Σπύρος Σακελλαρόπουλος:»Νεπάλ-Εθνότητες, κάστες,τάξεις στην κορυφή του κόσμου,1769-2008»

NEPAL COVER

Έβερεστ, Σέρπα, απόπειρες κατάκτησης της υψηλότερης κορυφής του κόσµου. Αυτά, ίσως, έρχονται στο νου του έλληνα αναγνώστη για το Νεπάλ, τη µικρή αυτή χώρα της Ν.Α. Ασίας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια το Νεπάλ έγινε ο τόπος ενός ξεχωριστού πολιτικού «θαύµατος».

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ το βιβλίο του Σπύρου Σακελλαρόπουλου*, Νεπάλ-Εθνότητες, κάστες, τάξεις στην κορυφή του κόσμου, 1769-2008 .

Το βιβλίο επιχειρεί να εξηγήσει την πολιτική εξέλιξη αυτού του κράτους από τη στιγµή της συγκρότησής του µέχρι και την κατάρρευση της µοναρχίας και την εκλογική νίκη του µαοϊκού κοµµουνιστικού κόµµατος που επί δέκα χρόνια µαχόταν ένοπλα τις νεπαλέζικες κυρίαρχες τάξεις.

Με την άδεια του συγγραφέα, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά , σας παρουσιάζουμε την εισαγωγή και τα περιεχόμενα του βιβλίου.

women-planting-rice-in-bhaktapur-in-kathmandu-valley-nepal

ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

1769-2008: ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΝΕΠΑΛ 

Αθήνα 2012

Στη μνήμη της μητέρας μου

sakelaropoulosΑπ’ όταν άρχισα να γράφω το βιβλίο για το Νεπάλ, πολύς κόσμος με ρωτούσε: «Μα, γιατί γράφεις για το Νεπάλ;». Συνήθως, τότε, έδινα τέσσερεις διαδοχικές απαντήσεις: «Γιατί όχι;», «το Νεπάλ είναι μία από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου», «το Νεπάλ είναι η μόνη χώρα στην οποία η επαναστατική αριστερά κατόρθωσε να φτάσει στην εξουσία», «για το Νεπάλ δεν έχει γραφτεί τίποτα στα ελληνικά». Η πραγματικότητα είναι ότι το βιβλίο ξεκίνησε με την προσπάθεια να απαντήσω στο ερώτημα πώς και γιατί ένα μικρό μαοϊκό κόμμα κατόρθωσε μέσα σε λίγα χρόνια να αποκτήσει τέτοια εμβέλεια και να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην κατάργηση της μοναρχίας. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο διότι, πέραν της δυσκολίας ανεύρεσης της σχετικής βιβλιογραφίας (το ευτύχημα ήταν πως το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας ήταν γραμμένο στα αγγλικά) έπρεπε να γραφτεί ένα βιβλίο εύκολα κατανοητό στον αμύητο έλληνα αναγνώστη. Για το λόγο αυτόν το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο υπάρχει μια αναλυτική παρουσίαση της πολιτικής ιστορίας του Νεπάλ από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 2006 και την ανάδειξη του ΚΚΝ (Μαοϊκού) σε πρώτο κόμμα το 2008. Έτσι εκτιμήθηκε πως θα μπορούσε πιο εύκολα ο αναγνώστης να αντιληφθεί το συνολικό οικονομικο-κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έλαβαν χώρα οι πολιτικο-κοινωνικές εξελίξεις που συντέλεσαν στη μεγάλη ανάπτυξη του μαοϊκού κινήματος. Το δεύτερο μέρος ασχολείται με τις συγκεκριμένες παραμέτρουςπου διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή των υφιστάμενων πολιτικο-κοινωνικών συσχετισμών: νεπαλέζικη οικονομία, κοινωνικές ανισότητες, αδυναμία λειτουργίας ενός αποτελεσματικού κράτους πρόνοιας, σημασία των εθνοτήτων, γυναικείο ζήτημα.

Ουσιαστικά έγινε η ακόλουθη επιλογή παρουσίασης του υλικού. Στο πρώτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους παρουσιάζονται όλες οι εξελίξεις από τη δημιουργία του νεπαλέζικου κράτους μέχρι το βασιλικό πραξικόπημα του 1960. Στο τελευταίο τμήμα αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στα πρώτα χρόνια δραστηριοποίησης του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ έτσι ώστε ο αναγνώστης να εγκλιματιστεί και να μπορέσει να κατανοήσει τις περαιτέρω εξελίξεις. Το δεύτερο κεφάλαιο του πρώτου μέρους αφορά την περίοδο Panchayat, εξετάζοντας παράλληλα τη δράση και τις διασπάσεις του νεπαλέζικου κομμουνιστικού κινήματος. Σε κάθε περίπτωση, πέρα από την ιστορική εξέλιξη, δίνεται βάρος στο να φανεί πώς τόσο το κίνημα του 1980 όσο και αυτό του 1990 οδήγησαν σε μια σειρά από αλλαγές τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις λόγω της μαχητικότητας των πιο ριζοσπαστικών κομμουνιστικών οργανώσεων. Το τρίτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους σχετίζεται με την περίοδο που ανοίγει με τη «μεταπολίτευση» του 1990 και τελειώνει με την πτώση της βασιλείας, τη σύγκληση της συντακτικής συνέλευσης και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από το γενικό γραμματέα του ΚΚΝ (Μαοϊκού) Puspha Kumar Dahal – γνωστότερο και με το προσωνύμιο Prachanda. Σε αυτό το κεφάλαιο εξετάζονται οι πολιτικές εξελίξεις στην «επίσημη» πολιτική σκηνή μέχρι το 1995 και από εκεί και πέρα σε παραλληλία με τις αποφάσεις και τις δράσεις του ΚΚΝ (Μαοϊκού). Αυτό γίνεται για να μπορέσει ο αναγνώστης να κατανοήσει τη διασύνδεση των πολιτικών εξελίξεων στο επίσημο σκηνικό με την έναρξη του εμφυλίου και τη γρήγορη επέκταση της επιρροής των μαοϊκών, γεγονός που θα λειτουργήσει καταλυτικά για την πτώση της μοναρχίας.

Το δεύτερο μέρος αποτελείται από πέντε κεφάλαια πιο περιορισμένης έκτασης σε σχέση με το πρώτο μέρος: οικονομία του Νεπάλ, κοινωνικές ανισότητες, καχεκτική ανάπτυξη του κράτους πρόνοιας, εθνοτικό ζήτημα, γυναικείο ζήτημα. Έχω επίγνωση ότι η παρουσίαση αυτών των κοινωνικο-εθνοτικών παραμέτρων ακολουθεί την πολιτική εξιστόρηση των εξελίξεων και αυτό ίσως ξενίσει τον αναγνώστη, ο οποίος, αφού έχει παρακολουθήσει την ιστορική πορεία, πληροφορείται εκ των υστέρων μια σειρά από κοινωνικο-εθνοτικούς παράγοντες. Ωστόσο αυτή η επιλογή δεν έγινε τυχαία. Ο σκοπός ήταν να δοθεί μια πλήρης εικόνα του ιστορικού πλαισίου μαζί με την παρέμβαση του κομμουνιστικού κινήματος και στη συνέχεια να υπάρξει επικέντρωση στους λόγους πάνω στους οποίους, μέσω της εύστοχης πολιτικής παρέμβασης, αρθρώθηκε η επιρροή του ΚΚΝ (Μαοϊκού). Κάτω από αυτό το πρίσμα η νεπαλέζικη οικονομία, οι κοινωνικές ανισότητες και η ελλιπής λειτουργία του κράτους πρόνοιας κρίθηκε αναγκαίο να παρουσιαστούν ως βασικά στοιχεία τα οποία επέτρεψαν την ανάπτυξη σε πρώτο στάδιο της ένοπλης δράσης των μαοϊκών. Αυτό γιατί η έντονη ανάπτυξη της νεπαλέζικης οικονομίας τα χρόνια που προηγήθηκαν του εμφυλίου βασίστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και της φτώχειας – εξέλιξη που δεν μπορούσε να αντισταθμιστεί από την πενιχρή ύπαρξη του κράτους πρόνοιας. Από εκεί και πέρα, σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η ανάδειξη της σημασίας του εθνοτικού και του γυναικείου ζητήματος ως βασικών παραγόντων που συνέβαλαν στην περαιτέρω ανάπτυξη της επιρροής των μαοϊκών. Διαφορετικά ειπωμένο, όπως το ΚΚΝ (Μαοϊκό) κατανόησε ότι το εθνοτικό ζήτημα αλλά και η πατριαρχία αποτελούσαν κομβικά ζητήματα, η επίλυση των οποίων είχε πολύ μεγάλη σημασία για τη διεύρυνση των κοινωνικών τους συμμαχιών, αντίστοιχα ήταν αναγκαίο να παρουσιαστούν τα δύο αυτά θέματα αλλά και να αναφερθεί ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο τα διαχειρίστηκε το ΚΚΝ (Μαοϊκό). Μόνο έτσι θα ολοκληρωνόταν μια σφαιρική προσέγγιση. Σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή περιοριζόμουν στην παρουσίαση των πολιτικών εξελίξεων θα ήταν περίπου ακατανόητοι οι λόγοι της πολιτικής επιτυχίας των μαοϊκών.

Ποιο είναι το βασικό πλαίσιο της επιχειρηματολογίας μου: Ο λόγος που αποφάσισα να ασχοληθώ με το Νεπάλ έχει να κάνει με το γεγονός ότι ξαφνικά (;) σε μια μικρή χώρα της Ν.Α. Ασίας ξεσπά εμφύλιος πόλεμος υπό την καθοδήγηση ενός μαοϊκού κόμματος και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία κυριαρχούν αστικά ιδεολογήματα του τύπου «το τέλος της ιστορίας» και η «μοναδική σκέψη». Η ερευνητική πρόκληση είναι σημαντική για μια σειρά από λόγους: Γιατί στο Νεπάλ συμβαίνει κάτι τέτοιο κι όχι κάπου αλλού; Κι αν αυτό συμβαίνει, γιατί εκεί το υπάρχον κομμουνιστικό κόμμα ανέγνωσε με μεγαλύτερη πληρότητα τις υφιστάμενες αντιθέσεις, ποιες είναι αυτές και ποιες ήταν οι απαντήσεις που δόθηκαν έτσι ώστε το κόμμα να διευρύνει τις κοινωνικές του συμμαχίες; Κατά συνέπεια και βάσει όλων αυτών των ερωτημάτων το Νεπάλ βρέθηκε να παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως ερευνητικό πεδίο. Κι αυτό γιατί δεν ήταν μόνο η μελέτη αυτού καθαυτό του Νεπάλ ή το ότι οι συγκεκριμένες εξελίξεις δεν έχουν τύχει του μαρξιστικού ενδιαφέροντος που τους αντιστοιχεί ή το γεγονός ότι στην Ελλάδα σπανίζουν οι μελέτες για άλλες χώρες – π.χ. ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την πρώην Γιουγκοσλαβία, τη Γαλλία, την Ιταλία και σχεδόν καμία για τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Σίγουρα όλα αυτά έπαιξαν ρόλο στην επιλογή του συγκεκριμένου αντικειμένου, ωστόσο βασικό ερέθισμα αποτέλεσε η προσπάθεια εξαγωγής γενικότερων συμπερασμάτων, εκκινώντας βέβαια από την ανάλυση του νεπαλέζικου κοινωνικού σχηματισμού.

Έτσι, στη συνέχεια της μελέτης θα επιχειρήσω να δείξω ότι η συγκρότηση του νεπαλέζικου εθνικού κράτους περιλάμβανε από τη μήτρα της βαθιές δομές ανισότητας. Αυτό αφορούσε τόσο την κατάκτηση από τους Gorkha των εδαφών που αποτέλεσαν τη νεπαλέζικη επικράτεια όσο και την επιβολή του ινδουισμού ως κυρίαρχης θρησκείας και των νεπάλι ως κυρίαρχης γλώσσας. Το δεύτερο είχε ως αποτέλεσμα τη διαρκή κοινωνική κυριαρχία των βραχμάνων και των Chhetri είτε στην πολιτική εξουσία βρισκόταν ο βασιλιάς είτε οι Rana, αλλά ακόμα και στην κοινοβουλευτική φάση που ξεκίνησε το 1991. Άρα η πρώτη βασική παράμετρος κατανόησης του νεπαλέζικου προβλήματος είναι ο εθνοτισμός. Η δεύτερη είναι η πατριαρχία, της οποίας οι δομές είχαν καταστήσει τις γυναίκες άτομα δεύτερης κατηγορίας με ποικίλες διακρίσεις και καταναγκασμούς. Αυτές οι δύο παράμετροι αποτελούν συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες του νεπαλέζικου εθνικού κοινωνικού σχηματισμού και οι πολιτικές επιτυχίες του ΚΚΝ (Μαοϊκού) σε σημαντικό βαθμό οφείλονται στην ιδιαίτερη βαρύτητα που δόθηκε στην ανάπτυξη συγκεκριμένων πολιτικών επίλυσης του εθνοτικού και του γυναικείου ζητήματος. Από εκεί και πέρα υπήρξαν άλλες δύο παράμετροι οι οποίες επίσης διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στο να ενδυναμωθεί το μαοϊκό κίνημα. Πρόκειται για την όξυνση των, ήδη μεγάλων, κοινωνικών ανισοτήτων κατά τη διάρκεια των ετών που προηγήθηκαν του εμφυλίου και για την υποτυπώδη λειτουργία του κράτους πρόνοιας.

Η μεγάλη επιτυχία των μαοϊκών ήταν ότι στηρίχτηκαν σε αυτές τις αντιθέσεις για να μπορέσουν να εκπονήσουν το πολιτικό τους πρόγραμμα. Διαφορετικά ειπωμένο, το ΚΚΝ (Μαοϊκό) κατανόησε πως δεν αρκούσε μόνο η αναφορά στις κοινωνικές ανισότητες και στην επεκτεινόμενη φτώχεια για να μπορέσει να έχει αποτελεσματική πολιτική παρέμβαση, αλλά, αντίθετα, χρειαζόταν με ιδιαίτερη επιμονή να ενσκήψει σε μια σειρά από ζητήματα που μπορεί σε άλλες κοινωνίες να είχαν δευτερεύουσα σημασία αλλά στη νεπαλέζικη κοινωνία αποτελούσαν θεμελιώδη θέματα ανοιχτά προς επίλυση. Μια άλλη διάσταση της επιτυχίας των μαοϊκών ήταν ότι, σε αντίθεση με άλλες οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς, συνειδητοποίησε πως η ορμή που είχε η ανάπτυξη στη δεκαετία του ’90 των καπιταλιστικών σχέσεων και η συνακόλουθη διεθνοποίηση της νεπαλέζικης οικονομίας με άμεσες συνέπειες την τεράστια μεταφορά πλούτου από τα φτωχά και μεσαία στρώματα προς τα ευπορότερα δημιουργούσαν ένα κοινωνικό πλαίσιο πάρα πολύ ευνοϊκό για την εκδήλωση ένοπλου αγώνα. Στη συγκεκριμένη συγκυρία έγινε σαφές ότι το Νεπάλ ήταν δυνατό να οδηγηθεί σε μια μορφή κρίσης του κράτους αρκεί να εξελισσόταν μια ισχυρή κοινωνικο-πολιτική πίεση που θα στήριζε τη δυναμική της σε ένα πρόγραμμα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων. Οι τελικές εξελίξεις έδειξαν ότι αυτή ήταν μια σωστή επιλογή.

File:Coat of arms of Nepal.svg

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως το ΚΚΝ (Μαοϊκό) σημείωσε μόνο επιτυχίες. Αναμφίβολα η συμβολή του στην κατάρρευση της αυταρχικής μοναρχίας και στη ριζική αλλαγή του νεπαλέζικου πολιτικού σκηνικού ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Ωστόσο το μέλλον θα δείξει κατά πόσο θα καταφέρει να υπερβεί μια σειρά αντιφάσεις. Η πρώτη από αυτές είναι ο συμβιβασμός με τα υπόλοιπα «επίσημα» κόμματα, ένας συμβιβασμός που, ενώ οδήγησε σε παραχωρήσεις προς τα λαϊκά στρώματα, απείχε αρκετά από το πλαίσιο της νέας δημοκρατίας για το οποίο το ΚΚΝ (Μαοϊκό) αγωνιζόταν. Η δεύτερη έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τις πιέσεις από την Ινδία και, δευτερευόντως, από την Κίνα. Δηλαδή, με ποιες διπλωματικές συμμαχίες θα μπορέσει να υπερβεί την προσπάθεια αυτών των χωρών να καθορίσουν το μέλλον του Νεπάλ. Η τρίτη συνδέεται με το ζήτημα του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Το ΚΚΝ (Μαοϊκό) είναι κομμουνιστικό επαναστατικό κόμμα, δεν είναι ούτε αστικό, ούτε σοσιαλδημοκρατικό, ούτε ρεφορμιστικό. Μένει ανοιχτός ο τρόπος με τον οποίο θα κατορθώσει να μεταβεί στην περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού και μάλιστα σε μια συγκυρία αρνητική για τέτοιου είδους εγχειρήματα. Η ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών μπορεί σε συμβολικό επίπεδο να χαροποιεί τα μέλη και τους οπαδούς του κόμματος, αλλά η ιστορία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος έχει δείξει ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να επέλθουν ριζοσπαστικές τομές. Χρειάζεται μια διαλεκτική σχέση μεταξύ παρέμβασης στους κυβερνητικούς θεσμούς και ανάπτυξης λαϊκών αντισυστημικών θεσμών που θα βασίζονται στη λαϊκή κινητοποίηση και θα θέτουν τις βάσεις για μια άλλου τύπου κοινωνική οργάνωση. Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον είναι ανοιχτό για το νεπαλέζικο κοινωνικό πείραμα και το ΚΚΝ (Μαοϊκό) έχει δείξει ότι μπορεί να αναπροσαρμόζει τη στρατηγική του ανάλογα με τις ανάγκες της ταξικής πάλης.

Κατανοώ πως οι πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις της περιόδου 2008-2012 στο Νεπάλ έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον αρκετού κόσμου στη χώρα μας. Ωστόσο, δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο αυτού του βιβλίου. Για την επιστημονική μελέτη των πρόσφατων εξελίξεων χρειαζόταν αφενός άνεση χρόνου, για τη συγγραφή ενός σχετικού δοκιμίου, και αφετέρου πρόσβαση σε πηγές και βιβλιογραφία που δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί στην παρούσα φάση. Με το συγκεκριμένο θέμα σκοπεύω να ασχοληθώ το επόμενο διάστημα.

Πριν κλείσει αυτή η σύντομη εισαγωγή, θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω όλους τους ανθρώπους στους οποίους είμαι υπόχρεος για την πάσης φύσης βοήθεια που μου προσέφεραν σε όλο το διάστημα συγγραφής του βιβλίου. Πρώτα απ’ όλους αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω τον Μανόλη Αρκολάκη και τον Χρίστο Γιοβανόπουλο που είχαν την καλοσύνη και την υπομονή να διαβάσουν ολόκληρη την πρώτη γραφή της μελέτης αυτής και να κάνουν πολύ χρήσιμες παρατηρήσεις που με προστάτεψαν από διάφορα ατοπήματα. Επίσης σημαντικές ήταν οι παρατηρήσεις του Sebastian Budgen και του Dhruv Jain σε επιμέρους τμήματα του κειμένου. Ιδιαίτερα ευγνώμων είμαι και στους Στάθη Κουβελάκη, Κώστα Λαπαβίτσα και Jose Marie Budgen για τις εξαιρετικές συνθήκες διαμονής που μου διασφάλισαν κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου στο Λονδίνο. Επίσης, η εξαιρετική επιμέλεια που έκαναν στο βιβλίο η Ελένη Γκρούη και η Δέσποινα Παρασκευά-Βελουδογιάννη με προφύλαξε από πλήθος ατοπημάτων. Σε επίπεδο θεσμών θα ήθελα να ευχαριστήσω το Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου SOAS στο Λονδίνο για την ευγενική άδεια χρήσης των υποδομών καθώς και το τμήμα μου, το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, που γι’ ακόμη μία φορά έδειξε τη σημασία που δίνει στη συναδελφική αλληλεγγύη και αρωγή. Τέλος, θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους εργαζόμενους της Βιβλιοθήκης του Παντείου Πανεπιστημίου, πάντα πρόθυμους να ανταποκριθούν σε κάθε βιβλιογραφική ανάγκη μου.

Το βιβλίο αφιερώνεται στη μνήμη της μητέρας μου, Ρίτσας, ως ελάχιστος φόρος τιμής για όλα όσα μου προσέφερε…   

 

Περιεχόμενα

Α΄ μέρος

Η πολιτική ιστορία του Νεπάλ από τον 18ο έως και τον 20ό αιώνα

Πρώτο κεφάλαιο

Από το σχηματισμό του νεπαλέζικου κράτους ως την εγκαθίδρυση του συστήματος Panchayat (1769-1960)

α) Η συγκρότηση του κράτους του Νεπάλ και η αρχή της βρετανικής επικυριαρχίας (1769-1815)

β) Η οργάνωση της κρατικής εξουσίας από την ενοποίηση του Νεπάλ ως την άνοδο των Rana στην εξουσία (1769-1846)

γ) Οι αλλαγές στο σύστημα της κοινωνικής εξουσίας

i) Κρατική γαιοκτησία και υποτελή κρατίδια

ii)  Άλλες μορφές γαιοκτησίας

iii) Μια μορφή δυτικής φεουδαρχίας;

δ) Η περίοδος των Rana (1846-1951)

ε) Η δημιουργία νέων κοινωνικών συμμαχιών στην περίοδο των Rana: Η αποκρατικοποίηση της γαιοκτησίας

στ) Η πτώση των Rana

ζ) 1951-1959: Η άνοδος της εξουσίας του βασιλιά

η) Η περίοδος 1959-1960: Από τις εκλογές του 1959 στην επικράτηση του συστήματος Panchayat

θ) Ο ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ από την ίδρυσή του (1949) ως τις εκλογές του 1959

ι) Συμπέρασμα

Δεύτερο κεφάλαιο

Η περίοδος του συστήματος Panchayat (1960-1990)

α) Εισαγωγή

β) Το περιεχόμενο του συστήματος

γ) Η πολιτική δομή του συστήματος Panchayat

i) Μοναρχία

ii) Νομοθετική εξουσία

iii) Υπουργικό συμβούλιο

iv) Δικαστική εξουσία

v) Θεμελιώδη δικαιώματα

δ) Οι πολιτικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια του συστήματος Panchayat

i) Η στάση του Κόμματος του Κογκρέσου

ii) Οι εξελίξεις στο ΚΚΝ και η στάση του απέναντι στο καθεστώς

iii) Το αγροτικό κίνημα

iv) Το φοιτητικό κίνημα

ε) Οι εξελίξεις μετά το δημοψήφισμα

στ) Η στάση της αντιπολίτευσης μετά το δημοψήφισμα

ζ) Τα προεόρτια του κινήματος του 1990

η) Η οικονομική δυσπραγία του συστήματος Panchayat

θ) Η αντιπαράθεση Ινδίας-Νεπάλ

ι) Η προετοιμασία για το κίνημα του 1990

ια) Οι τρεις φάσεις του κινήματος

ιβ) Το σύνταγμα του 1990

ιγ) Το κίνημα του 1990 και ο ρόλος της επαναστατικής αριστεράς

ιδ) Συμπέρασμα

Τρίτο κεφάλαιο

Από την εγκαθίδρυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ως το τέλος της μοναρχίας

α) Οι εκλογές του 1991

β) Η κυβέρνηση πλειοψηφίας του Κόμματος του Κογκρέσου υπό την ηγεσία του G. P. Koirala (29 Μαΐου 1991-28 Νοεμβρίου 1994)

γ) Η κυβέρνηση μειοψηφίας του ΚΚΝ (ενοπ. μ-λ) υπό την πρωθυπουργία του Mana Mohan Adhikari (29 Νοεμβρίου 1994-10 Σεπτεμβρίου 1995)

δ) Η δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Μαοϊκού)

ε) Η προετοιμασία για τον εμφύλιο

στ) Στη δίνη του εμφυλίου

ζ) Πριν και μετά την έναρξη του εμφυλίου: Η κυβέρνηση συμμαχίας μεταξύ του Κόμματος του Κογκρέσου, του NDP και του NSP υπό την πρωθυπουργία του Sher B. Deuba (11 Σεπτεμβρίου 1995-9 Μαρτίου 1997)

η) Κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ του ΚΚΝ (ενοπ. μ-λ), του NDP και του NSP υπό την πρωθυπουργία του προερχόμενου από το NDP Lokendra B. Chand (10 Μαρτίου-5 Οκτωβρίου 1997)

θ) Η κυβέρνηση συμμαχίας μεταξύ του Κόμματος του Κογκρέσου, του NDP και του NSP με επικεφαλής τον προερχόμενο από το NDP Surya Bahadur Thapa (6 Οκτωβρίου 1997-11 Απριλίου 1998)

ι) Σχετικά με τις εξελίξεις στο ΚΚΝ (ενοπ. μ-λ) και την (ανα)δημιουργία του ΚΚΝ (μ-λ)

ια) Κυβέρνηση μειοψηφίας αρχικά από το Κόμμα του Κογκρέσου με πρωθυπουργό τον G. P. Koirala και στη συνέχεια (από 26/8) σε συνεργασία με το ΚKΝ (μ-λ) (12 Απριλίου-22 Δεκεμβρίου 1998)

ιβ) Κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ του Κόμματος του Κογκρέσου, του ΚΚΝ (ενοπ. μ-λ) και του NSP υπό την προεδρία του προερχόμενου από το Κόμμα του Κογκρέσου G. P. Koirala (23 Δεκεμβρίου 1998-31 Μαΐου 1999)

ιγ) Κυβέρνηση πλειοψηφίας του Κόμματος του Κογκρέσου με πρωθυπουργό τον Κ. P. Bhattarai (31 Μαΐου 1999-22 Μαρτίου 2000)

ιδ) Κυβέρνηση πλειοψηφίας του Κόμματος του Κογκρέσου με πρωθυπουργό τον G. P. Koirala (22 Μαρτίου 2000-23 Ιουλίου 2001)

ιε) Οι αλλαγές στη στρατηγική του ΚΚΝ (Μαοϊκού)

ιστ) Κυβέρνηση πλειοψηφίας του Κόμματος του Κογκρέσου με πρωθυπουργό τον S. B. Deuba (23 Ιουλίου 2001-4 Οκτωβρίου 2002).

ιζ) Η στάση του ΚΚΝ (Μαοϊκού) απέναντι στις στρατιωτικές επιθέσεις και στη διαδικασία έντασης του αυταρχισμού στο Νεπάλ: Μορφές παράλληλης εξουσίας και κοινωνικές συμμαχίες

ιη) Διορισμένη από το βασιλιά κυβέρνηση του L. B. Chand, προερχόμενου από το NDP (τάση Chand) (11 Οκτωβρίου 2002-30 Μαΐου 2003)

ιθ) Διορισμένη από το βασιλιά κυβέρνηση του S. B. Thapa, προερχόμενου από το NDP (τάση Thapa) (4 Ιουνίου 2003-7 Μαΐου 2004).

κ) Διορισμένη από το βασιλιά κυβέρνηση του S. B. Deuba, προερχόμενου από το Κόμμα του Κογκρέσου (Δημοκρατικό) σε συνεργασία με το ΚΚΝ (ενοπ. μ-λ) (2 Ιουνίου 2004-1 Φεβρουαρίου 2005)

κα) Κυβέρνηση στην οποία προεδρεύει ο ίδιος ο βασιλιάς με διορισμένους αντιπροέδρους τους Tulsi Giri και Kirti Nidhi (πρώην πρωθυπουργούς κατά την περίοδο Panchayat) (14 Φεβρουαρίου 2005-24 Απριλίου 2006)

κβ) Η ανασύσταση της δημοκρατίας και το τέλος της βασιλείας

κγ) Η τελική φάση της πορείας προς την κατάργηση της μοναρχίας

κδ) Συμπέρασμα

Β΄ μέρος

Οι κοινωνικές διαστάσεις του νεπαλέζικου προβλήματος και η στάση του ΚΚΝ (Μαοϊκού)

α)Εισαγωγή

β) Η οικονομία του Νεπάλ

i) Η εξέλιξη των αστικών τομέων της οικονομίας

ii) Το ιδιαίτερο ζήτημα των αγροτών

iii) Συμπέρασμα

γ) Κοινωνικές ανισότητες

i) Ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90

ii) Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια

iii) Συμπέρασμα

δ) Η ανεπαρκής ανάπτυξη του νεπαλέζικου κράτους πρόνοιας

i) Παρουσίαση των χρόνιων προβλημάτων

ii) Συμπέρασμα

ε) Το εθνοτικό ζήτημα στο Νεπάλ

i) Εισαγωγή

ii) Η ιστορική προσέγγιση

iii) Η δημογραφική παρουσία των εθνοτήτων τα τελευταία χρόνια

iv) Η εξέλιξη του καθεστώτος των διακρίσεων μετά την επαναφορά της δημοκρατίας

v) Εθνοτικές ομάδες και πολιτική αντιπροσώπευση

vi) Εθνοτικές ομάδες και κοινωνικές διαφοροποιήσεις. Η ιδιαίτερη περίπτωση των Newar

vii) Η στάση του ΚΚΝ (Μαοϊκού) στο φυλετικό πρόβλημα

viii) Συμπέρασμα

στ) To γυναικείο ζήτημα στο Νεπάλ

i) Περιγραφή του προβλήματος

ii) Συμπέρασμα

Επίλογος

Βιβλιογραφία

Χρονολόγιο

Χρονολόγιο της πορείας συγκρότησης του ΚΚΝ (Μαοϊκού)

Ονοματολόγιο

Παράρτημα

 

*Βιογραφικό του συγγραφέα

imageΟ Σπύρος Σακελλαρόπουλος σπούδασε στο Τµήµα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστηµίου (1989) και έκανε µεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήµιο Paris VIII (DEA στην Πολιτική Κοινωνιολογία, 1992, και Ph.D στην Πολιτική Κοινωνιολογία, 1995). Είναι επίκουρος καθηγητής στο Τµήµα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστηµίου, στο γνωστικό αντικείµενο Κράτος και Πολιτική Θεωρία. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στρέφονται στη θεωρία του κράτους, στη µελέτη της νεοελληνικής και κυπριακής κοινωνίας και στη θεωρία της ανάπτυξης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

 Πάνω στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα έχει συγγράψει τα βιβλία: Pouvoir Politique et Forces Sociales en Gréce d`Aujourd`hui (1974- 1988), 1999, Paris: Septentrion. Τα αίτια του απριλιανού πραξικοπήµατος. 1949-1967: Το κοινωνικό πλαίσιο της πορείας προς τη δικτατορία, 1998, Αθήνα: Νέα Σύνορα – Α.Α. Λιβάνης. Η Ελλάδα στη µεταπολίτευση (1974-1988). Πολιτικές, οικονοµικές, ιδεολογικές όψεις της ελληνικής πραγµατικότητας, 2001, Αθήνα: Νέα Σύνορα – Α.Α. Λιβάνης. Αναδιάρθρωση και εκσυγχρονισµός. Κοινωνικοί και πολιτικοί µετασχηµατισµοί στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1990, (σε συνεργασία µε τον Παναγιώτη Σωτήρη), 2004, Αθήνα: Παπαζήσης. Ο µύθος της παγκοσµιοποίησης και η πραγµατικότητα του ιµπεριαλισµού, Αθήνα: Gutenberg, 2004.

Μαζί µε τον Αντώνη Μωυσίδη έχουν επιµεληθεί τον συλλογικό τόµο: Η Ελλάδα στο 19ο & 20ό αιώνα, 2010, Αθήνα: Τόπος.

 Άρθρα του έχουν δηµοσιευθεί στα ελληνικά, στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα ισπανικά.

 

 Tο δελτίο τύπου, καθώς και επιπλέον στοιχεία για το βιβλίο,

θα βρείτε στο www.toposbooks.gr

Advertisements
Explore posts in the same categories: Βιβλίο, Σπύρος Σακελλαρόπουλος

Ετικέτες: , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: