Αρχείο για 18 Ιανουαρίου, 2013

Φαλτσέτα στην καρδιά της Ελλάδας – Άντα Ψαρρά

18 Ιανουαρίου, 2013

  

Πηγή:www.efsyn.gr

Μαχαίρωσαν στην καρδιά με τη φαλτσέτα έναν μετανάστη από το Πακιστάν. Πήγαινε με το ποδήλατο κι εκείνοι ήταν πάνω στη μηχανή. Τους… έκλεισε κι αυτοί νευρίασαν, λέει, και τον μαχαίρωσαν θανάσιμα. Οι περίοικοι και οι περαστικοί κράτησαν τον αριθμό της μηχανής και έτσι η Αστυνομία τούς βρήκε και τους συνέλαβε. Τώρα οι δράστες ενός ακόμα ακραίου ρατσιστικού εγκλήματος ετοιμάζουν τις απολογίες τους, ενώ η οικογένεια του δολοφονημένου περιμένει τη σορό του.

Κι ο υπουργός; Ο υπουργός περιμένει άραγε ψυχιατρική γνωμάτευση για να βρει τα κίνητρα; Στα σπίτια βρήκανε ρόπαλα, στιλέτα και προκηρύξεις της Χρυσής Αυγής. Οι εκτελεστές ξημερώματα βγήκαν να κυνηγήσουν κάποιο θύμα. Όπως ακριβώς συνηθίζουν τα ναζιστικά τάγματα εφόδου. Δύο χρόνια τώρα, πάνω από 800 μαχαιρώματα, ξύλο και χιλιάδες ρατσιστικές προκλήσεις και «ανεξιχνίαστες» δολοφονίες και ακόμα ψάχνουμε κίνητρα για τα ρατσιστικά εγκλήματα; Τι περιμένουν; Να τους πούνε οι δράστες ότι είναι ρατσιστές; Δεν θα το πούνε αυτό, κύριε υπουργέ. Εκτελεστές φασίστες είναι, δεν είναι ηλίθιοι!
 
Η στυγερή δολοφονία έγινε χωρίς αιτία χωρίς αφορμή κι ενώ ακόμα το ρατσιστικό έγκλημα για προφανείς πολιτικούς λόγους, δεν είναι ιδιώνυμο στην Ελλάδα, στη μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν τιμωρείται επιβαρυντικά το ρατσιστικό έγκλημα, ούτε καν καταγράφεται επίσημα. Ο κ. Δένδιας, απασχολημένος με τα υπό κατάληψη μισογκρεμισμένα κτίρια και το κυνηγητό μεταναστών, δεν προλαβαίνει ίσως να αλλάξει τον νόμο. Η ανακοίνωσή του περί «νομιμότητας παντού» είναι πρόκληση όταν μιλάμε για δολοφονία εν ψυχρώ. Το μόνο που τον απασχόλησε χθες ήταν να απαντήσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Και καλά, ο κ. Δένδιας έχει ήδη καταθέσει τις ακροδεξιές του παρωπίδες. Οι υπόλοιποι; Οι δημοκράτες πολίτες, κομματικοί ή ακομμάτιστοι, τι κάνουν; Αν θέλουμε ισονομία στη σημερινή δημοκρατία, τότε ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα! Όλα τα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων αυτομάτως να θεωρούνται θύματα τρομοκρατίας και να τυχαίνουν της ίδιας μεταχείρισης από το ελληνικό κράτος.

(περισσότερα…)

»ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ»

18 Ιανουαρίου, 2013

Οδυσσέας Ελύτης: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΚΤΟ

 ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ 

 Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν.

Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ’ ουρανού σαρώνοντας

η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου.

Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει.

Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει

από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου.

Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση.

(περισσότερα…)

Συγνώμη Σερντάρ

18 Ιανουαρίου, 2013

P1000282

Πενήντα φυλλάδια πολιτικού κόμματος

18 Ιανουαρίου, 2013

117126g-ba4jkklcmaexb-i_jpg-large

 Στη μνήμη του Σερντάρ Γιακούμπ

Πηγή: www.rednotebook.gr

του Δ. Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου.

Τα παιδιά στην Ελλάδα μένουν στο σπίτι των γονιών ως τα τριάντα τους, γι’ αυτό και συνεχίζουμε να τα λέμε «παιδιά». Τους κάνουμε δώρα, τα χαρτζιλικώνουμε, κι αν κάνουν και καμιά βλακεία, κάνουμε τα στραβά μάτια. Τα παιδιά είναι παιδιά.

Ο Σερντάρ ήταν εικοσιεφτά χρονών, δηλαδή παιδί. Χτες το βράδυ στα Πετράλωνα, με άλλα λόγια, δολοφονήθηκε ένα παιδί. Απλά, για παιδιά σαν τον Σερντάρ, το πράγμα είναι πιο περίπλοκο. Ο χρόνος δεν μετράει το ίδιο. Ο Σερντάρ δεν ήταν ακριβώς παιδί – όπως κανένας εργάτης δεν είναι παιδί. Δεν ήταν ούτε «παιδί από το Πακιστάν». Ήταν απλά Πακιστανός. Χτες το βράδυ στα Πετράλωνα, λοιπόν, δολοφονήθηκε ένας Πακιστανός. Και για να μη δραματοποιούμε καταστάσεις, ας πούμε απλά όπως η ΝΕΤ ότι ο 27χρονος Πακιστανός «έχασε τη ζωή του».

Ο Σερντάρ βέβαια δεν πέθανε από αδέσποτα πυρά ή από τρακάρισμα. Ο Σερντάρ δολοφονήθηκε από δύο άλλα παιδιά, εικοσιπέντε ο ένας και εικοσιεννιά ο άλλος – κανονικά παιδιά αυτά, δικά μας: με τις δουλειές τους, τα μηχανάκια τους, πολιτικοποιημένα.

Αυτό το τελευταίο, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα είχε τόση σημασία. Όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, καλό είναι να μην μπαίνουν τα κόμματα στη μέση, γιατί αυτό είναι μικροπολιτική, δηλαδή ασέβεια στη μνήμη του νεκρού. Το επεσήμανε, ευτυχώς, ο Νίκος Δένδιας. Απευθύνοντάς το στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, παρέλειψε να εξηγήσει τι οφέλη μπορεί να προσδοκά κανείς από παιδιά σαν τον Σερντάρ, αφού ως γνωστόν τα παιδιά αυτά δεν ψηφίζουν.

(περισσότερα…)

Κάθε αποκάλυψη έχει και μια συγκάλυψη

18 Ιανουαρίου, 2013

ecrans-dordinateur-a-jeter

Πηγή:Pitsirikos

Μετά από μια πολύ διασκεδαστική συνεδρίαση, η Βουλή ψήφισε την παραπομπή σε Προανακριτική Επιτροπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου -αφού σε κάθε υπόθεση υπάρχει ένα κορόιδο- αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, μια και ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει διευκρινίσει πως δεν θα πληρώσει μόνο αυτός για όλες τις λαμογιές και τα σκάνδαλα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οπότε αντιλαμβανόμαστε πως, μέσα στη συμφωνία για να μην παραπεμφθεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είναι και η αθώωση του Παπακωνσταντίνου. 

Η ψηφοφορία θα έπρεπε να ολοκληρωθεί νωρίς αλλά η κυβέρνηση αφενός αναζητούσε έναν σίγουρο τρόπο για να μην παραπεμφθεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος -αφού αυτό θα σήμαινε την ανατροπή της-, και αφετέρου επιθυμούσε να τελειώσει η ψηφοφορία τα ξημερώματα, ώστε τα καθεστωτικά ΜΜΕ να παρουσιάσουν όλους αυτούς που πάνε το πρωί στις δουλειές τους ως πολίτες που βγήκαν στους δρόμους να πανηγυρίσουν για την αθώωση του λαοφιλούς και λαοπρόβλητου Βενιζέλου.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, συγκρούστηκαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ευάγγελος Βενιζέλος αλλά νικητής αναδείχτηκε η Χρυσή Αυγή που ωφελήθηκε από την προσπάθεια της τρικομματικής κυβέρνησης να παραβιαστεί η μυστικότητα της ψηφοφορίας, ώστε να συγκαλύψει τις ευθύνες του Ευάγγελου Βενιζέλου για την απόκρυψη της λίστας Λαγκάρντ.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος απάντησε στις κατηγορίες του Αλέξη Τσίπρα με τρελή υστερία, πετώντας συνέχεια την μπάλα στην εξέδρα, και χάρισε άφθονο γέλιο στους βουλευτές και τους τηλεθεατές, αν και όλοι μας –βλέποντας το μάτι του να γυαλίζει- περιμέναμε πότε θα μπουν μέσα οι άνθρωποι με τα άσπρα για να του φορέσουν τον ζουρλομανδύα.

(περισσότερα…)

Εκθεση Ε.Ε.:Σοκ ζήτησης

18 Ιανουαρίου, 2013

Child poverty

Αρθρο του Ambrose Evans Pritchard της Telegraph, που αναλύει μία έκθεση της Κομισιόν, σύμφωνα με την οποία ένα τμήμα της Ευρώπης είναι παγιδευμένο σε ένα φαύλο κύκλο φτώχειας .

 Πηγή: Το Περγάδι

Την περασμένη εβδομάδα, η ΕΚΤ του Draghi ανακοίνωνε ότι η οικονομική κρίση της ευρωζώνης έλειξε, αλλά με την ανεργία και την ύφεση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αν και πρόκειται για μια ύφεση που απέτυχε να προβλέψει και σε μεγάλο βαθμό την προκάλεσε επιτρέποντας τη συρρίκνωση της προσφοράς χρήματος, κυρίως από τα μέσα του 2012.

Ετσι, η ΕΚΤ και ο Draghi δήλωσαν ότι δεν θα αναλάβουν νέες δράσεις για να αντισταθμιστεί η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων (αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών) του τρέχοντος έτους το 2,3% του ΑΕΠ στην Ισπανία, 2% στη Γαλλία και 1,2% στην Ιταλία – για να μην αναφέρουμε τις δραματικές μειώσεις στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Στην Ιαπωνία, αντίθετα, ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε  λίγο πολύ έδωσε εντολή στην κεντρική τράπεζα να «πληθωρίσει» και  τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (και όχι το «spread» ή κάποιο άλλο χρηματοοικονομικό τέχνασμα). Η Federal Reserve στην Αμερική, αντίθετα, ανακοίνωσε αυτό το καλοκαίρι ότι θα συνεχίσει να κάνει ενέσεις ρευστότητας τη μία  μετά την άλλη μέχρις ότου το ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ κατέβει στο 6,5%.

Μόνο η ΕΚΤ δηλώνει ανίσχυρη μπροστά σε ένα ποσοστό ανεργίας 11 0.8% στην Ευρώπη που αυξάνεται μήνα με το μήνα. Ο Mario Draghi είπε ότι η νομισματική πολιτική μπορεί να κάνει «λίγα» για να καταπολεμηθεί η διαρθρωτική ανεργία. Αν όμως ήταν πραγματικά » διαρθρωτική»  θα μπορούσε και να πείσει. Αλλά δεν είναι. Η Ιρλανδία έχει μια από τις πιο ευέλικτες αγορές εργασίας στον κόσμο, αλλά το ποσοστό ανεργίαςεκτινάχθηκε από 4,6% σε 14,6%, παρά τη δικλείδα ασφαλείας της μετανάστευσης προς τη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.

(περισσότερα…)

Υπάρχει Παγκόσμια Οικονομική Κρίση; – Θεόδωρος Μαριόλης

18 Ιανουαρίου, 2013

04-pauvrete-xl

via To METΩΠO

Από ό,τι δύναμαι να αντιληφθώ, εντός της ελληνικής Αριστεράς (κομμουνιστικής και μη), αλλά και σε ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας, ευδοκιμεί η άποψη ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η οποία ξέσπασε από τα τέλη του 2007. Με αυτό, λοιπόν, ως απαραβίαστο δεδομένο, προτείνονται, εν συνεχεία, διάφορες ερμηνείες του φαινομένου, ενώ η «ελληνική κρίση» παρουσιάζεται ως όχι ιδιαίτερα σημαντική: αποτελεί μία ειδική περίπτωση-έκφανση της δυσμενούς παγκόσμιας κατάστασης ή, αλλιώς, ασήμαντη λεπτομέρεια των δυσκολιών διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε πλανητική κλίμακα.

Σκοπός μου, εδώ, δεν είναι ούτε να πραγματευθώ τις διάφορες, ερμηνείες-θεωρίες των κεφαλαιοκρατικών κρίσεων, ούτε τη διεθνή κρίση της περιόδου 2008-2009, ούτε, τέλος, την «ελληνική περίπτωση» (το έχω κάνει σε άλλες περιστάσεις). Είναι η παράθεση τετριμμένων (πλην, όμως, παραδόξως λησμονημένων) στοιχείων, δηλαδή των ποσοστιαίων ρυθμών μεγέθυνσης του πραγματικού Ακαθάριστου Προϊόντος της παγκόσμιας οικονομίας και ορισμένων εθνικών οικονομιών.

Αυτοί οι ρυθμοί είναι οι εξής:

1. Το έτος 2010, το Ακαθάριστο Παγκόσμιο Προϊόν αυξήθηκε κατά 4.9% με 5.3%. Το 2011 αυξήθηκε κατά 3.6% με 3.9% (Για λόγους πληρότητας, παραθέτω εναλλακτικές εκτιμήσεις, τις οποίες εντόπισα στα διεθνώς διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία. Εφεξής, θα παραθέτω, χάριν συντομίας, μόνον μία από τις υφιστάμενες εκτιμήσεις). Τέλος, το 2012 η αύξησή του ήταν της τάξης του 3.0%.

2. Το 2011, μάλλον όλες οι γειτονικές μας, βαλκανικές οικονομίες εμφάνισαν θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης, όπως, για παράδειγμα, η Τουρκία (8.5%), η ΠΓΔΜ (3.2%), η Αλβανία (3.0%), η Ρουμανία (2.5%), και η Βουλγαρία (1.9%).

(περισσότερα…)