Αρχείο για Ιανουαρίου 2, 2013

Οι αλλαγές στο Καταστατικό του ΚΚΕ

Ιανουαρίου 2, 2013

Πηγή:Εργατικός Αγώνας

 (Μέρος Α’)

Το νέο καταστατικό του ΚΚΕ που εισηγείται η ΚΕ του στο 19ο Συνέδριο επιφέρει ριζικές αλλαγές στον ίδιο τον χαρακτήρα του κόμματος. Αφαιρεί σημαντικά στοιχεία στην φυσιογνωμία του, όπως αυτή ήταν προσδιορισμένη στο ισχύον καταστατικό που ενέκρινε το 15ο Συνέδριο.

Νομιμοποιεί όλες τις παραβιάσεις του καταστατικού αυτού που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια από την ηγετική ομάδα. Εξαφανίζει την διαλεκτική σχέση ηγεσίας- βάσης. Ενισχύει σε ακραίο βαθμό τις εξουσίες της ηγεσίας.

Περιορίζει στον ελάχιστον βαθμό- αν δεν εξαφανίζει- τον έλεγχο της κομματικής βάσης πάνω στην ηγεσία καθιστώντας τον εντελώς τυπικό ζήτημα. Ευνουχίζει εντελώς την εσωκομματική δημοκρατία και διογκώνει στο μέγιστο τον συγκεντρωτισμό με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η ηγεσία για το κόμμα αλλά το κόμμα για την ηγεσία.

Θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε σημείο προς σημείο αυτές τις διαπιστώσεις ξεκινώντας από μια σειρά κραυγαλέες παραλείψεις και αλλαγές του νέου καταστατικού- δηλαδή προβλέψεις του παλιού που δεν υπάρχουν στο νέο.

Το γράμμα και το πνεύμα των αλλαγών

Στον πρόλογο και στην εισαγωγή του καταστατικού του 15ου παρουσιάζονται τα γενικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ που προσδιορίζουν τί κόμμα είναι και σε ποιο γενικό πλαίσιο καταστατικών αρχών και κανόνων λειτουργίας κινείται. Το ίδιο συμβαίνει και στο σχέδιο του νέου καταστατικού όπου οι αλλαγές και οι τροποποιήσεις- σε σχέση με ό,τι ισχύει μέχρι σήμερα- δεν είναι καθόλου ασήμαντες.

Α) Το ισχύον καταστατικό αναφέρει:

«Η συνειδητή και αποφασιστική υπεράσπιση των αρχών αυτών, όπως και η επίμονη και δημιουργική τήρηση και εφαρμογή τους, αποτελεί πρώτιστο καθήκον κάθε μέλους του Κόμματος».

Στο σχέδιο του νέου καταστατικού υπάρχει αλλαγή. Διαβάζουμε:

«Η συνειδητή και αποφασιστική υπεράσπιση των αρχών αυτών, όπως και η αυστηρή τήρηση και εφαρμογή τους, αποτελούν πρώτιστο καθήκον κάθε μέλους του Κόμματος».

(περισσότερα…)

Αριστείδης Μπαλτάς:»Η ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα θα σημάνει και την κατάρρευσή του»

Ιανουαρίου 2, 2013

Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι ο άνθρωπος που ευθύνεται για τη σύνταξη της διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ.Το μέλος της Συντονιστικής Γραμματείας του σχήματος και καθηγητής Φιλοσοφίας των Επιστημών στο ΕΜΠ μίλησε στην «Εφ.Συν.»για την κρίση,τον σοσιαλισμό, την κυβέρνηση και την εξουσία, εκτιμώντας πως η απάντηση στους στόχους του κεφαλαίου μπορεί να έρθει μόνο μέσα από την πάλη των λαών, ότι υπάρχει ‘’ανομολόγητος φόβος’’ μήπως η ‘’καθαρή αριστερή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ μετατραπεί σε ηγεμονική δύναμη΄΄, καθώς και ότι η πολιτική σκηνή θα αλλάξει ραγδαία το επόμενο διάστημα.

συνέντευξη στον Νίκο Σβέρκο

baltasΑποκλείεται το ενδεχόμενο τελικά ο καπιταλισμός να ξεπεράσει την κρίση του;

Σε όσα αφορούν την κοινωνική κίνηση δεν μπορούν να υπάρχουν προβλέψεις. Μόνον εκτιμήσεις, βασισμένες βέβαια κατά το δυνατόν στην ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης και των βαθύτερων τάσεων που φαίνονται να διαμορφώνονται. Θα έλεγα λοιπόν ότι το προηγούμενο, πριν από την κρίση, καθεστώς; Συσσώρευσης του κεφαλαίου στηριζόταν στον δανεισμό, ιδιωτικό και δημόσιο. Και η κερδοφορία του κεφαλαίου  στηριζόταν εν πολλοίς στην άντληση κερδών από τα εισοδήματα του μέλλοντος. Ο καθοριστικός ρόλος των τραπεζών κάπου εδώ στηρίχτηκε. Από εκεί και πέρα η έκρηξη της κατανάλωσης και η συναφής επίπλαστη ευημερία επέτρεπαν μια μορφής συναίνεσης μεταξύ των δυνάμεων του κεφαλαίου και των μεσαίων στρωμάτων.  Θυμόμαστε όλοι τη συζήτηση περί «κοινωνίας των δύο τρίτων». Αλλά με την κρίση αυτό το μοντέλο συσσώρευσης κα μερικής κοινωνικής συναίνεσης κατέρρευσε. –

-Τώρα δηλ. Πώς πιστεύετε ότι θα αντιδράσουν οι κυρίαρχοι κύκλοι;

Σήμερα το κεφάλαιο αποσκοπεί σε κάτι σαν επιστροφή στην Αγγλία του Ολιβερ Τουίστ: πλήρη «απελευθέρωση των εργασιακών σχέσεων, εκτίναξη της ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα, διάλυση του κοινωνικού κράτους. Αλλά και διάλυση των μεσοστρωμάτων υπερμονομοπωλιακών και συγκεντρωτικών μορφών παραγωγής και εμπορίου. Για όλη την αναπτυγμένη Ευρώπη και με πρωτοπορία την Ελλάδα ως πεδίο δοκιμής των νέων συνταγών αυτός φαίνεται να είναι ο νέος μονόδρομος. Ο μονόδρομος της άνευ όρων και άνευ ορίων λιτότητας εσαεί. Αν εξαιρέσουμε πολεμικές συρράξεις μεγάλης κλίμακας, το κεφάλαιο καθ ιοι πολιτικές δυνάμεις που το εκφράζουν δεν φαίνεται να διαθέτουν άλλη στρατηγική, κάποιο σχέδιο Β’ κεινσιανής έμπνευσης. Πράγμα που σημαίνει ότι η απάντηση μπορεί να έρθει  μόνο από την αντίσταση και την πάλη των λαών. Και τ6ην αλληλεγγύη των λαών. Και από κει και πέρα, μετά μια πρώτη νίκη, τα πράγματα είναι ανοιχτά για μεγάλες ίσως αλλαγές…

(περισσότερα…)

«Tο θέατρο είναι τροφή, κι εμείς αυτή την τροφή την ετοιμάζουμε με ψωμί και μαριονέτες»

Ιανουαρίου 2, 2013

Πηγή:ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Καλεσμένοι από το Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρα Ντάνκαν, ο σλοβένος χορογράφος Jurij Konjar και οι Maura Gahan και Gregory Corbino, τα μέλη του αμερικάνικου θεάτρου Bread and Puppet βρίσκονται τις μέρες των γιορτών στην Αθήνα, όπου δίνουν μια σειρά σεμινάρια και οργανώνουν παραστάσεις (με Έλληνες συμμετέχοντες) στους δρόμους της πόλης.

Παραστάσεις-χάπενινγκ, σαν αυτές της αισθητικής και πολιτικής παράδοσης του Bread and Puppet; To «ψωμί» και οι τεράστιες μαριονέττες προφανώς θα λείπουν, αλλά το πολιτικό νόημα που καλλιέργησε με συνέπεια επί μισό αιώνα ο θίασος του Peter Schumann δεν μπορεί παρά να αποτελέσει το καθοδηγητικό νήμα.

Το Bread and Puppet Theater ιδρύθηκε το 1963 στην Νέα Υόρκη. Επεξεργάστηκε μια αισθητική χρήσης του σώματος και της μαριονέττας, καθώς και μια τεχνική θεατρικής παρέμβασης στους δρόμους και τους δημόσιους χώρους των πόλεων. Τα πρώτα μεγάλα του θεάματα πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του κινήματος κατά του Πόλεμου στο Βιετνάμ. Ο Πήτερ Σούμαν, που έπαιξε στην Αθήνα το 1975, λίγους μήνες μετά την πτώση της χούντας, πρέπει να είναι από τους ελάχιστους Αμερικανούς που θυμούνται σήμερα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε «κάποια» εμπλοκή στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και την στρατιωτική δικτατορία.

Το 1974 ο θίασος μετακόμισε στο Βερμόντ, σε μια φάρμα την οποία καλλιεργεί συλλογικά και όπου προετοιμάζει τις παραστάσεις του. Μεγάλα θεάματα τσίρκου, λαϊκές γιορτές με την συμμετοχή της κοινότητας του γειτονικού χωριού ή μικρότερες αυτοσχεδιαστικές παραστάσεις με συγκεκριμένο πολιτικό στόχο κάθε φορά. Το 2004, ο Σούμαν ίδρυσε την Ομάδα Χορού της Lubberland, ως ένα είδος «επιστροφής» στις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος, ως έρευνα πάνω στην ικανότητα του σώματος να χορέψει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προηγούμενη μεθοδική μαθητεία. Τα μικρά χορευτικά θεάματα συμπορεύονται από τότε με τα μεγάλα θεάματα για μαριονέττες και ηθοποιούς, με άξονα πάντα την πολιτική παρέμβαση. Και αναλαμβάνοντας πάντα όλα τα ρίσκα.

Μια συζήτηση της Maura Gahan με την Έλενα Πατρικίου

Ε.Π.: Το Bread and Puppet Theatre δεν ήταν ποτέ ένα θέατρο στραμμένο προς το θεατρικό κείμενο· ήταν πάντα ένα θέατρο χτισμένο γύρω από το σώμα, τόσο του ανθρώπου όσο και της κούκλας. Γιατί ένα θέατρο στο οποίο το σώμα και η κίνησή του έχει κεντρική, σχεδόν αποκλειστική, θέση, δημιούργησε ένα ξεχωριστό σχήμα αφιερωμένο στον χορό, την Ομάδα Lubberland; Πώς ξεκίνησε αυτό το σχέδιο και, καταρχάς, τι είναι η Lubberland;

Μ.ΓΚ.: Η Lubberland είναι μία παράξενη χώρα, είναι η χώρα όπου κάποιος μπορεί να ζει κάτω από μια μηλιά γεμάτη μήλα, αλλά όταν θέλει να φάει ένα μήλο πάει στο σούπερ μάρκετ και αγοράζει ένα κιλό μήλα! Ο Πήτερ Σούμαν, ο ιδρυτής του Bread and Puppet, είχε ξεκινήσει, στην προπολεμική Γερμανία, από τον χορό. Κάποια στιγμή θεώρησε ότι είχε την ανάγκη να επιστρέψει στη σωματικότητα του χορού και να δουλέψει όχι μόνο με χορευτές, αλλά με οποιονδήποτε ήθελε να συμμετάσχει, ανεξάρτητα από το αν είχε χορευτική παιδεία. Έτσι δημιουργήθηκε η Ομάδα χορού της Lubberland, ως στροφή προς το ανθρώπινο σώμα και τις δυνατότητές του, χωρίς μαριονέττες (χωρίς αυτό να είναι απαράβατος κανόνας), με χορούς που οργανώνονταν και παρουσιάζονταν αρχικά στη φάρμα του θεάτρου, με τη συμμετοχή του χωριού και όλης της κοινότητας. Δουλεύουμε πάνω σε διάφορα είδη χορών: χορούς επίλυσης προβλημάτων, επινίκιους χορούς για τις νίκες, που συνοδεύονται από χορούς παράπλευρων απωλειών για τα θύματα, γαμήλιους χορούς για εχθρικούς πληθυσμούς, επικήδειους χορούς εις απάντησιν των πρόσφατων πολέμων της Lubberland…

(περισσότερα…)