Αρχείο για Ιουνίου 28, 2012

Αστικοί μύθοι…Παντελής Μπουκάλας

Ιουνίου 28, 2012

Εφημ.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Με τον ρυθμό που αποδίδεται η Δικαιοσύνη, εξαιτίας και της αναβλητικής επινοητικότητας των δικηγόρων, για τη βορειοελλαδική συμμορία με τα καλάσνικοφ τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν όταν το ημερολόγιο θα δείχνει 202… Μολαταύτα, και πάντοτε με τον κίνδυνο των βιαστικών συμπερασμάτων, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον κάποια στοιχεία που ανακοινώνει επίσημα η αστυνομία ή αναδεικνύονται από το ρεπορτάζ. Κι όχι για να προχωρήσει κανείς σε κατεσπευσμένα γενικευτικά συμπεράσματα, αλλά ακριβώς για το αντίθετο: για να σκεφτεί ότι, όσο κι αν τα γενικευτικά πορίσματα διευκολύνουν τα ιδεολογήματα, τις προκαταλήψεις και την πνευματική μας νωχελικότητα, τα πράγματα είναι πάντοτε περισσότερο σύνθετα, μεικτά, περίπλοκα. Με όσα κοινοποιήθηκαν λοιπόν, κλονίζονται κάποιοι ευρύτατα κυκλοφορούντες και μαζικά αποδεκτοί αστικοί μύθοι. Οτι, λ.χ., τα όπλα των συμμοριών προέρχονται αποκλειστικά από την Αλβανία, από τις αποθήκες που άνοιξαν την όρεξη των «τυχερών», όταν έπεσε το δυναστικό καθεστώς του Εμβέρ Χότζα. Λάθος. Υπάρχει και εκεί πηγή, υπάρχει όμως κι άλλη: στη Βουλγαρία, π.χ. Από κει έρχονταν τα όπλα, λέει η αστυνομία, με τη μεσολάβηση μάλιστα ενός Σέρβου, που αποδείχθηκε αδερφός μας σε όλα. Ο δεύτερος μύθος αφορά τους ομογενείς, που υποτίθεται πως η μητέρα πατρίδα τούς περιμένει με ανοιχτή αγκαλιά για να τους ενσωματώσει ισότιμα. Κι όμως, αρκεί η συχνότητα σύλληψης ομογενών ως μελών κάποιας συμμορίας για να δείξει ότι η αλήθεια είναι κάπου αλλού· ότι δηλαδή αρκετοί ομογενείς γλιστρούν στο έγκλημα, κι όχι βέβαια επειδή έχουν νοθευμένα ή χαλασμένα γονίδια αλλά επειδή η εξαθλίωση τους κάνει εύκολα θύματα στη διάθεση καθαρόαιμων και καθαρογονιδιακών Ελλήνων που αρχηγεύουν στις συμμορίες.

Μύθος τρίτος: «Οι συμμορίες με τα καλάσνικοφ είναι αλβανικές, κι αν συμμετέχουν Ελληνες, έχουν δευτερεύοντα ρόλο». Φυσικά και δρουν συμμορίες καθαρά αλβανικές, όμως ετούτη εδώ της βόρειας Ελλάδας (και ποιος ξέρει πόσες άλλες) έχει Ελληνες αρχηγούς, Ελληνες πρωτοπαλίκαρα και πληροφοριοδότες και Ελληνα νομικό σύμβουλο, υποθέτω κάποιο προσώπατο της τοπικής κοινωνίας, καλός χριστιανός κ.λπ.

(περισσότερα…)

Greece and the dark side of european integration-Panagiotis Sotiris

Ιουνίου 28, 2012

Austerity,limited sovereignty and social devastation.

Πηγή:www.zeitschrift-luxemburg.de

In the past two years Greek society has been under constant attack. The sovereign debt crisis has led to the imposition of severe austerity packages that have already created something very close to a social disaster. Average wages are already down by more than 20%,[1] schools and hospitals are facing difficulties to function properly, the official unemployment rate already exceeds 20%. Soup kitchens, homelessness and other manifestations of poverty are becoming integral parts of the urban landscape. Worker’s rights of over a century have been revoked, including a complete overhaul of the collective bargaining process that will lead to more wage reductions. Greece is becoming the test ground for an extremely aggressive form of neoliberal social engineering. Moreover, Greek society is being subjected to constant ideological blackmail. According to the official discourse, either Greece accepts austerity or it will face the prospect of default and the exit from the Eurozone. This poses an important challenge for the Left. Is the correct strategy to insist that it is possible to have a progressive reversal of the policies of austerity and still remain within the Eurozone or it is better to actually articulate a radical alternative that will include Greece’s exit from the Eurozone? In what follows, I will try to show why the second option is the only viable and also why any attempt to think about progressive solutions in Europe must start with a rejection of the European Union and the whole European Integration process.

To understand this we must start with the European dimension of the current crisis. However correct it is to say that what is happening in Greece is an expression and manifestation of the global economic crisis, and its also a manifestation of the crisis of the Eurozone and of the European project in general.

Regarding the Eurozone, current developments have shown that that the Euro has been a basic mechanism in the intensification of inequalities and imbalances.[2] A common currency in an economic space marked by divergences in productivity and competitiveness it only tends to increase these imbalances. Maastricht treaty provisions could answer the danger big differences in inflation and interest rates posed for monetary union, but not more structural contradictions. Consequently, the euro as a common currency could function properly only in periods of economic stability and within countries of the same level of economic development. But since the differences in productivity and competitiveness remained in place along with trade imbalances, the material ground for the current crisis of the Eurozone was in place from the beginning.

(περισσότερα…)

The selling off of people’s commons-The case of Greece

Ιουνίου 28, 2012

 

Στην αγορά της Αθήνας, Φωτο: Ed Yourdon

Πηγή: www.zeitschrift-luxemburg.de 

by Marica Frangakis[1]

 In the 1980s, and especially in the 1990s, the European countries went through a phase of privatization, which radically reduced the reach of the post-WWII welfare state.  The rationale for such an exercise varied, as did the forms of privatization across sectors, countries and time.  Irrespectively of such variations, however, privatization has been described as “… a stage in the evolution of capitalism … (representing) a shift in the relations between the state, society and the economy which is a pervasive process in political, social and economic terms” (Frangakis et al, 2009:10)[2].  The public debt crisis has deepened this shift in favour of private sector interests, as the Greek experience amply demonstrates.

More specifically, privatization is one of the conditions on which the first bail-out was granted to Greece in May 2010.  The Economic Adjustment Programme, accompanying the bail-out, contains a detailed privatization plan by type of asset, mode of sale and expected sales proceeds over the period 2010-2015, the time span of the Programme.  A target of proceeds  equal to €50 billion has been set.

Although a late comer, as privatization gathered speed in the late 1990s, Greece carried out extensive privatization programmes in the past, placing it quite high amongst other European countries.  In this sense, the current thrust is a determined attempt to sell off what remains of the Greek people’s commons.

Furthermore, the new phase of privatization, as shown by the Greek experience, as well as by the experience of other EU member states undergoing EU/IMF programmes, points to a significant shift in EU policy.  In particular, the EU seems to be departing from its traditionally neutral stance with regard to ownership, as clearly stated in the Treaty of the Union, towards a stance that favours privatization, not only as solution to the public debt crisis, but also as a means of increasing the competitiveness of the economy.   Neither of these claims is substantiated by past experience, nor are they grounded on any particular study of the sector/country currently involved.    In this sense, they are but expressions of the political and ideological viewpoint of the European elites and the interest groups these are associated with.

The rest of this paper is organized as follows.

  • Section 1 reviews the privatization of experience of Greece prior to the public debt crisis;
  • Section 2 examines the current privatization plans;
  • Section 3 assesses the implications of the current privatization exercise for the Greek economy and for society, as well as more generally for the European context.
  • Section 4 concludes by taking a broader view of the prevailing narrative and the need to change it in order to defend the people’s commons.

(περισσότερα…)

Στρατιωτική δύναμη αναπτύσσει η Τουρκία στα σύνορα με τη Συρία

Ιουνίου 28, 2012

Καταφύγιο προσφύγων στα τουρκο-συριακά σύνορα.

Μια μεταβατική περίοδο στη Συρία με το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας προτείνει ο Κόφι Ανάν ως μέρος της επίλυσης της συριακής κρίσης, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters. Διπλωμάτης που δεν κατονομάζεται υποστηρίζει μιλώντας στο πρακτορείο ότι η πρόταση θα μπορούσε να περιλαμβάνει μέλη της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης αλλά και άλλα πρόσωπα προκειμένου «να μην αποκλειστεί κανείς». Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι το σχέδιο Ανάν αποδέχονται τόσο η Ρωσία όσο και τα υπόλοιπα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μεταξύ αυτών και η Κίνα. Στο μεταξύ, στρατιωτική κινητικότητα υπάρχει, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας με την Άγκυρα να αναπτύσσει δυνάμεις και αντιαεροπορικά συστήματα στην περιοχή.

Αρχικά η τουρκική κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι η Τουρκία αναπτύσσει αντιαεροπορικά όπλα στη μεθόριο με τη Συρία, ενώ όπως ανέφεραν λίγο αργότερα τουρκικά μέσα, αυτοκινητοπομπή περίπου 30 στρατιωτικών οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων φορτηγών που μεταφέρουν συστοιχίες πυραύλων, ξεκίνησε από την παραθαλάσσια πόλη της Τουρκίας Ισκεντερούν (Αλεξανδρέττα), στην επαρχία Χατάι με κατεύθυνση τη συριακή μεθόριο, η οποία απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με επίσης με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, τεθωρακισμένα στρατιωτικά οχήματα μετέβησαν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Σανλιούρφα, στη μέση των συνόρων της Τουρκίας με την Συρία και τη Χατάι. Επικαλούμενο σχετικές πληροφορίες, το πρακτορείο μετέδωσε ότι τα οχήματα θα παραταχθούν κατά μήκος των συνόρων, την ώρα που πολλά άλλα στρατιωτικά οχήματα έχουν μεταβεί σε στρατιωτική φρουρά στη συνοριακή πόλη Ρεγιάχανλι στη Χατάι.

Τούρκος αξιωματούχος επιβεβαίωσε τις κινήσεις αυτές του τουρκικού στρατού στη μεθόριο με τη Συρία, λέγοντας πως η Τουρκία λαμβάνει πλέον τα μέτρα της μετά την κατάρριψη του Φάντομ F4 από τη συριακή αεράμυνα.

Ισχυρή έκρηξη στο Δικαστικό Μέγαρο Δαμασκού

Ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε, στο μεταξύ, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση της Συρίας, στο κέντρο της Δαμασκού, στο χώρο στάθμευσης του Δικαστικού Μεγάρου, χωρίς να υπάρχουν μέχρι στιγμής πληροφορίες για θύματα.

Δύο βόμβες εξερράγησαν στο χώρο στάθμευσης του Δικαστικού Μεγάρου στον τομέα Μάρζα της συριακής πρωτεύουσας. Μια τρίτη βόμβα δεν εξερράγη, όπως μετέδωσε η κρατική τηλεόραση, χαρακτηρίζοντας το συμβάν «τρομοκρατική επίθεση».

Η συριακή τηλεόραση μετέδωσε εικόνες πυκνού μαύρου καπνού πάνω από το χώρο στάθμευσης, με πολλά αυτοκίνητα να φλέγονται και δυνάμεις της πυροσβεστικής να προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά.

(περισσότερα…)

Πόσο φταίει η εργατική τάξη;- Ρένα Γιαννοπούλου

Ιουνίου 28, 2012

Πηγή:  Εργατικός Αγώνας

Πολλοί από μας το έχουμε πει, μετά από εκλογικές αναμετρήσεις τα αποτελέσματα των οποίων ήταν κατώτερα των προσδοκιών μας. Όταν λέω «εμείς», αναφέρομαι σε ανθρώπους που έχουν κρατήσει – και πάντα προσπαθούν να κρατούν – μια έντιμη, αγωνιστική, ριζοσπαστική στάση ζωής. Κάθε φορά λοιπόν που οι εκλογές δεν φαίνεται να επιβραβεύουν αυτή τη στάση των προσώπων αλλά και, κυρίως, των φορέων, είναι μεγάλος ο πειρασμός να πούμε ότι «φταίει ο λαός που δεν καταλαβαίνει» ή ακόμα και «ο κόσμος είναι άξιος της τύχης του».

Σ` ένα βαθμό, μια τέτοια αντίδραση είναι και κατανοητή και συγγνωστή. Είναι όμως τέτοια αποκλειστικά και μόνο στο βαθμό που εκφράζει μιαν άμεση, αυστηρά προσωπική και συναισθηματική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Όταν ακολουθήσει η ώριμη και ήρεμη σκέψη και εκτίμηση των αποτελεσμάτων, οπωσδήποτε δεν μπορείς να «κρατάς μούτρα» στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα για τη στάση τους. Και αν κάτι τέτοιο είναι μια φορά ανεπίτρεπτο σε προσωπικό επίπεδο, πολλώ δε μάλλον δεν συγχωρείται όταν εκφράζεται με τον πιο επίσημο τρόπο από το πολιτικό υποκείμενο που εκφράζει και καθοδηγεί την εργατική τάξη, από το ίδιο της το Κόμμα, το ΚΚΕ.

Δυστυχώς, κατά τις δύο πρόσφατες προεκλογικές περιόδους αλλά και μετά, σύμφωνα με το πνεύμα της πρώτης απόφασης της ΚΕ του ΚΚΕ για το – θλιβερό – εκλογικό αποτέλεσμα, διαφαίνεται ότι το πνεύμα αυτό έχει διαποτίσει την ίδια τη σκέψη των καθοδηγητικών οργάνων του ΚΚΕ. Είχε κανείς την εντύπωση ότι, με το δάχτυλο διαρκώς υψωμένο, το Κόμμα μάλωνε, «νουθετούσε», ενίοτε και φόβιζε τον ελληνικό λαό, ως προς τις επιλογές που θα όφειλε να κάνει. Κατά τον ίδιο τρόπο, με την ανακοίνωση της ΚΕ, μαλώνει το λαό και την εργατική τάξη, για τη λαθεμένη ψήφο της. Τονίζω το ρήμα «μαλώνει»: είναι άλλο πράγμα η καθοδήγηση που οφείλει να ασκεί το συνειδητό τμήμα, η συνειδητή πρωτοπορία της τάξης απέναντι στην τάξη – η οποία όμως αποτελείται από ενήλικες – και άλλο πράγμα να την αντιμετωπίζει ως να πρόκειται για «αεί παίδες», που πρέπει να τους τραβάς το αυτί …

Ας ξαναθυμηθούμε ορισμένα στοιχειώδη πράγματα για τη σχέση του Κόμματος και της εργατικής τάξης, του λαού και της πρωτοπορίας του: η συνείδηση της εργατικής τάξης, κάθε κοινωνικής τάξης, είναι αντανάκλαση της θέσης της στην παραγωγή, αλλά και το επίπεδο της ανάπτυξής της αντανακλά άμεσα τους κάθε φορά υλικούς όρους ζωής της. Θαρρώ ότι δεν πρέπει να αγνοήσουμε και την ιστορική παράδοση, η οποία διαμορφώνει, κατά ένα μέρος, την ιδιοσυστασία αλλά και την πολιτική συμπεριφορά ενός λαού. Για παράδειγμα, και ανεξάρτητα από το βαθμό ωρίμανσης των αιτημάτων που κάθε φορά έχει διατυπώσει η γαλλική εργατική τάξη, ουδείς μπορεί να της αμφισβητήσει την ικανότητά της να στήνει οδοφράγματα και να γράφει εξαίσια επαναστατικά θούρια! Κατά τον ίδιο τρόπο, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ένα πνεύμα υγιούς απειθαρχίας απέναντι στην εξουσία (προφανώς την κάθε μορφής εκμεταλλευτική, άλλη δεν γνωρίσαμε στην Ελλάδα) που χαρακτηρίζει τον ελληνικό λαό.

(περισσότερα…)

Bloomberg tv: We Are Heading for a Global Perfect Storm -Nouriel Roubini

Ιουνίου 28, 2012

 

Οδεύουμε προς  Παγκόσμια Καταιγίδα

June 27 (Bloomberg) — Nouriel Roubini, the New York University professor who predicted the 2008 financial crisis, and Eurasia Group president and founder Ian Bremmer talk with Bloomberg’s Tom Keene about the European debt crisis, this week’s EU summit and the coming perfect storm of sovereign risk becoming banking risk. They speak on Bloomberg Television’s «Bloomberg Surveillance.»

Δείτε τo video

http://www.bloomberg.com/video/roubini-we-are-heading-for-a-global-perfect-storm-fPAXkJVOTpaqlgZm38eMHg.html

Η ώρα της αλήθειας για το ευρώ- Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Ιουνίου 28, 2012

»Η ελληνική Αριστερά επωμίζεται μεγάλες ευθύνες- μια και οι τρεις συνεταίροι της μνημονιακής κυβέρνησης είναι βέβαιο ότι απλώς θα προσυπογράψουν οτιδήποτε αποφασίσουν, αύριο ή μεθαύριο, οι πιστωτές μας. Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει η ώρα που θα κληθεί να κόψει τον Γόρδιο Δεσμού του συχνά δογματικού ευρωπαϊσμού. Ακόμη κι αν η σημερινή ηγεσία του δεν επιθυμεί ή δεν μπορεί να επιλέξει την έξοδο από την ευρωζώνη ως πρώτη επιλογή της, οφείλει να προετοιμάσει τον ελληνικό λαό για το σοβαρό ενδεχόμενο να αναγκασθεί η Ελλάδα, είτε με αυτήν, είτε με μια επόμενη, αριστερή κυβέρνηση, να φύγει από την ευρωζώνη»

Πηγή: Αριστερό Βήμα

«Οι μεγάλες καταστροφές παρακινούν τους πιο ένθερμους θρησκευόμενους να γίνουν δυο φορές πιο ευσεβείς». Έτσι ξεκινάει το άρθρο του Σερζ Αλιμί, διευθυντή του γαλλικού περιοδικού Le Monde Diplomatique, αναφορικά με τη νέα υποτροπή της ευρωκρίσης και τη σύνοδο κορυφής των 27, που αρχίζει σήμερα στις Βρυξέλλες.

Είναι η 18η «κρίσιμη» σύνοδος κορυφής για τη «διάσωση» του ευρώ μέσα σε δυόμιση χρόνια. Κάθε φορά, το κοινό νόμισμα βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης, αλλά διασώζεται στις δώδεκα παρά πέντε χάρη στις «θαρραλέες» αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών. Τι αδικία όμως: Οι αγορές δεν πείθονται, το ευρώ ξαναμπαίνει στην εντατική και στην επόμενη σύνοδο διασώζεται εκ νέου, με καινούργιες θαρραλέες αποφάσεις των 27, οι οποίοι, βέβαιοι για την ορθότητα της θεραπευτικής αγωγής, απλώς αυξάνουν τις δόσεις των φαρμάκων. Στο μεταξύ, από εξάμηνο σε εξάμηνο τα κράτη- ασθενείς, που κινδυνεύουν να μολύνουν ολόκληρη την ευρωζώνη, αντί να περιορίζονται, αυξάνονται και πληθύνονται: Από την Ελλάδα- μοναδικό μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, φτάσαμε ήδη να έχουμε πέντε χώρες σε μηχανισμούς στήριξης, ύστερα από την προσθήκη της Κύπρου και της Ισπανίας, ενώ όλα δείχνουν ότι έρχεται όπου νάναι η ώρα και της Ιταλίας.

Μπορεί τα γεγονότα να είναι πεισματάρικα, δεν φαίνονται όμως ικανά να κλονίσουν τις ιδεοληψίες των ποικίλων αποχρώσεων ευρωπαϊστών. Επιβεβαιώνοντας τον Αλιμί, ομνύουν μετά από κάθε καινούργιο γύρο της κρίσης με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο ότι «η λύση βρίσκεται όχι σε λιγότερη, αλλά σε περισσότερη Ευρώπη». Ουδέν κακόν αμιγές καλού, μας διαβεβαιώνουν οι γνωστές ομιλούσες γραβάτες στα δελτία των οκτώ: Τώρα που η κρίση οδηγεί στο μη περαιτέρω, ακόμη και η Μέρκελ θα πειστεί, η λιτότητα θα δώσει τη θέση της στην ανάπτυξη, τα ποθητά ευρωομόλογα θα θεσπιστούν, η νομισματική ένωση θα συμπληρωθεί από την πολιτική και το όνειρο των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Τόσο καλά. Ή μήπως όχι;

Ας ξεκινήσουμε από τα του οίκου μας, που μας ενδιαφέρουν πιο άμεσα. Παρότι η Γερμανία και οι σύμμαχοί της εδέησαν να αποκτήσουν πρωθυπουργό της αρεσκείας τους, χάρη στο φόβο της οικονομικής κατάρρευσης που είχαν καλλιεργήσει, δεν εννοούν να διευκολύνουν σε τίποτα την ήδη νοσούσα (πολιτικά) τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ. Από την πρώτη στιγμή ο πολύς κ. Σόιμπλε ξέκοψε κάθε σκέψη για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αφήνοντας ανοιχτό μόνο το ενδεχόμενο της επιμήκυνσής του- κάτι που φυσικά σημαίνει και επιμήκυνση των δεινών για τον ελληνικό λαό. Άλλωστε, η επιλογή του κ. Στουρνάρα για το υπουργείο Οικονομικών- ενός ανθρώπου του ΣΕΒ, που συνέταξε μαζί με τον «Ταλιμπάν» του νεοφιλελευθερισμού Στέφανο Μάνο το διαβόητο «Σχέδιο Αρχιμήδης» για την εκποίηση λιμανιών, αεροδρομίων και κρατικών ακινήτων αντί πινακίου φακής- βοά για τον ακραιφνώς μνημονιακό χαρακτήρα της κυβέρνησης και για το ποιόν των μέτρων που θα ακολουθήσουν.

(περισσότερα…)