Αρχείο για Ιανουαρίου 8, 2013

Η Τουρκία το 2013… με το βλέμμα στο 2014

Ιανουαρίου 8, 2013

Tayyip%20Erdogan

Πηγή:http://cyprusnews.eu/

Γράφει o Νίκος Μούδουρος

Σχεδόν όλοι οι πολιτικοί και οικονομικοί πρωταγωνιστές στην Τουρκία σχεδιάζουν τους επόμενους κεντρικούς τους στόχους στη βάση του σεναρίου ότι το 2014 Πρόεδρος της χώρας θα είναι ο Ταγίπ Έρντογαν.

Το συγκεκριμένο σενάριο βέβαια λαμβάνει υπόψη μια πολύ σημαντική παράμετρο για ολόκληρη την σύγχρονη τουρκική ιστορία που δεν είναι άλλη από την πιθανότητα μετάβασης σε προεδρικό ή ημιπροεδρικό σύστημα.

Η συνέχιση των συζητήσεων για το νέο Σύνταγμα της Τουρκίας θα καταδείξει σύντομα εάν τελικά θα υλοποιηθεί ο διακηρυγμένος στόχος του κυβερνώντος ΑΚΡ για προεδρικό σύστημα. Όμως είναι γεγονός ότι με ή χωρίς συνταγματικές αλλαγές, η πιθανότητα εκλογής στο προεδρικό αξίωμα ενός πολιτικού όπως ο Έρντογαν και μάλιστα με απευθείας εκλογή από το λαό (για πρώτη φορά), αποτελεί εξέλιξη μιας «ντε φάκτο» συγκέντρωσης περισσότερων εξουσιών στο πρόσωπό του. Αποτελεί παράλληλα μια δυναμική περαιτέρω εγκαθίδρυσης του συντηρητισμού που διέπει αυτή τη στιγμή το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ.

Με βάση τις εξελίξεις του έτους που πέρασε, το σημείο καμπής για υλοποίηση των στόχων του ΑΚΡ αναφορικά με το πολιτειακό σύστημα της χώρας, δεν είναι η χρονιά των προεδρικών εκλογών, αλλά το 2013. Φαίνεται ότι ο χρόνος που μόλις αρχίζει, μπορεί να καθορίσει πολλά στην Τουρκία, ίσως και για την επόμενη δεκαετία.

Σε πρώτο πλάνο μπαίνει η οικονομική κατάσταση. Έστω και αν δημοσίως δεν έχουν εκφραστεί οι όποιες ανησυχίες από τον Πρωθυπουργό, εντούτοις γίνεται αντιληπτό ότι οι παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις απασχολούν έντονα την τουρκική κυβέρνηση. Οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας συνεχίζουν να είναι θετικοί, με σαφέστατη μείωση, ενώ το «αιώνιο πρόβλημα» της ανεργίας συνεχίζει να δημιουργεί τις προοπτικές φυγόκεντρων δυναμικών. Σε αυτό το επίπεδο καταγράφεται μια πρώτη κοινωνική δυσαρέσκεια, η οποία μέχρι στιγμής δεν αντικατοπτρίζεται στα ποσοστά στήριξης της κυβέρνησης. Σύμφωνα με τις μηνιαίες έρευνες του ΑΚΡ, το κυβερνών κόμμα συνεχίζει να συγκρατεί ποσοστά της τάξης του 50% και χωρίς καμιά αντιπολιτευτική κίνηση αξίας μέσα από την Εθνοσυνέλευση. Ο Έρντογαν όμως γνωρίζει καλά ότι πιθανές οικονομικές ανατροπές και αστάθεια θα αντικατοπτριστούν αρνητικά στην πορεία του προς τον προεδρικό θώκο.

(περισσότερα…)

Aυτοσχεδιάζουν με την υγεία μας

Ιανουαρίου 8, 2013

Θα τα καταφέρουμε με τη βοήθεια του Θεού, που λέει κι ο πρωθυπουργός. Γιατί το κυβερνητικό αλαλούμ στον τομέα της Υγείας δημιουργεί αντί να λύνει προβλήματα. Ετσι, η μόνη ελπίδα όσων αρρωστήσουν είναι ο Κύριος ημών και όλοι οι Αγιοι.

Εφημερίδα των Συντακτών

Της Ντάνι Βέργου

Στο πόδι ξανασχεδιάζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας η πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Γράφει τις προτάσεις των επιστημονικών συμβουλίων των νοσοκομείων στα παλιά της τα παπούτσια και τελικά αυτοσχεδιάζει επικίνδυνα. Σβήνει κλινικές, κλείνει κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, προσθέτει γιατρούς αχρείαστων ειδικοτήτων σε νοσοκομεία, μέχρι που ανοίγει κλινικές σε νοσοκομείο που η ίδια έκλεισε πριν από ένα μήνα!

Τα παραπάνω στο πλαίσιο των συγχωνεύσεων, που ξεκίνησαν επί υπουργίας Λοβέρδου και τελειοποιεί ο νυν υπουργός Υγείας. Τις τελευταίες ημέρες το υπουργείο δημοσιεύει απανωτά ΦΕΚ με τους νέους οργανισμούς (κλινικές, τμήματα, γιατροί, νοσηλευτές) των νοσοκομείων.

Μέχρι στιγμής έχει ανακοινώσει τους οργανισμούς για 104 από τα 132 νοσοκομεία, καταφέρνοντας να αναστατώσει τον ιατρικό κόσμο της χώρας και να φέρει κοντά την πλήρη αποδιοργάνωση της δημόσιας υγείας.

Την πρωτιά στον (αυτο)σχεδιασμό παίρνει το άνοιγμα ούτε μιας ούτε δύο αλλά πέντε νέων κλινικών σε ένα νοσοκομείο στο οποίο πριν από ενάμιση μήνα ο υπουργός Υγείας έβαλε λουκέτο. Τον Οκτώβριο ο Ανδρέας Λυκουρέντζος υπέγραψε το κλείσιμο του 7ου Θεραπευτηρίου ΙΚΑ και χθες δημοσίευσε σε ΦΕΚ τη δημιουργία παθολογικής και καρδιολογικής κλινικής, Μονάδας Τεχνητού Νεφρού κλινικής, καθώς και δύο χειρουργικών κλινικών στο εν λόγω θεραπευτήριο, λέει στην «Εφ.Συν.» ο διευθυντής Β” χειρουργικής κλινικής στο Κωνσταντοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο Ν. Ιωνίας «Η Αγία Ολγα», Γιώργος Κότσαλης.

Ο ίδιος με έκπληξη διάβασε το άνοιγμα των κλινικών στο θεραπευτήριο που προτού καταργηθεί είχε συγχωνευτεί με το «Αγία Ολγα».

(περισσότερα…)

Pino Masi:Καταλαμβάνοντας την πόλη

Ιανουαρίου 8, 2013

»Prendiamoci la città»/»Tarantella di via Tibaldi», Pino Masi

»Καταλαμβάνοντας την πόλη» ή  »Ταραντέλα της Via Tibaldi»

Αυτός ο αγώνας μας είναι ο αγώνας αυτών
που δε θέλουν πια να υπηρετούν
αυτών που πια γνωρίζουν τη δύναμη που έχουν
και δε φοβούνται πια τα αφεντικά
αυτών που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε
στον κόσμο που θέλουμε
αυτών που τώρα πια έχουν καταλάβει ότι είναι ώρα να αγωνιστούν
ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο
Από τα εξεγερμένα εργοστάσια
φυσάει ήδη ο άνεμος, όπου να ‘ναι φτάνει
Είναι ένας άνεμος κόκκινος που δε μπορεί να σταματήσει
και ενώνει αυτούς που έχουν αποφασίσει να αγωνιστούν
Για τον κομμουνισμό, για την ελευθερία
καταλαμβάνουμε την πόλη
Για τον κομμουνισμό, για την ελευθερία
καταλαμβάνουμε την πόλη!
καταλαμβάνοντας σπίτια για όποιον δεν έχει
ενώνεται όλη η πόλη
αγωνιζόμενοι στις γειτονιές για να μην πληρώνουμε νοίκια,
υπερασπιζόμενοι τα σπίτια από τις εξώσεις
αγωνιζόμαστε και ζούμε τον κομμουνισμό,
δε χωράει κανένας φασίστας
η προλεταριακή δικαιοσύνη ξαναλειτουργεί
με τη λαϊκή συμμετοχή

(περισσότερα…)

Lotta Continua: Καταλαμβάνοντας την πόλη-Κοινωνικός αγώνας στην Ιταλία,1971-1973

Ιανουαρίου 8, 2013

Το κείμενο είναι της Lotta Continua και γράφτηκε κατά τη διάρκεια της όξυνσης του κοινωνικού αγώνα για την κατοικία, στην Ιταλία

κατεβάστε το pdf εδώ  βρείτε το πρωτότυπο εδώ

Πηγή: κομπρεσέρ 

 via syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/

Σημείωμα της ελληνικής μετάφρασης*

Η μετάφραση αυτή επιδιώκει να συμβάλλει στον εμπλουτισμό της εμπειρίας γύρω από τις μορφές αγώνα για την α υ τ ο μ ε ί ω σ η και συγκεκριμένα με το παράδειγμα της διεκδίκησης του δ ι κ α ι ώ μ α τ ο ς σ τ η ν κ α τ ο ι ­κ ί α . Αυτομείωση είναι η συλλογική πρακτική, που αναπτύχθηκε από κομμάτια της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο, του να πληρώνονται τα διάφορα κοινωνικά αγαθά, που θεωρούνταν δικαίωμα (ενοίκια για σπίτια, μετακινήσεις, ρεύμα, νερό κ.λπ.) σε τιμές χαμηλότερες από τις καθορισμένες τιμές των αντίστοιχων εταιρειών και οργανισμών (συνήθως κρατικών). Οι τιμές καθοριζόταν, είτε συλλογικά, είτε ατομικά, από τη δυνατότητα του καθενός να πληρώσει, ή ως ένα ποσοστό επί του μισθού, που φαινόταν λογικό να δίνει ένας εργάτης για τη συγκεκριμένη υπηρε­σία, ενώ σαν τακτική έφταναν ως και την ολική άρνηση πληρωμής.

Το κίνημα της ιταλικής αυτονομίας, περνώντας από την εργατική πάλη στον κοι­νωνικό αγώνα, υιοθέτησε τα κινήματα της αυτομείωσης σε πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητας: από την άρνηση πληρωμής στη δημόσια συγκοινωνία, την κοι­νωνική στάση πληρωμών στο ρεύμα και στο νερό, μέχρι και την άρνηση πληρω­μής ενοικίου σε μεγαλοϊδιοκτήτες, και τις καταλήψεις στέγης.

Στην Ελλάδα, τα κινήματα αυτομείωσης εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια αμφι­σβητώντας και καταργώντας στην πράξη την επιβολή κομίστρων στα δημόσια αγαθά (διόδια, εισιτήρια αστικών λεωφορείων, εισιτήριο εισόδου στα νοσοκομεία, ενώ προβλέπεται να επεκταθούν και σε άλλα κοινωνικά αγαθά), αλλά μέχρι στιγ­μής πολύ μικρή συζήτηση γίνεται για το δικαίωμα στην κατοικία. Αυτό μπορεί εύ­κολα να εξηγηθεί, λόγω του καθεστώτος κατοίκησης στην Ελλάδα.

Όπως φαίνεται στο κείμενο «Κατοικία στο κέντρο της Αθήνας: πώς και για ποι­ούς;», στην Ελλάδα η κοινωνική πολιτική για την κατοικία ήταν και είναι σχεδόν ανύπαρκτη[1]. Στην Ιταλία, η έστω και μικρή κρατική παροχή σε κοινωνική κατοικία, σε συνδυασμό με τις παροχές καταλυμάτων από τους ιδιοκτήτες των εργοστα­σίων για τους εργάτες τους, διαμόρφωσε τη συνείδηση της εργατικής τάξης για το δικαίωμα στην κατοικία. Σε αντίθεση με την Ευρώπη, όπου η ιδιοκτησία των εργατικών κατοικιών στον προηγούμενο αιώνα από μεγαλοϊδιοκτήτες γης βοηθά τους εργαζόμενους να αντιληφθούν το ρόλο της κερδοσκοπίας στη γη και να αντιδράσουν ανάλογα, η προσφυγή στην αυτοστέγαση δεν δημιουργεί ανάλογες διεργασίες στην Ελλάδα[2].

Από τους λίγους αγώνες της εργατικής τάξης για την υπεράσπιση της κατοικίας είναι αυτοί των εργατικών παραγκουπόλεων στη Δραπετσώνα το 1960 και οι συνεχιζόμενοι αγώνες στο Πέραμα ενάντια στην κατεδάφιση των αυθαιρέτων από το 1973 μέχρι το 1976, οπότε και έγινε απόπειρα εγκατάστασης στη συνοικία της «χαβούζας» (χώρος συγκέντρωσης των λυμάτων του Λεκανοπεδίου)[3]. Σε γενικές γραμμές όμως, στην Ελλάδα η ιδιόκτητη κατοικία αποτέλεσε για περισσότερο από μισό αιώνα σύμβολο status για κάθε κοινωνική τάξη, πράγμα που κατάφερε να διαμορφώσει εύκολα η κρατική πολιτική της αντιπαροχής, της εμπορευματοποίησης της γης και της κατοικίας και τελικά η καταστρατήγηση του δικαιώματος σ’ αυτή.

* Πρωτότυπο κείμενο Take over the city – Community struggle in Italy, 1973  Μετάφραση και επιμέλεια από τα ιταλικά στα αγγλικά από τον Ernest Dowson, δημοσιευμένο για πρώτη φορά στο Radical America, Vol.7 no.2, Μάρτιος – Απρίλιος 1973 .

(περισσότερα…)

Αντιφασιστικά πούλμαν καράβια και τρένα για τις 19 Γενάρη

Ιανουαρίου 8, 2013

(περισσότερα…)

Σάμουελ Μπακ: Προσφέροντας μαρτυρία

Ιανουαρίου 8, 2013

bak1

19 Ιανουαρίου 2013

Διεθνής ημέρα αντιφασιστικής δράσης

Πηγή: Athensantifa19jan

Προσφέροντας μαρτυρία

Το όνομά μου είναι Σάμουελ Μπακ.

Είμαι Εβραίος και ζω στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αλλά γεννήθηκα στο Βίλνιους, όταν ανήκε στην Πολωνία.

Όταν γεννήθηκα, ο Χίτλερ καταλάμβανε την εξουσία στη Γερμανία.

Το 1933 τον προώθησαν κύματα βαθιάς δυσαρέσκειας και φρενιασμένου εθνικισμού.

Τεράστια πλήθη τον επευφημούσαν, σαν να ήταν Θεός.

Προτιμούσαν να αγνοήσουν το ακριβό τίμημα που συνόδευε μια τέτοια επιλογή.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 ήμουν ένα αγόρι 5 ή 6 χρονών.

Και όλα αυτά τα απειλητικά γεγονότα συνέβαιναν πέρα από τα σύνορα της χώρας μου.

Στο όμορφο και φιλικό σπίτι μου η ζωή συνεχιζόταν όπως συνήθως.

Συχνά καθόμουν σε ένα καλοστρωμένο τραπέζι, περιβαλλόμενος από μια στοργική οικογένεια.

Και άκουγα αυτές τις λέξεις:

«Αυτό δεν μπορεί ποτέ να συμβεί εδώ…»

Δυο χρόνια μετά οι Ναζί όρμησαν στο διαμέρισμά μας.

Έσυραν τη μητέρα μου κι εμένα στο Γκέτο.

Δολοφόνησαν τον πατέρα μου, τον παππού και τη γιαγιά μου.

Δολοφόνησαν πολλά προσφιλή μέλη της οικογένειάς μου.

Δολοφόνησαν περίπου το 95% των Εβραίων της Λιθουανίας, το πιο υψηλό ποσοστό στην εξόντωση των 6 εκατομμυρίων Εβραίων της Ευρώπης.

Δεν λυπήθηκαν αναρίθμητους Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου, Τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους, κομμουνιστές και άμαχο πληθυσμό γενικά – με μια λέξη, εκείνους που εμπόδιζαν την πορεία τους προς την καθολική εξουσία.

Σήμερα είμαι ένας από τους λίγους τυχερούς επιζώντες που μπορούν να προσφέρουν μαρτυρία. Το κάνω με την τέχνη μου, τις διαλέξεις μου και τα γραπτά μου.

Σήμερα, οποτεδήποτε οι παλιοί, απειλητικοί και οικείοι τόνοι οποιασδήποτε φασιστικής ή νεοναζιστικής νοσταλγίας επιστρέφουν,

είτε διακηρύσσονται στα αγγλικά, γαλλικά, εβραϊκά ή ελληνικά –

μια ανατριχίλα με διαπερνά.

Πότε θα ενημερωθούν οι λαοί; Πότε θα κοιτάξουν στον καθρέφτη της ιστορίας;

Πότε θα διδαχθούν από τα λάθη του παρελθόντος;

Γιατί το χειρότερο μπορεί να συμβεί εδώ, και πιο σύντομα από όσο νομίζουμε!

Σάμουελ Μπακ, Γουέστον, Μασαχουσέτη, 5 Ιανουαρίου 2013

(περισσότερα…)

Διαδηλώνουμε στην Αθήνα για τα δάση τη γη και το νερό!

Ιανουαρίου 8, 2013

574823_574835702533583_1230546371_n