Συρία: «Ο αντάρτικος στρατός; Είναι απλώς μια συμμορία ξένων»-Ρόμπερτ Φισκ

Ο βετεράνος ανταποκριτής στη Μέση Ανατολή παρουσιάζει την εκδοχή των κυβερνητικών δυνάμεων για τη μάχη που καταστρέφει το Χαλέπι( Aleppo), μια από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου

εφημ ΑΥΓΗ

Ο νικηφόρος στρατός; Υπήρχαν ίχνη από σφαίρες σε όλα τα αρχαία πέτρινα σοκάκια, σπασμένα παράθυρα και τρύπες από σφαίρες στη μία πλευρά του τζαμιού Sharaf όπου κάποιος πυροβολούσε από τον μιναρέ. Ένας ελεύθερος σκοπευτής ακόμη πυροβολούσε 150 μέτρα μακριά ό,τι απέμεινε από περισσότερους από 100 αντάρτες που είχαν σχεδόν περικυκλώσει την 4.000 ετών ακρόπολη στο Χαλέπι.

«Δεν θα το πιστέψεις» μου είπε όλο ενθουσιασμό ο ταγματάρχης Σομάρ. «Ένας από τους αιχμαλώτους μας μου είπε: ‘Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως η Παλαιστίνη ήταν τόσο όμορφη’. Νόμιζε πως βρισκόταν στην Παλαιστίνη για να πολεμήσει τους Ισραηλινούς!».

Αν το πιστεύω αυτό; Είναι βέβαιο πως οι μαχητές που μπούκαραν στους υπέροχους παλιούς δρόμους δυτικά της μεγάλης ακρόπολης ήταν από κάθε πλευρά ένα ετερόκλητο πλήθος. Τα συνθήματα «Είμαστε οι Ταξιαρχίες του 1980», της χρονιάς δηλαδή που η ανάδειξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας απείλησε την αυτοκρατορία του πατέρα του Σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ, του Χάφεζ, είναι ακόμη στους τοίχους των ξενοδοχείων και των καταστημάτων ασημικών των Σύρων – Αρμενίων.

Ένας 51χρονος γαλονάς μου έδωσε μία από τις αυτοσχέδιες χειροβομβίδες που κατέστρεψαν το δάπεδο του τζαμιού Sharaf. Πρόκειται για μια αφράτη ασφάλεια που προεξέχει στην κορφή ενός όγκου από θραύσματα περιτυλιγμένα σε άσπρο πλαστικό και καλυμμένα από μαύρη κολλητική ταινία.

Μέσα στο τζαμί υπήρχαν σφαίρες, άδεια κουτιά από τυρί, γόπες από τσιγάρα και τα χαλιά του τζαμιού σε ντάνες για να κοιμούνται οι αντάρτες. Η μάχη μέχρι τότε είχε διαρκέσει 24 ώρες. Ένα βλήμα είχε σφηνωθεί στη βοσνιακού τύπου ταφόπλακα που ήταν θαμμένος ένας μουσουλμάνος ιμάμης, χαραγμένο πάνω στην ταφόπλακα ήταν ένα όμορφο τουρμπάν.

Τα αρχεία του τζαμιού -λίστες πιστών, παράπονα, το Κοράνι και λογιστικά έγγραφα- ήταν πεταμένα σε ένα δωμάτιο που φαίνεται πως είχε αποτελέσει τον τελευταίο οχυρό αρκετών ανδρών. Υπήρχε λίγο αίμα. Περίπου 10 με 15 από τους υπερασπιστές -όλοι Σύροι- παραδόθηκαν αφού τους προσφέρθηκε έλεος αν άφηναν τα όπλα τους. Το είδος του ελέους δεν μας αποκαλύφθηκε βέβαια.

Οι Σύροι στρατιώτες ήταν συνεπαρμένοι αλλά παραδέχτηκαν την τρομερή λύπη τους για την καταστροφή μιας πόλης της οποίας η ιστορία είναι παγκόσμια κληρονομιά και τώρα έχει καταστραφεί από ρουκέτες και βλήματα. Οι υψηλόβαθμοι κουνούσαν τα κεφάλια τους όταν μας οδήγησαν στα κλονισμένα πια τείχη της ακρόπολης. «Οι τρομοκράτες προσπάθησαν να πάρουν τον έλεγχο της ακρόπολης πριν από 20 ημέρες από τους στρατιώτες μας που την υπερασπίζονταν» είπε ο ταγματάρχης Σομάρ. «Γέμισαν φιάλες οξυγόνου με εκρηκτικά -300 κιλά- και τους πυροδότησαν στην πρώτη είσοδο πάνω από την τάφρο».

Αλίμονο, το έκαναν. Η τεράστια μεσαιωνική πύλη από σίδερο και ξύλο, διακοσμημένη με μεντεσέδες και στηρίγματα -ένα αμυντικό έργο 700 ετών- έχει κυριολεκτικά γίνει κομμάτια. Σκαρφάλωσαν πάνω σε καρβουνιασμένα ξύλα και κομμάτια πέτρας που είχαν σκαλισμένα λόγια από το Κοράνι. Εκατοντάδες τρύπες από σφαίρες έχουν σημαδέψει τη σκαλισμένη πέτρα της εσωτερικής πύλης. Από κάτω βρήκα ένα τανκ Τ72, η κάνη του οποίου είχε λυγίσει από τη σφαίρα ενός ελεύθερου σκοπευτή. «Ήμουν μέσα εκείνη την ώρα» είπε ο οδηγός του άρματος μάχης. «Μπαμ! Κι όμως το άρμα μου ακόμη δούλευε».

Να λοιπόν η επίσημη κάρτα αποτελεσμάτων της μάχης για την κατάληψη της ανατολικής πλευράς της παλιάς πόλης του Χαλεπιού, μιας σύγκρουσης που έλαβε χώρα σε στενά δρομάκια και χλομούς πέτρινους τοίχους που μαινόταν μέχρι χθες το απόγευμα, η ρωγμή κάθε αντάρτικης σφαίρας απαντιόταν από πυρά διαρκείας από τα αυτόματα των στρατιωτών του ταγματάρχη Σομάρ.

Όσο ο κλοιός έσφιγγε γύρω από τους αντάρτες από δύο μεριές -30 αντάρτες ή μέλη του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» ή «ξένοι μαχητές»- σκοτώθηκαν, ενώ υπήρξε και ένας αδιευκρίνιστος αριθμός τραυματιών. Σύμφωνα με τον στρατηγό του ταγματάρχη Σομάρ, τον Σαμπέρ, οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις είχαν μόνο οκτώ τραυματίες. Συνάντησα τους τρεις από αυτούς, ο ένας εκ των οποίων ήταν ένας 51χρονος ο οποίος αρνήθηκε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο.

Μεγάλο μέρος του οπλισμού των ανταρτών το είχαν μαζέψει οι άντρες της υπηρεσίας πληροφοριών, της Mukhbarat, πριν φτάσουμε: μας είπαν ότι ανάμεσα στα όπλα υπήρχαν τρία τυφέκια ελεύθερου σκοπευτή σε ΝΑΤΟϊκό διαμέτρημα, ένας όλμος, οκτώ αυστριακά αυτόματα αλλά και διάφορα καλάσνικοφ, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν κλαπεί από αυτομολήσαντες στρατιώτες.

Γυναίκες και παιδιά σκοτώθηκαν στο Χαλέπι

Αλλά το σοκ από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τώρα τα πεδία μάχης, οι σφυροκοπημένοι δρόμοι σε ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ξεπερνά το θέμα του εξοπλισμού της κάθε πλευράς. Το να πατάς πάνω σε σπασμένες πέτρες και γυαλιά με τον συριακό στρατό να έχει περικυκλώσει κάθε μίλι της παλιάς πόλης, ενός τόπου όλο μουσεία και τζαμιά -με τους υπέροχους μιναρέδες της Germaya Omayadd να υψώνονται δίπλα στο χθεσινό πεδίο μάχης- αποτελεί θέμα απεριόριστης θλίψης.

Πολλοί από τους στρατιώτες, που ενθαρρύνθηκαν να μου μιλήσουν ακόμη και αν έπρεπε να γονατίζουν στα στενά δρομάκια με τις σφαίρες να ξεφτίζουν τους τοίχους, έκαναν λόγο για το πόσο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τόσοι «ξένοι μαχητές» βρίσκονται στο Χαλέπι. «Το Χαλέπι έχει πέντε εκατομμύρια κατοίκους» μου είπε κάποιος. «Αν ο εχθρός είναι τόσο σίγουρος πως θα νικήσει σε αυτή τη μάχη, τότε σίγουρα δεν υπάρχει λόγος να φέρουν αυτούς τους ξένους να συμμετέχουν, θα χάσουν».

Ο ταγματάρχης Σομάρ, που μιλούσε άριστα αγγλικά, καταλάβαινε πολύ καλά και την πολιτική διάσταση. «Τα σύνορά μας με την Τουρκία είναι μεγάλο πρόβλημα» παραδέχθηκε. «Τα σύνορα πρέπει να κλείσουν. Το κλείσιμο των συνόρων θα πρέπει να οργανωθεί από τις δύο κυβερνήσεις. Η τουρκική κυβέρνηση όμως είναι από την μεριά του εχθρού. Ο Ερντογάν είναι εναντίον της Συρίας». Βέβαια, τον ρώτησα για τη θρησκεία του, ένα ερώτημα που αυτές τις μέρες στη θρησκεία κρύβει δηλητήριο και αθωότητα. Ο Σομάρ, του οποίου ο πατέρας ήταν general και η μητέρα του δασκάλα και που εξασκεί τα αγγλικά του διαβάζοντας μυθιστορήματα του Dan Brown είναι τόσο εύστροφος σαν ξυράφι. «Δεν έχει σημασία του πού γεννιέσαι ή το πού πιστεύεις» είπε. «Σημασία έχει τι έχεις στο κεφάλι σου. Το Ισλάμ προέρχεται από αυτή την περιοχή, οι Χριστιανοί το ίδιο, οι Εβραίοι επίσης. Γι’ αυτό και είναι καθήκον μας να την προστατεύσουμε».

Αρκετοί στρατιώτες πίστευαν πως οι αντάρτες προσπαθούσαν να αλλαξοπιστήσουν τους χριστιανούς του Χαλεπιού -τους «ήσυχους ανθρώπους», όλο τους αποκαλούσαν- και υπάρχει και μια πολύ δημοφιλής ιστορία ενός χριστιανού μαγαζάτορα τον οποίο υποχρέωσαν να φορέσει μουσουλμανική περιβολή και να ανακοινώσει τη μετατροπή του σε μουσουλμάνο μπροστά σε μια κάμερα. Αλλά στις εμπόλεμες πόλεις βρίσκεις και ομιλητικούς στρατιώτες.

Ένας από τους άνδρες που ανακατέλαβαν της είσοδο της ακρόπολης ήταν ο Αμπούλ Φιντάρ, περιβόητος γιατί περπάτησε στο Χαλέπι, την Παλμύρα και τη Δαμασκό επί δέκα μέρες στο ξεκίνημα της σύγκρουσης πέρυσι για να μιλήσει για την αναγκαιότητα της ειρήνης. Ο πρόεδρος, περιττό να το πούμε, τον χαιρέτισε ένθερμα στον τελικό προορισμό του.

Και μετά ήταν ο λοχίας Μαχμούντ Νταβούντ από τη Χάμα, που συμμετείχε στις μάχες της Χάμα, της Χομς, της Τζεμπέλ Ζαουί και της Ιντλίμπ. «Θέλω να μου πάρει ένας δημοσιογράφος συνέντευξη» ανακοίνωσε -και βέβαια έγινε. «Είμαστε πολύ στενοχωρημένοι για τους αμάχους της περιοχής» είπε. «Ζούσαν ειρηνικά πριν. Τους υποσχόμαστε ως στρατιώτες πως θα διασφαλίσουμε την επιστροφή στην καλή ζωή που είχαν ακόμη κι αν χάσουμε τη δική μας».

Δεν αναφέρει όλους όσοι σκοτώθηκαν από τα πυρά των στρατιωτών ή από τη «shabiha» (παρακρατικοί) ή τις χιλιάδες που έχουν βασανιστεί στην περιοχή. Ο Νταβούντ έχει μια αρραβωνιαστικιά που τη λένε Χανάν και σπουδάζει Γαλλική Φιλολογία στη Λαττάκεια, ο πατέρας του είναι δάσκαλος και λέει πως θέλει «να υπηρετήσει την πατρίδα του».

Όμως δεν μπορούμε να διώξουμε την σκέψη πως ο πρωταρχικός σκοπός ανδρών όπως ο λοχίας Νταβούντ -και όλων των στρατιωτών εδώ- δεν ήταν, βέβαια, να απελευθερώσουν το Χαλέπι, αλλά τα κατειλημμένα ύψη του Γκολάν, δίπλα στο χώμα που οι «τζιχάντ» προφανώς θεωρούσαν πως απελευθέρωναν χθες -μέχρι που ανακάλυψαν πως το Χαλέπι δεν είναι η Ιερουσαλήμ.

Δημοσιεύτηκε στον «Independent» την Πέμπτη στις 23 Αυγούστου 2012. Μετάφραση: Αναστασία Γιάμαλη

 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=709384

 

Παλαιότερη δημοσίευση στο  ΒΗΜΑ

Ο βρετανός δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ σε παλαιότερη συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι εκφράζει τις απόψεις του για το μεσανατολικό ζήτημα, με αφορμή την έκδοση στα γαλλικά του τελευταίου του βιβλίου «Ο μεγάλος πόλεμος για τον πολιτισμό: Η κατάκτηση της Μέσης Ανατολής»

Σταματήστε να διαβάζετε οθόνες, ανοίξτε ένα βιβλίο!

Με επαγγελματική εμπειρία τεσσάρων δεκαετιών, ο 63χρονος βρετανός πολεμικός ανταποκριτής επικρίνει τους δημοσιογράφους που παίρνουν ένα αεροπλάνο έχοντας τυπώσει λίγες σελίδες από το Ιnternet και πηγαίνουν να καλύψουν ένα θέμα. Ιδίως όταν πρόκειται για μια σύρραξη με ρίζες στην Ιστορία. «Δεν πιστεύω στο Ιnternet, πιστεύω στα βιβλία και στα αρχεία τα οποία δεν με έχουν απογοητεύσει ακόμη. Το Ιnternet περιέχει πολλά λανθασμένα στοιχεία. Σταματήστε να διαβάζετε οθόνες, ανοίξτε ένα βιβλίο!» τονίζει.

Η συνέντευξη στην Τάνια Μποζανίνου

 «Και η πιο απλή ιστορική αλήθεια δεν μετράει πια»

Ρόμπερτ Φισκ, κορυφαίος αρθρογράφος του βρετανικού «Ιndependent» και επί 34 χρόνια ανταποκριτής στη Μέση Ανατολή, είναι ένας αεικίνητος άνθρωπος. Την περασμένη εβδομάδα τον πέτυχα στο Πακιστάν, όπου πήρε συνέντευξη από τον Χαφίζ Μοχάμεντ Σαΐντ, που θεωρείται υπεύθυνος για τις βομβιστικές επιθέσεις στη Βομβάη. Ηταν ο πρώτος δυτικός δημοσιογράφος που το κατάφερε, ύστερα από πολύ κόπο, όπως ομολογεί στο τηλέφωνο. Δεν είναι όμως περίεργο, καθώς ο κ. Φισκ είναι ο μόνος Δυτικός που έχει πάρει τρεις φορές συνέντευξη από τον Οσάμα μπιν Λάντεν

Τελικά μου μίλησε τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης από τον Καναδά. Σε λίγες ημέρες θα πάει στη Μαλαισία. Νωρίτερα ήταν στο Ισραήλ, στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, επέστρεψε για μία εβδομάδα στη Βηρυτό, που είναι η μόνιμη κατοικία του από το 1976, και σ΄ έναν μήνα θα πάει στο Αφγανιστάν. «Τα ταξίδια,αν και εξοντωτικά,βοηθούν διότι παίρνεις μια πολύ καλή ιδέα για τις ιστορικές εξελίξεις» λέει. 

Το «φερόμενο ως μακελειό» 

Ο 63χρονος πολυβραβευμένος δημοσιογράφος θεωρεί πλεονέκτημα το ότι ζει στη Μέση Ανατολή. «Δεν λες το “φερόμενο ως μακελειό” στη Σάμπρα και στη Σατίλα όταν ήσουν εκεί και μέτρησες τα πτώματα» συμπληρώνει. Την έκφραση «φερόμενο ως μακελειό» για την εν ψυχρώ δολοφονία 1.000 και πλέον Παλαιστινίων στους δύο αυτούς προσφυγικούς καταυλισμούς στον Λίβανο τη διάβασε τις προάλλες. «Εχουμε χάσει τη μνήμη μας.Φερόμενο; Μα σκαρφάλωνα πάνω σε πτώματα! Ακόμη και η πιο απλή ιστορική αλήθεια δεν μετράει πια. Αυτό είναι σύγχρονο πρόβλημα, δεν υπήρχε πριν από 30 χρόνιαόταν πήγα στη Μέση Ανατολή». Η επιλογή των λέξεων είναι συχνά πονηρή. «Διάβαζα σήμερα ότι η Ανατολική Ιερουσαλήμ είναι αμφισβητούμενη. Δεν είναι, δεν ανήκει στο Ισραήλ, είναι κατεχόμενη» λέει. 

Ο Ρόμπερτ Φισκ περνάει συχνά από την Αθήνα στα ταξίδια του από και προς τη Βηρυτό. Καμιά φορά μένει λίγες ημέρες. Επισκέπτεται πάντα τον Παρθενώνα και τα μουσεία.«Ξαναδιάβασα πρόσφατα τον Θουκυδίδη. Είναι σημαντικό να τον δια βάσεις αν θες να καταλάβεις τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και ιδίως τους πολέμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ» λέει. 

«Πρωτοβουλίες όπως το Free Gaza Μovement είναι αποτελεσματικές;» τον ρωτώ.«Θαυμάζω τους ακτιβιστές που πηγαίνουν στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη και ενίοτεσκοτώνονται για να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου στην αδικία που διαπράττεται εκεί. Το πετυχαίνουν,ο κόσμος προσέχει,αλλά δεν κάνει τίποτε» λέει. 

Χρειάζεται κάτι περισσότερο από αυτό. «Το 1996 ένα ισραηλινό Απάτσι εκτόξευσε δύο πυραύλους εναντίον ασθενοφόρου στον Νότιο Λίβανο. Εγώ επέβαινα σε αυτοκίνητοακριβώς μπροστά. Σκοτώθηκαν δύο γυναίκες και τρία παιδιά. Οι Ισραηλινοί ισχυρίστηκαν ότι η Χεζμπολάχ το ανατίναξε. Οι “Νew Υork Τimes” ακολούθησαν αυτή τη γραμμή. Εγώ μάζεψα όλα τα κομμάτια του πυραύλου, βρήκα τον κωδικό και τον κατασκευαστή. Ηταν η Βoeing. Γιατί όλοι όσοι έχουν πληγεί από αμερικανικό πύραυλο δεν προσλαμβάνουν δικηγόρο για να μηνύσουν την Βoeing ή τη Lockheed Μartin που τον κατασκεύασε στις ΗΠΑ; Υπάρχουν καλοί δικηγόροι στη Νέα Υόρκη που θα αναλάμβαναν την υπόθεση αφιλοκερδώς ή αμειβόμενοι με ποσοστό από την αποζημίωση. Θα μπορούσαν οι εταιρείες όπλων να αντέξουν τα εκατοντάδες εκατομμύρια των αποζημιώσεων; Γιατί δεν τις μηνύουν;» αναρωτιέται. 

Ο Μπλερ; Χα χα! 

Οσο για τον Τόνι Μπλερ, η άποψή του δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη. «Αν είναι ο Μπλερ κατάλληλος για απεσταλμένος στη Μέση Ανατολή; Χα χα! Είναι ο χειρότεροςπρωθυπουργός στην ιστορία της Βρετανίας, ο πιο ανειλικρινής, δυσάρεστος, παραδόπιστος,ψευτοθρησκευόμενος άνθρωπος. Αποτελεί δείγμα απόλυτης αρρώστιας της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας το ότι επέτρεψαν σε τούτη τη μετριότητα να πάρει τη θέση. Είναι σαν πρωταπριλιάτικο αστείο,όμως με ένα μείγμα φρίκης και υστερικού γέλιου αντιλαμβάνεσαιότι είναι αλήθεια. Ο Τόνι Μπλερ έχει ένα Ιδρυμα για την Πίστη. Αραγε ο Θεός δεν του δίνει καμιά συμβουλή; Δεν του λέει “Τόνι, συγγνώμη, η εισβολή στο Ιράκ δεν είναι τόσο καλή ιδέα”; Αλλά μάλλον δίνει ο ίδιος συμβουλές στον Θεό! Είναι επικίνδυνος». 

Η Παλαιστίνη είναι χαμένη υπόθεση 

«Δεν νομίζω ότι θα λυθεί το Παλαιστινιακό. Οι Ισραηλινοί δεν σκοπεύουν να το λύσουν και ο αμερικανός πρόεδρος δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Η Παλαιστίνη μάλλον έχει χαθεί. Προσφάτως παρομοίασα τον ανταποκριτή του “Ιndependent” στην Ιερουσαλήμ με γιατρό:από τους δύο ασθενείς του,ο ένας, η Παλαιστίνη,νομίζει ότι είναι κράτος αλλά δεν είναι και ο άλλος δεν πιστεύει ότι θα επιζήσει ως κράτος, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι θα επιζήσει». 

Σταματήστε να διαβάζετε οθόνες, ανοίξτε ένα βιβλίο! 

Με επαγγελματική εμπειρία τεσσάρων δεκαετών, ο 63χρονος βρετανός πολεμικός ανταποκριτής επικρίνει τους δημοσιογράφους που παίρνουν ένα αεροπλάνο έχοντας τυπώσει λίγες σελίδες από το Ιnternet και πηγαίνουν να καλύψουν ένα θέμα. Ιδίως όταν πρόκειται για μια σύρραξη με ρίζες στην Ιστορία. «Δεν πιστεύω στο Ιnternet, πιστεύω στα βιβλία και στα αρχεία τα οποία δεν με έχουν απογοητεύσει ακόμη. Το Ιnternet περιέχει πολλά λανθασμένα στοιχεία. Σταματήστε να διαβάζετε οθόνες, ανοίξτε ένα βιβλίο!» τονίζει.

Η Μικρασιατική Καταστροφή άφησε κόμπλεξ κατωτερότητας 

– Θέλω να ρωτήσω κάτι για την Ελλάδα… «Για την οικονομική κρίση;». – Ναι. «Μισώ τους δημοσιογράφους που μιλούν για θέματα που δεν γνωρίζουν. Εγώ μπορώ να μιλήσω για τον ελληνικό εμφύλιο ή για την Ελλάδα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σπούδασα Κλασική Ιστορία, ρωμαϊκή, όχι ελληνική. Πιστεύω ότι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής πολιτικής χρονολογείται από τον ελληνικό επεκτατισμό στη δεκαετία του ΄20, αναφέρομαι στην εισβολή στη Μικρά Ασία. Αυτό άφησε στην Ελλάδα ένα κόμπλεξ κατωτερότητας. Οσο για την οικονομική κρίση, όλες οι χώρες που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση τείνουν να τη δικαιώνουν. Η Ιστορία υπήρξε σκληρή προς την Ελλάδα. Γι΄ αυτό ίσως συνέχεια ανατρέχετε στην ίδια παλαιά ελίτ, ο τωρινός πρωθυπουργός σας είναι μέλος της». 

Η «Wall Street Journal» έγραψε ότι μου αξίζει να σκοτωθώ… 

«Φοβήθηκα το 2001, όταν μου επιτέθηκε μια ομάδα Αφγανών σε ένα χωριό του Πακιστάν στα σύνορα με το Αφγανιστάν. 

Είχαν μόλις χάσει τις οικογένειές τους σε μια αμερικανική επίθεση από Β-52. 

Αρκετές εφημερίδες, ιδίως η “Wall Street Journal”, απέφυγαν να αναφέρουν αυτό το γεγονός όταν έγραψαν για την επίθεση που δέχθηκα. Οταν δήλωσα ότι αν ήμουν Αφγανός που πονούσε για τον χαμό της οικογένειάς του μάλλον θα είχα κάνει το ίδιο στον Ρόμπερτ Φισκ, η “Wall Street Journal” δημοσίευσε ένα καταδικαστικό άρθρο. Ελεγε ότι ήμουν έναςαριστεριστής που μου άξιζε αυτό που έπαθα, που παραλίγο να σκοτωνόμουν». 

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=322644

Explore posts in the same categories: Κόσμος

Ετικέτες: , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: