Η προπαγάνδα περί των «δύο άκρων» και το άκρο του Μνημονίου

Εφημ.ΑΥΓΗ 23/09/2012

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Πόλυ ΚΡΗΜΝΙΩΤΗ

«Από την παράταξή μας ξεπήδησε ένας στοχαστής που έλεγε ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Δεν ξέρω κανέναν που να υποστηρίζει ότι ο καπιταλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Στα καπιταλιστικά λογιστήρια η δημοκρατία δεν έχει ανοιγμένη μερίδα. Ο ιστορικός αναθεωρητισμός έχει».

Όταν ο Άγγελος Ελεφάντης έγραφε τα παραπάνω, αναφερόμενος στην εξίσωση του κομμουνισμού με τον ναζισμό, πόσοι άραγε φαντάζονταν ότι θα έρθει η ώρα που θα βρεθούμε ξανά στο ίδιο έργο θεατές;

Γνωστοί τηλεσχολιαστές, αρθρογράφοι, διανοούμενοι και πολιτικοί τροφοδοτούν το τελευταίο διάστημα τη συζήτηση για τα άκρα εισάγοντας στον δημόσιο διάλογο μια ακόμα εκδοχή της θεωρίας που οι ρίζες της μπορούν να ανιχνευτούν στον ιστορικό αναθεωρητισμό. Μήπως, όμως, απασφαλίζουν παράλληλα και μια βραδυφλεγή βόμβα; Στη συνθήκη της βαθιάς και πολυεπίπεδης κρίσης που βιώνουμε, η θεωρία της συνάντησης των άκρων εύκολα βρίσκει ευήκοα ώτα σε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Το να εξομοιώνεις το τσεκούρι της Χρυσής Αυγής με την κινηματική δράση και τους κοινωνικούς αγώνες είναι μια βολική συνθήκη για τον καθώς πρέπει πολίτη που, ενώ πλήττεται βαθιά, ωθείται να περιορίσει τη διαμαρτυρία του στα ελάχιστα εκατοστά ενός αναμμένου ρεσό. Η κυβέρνηση αλλά και οι οργανικοί διανοούμενοι του συστήματος μπορούν, από τη μεριά τους, να ελπίζουν στη διαμόρφωση συνθηκών που θα τους επιτρέπουν να κοιμούνται τον ύπνο… του δικαίου. Για πόσο άραγε;

Ίσως θα ήταν αφελές να θεωρήσουμε ότι οι ενορχηστρωτές αυτής της μονοφωνικής συγχορδίας αγνοούν τους κινδύνους που κρύβει η θεωρία τους. Θα ήταν άραγε εξίσου αφελές να αναρωτηθούμε αν οι νότες αυτής της συγχορδίας, εκτός από έναν τόπο και μια κοινωνία, είναι ικανές να πυρπολήσουν και την παρτιτούρα από την οποία προέρχονται;

Με αυτές τις σκέψεις για τη συζήτηση που τόσο ύπουλα εντάχθηκε, εσχάτως, στον δημόσιο λόγο και με στόχο να διασαφηνιστούν οι αιτίες αλλά και οι κίνδυνοι που δημιουργεί, απευθυνθήκαμε στον ιστορικό, πρόεδρο των ΑΣΚΙ Σπύρο Ασδραχά, τον καθηγητή πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μιχάλη Σπουρδαλάκη, τον καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιώργο Φαράκλα, τον καθηγητή Οικονομίας της Εργασίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Απόστολο Δεδουσόπουλο και τον ποιητή Γιώργο Μπλάνα.

Με ένα κλικ

Διαβάστε τι γράφουν

Σπ. Ασδραχάς ιστορικός,

Μ. Σπουρδαλάκης καθ. Πολιτικής Επιστήμης,

Γ. Φαράκλας καθ. Πολιτικής Φιλοσοφίας

Α. Δεδουσόπουλος καθ. Οικονομίας της Εργασίας,

Γ. Μπλάνας ποιητής

Επίσης στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ γράφουν για τον νεοφασισμό και το αντιφασιστικό μέτωπο:

Π. Βόγλης, ιστορικός, Κ. Δοξιάδης και Μ. Κουζέλης, καθ. Κοινωνικής Θεωρίας

Explore posts in the same categories: Δημοκρατία, Ιδεολογική πάλη

Ετικέτες: , , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: