Αρχείο για 2 Ιουλίου, 2012

Το ανοιχτό κάλεσμα του ΠΑΜΕ στην εργατική τάξη και τα συνδικάτα της

2 Ιουλίου, 2012

 Πηγή: Εργατικός αγώνας

Η πρώτη αντίδραση από πλευράς Κ.Κ.Ε. μετά τις εκλογές ήρθε με στροφή στην δράση για τα άμεσα προβλήματα και διεκδικήσεις των εργαζομένων, για να προστατευθούν οι λαϊκές οικογένειες από τη φτώχεια, όπως περιγράφεται σε ανοιχτό κάλεσμα του ΠΑΜΕ προς την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της. Προφανώς η εκλογική ήττα και η αίσθηση που υπάρχει στον ελληνικό λαό ότι το Κ.Κ.Ε. δεν ασχολείται με τα άμεσα προβλήματα του, αλλά πηγαινοφέρνει τη Λαϊκή Εξουσία είναι η αιτία γι’ αυτή την εξέλιξη.

Η στροφή στα άμεσα προβλήματα του λαού είναι αναγκαία αρκεί να μη γίνει με τρόπο προσχηματικό για την άμβλυνση των αρνητικών εντυπώσεων του λαού, να μη γίνει με σαφή πρόθεση να διαφυλαχθεί ο πυρήνας και τα βασικά στοιχεία της λαθεμένης τακτικής του Κ.Κ.Ε., αλλά να είναι η αρχή ενός γενικότερου αναπροσανατολισμού της τακτικής του με βάση τις ανάγκες του λαού, την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και την προώθηση των στρατηγικών του στόχων.

Πιο συγκεκριμένα: α) Τα 10 αιτήματα – διεκδικήσεις είναι όλα οικονομικού χαρακτήρα και σχεδόν όλα εντελώς άμεσα αιτήματα επιβίωσης. Μόνο το αίτημα για κατάργηση όλων των ελαστικών σχέσεων απασχόλησης έχει ένα πιο προωθημένο και γενικευμένο χαρακτήρα, προϋποθέτει μακρόχρονη πάλη και άλλο συσχετισμό δυνάμεων για να προωθηθεί ολοκληρωμένα, πολύ σωστά όμως μπαίνει άμεσα για διεκδίκηση. Αν λοιπόν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα παραμείνει μόνο σ’ αυτά τα αιτήματα, παρότι είναι εντελώς αναγκαία, είναι η βάση, κινδυνεύουν οι αγώνες να πάρουν οικονομίστικο χαρακτήρα. Είναι ανάγκη να μπουν από τώρα ορισμένα πολιτικά αιτήματα μεταβατικού χαρακτήρα που το επίπεδο του εργατικού κινήματος επιτρέπει και θα δώσουν σ’ αυτό δυναμική και προσανατολισμό. Π.χ. α. η μονομερής διαγραφή του χρέους της χώρας, αφού χωρίς αυτήν ανακούφιση δεν υπάρχει, αντίθετα μπροστά είναι η πλήρης συντριβή των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων του λαού, β. το ζήτημα των τραπεζών που απορροφούν προνομιακά τεράστιους πόρους σε βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και του λαού, γ. βασικά αιτήματα για όλα τα στρώματα του πληθυσμού αγρότες, μικροαστικά στρώματα της πόλης κ.λπ. Η εργατική τάξη κατακτά τον πρωτοπόρο ρόλο της παλεύοντας για τα αιτήματα όλων των καταπιεσμένων τάξεων.

β) Καλώντας το ΠΑΜΕ τα συνδικάτα στη δράση, εννοεί όλα τα συνδικάτα, ή αυτά που συμμετέχουν στο ΠΑΜΕ; Θα γίνει μια μεγάλη προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα κίνημα των εργατοϋπαλλήλων και του λαού στη βάση των παραπάνω στόχων από όλα τα σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα που συμφωνούν και θέλουν να αγωνιστούν εναντίον της εργοδοσίας, της κυβέρνησης, της τρόικας και του κεφαλαίου για την επιβίωση των λαϊκών οικογενειών ή θα συνεχίσει η ίδια γραμμή διαχωρισμού των συνδικάτων και των εργαζομένων;

Αν πρόκειται να αναληφθεί πρωτοβουλία ευρύτερης συσπείρωσης των συνδικάτων, των ομοσπονδιών, των εργατικών κέντρων σε ποιον θα ανήκει αυτή; Θα την πάρει το ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ κ.λπ. όπως μέχρι σήμερα γνωρίζουμε και έχουμε στο χέρι τα αποτελέσματα αυτής της δράσης, ή θα υπάρξει μια ευρύτερη πρωτοβουλία π.χ. πέντε- δέκα ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και μεγάλα συνδικάτα που σηματοδοτούν μια ευρύτερη συμπαράταξη σε κατεύθυνση ταξική, αγωνιστική και να απευθύνουν ένα πανελλαδικό κάλεσμα σε όλα τα σωματεία και τα δευτεροβάθμια όργανα για μια μεγάλη συνάντηση που θα διαμορφώσει συντονισμό και συντονιστικό και θα κλιμακωθεί αυτή σε κάθε πόλη, νόμο και περιφέρεια;

(περισσότερα…)

Θα τους τραυματίσει η… βόμβα;

2 Ιουλίου, 2012

Σαν βόμβα έπεσε –λέει- η είδηση πως οι μνημονιακοί νόμοι είναι αντισυνταγματικοί. Κι άρχισαν πάλι να καλλιεργούνται οι γνωστές αυταπάτες από κείνους που έσπερναν τον τρόμο για την αναγκαιότητα των «μέτρων για τη σωτηρία της πατρίδας».

Η εργατική τάξη της χώρας δεν περίμενε βέβαια την απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών για να αντιληφθεί πως οι δυο μνημονιακοί (παρα)νόμοι (ο 3833/2010 που αφορά τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης και ο 3845/2012 για τα μέτρα εφαρμογής του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ) είναι αντισυνταγματικοί.

Γι’ αυτό ακριβώς, η απόφαση 599/2012 (*) που εξέδωσε η ειρηνοδίκης Σταυρούλα Κουτρουβίδα πρέπει να ειδωθεί στη σωστή της διάσταση: ως μια απόφαση δικαστηρίου που διατυπώνει με επίσημους και νομικούς όρους αυτό που όλοι γνωρίζουμε.

Δεν λέμε πως είναι μικρό πράγμα μέσα στη λαίλαπα των μονόδρομων και της μαζικής αποχαύνωσης που καλλιεργούν τα ευρωυποταγμένα κόμματα και τα παπαγαλάκια τους να υπάρχουν –έστω συμβολικές- πράξεις αντίστασης. Όμως, ας μην υπάρχουν αυταπάτες πως αυτή η απόφαση μπορεί από μόνη της να αλλάξει την πολιτική εξαθλίωσης των εργαζόμενων και των χαμηλόμισθων λαϊκών στρωμάτων. Αν ήταν έτσι, κι άλλα αυτονόητα θα περνούσαν μέσα από δικαστικές αποφάσεις. Για παράδειγμα αυτονόητο είναι το δικαίωμα της απεργίας και της διεκδίκησης εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά εξίσου «αυτονόητη» είναι και κήρυξη όλων των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών από όλα τα δικαστήρια της επικράτειας.

Οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν ανατρέπουν πολιτικές. Μόνο το εργατικό κίνημα μπορεί να το κάνει. Αρκεί να αφήσει τις αυταπάτες του πως την έξοδο από την εξαθλίωση θα την επιφέρει κάποιος δικαστής, δικηγόρος, πολιτευτής, βουλευτής, υπουργός, συνδικαλιστής (κυβερνητικός ή «επαναστάτης»), δημοσιογράφος, ερήμην του. Με άλλα λόγια, να πάψει ο εργάτης, ο απολυμένος, ο άνεργος κι ο συνταξιούχος να περιμένουν σωτήρες και να διαπιστώσουν πως μόνο οι ίδιοι μπορούν να σώσουν τον εαυτό τους. Συσπειρωμένοι και με αγωνιστική διάθεση.

(περισσότερα…)

Χρειάζεται μια Ριζοσπαστική Αριστερά και Οχι μια Αριστερή Σοσιαλδημοκρατία.

2 Ιουλίου, 2012

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μιλάει στην εφημερίδα «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ»

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Η συνέντευξη στον  Γ. Ανδρουτσόπουλο.

 Ερ. Η αντίδραση των Ελλήνων στα όσα τραβούν από την επιβολή των όρων ων Μνημονίων ήταν δεδομένη, περιμένατε, όμως, να ενισχύσει τόσο πολύ τη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ;

Π.Λ. Αν έλεγα ότι αναμέναμε αυτή την εντυπωσιακή κούρσα ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς θα έλεγα υπερβολές. Η ιστορία, όμως, στις κρίσιμες καμπές της πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις και απρόβλεπτα, ενώ επιβραβεύει όσους ξέρουν να επιδεικνύουν αντοχή και επιμονή και να αναζητούν τις ευκαιρίες. Και η πρωτοφανής κρίση που διανύουμε είναι μια ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά που είναι ενωτική και τολμάει να θέσει υψηλούς στόχους για τον τόπο και την αλλαγή της κοινωνίας.

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Ερ. Και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση. Πως οροθετείτε την αντιπολιτευτική σας πορεία;

Π.Λ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι μια παραδοσιακή αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν θα είναι μια από τα ίδια! Δεν θα μοιάζει ο δικός μας αντιπολιτευτικός ρόλος με αυτόν που κατά καιρούς άσκησαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Εμείς θα επιχειρήσουμε να αναδειχθούμε σε μια νέου είδους αξιωματική αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή και κυρίως αντιπολίτευση μέσα στην κοινωνία, με τη συμμετοχή της κοινωνίας και των κοινωνικών δυνάμεων που πλήττονται από τις μνημονιακές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Πρώτα-πρώτα η δική μας αντιπολίτευση θα είναι ουσιαστική και δεν θα έχει τίποτα το κοινό με το κακόγουστο και ανούσιο θέατρο των γνωστών σκιαμαχιών ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Δεύτερον, η δική μας αντιπολίτευση θα είναι δυναμική και εφόλης της ύλης, ενώ θα βασίζεται σε εναλλακτικές θέσεις και σε μια συνολική, συνεκτική και βιώσιμη προοδευτική εναλλακτική πρόταση διεξόδου για τη χώρα με σοσιαλιστικό ορίζοντα.

Τρίτον, η δική μας αντιπολίτευση θα είναι πρώτα απ’ όλα κοινωνική και κινηματική. Θα δίνουμε το παρόν στην πρώτη γραμμή των ενωτικών κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Θα είμαστε εμπροσθοφυλακή στην υπεράσπιση των λαϊκών εισοδημάτων, των μισθών, των συντάξεων, των εργασιακών δικαιωμάτων. Θα στηρίζουμε την προσπάθεια των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων αλλά και της μικρομεσαίας αγροτιάς να επιβιώσουν από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των μεγάλων καρτελ.

Τέταρτον, η δική μας αντιπολίτευση θα φέρνει στη Βουλή και στο δημόσιο προσκήνιο τις μεγάλες κοινωνικές, ταξικές αναμετρήσεις, τις μεγάλες κοινωνικές αγωνίες και τα δίκαια κοινωνικά αιτήματα και θα τα συνθέτει σε ένα εναλλακτικό πρόγραμμα αναπτυξιακής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Πέμπτον, η δική μας αντιπολίτευση δεν θα σκορπάει υποσχέσεις προς όλους και για όλα, ούτε θα καλλιεργεί αυταπάτες για εύκολους και ανθόσπαρτους δρόμους. Αντίθετα, η δική μας πρόταση απαιτεί υπεύθυνη δουλειά από όλους και όλες, σκληρή προσπάθεια, αναμέτρηση με μεγάλα εμπόδια, ρήξεις και συγκρούσεις με μεγάλα συμφέροντα, ως θεμελιώδεις προϋποθέσεις για να υπάρξει ελπίδα και φως στην άκρη του τούνελ.

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΟΝΟ ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ.

Ερ. Εκτιμάτε ότι η παρούσα κυβέρνηση, όπως συγκροτήθηκε, θα μπορέσει να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους του Μνημονίου ή θα κυλήσει ο χρόνος και θα εξανεμισθούν και οι τελευταίες ελπίδες των Ελλήνων;

Π.Λ. Η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου , ανεξάρτητα από το εύρος και το βάθος της, ως εξαγγελία, ήταν εξαρχής ατελέσφορη και χωρίς προοπτική. Το Μνημόνιο δεν είναι «διαπραγματεύσιμο» αλλά μόνο καταργείται και ακυρώνεται.

(περισσότερα…)

Πνευματικό εμβατήριο- Άγγελος Σικελιανός

2 Ιουλίου, 2012

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ
Ποίηση: ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
υπό την Διεύθυνση του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Συμμετέχει η Χορωδία της NEW OPERA
και η ανδρική Χορωδία του GWALIA