Αρχείο για 23 Ιανουαρίου, 2013

Σπύρος Σακελλαρόπουλος:»Νεπάλ-Εθνότητες, κάστες,τάξεις στην κορυφή του κόσμου,1769-2008»

23 Ιανουαρίου, 2013

NEPAL COVER

Έβερεστ, Σέρπα, απόπειρες κατάκτησης της υψηλότερης κορυφής του κόσµου. Αυτά, ίσως, έρχονται στο νου του έλληνα αναγνώστη για το Νεπάλ, τη µικρή αυτή χώρα της Ν.Α. Ασίας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια το Νεπάλ έγινε ο τόπος ενός ξεχωριστού πολιτικού «θαύµατος».

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ το βιβλίο του Σπύρου Σακελλαρόπουλου*, Νεπάλ-Εθνότητες, κάστες, τάξεις στην κορυφή του κόσμου, 1769-2008 .

Το βιβλίο επιχειρεί να εξηγήσει την πολιτική εξέλιξη αυτού του κράτους από τη στιγµή της συγκρότησής του µέχρι και την κατάρρευση της µοναρχίας και την εκλογική νίκη του µαοϊκού κοµµουνιστικού κόµµατος που επί δέκα χρόνια µαχόταν ένοπλα τις νεπαλέζικες κυρίαρχες τάξεις.

Με την άδεια του συγγραφέα, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά , σας παρουσιάζουμε την εισαγωγή και τα περιεχόμενα του βιβλίου.

women-planting-rice-in-bhaktapur-in-kathmandu-valley-nepal

ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

1769-2008: ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΝΕΠΑΛ 

Αθήνα 2012

Στη μνήμη της μητέρας μου

sakelaropoulosΑπ’ όταν άρχισα να γράφω το βιβλίο για το Νεπάλ, πολύς κόσμος με ρωτούσε: «Μα, γιατί γράφεις για το Νεπάλ;». Συνήθως, τότε, έδινα τέσσερεις διαδοχικές απαντήσεις: «Γιατί όχι;», «το Νεπάλ είναι μία από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου», «το Νεπάλ είναι η μόνη χώρα στην οποία η επαναστατική αριστερά κατόρθωσε να φτάσει στην εξουσία», «για το Νεπάλ δεν έχει γραφτεί τίποτα στα ελληνικά». Η πραγματικότητα είναι ότι το βιβλίο ξεκίνησε με την προσπάθεια να απαντήσω στο ερώτημα πώς και γιατί ένα μικρό μαοϊκό κόμμα κατόρθωσε μέσα σε λίγα χρόνια να αποκτήσει τέτοια εμβέλεια και να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην κατάργηση της μοναρχίας. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο διότι, πέραν της δυσκολίας ανεύρεσης της σχετικής βιβλιογραφίας (το ευτύχημα ήταν πως το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας ήταν γραμμένο στα αγγλικά) έπρεπε να γραφτεί ένα βιβλίο εύκολα κατανοητό στον αμύητο έλληνα αναγνώστη. Για το λόγο αυτόν το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο υπάρχει μια αναλυτική παρουσίαση της πολιτικής ιστορίας του Νεπάλ από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 2006 και την ανάδειξη του ΚΚΝ (Μαοϊκού) σε πρώτο κόμμα το 2008. Έτσι εκτιμήθηκε πως θα μπορούσε πιο εύκολα ο αναγνώστης να αντιληφθεί το συνολικό οικονομικο-κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έλαβαν χώρα οι πολιτικο-κοινωνικές εξελίξεις που συντέλεσαν στη μεγάλη ανάπτυξη του μαοϊκού κινήματος. Το δεύτερο μέρος ασχολείται με τις συγκεκριμένες παραμέτρουςπου διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή των υφιστάμενων πολιτικο-κοινωνικών συσχετισμών: νεπαλέζικη οικονομία, κοινωνικές ανισότητες, αδυναμία λειτουργίας ενός αποτελεσματικού κράτους πρόνοιας, σημασία των εθνοτήτων, γυναικείο ζήτημα.

Ουσιαστικά έγινε η ακόλουθη επιλογή παρουσίασης του υλικού. Στο πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους παρουσιάζονται όλες οι εξελίξεις από τη δημιουργία του νεπαλέζικου κράτους μέχρι το βασιλικό πραξικόπημα του 1960. Στο τελευταίο τμήμα αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στα πρώτα χρόνια δραστηριοποίησης του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ έτσι ώστε ο αναγνώστης να εγκλιματιστεί και να μπορέσει να κατανοήσει τις περαιτέρω εξελίξεις. Το δεύτερο κεφάλαιο του πρώτου μέρους αφορά την περίοδο Panchayat, εξετάζοντας παράλληλα τη δράση και τις διασπάσεις του νεπαλέζικου κομμουνιστικού κινήματος. Σε κάθε περίπτωση, πέρα από την ιστορική εξέλιξη, δίνεται βάρος στο να φανεί πώς τόσο το κίνημα του 1980 όσο και αυτό του 1990 οδήγησαν σε μια σειρά από αλλαγές τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις λόγω της μαχητικότητας των πιο ριζοσπαστικών κομμουνιστικών οργανώσεων. Το τρίτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους σχετίζεται με την περίοδο που ανοίγει με τη «μεταπολίτευση» του 1990 και τελειώνει με την πτώση της βασιλείας, τη σύγκληση της συντακτικής συνέλευσης και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από το γενικό γραμματέα του ΚΚΝ (Μαοϊκού) Puspha Kumar Dahal – γνωστότερο και με το προσωνύμιο Prachanda. Σε αυτό το κεφάλαιο εξετάζονται οι πολιτικές εξελίξεις στην «επίσημη» πολιτική σκηνή μέχρι το 1995 και από εκεί και πέρα σε παραλληλία με τις αποφάσεις και τις δράσεις του ΚΚΝ (Μαοϊκού). Αυτό γίνεται για να μπορέσει ο αναγνώστης να κατανοήσει τη διασύνδεση των πολιτικών εξελίξεων στο επίσημο σκηνικό με την έναρξη του εμφυλίου και τη γρήγορη επέκταση της επιρροής των μαοϊκών, γεγονός που θα λειτουργήσει καταλυτικά για την πτώση της μοναρχίας.

(περισσότερα…)

Πίστη και ιδεολογία…

23 Ιανουαρίου, 2013

Edvard Munch-524584

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Τα γεγονότα που δήλωσαν βία τις τελευταίες μέρες απλώς πιστοποιούν, κατά τον ιστορικό Γ. Μαργαρίτη, «την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να σκεφτεί πολιτικά και να δράσει πολιτικά» («Εφ.Συν.», 19-20/1/2013).

Εχει δίκιο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, το κράτος δηλαδή. Είναι πράγματι αφερέγγυο, ανερμάτιστο, αυταρχικό, αντιδημοκρατικό (η κυβέρνηση). Και η κοινωνία, όμως, αδυνατεί να δράσει πολιτικά, όπως λέει ο ιστορικός, αφού καταφεύγει σε ακραίες, απεγνωσμένες ενέργειες βίας, που οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο καταστολής. Είναι, όμως, έτσι; Η κοινωνία εκφράζεται μέσα απ” αυτά τα φαινόμενα, ή συνεχίζει να αδρανεί ή και να υπνώττει; Μάλλον συμβαίνει το δεύτερο και ας έχει φτάσει στα όρια των αντοχών της. Δεν συμφωνεί με τη βία, αλλά δεν κάνει και τίποτα, δεν αντιστέκεται, δεν βρίσκει τρόπο να εκφραστεί αξιόπιστα στο πολιτικό επίπεδο, όπως θέλει ο καθηγητής.

Αδικείται, όμως, έτσι η κοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι ψάχνεται. Μπορεί μεν η πρώτη εντύπωση να είναι ότι φαίνεται σαν να αδιαφορεί, αλλά στο εσωτερικό της βράζει. Ολα αυτά τα κινήματα που εμφανίζονται, δειλά αλλά και γενναία, προτείνοντας την αλληλεγγύη, τον αντικαταναλωτισμό, την αυτάρκεια, την αυτοοργάνωση, μπορεί να μην έχουν ισχυρή πολιτική πρόταση, διαχέουν όμως μια διαφορετική ματιά στην πολιτική, την προσεγγίζουν με εναλλακτική διάθεση με αξιόπιστη αξιακή βάση.

Μπορεί να τραυλίζουν ακόμα το μέλλον, το έχουν στο μυαλό τους εν τούτοις. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι, επιτέλους, πρέπει να αρθρώσουν τον δικό τους λόγο, μια και ο κομματικός, ο «αντιπροσωπευτικός» δεν στάθηκε ικανός να εκφράσει τα αιτήματά τους, να υπερασπιστεί τα κεκτημένα τους. Το τραύλισμα και η άρθρωση δεν μπορούν να εκληφθούν ως κοινωνικές και ιστορικές μορφές, χαράσσουν, όμως, τον καινούργιο δρόμο της σκέψης και της συμπεριφοράς, εκφράζουν την αγωνία και τον προβληματισμό εμπράκτως, πλέον` και ας φαίνονται λίγοι και περίεργοι.

(περισσότερα…)

Ο σκληρός Γενάρης του 2013

23 Ιανουαρίου, 2013

Ο Στάθης στον eniko

Τον σκληρό Γενάρη του 2013 δεν υπήρξαν Αλκυονίδες μέρες.

Δεν έκανε πολύ κρύο, τουλάχιστον όχι τον περισσότερο καιρό μέσα στον μήνα, αλλά εκείνες

τις παράξενες ηλιόλουστες μέρες μέσα στην καρδιά του χειμώνα, που ο ελληνικός Γενάρης κρατάει στην αγκαλιά του

σαν πρελούδιο και υπόσχεση άνοιξης, οι περισσότεροι άνθρωποι τις ένοιωσαν απλώς σαν ημέρες που δεν έκανε πολύ κρύο.

Διότι τον σκληρό Γενάρη του 2013 οι άνθρωποι ήταν θλιμμένοι.

Στον δρόμο συναντούσες ανθρώπους που κοίταζαν με μάτια χωρίς προοπτική, βλέμματα σαν από ξεχασμένες διευθύνσεις.

Οι εφημερίδες εκείνη την εποχή είχαν μικρές κυκλοφορίες, πού και πού έπαιρνε κανένα δισέλιδο ο άνεμος

(περισσότερα…)

Kάτω τα χέρια από τα ναυπηγεία!

23 Ιανουαρίου, 2013

Στο βίντεο δήλωση του Παντελή Παπαβασιλείου,μέλους ΔΣ Σωματείου εργαζομένων στα Ναυπηγεία  Ελευσίνας

Απεργία στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη

Για την Παρασκευή (25/1/13) έχουν εξαγγείλει απεργία οι εργαζόμενοι στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 10.00 το πρωί.Θα ακολουθήσει πορεία προς την πλατεία Συντάγματος.

Οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας ξεκίνησαν από χθες 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες καθώς είναι απλήρωτοι εδώ και έξι μήνες.Τα προβλήματα στα ναυπηγεία, έχουν ξεκινήσει από τον Δεκέμβριο του 2010 και οι οικογένειες των ναυτεργατών βρίσκονται αντιμέτωπες πλέον με οξύ πρόβλημα επιβίωσης. Ο επιχειρηματίας Ταβουλάρης, στον οποίο παραχωρήθηκε το ναυπηγείο το 1997  πληρώνει τους εργαζόμενους με έναντι  ύψους το πολύ 300 ευρώ το μήνα.Η ιδιοκτησία των ναυπηγείων υποστηρίζει, ότι το Δημόσιο της οφείλει 12.700.000 ευρώ, που έπρεπε βάσει της σύμβασης η οποία έχει υπογραφεί, να έχουν καταβληθεί στην εταιρεία από τον Σεπτέμβριο του 2012.

Ο Ταβουλάρης από τότε που παρέλαβε το ναυπηγείο έχει αρχίσει τη σταδιακή του συρρίκνωση. Πούλησε δύο μεγάλα οικόπεδα του ναυπηγείου στην εταιρεία επίπλων ΣΑΤΟ, από τις 3 δεξαμενές του ναυπηγείου τη μία τη νοίκιασε σε ιδιώτη και την μεγαλύτερη, αφού την άφησε να βουλιάξει, ακόμα δεν την επισκεύασε και έχει θέσει το ναυπηγείο σε διαδικασία πτώχευσης σύμφωνα με το άρθρο 99. Το τελικό δικαστήριο αναμένεται το Φλεβάρη.

Στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις από τις 17 Απριλίου του 2012.Με απόφαση της  Διοίκησης αποφασίστηκε η εκ περιτροπής απασχόληση μία ημέρα την εβδομάδα. Στο διάστημα αυτό έχουν λάβει βοήθημα 1.000 ευρώ με παλαιότερη απόφαση του υπουργείου Εργασίας. Οι οικογένειες των εργαζομένων βιώνουν την εξαθλίωση ενώ το ναυπηγείο εδώ και 9 μήνες είναι επί της ουσίας κλειστό.

(περισσότερα…)

Σχέδιο Β΄: Το ΔΝΤ και η τραγική μοναξιά της Ελλάδας

23 Ιανουαρίου, 2013

TΟ  ΜΕΤΩΠΟ παρουσιάζει έξι διαγράμματα από την πολυσέλιδη πρόσφατη Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την κατάσταση στην Ελλάδα, που αποτελεί ομολογία του φυσικού και ηθικού συναυτουργού – μαζί με την Ευρωζώνη – για το έγκλημα του σε βάρος της χώρας μας. (περισσότερα…)