Ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων του ΚΚΕ

Για τα εκλογικά αποτελέσματα του ΚΚΕ

 «…Το Κ.Κ.Ε. σχεδόν καθόλου δεν επωφελήθηκε από την εκρηκτική διάσπαση του δικομματισμού και τη διάχυση εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Από την άποψη αυτή το Κ.Κ.Ε. και οι δυνάμεις της ανατροπής που αναφέρονται στο σοσιαλισμό και την εργατική τάξη ελάχιστα ή καθόλου ενισχύθηκαν και αυτό δεν αποτελεί ενθαρρυντικό γεγονός. Δείχνει την αδυναμία του Κ.Κ.Ε. κυρίως, να προσελκύσει ευρύτερες εργατικές μάζες, να αναδείξει τον ουτοπικό και αδιέξοδο και εν τέλει όχι φιλολαϊκό χαρακτήρα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για τροποποίηση του μνημονίου και αριστερή κυβέρνηση. Εκτός του παραπάνω συμπεράσματος, πρέπει να σημειώσουμε ότι για πρώτη φορά μετά τη διάσπαση το 1968 του Κ.Κ.Ε. και τις εκλογές της μεταπολίτευσης που κατέγραψαν την κατάταξη των κομμάτων του χώρου της αριστεράς, το Κ.Κ.Ε. μπαίνει στη δεύτερη θέση και με σχεδόν το μισό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός με μεγάλη σημασία για λόγους πολιτικούς και ψυχολογικούς. Οι επιπτώσεις του γεγονότος αυτού είναι και θα φανούν περισσότερο αρνητικές στο μέλλον.»

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Οι εκλογές της 6ης Μάη ανέδειξαν μια εντελώς νέα κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας. Ο δικομματισμός σημείωσε μια εντυπωσιακή κατάρρευση των εκλογικών του ποσοστών. Πάνω από 3 εκατομμύρια πολίτες της χώρας εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ αναζητώντας μια νέα εναλλακτική πρόταση,

που θα αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν εξαιτίας της σκληρής πολιτικής των μνημονίων, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων και εξαθλιώνει τη ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων, που τους ρίχνει στη φτώχεια και την ανεργία.

Οι εργαζόμενοι με την ψήφο τους δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΚΚΕ για ισχυροποίησή του και αποδοχή της πρότασής του για λαϊκή εξουσία και οικονομία ως προϋπόθεση για τη λύση των ασφυκτικών προβλημάτων που βιώνουν. Στην πραγματικότητα το ΚΚΕ μείωσε τις δυνάμεις κυρίως στα τμήματα του πληθυσμού (εργατική τάξη και νεολαία) που αποτελούν τη βασική πηγή συσπείρωσης δυνάμεων για ένα κομμουνιστικό κόμμα όσο και για την ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού κινήματος.

Αυτό ίσως είναι από τα πιο αρνητικά στοιχεία των τελευταίων εκλογών. Η αιτία αυτής της εξέλιξης έχει καταγραφεί στις στήλες του Εργατικού Αγώνα τόσο ως πρόβλεψη όσο και με βάση το πραγματικό αποτέλεσμα: «…Δείχνει την αδυναμία του Κ.Κ.Ε. κυρίως, να προσελκύσει ευρύτερες εργατικές μάζες, να αναδείξει τον ουτοπικό και αδιέξοδο και εν τέλει όχι φιλολαϊκό χαρακτήρα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για τροποποίηση του μνημονίου και αριστερή κυβέρνηση…». Και ακόμη παρακάτω: «…Χωρίς να υποστηρίζουμε ότι δεν υπήρχε σε τμήματα του λαού ανυπομονησία για άμεσες λύσεις και άμεσα αποτελέσματα, θεωρούμε ότι η αιτία που διαμόρφωσε τη συμπεριφορά του ήταν η παντελής απροθυμία και ανεπάρκεια του Κ.Κ.Ε. να δώσει στο λαό ένα χειροπιαστό σχέδιο αντιμετώπισης της τεράστιας περίστασης στην οποία βρίσκεται και αξιοποίησης υπέρ του λαού των δυσκολιών της άρχουσας τάξης να ελέγξει την κατάσταση. Το Κ.Κ.Ε. δεν μπόρεσε ποτέ να διαγνώσει αυτές τις διαθέσεις των μαζών, δεν είδε το μέγεθος των λαϊκών διαθέσεων τιμωρίας του δικομματισμού και κυριαρχούμενο από λαθεμένα στερεότυπα και εμμονές έδειξε τεράστια απροθυμία να καλύψει με τρόπο επαναστατικό το κενό αυτό και να συσπειρώσει τις μάζες. Αυτό που ζητούσε ο λαός δεν ήταν κάτι απαγορευτικό για ένα κομμουνιστικό κόμμα…».

Η συζήτηση βέβαια συνεχίζεται. Στο πλαίσιο αυτής της αναζήτησης έχει αξία μέσα από ένα πιο εξειδικευμένο κοίταγμα του εκλογικού αποτελέσματος, κυρίως των ψήφων αλλά και των ποσοστών του ΚΚΕ, να μπορέσουμε να δούμε καλύτερα τη βασιμότητα των εκτιμήσεων που γίνονται σε σχέση μ’ αυτό το σοβαρό ζήτημα.

Την ηγεσία του ΚΚΕ βέβαια δε φαίνεται να την απασχολούν και τόσο όλα αυτά αφού ήδη έχει καταλήξει ότι υπεύθυνος είναι ο λαός που υπέκυψε!!! και δεν ψηφίζει το ΚΚΕ και τον καλεί στις νέες εκλογές να αλλάξει την ψήφο του λέγοντάς του κατάμουτρα ότι έκανε λάθος ή απαιτεί από τους οπαδούς του τις γνώμες και τις παρατηρήσεις τους να τις πουν μετά τις εκλογές και να δώσουν τώρα τη μάχη με παρρησία και αυταπάρνηση.

Όμως πόσο λάθος έκανε ο λαός με τις επιλογές του όταν δεν εμπιστεύεται την ψήφο του στο ΚΚΕ, που σε άλλες πιο σταθερές περιόδους παντοκρατορίας του δικομματισμού του την εμπιστευόταν, γινόμενο το ΚΚΕ ο κύριος υποδοχέας της αγανάκτησης όσων δυνάμεων απεγκλωβίζονταν από το μαντρί του δικομματισμού; Πόσο λάθος έκαναν τα λαϊκά στρώματα που, όπως διατυμπανίζει η ηγεσία του ΚΚΕ, αποτελούν το βασικό μέτωπο πάλης για το κόμμα και απ’ αυτά κυρίως η εργατική τάξη (η οποία κλίνεται σε όλες τις πτώσεις από τα στελέχη στις ομιλίες τους) και η νεολαία;

Ας δούμε πιο αναλυτικά τα εκλογικά αποτελέσματα του 2012 επικεντρώνοντας σε διάφορες περιοχές όπου η εργατική τάξη αποτελεί τη συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων συγκρίνοντας με προηγούμενες εκλογές τα αποτελέσματα του ΚΚΕ. Κυρίως έχει σημασία το ζήτημα του αριθμού των ψήφων, αποτέλεσμα που αποτυπώνει καλύτερα την επιρροή του κόμματος και την εξέλιξή της.

 Πως διαμορφώνεται η εκλογική πορεία του ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές από το 1993 και μετά.

 

Βλέπουμε ότι υπάρχει μια ανοδική πορεία τόσο σε ψήφους όσο και σε ποσοστά μέχρι και το 2007, χρονιά όπου είχαμε πραγματική εκτίναξη του ποσοστού και των ψήφων κατά 30% της εκλογικής του δύναμης κυρίως στα αστικά κέντρα όσο και στην επαρχία σε συνθήκες σημαντικής μείωσης για πρώτη φορά του δικομματισμού. Ωστόσο η ηγεσία του ΚΚΕ δε φαίνεται να εκτίμησε αντικειμενικά το αποτέλεσμα όπως φαίνεται και στην απόφαση των πρώτων εκτιμήσεων οι οποίες δεν άλλαξαν ουσιαστικά στην τελική του εκτίμηση:

«Η αύξηση της εκλογικής δύναμης του ΚΚΕ περιέχει σημαντική δυναμική. Πρόκειται για αύξηση που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια σε σημαντικό βαθμό, κάτω από την ιδεολογικοπολιτική του παρέμβαση και τη δράση του στο εργατικό, το γενικότερο λαϊκό κίνημα, στους αγώνες της νεολαίας. Έχει επομένως ένα ορισμένο υπόβαθρο, δεν είναι αποτέλεσμα εντυπώσεων, που διαμορφώθηκαν κυρίως στην προεκλογική περίοδο. Τα υψηλά ποσοστά που συγκεντρώνει το ΚΚΕ στις εργατικές λαϊκές μάζες και στις νέες ηλικίες, ιδιαίτερα στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, σε άνεργους, σε αυτοαπασχολούμενους και σε φτωχούς αγρότες στην ύπαιθρο, επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά τη στοχοπροσηλωμένη δράση του που καθορίζεται από το χαρακτήρα του Κόμματος και τις κοινωνικές δυνάμεις που έχουν συμφέρον από τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου. Αυτή η τάση επιβεβαιώνεται σε όλες τις εκλογικές μάχες. Επαληθεύεται ότι για το Κομμουνιστικό Κόμμα προϋπόθεση ισχυροποίησής του είναι η σταθερότητα προσανατολισμού δράσης στο βασικό μέτωπο πάλης, που είναι η εργατική τάξη και η νεολαία».

Μετά τις εκλογές το ΚΚΕ με ευθύνη της ηγεσίας του απομακρύνθηκε με πιο επιταχυνόμενους ρυθμούς από το πρόγραμμά του. Έτσι ήρθαν οι εκλογές του 2009, το υπόβαθρο σταμάτησε να υφίσταται, αλλά ήρθε η αντοχή όπως χαρακτηριστικά λέγεται στην απόφαση της ΚΕ για τις πρώτες εκτιμήσεις:

«Το εκλογικό αποτέλεσμα, όσον αφορά στο ΚΚΕ, είναι αναντίστοιχο, κατώτερο προς το κύρος και την επιρροή που έχει κατακτήσει με την πολιτική του δράση και το ρόλο του στην ανάπτυξη των αγώνων που έγιναν, χωρίς τους οποίους οι εξελίξεις θα ήταν δυσμενέστερες. Αρκετοί έκαναν το βήμα και ψήφισαν το Κόμμα, ανεξάρτητα αν έχουν και ορισμένες διαφωνίες μαζί μας, ενώ αρκετοί, που εκτιμούν την πολιτική και τη δράση μας, υπέκυψαν την τελευταία στιγμή στα εκβιαστικά διλήμματα.

Το ΚΚΕ έδωσε μια σκληρή μάχη σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, ανοδικής πορείας της σοσιαλδημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις του, επέδειξε αντοχή, κατάφερε να παρεμποδίσει τους σχεδιασμούς να το βγάλουν από την τρίτη θέση, να ασκήσουν ιδεολογική πίεση, να αφαιρέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής και εκλογικής του επιρροής. Η αντοχή του ΚΚΕ στα διλήμματα, στις φοβίες, στους εκβιασμούς, δείχνει την ικανότητά του, τη σωστή γραμμή του, την ετοιμότητά του αύριο να είναι ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ στην πρώτη γραμμή.

Παραμένει το μόνο κόμμα που μπορεί να αντιπαλέψει την κυρίαρχη στρατηγική που υλοποιείται και μέσω της εναλλαγής των δύο αστικών κομμάτων. Η αντοχή του ΚΚΕ περικλείει σημαντική δυναμική που θα φανεί ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια».

Μετά ακολούθησαν οι περιφερειακές εκλογές όπου το ΚΚΕ παρουσιάστηκε με τα ενιαία ψηφοδέλτια της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ σε όλη την Ελλάδα καταθέτοντας την πρόταση της Λαϊκής Εξουσίας στο λαό. Το εκλογικό αποτέλεσμα ποσοστιαία υπήρξε ενθαρρυντικό για την ηγεσία του, που τονίζει ξανά στις πρώτες εκτιμήσεις:

«Η αύξηση των ψήφων και του ποσοστού του ΚΚΕ περικλείει σημαντικά ποιοτικά στοιχεία, καθώς σημειώνει μεγαλύτερη αύξηση του μέσου όρου στα μεγάλα αστικά κέντρα και τις μεγάλες περιφέρειες, με κύριο στοιχείο την αύξηση στις εργατικές λαϊκές γειτονιές, σε λαϊκές περιοχές με οξυμένα προβλήματα, στους μικρούς επιχειρηματίες και αγρότες, εκεί δηλαδή όπου υπάρχουν αυξημένες προϋποθέσεις να διαμορφωθεί και να αποκτήσει γερά θεμέλια το κοινωνικοπολιτικό μέτωπο συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους και τη μικρομεσαία αγροτιά».

Πόση αλήθεια είναι η σημαντική αύξηση των ψήφων στα αστικά κέντρα;

Ας δούμε τον παρακάτω ενδεικτικό πίνακα για όλη την Αττική και την πορεία των ψήφων:

Απ’ ότι φαίνεται για την ηγεσία του ΚΚΕ οι 6000 χιλιάδες παραπάνω ψήφοι στις περιφερειακές εκλογές από τις βουλευτικές του 2009, αλλά 17000 λιγότεροι από το 2007, συνιστούν σημαντικό ποιοτικό στοιχείο για την επιρροή του ΚΚΕ. Ποιοτικό στοιχείο ωστόσο τόσο ρευστό που τελικά δεν μπόρεσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εκλογές του 2012, όπου η εκλογική επιρροή φαίνεται να παίρνει την κατιούσα, με συγκέντρωση ψήφων λιγότερων και από τις νομαρχιακές του 2006. Κι αυτό σε μια περιοχή με καθοριστικό ρόλο κάθε φορά στη διαμόρφωση της εκλογικής δύναμης του ΚΚΕ (όπως φαίνεται και από το συσχετισμό των αποτελεσμάτων στην υπόλοιπη Ελλάδα που παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα ). Και αυτό δεν είναι τυχαίο αφού εδώ συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας.

Ας δούμε, όμως, πιο αναλυτικά τα εκλογικά αποτελέσματα της περιφέρειας Αττικής στις βουλευτικές εκλογές για το κόμμα.

 Πτωτική πορεία ψήφων και ποσοστών. Οι ψήφοι μάλιστα του 2012 λιγότεροι κατά 2000 και πλέον από το 2004.

Εδώ δεν πήρε λιγότερους από το 2004. Μόνο όμως 2500 παραπάνω, ενώ το ποσοστό έγινε πάλι μονοψήφιο. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε σημαντικά ποσοστά αγγίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις και πάνω από 25%, ενώ και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ έχει εντυπωσιακά ποσοστά όταν σε λαϊκούς δήμους το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει ακόμα και μονοψήφια ποσοστά σημειώνοντας εκκωφαντική πτώση των ψήφων του. Ας δούμε και τους δήμους της δυτικής Αθήνας, κατ’ εξοχήν εργατικές περιοχές, όπου το ΚΚΕ συσπειρώνει αρκετές δυνάμεις και συνήθως υψηλά ποσοστά σε σχέση με τα πανελλαδικά του, αλλά και άλλους δήμους, που παραδοσιακά το κόμμα είχε μεγαλύτερη συσπείρωση και για ιστορικούς λόγους.

Ας παρακολουθήσουμε και τα αποτελέσματα της περιοχής του Πειραιά τα οποία εξακολουθούν να μην είναι και εδώ ενθαρρυντικά για την εξέλιξή τους και την προοπτική τους.

Εδώ επανήλθε περίπου στις ψήφους τους 2004 με πτωτική πορεία των ποσοστών κάτω από το πανελλαδικό του 2012.

Και εδώ στην προνομιούχο για το ΚΚΕ Β΄ Πειραιά η πτωτική πορεία είναι γεγονός, ενώ οι ψήφοι που συγκεντρώνονται είναι λιγότεροι και από το 2004. Για μεγαλύτερη ενημέρωση ας δούμε και τα αποτελέσματα κατά δήμο παραδοσιακά υψηλών ποσοστών του κόμματος το οποίο γεγονός φαίνεται να αλλάζει προς το χειρότερο.

 Να σημειώσουμε ότι σε όλους τους παραπάνω δήμους της ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτη δύναμη με ποσοστά που σε ορισμένους δήμους ξεπερνούν το 20% φτάνοντας και το 25%.

Και τέλος για την περιφέρεια Αττικής τα αποτελέσματα στο υπόλοιπο όπου φαίνεται να υπάρχει μια συγκράτηση της πτώσης ενώ προσεγγίζονται οι ψήφοι του 2007.

Και για να μη μείνουμε στην Αττική ενδεικτικά είναι τα αποτελέσματα των ψήφων σε ορισμένους μεγάλους δήμους της υπόλοιπης Ελλάδας, όπου συγκεντρώνεται εργατική τάξη, και φαίνεται και εδώ η πτωτική τάση, η οποία είναι όμως πιο συγκρατημένη προς το παρόν.

Τα παραπάνω στοιχεία είναι τελικά αποκαλυπτικά της πορείας του ΚΚΕ στην εργατική τάξη και στην επιρροή του σ’ αυτήν, την οποία χάνει με σταθερούς ρυθμούς. Αυτό έχει αντανάκλαση και στις εκλογικές του επιτυχίες ή αποτυχίες και γενικότερα επιδρά στη δυνατότητα παρέμβασης του στις πολιτικές εξελίξεις και στη συμβολή του στην ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού κινήματος στην κατεύθυνση ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, στην προοπτική του σοσιαλισμού.

Κατά συνέπεια η εκτιμήσεις που διατυπώνονται από τις στήλες του Εργατικού Αγώνα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα:

«…Το Κ.Κ.Ε. σχεδόν καθόλου δεν επωφελήθηκε από την εκρηκτική διάσπαση του δικομματισμού και τη διάχυση εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Από την άποψη αυτή το Κ.Κ.Ε. και οι δυνάμεις της ανατροπής που αναφέρονται στο σοσιαλισμό και την εργατική τάξη ελάχιστα ή καθόλου ενισχύθηκαν και αυτό δεν αποτελεί ενθαρρυντικό γεγονός. Δείχνει την αδυναμία του Κ.Κ.Ε. κυρίως, να προσελκύσει ευρύτερες εργατικές μάζες, να αναδείξει τον ουτοπικό και αδιέξοδο και εν τέλει όχι φιλολαϊκό χαρακτήρα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για τροποποίηση του μνημονίου και αριστερή κυβέρνηση. Εκτός του παραπάνω συμπεράσματος, πρέπει να σημειώσουμε ότι για πρώτη φορά μετά τη διάσπαση το 1968 του Κ.Κ.Ε. και τις εκλογές της μεταπολίτευσης που κατέγραψαν την κατάταξη των κομμάτων του χώρου της αριστεράς, το Κ.Κ.Ε. μπαίνει στη δεύτερη θέση και με σχεδόν το μισό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός με μεγάλη σημασία για λόγους πολιτικούς και ψυχολογικούς. Οι επιπτώσεις του γεγονότος αυτού είναι και θα φανούν περισσότερο αρνητικές στο μέλλον.»

Λευτέρης Φιλικός

http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/265-2012-06-01-15-09-59

Explore posts in the same categories: Αριστερά, Ιδεολογική πάλη, Πολιτική, άρθρα, εκλογές 2012

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: