Αρχείο για 20 Νοεμβρίου, 2012

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΦΑΝΟ 34%!

20 Νοεμβρίου, 2012

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Η δημοσκόπηση της GPO είχε ένα σημαντικό εύρημα που πέρασε, σχεδόν, απαρατήρητο. Το 34%, κατά τη δημοσκόπηση, τάχθηκε εναντίον της «πάση θυσία» παραμονής της χώρας στο ευρώ, έναντι αντίστοιχου 18% μόλις πριν πέντε μήνες. Δεν ξέρω αν η αποτύπωση αυτή της κοινής γνώμης είναι απόλυτα σωστή αλλά και απλώς ως τάση να εκληφθεί, συνιστά έναν πολιτικό σεισμό!

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ

Ο πολιτικός σεισμός συνίσταται στο παράδοξο γεγονός ότι το διόλου ευκαταφρόνητο 34%, πάνω από ένας στους τρεις πολίτες, αμφισβητούν την παρουσία της χώρας στην ευρωζώνη, τη στιγμή που όλα τα κόμματα και όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τάσσονται πεισματικά υπέρ του ευρώ. Και όχι μόνο τάσσονται υπέρ του ευρώ αλλά και τα περισσότερα ασκούν μια απίστευτα φρικτή τρομοκρατία για το ενδεχόμενο σχεδιασμένης αποχώρησης από την ευρωζώνη.

Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό το 34% εμφανίζεται στη δημοσκόπηση κόντρα και στη θέση για το ευρώ των κομμάτων της ριζοσπαστικής Αριστεράς που αντιπροσωπεύονται στη Βουλή.

34% ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Συγκεκριμένα, όπως είναι γνωστό, η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει την επιλογή του ευρώ και οι πιο πολλοί μέσα σε αυτήν την υποστηρίζουν με ιδιαίτερο φανατισμό και σχεδόν πάση θυσία, αν και στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικές διεργασίες αμφισβήτησης της παρουσίας της χώρας μας στην ευρωζώνη!

Από την άλλη μεριά, αντίθετο στην έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη τάσσεται και το ΚΚΕ, θεωρώντας ότι το βήμα αυτό είναι ανεπαρκές και μάλλον αποπροσανατολιστικό, αφού μόνο η συνολική έξοδος από την ΕΕ και αυτή μόνο με «λαϊκή εξουσία», μπορούν να ανοίξουν θετικούς δρόμους για τη χώρα.

Άλλωστε, πρόσφατα το ΚΚΕ χρέωσε επιτιμητικά τον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας ειρωνικά μειδιάματα, στο «λόμπι της δραχμής», όπως εδώ και καιρό πράττει, για προπαγανδιστικούς λόγους, η ΝΔ.

Οι θέσεις αυτές και των δύο κομμάτων της Αριστεράς, αν και διαφορετικές, προσομοιάζουν σε ένα πράγμα. Βρίσκονται, για άλλους λόγους η κάθε μία, πίσω από την ταχύτατα αναπτυσσόμενη λαϊκή δυναμική, η οποία, σχεδόν αυθόρμητα και παρά την τρομοκρατία, θέτει στην ημερήσια διάταξη ως άμεση, επίκαιρη και ρεαλιστική ριζοσπαστική επιδίωξη και ως κλειδί για εξελίξεις διεξόδου της χώρας από την κρίση, την πιθανή έως αναγκαία, έξοδο από την ευρωζώνη.

(περισσότερα…)

Τρίτη, 2Ο Νοεμβρίου 2012. Έφυγε ο Χρόνης Μίσσιος

20 Νοεμβρίου, 2012
 

 «Την ώρα που έφευγα και με χαιρέταγε, τα μάτια του στάζανε λύπη. Μου λέει, που θα πας τώρα, ρε Φάνη – εγώ μια ζωή το ίδιο ψευδώνυμο στις παρανομίες. Όπως στεκόμασταν όρθιοι, του λέω, σοβαρά μιλάς, γιατρέ, εμένα λυπάσαι; Ξαφνιάστηκε, μα, μου λέει, φεύγεις έτσι μέσα στη νύχτα, σε κυνηγάνε θεοί και δαίμονες, σκοτώνουν, βασανίζουν, δεν έχεις σπίτι, οικογένεια, δεν έχεις όνομα… Τον κοίταξα. Έπρεπε να τον πληγώσω, δεν είχα άλλο δρόμο. Ήμουνα στριμωγμένος, αν αφηνόμουνα στην παραδοχή της λύπης, ήμουνα χαμένος, γιατί τα αντικειμενικά στοιχεία, όπως τα περιέγραφε ο γιατρός, ήτανε σωστά. Όμως είχα ανάγκη να υπερασπιστώ τη ζωή μου, την ουσία της, απέναντι και στον ίδιο τον εαυτό μου. Σοβαρά, του λέω, γιατρέ εμένα λυπάσαι; Τα έχασε ελαφρώς.Ήταν πολύ καλός και γλυκός άνθρωπος, αλλά και παλικάρι, για να δεχτεί να κρύψει έναν παράνομο σε μια στιγμή που ούτε η μάνα σου, που λέει ο λόγος, δε σ’ έβαζε μέσα. Όπου το ραδιόφωνο ούρλιαζε ημερήσιες διαταγές, «Πας όστις φιλοξενεί άτομον μη δηλωμένον εις τας Αστυνομικάς Αρχάς, θα παραπέμπεται εις το έκτακτον στρατοδικείον…»Κοίτα να δεις, του λέω, εγώ κρατάω τη ζωή μου και τη μοίρα μου στα χέρια μου, οι επιλογές είναι δικές μου, όποτε θέλω, περνάω στη δική σου θέση. Αν τώρα κάνω ένα τηλεφώνημα στην ασφάλεια και τους πω ότι παύω να ασχολούμαι με την πολιτική, χωρίς να αποκηρύξω τίποτα και κανέναν, αύριο θα περπατώ και εγώ «ελεύθερα» και «ακίνδυνα» όπως εσύ… Εσύ μπορείς να περάσεις στη δική μου θέση; Να τα παρατήσεις όλα, λεφτά, καριέρα, οικογένεια, σπίτια, να δεθείς μ΄ ένα όνειρο και να το κυνηγήσεις, ν΄ αγαπήσεις με πάθος τους ανθρώπους και την ελευθερία τους, να μπεις στην καρδιά της εποχής σου, και από απλός θεατής να γίνεις δημιουργός της ιστορίας;

Και, να σου πω και κάτι ακόμα: είμαστε συνομήλικοι. Αν δεχτούμε ότι αυτό που λέμε ζωή δεν είναι να υπάρχεις σαν δέντρο, δηλαδή να υπάρχεις μονάχα βιολογικά – δεν ξέρω αν χρησιμοποιώ και σωστά τους όρους, αλλά καταλαβαίνεις τι θέλω να πω – δηλαδή αν τη ζωή μπορούμε να τη μετράμε απλώς με την παραγωγή κάποιων αγαθών και κάποιων υπηρεσιών και με το να καταναλώνουμε κάποια αγαθά και κάποιες υπηρεσίες, τότε πιστεύω πως η ζωή δε θα ΄ταν τίποτα άλλο, παρά μια απέραντη πλήξη. Νομίζω πως αυτό που ονομάζουμε ζωή μετριέται μονάχα με τα συναισθήματα που νιώθουμε σαν άνθρωποι, τις συγκινήσεις, τις πίκρες, τις χαρές, τις μικρές ευτυχίες, τις μικρές δυστυχίες, την επιβεβαίωση, τελικά, της ανθρώπινης ουσίας μας. Πόσες φορές στη ζωή σου ένιωσες έντονα συναισθήματα και συγκινήσεις, γιατρέ;

Όταν πήρες το πτυχίο σου, όταν ερωτεύτηκες τη γυναίκα σου, όταν έκανες καριέρα, όταν γεννήθηκε η κορούλα σου… Γύρω από αυτά κλείνει ο κύκλος. Εγώ,τα ίδια χρόνια, έζησα τόσα συμπυκνωμένα συναισθήματα, τόσο έντονα, που εσύ ούτε σε εκατό χρόνια της δικής σου ζωής δεν μπορείς να τα ζήσεις. Πόσες φορές έπαιξα με το θάνατο, όχι για παιχνίδι, γιατί τότε θα μπορούσα απλώς να κάνω ένα επικίνδυνο νούμερο στο τσίρκο, αλλά συνεπαρμένος από τους μύθους μου, από τα οράματά μου, από την αγάπη μου για τη ζωή, για τον άνθρωπο και τη λευτεριά του. Πόσες φορές τόλμησα, μετρήθηκα με φοβερούς μηχανισμούς, άλλοτε νικώντας, άλλοτε χάνοντας, αλλά πάντοτε νιώθοντας άνθρωπος και ποτέ αντικείμενο κάποιας μοίρας. Ακόμα, γιατρέ μου, σε σχέση με σένα είμαι πολύ νέος, και να σου πω γιατί;

(περισσότερα…)

Παρουσίαση βιβλίου: ”Ο Τσε για το κράτος και την επανάσταση”- Δημήτρης Καλτσώνης

20 Νοεμβρίου, 2012


για να διαβάσετε τον πρόλογο του βιβλίου, πατήστε εδώ 

(περισσότερα…)