Για τα αποτελέσματα του ΚΚΕ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου

Πηγή: Εργατικός Αγώνας , 29/6/12

Οι εκλογές της 17ης Ιούνη ολοκληρώθηκαν. Το τελικό αποτέλεσμα αναμφισβήτητα έδωσε σημαντικό αέρα στην άρχουσα τάξη της χώρας και στα ντόπια και ξένα μονοπώλια να συνεχίσουν με αμείωτη ένταση την καταστροφική τους πολιτική σε βάρος της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού για να διασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου και την εξουσία τους.

Γι’ αυτό έχει δίκιο για το αποτέλεσμα το ΚΚΕ όταν λέει ότι είναι αρνητικό για το λαό. Όμως αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που οφείλεται και σε σημαντικές ευθύνες του ΚΚΕ, που δεν μπόρεσε να πείσει το λαό για την πρόταση του, βάσει της οποίας τον κάλεσε να το υπερψηφίσει, διορθώνοντας έτσι την ψήφο του. Τραγική ειρωνεία θα έλεγε κανείς γιατί ο λαός πραγματικά «διόρθωσε» την ψήφο του με απελπιστικά αποτελέσματα όμως για το ΚΚΕ.

Κατά συνέπεια το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αρνητικό για το ΚΚΕ. Στις 2 αναμετρήσεις κρίθηκε η εκλογική τακτική, αλλά και γενικότερα η πολιτική που ακολούθησε τουλάχιστον τα τελευταία 3 χρόνια από το λαό και καταψηφίστηκε. Αν και μαζικά λαϊκές μάζες στράφηκαν ενάντια στον πάλαι ποτέ δικομματισμό δεν εμπιστεύθηκαν το ΚΚΕ ούτε για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους ούτε πολύ περισσότερο για τη διέξοδο από την κρίση, την οποία μετέθετε στην εργατική λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό, τη στιγμή μάλιστα που προέβλεπε άμεσα δυσοίωνες εξελίξεις για τις οποίες όμως δεν είχε να προτείνει άμεσες λύσεις. Πιο σωστά απέφευγε να διατυπώσει άμεσες λύσεις γιατί θα κινούνταν στη διαχειριστική λογική του καπιταλισμού, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συγκέντρωσε και τη διαμαρτυρία και την αγανάκτηση του ελληνικού λαού, αλλά και κατοχυρώθηκε και ως ο κύριος εκπρόσωπος της αριστερής και αντιμνημονιακής πολιτικής δράσης.

Το χειρότερο όμως για το ΚΚΕ είναι ότι η ηγεσία αρνείται πεισματικά να κατανοήσει τη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε, να εντοπίσει τα λάθη και έτσι αφήνει το κόμμα εγκλωβισμένο στην ίδια λογική και μετά τις εκλογές και το τραγικό αποτέλεσμα συνεχίζοντας στις ίδιες ράγες. Στην ουσία κάνει αυτό που επεσήμανε να προσέξουν για να το αποφύγουν οι δυνάμεις του ως επικίνδυνο το 16ο Συνέδριο του ΚΚΕ, έτσι ώστε να προχωρά με επιτυχίες και ανοδικά βήματα ο στόχος για την υλοποίηση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, σημειώνοντας ότι δεν πρέπει να «…υπερτερεί η αναγκαία προβολή της γενικής κατεύθυνσης, χωρίς όμως αυτή να θεμελιώνεται με τη δράση για αντιιμπεριαλιστικούς, αντιμονοπωλιακούς στόχους και αιτήματα που συμβάλλουν στην κατανόησή της…»

Ας έρθουμε όμως στο περιεχόμενο και το σκοπό του σημειώματος αυτού. Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τις τάσεις, που από την ιστοσελίδα του Εργατικού Αγώνα σημειώναμε, για μείωση της επιρροής του ΚΚΕ στην εργατική τάξη και τη νεολαία. Τάσεις που με τις εκλογές της 17ης Ιούνη μετατράπηκαν, χωρίς να υπερβάλλουμε, σε ορμητικό ρεύμα. Αυτό δείχνει τόσο η ανάλυση των αποτελεσμάτων, με τις 260.000 ψήφους μείον από το Μάη, όσο και τα ποιοτικά στοιχεία που έδωσαν οι μετρήσεις από τα exit poll.

Παρακάτω δίνουμε με πίνακες πως διαμορφώθηκε η κατάσταση.

Κατ’ αρχήν έχουμε συμπληρωμένους τους πίνακες του προηγούμενου σημειώματος* και με τα αποτελέσματα του Ιούνη, αλλά και με τα αποτελέσματα του 1993. Χρησιμοποιούμε το 1993 γιατί αποτελούσε μέχρι σήμερα το μικρότερο εκλογικό αποτέλεσμα για το ΚΚΕ, το οποίο επετεύχθη σε πάρα πολύ αντίξοες συνθήκες, με τις ανατροπές των σοσιαλιστικών χωρών και την τεράστια ευφορία του ιμπεριαλισμού για την περήφανή του νίκη, καθώς και μετά από μια πολύ τραυματική διάσπαση του κόμματος.

Σε εκείνες τις εκλογές κρινόταν η κατοχύρωση του κόμματος στο λαό ως η μόνη συνεπής επαναστατική δύναμη και ως ο κύριος φορέας της αριστεράς στην Ελλάδα, μέσα από μια σκληρή διαπάλη με τον οπορτουνισμό απ’ την οποία βγήκε νικηφόρα. Το αποτέλεσμα του 1993 χαρακτηρίστηκε, ορθά, ως μια μεγάλη νίκη του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας και οδήγησε το ΚΚΕ όχι μόνο να σταθεί όρθιο στις ιστορικά πιο δύσκολες συνθήκες της ιστορίας του, αλλά και στο να διαμορφώσει ένα επαναστατικό πρόγραμμα στο 15ο Συνέδριό του, που αντιστοιχούσε στις συνθήκες της εποχής.

Ξεκινάμε την ανάγνωση του αποτελέσματος. Πρώτα στην επικράτεια.

 

Παρατηρούμε ότι το τωρινό αποτέλεσμα υπολείπεται τόσο σε ψήφους (περίπου 36.000) όσο και σε ποσοστά από το 1993, παρόλο που οι ψηφίσαντες είναι λιγότεροι κατά 700.000 και πλέον από το 1993.

Μετά βλέπουμε τα αποτελέσματα στην περιφέρεια της Αττικής

 

Εδώ παρατηρούμε ότι και σε ψήφους (15.000 περίπου) αλλά και σε ποσοστό βρίσκεται κάτω και από τα ποσοστά (περίπου 1%) του 1993. Να σημειώσουμε ακόμα το ειδικό βάρος που είχε μέχρι τώρα η Αττική στα συνολικά ποσοστά του κόμματος αφού πάνω από το 35% των ψηφοφόρων του βρίσκεται στην Αττική, γεγονός λογικό μια και σ’ αυτή συγκεντρώνεται η πλειοψηφία της εργατικής τάξης της χώρας.

Το παρακάτω ιστόγραμμα δίνει την εξέλιξη αυτού του ειδικού βάρους της Αττικής:

 

Παρατηρούμε ότι και το 1993 και ιδιαίτερα το 2004 και 2007 (στα οποία ξεπέρασε το 40%) είναι παραπάνω από το 35%. Αντίθετα στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 είναι χαμηλότερα επιβεβαιώνοντας την τάση μείωσης. Μια τάση που ακολουθεί και η υπόλοιπη Ελλάδα, με διαφορά φάσης θα λέγαμε.

Ας δούμε τώρα και την εικόνα που διαμορφώνεται για την υπόλοιπη Ελλάδα.

 

Εδώ τα ποσοστά είναι καλύτερα από 1993 αλλά υπάρχει σημαντική διαφορά σε ψήφους, που είναι λιγότερες κατά 21.000 το 2012.

Για να έχουμε μια ακόμη πιο αναλυτική εικόνα ας δούμε και τα αποτελέσματα στις περιφέρειες της Αττικής.

 

 

Επιπροσθέτως παραθέτουμε τα ποσοστά του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ όπου είναι πρώτο κόμμα) του Ιούνη του 2012 σε πανθομολογούμενες εργατικές και λαϊκές συνοικίες της Β΄ Αθήνας και Πειραιά (όχι βέβαια ότι και άλλες απ’ αυτές που ξεχωρίσαμε δεν είναι τέτοιες, αλλά πήραμε τις πιο χαρακτηριστικές).

Ακόμη να δούμε και τα αποτελέσματα σε 5 βασικές αστικές περιοχές – κέντρα της υπόλοιπης Ελλάδας με συγκέντρωση της εργατικής τάξης:

 

Με βάση τα παραπάνω μπορούμε να πούμε, χωρίς να μας πουν υπερβολικούς, ότι η εργατική τάξη γύρισε την πλάτη στο ΚΚΕ. Το αν θέλει να το παραδεχτεί η ΚΕ του ΚΚΕ και να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα, όπως και η ίδια καλεί το λαό να κάνει, είναι άλλο ζήτημα. Το γεγονός όμως παραμένει. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι σκληρή και ο στρουθοκαμηλισμός δεν την αλλάζει.

Ένα πρόσθετο στοιχείο για το παραπάνω είναι και ανάλυση που έχει γίνει για την ποιοτική πλευρά της ψήφου, σύμφωνα πάντα με τα exit polls.

 

Παρατηρούμε την κάθετη πτώση στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα (όπου η πλειοψηφία ανήκει στην εργατική τάξη) και στους ανέργους, που το ΚΚΕ συγκέντρωνε παραδοσιακά τα υψηλότερα ποσοστά, τα οποία ήταν και τα καθοριστικά για το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών και αντανακλούσε τις δυνατότητες και τις τάσεις της συσπείρωσης δυνάμεων μέσα στην εργατική τάξη.

Αντίστοιχη είναι και η καθίζηση στο χώρο της νεολαίας με τις αντίστοιχες βέβαια συνέπειες. Σε ότι αφορά αυτό ας δούμε τον αντίστοιχο πίνακα της ηλικιακής γεωγραφίας της ψήφου, όπου τα ποσοστά στις ηλικίες 18-44 έπεσαν στο τραγικό 4%, με ότι συνέπειες έχει αυτό για το μέλλον, αν γρήγορα και αποφασιστικά δεν αλλάξει η τακτική του ΚΚΕ:

 

Πάμε παρακάτω. Ας δούμε και τους πίνακες για τις υπόλοιπες περιοχές της Αττικής χωρίς να συμπληρώσουμε κάτι παραπάνω, μια και η εικόνα μιλάει από μόνη της επιβεβαιώνοντας τις ως τώρα εκτιμήσεις μας:

 

 

 

Ως πρόσθετο στοιχείο μπορούμε να δούμε τα αντίστοιχα νούμερα για το ΣΥΡΙΖΑ:

 

Έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εξετάσουμε και ορισμένα άλλα στοιχεία που προκύπτουν από την ανάλυση της ποιοτικής διαμόρφωσης της ψήφου.

Πως μετακινήθηκαν οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ του 2009 στις εκλογές του Ιούνη του 2012;

 

Αντίστοιχα το ΚΚΕ πήρε το 2% των αντίστοιχων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Παρατηρούμε μαζική φυγή προς το ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί άραγε; Πόσο απασχόλησε την ηγεσία του ΚΚΕ αυτό το γεγονός; Σε άλλη αρθρογραφία του Εργατικού Αγώνα διερευνώνται απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά. Το παρόν σημείωμα επιδιώκει να συμβάλει με τη συγκέντρωση των παραπάνω στοιχείων στην καλύτερη διερεύνηση τους.

Συνεχίζοντας την παράθεση στοιχείων που αναλύουν το αποτέλεσμα να σημειώσουμε τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν οι ψηφοφόροι απέναντι στο ΚΚΕ στην πορεία από τις 6 Μάη μέχρι τις 17 Ιούνη.

 

Ενώ το ποσοστό του ΚΚΕ είναι αρκετά υψηλό στο πάντα αυτό ψηφίζω είναι αποκαλυπτικό το τι έγινε μετά με την προκήρυξη των εκλογών και μέχρι την πραγματοποίησή τους. Η επιτυχία του ΚΚΕ σ’ αυτήν την περίοδο να κερδίσει τον κόσμο απογοητευτική. Δεν θα έμπαινε καν στη Βουλή αν δεν υπήρχαν οι σταθεροί ψηφοφόροι του. Το γεγονός ότι τελικά έφτασε στο 4,5% οφείλεται στο ότι μόνο το 35 % των ψηφοφόρων είχε καταληγμένη ψήφο ακόμα πριν να προκηρυχθούν οι εκλογές, ενώ το 65% αποφάσισε μετά. Απ’ ότι φαίνεται η σύγχυση που προκαλούσε στον κόσμο η αντιφατική πολιτική του ΚΚΕ (οι εκλογές δε δίνουν λύση – κάλεσμα για εκλογές ώστε να διορθώσουν την ψήφο τους / δεν συμμετέχει σε αστική κυβέρνηση – πρόταση για διακυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας, η οποία δεν είναι ώριμο να γίνει / δεν είμαστε αριστεροί αλλά κομμουνιστές – κάλεσμα στους αριστερούς να διορθώσουν την ψήφο τους και να το ψηφίσουν κλπ) τον απώθησε από το να το επιλέξει.

Το μόνο θετικό στοιχείο είναι ότι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη συσπείρωση απ’ όλα τα άλλα κόμματα σ’ αυτούς που νιώθουν κοντά στο κόμμα που ψήφισαν, ήτοι 70%, και αν το δούμε σε ψήφους περίπου 195.000 ψηφοφόροι, που αποτελούν το σκληρό πυρήνα του ΚΚΕ, αλλά αν περιοριστεί στις επόμενες εκλογές σ’ αυτούς κινδυνεύει να μην μπει ούτε στη Βουλή.

Τέλος η απάντηση των ψηφοφόρων του ΚΚΕ στην ερώτηση για ποιο λόγο το ψήφισαν οι λόγοι που καταγράφηκαν είναι:

α) λόγω της ιδεολογίας και του ότι ανήκουν στην παράταξη αυτή απάντησε το 31% των ψηφοφόρων του β) επειδή είναι το καλύτερο κόμμα και το εμπιστεύονται το 26% γ) επειδή τους εκφράζει το πρόγραμμα του 22% δ) παραδοσιακά / οικογενειακά το 11% και ε) για την αντιμετώπιση της κρίσης, για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο μόνο το 9%.Το γεγονός ότι τόσο μικρό ποσοστό επέλεξε το ΚΚΕ για την αντιμετώπιση της κρίσης δείχνει ποια είναι τα αποτελέσματα της εκλογικής τακτικής του οποία στρεφόμενη εναντίον στο ΣΥΡΙΖΑ και παραπέμποντας ταυτόχρονα την αντιμετώπιση της κρίσης στο σοσιαλισμό έδιωξε ακόμα και παραδοσιακούς ψηφοφόρους του κόμματος.

Και για κλείσιμο αυτού του σημειώματος ένα απόσπασμα από σχετικό άρθρο του Εργατικού Αγώνα για το εκλογικό αποτέλεσμα:

«…Με άλλα λόγια, το ΚΚΕ δεν κοίταξε πώς να κερδίσει ψηφοφόρους με την πολιτική και τις θέσεις του αλλά πώς θα τις εμποδίσει να πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ. Κι επειδή συνήθως παθαίνεις αυτό που φοβάσαι, οι εκλογείς πραγματοποίησαν τους χειρότερους φόβους του…»

Λευτέρης Φιλικός

http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/321-2012-06-29-10-15-23

Παλαιότερη ανάρτηση στο ιστολόγιό μας

*Ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων του ΚΚΕ

Ιουνίου 2, 2012

Για τα εκλογικά αποτελέσματα του ΚΚΕ «…Το Κ.Κ.Ε. σχεδόν καθόλου δεν επωφελήθηκε από την εκρηκτική διάσπαση του δικομματισμού και τη διάχυση εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Από την άποψη αυτή το Κ.Κ.Ε. και οι δυνάμεις της ανατροπής που αναφέρονται στο σοσιαλισμό και την εργατική τάξη ελάχιστα ή καθόλου ενισχύθηκαν και αυτό δεν αποτελεί ενθαρρυντικό γεγονός. Δείχνει την αδυναμία […]

 

Explore posts in the same categories: Αριστερά, εκλογές 2012

Ετικέτες: , , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: