Αρχείο για 30 Ιανουαρίου, 2013

CasaPound Italia: για τον φασισμό του 21ου αιώνα – Μάρκο Ζερμπίνο

30 Ιανουαρίου, 2013

untitledx

Η  εκλογική επιτυχία, στη γειτονική Ελλάδα, ενός κόμματος όπως η Χρυσή Αυγή, που για πολύ καιρό ήταν περιθωριακό, κάτι θα έπρεπε να διδάξει και στην ιταλική Αριστερά. Μια ενδεχόμενη επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, στα πρότυπα της Ελλάδας, θα μπορούσε να αποτελέσει την κατάλληλη ευκαιρία ώστε η CasaPound να πάψει να ασχολείται με τον «πολιτισμό» και να περάσει στη δράση.

Ο φασισμός ήταν επανάσταση,

η μοναδική που συντελέστηκε πραγματικά

σε αυτή τη χώρα και, κατά τη γνώμη μου,

αντιπροσώπευε ένα προοδευτικό κοινωνικό όραμα,

μια άνθηση της τέχνης, της τιμιότητας, της ειρωνείας.

Gianluca Iannone

Περιοδικό λεύγα 8 

Levga08_CasaPound03Φλωρεντία, 13 Δεκεμβρίου 2011. Είναι περίπου 12:30 το μεσημέρι όταν ο Gianluca Casseri, 50 ετών, παρκάρει το αυτοκίνητό του κοντά στην υπαίθρια αγορά της Πιάτσα Νταλμάτσια, στα βόρεια προάστια της πόλης, και κατευθύνεται με γρήγορα βήματα προς το σημείο όπου συνήθως κάθονται μόνο πλανόδιοι μικροπωλητές από την Αφρική. Μόλις φτάνει στο σημείο, ο άντρας πυροβολεί μερικές φορές με το ρεβόλβερ που κρατάει, ένα Μάγκνουμ 35 7. Στο έδαφος κείτονται τα άψυχα σώματα του Samb Modou, 40 ετών, και του Diop Mor, 54 ετών· δίπλα τους κείτεται βαριά τραυματισμένος ο Moustapha Dieng, 34 ετών. Ο Casseri επιστρέφει στο αυτοκίνητό του, μπαίνει μέσα και απομακρύνεται βιαστικά. Θα ξαναεμφανιστεί δύο ώρες αργότερα, λίγο μετά τις 14:30, κοντά σε μια άλλη υπαίθρια αγορά της πόλης, αυτή του Σαν Λορέντσο. Εκεί, στο ιστορικό κέντρο της πόλης, η ρατσιστική σφαγή συνεχίζεται: αυτή τη φορά πέφτουν τραυματισμένοι από τις σφαίρες του δολοφόνου ο Sougou Mor, 32 ετών, και ο Mbenghe Cheike, 42 ετών. Λίγο αργότερα, δύο αστυνομικοί εντοπίζουν τον Casseri στο υπόγειο της αγοράς, μέσα στο αυτοκίνητό του. Αυτός, όταν τους αντιλαμβάνεται, τραβάει ξανά το πιστόλι και, ταχύτατα, στρέφει την κάνη στο λαιμό του. Ύστερα τραβάει τη σκανδάλη.

imagesΗ σφαγή της Φλωρεντίας έχει ως άμεσο αποτέλεσμα να επανέλθει στο προσκήνιο της επικαιρότητας η ακροδεξιά οργάνωση CasaPound Italia (Οικία Πάουντ Ιταλία, Cpi), μέλος της οποίας, όπως έγινε γνωστό μετά τη σφαγή, ήταν ο Cassari. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τόσο ο Gianluca Iannone, ιδρυτής και αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας, όσο και η παρέα του, που συνήθως είναι προσεκτικοί και επιδέξιοι χειριστές της επικοινωνίας, θα προτιμούσαν να μη βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Ενώ τα πτώματα των θυμάτων είναι ακόμα ζεστά, η Cpi εκδίδει μια ανακοίνωση στην οποία «εφιστά την προσοχή όλων ώστε να μη συσχετίσουν την τραγωδία της τρέλας που σήμερα προκάλεσε δύο νεκρούς στη Φλωρεντίας με τις πολιτικές δραστηριότητες του κινήματος». «Στο dna της CasaPound Italia», σπεύδουν να διευκρινίσουν οι συναγωνιστές, «η ξενοφοβία δεν επικροτείται, όπως δεν έχει θέση και η ρατσιστική βία». 

Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο την ιστορία και την πολιτική δραστηριότητα της Cpi δεν εκπλήσσονται από τον εκνευρισμό και την ενόχληση των Iannone και σία για τα γεγονότα της Φλωρεντίας. Η CasaPound, προσπαθώντας εδώ και περίπου ένα χρόνο να προβάλει την εικόνα μιας οργάνωσης που τοποθετείται «πέρα» από τις «πεπαλαιωμένες» κατηγορίες της αριστεράς και της δεξιάς, μια πολιτική εμπειρία «αντικομφορμιστική», νεανική, εξεγερμένη και καινοτόμα ακόμα και μέσα στον χώρο της άκρας δεξιάς, ανέκαθεν απέρριπτε ως ψευδείς και προσχηματικές τις κατηγορίες για ρατσισμό, αντισημιτισμό, ομοφοβία και, γενικότερα, κάθε απόπειρα πολιτικών επιστημόνων ή των ΜΜΕ να την συσχετίσουν με την παραδοσιακή ιταλική δεξιά. Ορισμένοι κάπως επιφανειακοί ακαδημαϊκοί αφέθησαν να γοητευτούν από αυτή την «αυτοαφήγηση» που δημιούργησαν εκείνοι που, μεταξύ άλλων, αρέσκονται να αποκαλούνται «φασίστες της τρίτης χιλιετίας». Στη συνέχεια θα εξετάσουμε για ποιο λόγο το κίνημα του Iannone δεν παρουσιάζει καινοτόμα στοιχεία στο εσωτερικό του πανοράματος της ιταλικής άκρας δεξιάς. Για την ώρα, θα ξεκινήσουμε από μια απλούστερη ερώτηση: ποια είναι η CasaPound;

(περισσότερα…)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Αναμονή και συμβιβασμός ή σύγκρουση και ανατροπή;

30 Ιανουαρίου, 2013

aristera_high

Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

052250dc50138371fd04f19c188f0143_XL1. Κατασκευάζεται διαρκώς το νέο κοινωνικό μοντέλο μιας νέας Ελλάδας φτωχών, ανέργων, περιθωριοποιημένων, με κινέζικους μισθούς, μέσα στην ΕΕ και με νόμισμα το ευρώ. Μιας Ελλάδας υποβαθμισμένης και έτοιμης να αποδεχθεί ένα διεθνές ασφυκτικό πλαίσιο. Μια ταξική κόλαση για τους εργαζόμενους και ένας ταξικός παράδεισος για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Συνεχίζεται, βαθαίνει και επεκτείνεται η κρίση χρέους του ευρωπαϊκού νότου, ενώ εφαρμόζεται πλέον συνολικά στην ΕΕ το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο. Συγκροτείται και θεσμικά -και όχι μόνο πολιτικά και οικονομικά- η πανευρωπαϊκή λιτότητα στο πλαίσιο της στρατηγικής της ανταγωνιστικότητας και της εξόδου της ευρωπαϊκής ηπείρου από τον βάλτο της κρίσης. Οδηγούμαστε σε επιστροφή σε ένα μακρινό παρελθόν πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά. Το νέο φορολογικό πολλαπλασιάζει την επίθεση στα μεσοστρώματα και στις δυνάμεις της εργασίας. Οι φόροι μαζί με τις αυξήσεις στη ΔΕΗ θα ρουφήξουν από τα ψίχουλα του μισθού, ενώ οι μικροκαταθέσεις που απέμειναν δημεύονται εμμέσως υπέρ των δανειστών. Οι άνεργοι αυξάνονται, καταστρέφονται επαγγέλματα και μηδενίζονται οι προσδοκίες όλης της νεολαίας. Οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται, το πτωχοκομείο μεγαλώνει. Εδώ οδήγησε τη χώρα η μεγάλη ιδέα της μεταπολίτευσης, η ιδέα του κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού, του κοινού νομίσματος, της «ισχυρής» Ελλάδας.

2. Σε αντίθεση με αυτή την πραγματικότητα, από το σύνολο του αστισμού (το τρικομματικό καρτέλ της κυβέρνησης, τους δυναμικούς παράγοντες της οικονομίας, τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, τους Ευρωπαίους εμπνευστές της μνημονιακής πολιτικής και της τροϊκανής κατοχής) προβάλλεται διαρκώς μια εικονική πραγματικότητα. Ότι δήθεν είναι κοντά η υπέρβαση των αδιεξόδων, ότι πιάνουν τόπο οι θυσίες, ότι αλλάζει το κλίμα, ότι πέφτουν χρήματα στην αγορά. Δημιουργούνται ψευδαισθήσεις, καλλιεργείται μια πολλαπλή αναμονή και προσδοκίες που χρονολογικά προσδιορίζονται μετά τις γερμανικές εκλογές. Λένε ψέματα με σκοπό να κερδίσουν χρόνο, με στόχο να εμπεδωθούν οριστικά και αμετάκλητα όλα τα μέτρα που έχουν επιβάλει τα διαδοχικά μνημόνια. Μετά από μια τέτοια εμπέδωση η Ελλάδα θα έχει μετατραπεί σε κοινωνική και ανθρώπινη χωματερή, με το λαό εξοντωμένο και τη νεολαία εξορισμένη. Το έργο με τα ψέματα έχει παιχτεί ξανά και ξανά την τελευταία τριετία, όταν κάθε φορά τα μέτρα θα ήταν «τα τελευταία» και η ανάπτυξη θα ερχόταν στον επόμενο χρόνο. Όμως η καθίζηση της ελληνικής οικονομίας είναι τέτοια που καθιστά αδύνατη την υπηρέτηση του ληστρικού χρέους, ενώ οι νέες ρυθμίσεις που αναμένονται μετά τις γερμανικές εκλογές θα απαιτήσουν κι άλλο αίμα.

(περισσότερα…)

Διάλογος για τις εκλογές στο σύλλογο της ΣΘΕ

30 Ιανουαρίου, 2013

ABENSON_2012_08_09_07334

Πηγή: Αριστερό Βήμα

Συνεργασία των αριστερών δυνάμεων στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ Δημοσιεύουμε την απάντηση του Γ. Π. Τριμπέρη στο άρθρο του «Πανεπιστημιακού» Συνεργασία των αριστερών δυνάμεων στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ  και ορισμένες παρατηρήσεις επί της απάντησης από τον αρθρογράφο.

Υπογραμμίζοντας : «Η πολιτική συζήτηση είναι περισσότερο από ποτέ άλλοτε αναγκαία μέσα στην αριστερά και η τεράστια έλλειψή της φταίει για την πρωτόγονη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε πάνω σε θεμελιώδη ζητήματα, όπως είναι τα αυτονόητα και χιλιομασημένα, που όμως έχουμε ξεχάσει, για το ρόλο των σωματείων και τη λειτουργία των αριστερών μέσα σε αυτά».

»Απάντηση σε  Ένα Κείμενο»

Γ. Π. Τριμπέρης

Σε όσους συμμετείχαν στο «ενωτικό-αγωνιστικό ψηφοδέλτιο της Σ.Θ.Ε.» ήταν φανερό ότι:

1.
Δεν επρόκειτο για μια συνεργασία παρατάξεων. Οι συμμετέχοντες σε αυτό, και σίγουρα εκείνοι οι οποίοι συγκροτούσαν σε προηγούμενα χρόνια το ψηφοδέλτιο της ΔΗΠΑΚ, συμμετείχαν ως πρόσωπα.

2.
Στόχος αυτού του ψηφοδελτίου ήταν η ανατροπή της πλειοψηφίας του προηγούμενου ΔΣ το οποίο ευθυγραμμιζόταν απόλυτα με τις κυβερνητικές επιλογές, αδρανοποιώντας τον Σύλλογο και προωθώντας με κάθε τρόπο την κυβερνητική πολιτική. Το ενωτικό ψηφοδέλτιο στόχο είχε και έχει τη συστράτευση των μελών ΔΕΠ για την ενεργοποίηση ενός συλλόγου, ώστε αγωνιστικά και ενωτικά «να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού στην Ανώτατα Εκπαίδευση» και ό,τι η κοινή διακήρυξή του περιελάμβανε.

Ο τίτλος, λοιπόν, του κειμένου «Για τη συνεργασία και κοινή κάθοδο στις εκλογές των αριστερών δυνάμεων στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ», δεν αντιστοιχίζεται στα παραπάνω. Οι αναφορές του κειμένου σε «παλαιούς εκπροσώπους της ΔΗΠΑΚ» ή στους «συναδέλφους που πάντα κατέβαιναν με τη ΔΗΠΑΚ» δεν έχουν επίσης θέση, όταν οι συγκεκριμένοι συμμετείχαν ως πρόσωπα στο ψηφοδέλτιο. Η ιδεολογική και η πολιτική σχέση τους με τη ΔΗΠΑΚ αφορά μόνο τους ίδιους και έχει εκφραστεί και θα συνεχίσει να εκφράζεται δημόσια, στις ΓΣ του συλλόγου της Σ.Θ.Ε., στον προσωπικό πολιτικό τους λόγο, χωρίς κατ΄ ανάγκη να ταυτίζονται με πολιτικές θέσεις και απόψεις άλλων μελών του ψηφοδελτίου ή και παρατάξεων στις οποίες μπορεί να ανήκουν άλλα μέλη του ψηφοδελτίου.

Οι μονόπλευρες αναφορές του κειμένου σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (στο ΚΚΕ), στη κομματική του νεολαία (ΚΝΕ), και στη συνδικαλιστική του παράταξη (ΔΗΠΑΚ), χώροι που εκφράζουν ένα αριθμό τόσο μελών του ψηφοδελτίου, όσο και συναδέλφων οι οποίοι στήριξαν με την ψήφο τους το ψηφοδέλτιο αυτό, δεν λειτουργεί στην κατεύθυνση της ενότητας και κοινής αγωνιστικής δράσης, αλλά κατά την άποψή μου την υπονομεύει. Παράλληλα, η όποια κριτική είναι δικαίωμα του καθενός, αλλά όταν ονοματίζει καταστάσεις και πρόσωπα, πρέπει και ο γράφων να έχει ονοματεπώνυμο.

29-1-2013

(περισσότερα…)

Θεοδόσης Πελεγρίνης:»Θα αγωνιστώ για το δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου»

30 Ιανουαρίου, 2013

steam tractor.mich2 

Ο πρύτανης Θεοδόσης Πελεγρίνης μιλά στην «Εφ.Συν.» 

Τα πανεπιστήμια, όπως όλο το φάσμα της εκπαίδευσης, σπρώχνονται βίαια στον βωμό της θυσίας που έχει στηθεί πάνω στην ανάγκη εθνικής σωτηρίας. Οι ζημιές πολλές. Υποχρηματοδότηση, δυσλειτουργίες, εσωτερικές εντάσεις και ενίοτε ακραίες καταστάσεις όχι άσχετες με την κοινωνική συγκυρία ή την πολιτική σκοπιμότητα.

«Περιορίζουμε όσο μπορούμε τις δαπάνες μας», δηλώνει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης. «Ομως δεν θ” αφήσουμε να αλλοτριωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του πανεπιστημίου», προσθέτει απορρίπτοντας λύσεις ιδιωτικοποίησης (δίδακτρα).

Εξίσου κατηγορηματικός και για τα φαινόμενα βίας που συμβαίνουν ή προσάπτονται στα ανώτατα ιδρύματα. «Αν τελούνται αξιόποινες πράξεις είναι καταδικαστέες. Ομως οι συνθήκες στα πανεπιστήμια, όσον αφορά το ζήτημα της βίας, είναι καλύτερες σε σχέση με το παρελθόν». Οσο για τις συνταγές περί εσωτερικής αστυνόμευσης, θυμίζει ότι στην Αμερική δεν έχουν βοηθήσει στις αιματηρές επιθέσεις οπλοφόρων σε πανεπιστήμια και σχολεία.

Συνέντευξη στην Άννα Ανδριτσάκη

assets_LARGE_t_942_43347669-Ερ.: Τα ΑΕΙ συνεχίζουν να δέχονται πανταχόθεν πιέσεις. Υποχρηματοδότηση, μεγάλες απώλειες ελέω Μνημονίου, προβλήματα –ακόμα- εφαρμογής του νόμου. Πώς τα βγάζετε πέρα;

-Απ.: Το μείζον πρόβλημα είναι η υποχρηματοδότηση. Το 2009 η επιχορήγηση ήταν 53 εκατ. ευρώ, το 2012 μειώθηκε στα 23 εκατ., ενώ για το 2013 μαθαίνουμε ότι θα πέσει στα 17,5 εκατ. Αυτά μετά βίας καλύπτουν τα λειτουργικά έξοδα. Θυμίζω ότι χάσαμε πάνω από 20 εκατ. με το κούρεμα, ενώ η ακίνητη περιουσία μας κινδυνεύει να περιέλθει στο ΤΑΙΠΕΔ.

Προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας με όποιον τρόπο μπορούμε. Ξενοικιάζουμε κτίρια, κάνουμε οικονομίες κλίμακας, χρησιμοποιούμε εναλλακτικές μορφές ενέργειας . Το Οικονομικό Τμήμα και το ΕΜΜΕ εγκαταστάθηκαν στο Γρυπάρειο Μέγαρο (απέναντι από το παλιό Χρηματιστήριο), ενώ τα γραφεία της Νομικής θα μεταφερθούν στο παλιό Χημείο.

Συνάδελφοι από το εξωτερικό προτείνουν χορηγίες. Τις περιμένουμε. Μέχρι να έρθουν, όμως, περιορίζουμε δαπάνες. Χωρίς, βέβαια, να υποβαθμίσουμε την Παιδεία.

(περισσότερα…)

Η σύγκρουση για το μέλλον της Παιδείας στην Ευρώπη και οι εγχώριες ηθικολογικές έριδες

30 Ιανουαρίου, 2013

-24

Εφημ ΑΥΓΗ

Στην πράξη η επόμενη γενιά θα είναι, για πρώτη φορά, λιγότερο μορφωμένη εξειδικευμένη από την προηγούμενη και βεβαίως η, έστω και ζαβή ώς τα σήμερα, ισότητα στην πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία θα περιοριστεί ακόμα περισσότερο, σε βάρος των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων

  του Σωκράτη Πετμεζά*

Η πορεία εφαρμογής του νέου αυταρχικού πανεπιστημιακού νομικού πλαισίου παράλληλα με τη δραματική μείωση της δημόσιας χρηματοδότησης επισωρεύει στα ΑΕΙ και ΤΕΙ ακαδημαϊκά προβλήματα και διοικητικές δυσλειτουργίες τη φύση και την έκταση των οποίων ακόμα δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε με ακρίβεια. Ο περιορισμός του συνολικού φοιτητικού πληθυσμού και ιδίως η υποβάθμιση της ποιότητας και της χρονικής έκτασης της παιδείας που θα προσφέρεται σε κάθε φοιτητή είναι ένας από τους σχεδόν ομολογημένους κύριους στόχους της ψευδώνυμης «μεταρρύθμισης».

Ένα μέρος των δαπανών της ανώτατης δημόσιας παιδείας (ιδίως σε μεταπτυχιακό επίπεδο) θα αναληφθεί από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ενώ θα ανοίξει πιθανότατα, στην πρωτεύουσα και τη Θεσσαλονίκη, η αγορά για ιδιωτικά ιδρύματα παροχής πτυχίων και παρεμφερών τίτλων σπουδών. Στην πράξη η επόμενη γενιά θα είναι, για πρώτη φορά, λιγότερο μορφωμένη εξειδικευμένη από την προηγούμενη και βεβαίως η, έστω και ζαβή ώς τα σήμερα, ισότητα στην πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία θα περιοριστεί ακόμα περισσότερο, σε βάρος των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Ο περιορισμός της διοικητικής «αυτονομίας» των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων προς όφελος των ανωτέρων ιεραρχικά βαθμίδων, της συγκεντρωτικής (αλλά και αναποτελεσματικής) διοικητικής γραφειοκρατίας του υπουργείου και των αναμενομένων (και μηδέποτε αφικνουμένων) γαλαντόμων χορηγών θα είναι το χειροπιαστό αποτέλεσμα σε ό,τι αφορά την «αναμόρφωση» της διοίκησης και της εσωτερικής ιεραρχίας της ακαδημαϊκής κοινότητας.

(περισσότερα…)

Tom Waits Project – Valuta

30 Ιανουαρίου, 2013

  (περισσότερα…)

Αλέκος Αλαβάνος:»Ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική απουσία της Αριστεράς».

30 Ιανουαρίου, 2013

item8.rendition.slideshowWideHorizontal.granite-gorge-grand-canyon-0412

Η συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στο Real.gr

imagesal (1)Οι μετρήσεις δείχνουν σταθεροποίηση της κυβέρνησης, με αύξηση μάλιστα των δυνάμεων της ΝΔ. Πού οφείλεται αυτό κ. Πρόεδρε; Και πόσο θα κρατήσει;

Δεν ξέρω τι αξία έχουν αυτές οι μετρήσεις όταν υπάρχει τέτοια ρευστότητα και τόσο μεγάλη απογοήτευση από το κοινοβουλευτικό σκηνικό. Νομίζω ότι αυτές οι δημοσκοπήσεις έχουν συμβάλει πολύ στην πλήρη παρακμή της πολιτικής ζωής. Μαγκιές, κόλπα, κουτσαβακισμοί, επιδειξιομανίες, νεοπλουτισμοί κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο κυβέρνησης – αντιπολίτευσης προκειμένου να κερδίσουν καμιά μονάδα στα ποσοστά τους. Στο ερώτημά σας τώρα: κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συμφωνούν στο βασικό, ότι «η έξοδος από το ευρώ είναι εθνική καταστροφή». Αυτό σημαίνει ότι η ΝΔ έχει μεν κομματικό αντίπαλο, δεν έχει όμως προγραμματικό και ιδεολογικό αντίπαλο. Σε αυτό επιχειρεί να στηρίξει την ηγεμονία της.

Οι δημοσκοπήσεις επίσης δείχνουν τους πολίτες να πιστεύουν πως απομακρύνεται το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας…

Αν όντως το πιστεύουν, κάτι δεν πάει καλά με την ενημέρωσή τους. Η έκθεση του ΔΝΤ δείχνει καθαρά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις, μέχρι τέλος του χρόνου θα έχουμε νέα κρίση, θα έρθει η τρίτη περικοπή των δανειακών υποχρεώσεων, αλλά δεν πρόκειται να μας βγάλει ούτε αυτή από το τέλμα της ανεργίας και της οικονομικής διάλυσης.

Ταυτόχρονα, πάντως και ενώ λαμβάνονται τα πλέον σκληρά μέτρα, οι κοινωνικοί αγώνες παραμένουν πολύ χαμηλά. Σε τίποτα δεν θυμίζουν τις κινητοποιήσεις επί κυβέρνησης Παπανδρέου…

Σωστό. Είναι οι επιτάξεις, οι επιστρατεύσεις και γενικά η κυβερνητική βία. Είναι το κόστος μιας μέρας απεργίας για ένα πενιχρό πια μισθό. Είναι οι μεγάλες κινητοποιήσεις στις πλατείες που δεν έφεραν αποτέλεσμα γιατί κανένα κόμμα δεν τις στήριξε φέρνοντας έτσι απογοήτευση και παραίτηση. Κυρίως όμως είναι η έλλειψη μιας άλλης επιλογής, που θα δώσει λύση στην ανεργία και τη στέρηση, θα δώσει ελπίδα και θα κινητοποιήσει την κοινωνία. Για αυτό για μας έχει τόση σημασία να γίνει ένας μεγάλος διάλογος για το Σχέδιο Β΄.

(περισσότερα…)