Αρχείο για Ιουλίου 26, 2012

Tο δράμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης της COSCO και το θαύμα του απεργιακού αγώνα των χαλυβουργών

Ιουλίου 26, 2012

Πηγή: http://protovouliapeiraios.blogspot.gr/

Ανάμεσα στα προκατασκευασμένα άρθρα εφημερίδων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας την προηγούμενη εβδομάδα αναπαράγοντας την επίθεση του Μάνεση και του κεφαλαίου απέναντι στην 9μηνη απεργία των εργατών στην Ελληνική Χαλυβουργία, εμφανίστηκε και ένα άρθρο που ενημέρωνε τους αναγνώστες για το θαύμα της COSCO σε παραλληλισμό με το δράμα των χαλυβουργών. Η εισαγωγή του άρθρου, είναι χαρακτηριστική:

«Στην ίδια γειτονιά της Αττικής, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, συνυπάρχουν δύο επιχειρήσεις που αποτυπώνουν τα δύο πρόσωπα της ελληνικής οικονομίας: από τη μια πλευρά, το οικονομικό επίτευγμα της κινέζικης Cosco στον Πειραιά, που δημιούργησε θέσεις εργασίας, και από την άλλη, ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στο ιστορικό εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος ελέω κρίσης αλλά και των… συνδικαλιστών.»

Για λόγους συντομίας ας μην αναφερθούμε στον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών που δίνουν μάχη με θεούς και δαίμονες αλλά ας πιάσουμε το θαύμα της COSCO που αποτελεί παράδειγμα προς αντιγραφή για νέους και παλιούς «επενδυτές».

Ποιο είναι το θαύμα της COSCO;

Πρώτο και μεγαλύτερο θαύμα είναι πως η επένδυση της COSCO και η δημιουργία κάποιων εκατοντάδων θέσεων εργασίας υπολείπονται κατά πολύ των 30.000 θέσεων εργασίας που χάθηκαν από ναυτιλιακές εταιρείες που έκλεισαν, από μικρές μεταφορικές εταιρείες που έβαλαν λουκέτο, από συσκευαστήρια που είδαν τον τζίρο τους να εξανεμίζεται.

Το μεγάλο θαύμα της COSCO αποτελείται από μικρά υποθαύματα που κάθε ένα από αυτά προσθέτει αίγλη στο καθεστώς της σύγχρονης δουλείας. Το υπόδειγμα της επένδυσης του κινέζικου μονοπωλίου έχει καθαρογραφεί πάνω σε σύμβαση εργασίας που περιλαμβάνει τους εξής όρους:

  • · Κάθε εργαζόμενος προσλαμβάνεται ως ανειδίκευτος εργάτης… διότι είναι πιο φτηνός.
  • · Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου… διότι ο εργαζόμενος δεν έχει ζωή.
  • · Η υπέρβαση του ωραρίου μεταφράζεται ως οικειοθελής προσφορά… διότι η απλήρωτη εργασία είναι 2 φορές κέρδος.
  • · Η αμοιβή είναι 40 ευρώ την ημέρα μαζί με τα επιδόματα, τις πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία, τις αργίες και τα εκτός έδρας. Στην αμοιβή επίσης περιλαμβάνονται και όλες οι κρατήσεις, εισφορές, φόροι κλπ Οι εργαζόμενοι αν και με ημερομίσθιο, πληρώνονται την τελευταία ημέρα του μήνα.
  • · Η εταιρεία έχει δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης, αν παραβιαστεί ένας όρος ή ο εργαζόμενος απουσιάσει χωρίς άδεια 3 ημέρες, σε διάστημα ενός έτους. Αλίμονο δηλαδή στον εργάτη που θα απεργήσει..
  • · Σε περίπτωση ασθένειας του εργαζομένου, η εταιρεία δικαιούται να ελέγχει με γιατρό της δικής της επιλογής τον ασθενή.
  • · Ο εργαζόμενος αναλαμβάνει έναντι της εταιρείας την υποχρέωση πίστης, δηλαδή δεσμεύεται με όρους μαφίας να μη λέει κουβέντα σε κανέναν για τα όσα συμβαίνουν στο χώρο της δουλειάς του.
  • · Για αρκετούς εργαζόμενους υπάρχει καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας, με αποδοχές 300 – 400 ευρώ. Οι συμβάσεις είναι ημερήσιες και γίνονται μέσω εταιρείας που έχει συσταθεί γι’ αυτό το σκοπό και μέσω πέντε υπεργολάβων.
  • · Το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων είναι επινοικιασμένοι στη θυγατρική της COSCO, την ΣΕΠ, από την εταιρεία «Διακίνηση ΑΕ», θυγατρική της κατασκευαστικής εταιρείας ΕΛΓΕΚΑ.

(περισσότερα…)

Με 15 δις δίνουν τη χαριστική βολή στη χώρα!

Ιουλίου 26, 2012

Κάποτε θά’ρθουν

Αντί για φωτογραφία ένα video από http://ergatikosagwnas.gr

Ένα παλιό υπέροχο τραγούδι σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και ερμηνεία του αξέχαστου Παύλου Σιδηρόπουλου προσαρμοσμένο στην Ελλάδα του Σήμερα με τη ματιά του «Εργατικού Αγώνα».

Η αναδιαπραγμάτευση καθώς και οι δεσμεύσεις για καμία μείωση στους μισθούς και τις συντάξεις ανήκουν πλέον στην σφαίρα της προεκλογικής μυθοπλασίας της τρικομματικής «τρόικας εσωτερικού».

 Πηγή: ΙΣΚΡΑ

ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ-ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ-ΠΡΟΝΟΙΑΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ! ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΕ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ- ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!

ΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ!

Σε εξέλιξη βρίσκεται από τις 10.00 το πρωί της Τετάρτης η συνάντηση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα με τους επικεφαλής του κλιμακίου της τρόικας, Πόουλ Τόμσεν (ΔΝΤ), Ματίας Μορς (ΕΕ) και Κλάους Μαζούχ (ΕΚΤ).

Σε συσκέψεις ως αργά χθες το βράδυ «κλείδωσε» το πλαίσιο κατευθύνσεων των περικοπών 11,5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014 καθώς και τα μέτρα για το φετινό Προϋπολογισμό, ύψους 3 δισ. ευρώ. Το πλαίσιο θα τεθεί υπόψη της τρόικας ενώ θα ενημερωθούν και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Συγκεκριμένα στις 14.00 έχει προγραμματιστεί η σύσκεψη του πρωθυπουργού, Αντ. Σαμαρά με τους άλλους δύο πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση, Ευ. Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη, ενώ, το απόγευμα στις 17.30 ο Αντ. Σαμαράς θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο οποίος επισκέπτεται έπειτα από πολύ καιρό την Αθήνα.

Από την πλευρά της τρόικας τα τεχνικά κλιμάκια συνέχισαν την Τετάρτη την εξέταση στο υπουργείο Οικονομικών (Νίκης) και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Οι Τόμσεν και Μαζούχ θα παρουσιάσουν τις δικές τους προτάσεις ενώ αναμένεται ότι θα απορρίψουν ορισμένα μέτρα της ελληνικής πλευράς.

Ο μέχρι τώρα σχεδιασμός για τις συναντήσεις της τρόικας περιλαμβάνει ραντεβού ως και την 31η Ιουλίου. Εκτός απρόοπτου οι επικεφαλής θα αποχωρήσουν την Τετάρτη και θα επιστρέψουν πιθανότατα μετά τον Δεκαπενταύγουστο με στόχο ,να ολοκληρώσουν από κοινού με την τρικομματική κυβέρνηση, το σχέδιο καταστροφής και λεηλασίας, στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εξετάζει σειρά σεναρίων μεταξύ των οποίων και η επιβολή πλαφόν στις συντάξεις για ποσά άνω των 2.000 ευρώ (κύρια και επικουρική).

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα τεθούν σύμφωνα με πληροφορίες και προτάσεις για:

  • Μείωση 5% σε όλες τις κύριες συντάξεις από 1.000 έως 1.400 ευρώ.
  • Μείωση 10% σε όλες τις συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.400 ευρώ.
  • Επιβολή πλαφόν ανώτατης σύνταξης μεταξύ 2.000 και 2.200 ευρώ.

Στη λίστα των μέτρων που βρίσκονται στο τραπέζι περιλαμβάνονται επίσης: περιορισμός της λίστας των δικαιούχων για προνοιακά επιδόματα, περικοπή στις δαπάνες των ασφαλιστικών ταμείων, περικοπή εφάπαξ, μείωση φαρμακευτικής δαπάνης, κλείσιμο – συγχωνεύσεις οργανισμών και νοσοκομείων, ισοδύναμα μέτρα για τις απολύσεις (1 πρόσληψη για κάθε 10 αποχωρήσεις, μη ανανέωση συμβάσεων), μείωση μισθών και επιδομάτων στις ΔΕΚΟ, ακόμη και επιβολή διδάκτρων στους «αιώνιους φοιτητές».

(περισσότερα…)

Οι λέξεις του χρήματος και των νομισμάτων-Nίκος Σαραντάκος

Ιουλίου 26, 2012

Οι λέξεις του χρήματος και των νομισμάτων, ξανά

 Πηγή:sarant 

Το καλοκαίρι είχα πει ότι θα βάζω και επαναλήψεις, δηλαδή παλιότερα άρθρα του ιστολογίου, ιδίως όσα είχαν δημοσιευτεί τον πρώτο καιρό, που δεν είχαμε ακόμα τόσο πολλούς επισκέπτες, κι έτσι δεν είναι και πολύ γνωστά. Το άρθρο που θα διαβάσετε σήμερα, το είχα δημοσιεύσει την πρώτη βδομάδα ζωής του ιστολογίου και στη συνέχεια το συμπεριέλαβα και στο βιβλίο μου “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία“, οπότε είναι κατάλληλο για επανάληψη ύστερα από τόσον καιρό. Βέβαια, όσην ώρα ετοιμάζω το άρθρο, έχω ένα φριχτό ντεζαβούδι, ότι δηλαδή το έχω ήδη δημοσιέψει δεύτερη φορά στο ιστολόγιο, παρόλο που έκανα πεντέξι αναζητήσεις χωρίς να επιβεβαιωθεί η υποψία μου. Τι να πω, ίσως να οφείλεται στο ότι το άρθρο έχει αναδημοσιευτεί σε πολλούς άλλους ιστότοπους, ακόμα και πρόσφατα. (Κάποια κομμάτια, το ξέρω, τα έχω χρησιμοποιήσει σε άλλα άρθρα, αλλά μόνο κομμάτια). Τέλος πάντων, αν το έχετε ξαναδιαβάσει ζητάω συγνώμη.

Λεφτά, νομίσματα, μονέδα, όβολα, παράδες, γρόσια, άσπρα, πεκούνια, τάλιρα, φράγκα, μπικικίνια, ψιλά, μαρούλια, χαρτί, μαλλί, μπαγιόκο

Γραμμένο καθώς είναι σε καιρούς οικονομικής κρίσης, το σημερινό μας σημείωμα θα ασχοληθεί με τον κόσμο του χρήματος και των νομισμάτων. Εννοείται ότι θα κάνουμε διερεύνηση γλωσσική, αν και πρέπει να προειδοποιήσω ότι το θέμα είναι απέραντο, τόσο εκτενές που εύκολα θα μπορούσε να γραφτεί σχετικό βιβλίο.

Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη χρήμα σήμαινε αρχικά κάτι που χρησιμοποιεί ή χρειάζεται κάποιος, και προέρχεται από το απρόσωπο ρήμα «χρη». Κι επειδή τα χρειαζούμενα που έχει κάποιος απαρτίζουν την κινητή περιουσία του, γρήγορα η λέξη «χρήματα» πήρε τη σημασία τη σημερινή· όμως, είχε επίσης και τη σημασία «πράγματα». Έτσι, όταν ο Πρωταγόρας (μέσω Πλάτωνα) λέει «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» εννοεί ότι ο άνθρωπος είναι κριτήριο των πάντων, όταν όμως ο Δημοσθένης φώναζε στην εκκλησία του δήμου: «δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστι γενέσθαι των δεόντων» δεν εννοούσε βέβαια τα πράγματα, ούτε τα χρειώδη, αλλά ειδικώς εννοούσε τα χρήματα: τα λεφτά, τα νομίσματα, τη μονέδα, τα όβολα, τους παράδες, τα γρόσια, τα άσπρα, τα πεκούνια· τα τάλιρα, τα φράγκα, τα μπικικίνια, τα ψιλά, το μαρούλι, το χαρτί, το μαλλί, το μπαγιόκο· τα καπίκια, τα μπακίρια, το καύσιμο, το μπερντέ, τα γκαφρά, για να κάνουμε μια κάθε άλλο παρά εξαντλητική καταγραφή διάφορων ονομασιών -και ελπίζω να μη με θεωρήσετε ασεβή που κόλλησα πλάι στους αρχαίους μας προγόνους τις αργκοτικές ονομασίες της τρέχουσας επικαιρότητας, που ασφαλώς μερικές θα αποδειχτούν εφήμερες και θα ξεχαστούν σε μερικές δεκαετίες, όπως έχει σχεδόν ξεχαστεί σήμερα ο «μπαμπακόσπορος» τον οποίο απαιτούσαν οι ήρωες των Χαλασοχώρηδων του Παπαδιαμάντη για να πουλήσουν την ψήφο τους.

Μια από τις επίκαιρες λέξεις του χρήματος εδώ και μερικά χρόνια είναι αναμφίβολα η  τράπεζα αφού σε όλο τον κόσμο οι τραπεζίτες ζήτησαν και πήραν απίστευτα ποσά, που ψηλώνει ο νους σαν κάθεσαι να τα λογαριάσεις. Ας δούμε λοιπόν την ιστορία της λέξης. Η λέξη τράπεζα ήταν στα αρχαία τετράπεζα, από τα τέσσερα πόδια που έχει το τραπέζι, αλλά η πρώτη συλλαβή σίγησε κι έπεσε· αυτό το φαινόμενο λέγεται «απλολογία», κι όταν έχει συμβεί πριν από καμιά τριανταριά αιώνες το θεωρούμε ιερό και μεγαλειώδες, αλλά όταν γίνεται μπροστά στα μάτια μας και ακούμε κάποιον πιτσιρικά να λέει «περιβαντολόγος» μας φαίνεται ένδειξη έσχατης γλωσσικής παρακμής.

Τέλος πάντων, τράπεζα ήταν το τραπέζι, και από την ειδική σημασία του τραπεζιού του αργυραμοιβού, του σαράφη, η λέξη τράπεζα πήρε τη σημασία του πιστωτικού ιδρύματος, ήδη από τα αρχαία. Ωστόσο, η λέξη δεν πέρασε στις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες: όταν ο εγγλέζος λέει trapezist δεν εννοεί τον τραπεζίτη αλλά ένα είδος ακροβάτη. Είδος ακροβάτη είναι και ο σαλτιμπάγκος και κατά σύμπτωση, η λέξη που χρησιμοποιούν οι περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες για την τράπεζα, bank δηλαδή στα αγγλικά, ετυμολογείται όπως κι ο σαλτιμπάγκος από την παλιά ιταλική banca, που ήταν επίσης το τραπέζι του αργυραμοιβού, και είναι απώτερης γερμανικής αρχής. Αυτή η μπάνκα ήρθε και στα μέρη μας, κι έναν καιρό τα χαρτονομίσματα (τραπεζογραμμάτια) τα λέγαμε μπανκανότες και τον τραπεζίτη μπανκέρη, αλλά τώρα οι δάνειες λέξεις υποχώρησαν, όπως συμβαίνει πάντα σε όρους με θεσμική, ας πούμε, χρήση, κι έτσι η μπάνκα σήμερα διατηρείται μόνο στη χαρτοπαιξία.

(περισσότερα…)

Σπύρος Μαρκέτος: Αυτοί ή εμείς;

Ιουλίου 26, 2012

Πηγή: www.ilesxi.wordpress.com/

Η εκλογική απογείωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε, ακατανόητα, έκπληξη. Πώς εμφανίστηκε και πού πηγαίνει το νεοναζιστικό κόμμα, που μέσα σε μερικούς μήνες πέρασε από το 0,3 στο 7%; Εκφράζει πρόσκαιρες εθνικές παραξενιές, ή αποτυπώνει μια πανευρωπαϊκή τάση; Ήρθε για να μείνει; Μια σύντομη απάντηση στο τελευταίο ερώτημα θα ήταν πως μεγάλο μέρος από αυτές τις ψήφους είναι ψήφοι διαμαρτυρίας, δεν είναι τυχαίο όμως ότι δόθηκαν σ’ ένα φασιστικό κόμμα, και αν η αριστερά δεν κινητοποιηθεί εγκαίρως θα βρεθεί αντιμέτωπη μ’ ένα αληθινό φασιστικό κίνημα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Για να καταλάβουμε γιατί ήρθε στο προσκήνιο ο φασισμός πρέπει πρώτα πρώτα να κοιτάξουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι προσπάθειες των διάφορων Μιχαλολιάκων δεν είχαν φέρει αποτέλεσμα. Σήμερα βρήκαν απήχηση επειδή η πραγματικότητα προσώρας τους ευνοεί. Είναι πλέον χρήσιμοι στους ισχυρούς. Το πλέγμα εξουσίας στη χώρα μας εξαπέλυσε έναν αμείλικτο κοινωνικό πόλεμο. Ξέροντας ότι δεν μπορεί να κερδίσει σε συνθήκες δημοκρατίας, στήνει ένα μαζικό κίνημα, τη Χρυσή Αυγή, για να συντρίψει την αριστερά, την οποία δεν μπορεί να νικήσει το επίσημο κράτος. Οι γραβατωμένοι εγκληματίες που μας κυβερνούν σήμερα κάνοντας τα αντίθετα απ’ όσα υπόσχονταν χτες, οι ίδιοι που μέσα σε μια βδομάδα ξέχασαν την πολυδιαφημισμένη αναδιαπραγμάτευση του Μνημόνιου, φοβούνται ότι θα τούς διώξει ο δρόμος, και θέλουν τους χρυσαυγίτες ανάμεσα στον λαό και τα ελικόπτερα.

Ποιά είναι η ευρύτερη εικόνα, η ιστορική προοπτική της τραγωδίας που ζούμε; Με πρόσχημα το χρέος,[1] μεγάλες καπιταλιστικές εταιρείες αρπάζουν τον εθνικό πλούτο, δηλαδή όλα όσα έφτιαξαν γενιές και γενιές προγόνων μας, τις δημόσιες επιχειρήσεις, τις υποδομές και τους φυσικούς πόρους της χώρας. Συνάμα ισοπεδώνουν το κόστος της εργασίας, καταστρέφουν τις συντάξεις και τους στοιχειώδεις θεσμούς πρόνοιας που είχαν φτιαχτεί ως τώρα, κλείνουν σχολεία και νοσοκομεία, ξεπουλούν λιμάνια και διαλύουν πανεπιστήμια. Θέλουν στο εξής να εργαζόμαστε, όσες και όσοι δεν μεταναστεύσουμε αλλού, με μισθούς πείνας, ώστε οι ίδιες ν’ αποσπούν μεγαλύτερα κέρδη από την εκμετάλλευση του πλούτου που ως τώρα ήταν όλων μας, αλλά τώρα τον θέλουν δικό τους. Κάνοντάς μας φτωχούς γίνονται πλουσιότεροι, και το καπιταλιστικό σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί.

Οι ίδιες εταιρείες, με τους ίδιους πάντοτε καθοδηγητές -ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα- έχουν φέρει την ίδια κόλαση σε δεκάδες χώρες από τη δεκαετία του 1980 ως τώρα. Στη δική τους γλώσσα, την ονομάζουν ‘δομική προσαρμογή’.[2]  Με μαρξιστικούς όρους, προωθούν την πρωταρχική συσσώρευση, δηλαδή μια μορφή ληστρικής απόσπασης κεφαλαίου, ώστε να μειωθεί το κόστος της εργασίας και τελικά, αυτό ελπίζουν, να ξαναγίνει κερδοφόρος ο καπιταλισμός.[3] Ουσιαστικά προσπαθούν να δώσουν απάντηση στην κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, η οποία σοβεί από τη δεκαετία του 1970. Αλλού επιβάλλουν το σχέδιό τους, αλλού αποτυχαίνουν. Στοχαστές του διαμετρήματος του Ιμμάνουελ Βαλλερστάιν και του Ντέηβιντ Χάρβεϋ εκτιμούν πως τελικά, συνολικά, θα αποτύχουν.[4] Για να πάρουν τη χώρα μας, όπου ο λαός αντιστέκεται, χρειάζονται τη βοήθεια του φασισμού. Ενός μαζικού κινήματος δηλαδή, που κλέβει τις οργανωτικές τεχνικές της αριστεράς και χρησιμοποιεί διαστρεβλωμένα τα συνθήματά της, προσπαθώντας να διασπάσει το λαό και να σώσει τον καπιταλισμό.

Στις συνθήκες αυτές, της πρωταρχικής συσσώρευσης, κάποιοι που φοβούνται να συγκρουστούν με τους ισχυρούς, κι επομένως δεν έλκονται από την αριστερά, εκτιμούν ότι θα διασωθούν κανιβαλίζοντας τους πιο αδύνατους. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να στηρίξουν τον φασισμό. Όχι πάντοτε· μόνον όσο θεωρούν πως τούτη η πολιτική επιλογή του κανιβαλισμού δεν έχει προσωπικό κόστος. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό για τους φασίστες να δείχνουν πάντοτε πως προστατεύονται από το κράτος, πως χτυπούν όποιον θέλουν, και γενικά πως έχουν δύναμη στον δημόσιο χώρο. Όσο η αριστερά τους αφήνει να προβάλλουν τούτη την εικόνα, χάνει. Αν κινητοποιήσει εγκαίρως τον κόσμο εναντίον τους, και τους διώξει από το δρόμο, κερδίζει. Το παιχνίδι λοιπόν δεν παίζεται στο επίπεδο των ιδεών, αφού ο φασισμός δεν στηρίζεται σε ιδέες, αλλά στη μαζική κινητοποίηση και στο δρόμο, ή και στον έλεγχο του κράτους τελικά. Αυτό και μόνον αυτό διδάσκει η ιστορική εμπειρία· αν κανείς έχει υπόψη του έστω κι ένα αντίθετο παράδειγμα, ας το καταθέσει.

(περισσότερα…)

Οι τελικές εκτιμήσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για τα εκλογικά αποτελέσματα και οι εξηγήσεις που δεν δόθηκαν

Ιουλίου 26, 2012

 

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Διαβάζοντας την απόφαση της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ της 9/7 που περιλαμβάνει τις τελικές εκτιμήσεις για τα εκλογικά αποτελέσματα της 6/5 και 17/6 και συγκρίνοντας με αυτή που εκδόθηκε την επομένη των εκλογών δημιουργείται η εντύπωση από πρώτη άποψη και από μια πρόχειρη και επιδερμική ματιά, ότι ο αναβρασμός στις κομματικές οργανώσεις του Κ.Κ.Ε. και η αγανάκτηση των κομμουνιστών έφεραν ένα ορισμένο αποτέλεσμα. Ότι επιτέλους η ηγεσία του κόμματος αποφάσισε να πει κάτι περισσότερο από τα συνήθη τετριμμένα.

Πράγματι οι δύο αποφάσεις δεν είναι ίδιες. Το ζητούμενο όμως είναι πόση διαφορά έχουν οι εκτιμήσεις που περιέχει η δεύτερη ανακοίνωση, η τελική και κυρίως αν πράγματι είναι σε αντιστοιχία με τη μεγάλη εκλογική ήττα του Κ.Κ.Ε., αν ανιχνεύει ικανοποιητικά τα αποτελέσματα και δίνει τις αιτίες που τα διαμόρφωσαν, αν με βάση αυτή το Κ.Κ.Ε. βγαίνει περισσότερο σοφό και εξοπλισμένο για να παλέψει και να ανακτήσει καταρχήν τα απολεσθέντα, ψήφους, επιρροή και αξιοπιστία;

Η απόφαση αφού περιγράφει πλευρές των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, τις αντικειμενικές συνθήκες, τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων κ.λπ. περνάει στους υποκειμενικούς παράγοντες που αφορούν πρωτίστως το Κ.Κ.Ε., οι οποίες συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αποτελέσματος. Με δύο λόγια αναφέρει ότι η γενική πολιτική γραμμή του κόμματος με την οποία δόθηκε η εκλογική μάχη ήταν σωστή, ανταποκρίνονταν στο χαρακτήρα της κρίσης και της διεξόδου που είχε ανάγκη ο λαός. Πρόβλημα ήταν, αναφέρει, ότι η ΚΕ δεν εντόπισε έγκαιρα τη μεγάλη αποδυνάμωση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ., που οδήγησαν στην εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό και τις ψήφους του Κ.Κ.Ε. Όσον αφορά στις αδυναμίες της δουλειάς του ΚΚΕ που επηρέασαν αρνητικά το αποτέλεσμα αναφέρει τις μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στη δράση για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την αδυναμία για την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, καθώς επίσης τα προβλήματα της κομματικής οικοδόμησης. Αναφέρεται επίσης στις μεγάλες καθυστερήσεις και τα προβλήματα στη δουλειά στη νεολαία, στους πολύ αδύνατους δεσμούς του κόμματος με τους φίλους και τους οπαδούς του και στις αδυναμίες της προπαγάνδας του. Σε αυτά περιορίζεται η εξέταση της ΚΕ.

Θα τα πάρουμε με τη σειρά

Ερχόμαστε στη βασική εκτίμηση: Σωστή η πολιτική γραμμή, αλλά δεν εκτιμήθηκε σωστά η συντριβή του δικομματισμού. Η γενική πολιτική γραμμή είναι γνωστή, προτάσσουμε τους στρατηγικούς στόχους του κόμματος, τη λαϊκή εξουσία και το πρόγραμμα του σοσιαλισμού, υποβαθμίζοντας τα ζητήματα που θέτει η συγκυρία, την προστασία του λαού από την επίθεση του κεφαλαίου και την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου. Αυτό λοιπόν γενική πολιτική γραμμή ήταν σωστή κατά την απόφαση.

Πάρα πολλές φορές το Κ.Κ.Ε. έχει πει και ορθά, ότι η άρχουσα τάξη επεξεργάζεται διάφορα κυβερνητικά σενάρια κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά, ώστε σε κάθε περίπτωση και σε κάθε εξέλιξη να μπορέσει να εγκλωβίσει τη δυσαρέσκεια του λαού. Πολλές φορές έχει δώσει και πιο αναλυτικές περιγραφές. Άρα το Κ.Κ.Ε. ήταν υποψιασμένο για τις εξελίξεις, τι μπορούσε να επακολουθήσει. Είναι δύσκολο να δεχθεί κανείς έτσι απλά ότι η ΚΕ δεν κατάλαβε τίποτε και αιφνιδιάστηκε. Αυτό θέλει μια σοβαρή εξήγηση. Η ανικανότητα ή η ολιγωρία της ΚΕ δεν είναι εξήγηση. Στην τεράστια μείωση των δύο κομμάτων οδήγησε το μνημόνιο και γενικότερα η επίθεση του κεφαλαίου στις λαϊκές κατακτήσεις και τα δικαιώματα. Αυτό σε μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενο και ορατό. Το αίτημα για μέτρα ανακούφισης ήταν εξαιρετικά πιεστικό. Το αντιλαμβάνονταν όλοι. Η όλη εξέλιξη το προηγούμενο διάστημα, το επίπεδο των αγώνων, η συνείδηση, οι διαθέσεις και η συμπεριφορά των εργαζομένων, τα αποτελέσματα σε πολλούς τομείς και οι δείκτες με βάση τους οποίους κρίνουμε τις διαθέσεις των εργαζομένων και την πορεία των πραγμάτων (αποτελέσματα αρχαιρεσιών εργατικών σωματείων, μικρομεσαίων, φοιτητών, πορεία κομματικής οικοδόμησης κλπ) δεν έδειχναν κάτι διαφορετικό, ουσιαστική ανάκαμψη του Κ.Κ.Ε. Κατά ποια λογική το εκλογικό αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό και η φυγή από τα κόμματα του δικομματισμού θα ενίσχυε προνομιακά η σε μεγάλο βαθμό το Κ.Κ.Ε.;

Έχει ενδιαφέρον ο τρόπος που η απόφαση βλέπει την αντιμετώπιση των απωλειών του κόμματος. Τη βλέπει ως εντοπισμό τους, αλλά οι κομματικές οργανώσεις δεν την επιβεβαίωναν σε τέτοια τουλάχιστον έκταση, αναφέρει η απόφαση. Δηλαδή με δύο λόγια την έβλεπε ως εντοπισμό των ψηφοφόρων και των οικογενειών που αποστασιοποιούνται από το Κ.Κ.Ε. και ετοιμάζονται να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ με σκοπό οι οργανώσεις και τα μέλη του κόμματος να τους μεταπείσουν. Αν είναι δυνατόν. Η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου δεν είναι δυνατόν να γίνει με ατομικές συζητήσεις, αλλά παρεμβαίνοντας στους πολιτικούς παράγοντες που διαμορφώνουν αυτό το ρεύμα. Δεν είναι θέμα δηλαδή των κομματικών μελών, αλλά δράσης της ηγεσίας του κόμματος. Αυτό όμως απαιτεί αλλαγή γραμμής και η ΚΕ θεωρεί τη γραμμή της ορθή.

(περισσότερα…)