Αρχείο για 1 Ιουλίου, 2012

Video: Τρεις λόγοι για να διαγράψουμε το χρέος

1 Ιουλίου, 2012

Πηγή:www.elegr.gr

Η διαφημισμένη επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου ήδη αποδεικνύεται προεκλογικό πυροτέχνημα Γιατί η Ελληνική κοινωνία έχει καταδικαστεί σε αργό θάνατο με την ανεργία, τη λεηλασία των μισθών, τη φτώχεια, τους φόρους, τα χαράτσια να την οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση.

Η Γερμανία και οι άλλες χώρες του σκληρού πυρήνα, προκειμένου να διασώσουν τα συμφέροντά τους, στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας στρέφονται εναντίον των ίδιων των κοινωνιών και των εργαζομένων επιβάλλοντας σκληρή λιτότητα, με την Ισπανία να μπαίνει στο δρόμο ενός –υποτίθεται- light μνημονίου. Στην Ελλάδα, στην οποία η λιτότητα είναι αναγκαία για να παραδειγματιστεί η υπόλοιπη Ευρώπη, όπως κυνικά ομολόγησε η καγκελάριος Μέρκελ ή που πρέπει να θυσιαστεί σαν Ιφιγένεια, όπως είπε ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας Τζ. Όσμπορν, τίποτα δεν αποκλείεται: η χρεοκοπία ή ένα τρίτο κούρεμα, συνοδευμένο με ακόμα σκληρότερα μνημόνια, θα δώσει τη χαριστική βολή στη χώρα.

(περισσότερα…)

Αν η Ελλάδα θελήσει, μας τα παίρνει όλα

1 Ιουλίου, 2012

 Πηγή: greece-24.com

Οι Γερμανοί θα πρέπει να ευγνωμονούν τους Έλληνες που δεν απαιτούν εξόφληση του γερμανικού χρέους υποστηρίζει στο Spiegel ο Albrecht Ritschl Wirtschaftshistoriker (καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”) τονίζοντας πως «αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα».

Αναλυτικά η ενδιαφέρουσα συνέντευξη:

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel: Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

(περισσότερα…)

Μαδρίτη:Μπεστ σέλερ το »Κομμουνιστικό Μανιφέστο».

1 Ιουλίου, 2012

“Μια από τις εκπλήξεις της φετινής Έκθεσης Βιβλίου της Μαδρίτης”. Έτσι χαρακτηρίζει η ισπανική εφημερίδα Εl Pais τη μεγάλη επιτυχία μιας νέας έκδοσης του Κομμουνιστικού Μανιφέστου των Μαρξ-Ένγκελς από έναν μικρό εκδοτικό οίκο, τον Nordica Libros, με εικονογράφηση του Φερνάρντο Βιθέντε, ενός ταλαντούχου καλλιτέχνη που γεννήθηκε στη Μαδρίτη και έχει στο ενεργητικό του πολλές εκθέσεις και λευκώματα. Το βιβλίο έγινε ανάρπαστο, εκπλήσσοντας τους πάντες.

“Μες στον παροξυσμό της κρίσης, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν απλώς να καταλάβουν το τι συμβαίνει στον κόσμο αλλά και να μάθουν αν υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι”, παρατηρεί ο αρθρογράφος.

H εικονογράφηση είναι μοντέρνα και δυναμική, όπως μπορείτε να δείτε στο παραπάνω βίντεο.

Πηγή:  http://mediaoasis.files.wordpress.com/

ΜΑΑ: Για την κατάσταση μετά τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση

1 Ιουλίου, 2012

 Το Συντονιστικό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής θέτει προς συζήτηση στα μέλη, τους φίλους και τους συντρόφους από άλλες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς τις παρακάτω πρώτες επισημάνσεις για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά και τις δεύτερες εκλογές και το σχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά:

Πρώτο, οι λαϊκοί αγώνες, τα κινήματα και οι διαμαρτυρίες των δυόμισι τελευταίων χρόνων εκφράστηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα με τη μετακίνηση μεγάλου τμήματος των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζομένων προς τα αριστερά και αυτό εκ πρώτης όψεως είναι ελπιδοφόρο.

Η περίοδος όμως από το Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο 2012 ήταν μεν μια περίοδος πυκνών πολιτικών εξελίξεων, κυρίως όμως χαρακτηρίσθηκε από την καθολική σχεδόν απουσία του οργανωμένου εργατικού κινήματος. Αντί οι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος με τελευταίο σημαντικό σταθμό την 12η Φεβρουαρίου να κλιμακωθούν ( και με σημαντική ευθύνη των δυνάμεων της αριστεράς) σε ακόμα πιο δυναμική παρουσία, σε μεγαλύτερη ικανότητα περιφρούρησης, ενότητας και στρατηγικής, αντί οι εκλογικές διαδικασίες να δώσουν πνοή και προοπτικές στην ενεργή κινητοποίηση του λαού, επικράτησε μια λογική «ανάθεσης» που παρέπεμπε τα πάντα στις διεργασίες για το νέο κοινοβούλιο και τη νέα κυβέρνηση. Το διάστημα αυτό ήταν το πεντάμηνο της πιο έντονης αγωνιστικής άπνοιας στα δυόμισι χρόνια από τότε που εκδηλώθηκε ανοικτά η κρίση στην Ελλάδα. Είναι επείγουσα ανάγκη με τρόπο συγκροτημένο και προγραμματισμένο να ξαναπιάσουμε τη σκυτάλη της λαοθάλασσας της Πλατείας Συντάγματος των αρχών του 2012.

Δεύτερο, μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις που χειρίζονταν την κατάσταση (Παπανδρέου και Παπαδήμου) στερούνταν κάθε λαϊκής νομιμοποίησης, δεδομένου ότι κανείς δεν τις είχε εξουσιοδοτήσει να αποδεχθούν τους άθλιους όρους των δανειακών συμβάσεων και να επιβάλουν μέτρα κοινωνικής αγριότητας και οικονομικής διάλυσης. Μετά τις δεύτερες εκλογές, θα δούμε την κυβέρνηση Σαμαρά να επικαλείται ότι εκφράζει τη λαϊκή πλειοψηφία, ότι διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ότι στηρίζεται και σε ένα μέρος της αριστεράς, μετά την είσοδο της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση. Αυτό που φαινόταν αδύνατο έγινε: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τα δύο κόμματα που εφάρμοσαν τα δύο πακέτα των δανειακών συμβάσεων, είναι στην κυβέρνηση, όταν η παμψηφία του λαού έχει στραφεί εναντίον τους. Δεν πρόκειται όμως παρά μόνο για παρένθεση.

Τρίτο, το αποτέλεσμα αυτό προήλθε κυρίως από την εκστρατεία φόβου που εξαπέλυσαν για το ενδεχόμενο να σταματήσει η ροή των χρηματοδοτήσεων και να οδηγηθεί η χώρα εκτός ευρώ, αν σταματήσει η εφαρμογή των ρυθμίσεων της τρόικα. Αυτόν το φόβο, κατά βάση, εκμεταλλεύθηκαν, συνεπικουρούμενοι από τις συνεχείς παρεμβάσεις ανωτάτων κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι συνεχείς διαβεβαιώσεις που δίνονταν, κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι και στο Σύμφωνο Σταθερότητας μπορούμε να είμαστε και το μνημόνιο να καταργήσουμε, εκ των πραγμάτων άφηνε έκθετο τον κόσμο στην κινδυνολογία. Με απλή και ειλικρινή γλώσσα η αριστερά πρέπει να μιλήσει στο λαό, γνωρίζοντας τις αντιστάσεις και τις επιφυλάξεις και τις φοβίες του, και να του κάνει σαφές ότι η βελτίωση της καθημερινής κατάστασής του συνδέεται πια με ανατρεπτικές αλλαγές, μόνο υπό την ηγεμονία του κόσμου της εργασίας, στις συντεταγμένες της χώρας. Μια από τις πρώτες αυτές αλλαγές είναι η απελευθέρωση από τις εντολές και τις ασφυκτικές δεσμεύσεις της Ευρωζώνης και η έξοδος από το ευρώ με δική μας πρωτοβουλία και ολοκληρωμένο σχέδιο άμεσης επιβίωσης και δημοκρατικής, οικονομικής και πολιτικής ανασυγκρότησης.

(περισσότερα…)

Παρουσίαση – Συζήτηση της Λέσχης Ανυπότακτης Θεωρίας στην Αθήνα

1 Ιουλίου, 2012

Η Λέσχη σας καλεί στην πρώτη δημόσια παρουσία  της, στην Αθήνα

Με αφορμή την έκδοση της πρώτης μας έντυπης προσπάθειας, διοργανώνουμε μια ανοιχτή συζήτηση για να βρεθούμε μαζί με φίλους, αναγνώστες και συνοδοιπόρους σε νέα εγχειρήματα στον τύπο και το διαδίκτυο. Μια συζήτηση, χωρίς πληκτρολόγια, οθόνες και ποντίκια, με καφέδες, μπύρες και ζωντανή επαφή. Σας περιμένουμε να γνωριστούμε από κοντά και να παρέμβετε στη συζήτηση που θα κάνουμε με φίλους και συναγωνιστές. 

Η «Λέσχη» (ilesxi.wordpress.com) παρουσιάζει την πρώτη της έντυπη έκδοση «Τετράδια Ανυπότακτης Θεωρίας #1». Αναρωτιέται αν “αυτός ο κόσμος που αλλάζει μας τρομάζει” και το συζητάει με μπύρες και ποτά χωρίς πληκτρολόγια και οθόνες μαζί με φίλους, αναγνώστες και συνοδοιπόρους της.

Μια συζήτηση για τις σημερινές προκλήσεις της ριζοσπαστικής σκέψης και τις νέες προσπάθειες στη θεωρία και τον πολιτισμό.

(περισσότερα…)

Δυστυχώς, έχουμε εισέλθει στο έτος των χοίρων…

1 Ιουλίου, 2012

 

 Μήπως το ευρώ έχει μετατραπεί σε μηχανή πτωχεύσεων;

»Δυστυχώς, έχουμε εισέλθει στο έτος των χοίρων (PIGS, που στα αγγλικά σημαίνει χοίρος, γουρούνι). Με τον όρο PIGS, οι τραπεζίτες και οι αγορές εννοούν ωμά όχι το τετράποδο από το οποίο εξάγεται το μπέικον, αλλά την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία (Portugal, Italy, Greece, Spain, στα αγγλικά), τέσσερις χώρες του κλαμπ του ευρώ, με βουνά χρέους. Προσθέστε την Ιρλανδία, η οποία βρίσκεται σε εξίσου επισφαλή θέση, για να γίνει η λέξη PIIGS – και έχετε τη λίστα ταπεινωτικής επιτήρησης του Βερολίνου και των Βρυξελλών.»

της Ζέζας Ζήκου

 Το καθεστώς ένταξης στην ΟΝΕ έχει καθηλώσει τις χώρες σε ένα είδος «Λατινικής Aμερικής της Eυρώπης», με επώδυνες κοινωνικές συνέπειες για τους πολλούς. O κίνδυνος να μετατραπούν κάποιες από αυτές τις χώρες σε «Aργεντινή της Eυρώπης» –με ενδημικές κοινωνικές κρίσεις, πολιτικές αναταραχές και οικονομικές χρεοκοπίες– δεν είναι καθόλου θεωρητικός. Στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, και δη της Αργεντινής στο αποκορύφωμα της χρηματοοικονομικής της κρίσης, παραπέμπει ο διάσημος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Νάιαλ Φέργκιουσον, για να υπενθυμίσει πως «είναι μύθος ότι οι χώρες δεν χρεοκοπούν». Κατά την άποψή του, «η οικονομική κατάσταση ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών είναι εξίσου κακή με εκείνη της Αργεντινής το 2002». Οι χώρες της Ευρωζώνης μοιάζουν με αναδυόμενες οικονομίες: πρέπει να δανείζονται σε «ξένο» νόμισμα –το ευρώ–, τη νομισματική πολιτική του οποίου δεν ελέγχουν, και επομένως πιο εύκολα ωθούνται στη χρεοκοπία!

Μήπως, λοιπόν, το ευρώ έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων όπως καταγγέλλεται από νομπελίστες οικονομολόγους και άλλες διάσημες Κασσάνδρες; Οντως, είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσουν οι ένθερμοι υποστηρικτές του ευρώ γιατί έφτασαν τα πράγματα ώς εδώ. Εντάξει. Η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει προσχωρήσει ποτέ στο ευρώ, λένε. Και οι λοιπές περιφερειακές οικονομίες της Ευρωζώνης έχουν δομικά προβλήματα. Αν, όμως, η γενεσιουργός αιτία της κρίσης είναι το ενιαίο νόμισμα, προφανώς η κρίση δεν θα σταματήσει. Ούτε η Γαλλία είναι ασφαλής. Επίσης, θα ήταν λάθος να υποθέτει κανείς πως η Γερμανία θα βρίσκεται για πάντα στο απυρόβλητο. Σε κάθε χώρα είναι διαφορετικό το εναρκτήριο λάκτισμα που προκαλεί κατάρρευση. Η βαθύτερη αιτία, όμως, είναι η ίδια. Οι οικονομίες είναι πολύ διαφορετικές για να μπορεί να τις χειρίζεται όλες μία κεντρική τράπεζα. Τα επιτόκια είναι διαρκώς λάθος για όλους. Διαφέρει μόνον ο τρόπος που εκφράζεται αυτό το λάθος. Στην Ελλάδα ήταν ο δημοσιονομική εκτροχιασμός. Στην Ιρλανδία η κατάρρευση των τραπεζών. Στην Ισπανία η φούσκα των κατασκευαστικών. Στην Ιταλία το υψηλό χρέος. Στη Γαλλία ένα παρωχημένο και δαπανηρό σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων. Και, ναι, στη Γερμανία το ιλιγγιώδες εμπορικό πλεόνασμα. Λένε.

Βεβαίως, η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που δοκιμάζεται από οικονομική κρίση ή που αντιμετωπίζει κρίση χρέους. Δεν είναι ούτε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που βρίσκεται υποχρεωμένη να πίνει αυτό το δηλητηριώδες κοκτέιλ σκληρής λιτότητας και διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Αλλά είναι η μόνη χώρα στην οποία η κρίση χρέους έχει μετατραπεί και σε κρίση Δημοκρατίας.

(περισσότερα…)

Σιγά, η πατρίδα κοιμάται

1 Ιουλίου, 2012

 Πηγή: Ανατολικά της Εδέμ

Τελειώνοντας αυτός ο επεισοδιακός Ιούνης βρίσκει τη χώρα σε κατατονία, 2 βδομάδες μετά τις εκλογές όπου η Ελλάδα απέκτησε επιτέλους κυβέρνηση υπεύθυνη και καθωσπρέπει.

Υπουργοί και πρωθυπουργοί αρρωσταίνουνε ή παριστάνουνε τους άρρωστους, διορίζονται καινούργιοι στεφανωμένοι από αγιογραφίες αυλικών, τη στιγμή που θα έπρεπε να κάθονται στο σκαμνί για τελεσθέντα εγκλήματα εναντίον της πατρίδας, ο γεροξεκουτης με το ανοιακό βλέμμα εκπροσωπεί τη χώρα στη Σύνοδο των Κορυφαίων (αφεντικών και δούλων) της Ευρώπης, ο πρωθυπουργός από το κρεβάτι στέλνει επιστολή δουλοπρέπειας στην μαντάμ του Ευρωπαϊκού Οίκου, χειρότερη κι απ’ του Τζήμερου, οι βουλευτές φορώντας τα καλά τους ορκίζονται με όλες τις τιμές και σκυλοφαγώνονται ποιος θα κάτσει μπροστά ή πίσω στα έδρανα, την ίδια στιγμή που άνθρωποι πέφτουν απ’ την Ακρόπολη, απ’ τα μπαλκόνια ή φυτεύουνε σφαίρες στο κεφάλι τους. Την  ίδια στιγμή που ληστές και φονιάδες εκτελούνε εν ψυχρώ ανθρώπους μέσα τα σπίτια τους μέρα μεσημέρι. Την ίδια στιγμή που γέροντες και ετοιμοθάνατοι διανύουν χιλιόμετρα κάθε μέρα μες το λιοπύρι για να προμηθευτούν ένα φάρμακο για τη θεραπεία τους, το οποίο θα πληρώσουν απ’ την τσέπη τους με όλη τους τη σύνταξη.

Ο κόσμος που στην πλειοψηφία του ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ στα όρια της κατάθλιψης, απογοητευμένος παραιτημένος, με το ζόρι σηκώνεται απ’ το κρεβάτι όπου κοιτάζει αφηρημένα το ταβάνι, και οι Τούρκοι να εισβάλλουνε ζήτημα είναι αν θα σηκωθεί όρθιος. Με τα Λαντόζ τη βγάζει.

Ιδανική εποχή για να ξεκάνουν τη χώρα μες στο κατακαλόκαιρο.

Χαμπάρι δε θα πάρουμε.

Πολλοί από μας που είχαμε πιστέψει πως η αλλαγή στην πατρίδα και στις ζωές μας θα έρθει με ένα φακελάκι που θα ρίξουμε μια Κυριακή στην κάλπη, τριγυρνούμε σαν τα ζόμπι σε μια χώρα που βράζει (απ’ τη ζέστη και όχι μόνο).

Κάπου μέσα μας ελπίζουμε πως δε χάθηκαν όλα, περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να δούμε λίγο φως.

(περισσότερα…)