Αρχείο για Ιουνίου 5, 2012

Αλληλεγγύη στους απεργούς- Aύριο το πρωί στις 7.00 στην πύλη της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Ιουνίου 5, 2012

 Παράνομη κρίθηκε με δικαστική απόφαση,  μετά από 220 μέρες,  η απεργία των περίπου 400 εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία.

Οι απεργοί διεκδικούν την επαναπρόσληψη απολυμένων συναδέλφων τους, ενώ έχουν απορρίψει τις προτάσεις της διοίκησης της εταιρείας για μετατροπή συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε ελαστικές μορφές εργασίας.

Νωρίτερα το πρωί ο υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Α. Ρουπακιώτης, είχε ταχθεί τάχθηκε υπέρ της επαναπρόσληψης των απολυμένων εργατοτεχνιτών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, και είχε εκφράσει τη δυσφορία του για την άρνηση της διοίκησης της εταιρείας, να συμμετάσχει στη σημερινή συμφιλιωτική τριμερή συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας.

Σε ανακοίνωσή του το Πανελλήνιο Αγωνιστικό Μέτωπο, (ΠΑΜΕ), κάνει λόγο για «επιβεβαίωση του ταξικού χαρακτήρα της δικαιοσύνης», και προσθέτει ότι «το ποτάμι δε γυρίζει πίσω».

Το εργοστασιακό σωματείο και το ΠΑΜΕ, έχουν εξαγγείλει συγκέντρωση για αύριο το πρωί στις 7.00 στην πύλη της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Πηγή: ΑΜΠΕ

31 χρόνια σε ΕΟΚ-ΕΕ:Καταστροφή της φτωχής αγροτιάς-Δημήτρης Δεσύλλας

Ιουνίου 5, 2012

Πηγή:aristeroblog

 Τριάντα ένα (31) χρόνια παραμονής στην ΕΟΚ – ΕΕ και εφαρμογής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (Κ.Α.Π.) από τις εναλλασσόμενες αντιαγροτικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είχαν και έχουν ολέθριες συνέπειες στους φτωχομεσαίους αγρότες και σε όλους τους εργαζόμενους :

Τεράστια μείωση παραγωγής σε βασικά, δυναμικά, προνομιακά, αγροτικά προϊόντα (καπνός, βαμβάκι, ζάχαρη, κορινθιακή σταφίδα, σουλτανίνα, βιομηχανική ντομάτα, καλαμπόκι, σιτηρά, κτηνοτροφία κ.ά.). Χαρακτηριστικό παράδειγμα : αντί για τη δημιουργία του 6ου (ανάμεσα σε Τρίκαλα – Καρδίτσα), έκλεισαν τα 2 από τα 5 εργοστάσια ζάχαρης (Λάρισα, Ξάνθη), τα υπόλοιπα 3 υπολειτουργούν (Πλατύ Ημαθίας, Σέρρες, Ορεστιάδα), οι μόνιμοι εργαζόμενοι σ΄ αυτά μειώθηκαν από 1.320 σε 420, η παραγωγή ζάχαρης μειώθηκε 10 φορές (από 320.000 τόνους που είναι οι ανάγκες της ντόπιας αγοράς, σε 32.000 τόνους, τεράστιες εισαγωγές κ.ά.).

 Μετατροπή της χώρας από εξαγωγέα αγροτικών προϊόντων (πριν τη ένταξη στην ΕΟΚ, το 1981) σε εισαγωγέα, με το αγροτικό εμπορικό έλλειμμα να φθάνει τα 3,5 – 4 δισεκ. €υρώ το χρόνο (συνολικά έχει ξεπεράσει τα 60 δισεκ. €υρώ), ξεπερνώντας, για πρώτη φορά, το σύνολο των «αγροτικών» επιδοτήσεων της Ε.Ε., που κατά 80% πηγαίνουν στις τσέπες βιομηχάνων και μεγαλοαγροτών.

(περισσότερα…)

Ποιος θυμάται το ’36; Το ’73 μήπως; Γιώργος Αλεξάτος

Ιουνίου 5, 2012

Ζητήματα αριστερής διακυβέρνησης και πολιτικής εξουσίας

 Πηγή: Αριστερό Βήμα

Αλήθεια, πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή! Να αναλωνόμαστε επί δεκαετίες σε συζητήσεις και οξύτατες αντιπαραθέσεις για κάποιο ζήτημα, και να το παραβλέπουμε όταν αυτό έρχεται στο προσκήνιο, ως ερώτημα που θέτει η πραγματικότητα και όχι ως υπόθεση θεωρητικής αναζήτησης.

Εν όψει των εκλογών της 17ης Ιουνίου, στην ελληνική Αριστερά και θα έλεγα, χωρίς διάθεση υπερβολής, στην Αριστερά σε ολόκληρο τον πλανήτη, τίθεται το ερώτημα της προοπτικής, στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες. Τίθεται, κατά συνέπεια, το ζήτημα της άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας από την Αριστερά και -σε άμεση σύνδεση μ’ αυτό- το ζήτημα της στρατηγικής για τη διεκδίκηση της πολιτικής εξουσίας.

Αυτή είναι η συζήτηση που δεν γίνεται! Όσο κι αν πλευρές του ζητήματος εμπεριέχονται ούτως ή άλλως σε κείμενα κομμάτων και μετωπικών σχημάτων, σε άρθρα στελεχών της Αριστεράς και αριστερών διανοουμένων, η συζήτηση επί της ουσίας απουσιάζει.

Ποιος θυμάται το ’36; Τότε που τα Λαϊκά Μέτωπα (κομμουνιστές, σοσιαλιστές, αριστεροί δημοκράτες και ριζοσπάστες) ανέλαβαν κυβερνητικές ευθύνες στην Ισπανία και τη Γαλλία, μετά από εκλογικές νίκες, για να βρεθούν αντιμέτωπα με καταστάσεις που δεν τις προέβλεπαν οι σχεδιασμοί τους.

Στην Ισπανία η αριστερή κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά στο στρατιωτικό κίνημα που προκάλεσε έναν τρίχρονο εμφύλιο πόλεμο, με κατάληξη την ήττα και την εγκαθίδρυση μιας σαραντάχρονης δικτατορίας. Στη Γαλλία αντιμετώπισε τις ίδιες τις λαϊκές δυνάμεις που την ανέδειξαν και τη στήριζαν, πρώτα και κύρια την εργατική τάξη, που οι κινητοποιήσεις τους επέβαλαν την υλοποίηση ενός προγράμματος μεταρρυθμίσεων που ξεπερνούσε τους αρχικούς σχεδιασμούς μιας κυβέρνησης που ως πρώτιστο στόχο έβαζε την αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής.

Ποιος θυμάται το ’73; Την τραγική αποτυχία του χιλιανού «δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό» και τη συζήτηση που πυροδότησε στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, αλλά και μεταξύ των σοσιαλιστών και του συνόλου των αριστερών δυνάμεων της εποχής, σχετικά με τη στρατηγική για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, με την αξιοποίηση των κοινοβουλευτικών δυνατοτήτων και την άνοδο της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία με εκλογικές διαδικασίες.

(περισσότερα…)

Το 1ο Φεστιβάλ του ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ

Ιουνίου 5, 2012

Την Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012 στη «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων το ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ πατάει ΓΚΑΖΙ με το Φοίβο Δεληβοριά, τη Νατάσσα Μποφίλιου, τον Στάθη Δρογώση, τη Μαριέττα Φαφούτη, Ματούλα Ζαμάνη και τους Angry Birds. Μαζί τους ο Tareq σε live dj set ενώ στην έναρξη της γιορτής θα εμφανιστεί το μουσικό συγκρότημα της ΣΤΡΟΦΗΣ.

                

Αναλυτικό πρόγραμμα εμφάνισης καλλιτεχνών:

18.00 – 18.20:Το Μουσικό Συγκρότημα της ΣΤΡΟΦΗΣ

18.35 – 19.20: Ματούλα Ζαμάνη & Angry Birds

19.35 – 20.20: Μαριέττα Φαφούτη

20.30 – 21.20: Στάθης Δρογώσης

21.35 – 22.35: Νατάσσα Μποφίλιου

22.50 – 00.00: Φοίβος Δεληβοριάς

(περισσότερα…)

Απαιτείται θαρραλέα και τίμια αποτίμηση των λαθών και αδυναμιών του Κ.Κ.Ε.

Ιουνίου 5, 2012

Το καθήκον των κομμουνιστών

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

1) Σε προηγούμενα άρθρα και σχόλια του Εργατικού Αγώνα φωτίσθηκε επαρκώς το εκλογικό αποτέλεσμα και ιδιαίτερα αυτό του Κ.Κ.Ε. και οι παράγοντες που το διαμόρφωσαν, καθώς επίσης οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν και συνολικά το πλαίσιο της ταξικής πάλης που προέκυψε από τις εκλογές. Για το Κ.Κ.Ε. το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, φανέρωσε τα όρια και τις δυνατότητες που το κόμμα διαθέτει με τη σημερινή γραμμή του.

Σε συνθήκες όχι οριακών μεταβολών των συσχετισμών, αλλά τεράστιας κίνησης μαζών που ριζοσπαστικοποιήθηκαν και διέρρηξαν το κέλυφος του δικομματισμού, το Κ.Κ.Ε. δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και να συγκεντρώσει ουσιαστικά περισσότερες ψήφους, να αυξήσει αισθητά τα ποσοστά και το κύρος του. Αντίθετα η προεκλογική τακτική και ο προεκλογικός του λόγος σκόρπισαν μεγάλη δυσαρέσκεια στους οπαδούς και τους ψηφοφόρους του και το εκλογικό αποτέλεσμα ήρθε και δημιούργησε μια μεγάλη αμφισβήτηση της γραμμής και της ηγεσίας του, καθώς και κλονισμό των δεσμών του με μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του και ευρύτερα εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Αν το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου ήταν αρνητικό για το Κ.Κ.Ε. και μάλιστα σε μια κρίσιμη συγκυρία, πραγματική ευκαιρία για το εργατικό και λαϊκό κίνημα, το αποτέλεσμα των ερχόμενων εκλογών της 17ης Ιουνίου υπάρχει κίνδυνος να είναι καταστροφικό, τόσο που να κινδυνεύσει το Κ.Κ.Ε. να γυρίσει πίσω δύο δεκαετίες, στην περίοδο μετά τη διάσπαση του 1991 και μάλιστα σήμερα με πολύ χειρότερους όρους αφού έχει απολέσει την πρωτοκαθεδρία μεταξύ των δυνάμεων της αριστεράς και οι δυνατότητες παρέμβασης του στο υπό διαμόρφωση σκηνικό όπως και στην ταξική πάλη θα είναι πολύ περιορισμένες.

2) Υπάρχουν δυνατότητες όχι εξάλειψης, αλλά περιορισμού αυτών των κινδύνων; Τι μπορεί να γίνει ώστε να περιοριστεί η ζημιά, να περιοριστούν οι απώλειες για το Κ.Κ.Ε.; Θα το πούμε καθαρά. Απαιτείται θαρραλέα και τίμια παραδοχή των λαθών και των αδυναμιών της γραμμής και της δράσης του Κ.Κ.Ε. στην προεκλογική και ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο. Απαλλαγή από στερεότυπα και αντιλήψεις που εμπόδισαν την ηγεσία του κόμματος στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν, να διαγνώσει τις διαθέσεις των μαζών και να χαράξει τη σωστή τακτική στην προεκλογική δραστηριότητα. Απαιτείται προεκλογική τακτική που να αναιρεί όλους εκείνους τους παράγοντες το καθήλωσε και το αφόπλισαν. (περισσότερα…)

Ζωγραφίζοντας με άμμο τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο- Kseniya Simonova

Ιουνίου 5, 2012

Kseniya Simonova – Sand Animation

«You’re always near»

Ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος με τη φαντασία, το συναίσθημα και την εκπληκτική δεξιότητα της Ουκρανής καλλιτέχνιδας, Ξένιας Σιμόνοβα

(περισσότερα…)

Ο Σαλβαδόρ Νταλί και ο Φασισμός – Vicenç Navarro*

Ιουνίου 5, 2012

237314

Η Σκοτεινή Πλευρά του Νταντά

Πηγή: antapocrisis -via Τlaxcala

Η ισπανική μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία πραγματοποιήθηκε υπό την κυριαρχία των συντηρητικών δυνάμεων που έλεγχαν το μηχανισμό του φασιστικού κράτους από το 1939 ως το 1978. Η ηγεσία των δημοκρατικών δυνάμεων είχε μόλις βγει από τη φυλακή ή είχε επιστρέψει στην Ισπανία από την εξορία και δεν μπορούσε να συγκριθεί με τις τεράστιες δυνάμεις που η Ακροδεξιά είχε στους πολιτικούς θεσμούς και στα μέσα ενημέρωσης, στα οποία ο έλεγχος της ήταν σχεδόν απόλυτος. Η κινητοποίηση των εργαζομένων ενάντια στη δικτατορία είχε συμβάλει στον τερματισμό της. Από το 1974 μέχρι το 1976, η Ισπανία είχε το μεγαλύτερο αριθμό απεργιών στην Ευρώπη, με στόχο τον τερματισμό της δικτατορίας. Ο Φράνκο πέθανε στο κρεβάτι του αλλά η δικτατορία τελείωσε στους δρόμους, με κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Αυτή η λαϊκή πίεση ήταν σε θέση να τροποποιήσει, αλλά όχι να τσακίσει, το μηχανισμό του δικτατορικού κράτους.

Η τεράστια δύναμη των υπερσυντηρητικών δυνάμεων και η αδυναμία της πολιτικής ηγεσίας του αριστερόστροφου δημοκρατικού κινήματος εμπόδισε τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης δημοκρατίας και, κατά συνέπεια, οι συντηρητικές δυνάμεις διατήρησαν μια τεράστια επιρροή στην πολιτική και πολιτιστική ζωή της Ισπανίας. Αυτό εξηγεί τις δυσκολίες που οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ισπανία είχαν στη διόρθωση της επίσημης ιστορίας που προωθούσαν οι μεταφρανκικές συντηρητικές δυνάμεις της χώρας.

Ένα παράδειγμα αυτής της αδυναμίας αλλαγής της «επίσημης» ιστορίας είναι και το πως ο Νταλί παρουσιάζεται στο κοινό. Υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία με στόχο την προώθηση της ζωγραφικής του και της ζωής του. Και ο Νταλί είναι μια σημαντική μορφή που τιμάται στην Ισπανία. Πρόσφατα, η μεγάλη όπερα της Βαρκελώνης -El Liceu- ανέβασε μια όπερα αφιερωμένη στον Νταλί. Και στο Cadaques, μία από τις περιοχές στη μεσογειακή καταλανική ακτή όπου η καταλανική αστική τάξη περνάει τις διακοπές της, υπάρχει ένα μνημείο στην κεντρική πλατεία της πόλης με τη μορφή του.

(περισσότερα…)