Αρχείο για 23 Ιουνίου, 2012

ΤΑ ΕΝ ΟΙΚΩ… Νίκος Μπογιόπουλος

23 Ιουνίου, 2012

Εφημ.ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«»Ημασταν σαν τις πόρνες μετά την πρώτη τους φορά» εξομολογείται μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης όταν αναφέρεται στην ψυχολογική κατάσταση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου την ημέρα της συνεδρίασης για την επικύρωση του μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010.

«Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον και ήμασταν όλοι χλωμοί» λέει. «Αισθανόμασταν μεγάλη ντροπή, αφού δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι εμείς, το ΠΑΣΟΚ, οδηγήσαμε την Ελλάδα στο ΔΝΤ και τεμαχίσαμε μισθούς και συντάξεις». Και καταλήγει: «Από τότε έχουμε εκπορνευτεί πλήρως. Εχουμε κάνει τα ίδια πράγματα πολλές φορές χωρίς να αισθανόμαστε ίχνος ντροπής»».

Αυτά τα εξόχως μειωτικά – για τις πόρνες – γράφονταν στο κυβερνητικό (με όποια αστική κυβέρνηση) «Βήμα», στις 16/10/2011.
Ε, λοιπόν, με αυτούς είναι ο Σαμαράς, της «πατριωτικής δεξιάς» και του δεύτερου μνημονίου, και ο κ. Κουβέλης, της «υπεύθυνης αριστεράς» και του «αντιμνημονίου»,
που συνέπηξαν κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας»

*******

«Νέα σελίδα άνοιξε χτες στη Γαλλία», πανηγύριζε από το πρωτοσέλιδό της στο φύλλο της 7ης Μάη η «Αυγή» για τη νίκη του Ολάντ, δίνοντας μάλιστα ιδιαίτερη έμφαση στην («αξιόπιστη», προφανώς κατά την «Αυγή») δήλωση Ολάντ ότι «η λιτότητα δεν μπορεί πλέον να είναι η μοίρα της Ευρώπης».

Απλώς να ενημερώσουμε ότι ο κ. Μοσκοβισί, ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, αυτός που πριν μερικές μέρες δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, είναι ο στενότερος πολιτικός φίλος του κ. Ολάντ, τον οποίο ο τελευταίος προωθεί για επικεφαλής του Γιούρογκρουπ της λιτότητας…

Οσο για τις 12 Ιούνη, η ίδια εφημερίδα, η «Αυγή», πανηγύριζε για τη νίκη της «Αριστεράς» στις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία.
Οπου βασική δύναμη της – κατά «Αυγή» – «Αριστεράς» στη Γαλλία είναι το κόμμα του κ. Ολάντ…

Προβοκάτορες

Τα προβοκατόρικα κατά του ΚΚΕ, εναντίον των μελών και στελεχών του Κόμματος, είναι πολύ της μόδας τελευταία.
Μια τέτοια προβοκάτσια διακινήθηκε χτες από το σάιτ, με τίτλο «Ενωση Οπαδών για τη Συσπείρωση της ριζοσπαστικής αριστεράς».
Σε ό,τι μας αφορά, έχουμε να επισημαίνουμε στους προβοκάτορες: Η μόδα – μαζί και αυτή της προβοκάτσιας – έρχεται και παρέρχεται. Κι όταν περάσει ο καιρός της, πράγμα που συνήθως δεν αργεί, οι προβοκάτορες (όσο μοδάτοι κι αν είναι) την ακριβώς επόμενη στιγμή βρίσκονται σε δημόσια θέα ενδεδυμένοι με το πραγματικό και μόνιμο ένδυμά τους: Εκείνο της πολιτικής προστυχιάς και της γελοιότητας.

(περισσότερα…)

Το αόρατο χέρι του λαού- Νάντια Βαλαβάνη

23 Ιουνίου, 2012

Εφημ.Δρόμος της Αριστεράς

Το «αόρατο χέρι» του λαού έκανε με πανευρωπαϊκό πάταγο ορατή την παρουσία του στο αποτέλεσμα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων. Παρά το δίμηνο καταιγιστικό βομβαρδισμό από εσωτερικό και εξωτερικό με κάθε είδους εκβιαστικά διλήμματα, σχεδόν δυο εκατομμύρια άντρες και γυναίκες, εργαζόμενοι και άνεργοι ψήφισαν Αριστερά. Τα 2/3 για πρώτη φορά. Και τα 4/5 ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Η λύσσα της τρόικα δικαιολογημένη: Παραλίγο καταμεσής στις «ενάρετες χώρες» της σιδερένιας λαϊκής πειθάρχησης να αναδυθεί η πρώτη ευρωπαϊκή αριστερή κυβέρνηση από τον Μεσοπόλεμο…

Η ψήφος στις 17 Ιούνη εξέφρασε με πολιτικούς εκλογικούς όρους τη βαθιά κοινωνικοταξική σύγκρουση ανάμεσα στον εργαζόμενο λαό και τις δυνάμεις του χρηματιστικού κεφαλαίου. Η τρόικα, «προσκαλεσμένη» της ιθαγενούς πολιτικής και οικονομικής ελίτ, αξιοποίησε την κρίση για να δημιουργήσει μια χώρα – «εργαστήρι κοινωνικής μηχανής» για θέσπιση των συμπερασμάτων από τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική της «εσωτερικής υποτίμησης» σε έδαφος «μόνιμης λιτότητας» στο σύνολο της Ευρώπης – προκαλώντας κοινωνικό ολοκαύτωμα στην Ελλάδα. Η σύγκρουση μορφοποιήθηκε μέσα από αγώνες, γενικές απεργίες και «πλατείες» τα προηγούμενα χρόνια, απέκτησε όμως χαρακτήρα χιονοστιβάδας τους δυο προηγούμενους μήνες. Ο στόχος και η προοπτική μιας κυβέρνησης της Αριστεράς με στόχο την ακύρωση των μνημονίων και την ανασυγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας ευαισθητοποίησε και κινητοποίησε, σε γιγάντια κλίμακα, εκατομμύρια ανθρώπους. Και δρομολόγησε διαδικασίες υπέρβασης της παγιωμένης στάσης ζωής τους.

Τη στρατηγική της ενότητας της Αριστεράς «διεμβολίζοντας» όλους τους χώρους της στην κατεύθυνση της συγκρότησης του πλατύτερου δυνατού λαϊκού μετώπου με έναν αριστερό συνασπισμό κομμάτων και οργανώσεων στο επίκεντρό του, υπηρέτησαν «από τα κάτω» με μεγάλη επιμονή λίγες χιλιάδες άνθρωποι τα προηγούμενα χρόνια. Αν είχε καταφέρει να προκαλέσει έστω ένα νεύμα «συγκατάθεσης» από μεριάς ΚΚΕ και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, θα μπορούσε να απελευθερώσει μια εκπληκτική κοινωνική δυναμική. Για λόγους «καθαρότητας» και επιδίωξης «ηγεμονίας», αυτό δεν έγινε δυνατό. Καθώς όμως στην εκλογική αναμέτρηση ολόκληρο το εκρηκτικό «μείγμα» αντιθέσεων ήταν παρών και μαζί του και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, με σημαντική παρουσία σε όλες τις προηγούμενες συγκρούσεις και μ’ έναν ενωτικό αριστερό προγραμματικό πολιτικό λόγο ριζικών «λύσεων», που «ωρίμαζε» βδομάδα με τη βδομάδα, έγινε το απίστευτο: Την επιδιωκόμενη κοινωνική δυναμική κατάφερε να απελευθερώσει ο ΣΥΡΙΖΑ – «μόνος» του…

(περισσότερα…)

Πτωχευμένες κυβερνήσεις…

23 Ιουνίου, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Της Ζέζας Ζήκου

Κατά βάθος, οι λαοί γνωρίζουν ότι όλο αυτό που γίνεται είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα θέατρο, δυστυχώς, δε, του παραλόγου. Και περισσότερο από ποτέ ισχύει η ρήση του Τσόρτσιλ, που ήταν κάπως έτσι: Μπορείς να ξεγελάς λίγους για πολύ καιρό ή πολλούς για λίγο καιρό, αλλά όχι πολλούς για πολύ καιρό.

Στον πυρήνα της ελληνικής κρίσης βρίσκεται η ευρωπαϊκή κρίση. Κρίση ταυτότητας, κρίση συνείδησης, κρίση αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, κρίση ηγεσίας και οράματος, κρίση από σύγκρουση συμφερόντων. Συγκρούονται τα έθνη–κράτη με τους «κεντρικούς σχεδιαστές» του σημερινού νεοφιλελεύθερου κόσμου των Βρυξελλών και του ΔΝΤ καθώς και με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, παγκοσμιοποιημένο, επιθετικό και αχαλίνωτο. Και οι ηγέτες των δημοκρατιών αποδεικνύονται υποδεέστεροι των περιστάσεων, αφιλοσόφητοι, ανιστόρητοι, αναίσθητοι, ανίσχυροι, υποτελείς σε προσωπικές δεσμεύσεις και νοητικά στερεότυπα.

Φαίνεται, επίσης, ότι είναι πεδίο δοκιμασίας για τη δημοκρατία και την πολιτική κουλτούρα, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης. Η καταγραφόμενη δυσαρμονία μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής τάξης, το έλλειμμα νομιμοποίησης, η αποτυχία των τεχνοκρατών, η κρίση αντιπροσώπευσης, η ανάδυση νέων επιθετικών εθνικισμών, η επέλαση των στερεοτύπων μίσους δεν αφορούν πια μόνο στην εξασθενημένη και πολλαπλώς βαλλόμενη Ελλάδα – αφορούν στο σύνολο της Ευρώπης.

Στη σημερινή Ευρώπη, που η δομή της κοινής εξουσίας έχει γίνει τόσο έμμεση και περίπλοκη και που οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται πρακτικά ερήμην των λαών, δυστυχώς για τους αδύναμους της Ευρώπης η διάλυση της Ενωσης θα είναι καταστροφική. Ο καθένας θα γυρίσει στο νόμισμά του και η Γερμανία με τους «δορυφόρους» της θα δημιουργήσουν τη μικρή Ευρώπη, όπου θα κάνουν ό,τι θέλουν καταδυναστεύοντας τις άλλες φτωχές χώρες. Το τι θα συμβεί αν η Ελλάδα γυρίσει στη δραχμή, υποτιμημένη κατά 60% ή 80%, το καταλαβαίνει κανείς και μόνος του.

(περισσότερα…)

Μπροστά στον κίνδυνο του ανερχόμενου φασισμού-Χριστίνα Μπάρτσα

23 Ιουνίου, 2012

Συμπεράσματα και αναλογίες με τον 20ό αιώνα

Πηγή: antapoCrisis

«Πολλοί σύντροφοι δεν πίστευαν ότι ένα τόσο αντιδραστικό έκτρωμα της αστικής ιδεολογίας, όπως είναι η ιδεολογία του φασισμού, που συχνά στον παραλογισμό της φτάνει ως την τρέλα, είναι γενικά ικανή να αποχτήσει επιρροή πάνω στις μάζες. Αυτό ήταν μεγάλο λάθος. Η προχωρημένη σήψη του καπιταλισμού εισχωρεί στα κατάβαθα της ιδεολογίας του και του πολιτισμού του, ενώ η απελπιστική κατάσταση των πλατιών λαϊκών μαζών κάνει ορισμένα στρώματα να κολλάνε από τα ιδεολογικά απορρίμματα της σήψης αυτής» (Γκ. Δημητρώφ, 1935).

Η εδραίωση της Χρυσής Αυγής στην πολιτική ζωή της χώρας και στην ελληνική κοινωνία δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο που θα σβήσει όταν ο κόσμος δει το αληθινό τους πρόσωπο. Ούτε οφείλεται απλά και μόνο στους πολυάριθμους μετανάστες και στην αύξηση της εγκληματικότητας. Αυτή η ερμηνεία παραβλέπει βασικά χαρακτηριστικά του φασισμού, αγνοεί τα ιστορικά συμπεράσματα από την άνοδο του φασισμού στον 20ό αιώνα.

Ο φασισμός έρχεται τώρα στο προσκήνιο με την πιο άγρια μορφή του –αυτή της Χρυσής Αυγής– όμως φασιστικές ή φασίζουσες αντιλήψεις και καταστάσεις εδραιώνονταν στην ελληνική κοινωνία καιρό πριν. Και εδραιώνονταν είτε με την καλλιέργειά τους από πολιτικούς χώρους και προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, είτε με νόμους και μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ο ΛΑΟΣ είναι ένα φασίζον μόρφωμα που προνομοποιήθηκε και αναδείχτηκε από τα ΜΜΕ. Ο Βορίδης, πρώην αρχηγός της φασιστικής νεολαίας της ΕΠΕΝ, είναι τώρα «κύριος υπουργός». Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός καλλιεργούνταν εδώ και χρόνια και δηλητηρίαζαν τον κόσμο. Η συκοφάντηση των αγώνων των εργαζόμενων και της νεολαίας, η καλλιέργεια της μοιρολατρίας και του προτύπου του νομοταγή νοικοκυραίου που «κοιτάζει τη δουλειά του και το συμφέρον του». Οι τρομονόμοι, η καταπάτηση και ακύρωση ατομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, η άγρια καταστολή, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Η αναγωγή της «ασφάλειας» σε υπέρτατο αγαθό, κ.ά.

Εθισμένο σ’ αυτά ένα μέρος της «κοινής γνώμης», δεν είναι δύσκολο να αποδεχτεί και τον απροκάλυπτο φασισμό. Όπως έγινε «φυσική» η παρουσία του Βορίδη στον δημόσιο βίο, έτσι είναι τώρα «φυσική» η παρουσία του Κασιδιάρη.

Ο φασισμός κερδίζει επιρροή στις μάζες –και ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης– με αντικαπιταλιστική πατριωτική δημαγωγία. Ποντάρει στα αισθήματα εθνικής αξιοπρέπειας του λαού, ποντάρει στις ανάγκες του λαού, στην απογοήτευση από τις αστικές κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα, στην οργή του λαού για τη διαφθορά, την εκμετάλλευση, την κοινωνική ανισότητα και την αδικία, υποδαυλίζει τις προλήψεις και τη φοβία ή το μίσος για το «διαφορετικό», επικαλείται τις εθνικές παραδόσεις και την ιστορία. Μ’ αυτά τα στοιχεία αναπτύχθηκε ο ναζιφασισμός τον 20ό αιώνα, πήρε την εξουσία και έπνιξε την ανθρωπότητα στο αίμα.

(περισσότερα…)

Ψηφιακός πολιτισμός και βιωσιμότητα – Michel Bauwens*

23 Ιουνίου, 2012

Πηγή:  εφημερίδα Δράση

Η εντολή της διάσκεψης Ρίο+20 αναγνωρίζει τρεις πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης – οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Ωστόσο, η διαδικασία δεν αμφισβητεί τη θεμελιώδη τοξικότητα του σημερινού λειτουργικού συστήματος, και αγνοεί το γεγονός ότι ένα τέτοιο “ελαττωματικό” DNA έχει ισχυρές πολιτισμικές ρίζες.

Τι εννοούμε; Τα ακόλουθα δεν βασίζονται στα δηλωμένα ιδανικά του Ρίο+20 αλλά στην πραγματική πρακτική του υπαρκτού οικονομικού συστήματος.

Το σημερινό παγκόσμιο σύστημα βασίζεται σε τρεις λανθασμένες παραδοχές:

1. Η πρώτη παραδοχή είναι ότι η φύση είναι μία ανεξάντλητη πηγή ενέργειας που μπορεί να αξιοποιηθεί χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αναγεννητική ικανότητά της.

Τα αποτελέσματα αυτού του πολιτισμού εκμετάλλευσης της φύσης είναι καταστροφικά. Το 2009, ο Johan Rockström και μια ομάδα κορυφαίων επιστημόνων πρότειναν εννέα θεμελιώδεις διαδικασίες που επηρεάζουν τη συνολική υγεία του πλανήτη (όπως η χρήση του γλυκού νερού, η ρύθμιση του κλίματος, και ο κύκλος του αζώτου), και αφού υπολόγισαν την ασφαλή ζώνη λειτουργίας για καθεμία από αυτές, συμπέραναν ότι η ανθρωπότητα έχει υπερβεί τα όριά της σε τουλάχιστον τρεις από αυτές. Η υπερβολική πίεση σε αυτές τις κρίσιμες διαδικασίες θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημεία απότομων και μη αναστρέψιμων περιβαλλοντικών αλλαγών, επιπλέον των καλά μελετημένων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Το 2010, η έκθεση Living Planet διαπίστωνε ότι ήδη χρησιμοποιούμε 1,5 πλανήτη και προβλέπεται να χρησιμοποιούμε 2 πλανήτες σαν τη Γη μέχρι το 2030, σε συνθήκες “business as usual”. Συνδυάζοντας αυτά τα στοιχεία, και υπολογίζοντας την αλληλεπίδρασή τους (για παράδειγμα: λιγότερο πετρέλαιο σημαίνει λιγότερα λιπάσματα, που σημαίνει λιγότερη γεωργική παραγωγή), ο Graham Turner και μια ομάδα επιστημόνων του MIT παρήγαγαν σειρά από υπολογιστικά μοντέλα που οδηγούν σε ανησυχητικά συμπεράσματα και σε σαφές χρονοδιάγραμμα: Το business-as-usual σενάριο εκτιμά ότι εάν τα ανθρώπινα όντα συνέχιζαν να καταναλώνουν περισσότερο από ό,τι η φύση είναι σε θέση να παρέχει, μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση και μια απότομη μείωση του πληθυσμού θα μπορούσε να συμβεί μέχρι το 2030.

 2. Τεχνητή σπάνις

Η δεύτερη αρχή του σημερινού λειτουργικού συστήματος είναι ότι το μοίρασμα της καινοτομίας είναι βασικά παράνομη δραστηριότητα. Οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις έχουν ιδιωτικοποιηθεί μέσω διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και πνευματικών δικαιωμάτων, τα οποία συχνά μονοπωλούνται από μεγάλες εταιρείες που μπορούν να έχουν προστατευόμενο από το νόμο συμφέρον στην επιβράδυνση της τεχνολογικής καινοτομίας που τους απειλεί. Νέοι και ηλικιωμένοι άνθρωποι είναι υπό διωγμό από τα δικαστήρια και την αστυνομία για το μοίρασμα πολιτιστικών εκφράσεων, ακόμη και αν εκείνοι που τις μοιράζονται αποτελούν επίσης τους καλύτερους “πελάτες” της πολιτιστικής βιομηχανίας.

(περισσότερα…)

Άμεση απελευθέρωση των 5 κουβανών πατριωτών

23 Ιουνίου, 2012

Την άμεση απελευθέρωση των κουβανών πατριωτών Αντόνιο Γκερρέρο, Φερνάντο Γκονζάλες, Ραμόν Λαμπανίνιο, Χερνάντο Ερνάντες και Ρενέ Γκονζάλες που κρατούνται σχεδόν 14 χρόνια σε φυλακές υψίστης ασφαλείας των ΗΠΑ ζητούν από τον πρόεδρο των ΗΠΑ 14 έλληνες πανεπιστημιακοί καθηγητές.

Στην επιστολή τους προς τον Μπάρακ Ομπάμα, οι έλληνες καθηγητές σημειώνουν:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ

Τις 12 του Σεπτέμβρη 2012 συμπληρώνται δεκατέσσερα χρόνια παράνομης και αυθαίρετης κράτησης των πέντε Κουβανών πατριωτών στις ΗΠΑ.

Οι Αντονιο Γκερρέρο, Φερνάντο Γκονζάλες, Ραμόν Λαμπανίνιο, Χερνάντο Ερνάντες και Ρενέ Γκονζάλες είχαν ως αποστολή τη συλλογή πληροφοριών μόνο ανάμεσα στην τρομοκρατική αντικουβανική μαφία που δρα στις ΗΠΑ, με σκοπό τη ματαίωση των σχεδιαζόμενων πράξεων δολιοφθοράς που προετοίμαζε εναντίον της πατρίδας τους. Το 1998 το FBI προέβη στη σύλληψή τους με την κατηγορία της «Συνωμοσίας για Κατασκοπεία» και της εισόδου στη χώρα με τη χρήση πλαστών εγγράφων. Όλοι καταδικάστηκαν στις υψηλότερες προβλεπόμενες ποινές μέχρι και δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη και οδηγήθηκαν στη συνέχεια σε φυλακές «υψίστης ασφαλείας» πέντε διαφορετικών πολιτειών της χώρας. Οι αιτήσεις παροχής βίζας των συζύγων των δύο από τους πέντε κρατούμενους προκειμένου να τους επισκεφθούν απορρίφθηκαν κατ’ επανάληψη. Παραμένουν στη φυλακή παρά το γεγονός ότι έχει καταπέσει πλήρως το κατηγορητήριο.

Καταγγέλλουμε τις αυθαίρετες και αντίθετες με τους Διεθνείς Κανόνες Δικαιωμάτων του Ανθρώπου συνθήκες σύλληψης, κράτησης, διεξαγωγής των δικών, φυλάκισης και ποινών που τους επιβλήθηκαν.

Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση των πέντε Κουβανών πατριωτών.

(περισσότερα…)