Αρχείο για 5 Νοεμβρίου, 2012

5 Νοεμβρίου, 2012

5 Νοεμβρίου, 2012

Αλέκος Αλαβάνος: »Δημοψήφισμα για το ευρώ»

5 Νοεμβρίου, 2012

 εφημ Real news

 συνέντευξη στο Βασίλη Σκουρή  

1.Γιατί επιμένετε στην ύπαρξη plan b για το ευρώ; Εκτιμάτε ότι η χώρα θα βρεθεί εκτός ευρωζώνης;

Γιατί όταν το μετεωρολογικό δελτίο προβλέπει ότι μπορεί να έχει μπόρα παίρνουμε την ομπρέλα μαζί μας. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση που θέλουν την παραμονή στην Ευρωζώνη με κάθε θυσία γνωρίζουν πολύ καλά ότι η έξοδος μπορεί να μας επιβληθεί κάθε στιγμή, για δεκάδες λόγους. Το πολιτικό σύστημα καθιστά άλυτα πράγματα που είναι εντελώς απλά στην καθημερινή ζωή. «Ετοιμάζομαι για κάθε ενδεχόμενο». Την περασμένη βδομάδα η Φιλανδία δίνει στη δημοσιότητα το Σχέδιο Β για την Ελλάδα, αλλά και Σχέδιο Β για αποχώρηση της ίδιας της Φιλανδίας από την Ευρωζώνη. Είναι ντροπή.

2.Εσείς πιστεύετε ότι η συμμετοχή της χώρας στο ευρώ, είναι επιζήμια;

Με το ευρώ στην τσέπη, κι όχι με τη δραχμή, φτάσαμε στην μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή στην ιστορία μας. Από το 1950, μετά τον εμφύλιο πόλεμο, παρότι οι περισσότερες κυβερνήσεις ήταν της πλουτοκρατίας, με τις τσάπες ο λαός έσκαψε όλο τον καμένο τόπο για να φτάσει με τη δραχμή στο επίπεδο ανάπτυξης του 2000. Δεν θα μπορέσουμε σήμερα με δικό μας νόμισμα όταν έχουμε τα ηλεκτρονικά γεωργικά μηχανήματα, την έρευνα, τη βιοτεχνολογία;

3.Τόσο τα κόμματα της κυβέρνησης, ωστόσο, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση τάσσονται φανατικά υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, αν και ο ευρωσκεπτικισμός εντείνεται. Τι πρέπει να γίνει;

Δημοψήφισμα. Το επαναλαμβάνω: Δημοψήφισμα. Είμαστε σε δραματική κατάσταση ώστε να πάρει οποιοσδήποτε άλλος την ευθύνη, εκτός από τον ίδιο τον λαό. Τον φόβο θα τον νικήσει η σκέψη. Δέστε. Ποιο είναι το υπ’ αριθμόν ένα βασανιστήριο σήμερα; Η ανεργία. Να σας διαβάσω κατά λέξη τι λέει η φιλανδική έκθεση για το Σχέδιο Β για μια Ελλάδα με εθνικό νόμισμα. «Το ποσοστό ανεργίας θα μπορούσε να μειωθεί μέσω ενισχυτικών μέτρων αλλά η χρηματοδότηση για μια ήδη υπερχρεωμένη χώρα είναι δύσκολη». Και για αυτή τη δυσκολία: «Η Ελλάδα θα ανακοινώσει ότι δεν μπορεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις…». Ήδη έχουμε προχωρήσει τις συζητήσεις με πολλούς χώρους για μια πλατειά επιτροπή για το δημοψήφισμα. Και ετοιμαζόμαστε για τη συλλογή υπογραφών.

(περισσότερα…)

Παναγιώτης Λαφαζάνης: »Θέλουμε την εξουσία, αλλά με ρήξεις και ανατροπές»

5 Νοεμβρίου, 2012

Eφημ  BHMA

Αντίθετος με τη λογική της «πάση θυσία διακυβέρνησης» δηλώνει  σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Π. Λαφαζάνης λίγες μόλις ημέρες έπειτα από τη δήλωσή του «δεν είμαστε έτοιμοι να κυβερνήσουμε». Εκτιμά πάντως ότι δεν υπήρξε ενόχληση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για τα όσα είπε, ενώ υπερασπίζεται τη διαφορετικότητα της άποψης, προειδοποιεί για φαινόμενα αυταρέσκειας και επιμένει στην ενότητα της Αριστεράς.

συνέντευξη στον Άγγελο ΚΩΒΑΙΟ

Οι δηλώσεις σας την προηγούμενη Πέμπτη ενόχλησαν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρείτε ότι κάποιοι στην Κουμουνδούρου βιάζονται να κυβερνήσουν;

«Δεν θεωρώ ότι υπήρξε ενόχληση σε όσους άκουσαν ή διάβασαν το πλήρες κείμενο της τοποθέτησής μου και των εξηγήσεων που έδωσα διότι αντελήφθησαν πολύ καλά το πνεύμα και την ουσία τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια αστική αξιωματική αντιπολίτευση. Οταν το ΠαΣοΚ και η ΝΔ βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, ήταν πάντα πανέτοιμοι για την εξουσία. Είχαν «λύσεις» για όλα, είχαν πρόγραμμα 100 ημερών, λεφτά υπήρχαν ή  ήταν έτοιμοι να καταργήσουν ή να επαναδιαπραγματευθούν το μνημόνιο. Μόλις όμως ανέβαιναν στην κυβέρνηση ανακάλυπταν «καμένη γη» και άρχιζαν τις «κωλοτούμπες» και την καταστροφή. Για την Αριστερά ο αναγκαίος στόχος της διακυβέρνησης τίθεται πολύ διαφορετικά. Για εμάς είναι σκληρός δρόμος που προϋποθέτει την ενίσχυση και ανάπτυξη μεγάλων κοινωνικών ταξικών αγώνων, που απαιτεί συνεχή πολιτική, οργανωτική και προγραμματική προετοιμασία, καθώς και προετοιμασία του κοινωνικού εδάφους. Και αυτά πολύ περισσότερο που μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα κάνει απλώς μια ανώδυνη διαχείριση του συστήματος αλλά μεγάλες τομές, ρήξεις και μεγάλες ανατροπές».

Αυτό που έκανε εντύπωση σε πολλούς ήταν πάντως ότι τα όσα είπατε συνέπεσαν με τον σημαντικό κλονισμό που υπέστη η κυβέρνηση στις ψηφοφορίες της Τετάρτης…

«Ακριβώς αυτή την ώρα που η συγκυβέρνηση της τριμερούς κοινοπραξίας καταρρέει και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ενδεχομένως στα πρόθυρα ενός κυβερνητικού ρόλου οφείλουμε να μιλάμε με κάθε ειλικρίνεια στους εργαζομένους και να εντείνουμε χωρίς καμία επανάπαυση την προετοιμαστική μας προσπάθεια, τόσο για να γίνει πραγματικότητα μια κυβέρνηση της Αριστεράς όσο και για να επιβεβαιώσει με την πορεία της τις καλύτερες προσδοκίες του ελληνικού λαού. Θα τόνιζα επίσης ότι το κυριότερο αυτή την ώρα είναι να συμβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να κερδηθεί η μητέρα όλων των μαχών, που είναι να ματαιωθεί και να μην περάσει το «μαύρο» πακέτο των 14 δισ. και να καταψηφισθεί ένας προϋπολογισμός καταστροφής που κατέθεσε η κυβέρνηση για το 2013. Θέλουμε να παίξουμε έναν πρωτοπόρο ρόλο ώστε αυτή την εβδομάδα να δοθεί σκληρή μάχη στη Βουλή και κυρίως για να αναπτυχθούν γιγαντιαίες εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις που θα βάλουν στο περιθώριο και στον κάλαθο των αχρήστων το μνημονιακό πακέτο και έναν προϋπολογισμό λεηλασίας που το εμπεριέχει».

(περισσότερα…)

Οι λαϊκές ελευθερίες στο στόχαστρο. Τι να κάνουμε;

5 Νοεμβρίου, 2012

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Η ιστορική εμπειρία έχει επανειλημμένα δείξει ότι σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, η άρχουσα τάξη περιορίζει, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο τις όποιες δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού. Αυτό είναι αναπόφευκτο καθώς η υπέρβαση της κρίσης σε όφελος της πλουτοκρατίας σημαίνει αφόρητα βάρη στο λαό, ανεργία, πείνα, πόλεμους, κακουχίες. Για να καταφέρει η άρχουσα τάξη να υλοποιήσει αυτή την πολιτική πρέπει να κάμψει τις λαϊκές αντιδράσεις. Άρα, μοιραία πρέπει να περιορίσει τις όποιες λαϊκές ελευθερίες. Κάποτε, φτάνει στο σημείο να καταργεί ολοκληρωτικά την αστική δημοκρατία.

Οι σύγχρονες εξελίξεις στη χώρα μας επιβεβαιώνουν πλήρως την ιστορική εμπειρία. Από το ξέσπασμα της κρίσης οι κατακτήσεις του λαού μας στον τομέα των λαϊκών ελευθεριών πλήττονται ολοένα και πιο συστηματικά. Βέβαια, η τάση αυτή είχε εμφανιστεί ήδη κατά τις δεκαετίες του 1990 και 2000, όταν η άρχουσα τάξη της Ελλάδας, μαζί και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, εκμεταλλεύτηκαν την αλλαγή του διεθνούς συσχετισμού των δυνάμεων μετά τις ανατροπές στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη και άρχισαν να περιορίζουν τις δημοκρατικές κατακτήσεις με κύριο πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Σήμερα όμως έχουμε περάσει και περνάμε ολοένα και πιο γρήγορα σε μια νέα κατάσταση. Η χρήση των δυνάμεων καταστολής σε βάρος των διαδηλωτών έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, στο φόντο της κρίσης και της ανεργίας, υπονομεύει στην πράξη τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα στην απεργία. Η ελεύθερη διάδοση των ιδεών και απόψεων γνώριζε και παλαιότερα περιορισμούς, παρά το γεγονός ότι το λαϊκό κίνημα στη χώρα μας είχε επιτύχει σοβαρές κατακτήσεις. Σήμερα, πληθαίνουν τα φαινόμενα απαγόρευσης της διάδοσης των ιδεών και βέβαια, όχι γενικά των ιδεών αλλά εκείνων που καλούν σε αντίσταση και που αντιμάχονται τις κυρίαρχες επιλογές της άρχουσας τάξης. Η πρόσφατη απόλυση των δημοσιογράφων Αρβανίτη από την κρατική τηλεόραση και η δίωξη του δημοσιογράφου Βαξεβάνη αποτελούν ενδεικτικά φαινόμενα αλλά και κατευθυντήριες γραμμές για το τι θα ακολουθήσει γενικά.

(περισσότερα…)

Δημήτρης Καλτσώνης:‘’Καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ Ομπάμα και Ρόμνεϊ’’

5 Νοεμβρίου, 2012

Ο καθηγητής Δημήτρης Καλτσώνης αναλύει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τη λατινική Αμερική ενόψει των εκλογών της 6ης Νοεμβρίου. Τι λέει για τους δύο μονομάχους, την Αργεντινή το ΔΝΤ και το «σκοτεινό» παιχνίδι που παίζεται στην Κολομβία.

Πηγή: news247

από τον Στέφανο Νικήτα

O Δημήτρης Καλτσώνης, επ. καθηγητής, στον Τομέα Πολιτικών και Διοικητικών Θεσμών του Παντείου Πανεπιστημίου, μίλησε στο NEWS 247 για τις επικείμενες εκλογές στις ΗΠΑ και πώς το αποτέλεσμά τους μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις τους με τη Λατινική Αμερική.

Ο κ. Καλτσώνης, θεωρεί ότι η εξωτερική πολιτική του Ομπάμα και του Ρόμνεϊ, δεν διαφέρει ιδιαίτερα και αναλύει τους πραγματικούς λόγους που οι ΗΠΑ προσπαθούν να συμβιβάσουν τους αντάρτες της FARC με τη κυβέρνηση της Κολομβίας.

Ακόμα περιγράφει με μελανά χρώματα το Γκουαντάναμο, το οποίο χαρακτηρίζει ως σύμβολο ισχύς των ΗΠΑ και αναρωτιέται αν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τις στοχευμένες δολοφονίες που διατάσσουν κατά καιρούς οι… Αμερικανοί πρόεδροι.

Προ ημερών ο Ούγκο Τσάβες δήλωσε ότι αν ήταν Αμερικάνος θα ψήφιζε Μπάρακ Ομπάμα. Ποια η σχέση με τις Η.Π.Α την περίοδο, που πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Τσάβες; Πιστεύετε ότι θα εξομαλυνθούν οι σχέσεις σε μια πιθανή εκλογή Ρόμνεϊ; Τι χωρίζει τις δύο χώρες;

Σε δεύτερο πλάνο βρίσκεται στην ατζέντα της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα η Βολιβία και γενικά οι χώρες τις Λατινικής Αμερικής καθώς οι ΗΠΑ έχουν αρκετά ανοιχτά μέτωπα σε άλλες περιοχές.

Ο Δημήτρης Καλτσώνης αρχικά αναφέρει ότι η αυτή τη στιγμή στα πιο καυτά ζητήματα για τις Η.Π.Α στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, η στάση των δύο υποψηφίων απ’ ότι φάνηκε από το τελευταίο ντιμπέιτ δεν διαφοροποιείται.

«Μπορεί να υπάρχουν επιμέρους διαφορές τακτικής οι οποίες όμως στην προεκλογική περίοδο αναδεικνύονται παραπάνω απ’ όσο θα περίμενε κανείς, όπως το ζήτημα της Λατινικής Αμερικής, το οποίο σήμερα δεν βρίσκεται στην κορυφή της Ατζέντας της Εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. Εκεί οι διαφορές είναι ακόμα πιο αμελητέες.»

«Η εκλογή του Ρόμνεϊ ή του Ομπάμα σε σχέση με την Βενεζουέλα ή γενικότερα την Λατινική Αμερική δεν πρόκειται να μεταβάλει σημαντικά τα πράγματα. Αυτό που έχουμε ως δεδομένο είναι ότι οι ΗΠΑ σταθερά σε ότι αφορά την κυβέρνηση της Βενεζουέλας ασκούν μια πίεση και καταβάλουν προσπάθεια για την ανατροπή της. Έχουμε για παράδειγμα το πραξικόπημα που έγινε το 2002 το οποίο στηρίχτηκε άμεσα από τις ΗΠΑ και απέτυχε διότι ανατράπηκε από την λαϊκή παρέμβαση και την χρηματοδότηση σχεδόν φανερή της αντιπολίτευσης.

Δεν θα αλλάξει κάτι σε αυτό. Τώρα, το πόσο έντονα θα παρέμβουν ή θα προσπαθήσουν να πετύχουν το στόχο τους οι ΗΠΑ, αυτό εξαρτάται κυρίως από τις γενικότερες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο δηλαδή εάν η Βενεζουέλα και η Λατινική Αμερική είναι στην κορυφή της ατζέντας ή στη δεύτερη σελίδα. Όσο είναι στη δεύτερη σελίδα οι εξελίξεις θα είναι πιο υπόκωφες και πιο αργές.

(περισσότερα…)