Αρχείο για Φεβρουαρίου 3, 2013

Ενας νέου τύπου… συνδικαλισμός – Μιχάλης Ψύλος

Φεβρουαρίου 3, 2013

Στο χαμηλότερο ποσοστό εδώ και έναν αιώνα ο αριθμός των εργαζομένων που συμμετέχουν στα σωματεία τους. Οι εναλλακτικές εργατικές ενώσεις εξαπλώνονται στην Αμερική

Εφημερίδα των Συντακτών 

Παρά την παγωνιά, έξω από το φημισμένο εστιατόριο «Γκριλ Κάπιταλ» στο Κράισλερ Σέντερ στο κέντρο του Μανχάταν, δεκάδες εργαζόμενοι είχαν στήσει μια θορυβώδη διαδήλωση. «Μας κλέβουν τους μισθούς μας» έγραφαν τα πανό που κρατούσαν και εξηγούσαν στους περαστικούς ότι η αλυσίδα εστιατορίων Ντέιρντεν –ιδιοκτησίας της οποίας είναι και το «Γκριλ Κάπιταλ»- παραβιάζει τον νόμο για τον κατώτατο μισθό και αναγκάζει τους εργαζόμενους να εργάζονται παραπάνω ώρες. Οι διαδηλωτές δεν ανήκαν σε κανένα σωματείο, αλλά ήταν μέλη του «Κέντρου Ευκαιριών για τα Εστιατόρια» (ROC) – μιας από τις εκατοντάδες ανεξάρτητες εργατικές ενώσεις που έχουν συσταθεί το τελευταίο διάστημα στην Αμερική.

Οι ανεξάρτητες αυτές εργατικές ενώσεις, όπως η ROC, αντιπροσωπεύουν το νέο πρόσωπο του εργατικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πριν από δύο χρόνια ήταν μόλις πέντε, σήμερα ξεπερνούν τις 220 και ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς, κυρίως στη Νέα Υόρκη. Λόγω των προσπαθειών των ενώσεων αυτών, περισσότεροι εργαζόμενοι στα εστιατόρια της πόλης κατορθώνουν να παίρνουν αναρρωτικές άδειες, οι οικιακοί βοηθοί να λαμβάνουν υπερωρίες και οι οδηγοί ταξί να ασφαλίζονται γρηγορότερα στο σύστημα υγείας. Η ROC ενημερώνει τους εργαζόμενους για τα δικαιώματά τους. Βοηθά στην οργάνωση διαδηλώσεων, όπως αυτές στο «Κάπιταλ Γκριλ», ενημερώνοντας και τους πελάτες για το τι συμβαίνει πίσω από την αστραφτερή βιτρίνα. Η ROC πιέζει, επίσης, πολιτειακούς και τοπικούς βουλευτές για φιλεργατικές μεταρρυθμίσεις και βοηθά τους εργαζόμενους να αναλάβουν νομική δράση, όταν όλα τα άλλα αποτύχουν.

«Οι εργαζόμενοι έρχονται σε μας με συγκεκριμένες καταγγελίες», λέει ο ιδρυτής της ROC, Σάρου Τζεϊγιάραμαν. «Στη συνέχεια, είμαστε σε θέση να μιλήσουμε μαζί τους για όλα τα πράγματα που θα ήθελαν ν” αλλάξουν στον χώρο εργασίας τους».

Οι εναλλακτικές αυτές εργατικές ενώσεις έχουν όμως τα όριά τους, ιδιαίτερα μάλιστα στο θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που επισήμως δεν έχουν το δικαίωμα να κάνουν με την εργοδοσία. Με την κρίση να βαθαίνει, όμως, τίποτα δεν κρίνεται στα χαρτιά. Τα πάντα πλέον εξαρτώνται από την προθυμία των εργαζομένων να αντιμετωπίσουν τα αφεντικά τους και να διεκδικήσουν αγωνιστικά τα δικαιώματά τους.

(περισσότερα…)

Χλομή η Αριστερά στην Ευρώπη

Φεβρουαρίου 3, 2013

Tα προοδευτικά κόμματα της Ε.Ε., παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση οξύνεται, δεν έχουν καταφέρει να προβληθούν ως εναλλακτικές λύσεις στην ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού

Του Νίκου Σβέρκου από efsyn.gr  

253678«Η Ευρώπη των λαών θα νικήσει την Ευρώπη των μνημονίων και της βαρβαρότητας» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας στις 9 Οκτωβρίου του 2012 στο Σύνταγμα, έχοντας στο πλευρό του τον πρόεδρο του γερμανικού Die Linke, Bernd Riexinger. Η δήλωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ εμπεριέχει βεβαίως έναν οραματικό στόχο γενικότερη λαϊκής αφύπνισης, αλλά η σημερινή πραγματικότητα δυσχεραίνει τα σχέδια του αριστερού διεκδικητή της εξουσίας στην Ελλάδα. Διότι αφενός η Ε.Ε. είναι χωρισμένη σε «βόρειους» και «νότιους», με τη γερμανική κυβέρνηση να κατασκευάζει το «σκιάχτρο» των μεσογειακών κρατών, ενώ οι «φτωχοί εταίροι» παλεύουν να βρουν μια λύση πέρα από την επιβαλλόμενη λιτότητα. Και αφετέρου η ευρωπαϊκή Αριστερά, συγκρινόμενη με τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, μοιάζει ακόμα αδύναμη να «συντροφεύσει» την ελληνική Αριστερά στο νεοφιλελεύθερο «κολαστήριο» της Ε.Ε.

Υποχώρηση στον Βορρά

Στον πυλώνα της πολιτικής λιτότητας στην Ε.Ε., τη Γερμανία, η Αριστερά δεν φαίνεται να κερδίζει απέναντι στην Ανγκελα Μέρκελ, καθώς το Die Linke χάνει δυνάμεις δημοσκοπικά, δείχνοντας ότι η ρητορεία της Γερμανίδας καγκελαρίου έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά στη χώρα των Τευτόνων. Στις εκλογές του τοπικού κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας μάλιστα, το Die Linke έχασε πάνω από τις μισές δυνάμεις του και από το 7,1% έπεσε στο 3%, οπότε δεν εξασφάλισε την παραμονή του στο τοπικό κοινοβούλιο. Το αριστερό κόμμα, που δημιουργήθηκε από την ένωση του PDS των άλλοτε Ανατολικογερμανών κομμουνιστών και των αριστερών Σοσιαλδημοκρατών του Οσκαρ Λαφοντέν, κατάφερε από το 8,7% του 2005 να «ακουμπήσει» το 2009 το 12%, γεμίζοντας ελπίδες τους αριστερούς ανά την Ευρώπη ότι κάτι γεννιέται στην «καρδιά του κτήνους». Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις πάντως για τις εκλογές του Σεπτεμβρίου δείχνουν ότι τα ποσοστά θα καμφθούν και θα φτάσουν το πολύ το 8%. Γι” αυτό και τα στελέχη του Die Linke ξεκίνησαν την προεκλογική περίοδο με ομιλία του Αλέξη Τσίπρα προ λίγων ημερών.

253678Η σταθερή συνοδοιπόρος της Γερμανίας στην Ε.Ε., η Ολλανδία, έδωσε πρόσφατα ελπίδες ότι θα ήταν η επόμενη χώρα στην οποία η Αριστερά θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο. Ομως το ξενοφοβικό κλίμα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική ατζέντα. Μπορεί τα δημοσκοπικά ποσοστά του Σοσιαλιστικού Κόμματος (κοντά στο 19%) να έδιναν πιθανότητες ακόμα και για «διεμβόλιση» της κυβέρνησης, εν τέλει το μαοϊκών καταβολών κόμμα έλαβε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου μόλις 9,7%. Το κόμμα πάντως δεν διακρίνεται για τις φιλικές διαθέσεις του έναντι της Ελλάδας, καθώς, αν παρακολουθήσει κανείς την αρθρογραφία στελεχών του, θα βρει απόψεις περί «ώθησης της Ελλάδας έξω από το ευρώ, ώστε να μην επωμίζεται ο Ολλανδός εργαζόμενος ένα τεμπέλικο κράτος του Νότου».

(περισσότερα…)

Τα κεφάλια (του Γιώργου Ιωάννου)

Φεβρουαρίου 3, 2013

screenshot_9_971

Πηγή:sarant

Κάτι άλλο είχα σκοπό να ανεβάσω σήμερα, κάτι μικρό κι ανάλαφρο, γιατί το μεγάλο που σχεδίαζα δεν το προλαβαίνω, ύστερα όμως είδα τις φωτοσοπημένες φωτογραφίες των συλληφθέντων για τη ληστεία στο Βελβεντό, που έδωσε στη δημοσιότητα η αστυνομία, με φανερά τα σημάδια του ξυλοδαρμού. Και βλέπω πως δεν ήμουν ο μόνος που σκέφτηκε το ίδιο πράγμα.

Οπότε, ανεβάζω ένα μικρό αλλά όχι ανάλαφρο διήγημα, του αγαπημένου μου Γιώργου Ιωάννου, από τη συλλογή “Η σαρκοφάγος” (1971).

Τα κεφάλια

Μπαίνοντας εκείνο το βράδυ στο δικηγορικό γραφείο του φίλου μου, με χτύπησε μια πολύ βαριά βρώμα. Μέσα, ένας γεροδεμένος μα μεγαλούτσικος στα χρόνια χωρικός κουβέντιαζε ζωηρά μαζί του για κάποια μάλλον κτηματική υπόθεση. Έμοιαζε παλιός πελάτης.

Κάθισα στον προθάλαμο κι άνοιξα την εφημερίδα. Όμως η ανεξήγητη βρώμα ήταν ανυπόφορη. Κοίταξα το ταβάνι, τους τοίχους, μήπως είχε σπάσει καμιά σωλήνα  απ’ αυτές που κατεβάζουν τις βρωμιές, μα δε φαινόταν τίποτε. Όλα λευκά και πεντακάθαρα. Έφτασα στο σημείο να φέρω στη μύτη μου ακόμα και την εφημερίδα, που ήταν ν’ ανοίγει η καρδιά σου, σωστός μπαχτσές: μάχες, τουφεκισμοί, συλλήψεις, προδοσίες, αποκηρύξεις και φυσικά μπόλικες δηλώσεις πολιτικών αρχηγών. Ένα νέο, πάντως μας αφορούσε ιδιαίτερα: μες στη βδομάδα θα περνούσαν απ’ τους κεντρικούς δρόμους μας τους αιχμάλωτους αντάρτες, που λίγες μέρες πριν είχαν βομβαρδίσει την πόλη μας με κανόνι. Προαναγγέλλονταν άγρια αποδοκιμασία.

Καθώς διάβαζα αυτά, τέλειωσε μέσα η ακρόαση κι ο χωρικός βγαίνοντας σήκωσε απ’ τη μισοσκότεινη γωνιά ένα μικρό σακί που είχε εκεί αφημένο. Βρωμοκόπησε ο τόπος. Εδώ λοιπόν ήταν η πηγή της βρωμιάς. Ο φίλος δε βαστάχτηκε, τον ρώτησε για το περιεχόμενο. Κι αυτός με το φυσικότερο ύφος μας είπε: «είναι τα κεφάλια δυο συγχωριανών μου. Τα πηγαίνω στο χωριό να τα στήσουμε στην πλατεία. Θα περάσει όλο το χωριό να τα δει και να τα φτύσει. Θα σας τα έδειχνα, μα είναι τυλιγμένα σε εφημερίδες».

(περισσότερα…)

Zahra Muradi, ετών 21.

Φεβρουαρίου 3, 2013

 

της Κατερίνας Στυψανέλη*

domestic-violence-against-womenΛέγεται Zahra Muradi 21 ετών, μετανάστρια , που αφού θαλασσοπνίγηκε με βάρκα, από την γειτονική Τουρκία, πέρασε στην Μυτιλήνη, αναζητώντας καλύτερη μοίρα για την ίδια και το παιδί της, φιλοξενήθηκε στον καταυλισμό προσφύγων της Λέσβου εδώ και 3 μήνες ενώ ταυτόχρονα περίμενε να γεννήσει. Όμως η μοίρα στάθηκε σκληρή γι’ αυτήν. Η νεαρή και όμορφη αυτή κυρία, έπεσε θύμα ρατσιστικής επίθεσης, προ 3ημέρου, και χτυπήθηκε αλύπητα από ρατσιστικές ομάδες με πέτρες στο στήθος, ενώ λίγες μέρες αργότερα γίνεται ρήξη αμνιακού σάκκου, και έρχεται επειγόντως, στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» για να γεννήσει. Κατά την εισαγωγή της, την ενημέρωσαν ότι πρέπει να πληρώσει 1200 ευρώ για τον τοκετό και αν δεν έχει λεφτά να αφήσει κάποιο «ΑΦΜ» ώστε να μπορέσουν αργότερα, σιγά-σιγά, να πάρουν τα λεφτά.

 Η Zahra Muradi είναι μια πτυχή ενός μεγάλου προβλήματος που πυροδοτήθηκε μετά τη έκδοση ενός νόμου του Υπουργείου Υγείας, σύμφωνα με τον οποίο «αποκλείεται η πρόσβαση μεταναστών και ανασφάλιστων, γιατί προβλέπεται διπλασιασμός του κόστους της παροχής της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους μη έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στους πολίτες των τρίτων χωρών». (ΦΕΚ Β 3096/23.11.12).

(περισσότερα…)

ΣΥΡΙΖΑ:«Ας γίνουμε ρεαλιστές, ας διεκδικήσουμε…την εξουσία»-Λεωνίδας Βατικιώτης

Φεβρουαρίου 3, 2013

352

Εφημ ΠΡΙΝ

Προς αναζήτηση χρίσματος τα διαπιστευτήρια Τσίπρα σε Γερμανία, ΗΠΑ και ΔΝΤ

aut_2097Απογοήτευση και δυσφορία έχουν προκαλέσει στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι «ασκήσεις στον ρεαλισμό» στις οποίες μεθοδικά και σχεδιασμένα επιδίδεται το κόμμα από την επομένη των εκλογών του Μαΐου. Έκτοτε μέχρι και την συνέντευξη του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στην κρατική τηλεόραση την προηγούμενη Δευτέρα 28 Ιανουαρίου οι μεταμορφώσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεαματικές τροφοδοτώντας εσωκομματικές διαφωνίες που θα κορυφωθούν στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής που ξεκίνησε χθες και θα ολοκληρωθεί σήμερα, χωρίς ωστόσο να αναμένονται καν διορθωτικές κινήσεις από τη μεριά της ηγεσίας. Το μόνο που θα γίνει θα είναι εκατέρωθεν διαβεβαιώσεις για συνέπεια από τους μεν και κόσμιες αντιδράσεις από τους δε…

Σημείο τομής για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε η συνάντηση του επικεφαλής του με τον ισραηλινό πρόεδρο, Σιμόν Πέρες, καταμεσής του Αυγούστου. Τόσο η ίδια η επαφή που νομιμοποίησε το «κράτος – τρομοκράτη» στη συνείδηση της προοδευτικής κοινής γνώμης όσο και η έλλειψη ενημέρωσης που την συνόδευσε αφήνοντας στο σκοτάδι την ατζέντα, έφερε στο φως επιλεκτικές σχέσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα, που ξεπερνούν κατά πολύ το επίπεδο της αξιοποίησης των γεωπολιτικών αντιθέσεων…

Το δεύτερο σοκ ήρθε με την επίσκεψη πολυμελούς αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στον επικεφαλής της Τασκ Φορς και κατοχικό διοικητή κατά πως αποκαλείται, Χορστ Ράιχενμπαχ. Η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δέχθηκε τον ωμό εκβιασμό Γερμανών και ΕΕ, που εν περιλήψει έλεγε πως «αν θέλετε υπέρβαση της απομόνωσης και διεθνή νομιμοποίηση περάστε πρώτα από τον Ράιχενμπαχ». Δηλαδή αναγνωρίστε τον γερμανό γκαουλάιτερ και το καθεστώς οικονομικής κατοχής! Η συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ – φυσιολογική απόρροια της προτεραιότητας που αναγνώριζε στο στόχο παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, την λεγόμενη «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας που αποτελεί σταθερά του ελληνικού αστισμού από την εποχή του Καραμανλισμού – άνοιξε τον δρόμο για την επίσκεψη στο Βερολίνο και την διερευνητική συνάντηση με τον Σόιμπλε. Γεγονός όχι και τόσο ασήμαντο αν λάβουμε υπ’ όψη μας την κατηγορηματική άρνηση της Μέρκελ να συναντηθεί ακόμη και με τον υποψήφιο – τότε – πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

(περισσότερα…)

Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη

Φεβρουαρίου 3, 2013

Pages_from_Unfollow14_65-96_Page_1_copy

Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου.

Πηγή:UNFOLLOW

Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».

Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.

Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

«Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

(περισσότερα…)