Αρχείο για 27 Οκτωβρίου, 2012

Ιστορικές και σύγχρονες εκφάνσεις του ναζισμού

27 Οκτωβρίου, 2012

Δημήτρης Ψαρράς

Πολυμέρης Βόγλης

Πηγή:http://www.aformi.gr/

Από την εκδήλωση που διοργάνωσε η Επιτροπή για την υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας στις 23/10/2012.

»Aς κτίσουμε επειγόντως τις γέφυρες» – Αλέκος Αλαβάνος

27 Οκτωβρίου, 2012

Πηγή:το ΜΕΤΩΠΟ

Αρθρο στη εφημερίδα »Εργατική Αλληλεγγύη»

Θέτετε το ερώτημά σας με ένα δίλημμα. Και πραγματικά σε εποχές πολέμων, οικονομικών καταστροφών, διάλυσης ή κλονισμού αυτοκρατοριών (όχι μόνο με την ιστορική, πολιτική αλλά και με τη σημερινή έννοια των υπερεθνικών καπιταλιστικών ολοκληρώσεων) οι λαοί βρίσκονται μπροστά σε καταλυτικά διλήμματα, τα οποία δεν μπορούσαν μαζικά να τα φαντασθούν πριν μικρό χρονικό διάστημα, σπάζουν τη ρουτίνα που έφερνε κι ένα είδος ασφάλειας, προκαλούν σε πάρα πολλούς «σοκ και δέος».

Τα διλήμματα αυτά, στις εποχές κρίσης, έχουν ιστορικές διαστάσεις, αφού αφορούν στη συντήρηση ή την κατάλυση κεντρικών και πολύχρονων επιλογών στη στρατηγική της άρχουσας τάξης. Την ίδια στιγμή όμως από ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, που έχει διαρρήξει τις πολιτικές και ιδεολογικές του κληρονομιές και τη θρησκευτική του αφοσίωση σε αυτές, που βρίσκεται σε ιδεολογικό χάος και συναισθηματική σύγχυση κάτω από τις ριπές των διαλυτικών ρυθμίσεων για τη ζωή του, προσλαμβάνουν ένα πολύ απλό, καθημερινό και κατεπείγοντα χαρακτήρα. Στην τσαρική Ρωσία, για παράδειγμα, κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ήταν του τύπου «ο γιος μου νεκρός στα χαρακώματα του μετώπου με τον πόλεμο ή στο σπίτι με την ειρήνη;» ή «η γη για πάντα στους κουλάκους ή στην αγροτιά;».

Αν οι δυνάμεις οι οποίες πρωτοπορούν και πρωταγωνιστούν για τις επαναστατικού χαρακτήρα αλλαγές δεν επικοινωνήσουν με αυτά τα πολύ απλά, αλλά ακόμα περισσότερο αληθινά και δραματικά διλήμματα του «απλού λαού», αν οι ρίζες της πολιτικής τους δεν πάρουν χυμούς από ακριβώς αυτή τη βαθιά αγωνία για το αύριο της κοινωνίας, τότε η πολιτική και οι ιδέες τους κινδυνεύουν να μείνουν μετέωρες.

Κι όχι μόνο. Ακριβώς επειδή τα διλήμματα για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους έχουν αυτή τη διάσταση χρονικής και πρακτικής αμεσότητας, είναι εύκολο να ενσωματώνονται σε μη πραγματικά διλήμματα από διάφορες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, που όταν εμπράκτως αποδειχθεί η πλαστότητά τους το μεγάλο κακό ήδη έχει γίνει. Γιατί σήμερα, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει χώρος για «φιλολαϊκό καπιταλισμό».

(περισσότερα…)

Κώδωνας κινδύνου για όλη τη Ριζοσπαστική Αριστερά!

27 Οκτωβρίου, 2012

Πηγή: ΙSKRA

Του ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ

Το οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο της Ελλάδας καθίσταται όλο και πιο σκοτεινό.

Η χώρα έχει περιέλθει σε οριακό σημείο με το πακέτο των 14 δισ. να την οδηγεί στην άβυσσο και την κυβερνητική κοινοπραξία σε σχεδόν βέβαιη κατάρρευση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο αμέσως επόμενο διάστημα, ίσως και των λίγων επόμενων μηνών, θα είναι κατά πάσαν πιθανότητα στην κυβέρνηση, το θέλουν ή δεν το θέλουν οι κύκλοι του κατεστημένου.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΑΝΤΙΞΟΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ

Θα έχουμε, όμως, μια κυβέρνηση της Αριστεράς, σε μια μικρή χώρα, χωρίς μεγάλο μέρος, ίσως το μεγαλύτερο, αυτών που τη ψηφίσαν να είναι αριστεροί, χωρίς αντίστοιχο των περιστάσεων εργατικό – λαϊκό κίνημα και ακόμα χειρότερα χωρίς ευνοϊκό, το αντίθετο άκρως δυσμενή, ευρωπαϊκό και διεθνή συσχετισμό δυνάμεων.

Μα, τότε, θα αναρωτηθούν εύλογα πολλοί, τι νόημα έχει να διεκδικηθεί η κυβέρνηση;

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά, ενώπιον αυτών των δυσμενών καταστάσεων, αναδιπλωθούν και δεν τολμήσουν, παρά τις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, να διεκδικήσουν και να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες τότε είναι καταδικασμένοι στην περιθωριοποίηση και τον αφανισμό, ενώ ο τόπος θα εισέλθει σε ανυπολόγιστες περιπέτειες και εκτροπές.

Οι ιστορικές προκλήσεις έρχονται συνήθως χωρίς προειδοποίηση και χωρίς να έχουν προκατασκευάσει τις συνθήκες για την εύκολη λύση των πολιτικών αινιγμάτων.

Τα προβλήματα, όμως, για μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ – Αριστεράς δεν είναι μόνο αυτά, όσο πελώρια και αν είναι.

(περισσότερα…)

Έτσι θα γίνουμε αποικία της ΕΕ! – Γιώργος Δελαστίκ

27 Οκτωβρίου, 2012

Εφημ ΠΡΙΝ

Ανατριχιαστικό κυριολεκτικά είναι το έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ για την μετατροπή της Ελλάδας σε άθλια αποικία του Βερολίνου και της ΕΕ, το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος .’’Εξωτερικά διαχειριζόμενος λογαριασμός καταπιστεύματος’’ είναι ο τίτλος του πρώτου θέματος που βάζουν οι Γερμανοί, όπου  ‘’καταπίστευμα’’ στη νομική γλώσσα είναι περιουσιακό στοιχείο που μεταβιβάζει κανείς σε κάποιον άλλο με σκοπό τη διασφάλιση απαιτήσεών του. Με άλλα λόγια, σε απλά ελληνικά, η ελληνική κυβέρνηση μεταβιβάζει τη διαχείριση αυτού του δεσμευμένου λογαριασμού στους ευρωπαίους δανειστές.

Ο ελληνικός λαός θα φορτώνεται με δάνεια, αλλά τα λεφτά των δανείων δεν θα τα παίρνει να τα διαχειριστεί η ελληνική κυβέρνηση. Θα τα διαχειρίζονται μόνοι τους και όπως θέλουν  … οι δανειστές!!!Τινάζοντας στον αέρα όλα τα προπαγανδιστικά ψέματα των κυβερνήσεων των γερμανοτσολιάδων που μας κυβερνούν, το έγγραφο τονίζει ότι η ενίσχυση του ελέγχου αυτού του λογαριασμού γίνεται ‘’για να διασφαλιστεί ότι οι πόροι του προγράμματος χρησιμοποιούνται μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους’’. Ούτε ένα ευρώ δηλαδή από τα χρήματα των δανείων που τα μνημόνια φορτώνουν στους Έλληνες δεν θα πηγαίνει για μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ή άλλα έξοδα του ελληνικού κράτους, όπως λένε οι πολιτικοί απατεώνες της συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη! Ούτε ένα ευρώ! Ολόκληρα τα ποσά των δανείων θα πηγαίνουν για την εξόφληση προηγούμενων δανείων και μάλιστα κατά το δοκούν των Γερμανοευρωπαίων. Όχι μόνο τα ποσά των δανείων. Θέλουν και ποσοστό του ΦΠΑ που εισπράττεται από την ελληνική κυβέρνηση’’να μεταφέρεται κάθε μήνα στον καταπιστευματικό λογαριασμό ως συνεισφορά της Ελλάδας στην εξυπηρέτηση του χρέους’’. Όχι μόνο δηλαδή δεν θα πέφτει ούτε ένα ευρώ στην πραγματική οικονομία από τα δάνεια, αλλά θα παίρνουν και από τα έσοδα του κράτους το οποίο γδέρνει τους πολίτες για να τους προσφέρει πολύ λιγότερες παροχές από παλιά και να τους εξαθλιώνει κάθε μέρα περισσότερο.

(περισσότερα…)

ΚΚΕ: Ο λαός μπορεί να βαδίσει νικηφόρα στο δρόμο της αντεπίθεσης

27 Οκτωβρίου, 2012

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΗ

Σε ανακοίνωσή του για την επέτειο της 28ης Οκτώβρη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Το ΟΧΙ του λαού το 1940 στο φασισμό και στο ναζισμό, η μαζική ηρωική και ένοπλη πάλη του με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ με τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ, εμπνέει, διδάσκει και καλεί σήμερα τους εργαζόμενους, τη νεολαία να πουν το δικό τους ΟΧΙ στη δικτατορία των μονοπωλίων, της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Να πουν με την οργάνωσή τους στους τόπους δουλειάς και στις συνοικίες, με τον αγώνα τους σταθερά και αποφασιστικά, ΟΧΙ στα συνεχή μέτρα και μνημόνια της εξαθλίωσης που τους επιβάλλουν ΕΕ και κυβερνήσεις για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Να βρίσκεται σε εγρήγορση για να ματαιώσει κάθε εμπλοκή – συμμετοχή της χώρας μας στους νέους πολέμους που σχεδιάζουν ΕΕ – ΝΑΤΟ στη Συρία, στο Ιράν, σε άλλες χώρες του κόσμου. Να αποτρέψει να μπει η χώρα ξανά στις φλόγες ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας για το πώς θα μοιράσουν τα μονοπώλια τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις αγορές.

Είναι επιτακτική ανάγκη ο λαός να εμπιστευτεί τη δύναμή του. Να απορρίψει τα ψέματα, τα τρομοκρατικά διλήμματα και τις αυταπάτες που καλλιεργούν κόμματα και μηχανισμοί που υπηρετούν το σάπιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα το οποίο βρίσκεται σε κρίση. Οι θυσίες του αγώνα αξίζουν για να πάψουν τα δεινά που φέρνουν η υποταγή ή η παγίδευση στην πολιτική που διαμορφώνει η αστική τάξη και τα κόμματά της με βάση τα συμφέροντά της.

Είναι ζήτημα τιμής για την εργατική τάξη, τους νέους και τις νέες, να μην ανεχτούν τον εμπαιγμό, τη βία, τις προκλήσεις της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, που είναι ένα από τα όπλα του καπιταλιστικού συστήματος. Το ταξικό λαϊκό συμφέρον επιβάλλει να απομονωθεί και να καταδικαστεί αυτό που εκφράζει και εκπροσωπεί. Να αποκαλυφθεί ότι πίσω από τα δημαγωγικά της προσωπεία υπάρχει αίμα εργατών, Ελλήνων και ξένων, υπάρχει η βρωμιά και η σαπίλα του συστήματος. Οτι η Χρυσή Αυγή χρειάζεται στα μονοπώλια για να παγιδεύσουν αλλά κυρίως να τρομοκρατήσουν το λαό, να χτυπήσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η νεότερη ιστορία αλλά και το παρόν διδάσκουν ότι ο ναζισμός και όλα τα αντιδραστικά μορφώματα είναι γνήσια παιδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. (περισσότερα…)

Γιατί ο Μεταξάς ΗΤΑΝ φασίστας!-Γιώργος Μαργαρίτης

27 Οκτωβρίου, 2012

 ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

 Στα πρώτα χρόνια της «μεταπολίτευσης» το αστικό πολιτικό σύστημα που διαδέχθηκε τη χούντα είχε μερικές «κόκκινες γραμμές», τις οποίες και σεβόταν υποδειγματικά. Οι πνευματικές ελίτ του συστήματος καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας κάθε «εκτροπή» (δικός τους όρος) του αστικού συστήματος στο παρελθόν προς καταστάσεις δικτατορικές ή φασιστικές. Ας μην ξεχνάμε ότι η νομιμοποιητική και… εξωραϊστική βάση του νέου συστήματος ήταν η αντιδικτατορική αντίσταση των αστικών δυνάμεων έστω και αν αυτή συνοψιζόταν στην έκρηξη βομβών ικανών να προκαλέσουν την επέμβαση των Ευρωπαίων κηδεμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αποφεύγοντας την «εκτροπή» της λαϊκής εξέγερσης. Σε αυτό το πλαίσιο οι ίδιες αυτές ελίτ δεν παρέλειπαν κάθε Αύγουστο να καταδικάζουν το καθεστώς της «4ης Αυγούστου», τη δικτατορία δηλαδή του Μεταξά – για ειδικούς λόγους (ο Μεταξάς πέθανε το 1941, ο Γεώργιος επέστρεψε στη χώρα το 1946 για να τη σώσει από τον κομμουνισμό…) ξεχνούσαν τον Γεώργιο Β’ Γλύξμπουργκ, καθόλα συνεταίρο του Μεταξά στη δικτατορία.

Αυτά γίνονταν τον παλιό καιρό, όταν η «μεταπολίτευση» ήταν στις δόξες της. Σήμερα πυκνώνουν οι προερχόμενες από την ίδια αστική ελίτ απόψεις περί του αγαθοεργούς ρόλου του Ιωάννη Μεταξά. Μαντεύει κανείς ότι σε λίγο θα γίνει και πρότυπο ο δικτάτορας. Εξωραΐζονται σήμερα γύρω μας οι φυλακίσεις, οι εκτοπίσεις, οι διωγμοί αθώων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι «προληπτικές συλλήψεις», οι επιθέσεις σε απεργούς, η καταστολή… στο Μεταξά θα κολλήσουμε τώρα!

Σε αυτό το κλίμα στην πολύ γνωστή ιστοσελίδα του Protagon.gr δημοσιεύθηκε, στις 7 Αυγούστου, «επετειακό» σημείωμα του Γιώργου Λυκοκάπη με ενδεικτικό τίτλο«Γιατί ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας». Δεν ήταν γιατί το λέει ο Πάξτον! Η επιστράτευση ενός διάσημου ιστορικού – γνωστή τακτική αυτή – προσδίδει επιστημονικό κύρος σε όποιο ρηχό και ασήμαντο σημείωμα ή άρθρο! Ο Πάξτον λοιπόν φέρεται να λέει (λέει πολλά ο Πάξτον, αυτό το λίγο όμως άρεσε στον σημειογράφο μας…) ότι για να έχουμε φασισμό πρέπει να έχουμε «μαζικό ριζοσπαστικό κόμμα», δηλαδή φασιστικό κίνημα… «Ο Μουσολίνι είχε τους Μελανοχίτωνές του, ο Χίτλερ τα Τάγματα εφόδου», λέει – εννοεί τα παραστρατιωτικά σώματα που είχε το φασιστικό και το ναζιστικό κόμμα στην Ιταλία και τη Γερμανία αντίστοιχα. (περισσότερα…)