Αρχείο για Ιουλίου 6, 2012

Πυκνώνουν τα πίσω θρανία- Χρήστος Κάτσικας

Ιουλίου 6, 2012

Την «γκρίζα ζώνη» των 8.000 μαθητών ετησίως που δεν τελειώνουν καν την υποχρεωτική εκπαίδευση του Γυμνασίου, αναδεικνύει με αφορμή τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων ο Χρήστος Κάτσικας*. Όπως τονίζει, το δημόσιο σχολείο όλο και περισσότερο λειτουργεί σαν σιδηροδρομική εταιρεία, που ελέγχει μόνο αν τηρούνται τα ωράρια, αναπαράγοντας τις ταξικές διαφοροποιήσεις

Εφημ.ΠΡΙΝ

Συνέντευξη στο Γιώργο Λαουτάρη

– Ποιες κοινωνικές τάσεις δείχνουν στο σώμα των υποψηφίων τα φετινά αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων;

 – Και αυτές οι εξετάσεις, όπως και των προηγούμενων χρόνων, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα παιδιών που πάντοτε βρίσκονται κάτω από τη βάση, δηλαδή γράφουν κάτω από 10.000 μόρια και τα οποία είναι κάθε χρονιά το ένα τρίτο. Αυτό το τμήμα παιδιών είναι διαπιστωμένο 100% ότι έχει κοινή κοινωνική ταυτότητα. Αν ψάξει κανείς τα αποτελέσματα στο Λεκανοπέδιο, έχει διαπιστωθεί ότι είναι εντελώς διαφορετικές οι επιδόσεις για παράδειγμα στην Αγία Παρασκευή και το Κερατσίνι ή στο Αιγάλεω και τη Βούλα. Η αποτυχία έχει ταξικό προσδιορισμό και αυτό φαίνεται όταν κανείς ψάξει ποιος μπαίνει στο πανεπιστήμιο και ποιος στο ΤΕΙ. Είναι ξεκάθαρο ότι η είσοδος στα ΑΕΙ και ΤΕΙ φέρνει μεγάλα ποσοστά παιδιών από μεσαίες κοινωνικές κατηγορίες στις καλές σχολές, ενώ αντίθετα, στα ΤΕΙ και σε σχολές δεύτερης ταχύτητας, όπως το Πάντειο και η Θεολογική, συσσωρεύεται η εργατική τάξη, όση κατορθώνει να μπει και η ύπαιθρος. Αυτό διαπιστώθηκε και φέτος. Βέβαια τα τελευταία χρόνια φαίνεται καθαρά ότι τα θέματα εκπέμπουν ένα σήμα: Υπάρχουν θέματα που δεν είναι για όλους, αλλά για όσους έχουν μορφωτικές κοινωνικές αποσκευές και γι’ αυτούς που έχουν να πληρώσουν από πολύ νωρίς φροντιστηριακά στέγαστρα. Αυτό φάνηκε και φέτος, από το γεγονός ότι υπήρχαν θέματα που δεν μπορούσε κανείς να τα αντιμετωπίσει αν περιοριζόταν στο σχολείο. Ήταν θέματα που απαιτούσαν φροντιστηριακό εμβολιασμό.

– Όλο το εκπαιδευτικό σύστημα λοιπόν κινείται γύρω από τις πανελλήνιες εξετάσεις;

 – Κάθε χρόνο γίνεται μια δημόσια συζήτηση για τις πανελλήνιες εξετάσεις και μιλάμε για επιτυχόντες και αποτυχόντες. Από αυτή την εικόνα κρύβεται ότι υπάρχει μια γκρίζα ζώνη στο σχολείο, 7-8 χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο που δεν έχουν δυνατότητα ούτε καν να πάρουν μέρος στις εξετάσεις. Ενώ έχουν περάσει 37 χρόνια από τότε που έγινε υποχρεωτική η εννιάχρονη εκπαίδευση τα παιδιά αυτά δεν τελειώνουν ούτε καν το Γυμνάσιο. Αυτό το κομμάτι εξαφανίζεται στατιστικά. Και εδώ ο χαρακτήρας είναι ταξικός. Και να μη βλέπαμε τα επαγγέλματα των γονέων, γνωρίζουμε πού εντοπίζεται αυτή η διαρροή: Εκεί που είναι θεριεμένη η ανεργία, στις αγροτικές περιοχές, στις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου.

– Οι δηλώσεις προτίμησης των μαθητών αντανακλούν κάποιες προσδοκίες για το μέλλον. Πώς διαμορφώνονται αυτές οι προσδοκίες σήμερα;

– Η οικονομική κρίση έχει θίξει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και ορισμένα από αυτά υποχωρούν σχολικά. Μεγαλώνει το κομμάτι των παιδιών που για να το πούμε σχηματικά κάθονται στο τελευταίο θρανίο και δεν έχουν πλέον κίνητρο και δυνατότητα να κάνουν παρατεταμένες σπουδές ή σπουδές εκτός του τόπου μόνιμης κατοικίας. Το κυριότερο όμως είναι ότι είναι ψαλιδισμένες περισσότερο από ποτέ οι προσδοκίες. Πριν 30 χρόνια θριάμβευαν σχολικά και οι λαϊκές τάξεις, γιατί υπήρχε το κίνητρο να ξεφύγει κανείς από τη μιζέρια μέσω της πανεπιστημιακής σχολής. Και επίσης πριν 30 χρόνια υπήρχε μια Αριστερά που σε επίπεδο κοινωνικό φώτιζε με την πολιτικοποίηση τους μαθητές. Σήμερα αυτά βρίσκονται σε υποχώρηση και αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα από τις λαϊκές τάξεις, να αισθάνονται ξένα από την προσδοκία να μπουν στα πανεπιστήμια.

(περισσότερα…)

Η ΝΙΚΑΙΑ γνωρίζει από προσφυγιά.ΕΞΩ οι φασίστες από τη γειτονιά

Ιουλίου 6, 2012

Σήμερα το απόγευμα η Νίκαια βροντοφώναξε ΟΧΙ στους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής!

Πάνω από 2000 ντόπιοι και μετανάστες δώσαμε βροντερό παρόν στην πλατεία Αγ.Νικολάου κι ενωμένοι διατρανώσαμε την απόφαση μας να μην επιτρέψουμε στους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής να αλώσουν την πόλη μας. Στην πορεία συμμετείχαν η πακιστανική κοινότητα, η Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”, η ΚΕΕΡΦΑ, η Ανταρσυα, ο Σύριζα, αλλά και άλλες συλλογικότητες και αντιρατσιστές που δεν θέλουν η Νίκαια να μετατραπεί σε Άγιο Παντελεήμονα. Παρών ήταν και ο πρώην δήμαρχος Νίκαιας, Στέλιος Μπενετάτος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του ΚΚΕ “Δημοκρατική Ενότητα”.

Η πορεία ξεκίνησε με πολύ παλμό από την πλατεία του Αγ.Νικολάου, πέρασε από την οδό Λαοδικείας, από το αστυνομικό τμήμα Νίκαιας και κατέληξε πάλι στην πλατεία του Αγ.Νικολάου ….Δεν σταματαμε όμως εδώ, συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, γιατί η Νίκαια γνωρίζει από προσφυγιά κι έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος στο ναζισμό. Είναι γι’αυτό ανεπίτερεπτο οι νοσταλγοί του χίτλερ να διατηρούν γραφεία στη γειτονιά μας!

Venceremos!

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό Νίκαιας – Κορυδαλλού”

κυριακάτικο σχολείο μεταναστών

http://www.anarhogatoulis.blogspot.gr/

Βιβλίο: »Στρατολογημένοι στο Λονδίνο»- Ο μυστικός πόλεμος κατά του απαρτχάιντ

Ιουλίου 6, 2012

   

London Recruits – The Secret War Against Apartheid

 Authors: Edited by Ken Keable (CPB) with an introduction by Ronnie Kasrils (SACP) and a foreword by Pallo Jordan (ANC

Published By:The Merlin Press Ltd,UK
 

Η ιστορία μιας βαλίτσας

Ιουλίου 6, 2012

Μια άγνωστη σελίδα διεθνιστικής αλληλεγγύης

 στα χρόνια του απαρτχάιντ

Η βαλίτσα που βλέπετε στη φωτογραφία δεν είναι συνηθισμένη, αλλά είναι μια από τις δεκάδες που χρησιμοποιήθηκαν στην τετραετία 1967-1971 από ένα δίκτυο Βρετανών κομμουνιστών που έκαναν αντιστασιακή δουλειά στη Νότια Αφρική, στην πιο άγρια εποχή του απαρτχάιντ, καθώς ο Νέλσον Μαντέλα και όλοι οι ηγέτες του κινήματος ήταν φυλακή. Ένα εκατομμύριο προκηρύξεις κατά του ρατσιστικού καθεστώτος του και υπέρ του ΑΝC (Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο) μπήκαν παράνομα στη χώρα και για την είσοδό τους χρησιμοποιήθηκαν βαλίτσες με διπλό πάτο σαν την εικονιζόμενη.

Στην ομάδα αυτή συμμετείχαν ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί, ένας τηλεφωνητής, ένας ναυτικός και αρκετοί φοιτητές του London School of Economics. Όλοι τους έκαναν συχνά ταξίδια τη Νότια Αφρική και λόγω του λευκού του δέρματος ήταν υπεράνω υποψίας. Άλλοι παρίσταναν τους τουρίστες, άλλοι τους νεόνυμφους που έκαναν ταξίδι μέλιτος, άλλοι πόζαραν σαν νεαροί φιλόδοξοι Άγγλοι που αναζητούσαν επαγγελματικές ευκαιρίες –και όλοι τους ήταν ευπρόσδεκτοι στη χώρα, καθώς το καθεστώς ήθελε να δείξει ότι είναι κομμάτι του δυτικού κόσμου. Ένας από αυτούς έγραψε το 2005 για εκείνες τις επιχειρήσεις και η μαρτυρία του αποτέλεσε τη μαγιά για ένα βιβλίο στο οποίο 34 σύντροφοί του συνεισέφεραν και με τις δικές τους αφηγήσεις. Τίτλος του βιβλίου «Τhe London Recruits» (Στρατολογημένοι στο Λονδίνο).

Οι “αλληλέγγυοι” (σε ελεύθερη μετάφραση) δεν σκόρπιζαν μόνο προκηρύξεις, αλλά τοποθετούσαν και κασετόφωνα σε στρατηγικά σημεία (π.χ., σε αφετηρίες λεωφορείων που τα χρησιμοποιούσαν μαύροι επιβάτες) τα οποία μετέδιδαν ηχογραφημένα μηνύματα υπέρ του ANC και επαναστατικά τραγούδια από τη χορωδίατου ΑNC του Λονδίνου. Επίσης τοποθετούσαν βόμβες μικρής ισχύος, που η έκρηξή του συνοδευόταν από τη ρίψη φυλλαδίων που έγραφαν: “Το ΑNC λέει στον Φόρστερ [o τότε πρωθυπουργός] και στη συμμορία του: οι μέρες σας είναι μετρημένες. Θα πάρουμε πίσω τη χώρα μας”.

Οι νεαροί τότε Βρετανοί έδρασαν σε πέντε νοτιοαφρικανικές πόλεις, σε συνεργασία με παράνομα μέλη του ANC. Ένα από αυτά ήταν ο Έλληνας Άλεξ Μουμπάρης, που συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκισης, όμως ύστερα από εφτάμισι χρόνια κατάφερε να δραπετεύσει.

Το βιβλίο αυτό, όπως δηλώνει ο πρωτεργάτης του στον σημερινό Guardian, δεν είναι απλώς μια περιγραφή περιπετειών α λα Τζέιμς Μποντ. “Όλοι εμείς οι London Recruits θα μπορούσαμε να πούμε ότι το απαρτχάιντ δεν είναι σωστό, όμως η καταπολέμησή του δεν είναι δική μου δουλειά. Κανείς ωστόσο δεν το είπε. Κάθε μέρα που περνά ο κόσμος μας γίνεται όλο και πιο αλληλοσυνδεόμενος, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι ένα μακρινό πρόβλημα δεν είναι και δικό μας. Η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι σήμερα απαραίτητη όσο ποτέ, είτε πρόκειται για την Παλαιστίνη είτε για το λαό της Σαουδικής Αραβίας.

Εγκέφαλος της επιχείρησης ήταν ο Νοτιοαφρικανός Ρόνι Κάσριλς, που τότε ήταν φοιτητής στο LSE και αργότερα διετέλεσε υπουργός στην κυβέρνηση του Νέλσον Μαντέλα. Ο ίδιος σήμερα λέει: “Τα τέλη της δεκαετίας του ’60 ήταν η χειρότερη περίοδος του αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ. To παράνομο δίκτυο είχε τσακιστεί και ο λαός ήταν τρομοκρατημένος. Έπρεπε να στείλουμε ένα μήνυμα ελπίδας σε ό,τι είχε απομείνει από το κίνημα και στον νοτιοαφρικανικό λαό. Οι σύντροφοι από το Λονδίνο συμπλήρωσαν ένα κενό μέχρι το 1972, όταν το παράνομο δίκτυο αποκαταστάθηκε ξανά”.

Πέρασαν 40 και πλέον χρόνια για να έρθει στο φως αυτή η σελίδα της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Οι πρωταγωνιστές της είναι σήμερα εξηντάρηδες και εβδομηντάρηδες, όμως φαίνεται ότι δεν έχουν όλοι χάσει την επαναστατική τους φλόγα. Φαίνεται επίσης ότι και οι παλιές βαλίτσες με την εσωτερική χάρτινη ταπετσαρία έχουν ψυχή… Πάντως, οι δύο από τις πολλές που χρησιμοποιήθηκαν τότε θα γίνουν εκθέματα στο Μουσείο της Αντίστασης Κατά του Απαρτχάιντ στο Γιοχάνεσμπουργκ.

(περισσότερα…)

Το Ιστορικό Άλμα της Σύγχρονης Φυσικής

Ιουλίου 6, 2012


  Φως στα μυστήρια του Σύμπαντος

‘Θα ρωτήσει κανείς: Και ποια είναι η πρακτική αξία όλων αυτών; Οι φυσικοί θα του απαντήσουν αντερωτώντας: Ποιος μπορούσε να προβλέψει ποια ήταν η αξία των ηλεκτρικών πειραμάτων που έκανε, με κίνδυνο της ζωής του, ο Φραγκλίνος κρεμώντας κλειδιά στους χαρταετούς εν μέσω κεραυνών; ΄Η το ζεύγος Κιουρί, όταν πειραματιζόταν με τα μυστηριώδη υλικά που αργότερα θα ονομάζαμε ραδιενεργά; Ποιος μπορεί να μετρήσει και να κοστολογήσει, άραγε, την «αξία» ενός νεογέννητου παιδιού;»

Ιστορικό άλμα της σύγχρονης Φυσικής η πιθανή ανακάλυψη του μποζονίου Χιγκς που ανακοίνωσαν επιστήμονες του CERN

Δάκρυα χαράς, ζητωκραυγές, αγκαλιές, φιλιά, σαμπάνιες… Εικόνες που παραπέμπουν περισσότερο σε εκδηλωτικούς φιλάθλους παρά σε συγκρατημένους θετικούς επιστήμονες διαδραματίστηκαν χθες στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN), στη Γενεύη. Η ασυνήθιστη συναισθηματική έκρηξη ήταν απολύτως δικαιολογημένη: Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα πολύμηνων ερευνών 3.000 επιστημόνων, που εκτέλεσαν το πιο πολυδάπανο πείραμα στην Ιστορία, οι εκπρόσωποι του κέντρου ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα καινούργιο δομικό συστατικό της ύλης. Κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για το σωματίδιο που ακούει στο αλλόκοτο όνομα «μποζόνιο Χιγκς», και αν είναι έτσι θα πρόκειται για ένα μεγάλο άλμα της σύγχρονης Φυσικής, ανάλογης σημασίας με εκείνη που είχε για τη Βιολογία η ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA.

Η ύπαρξη του εν λόγω σωματιδίου είχε προβλεφθεί ήδη το 1964 από τον θεωρητικό φυσικό Πίτερ Χιγκς και άλλους συναδέλφους του. Παρών στο αμφιθέατρο του CERN, o 83χρονος πλέον Βρετανός επιστήμονας ευτύχησε να ζήσει αυτό που κατά 99,999% αποτέλεσε την πειραματική επιβεβαίωση της θεωρίας του. Αλλά τι είναι αυτό το μυστηριώδες σωματίδιο και προς τι η παγκόσμια συγκίνηση για την πιθανολογούμενη ανακάλυψή του;

Δύο κατηγορίες

Σύμφωνα με τη σύγχρονη Φυσική, όλες οι μορφές ύλης, από τα στοιχειώδη συστατικά των ατόμων μέχρι τους μακρινούς γαλαξίες, αποτελούνται από δύο κατηγορίες σωματιδίων: τα λεγόμενα «φερμιόνια» (προς τιμήν του Ιταλού φυσικού Φέρμι), σαν τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και τα νετρόνια, θεμελιώδεις λίθους της «συμπαγούς», ας το πούμε έτσι, ύλης· και τα «μποζόνια» (προς τιμήν του Ινδού φυσικομαθημτικού Μπόζε, συνεργάτη του Αϊνστάιν), σαν τα φωτόνια, που συνθέτουν το φως, φορείς των δυνάμεων που έλκουν ή απωθούν τα υλικά σωματίδια. Το μεγάλο όνειρο του Αϊνστάιν, στο οποίο αφιέρωσε (μάλλον ατελέσφορα) τα τελευταία 30 χρόνια της ζωής του ήταν να θεμελιώσει μια ενιαία φυσική θεωρία, η οποία θα εξηγούσε όλες τις δυνάμεις (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητικές, πυρηνικές) και όλα τα στοιχειώδη σωματίδια της ύλης. Τις επόμενες δεκαετίες, η συλλογική εργασία δεκάδων πρωτοπόρων φυσικών (Γκέλμαν, Βάινμπεργκ, Τσβάιγκ, Γκλάσοου, Σαλάμ, Νίμαν κ.ά.) κατάφερε να πλησιάσει το όνειρο του Αϊνστάιν με τη θεωρία που ακούει στο όνομα «Καθιερωμένο Πρότυπο» και φιλοδοξεί να περιγράψει με ενιαίο τρόπο όλες τις δυνάμεις της Φύσης, εκτός από την πάντα «ατίθαση» βαρύτητα.

Από τη δεκαετία του ’60 μέχρι το 2000, η ανακάλυψη σειράς στοιχειωδών σωματιδίων που προέβλεπε το Καθιερωμένο Πρότυπο (όπως των περίφημων «κουάρκ», δομικών λίθων των πρωτονίων και των νετρονίων) έδωσε στερεότητα σε αυτό το μεγαλοπρεπές θεωρητικό οικοδόμημα. Απέμενε ωστόσο το ασύλληπτο «μποζόνιο Χιγκς», αυτό που θα εξηγούσε τον τρόπο με τον οποίο τα σωματίδια αποκτούν τη μάζα τους. Ο πειραματικός εντοπισμός του απαιτούσε ένα πραγματικό τεχνολογικό θαύμα: Επρεπε να κατασκευαστεί ένας τεράστιος επιταχυντής, που θα οδηγούσε δέσμες σωματιδίων σε μετωπική σύγκρουση σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός. Υπερευαίσθητοι αισθητήρες θα έπρεπε να ανιχνεύσουν τα εκατομμύρια των μικροσκοπικών θραυσμάτων αυτής της σύγκρουσης -μικρογραφίας της Μεγάλης Εκρηξης που υποτίθεται ότι δημιούργησε το Σύμπαν- και, μέσα από τις χαοτικές τροχιές τους, να ανακαλύψει αυτό το μυστηριώδες σωματίδιο του κυρίου Χιγκς. Βελόνα στα άχυρα…

Αυτό ακριβώς το επίτευγμα ανακοίνωσαν ότι είναι πλέον πραγματικότητα οι επιστήμονες του CERN. ΄Η μάλλον περίπου αυτό. Τα πειραματικά δεδομένα καθιστούν βέβαιο ότι ανακάλυψαν όντως ένα καινούργιο σωματίδιο, με μάζα σαν κι αυτή που προβλέπει η θεωρία. Θα χρειαστούν ωστόσο κι άλλα πειράματα για να επιβεβαιωθεί ότι και οι υπόλοιπες ιδιότητές του είναι συμβατές με τη θεωρία του Χιγκς. Αν δεν συμβεί αυτό, μπορεί οι επιστήμονες να πουν αύριο… τόσο το καλύτερο! Θα έχουν βρει ένα άλλο σωματίδιο, που μπορεί να είναι το κλειδί για να εξιχνιάσουν άλλα μυστήρια της Φύσης, όπως η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια, που πιθανολογείται ότι καλύπτουν το 96% του Σύμπαντος.

(περισσότερα…)

Pappardelle Arrabbiata

Ιουλίου 6, 2012

Οργισμένος μακρύς και βαρετός λόγος.

Pappardella Arrabbiata

Συνεχίζω με συνταγές μαγειρικής σε περίοδο δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος.

Τσιγαρίζεις κρεμμύδι σε ελαιόλαδο.

Ετοιμάζεις την φρέσκια ψιλοκομμένη ντομάτα σου με δυόσμο, πεπερόνι κόκκινο καυτερό, αλάτι χονδρό θαλασσινό από τις αλυκές και λίγο κιμά από λαιμό χοιρινού.

Όταν λέμε «λίγο» εννοούμε μια φέτα αλεσμένο κρέας 1,5 ευρώ …δεν είναι για χόρταση.

Ρίχνεις την ντομάτα κλπ να σιγοβράζει και κάνεις ένα δροσερό ντους να φύγουν τα αλάτια από το μαυρισμένο σου κορμί.

Ακόμα το μυαλό σου είναι στα δροσερά νερά των Λιαπάδων και στα ηλιοκαμένα οπίσθια της χωριατοπούλας με το super string στα καυτά βοτσαλάκια.

Βάζεις την πετσετούλα σου βιαστικά και περιμένεις να μείνει η σάλτσα με το λάδι της.

Βάζεις τις Παπαρδέλες στην κατσαρόλα να βράσουν για επτά λεπτά.

Εάν είσαι επτανήσιος και έχεις χρόνο τις ανοίγεις μόνος σου (0,20 λεπτά).

Cutting pasta sheets

Εάν είσαι πρωτευουσιάνος και βιάζεσαι από συνήθεια, τις βρίσκεις ξερές σε ένα καλά ενημερωμένο σούπερ Μάρκετ (0,75 λεπτά).

Σερβίρεις σε ρηχή πιατέλα τις παπαρδέλες και την οργισμένη και βιαστική σου αραμπιάτα.

Γεμίζεις το ποτήρι σου με παγωμένο άσπρο κακοτρύγη που σούφερε ένας μπάτσος από τ΄ Άλεύκι γιατί «..σε πάει».

Συνολικό κόστος 2 ευρώ (μαζί με το ρεύμα).

Ξαπλώνεις το κορμάκι σου και ίσα να σε αγγίζει η άκρη του σεντονιού.

Η κουρτίνα κινείται νωχελικά από το ανεπαίσθητο μαιστράλι.

Σε παίρνει ο μεσημεριανός ύπνος

 

Πηγή: http://iltrovator.blogspot.gr/2012

Πρόλαβαν οι τράπεζες…

Ιουλίου 6, 2012