, 2012

Αυτά είναι τα ρατσιστικά συνθήματα, που έγραψαν άγνωστοι χθες σε δημοτικό σχολείο της Πάτρας.

Όπως φαίνεται στη φωτογραφία, στον πίνακα υπάρχουν και μηνύματα υπέρ της Χρυσής Αυγής.

Για το περιστατικό ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, καθώς και ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης, Γιώργος Παναγιωτόπουλος

Φυσικά ανάμεσα στους μικρούς μαθητές, υπήρχαν και αλλοδαποί, που σοκαρίστηκαν από τα συνθήματα.

 

Πηγή:dete.gr 

via http://cyprusnews.eu

Το καταραμένο γονίδιο

26 Μαΐου, 2012

5-ΗΗΤ, το γονίδιο της ευτυχίας

Το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο
 
Πηγή:  e-cynical.blogspot.com/
 
Πολλές είναι οι απόψεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά με τα κίνητρα της Γερμανίας πίσω από τα σκληρά μέτρα που έχει επιβάλει στην Ελλάδα. Άλλες τα αποδίδουν στην προτεσταντική ηθική, άλλες σε υφέρποντα ναζιστικά γονίδια, άλλες στο σύνδρομο της Βαϊμάρης, άλλες σε εγγενή τιμωρητική διάθεση, που συνάδει με την αρχέγονη εικόνα της Frau Blücher και της νταρντάνας γερμανίδας γκουβερνάντας, και πάει λέγοντας. Τίποτα όμως απ’ αυτά δεν πλησιάζει την αλήθεια που είναι απλή και άλλη: Το πρόβλημα των Γερμανών δεν είναι ηθικό, αλλά γονιδιακό. Και παρά τον άμεσο συνειρμό για κάποιο λανθάνον γονίδιο που αναπαράγει τον φασισμό από τη μια γενιά στην άλλη, το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο, δεν είναι αυτό, αλλά το «γονίδιο της χαράς», εξακριβωμένο από τα καλύτερα εργαστήρια βιοτεχνολογίας και από τους πλέον διεισδυτικούς ψυχολόγους.
 
Τι άλλωστε να φταίει που οι Γερμανοί στην πλειοψηφία τους αδυνατούν να γευτούν ακόμα και τις ελάχιστες χαρές της ζωής, όταν και η ανεργία μειώνεται και η οικονομία τους πλέει με φουσκωμένα τα πανιά;
 
Θα μου πείτε ότι στενοχωριούνται και τύπτονται που βλέπουν τους καημένους τους Έλληνες και τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς να ταλαιπωρούνται, με τους ίδιους να επωφελούνται από την ταλαιπωρία τους. Αποκλείεται, αποφαίνονται οι ειδικοί. Το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και μόνιμο. Οι Γερμανοί έχουν πλέον χάσει οριστικώς και αμετακλήτως την ικανότητα να χαίρονται. Τι να τα κάνεις τα πλούτη και τα καλά όταν δεν μπορείς να τα χαρείς; Και τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά. Κοινωνικές μετρήσεις δείχνουν ότι το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζει ένα αξιοσέβαστο 46%, ενώ ανάμεσα στους νέους το ποσοστό σκαρφαλώνει στο 55%. Τίποτε πλέον δεν μπορεί να κάνει την εξουθενωμένη γερμανική καρδιά να σκιρτήσει από χαρά. Κάθεται εκεί και μαραζώνει, μένοντας αδιάφορη ακόμα και σ’ ένα πλούσιο δείπνο σε καλό εστιατόριο, ακόμα και στις διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς, ακόμα και μπροστά σ’ ένα βαρέλι μπύρα. Αλλά μένει το σεξ, θα μού πείτε. Μπα, ούτε και σ’ αυτό, λένε οι μετρήσεις. Ήταν που ήταν χάλια ήδη από παλιά, μπήκε στη μέση και το μεταλλαγμένο γονίδιο και η ερωτική ζωή των Γερμανών έπιασε πάτο.
 
«Καταραμένο γονίδιο», φέρονται ν’ αναφωνούν απελπισμένοι. «Πάει, τέλειωσε πια η ζωή για μας. Ξεχάσαμε τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος».

Ο καθείς και τα όπλα του – Κώστας Βαξεβάνης

26 Μαΐου, 2012

Στο HOT DOC που κυκλοφορεί: Οι Άγιες Τράπεζες*.

• Πώς μας έριξαν έξω λόγω χρήσης και όχι λόγω κρίσης
• Τα θαλασσοδάνεια στον εαυτό τους και οι ψεύτικες αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων
• Ο ύποπτος ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδας και οι ανύπαρκτοι έλεγχοι
• Γιώργος Προβόπουλος: Ο μέτοχος ιδιωτικής τράπεζας που ανέλαβε ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος… να την ελέγξει
• Πώς έκαναν τα μοναστήρια μετόχους των εταιριών τους δίνοντας δάνεια από τις δικές του τράπεζες

Πηγή: www.koutipandoras.gr

Οι περισσότεροι φίλοι και πολύ περισσότερο οι συνεργάτες, επιμένουν πως δεν χρειαζόταν αυτό το άρθρο. Καλά γελάσαμε με τα περί ΕΥΠ, λένε, μια χαρά εκτέθηκαν οι εισπράκτορες με BLOGάκι. Ακόμη και αν βρεθεί έστω και ένας άνθρωπος που θα αναρωτηθεί «τι είναι αυτά με τον Βαξεβάνη;» θα βρεθούν άλλοι χίλιοι να του πουν «μα φυσικά τα αποτελέσματα της έντιμης Δημοσιογραφίας».

Έχω όμως άλλη άποψη. Όταν το 2012 υπάρχουν ενδείξεις για τη λειτουργία παρακράτους με μακρύ χέρι όχι του χωροφύλακα, αλλά της διατεταγμένης υπηρεσίας «δημοσιογράφων», το θέμα δεν είναι τι θα κάνεις και αν σε συμφέρει επικοινωνιακά, αλλά ότι πρέπει να κάνεις το ένα και μοναδικό πράγμα: Να το πεις στον κόσμο.

Υπάρχει όμως και άλλος λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές. Ας υποθέσουμε πως κάποιος δημοσιογράφος, έντιμος με αποδοχή από τον κόσμο, ταγμένος στη Δημοσιογραφία και μόνο, βρίσκεται νεκρός με 5 σφαίρες στο κεφάλι τι θα γίνει; Γενική κατακραυγή, που μπορεί να αντιστρέψει τα σχέδια όσων ήθελαν την φυσική του εξόντωση.

(περισσότερα…)

Η λογοτεχνία της απειλής- Παντελής Μπουκάλας

26 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι ψυχολόγοι θα διαγνώσουν άγχος εξετάζοντας τα ογκώδη αυτόγραφα του κ. Τσοχατζόπουλου. Οι γραφολόγοι θα απορήσουν με τα πολλά κεφαλαία, μάλλον ασυνήθιστα πια σε εγγραμμάτους. Ισως σκεφτούν λοιπόν ότι ο συγγραφέας έλκεται ηχητικά και συνειρμικά από τα κεφάλαια για τα οποία μιλάει συνεχώς, εξ ου και τα κεφαλαία. Αλλη ερμηνεία: Λατρεύει τόσο πολύ το γράψιμό του και το θεωρεί τόσο σπουδαίο, ώστε μόνο κεφαλαιογράμματο θέλει να το βλέπει, σαν αρχαίο πάπυρο. Από την πλευρά τους, οι κομματικοί φίλοι του κ. Τσοχατζόπουλου (όσοι απέμειναν, γιατί συνήθως οι άνθρωποι γκρεμίζονται μόνοι τους, ακόμα και όσοι είχαν γύρω τους αγέλες κολάκων όταν ηγεμόνευαν) θα βεβαιωθούν, μελετώντας τη διακίνηση του μαύρου χρήματος, ότι εκείνο το επαναστατικό «σύντροφοι» έχει κυριολεκτήσει, ως προς την τροφή, σε αρκετές περιπτώσεις. Δεν ήταν και τόσο σύννομες, η αλήθεια να λέγεται. Οταν όμως νόμος είναι το δίκιο του αφέντη, του κυβερνήτη, όλα απλουστεύονται. Οσο για τους πολιτικούς αντιπάλους του κόμματος υπό το λάβαρο του οποίου ανδραγάθησε ο πρώην Δεύτερος Μετά Τον Εναν, θα βρουν στα γραπτά του μια καλή ευκαιρία για να συνεχίσουν να στριμώχνουν το καταβεβλημένο ΠΑΣΟΚ.

Αλλά και οι γραμματολόγοι θα ωφεληθούν διαβάζοντας το ημερολόγιο. Από το κείμενο αυτό, υπολογιστικό παρά απολογητικό, δεν λείπει η λογοτεχνικότητα: Και η αποσπασματικότητα είναι παρούσα (κάτι σαν ποίηση του αποσπάσματος σε πεζό), αλλά και η νεωτερικού τύπου κρυπτικότητα. Το ερώτημα λ.χ. «τις ο Βοσκός», ο οποίος πρωταγωνιστεί ψευδωνύμως στο όλο έργο, μπορεί να τεθεί δίπλα στο ερώτημα «τις ο Γκοντό» και βεβαίως «τις ο Ούτις», ώστε να διεγείρει τη φαντασία των αποκρυπτογράφων. Επιπλέον, ο προσεκτικός αναγνώστης θα ομολογούσε ότι ακόμα και η πολυφωνικότητα που σφραγίζει τα μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι αφήνει τα ίχνη της στα γραπτά που μας απασχολούν, αφού ο συγγραφέας μας εναλλάσσει τη φωνή της αγωνίας με τη φωνή της σιγουριάς, το ύφος του ενδοιάζοντος αμυνομένου με το ύφος του ανενδοίαστου επιτιθεμένου. Εν γένει, ιδού ένα κείμενο με ζουμί, για άλλους πικρό και για άλλους νόστιμο. Δεν έχουμε δηλαδή τη γραπτή εκδοχή του συναρπαστικού τσοχατζοπούλειου προφορικού λόγου, με τη χαοτική εκδίπλωσή του ερήμην της σύνταξης και του νοήματος.

(περισσότερα…)

Η κινδυνολογία που αναπτύσσεται «θρέφει» τον ΣΥΡΙΖΑ -Ζέζα Ζήκου

26 Μαΐου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το οικονομικό μέλλον της χώρας έχει διαβρωθεί σε τέτοια έκταση που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφεί… H ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών των εκλογών της 6ης Μαΐου συνεχίζεται όπως καταδεικνύουν η νέα δημοσκόπηση της Public Issue. Και αναδεικνύεται μέγας νικητής ο Αλέξης Τσίπρας, που υπερέχει δημοσκοπικά από τον Αντώνη Σαμαρά.

Συγκεκριμένα, η νέα χθεσινή δημοσκόπηση (το βαρόμετρο) της Public Issue που έγινε για λογαριασμό της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και του ΣΚΑΪ, δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει στην πρώτη θέση επιλογής των ψηφοφόρων. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 30% των ψηφοφόρων (με 126 έδρες στο κοινοβούλιο) και ακολουθεί η Ν.Δ. με 26% (και 66 έδρες). Σε μεγάλη απόσταση, ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ 15,5% (40 έδρες), οι Ανεξάρτητοι Ελληνες 8% (20 έδρες), η Δημοκρατική Αριστερά 6,5% (17 έδρες), το ΚΚΕ 5% (13 έδρες), η Χρυσή Αυγή 4% (10 έδρες) και η Δημιουργία Ξανά 3% (8 έδρες). Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, θα απαιτούνταν συνεργασία μεταξύ των κομμάτων, προκειμένου να υπάρξει κυβέρνηση που να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης στη βουλή.

Προφανώς η κινδυνολογία που αναπτύσσεται εντός και εκτός «θρέφει» τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, διαπιστώνεται πώς η κρίση της ανεργίας δεν έχει ούτε ιδεολογική ταυτότητα ούτε σύνορα. Oι οικονομίες, με μεγαλύτερο πραγματισμό από τους θεωρητικούς τους με τις περίφημες συνταγές, επηρεάζονται πρωτίστως από την ανεργία. Προσπαθώντας να μειωθούν με στυγερό τρόπο τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος σε αδύναμες οικονομίες όπως της Eλλάδος, παράλληλα συνθλίβεται ολόκληρη η κοινωνία. Από αυτές τις δεινές εξελίξεις ευνοείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Και επειδή, κατά τα άλλα, δεν υπάρχουν πλέον «μεζούρες» για να μετρηθεί η ιδεολογία και η εντιμότητα ενός εκάστου από τους υμνητές ή τους πολέμιους του Μνημονίου.

Η εποχή της οικουμενικής ανταγωνιστικότητας σηματοδοτεί την επιστροφή σε έναν πρωτόγνωρα άκρατο και «αυτορρυθμιζόμενο» κοινωνικό δαρβινισμό. Κι εδώ ακριβώς εντοπίζεται η τραγική απόληξη του δράματος. Αίφνης, εν μια νυκτί, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας φαίνεται να αποστερείται βιαίως απ’ όλες τις ώς τώρα διαθέσιμες διεξόδους επιβίωσης. Τα κόμματα εξουσίας καλούνται να παραδειγματίσουν όλες τις αποκλίνουσες μορφές που αναπτύσσονται στην κοινωνία ξεσηκώνοντας την απύθμενη αλλά δικαιολογημένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση. Ετσι κερδίζει η Αριστερή ουτοπία. (περισσότερα…)

Τι συμβαίνει με την ευρωζώνη;

25 Μαΐου, 2012

 Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Ένα πλήθος πληροφοριών, συχνά αντιφατικών, μας έρχεται από τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, σε σχέση με το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Για πρώτη φορά, όμως, όπως μας πληροφορεί το «e- Βήμα» όλοι οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλες, ήταν τόσο αποφασιστικοί απέναντι στην Ελλάδα. Το συμπέρασμα για το οποίο μας προετοιμάζουν είναι ότι: «Όλες οι επιλογές (είναι) πάνω στο τραπέζι». Πράγμα που σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν και το ενδεχόμενο μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Αυτό αφήνεται, τουλάχιστον, να εννοηθεί.

Όρος απαράβατος που μπήκε από όλους, ανεξαιρέτως, τους ευρωπαίους εταίρους μας ήταν η τήρηση των συμφωνηθέντων. Γεγονός που παραπέμπει στο ότι η εφαρμογή του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης αποτελεί αμετακίνητη προϋπόθεση για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη.

 

Οι ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεκαθάρισαν με απόλυτη σαφήνεια ότι ο κορμός του μνημονίου δεν αλλάζει. Ορισμένες, μόνο, προσαρμογές μπορούν να γίνουν και με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης του Ιούνη θα είναι καθαρά φιλοευρωπαϊκή.

«Για τους ευρωπαίους ηγέτες είναι σαφές και αυτονόητο ότι η Ελλάδα θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, εφόσον φυσικά τηρήσει τις δεσμεύσεις της» δήλωσε ο πρωθυπουργός, Παναγιώτης Πικραμμένος, λίγο μετά την άτυπη Σύνοδο.

Εμείς παίρνουμε υπόψη όλες τις ειδήσεις που διοχετεύονται προς τα έξω. Ότι υπάρχει plan-B για την αντιμετώπιση μιας πιθανής εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, κεντρικά σχεδιασμένο, και την ακριβώς αντίθετη είδηση που λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα. Ότι κάθε χώρα δεσμεύτηκε σε τηλεδιάσκεψη να καταστρώσει ένα σχέδιο για τις επιπτώσεις που θα υπάρχουν με την αποχώρηση της Ελλάδας και τη διάψευση που έγινε από τον ίδιο τον πρόεδρο της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, ότι εξ όσων γνωρίζει τέτοιο σχέδιο δεν υπάρχει στη χώρα του αλλά και τη διάψευση του δικού μας υπουργείου οικονομικών. Τη θέση της Κεντρικής Γερμανικής Τράπεζας που υποτίθεται ότι υποστηρίζει, για το «ελληνικό πρόβλημα», την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη αλλά και την τοποθέτηση υψηλόβαθμων παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μιλάνε για «ανοησίες».

(περισσότερα…)

Λίγο πριν τη χρεοκοπία ο Δήμος Περάματος;

25 Μαΐου, 2012

Δείτε επίσης:  Aνθρωπιστική κρίση στο Πέραμα – BBC & Guardian

via  ISKRA

Λίγο πριν από την επίσημη χρεοκοπία (default) βρίσκεται ο Δήμος Περάματος, δίνοντας στην ουσία το «σύνθημα» και για άλλους δήμους που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση.

Για την ακρίβεια, ο τέταρτος πιο χρεωμένος δήμος της χώρας, που έχει συνολικά χρέη σε προμηθευτές, δάνεια και ασφαλιστικά ταμεία πάνω από 40 εκατ. ευρώ, εδώ και πέντε ημέρες έχει σταματήσει να καταβάλει ακόμη και τους μισθούς των εργαζομένων του και αν δεν καταφέρει να εκδώσει ασφαλιστική ενημερότητα λόγω οφειλών άνω των 8 εκατ. στα ασφαλιστικά ταμεία, κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει αυτό.

«Χρωστάω σε όποιον μιλάει ελληνικά. Μετά τις εκλογές, να δούμε τι θα γίνει και τι θα «κάτσει», θα πάω να καταθέσω τα κλειδιά και θα πω: «Πάρτε τα και δουλέψτε το δήμο μόνοι σας. Διοικήστε τον, αν μπορείτε. Πληρώστε τους εργαζομένους. Πληρώστε τα χρέη…» Μας είχαν πει ότι θα μας δώσουν από τα παρακρατηθέντα ένα ποσό να τα δώσουμε στο ΙΚΑ για να πάρουμε ενημερότητα, για να μπορέσουμε να κινηθούμε, αλλά καμιά… απόκριση. Ούτε καν ξέρουμε πού είναι αυτά τα χρήματα, ούτε ξέρουμε αν θα μας τα δώσουν. Ψέματα και παραμύθια. Δεν πάει άλλο η κατάσταση», λέει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην aftodioikisi.gr ο δήμαρχος Παντελής Ζουμπούλης.

Και πώς να πάει όταν ο δήμος λόγω έλλειψης ασφαλιστικής ενημερότητας δεν μπορεί να εισπράξει οφειλόμενα για να καταβάλει τουλάχιστον τους μισθούς, ενώ στο λογαριασμό του έχει μόλις 30.000 ευρώ, καθώς από τα… 100.000 ευρώ ιδιώτης κατέσχεσε τα 70.000 ευρώ λόγω χρεών (το Πέραμα χρωστά 20 εκατ. σε προμηθευτές εκ των οποίων η πλειονότητα είναι στην πόλη).

Όσο για τη φορολογική ενημερότητα; Αυτή προς το παρόν δίδεται, καθώς ο δήμος χρωστά περίπου 300.000 ευρώ, και η εφορία είναι πιο ελαστική επειδή είναι ΟΤΑ (δημόσιος οργανισμός).

Το πρόβλημα με τα δάνεια και τα χρέη στα Ταμεία

Τα δάνεια που πήραν οι προηγούμενες Διοικήσεις Γιάννη Γλύκα και Γιάννη Λαγουδάκου, ύψους 13 εκατ. ευρώ, ουσιαστικά έχουν «καπελώσει» τη λειτουργία του δήμου, καθώς περίπου σε 400.000 τακτική επιχορήγηση έχει 290.000 τοκοχρεωλύσια. Και δεν είναι μόνον αυτό… Σύμφωνα με το γενικό γραμματέα του δήμου Νίκο Νικολαΐδη, δεν κατέβαλαν καθόλου αποδόσεις στα ασφαλιστικά ταμεία (μόνο το ΙΚΑ είναι περίπου 5,5 εκατ. ευρώ, και μαζί με τα χρέη στα υπόλοιπα Ταμεία φτάνουν περίπου στα 8 εκατ.). Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι παρακρατήσεις των εργαζομένων από τα δάνειά τους δεν αποδίδονταν.

(περισσότερα…)

Φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας

25 Μαΐου, 2012

Στο ίδιο έργο θεατές, Αλέξη

 

 

L’Humanité:»Αγωνιζόμαστε για τους ευρωπαϊκούς λαούς»- Αλέξης Τσίπρας

25 Μαΐου, 2012

Για τον Αλέξη Τσίπρα, τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέντευξη τύπου στην Εθνική Συνέλευση μετά από πρόσκληση του Αριστερού Μετώπου (Front de gauche), ‘’αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα τα δύο τελευταία χρόνια είναι μία μέθοδος δολοφονίας του ελληνικού λαού’’(vidéo l’Humanité, ελληνικά)

Πηγή: http://tlaxcala-int.org/article.asp?reference=7389

Ευρω-σοσιαλιστές κατά Τσίπρα -Γιώργος Δελαστίκ

25 Μαΐου, 2012

Εφημ.  ΕΘΝΟΣ Παρασκευή 25 Μαϊου 2012

Ένα σοβαρό πολιτικό συμπέρασμα βγήκε από το ταξίδι του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι και στο Βερολίνο: τόσο οι Γάλλοι σοσιαλιστές όσο και οι Γερμανοί σοσιαλ-δημοκράτες δεν θέλουν να έχουν φιλικές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον προεκλογικά.

Ενδεχομένως μετεκλογικά να υποχρεωθούν να επανεξετάσουν τη στάση τους στη βάση του ρεαλισμού, αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει πρώτο κόμμα και σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά για την ώρα δεν θέλουν σχέσεις συνεργασίας μαζί του.

Όσο δυσάρεστη και αν είναι ατή η εξέλιξη, συνιστά γεγονός το οποίο τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να το λάβουν υπόψη τους στη χάραξη της στρατηγικής και της τακτικής τους.

Γνωρίζουμε ότι ένα τμήμα αξιόλογο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ είχαν την ελπίδα συμπόρευσης με τους Γάλλους σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ που τώρα κυβερνά στο Παρίσι και επένδυαν στην αλλαγή της γερμανικής πολιτικής, αν οι σοσιαλδημοκράτες του SPD κερδίσουν τις γερμανικές βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν του χρόνου τον Σεπτέμβριο.

Δεν αποκλείεται καθόλου ο Ολάντ και το SPD να οδηγήσουν σε επαναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής πολιτικής σε θετικότερες και λιγότερο επαχθείς για τους ευρωπαϊκούς λαούς κατευθύνσεις. Διαψεύστηκαν, όμως, οι ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ πως στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να αποκαταστήσει σχέσεις συνεργασίας με τους Γάλλους σοσιαλιστές και τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες.

Οφείλει να αποδειχθεί πως τουλάχιστον στην παρούσα φάση σύμμαχοί του είναι μόνο η γαλλική και η γερμανική Αριστερά – με την πρώτη να βρίσκεται σε φάση εντυπωσιακής ανόδου και τη δεύτερη σε φάση συρρίκνωσης της εκλογικής της απήχησης.

Αποκαρδιωτικά σκληρή ήταν η στάση των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών, η οποία μάλιστα εκφράστηκε δια στόματος του προέδρου του SPD Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος είναι και το πιο αριστερό στοιχείο της ηγεσίας του κόμματος.

Αναφερόμενος στην ημίωρη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα, μετά το τέλος της δήλωσε ο Ζ. Γκάμπριελ: «Τον κάλεσα για να του πω ότι η πολιτική του οδηγεί την Ελλάδα σε αδιέξοδο!». Πρόσθεσε δε ότι είπε του Αλ. Τσίπρα πως «αν η Ελλάδα δεν τηρήσει μονομερώς τις δεσμεύσεις, δεν θα το κάνει και η Γερμανία με τους εταίρους της, με αποτέλεσμα τη διακοπή των πληρωμών.

(περισσότερα…)

208 ημέρες απεργίας :Εργατική αλληλεγγύη-Διεθνής αλληλεγγύη

25 Μαΐου, 2012

Αυτός είναι ο αριθμός τραπεζικού λογαριασμού για την οικονομική ενίσχυση των απεργών χαλυβουργών

 ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: 200/623301-52
IBAN: GR 40 0110 2000 0000 2006 2330 152 
BIC or Swift Code : ETHNGRAA ( Bank Identifier Code )
Κάτοχος : Λιάκος Δημήτρης ( μέλος Δ.Σ. Σωματείου )

Ελληνική Χαλυβουργία: Εισήγηση της απερχόμενης διοίκησης- Γιώργος Σιφωνιός

25 Μαΐου, 2012

Η εισήγηση που παρουσίασε εκ μέρους της απερχόμενης διοίκησης του σωματείου εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» στη συνέλευσή τους, ο πρόεδρος του ΔΣ Γιώργος Σιφωνιός

Συνάδελφοι,

Σήμερα κλείνουμε 200 μέρες σκληρού απεργιακού αγώνα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο απεργιακό αγώνα στην ιστορία του εργατικού κινήματος της χώρας μας και έναν από τους πιο μεγάλους που έχουν γίνει διεθνώς. Είμαστε γι’ αυτό υπερήφανοι και ταυτόχρονα αποφασισμένοι, να υπερασπίσουμε και να περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο τον ηρωικό αυτό αγώνα μας. Το τι κάναμε αυτές τις 200 μέρες, τα έχουμε συζητήσει αναλυτικά στις προηγούμενες συνελεύσεις μας, στη μεγάλη πρωτομαγιάτικη απεργία και συγκέντρωση, εδώ μπροστά στην πύλη της «Χαλυβουργίας». Η σημερινή μας συνέλευση είναι εκλογοαπολογιστική.

Στις 200 μέρες και νύχτες απεργιακού αγώνα, αντιμετωπίσαμε θεούς και δαίμονες και τους νικήσαμε. Απέναντί μας είχαμε την αδίστακτη εργοδοσία με τους μηχανισμούς της. Την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της, τις δικαστικές διώξεις. Τα ΜΜΕ και τον Τύπο των εφοπλιστών, βιομήχανων, μεγαλοκατασκευαστών, των συναδέλφων δηλαδή του Μάνεση. Είχαμε τις προσπάθειες διάφορων να συκοφαντήσουν και να υπονομεύσουν τον αγώνα μας.

Τους νικήσαμε όλους. Κανένας δεν μας έβαλε στο χέρι. Αποδείξαμε ότι είμαστε πιο δυνατοί. Μας είχαν παρεξηγήσει. Νόμιζαν ότι μπορούσαν να μας ξεγελάσουν με ένα ξεροκόμματο, ότι το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να είμαστε σκλάβοι, να δουλεύουμε και να λιώνουμε το σίδερο για να βγάζουν κέρδος, για να ζούνε όλοι αυτοί καλά.

 Τους νικήσαμε γιατί είχαμε το δίκιο με το μέρος μας, γιατί είμαστε ενωμένοι. Γιατί δεν μπόρεσαν να μας διασπάσουν, με όσες προσπάθειες και αν έκαναν. Γιατί δουλεύουμε με βάση το «ένας για όλους και όλοι για έναν». Γιατί 200 μέρες παλεύουμε και ταυτόχρονα περιφρουρούμε τον αγώνα μας.

(περισσότερα…)

Ελληνική Χαλυβουργία- Διεθνής Αλληλεγγύη

25 Μαΐου, 2012

Η έμπρακτη αλληλεγγύη των Δανών εργατών μεταφέρθηκε χτες, στην πύλη του χαλυβουργείου

Βοήθεια απ’ το υστέρημά τους έστειλαν Δανοί εργάτες

Το ποσό των 20.000 ευρώ που συγκέντρωσαν Δανοί εργάτες παραδόθηκε χτες στους απεργούς του Ασπρόπυργου

Τρανή απόδειξη για τη σημασία και τη διεθνή διάσταση που έχει ο περήφανος αγώνας των απεργών χαλυβουργών εδώ και 7 μήνες, αποτέλεσε η χθεσινή επίσκεψη στην πύλη της Χαλυβουργίας πολυμελούς αντιπροσωπείας συνδικαλιστών και βουλευτών από τη Δανία εκπροσωπώντας την επιτροπή αλληλεγγύης που έχει συγκροτηθεί στη χώρα τους για τους χαλυβουργούς του Ασπροπύργου. Η επιτροπή που στήθηκε μετά και από επίσκεψη χαλυβουργών εκεί, κατάφερε να συγκεντρώσει και να παραδώσει στους απεργούς 20.000 ευρώ σαν πρώτη δόση. Χρήματα που συγκεντρώθηκαν όπως ενημέρωσαν από χιλιάδες εργάτες πολλών εργασιακών χώρων της Δανίας, σωματεία, Συνδικάτα, Ομοσπονδίες αλλά και απλούς ανθρώπους στους οποίους μετέφεραν το σκληρό αγώνα των χαλυβουργών.

Χαιρετίζοντας ο Κλάους Ολσεν εκ μέρους της επιτροπής αλλά και του σωματείου Χτιστάδων Δανίας τόνισε ότι:« Οταν πριν από περίπου 7 μήνες αρνηθήκατε τους όρους σκλαβιάς που πρότεινε ο Μάνεσης, πήρατε μια μεγάλη απόφαση. Να μην κάνετε πίσω. Να υπερασπιστείτε μισθούς και δικαιώματα. Να παλαίψετε από κοινού για τους απολυμένους. Ο ηρωικός αγώνας σας έγινε σύμβολο ενάντια στην συντονισμένη αντεργατική επίθεση στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Είμαστε σίγουροι ότι θα νικήσετε. Οι Δανοί εργάτες είμαστε μαζί σας και θα σας στηρίζουμε μέχρι το τέλος. Μέχρι την τελική νίκη».

Χαιρετισμούς αλληλεγγύης απηύθυναν ακόμα και οΜπράιαν Ολσεν,οικοδόμος, ο Νικολάι Βιλούμσεν, βουλευτής του Πρασινοκόκκινου κόμματος Δανίας και ο Γιόχαν Πέτερσον, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Δανίας.

Βοήθεια και από τη Σουηδία

Εκδήλωση πραγματοποίησε το ΚΚ Σουηδίας το περασμένο Σάββατο στο Γκέτεμπουργκ, για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον ηρωικό αγώνα των απεργών χαλυβουργών στην «Ελληνική Χαλυβουργία». Στην εκδήλωση που παραβρέθηκε και ο Γραμματέας της Οργάνωσης Σκανδιναβίας του ΚΚΕ Πάνος Απέργης, συγκεντρώθηκε από μέλη, φίλους του Κόμματος, εργαζόμενους σε διάφορους κλάδους ενίσχυση 5.000 ευρώ , η οποία και θα παραδοθεί στο Σωματείο.

(περισσότερα…)

Ελληνική Χαλυβουργία: Ψήφισαν μαζικά για τη συνέχιση του αγώνα τους

25 Μαΐου, 2012

Από τις κινητοποιήσεις των χαλυβουργών

Η πλέον αποστομωτική απάντηση στην εργοδοσία του Μάνεση και στα τσιράκια του και στις συνεχείς προσπάθειες να σπάσουν τον ηρωικό αγώνα των απεργών χαλυβουργών εδώ και 7 μήνες, ήρθε χτες αργά το βράδυ με τη λήξη των εκλογών του σωματείου τους και τη μαζική συμμετοχή σε αυτές.

 Ειδικότερα, στις χτεσινές εκλογές ψήφισαν 250 εργαζόμενοι και εμπιστεύτηκαν το ενιαίο ενωτικό ψηφοδέλτιο που συγκρότησαν οι τρεις παρατάξεις της απερχόμενης διοίκησης, το οποίο ήταν και το μοναδικό. 

 Οι εργαζόμενοι εξέλεξαν 5 αντιπροσώπους για το ΕΚ Ελευσίνας και 2 αντιπροσώπους στην ΠΟΕΜ. Εστειλαν, έτσι, με αυτόν τον τρόπο για μια ακόμα φορά μήνυμα στην εργοδοσία, ότι ο αγώνας των χαλυβουργών συνεχίζεται όπως ξεκίνησε ενωτικός και αποφασιστικός.

Αναβλήθηκε η δίκη

Στο μεταξύ, αναβλήθηκε χτες για την Τρίτη 29 Μάη στη 1 το μεσημέρι η κατ’ επείγον εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε προχτές η εργοδοσία της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» ζητώντας να κηρυχθεί η απεργία των χαλυβουργών μετά από 200 και πλέον μέρες παράνομη και καταχρηστική. Η εργοδοσία επιχείρησε μέσα σε ένα 24ωρο να εξασφαλίσει καταδικαστική απόφαση για την ποινικοποίηση του πολύμηνου αγώνα. Το δικαστήριο έκανε αποδεκτό το αίτημα αναβολής της δίκης που κατέθεσαν οι δικηγόροι του σωματείου, αλλά και δικηγόροι που εκπροσωπούσαν δεκάδες πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις αλλά και τη ΓΣΕΕ.

(περισσότερα…)

Ο απατηλός καθρέφτης

25 Μαΐου, 2012

Ο απατηλός καθρέφτης (1928) .Έργο του Ρενέ Μαγκρίτ

Το μέλλον πίσω του

25 Μαΐου, 2012

«Το μέλλον πίσω του», σκίτσο του ιταλού καλλιτέχνη Francesco Depau, Μάιος 2012.

Brasil de Fato:»A Grécia tem de sair do euro e declarar a moratória da dívida»-Costas Lapavitsas

24 Μαΐου, 2012

Para o economista grego Costas Lapavitsas, o sistema monetário comum europeu acentuou a recessão grega

Εntrevista exclusiva ao Brasil de Fato,

João Alexandre Peschanski, de Madison (EUA)

15/05/2012

Um quarto dos trabalhadores gregos estão desempregados – um índice que atinge 50% quando considerados apenas a população economicamente ativa com menos de 25 anos, de acordo com dados oficiais. O Fundo Monetário Internacional e a União Europeia adotaram medidas para supostamente resgatar a economia grega, cujo Produto Interno Bruto (PIB) caiu quase 7% em 2011, que pioraram a situação social. Há protestos diários na capital Atenas, muitos dos quais acabam em confrontos violentos com a polícia.

Para resolver a crise econômica e social, a Grécia tem de “tomar as rédeas de seu próprio futuro”. A opinião é do economista grego Costas Lapavitsas, professor da Universidade de Londres e coordenador do grupo de economistas políticos Pesquisa sobre Dinheiro e Finanças (RMF, na sigla em inglês), que se tornou uma das principais referências acadêmicas na análise das causas e consequências da recessão global iniciada em 2007. Segundo ele, o futuro soberano da Grécia passa necessariamente pela moratória da dívida e a saída da zona do euro.

Lapavitsas sugere, nesta entrevista exclusiva ao Brasil de Fato, concedida em 25 de abril, durante uma visita aos Estados Unidos para uma série de conferências sobre a crise europeia, que as políticas e instituições da zona do euro intensificaram o impacto da recessão na Grécia e no que ele chama de países periféricos do bloco, como Espanha, Portugal e Irlanda. Para sair da crise, diz Lapavitsas, a Grécia precisa adotar medidas de resgate de sua soberania nacional e de desenvolvimento industrial.

Brasil de Fato – Por que a zona do euro esteve tão vulnerável à crise imobiliária e financeira, que se iniciou nos Estados Unidos, em 2007?

 

Costas Lapavitsas – Essa fragilidade à crise global foi causada por fatores relacionados à estrutura interna da zona do euro. É porque a zona do euro é ela mesma problemática, porque ela criou tensões profundas dentro dela. Posso ser mais preciso: a zona do euro criou dentro dela mesma uma oposição entre um centro e uma periferia. A periferia é provavelmente a Grécia, a Espanha, o Portugal, a Irlanda; a Itália está na fronteira. A periferia se tornou periferia porque perdeu competitividade em relação ao centro, desenvolvendo enormes déficits, tanto em transações quanto no saldo comercial, o que levou a uma multiplicação de suas dívidas. Ou seja, à medida que a periferia foi perdendo poder econômico, gerou-se uma dívida, interna e externa, privada e pública. Quando a crise atinge a zona do euro, a dívida que havia sido acumulada na periferia se tornou a principal causa de sua fragilidade, colocando a zona do euro em uma situação muito problemática.

Por que esses países que se tornaram periféricos perderam competitividade?

Vale notar que não se trata de periferia e centro no sentido clássico da teoria do desenvolvimento, em que se opõem Primeiro e Terceiro Mundo. O capitalismo produz continuamente essa distinção entre periferia e centro, uma dimensão combinada de desenvolvimento desigual. A zona do euro fez a mesma coisa, de seu próprio modo, que tem a ver com a formação do euro. A moeda, usada globalmente, foi criada para competir com o dólar, oferecendo a bancos e corporações uma forma de dinheiro confiável para manter suas reservas e organizar transações. Para criar essa forma de dinheiro, os países europeus tiveram de criar um sistema para mantê-lo, que tem vários elementos. Essa variedade é um reflexo do fato de esses países serem 17 Estados. O sistema que foi criado foi pensado para estabelecer um sistema monetário comum, um banco central. Mas, aí começa o problema, há uma variedade de políticas fiscais, já que são 17 Estados, 17 classes dominantes, e, portanto, uma variedade de práticas bancárias. Apesar de haver um sistema monetário comum, há 17 tipos de bancos nacionais na zona do euro. Esse sistema com moeda comum e variedade de bancos, rigidez fiscal com limites, fez com que fosse necessário ter flexibilidade em alguma área: o mercado de trabalho. O que aconteceu então na zona do euro foi uma competição para baixar os custos de trabalho. Aí, a Alemanha ganhou, sem ter realmente um competidor no mesmo nível. A Alemanha manteve congelados os custos de trabalho por quase duas décadas, agora. Os países periféricos tiveram menos êxito; custos de trabalho congelados na Alemanha e custos da unidade de trabalho em alta em outros países os levaram a ser menos competitivos. Isso criou um abismo no mercado e os países periféricos não puderam equilibrar a perda de competitividade com desvalorização monetária ou com outras políticas econômicas, já que isso fazia parte do sistema comum.

Na formação do euro, houve acordos para manter em equilíbrio o mercado de trabalho. Por que esses acordos não foram respeitados, já que foram respeitados os acordos monetários e fiscais?

A atitude da zona do euro em relação ao mercado de trabalho é contraditória. Por um lado, há uma proteção de direitos trabalhistas e sindicais, que garantem benefícios reais aos trabalhadores; por outro lado, há uma pressão contínua para baixar os custos salariais. Nesse espaço de contradição, houve por parte de todos os Estados um esforço para produzir competitividade com flexibilização no mercado de trabalho, removendo rigidez. Isso ficou claro no Tratado de Lisboa, no Tratado de Nice e outros acordos. Há, portanto, uma pressão uniforme para baixar os custos de trabalho, por mais que de fato haja algum acordo mínimo em relação a direitos trabalhistas. É a diferente capacidade de ter sucesso em baixar os custos de trabalho que levou a resultados divergentes, à criação do centro e da periferia.

(περισσότερα…)

Φεστιβάλ ελαφρού φαγητού (Μποστ)

24 Μαΐου, 2012

Πηγή: sarant 24 Μαΐου, 2012

 Καιρό έχω να βάλω Μποστ, οπότε παρουσιάζω σήμερα ένα σημαντικό σκίτσο του. Όχι προεκλογικό, ούτε καν ευθέως πολιτικό, αλλά ένα από τα σκίτσα της εξαιρετικά γόνιμης πρώτης περιόδου του, τότε που δημιουργούσε τους ήρωες που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει τα επόμενα χρόνια και που πέρασαν τελικά στη νεότερη ιστορία της χώρας, κατά κάποιο τρόπο.

Το σκίτσο που βλέπετε αριστερά, δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο, στην τακτική στήλη “Το μποστάνι του Μποστ”, στις 10 Οκτωβρίου 1959.

Μία εβδομάδα νωρίτερα, το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, είχε πραγματοποιηθεί το πρώτο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού, που είχε διοργανωθεί στο ξενοδοχείο Κινγκ Τζορτζ, στην Αθήνα, από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, τον πρόγονο της σημερινής ΕΡΤ.

Στο Φεστιβάλ συμμετείχαν οι κορυφαίοι συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού. Στις εφημερίδες της εποχής διαβάζω ότι αν και συμμετείχαν περίπου 500 τραγούδια, “γενική ήτο η εντύπωσις ότι το φεστιβάλ δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελ’έσματα”, κάτι που ακούγεται υπερβολικό, αν σκεφτούμε ότι τα δυο πρώτα τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα, κι ας έχει περάσει μισός αιώνας από τότε!

Πρώτο βραβείο (με έπαθλο 12.000 δραχμών) πήρε το τραγούδι «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» του Μάνου Χατζιδάκη και δεύτερο (με έπαθλο 9.500 δρχ.) το «Ξέρω κάποιο αστέρι» του Μίμη Πλέσσα. Και τα δύο τα τραγούδησε η Νανά Μούσχουρη. Τρίτο, το “Εσένα” του Γιάννη Σπάρτακου με τον Γιάννη Βογιατζή.

Το “Κάπου υπάρχει η αγάπη μου” έχει γνωρίσει πολλές επανεκτελέσεις, αλλά ας το δούμε εδώ τραγουδισμένο από τη Νάνα Μούσχουρη, σε μια λίγο μεταγενέστερη εκτέλεση, στην ταινία του 1960 “Ραντεβού στην Κέρκυρα“.

Ακούμε και το “Ξέρω κάποιο αστέρι”, αλλά από τον Δημήτρη Χορν αντί για τη Μούσχουρη, μια επίσης πολύ γνωστή εκτέλεση.

Ο Μποστ δεν μπορούσε να χάσει την ευκαιρία. Βάζει τον Πειναλέοντα (που εκείνες τις μέρες αποκτούσε το όνομά του), να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό, τραγουδώντας «Ψάχνω για κασέρι» πάνω στο σκοπό του «Ξέρω κάποιο αστέρι», ενώ η μαμα-Ελλάς, με το απαραίτητο δελτίο Προπό στο χέρι, καθισμένη μπροστά από το Αψιλίας Μέλαθρον, τραγουδάει μια αξεπέραστη παρωδία του «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου», με κουπλέ και ρεφρέν.

Στην πεταμένη στο χώμα εφημερίδα διαβάζουμε τον τίτλο «Το βιοτικόν μας επίπεδον είναι ανώτερον της Νορβηγίας και άλλων χωρών», που ειρωνεύεται υπαρκτούς κομπασμούς στελεχών της κυβέρνησης την εποχή εκείνη.

(περισσότερα…)

Εργάτες στα όπλα! Έχουμε δημοκρατία – Αποστόλης Καψάλης*

24 Μαΐου, 2012

Η λήξη της μετενέργειας των συλλογικών συμβάσεων και η καταγγελία του μνημονίου

Πριν από λίγες ημέρες εξέπνευσε η τρίμηνη παράταση που δόθηκε με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) στις 14 Φλεβάρη 2012 σε μια μεγάλη κατηγορία συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Η λήξη της προθεσμίας αυτής συνεπάγεται την ενεργοποίηση της δυνατότητας των εργοδοτών να περιορίσουν τις αποδοχές των εργαζομένων στο βασικό μισθό, όπως αυτός έχει διαμορφωθεί με τα χρόνια για κάθε έναν εργαζόμενο ξεχωριστά, συν τα 4 επιδόματα εφόσον αυτοί τα δικαιούται (ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας).

Σχεδόν ταυτόχρονα και στα πλαίσια της διερευνητικής εντολής για το σχηματισμό κυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε ορισμένα βασικά σημεία συμφωνίας για οποιαδήποτε κυβερνητική συμμετοχή του, ένα από τα οποία ήταν και η μη εφαρμογή της εν λόγω ΠΥΣ. Οι πολιτικοί αντίπαλοι της Αριστεράς απέφυγαν να τοποθετηθούν ευθέως στο ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων και επικέντρωσαν τα πυρά τους ενάντια στην καταγγελία του μνημονίου ως ανεδαφική και ανέφικτη, πανηγυρίζοντας επειδή τάχα δικαιώνονται οι ίδιοι που εξ αρχής μίλαγαν με ευθύνη για σταδιακή αποδέσμευση, απαγκίστρωση και επαναδιαπραγμάτευση και όχι με λαϊκισμούς περί την καταγγελία.

Οι συνταγματολόγοι του συστήματος, πρόεδροι ενίοτε μνημονιακών κομμάτων, γνωρίζουν καλά αυτό που κάποιοι στην υπεύθυνη δήθεν Αριστερά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Η άσκηση αυθεντικής κοινωνικής και εργατικής πολιτικής από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, έστω εντός των ορίων της αστικής δημοκρατίας και της προ-μνημονιακής νομιμότητας, συνεπάγεται τη μονομερή καταγγελία του μνημονίου από την πλευρά των δανειστών της χώρας.

Ως εκ τούτου η κατάργηση π.χ. της ΠΥΣ ή μιας άλλης αντεργατικής μνημονιακής ρύθμισης της τελευταίας διετίας συνιστά defactoπρόσκληση για ή έναρξη επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων. Και αυτό γιατί η κατάργηση της επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, η μείωση των κατώτατων αποδοχών, η συρρίκνωση του ρόλου του ΟΜΕΔ και εν ολίγοις η πλήρης απορρύθμιση του δικαίου των συλλογικών εργασιακών σχέσεων είναι παράνομες πράξεις. Οι περισσότερες από τις σχετικές διατάξεις αντιβαίνουν θεμελιώδεις κανόνες του Συντάγματος, της ελληνικής εργατικής νομοθεσίας, του κοινοτικού εργατικού δικαίου και διεθνών συμβάσεων εργασίας που η χώρα έχει υπογράψει και κυρώσει.

(περισσότερα…)

Tοπίο στην ομίχλη (1988)

24 Μαΐου, 2012

ΜΕΡΚΟΛΑΝΤ ΥΠΕΡ… ΣΑΜΑΡΕΛΟΥ- Πέτρος Παπακωνσταντίνου

24 Μαΐου, 2012

Πηγή: http://www.thepressproject.gr/

Αν υπάρχουν ακόμη αιθεροβάμονες που πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος, αρκεί μόνο μια ματιά στο τελικό ανακοινωθέν της χθεσινοβραδυνής, άτυπης συνόδου κορυφής των Βρυξελλών για να τους φέρει στα συγκαλά τους. «Προσδοκούμε τον ομαλό σχηματισμό νέας κυβέρνησης, η οποία θα έχει υπό την ευθύνη της το πρόγραμμα προσαρμογής και επαρκή πλειοψηφία για να εφαρμόσει με αποφασιστικότητα τις δημοσιονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται», διαμηνύουν οι γκαουλάιτερ του μεσογειακού προτεκτοράτου.

Νωρίτερα, ο σοσιαλιστής υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Λοράν Φαμπιούς, είχε προειδοποιήσει αυστηρά τους Έλληνες ότι, αν θέλουν να μείνουν στο ευρώ, «δεν πρέπει να ψηφίσουν κόμματα που θα οδηγήσουν στην έξοδο από αυτό». Εν ολίγοις, μπορεί από τον Σαρκοζί να πήγαμε στον Ολάντ και το γαλλογερμανικό υβρίδιο Μερκοζί να μεταλλάχθηκε σε Μερκολάντ, αλλά το μήνυμα στους ατίθασσους ιθαγενείς παραμένει το ίδιο: Ή βγάζετε κυβέρνηση… Σαμαρέλου (Σαμαρά, Βενιζέλου και λοιπών μνημονιακών δυνάμεων) ή κόψτε το λαιμό σας!

Το σκηνικό είχε ήδη στηθεί την επομένη του εκλογικού σεισμού της 6ης Μαίου. Καθώς τα εγχώρια κέντρα εξουσίας βρίσκονταν σε κατάσταση σύγχυσης, αναζητώντας επιζώντες κάτω από ερείπια του δικομματισμού, το Βερολίνο πήρε απ’ ευθείας στα χέρια του τη διαχείριση της κρίσης, ενόψει των δεύτερων, κρίσιμων εκλογών της 17ης Ιουνίου. Η στρατηγική που επέλεξαν κινείται στη γνωστή λογική του ρόπαλου και του καρότου: Ρόπαλο εν προκειμένω είναι η απειλή ότι, αν βγει κυβέρνηση της Αριστεράς και καταγγείλει το μνημόνιο, θα μας κόψουν το δανεισμό και θα μας διώξουν από το ευρώ. Όσο για το καρότο, αυτό βρίσκεται στην περιλάλητη «ανάπτυξη», κάποια κονδύλια που θα εισρεύσουν από την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων στα ταμεία των πολυεθνικών για να αγοράσουν κοψοχρονιά ελληνικές επιχειρήσεις, ακίνητα και ορυκτό πλούτο, να αρχίσουν να προσλαμβάνουν νέους με 200 ευρώ και… ζήσε Μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι!

(περισσότερα…)

Λαϊκή απόγνωση- Αδιαφορία της Αριστεράς- Ακροδεξιά παρέμβαση

24 Μαΐου, 2012

 Του Θανάση Κατσέλη.

“Έχουμε την πείνα μας ας έχουμε τουλάχιστον την ησυχία μας”. Αυτές ήταν οι λέξεις, που ειπώθηκαν σε μια παρέα ανθρώπων που μένουν κοντά στην Πειραϊκή Πατραϊκή με σκοπό να σχολιάσουν όσα συμβαίνουν. Εκεί όπου χθες ήταν το επίκεντρο των μαχών ανάμεσα σε μέλη της Χρυσής Αυγής και της αστυνομίας, με τους κατοίκους να παρακολουθούν έντρομοι και οργισμένοι, δίνοντας σιωπηλή συμπαράσταση στην δράση της ακροδεξιάς. 

Τι έγινε

Όλα ξεκίνησαν με την δολοφονία του 30χρονου Πατρινού Α.Λαζανά από 3 Αφγανούς μετανάστες. Αμέσως μετά οι πολιτιστικοί σύλλογοι της περιοχής οργάνωσαν συνελεύσεις κατοίκων για να κινητοποιηθούν ενάντια στην παρουσία των μεταναστών. Οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των κάτοικων, έφεραν την εμφάνιση της Χρυσής Αυγής. Με μέλη της από γύρω περιοχές και με την παρουσία του τοπικού βουλευτή της, υπήρξε η μοναδική πολιτική παρουσία στις κινητοποιήσεις των κατοίκων.

Τρεις μέρες τώρα οι κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώνονται έξω από το νέο λιμάνι διαμαρτυρόμενοι για τους μετανάστες που έχουν βρει κατάλυμα στη γειτονιά τους. Η απαίτηση τους είναι η αποχώρηση των μεταναστών από την περιοχή της Πειραϊκής Πατραϊκής. Για τρεις μέρες κόσμος της συνοικίας μαζικά συγκεντρώνεται –κάνει πορείες προς τους καταυλισμούς. Δίπλα τους μέλη της Χρυσής Αυγής που μαζί με την ντόπια νεολαία επιτίθονται στον καταυλισμό, συγκρούονται με τα ΜΑΤ.

Ο απολογισμός είναι ήδη αιματηρός. Δέκα τραυματίες, οι οκτώ αστυνομικοί. Πέντε συλλήψεις, κατεστραμμένα αστυνομικά αυτοκίνητα, μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ και ένα όχημα των ΜΑΤ. Στην όλη κατάσταση, ας προσθέσουμε τον ξυλοδαρμό του βουλευτή της Χρυσής Αυγής και τον μικροτραυματισμό δημοσιογράφου έξω από τηλεοπτικό κανάλι από μεγάλη ομάδα νεαρών αντιεξουσιαστών.

(περισσότερα…)

26 -27 Μαΐου-Η ιστορία της μισθωτής εργασίας και του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα-ΟΜΙΚ

24 Μαΐου, 2012

«Η ιστορία της μισθωτής εργασίας και του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα: διερευνώντας μαρξιστικές οπτικές στην εποχή μας»

Στις 26 και 27 Μαΐου ο Όμιλος Μελέτης Ιστορίας της Κοινωνίας (ΟΜΙΚ) διοργανώνει στην αίθουσα Καράγιωργα 1 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Διημερίδα με θέμα: «Η ιστορία της μισθωτής εργασίας και του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα: διερευνώντας μαρξιστικές οπτικές στην εποχή μας». Ώρα έναρξης 10 το πρωί.

Την παρούσα περίοδο εφαρμόζονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις και την τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ) πολιτικές βίαιης αποδιάρθρωσης των εργατικών κεκτημένων για εκατοντάδες χιλιάδες νέους/ες εργαζόμενους/ες στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα και εξώθησης στην ανεργία περίπου του 30% της κοινωνίας. Παράλληλα όμως και προς απάντηση των παραπάνω εξελίξεων, κομμάτια της πολυσυζητημένης «κατακερματισμένης εργατικής τάξης» επανεμφανίζονται στο προσκήνιο διεκδικώντας, με συλλογικούς απεργιακούς και εργατικούς αγώνες, πολιτικά και συνδικαλιστικά αιτήματα.

Η σύνδεση του «παρόντος» με το «νήμα του παρελθόντος» μπορεί να λειτουργήσει  προωθητικά, όπως πάντα, καθώς εμπλουτίζει τον προβληματισμό και την έμπνευση στην προσπάθεια επίλυσης ποικίλων ερωτημάτων και ζητημάτων που επανέρχονται σήμερα στην πρώτη γραμμή.

Γι’ αυτό το λόγο ο ΟΜΙΚ θεωρεί καθήκον του να συμβάλει στο σύγχρονο κοινωνικό και πολιτικό διάλογο με το δικό του τρόπο. Συγκεκριμένα να προσφέρει ένα κοινό βήμα που θα ενισχύει την όσμωση και την ανατροφοδότηση μεταξύ κοινωνικών επιστημών και κοινωνίας. Δηλαδή να φέρει σε επαφή, από τη μία τα σημερινά εργατικά κινήματα με τη σύγχρονη ιστορία, τη μεθοδολογία και τις αναζητήσεις της και από την άλλη τους κοινωνικούς επιστήμονες με τα δρώντα υποκείμενα και τους δικούς τους προβληματισμούς και τρόπους θέασης των πραγμάτων.

(περισσότερα…)

Για ένα κυβερνητικό πρόγραμμα της Αριστεράς- Γ. Τριανταφυλλόπουλος

24 Μαΐου, 2012

View this document on Scribd

Πηγή: eparistera

Γιατί είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να εγκαταλείψει το ευρώ – Κώστας Λαπαβίτσας

23 Μαΐου, 2012

»Η Ελληνική πολιτική σκηνή έχει χωριστεί σε δύο στρατόπεδα που θα έρθουν αντιμέτωπα   στις  προσεχείς εκλογές. Το δεξιό στρατόπεδο εκπροσωπείται από τη Νέα Δημοκρατία, το αριστερό από το ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, παρόλο που η Νέα Δημοκρατία δέχεται το πρόγραμμα διάσωσης, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ το απορρίπτει. Ωστόσο η σκληρή πραγματικότητα προβάλλει αμείλικτη και πάλι. Εάν η Ελλάδα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, θα υποστεί  έναν αργό θάνατο. Αν βγει, θα περάσει μια κρίση, αλλά θα έχει την ευκαιρία να ανακάμψει και να αναμορφώσει την κοινωνία της.» (Ακολουθεί στο τέλος η ελληνική μετάφραση του άρθρου)

Financial Times, 23 Μαίου 2012 

Greek politics is splitting into two camps to contest the coming election, one led by the rightwing New Democracy, the other by the leftwing Syriza. Both insist Greece must stay in the eurozone, even though New Democracy accepts the bailout programme, while Syriza rejects it. Yet harsh reality is now imposing itself. If Greece stays in the eurozone, it will die a slow death. If it exits, it will go through a crisis, but will also have the opportunity to recover and reshape its society.

The eurozone crisis has little to do with fiscal incompetence in Greece or elsewhere. Its true cause is cumulative loss of competitiveness by peripheral countries as unit labour costs kept rising relative to the core. Large current account deficits resulted for the periphery, mirrored by surpluses for the core. Debts piled up as deficits were financed by borrowing abroad and as domestic banks expanded lending. There is an unbroken thread running from vast peripheral debt to frozen unit labour costs in Germany.

Austerity and structural reforms tried to fix the problem by crushing wages to reduce peripheral unit labour costs. Even setting aside the social consequences, the task is hopeless as long as German unit labour costs remain effectively flat. Peripheral countries would have to press wages down indefinitely to even approach German levels of competitiveness. The most plausible outcome would be social unrest and eventual collapse of the eurozone.

Nor are fiscal transfers a true solution, desirable as they might be in the short term. They deal with the acute pressures of peripheral deficits, but not the underlying causes. Indeed transfers might make things worse by cultivating a culture of dependence, turning entire nations into wards of surplus countries. A real solution would involve, first, sustained improvement of productivity in peripheral countries and, second, significant pay rises for German workers. But this would require a Marshall plan for Europe and a huge shift in the balance of power within Germany. Let us say politely that the chances are slim.

If Greece perseveres with current policies within the eurozone, its economy will shrink and stagnate. The country will become an impoverished, ageing and deeply unequal corner of Europe, a neo-colony in all but name.

(περισσότερα…)

Σάββατο 26 Μαίου :Πανελλαδική στάση εργασίας στο εμπόριο και τις υπηρεσίες

23 Μαΐου, 2012

 

Πανελλαδική στάση εργασίας στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, το ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΜΑΗ από το ξεκίνημα της βάρδιας

 Αν μπορείτε, διαδώστε το. Τα μέσα προπαγάνδας που διαθέτουμε είναι πολύ μικρά, και η κινητοποίηση αυτή πολύ σημαντική, τόσο σαν φρένο στην επίθεση που δεχόμαστε σήμερα, όσο και σαν παρακαταθήκη για το μέλλον.

 

 Η κατάσταση στον χώρο του εμπορίου-υπηρεσιών είναι λίγο πολύ γνωστή από παλιά. Η διασπορά των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, η πολυδιάσπαση, η πληθώρα εργοδοτικών σωματείων, και η παντός καιρού στάση της πλειοψηφίας της ομοσπονδίας  που αυτή την στιγμή παζαρεύουν μειώσεις μισθών μέχρι και 15% με την εργοδοσία, έχουν καταστήσει τον χώρο πρωτοποριακό πειραματόζωο για κάθε είδους αντεργατική πολιτική, όπως τα ελαστικά ωράρια, η εκ περιτροπής, η Κυριακάτικη, η απλήρωτη εργασία, η κατά βούληση καταπάτηση ρεπό και υπερωριών κ.α., εδώ και χρόνια. Αφού με το PSI λεηλατήθηκε και το επικουρικό μας ταμείο, αυτήν την στιγμή βρισκόμαστε μπροστά στην πλήρη κατάργηση κάθε συλλογικής σύμβασης που προωθείται με την κατά κόρον σύναψη ατομικών συμβάσεων.*

 Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι στον χώρο του εμπορίου- υπηρεσιών αποφασίσαμε να σηκώσουμε κεφάλι και να αντιδράσουμε μέσα από τα ταξικά μας σωματεία, προκειμένου να ακυρώσουμε την ουσιαστική κατάργηση των κλαδικών μας συμβάσεων και δικαιωμάτων στην πράξη.

 Μία πρώτη κίνηση σε αυτήν την κατεύθυνση, είναι η κήρυξη πανελλαδικής τετράωρης στάσης εργασίας, για το Σάββατο 26/5/2012 και από την έναρξη της βάρδιας.

(περισσότερα…)

Μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, ευρώ ή δραχμή; Μωυσής Λίτσης

23 Μαΐου, 2012

»Βέβαια για έναν λαό που δεν έχει φράγκο στην τσέπη και το βιοτικό του επίπεδο υποτιμάται καθημερινά με την υπόσχεση ενός κάπου- κάπως- κάποτε βαλκανικού μέλλοντος, το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» πέφτει μάλλον στο κενό… Η υποτιθέμενη άλλωστε ισχυρή Ευρώπη της ανάπτυξης και μπλα…μπλα…κρύβει όλο και περισσότερους τρίτους κόσμους στα σπλάχνα της οι οποίοι θα πολλαπλασιάζονται όσο η μεγάλη αντίθεση παραμένει. Από τη μια πλούτος και ανάπτυξη για τους λίγους και από την άλλη φτώχεια και βαρβαρότητα για τους πολλούς: Με ή και χωρίς ευρώ.»
 
 
Όλοι παραδέχονται ότι το μήνυμα των τελευταίων εκλογών ήταν μία ξεκάθαρη καταδίκη της πολιτικής των μνημονίων. Και πώς όχι, όταν δεν υπάρχει σχεδόν Έλληνας, ακόμη και από αυτούς που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ που να μην έχει νιώσει στο πετσί του ότι αυτή η πολιτική δεν πάει άλλο… Είτε είναι μισθωτός του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, μικρομεσαίος επιχειρηματίας, αγρότης, νέος ή άνεργος(ιδιότητα που τείνει να γίνει μόνιμη για εκατομμύρια συμπολίτες μας) πιθανότατα και μεγαλοεπιχειρηματίας με στοιχειώδη «πατριωτισμό», αφού η υπόλοιπη οικονομική ελίτ έχει ενστερνιστεί πλήρως το «γερμανικό μοντέλο» και την εξάρθρωση των εργασιακών σχέσεων ως προϋπόθεση για να συνεχίσει να έχει την εύνοια(και τα κονδύλια) της ΕΕ.
 
Αντιμνημονιακή με αντιμνημονιακή ψήφος ωστόσο διαφέρει. Άλλο είναι μία ψήφος που στηρίζεται σε περασμένα εθνικά… μεγαλεία, συνομωσιολογίες και συμμαχίες που θα αντικαθιστούσαν το ευρώ με το πετροδολάριο(;) και άλλο μία ψήφος που θα εμπνέεται από τις βασικές αρχές της αριστεράς (παρά τον απηνή εσωτερικό εμφύλιο), της κοινωνικής δικαιοσύνης, των εργασιακών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ουσιαστικής δημοκρατίας που δεν σταματά στην πόρτα του υποβαθμισμένου, ούτως ή άλλως, κοινοβουλίου στην Ευρώπη των χωρίς καν τυπική νομιμοποίηση τεχνοκρατών. Άρα, μία αριστερή αντίδραση στο μνημόνιο πρέπει να έχει σαφή αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά ακόμη και αν η αμφισβήτηση στον καπιταλισμό, δεν περιλαμβάνει, ευτυχώς, τη… σίγουρη συνταγή καταδικασμένων και απάνθρωπων εναλλακτικών υποτίθεται σοσιαλιστικών μοντέλων του παρελθόντος.

Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)

23 Μαΐου, 2012

Ο Σαμαράς προσχώρησε στην… Ντόρα! -Γιώργος Δελαστίκ

23 Μαΐου, 2012

εφημ.ΕΘΝΟΣ

Αποκαταστάθηκε μια πολιτική ανωμαλία στον χώρο της Δεξιάς με την επιστροφή της Ντόρας Μπακογιάννη στη ΝΔ. Είχε διαγραφεί από το κόμμα της επειδή ήταν… «ταλιμπάν» υπέρ του πρώτου Μνημονίου ευθύς εξαρχής, όταν ο Αντώνης Σαμαράς διήγε την αντιμνημονιακή του φάση. Από τη στιγμή, όμως, που ο πρόεδρος της ΝΔ έκανε τον περασμένο Νοέμβριο την πολιτική κωλοτούμπα του και πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο και μάλιστα χάρη σ’ αυτόν πέρασε το δεύτερο και πολύ χειρότερο Μνημόνιο, ήταν εντελώς παράλογο η Ντόρα να βρίσκεται εκτός κόμματος.

Η Ντόρα επανέκαμψε θριαμβευτικά. Δεν άλλαξε αυτή γραμμή, άλλαξε ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος προσχώρησε στην πολιτική της Ντόρας. Αυτό οφείλουμε να το επισημάνουμε.

Όλοι οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι o πρόεδρος της ΝΔ, ο οποίος έλεγε το Νοέμβριο ακόμη και κατ’ ιδίαν σε στενούς συνεργάτες του ότι μόνο πάνω από το πτώμα του θα περνούσε η Ντόρα για να επανενταχθεί στο κόμμα (!), ικέτευε την επάνοδό της προσπαθώντας να σώσει το κεφάλι του πάση θυσία. Αν η ΝΔ δεν βγει πρώτο κόμμα στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, ο ίδιος είτε θα παραιτηθεί ατιμασμένος το ίδιο βράδυ είτε θα καρατομηθεί πολιτικά ταχύτατα, και δικαίως, από τους ενδοκομματικούς του αντιπάλους και την οργισμένη βάση του κόμματός του.

(περισσότερα…)

Είναι το ευρωομόλογο η μαγική λύση;- Ζέζα Ζήκου

23 Μαΐου, 2012

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η ιδέα για ευρωπαϊκά ομόλογα είναι παλαιά. Είναι μία καλή ιδέα. Eρχεται και πάλι -επισήμως αυτήν τη φορά- στο τραπέζι. Πολύ περισσότεροι σήμερα πιστεύουν ότι είναι η μόνη ρεαλιστική λύση στη βαθύτατη κρίση εμπιστοσύνης, η οποία κινδυνεύει να διαλύσει το ευρωνόμισμα. Αν η Γερμανία αποφασίσει, οριστικά πλέον, ότι τη συμφέρει περισσότερο η διατήρηση μιας μεγάλης Ευρωζώνης, τότε το ευρωομόλογο μπορεί να κάνει την εμφάνισή του.

Η υπόθεση του ευρωομολόγου έχει γίνει πλέον το σημείο συνάντησης μικρών – μικρομεσαίων και πρώην μεγάλων κομμάτων που παραβιάζουν ανοιχτές θύρες. Αλλά εμείς έχουμε ήδη καταστραφεί…

Ολα παρακινούν παλαιότερους και νεότερους υποστηρικτές του ευρωομολόγου. Τις τελευταίες εβδομάδες, σε ανώτατους τραπεζικούς κύκλους, σε μεγάλους επενδυτικούς οίκους και σε κύκλους προβληματισμού (think tanks) η υπόθεση του ευρωομολόγου μοιάζει ρεαλιστική.

Στο αλαλούμ της ελληνικής διαχείρισης της κρίσης φαίνεται να προβάλλεται ως η μαγική λύση. Υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα, που ακολουθεί το ευρώ από τη σύλληψή του: είναι ένα κουτσό νόμισμα που δεν στηρίζεται σε ενιαία δημοσιονομική πολιτική. Το ευρωομόλογο αναμφίβολα μπορεί να είναι σταθεροποιητικός παράγοντας. Οχι όμως από τη μια μέρα στην άλλη! Η έκκληση των πολιτικών με στόχο την προστασία του ευρώ από την κερδοσκοπία είναι φαιδρή. Αν η κρίση που ζούμε είναι μόνον (ή κυρίως) αποτέλεσμα της απληστίας των γερακιών της αγοράς, να το συζητήσουμε.

(περισσότερα…)

Γεωγραφία και συνάφειες στην Ακροδεξιά της Ευρώπης- Γιώργος Τσίπρας

23 Μαΐου, 2012

Ιδεολογικά καμουφλάζ και υψηλά ποσοστά, στις υπηρεσίες της κυρίαρχης πολιτικής

 από το “Δρόμο της Αριστεράς” 19/5/2012

 Στη βραχύβια ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου «Ταυτότητα, Παράδοση, Κυριαρχία» το 2007 συμμετείχαν τα Εθνικό Μέτωπο, Κόμμα της Ελευθερίας (Αυστρία), Κόμμα της Μεγάλης Ρουμανίας, Φλαμανδικό Συμφέρον, Ατάκα, Σοσιαλιστική Αλτερνατίβα της εγγονής Μουσολίνι, Τρίχρωμη Φλόγα (Ιταλία). Στη Συμμαχία των Ευρωπαϊκών Εθνικών Κινημάτων που συγκροτήθηκε το 2009 συμμετείχαν Εθνικό Μέτωπο, Εθνικό Μέτωπο Βελγίου, Γιόμπικ, Τρίχρωμη Φλόγα, Κόμμα Εθνικής Αναγέννησης (Πορτογαλία), Ρεπουμπλικανικό Κοινωνικό Κίνημα (Ισπανία), Εθνικοί Δημοκράτες (Σουηδία), Σβόμποντα (Ουκρανία), Βρετανικό Εθνικό Κόμμα, Κόμμα της Ελευθερίας (Φινλανδία). Αυτά και άλλα πιο ανεπίσημα δίκτυα στο παρελθόν και στο παρόν φανερώνουν πως η Ακροδεξιά ως σύνολο, από το καθωσπρέπει Κόμμα της Ελευθερίας στην Αυστρία μέχρι τους νεοναζί του Σβόμποντα στην Ουκρανία, συνιστά συγκοινωνούντα δοχεία.

Η παρουσία της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη βρίσκεται σήμερα στο υψηλότερο σημείο της από την ήττα του ναζι-φασισμού το 1945.

 Όσο δεν αναδείχνεται μια φιλολαϊκή, προοδευτική απάντηση στην οικονομική κρίση, η σταθεροποίηση ή άνοδός της με διάφορες μορφές θα συνεχιστεί, γιατί υπηρετεί ανάγκες της κυρίαρχης πολιτικής. Με αυτή την έννοια δεν πρόκειται για ένα παροδικό ή περιθωριακό φαινόμενο. Το γεγονός ότι η ιστορική φάση, η κοινωνική διαστρωμάτωση, το πολιτικό περιβάλλον που γέννησαν το πρωτότυπο δεν υπάρχουν σήμερα, σημαίνει ότι δεν θα έχουμε ταυτόσημη επανάληψη του πρωτότυπου. Δεν σημαίνει ότι η Ακροδεξιά δεν καλείται να παίξει ρόλο, ως πολιτικό μόρφωμα και εργαλείο ή ως πολιτική διαχείριση. Αν όχι η «ανοιχτή τρομοκρατική δικτατορία» της μεγαλοαστικής τάξης, μια πιο αυταρχική ή τρομοκρατική διαχείριση με ή χωρίς ακροδεξιά κόμματα ή το μακρύ χέρι των φασιστικών συμμοριών, αποτελεί ήδη ορατό ενδεχόμενο κατά περίπτωση.

(περισσότερα…)

New York Times : Can Euro Bonds Save the Union?

22 Μαΐου, 2012

France’s new president, François Hollande, is pushing for the E.U. to issue euro bonds on behalf of the entire bloc. This would lower borrowing costs for the periphery states like Greece and Spain that are struggling, but it would raise costs for the stronger nations — especially Germany, whose reputation with investors could suffer because it would be on the hook for the struggling states’ debt.

Would the issuance of euro bonds help to solve the Continent’s debt crisis, or simply spread the pain to the stronger nations?

 Debaters

 Read the Discussion »

(περισσότερα…)