Αρχείο για 9 Ιουνίου, 2012

Φοβούνται την έκρηξη των εμιγκρέδων στην Αττική-Τριάντα μετανάστες αγνοούμενοι

9 Ιουνίου, 2012

Φοβούνται την έκρηξη των εμιγκρέδων στην Αττική.-Τεταμένο το κλίμα στις κοινότητες των αλλοδαπών – Τριάντα μετανάστες αγνοούνται από τον Σεπτέμβρη. Τα συμβάντα ρατσιστικής βίας στην Αθήνα ξεπέρασαν τα 500 στο πρώτο τρίμηνο του 2012 

«Συναγερμός» έχει ξεσπάσει στις κοινότητες των μεταναστών της Αττικής, καθώς πληθαίνουν τα κρούσματα ρατσιστικής βίας, αλλά και οι εξαφανίσεις αλλοδαπών.

Όπως αναφέρουν εκπρόσωποι των μεταναστευτικών οργανώσεων, το κλίμα στις κοινότητες τους είναι τεταμένο, αφού σε καθημερινή βάση καταγράφονται βίαιες επιθέσεις ρατσιστικού χαρακτήρα.Μάλιστα, γίνεται προσπάθεια να τηρηθούν χαμηλοί τόνοι στις τάξεις τους, καθώς διαπιστώνεται εκτεταμένη οργή από μερίδα μεταναστών, που δηλώνουν έτοιμοι να προβούν σε αντίποινα.

Όπως πληροφορείται «Το Βήμα», προ μηνός σημειώθηκε εκτεταμένη συμπλοκή μεταξύ ακροδεξιών και μεταναστών στην πλατεία Κύπρου, στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 200 άτομα. Αντίστοιχα επεισόδια είχαν σημειωθεί και τον χειμώνα στον Άγιο Νικόλαο, όπως σημειώνουν πηγές με άριστη γνώση της υπόθεσης.

Πρόσωπα που χρόνια δίνουν αγώνα για να καλλιεργήσουν ένα πνεύμα ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών δηλώνουν ιδιαίτερα ανήσυχα από τις εξελίξεις, καθώς φοβούνται την έκρηξη των εμιγκρέδων, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε επεισόδια διαρκείας.

Μάλιστα, το όλο κλίμα επισκιάζεται από τον εντοπισμό δύο πτωμάτων αλλοδαπών (κατά πληροφορίες Αφγανών) στην γέφυρα του Μοσχάτου την προηγούμενη εβδομάδα. Σύμφωνα με τις μεταναστευτικές οργανώσεις, από τον Σεπτέμβριο έως τον Ιούνιο αγνοούνται περί τους 30 ανθρώπους, τα ίχνη των οποίων έχουν χαθεί.Οι οικείοι και φίλοι τους πραγματοποιούν εντατικές προσπάθειες εντοπισμού τους, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, καθώς δεν βρίσκουν σημεία ζωής. Οι εξαφανίσεις αφορούν πρωτίστως Αφγανούς και Σομαλούς, καθώς και κάποιους Πακιστανούς.Το γεγονός ότι οι περισσότερες των περιπτώσεων προέρχονται από τους παρανόμως διαμένοντες καθιστά την αναζήτηση του νήματος από την αστυνομία ακόμη πιο δύσκολη.

(περισσότερα…)

Και όχι αυταπάτες προπαντός…Παναγιώτης Φραντζής

9 Ιουνίου, 2012

Για ένα μεγάλο καλοκαίρι της ανατροπής

Πηγή: Αριστερό Βήμα

Στις πλατείες του περασμένου καλοκαιριού βγήκε ακατέργαστη η οργή του λαϊκού κόσμου, εκείνων που άλλοτε θεωρούνταν σίγουρη πελατεία για τα αστικά κόμματα μικροαστικής και εργατικής βάσης, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Δεν ήταν μόνο η Αριστερά εκεί, ούτε ήταν αποκλειστικά η Αριστερά η «κερδισμένη» από τις πλατείες της αγανάκτησης. Το ότι μπόρεσε ένα κόμμα της Αριστεράς να εκφράσει το λαϊκό ρεύμα της αγανάκτησης στην κάλπη, δίνοντας άμεση προοπτική νέας διακυβέρνησης, είναι όμως αναμφισβήτητο.

Στις εκλογές του Μαΐου εκφράστηκε η αυθόρμητη περιφρόνηση του φόβου που συστηματικά καλλιεργούσαν οι άλλοτε κραταιές πολιτικές δυνάμεις. Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια ψηφοφόροι τους γύρισαν την πλάτη, και μοιράστηκαν σε τρεις κατευθύνσεις. 1.250.000 κινήθηκαν προς την Αριστερά, σε όλες τις εκδοχές της· άλλοι τόσοι περίπου στράφηκαν σε συντηρητικά κόμματα συμπεριλαμβανομένης της ακροδεξιάς Χρυσής Αυγής· τέλος περίπου 600.000 προτίμησαν την αποχή. Τα αστικά επιτελεία μίλησαν για αποτυχία της λαϊκής ψήφου. Όλα δείχνουν ότι στις 17 Ιουνίου θα αποτύχουμε καλύτερα, όπως έγραψαν εύστοχα οι καλοί συνεργάτες, και όχι απαραίτητα ομοϊδεάτες, στο περιοδικό UNFOLLOW.

Το ερώτημα τώρα είναι γιατί πολεμάνε με τέτοια λύσσα το ΣΥΡΙΖΑ όταν αυτός ορκίζεται ότι δεν πρόκειται να αμφισβητήσει την Ε.Ε. και το ευρώ. Όταν το μετριοπαθές πρόγραμμά του δεν θίγει τα ιερά και τα όσια της τρέχουσας πολιτικής τάξης. Φαίνεται πως δεν τους ενδιαφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη στενή έννοια γιατί γνωρίζουν καλά τα πολιτικά του όρια. Αυτό που τους καίει είναι η δυναμική που κρύβει το λαϊκό ρεύμα που τον ακολουθεί και το πολιτικό μήνυμα που στέλνει σε όλο τον κόσμο η αναμενόμενη νίκη του.

Το ευρύτερο λαϊκό μπλοκ που εκφράζεται σήμερα κυρίως από το ΣΥΡΙΖΑ αναζητά μία άμεση διέξοδο και ανακούφιση από την εξοντωτική λιτότητα, αναζητά όμως αυτή τη διέξοδο σε μεγάλο βαθμό τρέφοντας αυταπάτες για το ρόλο της Ε.Ε. Αναζητά, θα λέγαμε κάπως σχηματικά, ένα ξαναζεσταμένο ’81 – ή μια ντεκαφεϊνέ ανατροπή, για να δανειστούμε κάτι από το λεξιλόγιο του Σλάβοϊ Ζίζεκ–, τη στιγμή που η κρίση παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις και απαιτεί πιο συνολικές επαναστατικές απαντήσεις. Όμως αν τολμήσουν να αμφισβητήσουν την επιλογή του, αν θελήσουν να συνεχίσουν με βίαια μέσα την ίδια μνημονιακή πολιτική, είναι ικανό αυτό το ρεύμα να μετασχηματιστεί σε κάτι πολύ πιο σοβαρό πολιτικά. Και αυτό ακριβώς φοβούνται στο επιχειρηματικό και κρατικό κατεστημένο.

(περισσότερα…)

Τα »Δείπνα» του Βασίλη Λαδά

9 Ιουνίου, 2012

TΩΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΩΝ

 Εξαλείφθησαν οι δηλητηριάσεις ως μέσον δολοφονίας.

Σύνηθες στις αυτοκρατορικές αυλές

μα και στα φτωχόσπιτα

 όπου επιδέξιες μαγείρισσες φαρμάκωναν συζύγους

γαμπρούς και πεθερούς καταπιεστές.

 Στο εδώλιο μαυροφορούσες τους πενθούσαν

δηλώνοντας αθώες και θύματα πλεκτάνης

 με σκυμμένο κεφάλι απορούσαν πόση δόση

τάχα χρειαζόταν για να μην ανακαλυφθούν.

 Παραμένουν απτόητες οι εξ αμελείας δηλητηριάσεις.

Ιδίως των πάμπτωχων που τρώνε από τα πεταμένα

 σκουληκιασμένα τρόφιμα και μουχλιασμένα

ή πίνουν βρόμικο νερό στις ξηρασίες.

 Αν και το αίμα τους αποκτά αντισώματα

με καθημερινές μικρές δόσεις δηλητηρίου.

Ωστόσο να προσέχουμε τα σκουπίδια που πετάμε,

από τους κάδους τρώνε άνθρωποι.

 

ΤΗΣ ΠΩΛΗΤΡΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΜΠΛΟΥΤΖΙΝ

Κάθε πρωί καθόταν στο πεζούλι

καταστήματος νεωτερισμών

και περίμενε το αφεντικό ν’ ανοίξει.

Φορούσε πάντα μπλουτζίν

κάπνιζε έβαζε κραγιόν στα χείλη

κοιταζόταν σε καθρεφτάκι.

Κοιμόταν με ωραίο αγόρι κάθε βράδυ

αλλά ήταν στην ώρα της το πρωί

μη χάσει τη δουλειά της.

Κι όλο και κάτι έκλεβε από το κατάστημα

για δωράκια στο αγόρι και στον εαυτό της

για μια έξοδο για φαγητό το Σαββατοκύριακο.

Προσεχτικά πάντα να μην απολυθεί από τη δουλειά.

Το κατάστημα και το κορίτσι εχάθη

και το πεζούλι έχασε την ομορφιά του.

(περισσότερα…)

»Δείπνα» – Βασίλης Λαδάς

9 Ιουνίου, 2012

Βασίλης Λαδάς ,ποίηση ,»Δείπνα», εκδόσεις Γαβριηλίδης,Αθήνα 2011

Πηγή: enet.gr

Με τα δείπνα προστρέχω πάλι στην τέχνη της ποιήσεως, ύστερα από τα δύο πεζά, «Ασώματη κεφαλή» και «Μουσαφεράτ». Πιάνω έτσι το νήμα με το «Απόκρεω», την ακρεοφαγία δηλαδή, που εκδόθηκε το 2004 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Πάλι η βρώσις και η πόσις με μία διαφορά: Στα «Δείπνα» του δειλινού αποφεύγω αυτοαναφορικούς συμβολισμούς και μεταφορές. Εχω κατά νου την ποίηση των ιδεών και τα επιγράμματα. Πώς αλλιώς να αντιμετωπίσω τους βομβαρδισμούς των τηλεοπτικών εκπομπών με γκουρμέ συνταγές, σε μια εποχή που η ιερότητα του δείπνου έχει χαθεί και πολλαπλασιάζονται οι θάνατοι από δίψα και πείνα.

Αίφνης, μια μέρα είδα πάνω σε κάδο σκουπιδιών αυτοκόλλητο σύνθημα αντιεξουσιαστών: «Προσέχτε τα σκουπίδια που πετάτε, από τους κάδους τρώνε άνθρωποι». Ο σαρκασμός υπενθύμιζε ότι ενώ εξαφανίστηκαν οι δηλητηριάσεις ως μέσον δολοφονίας σε αυτοκρατορικές αυλές, μα και σε φτωχόσπιτα, όπου επιδέξιες μαγείρισσες φαρμάκωναν καταπιεστές συζύγους, πολλαπλασιάστηκαν οι εξ αμελείας από μουχλιασμένα και σκουληκιασμένα τρόφιμα και από βρόμικο νερό, όσο κι αν οι μικρές καθημερινές δόσεις δηλητηρίου δημιουργούν αντισώματα στο αίμα. Το σύνθημα με παρακίνησε στον ακτιβισμό των λέξεων.

 Ομως «αν είναι ανθρώπινος ο πόνος δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε». Το ημερήσιο σιτηρέσιο, το φαγητό του δειλινού, ανάμεσα στον κάματο της ημέρας και την αγωνία του σκότους, είναι το πλέον εμβληματικό. Εκεί δένονται οι άνθρωποι, χαίρονται, διαλογίζονται, ζεσταίνονται, ερωτεύονται και ενίοτε σκοτώνονται. Από ένα δείπνο ξεκίνησε η ανθρώπινη τραγωδία του Ιησού. Οι δεκαπέντε, πληκτικοί σε μεγάλο βαθμό, τόμοι των δειπνοσοφιστών βρίθουν πληροφοριών και παραπληροφοριών για τη διασκέδαση, τα καλά φαγητά, την καλή χαρά των αρχαίων, ένα είδος μεσημεριανάδικου του 2ου μ.Χ. αιώνα, όπου οι καλοζωιστές δειπνοσοφιστές ξεκατινιάζονται, πίνοντας, τρώγοντας και κουτσομπολεύοντας. Δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα, παρά την είσοδο της πατάτας στο διαιτολόγιο της Ευρώπης και τη δραστική μείωση των θαλασσινών. Εχουμε ανάγκη το μοίρασμα του φαγητού στα δείπνα και στα μικρά γλέντια.

(περισσότερα…)

Τι κυβέρνηση χρειαζόμαστε;

9 Ιουνίου, 2012

 Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Η ημερομηνία των εκλογών πλησιάζει. Ολοένα και εντονότερα προβάλλεται στο λαό το δίλημμα: τι κυβέρνηση θέλεις; Με μια πρώτη ματιά οι απαντήσεις φαίνεται να είναι δυο.

Η πρώτη, είναι μια κυβέρνηση με άξονα τη ΝΔ και τη συμμετοχή αυτών ή των άλλων μνημονιακών δυνάμεων. Κάτω από το βάρος της τρομοκρατικής προπαγάνδας για τα δεινά που περιμένουν το λαό αν αντιταχθεί στους τοκογλύφους – δανειστές – ληστές του, γίνεται προσπάθεια από την άρχουσα τάξη να πειστεί ο λαός ότι η μόνη λύση είναι η υποταγή στην εγχώρια και ξένη ολιγαρχία. Αυτό σημαίνει μισθούς πείνας (κυριολεκτικά τώρα πια), κατάργηση κάθε κατάκτησης, φορολογική αφαίμαξη, καταλήστευση του λαού και του τόπου από τις ξένες τράπεζες.

Για να γίνει πιο εύπεπτο το σενάριο αυτό, κάτω και από το βάρος της κατακραυγής προς τις μνημονιακές δυνάμεις που ανέδειξαν οι εκλογές του Μαϊου, οι πολιτικοί ιθύνοντες της κατάντιας μας ψελλίζουν και κάποιες προεκλογικές υποσχέσεις περί επαναδιαπραγμάτευσης, τροποποίησης κάποιων πλευρών του μνημονίου και άλλα τέτοια μυθεύματα που θα τα ξεχάσουν αμέσως μόλις υποκλέψουν την ψήφο

Στον αντίποδα;

Στον αντίποδα αυτής της πρότασης φαίνεται να στέκει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο φαίνεται όμως. Γιατί στην πραγματικότητα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να έρθει σε ρήξη με την ΕΕ, γεγονός που τον αναγκάζει σταθερά σε αναδίπλωση. Δεν μπορεί να ανατραπούν τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις αν δεν υπάρξει γενικότερη αντίθεση στις κατευθύνσεις που μας επιβάλλει η ΕΕ. Οι κατευθύνσεις αυτές εξάλλου είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Οι αναδιπλώσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ διακρίνονται ολοένα και περισσότερο όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές και θα διακρίνονται ακόμη καθαρότερα όσο πλησιάζει προς την δυνατότητα ανάδειξης κυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. (περισσότερα…)