Αρχείο για 5 Μαρτίου, 2013

Sergei Rachmaninoff – Piano Concerto No. 2

5 Μαρτίου, 2013

5 Μαρτίου, 2013

Enfants

»Αν θέλουν χρυσό να πάνε στις θυρίδες της Ελβετίας»

5 Μαρτίου, 2013

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ  

getFile-281  Ντίνα Δασκαλοπούλου,

www.efsyn.gr/

«Εδώ είμαστε γκάτζοι βέροι, αλλά δεν έχουμε γαϊδουρινή υπομονή. Για την ακρίβεια, δεν έχουμε καθόλου υπομονή, ειδικά όταν μας λένε ότι θα μας επιβάλουν το χρυσό με κάθε κόστος». Ο Γιάννης είναι ένας από τους 7.000 ανθρώπους που συγκεντρώθηκαν χθες στην Αλεξανδρούπολη για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Θράκη. «Γκάτζος» σημαίνει γαϊδούρι, όσο για την υπομονή όλων εδώ, μοιάζει να έχει προ πολλού εξαντληθεί.

Ταξίδεψαν από την Κομοτηνή, την Καβάλα, την Ξάνθη, την Ορεστιάδα, το Κιλκίς, τη Χαλκιδική για να δώσουν τη δική τους απάντηση στο τελεσίγραφο της κυβέρνησης, πως εντός των ημερών η άδεια για την έναρξη των εργασιών στο Πέραμα και στις Σάπες υπογράφεται. «Πανθρακικός ξεσηκωμός» ήταν το σύνθημά τους και το επιβεβαίωσαν: σε αντίθεση με τη Χαλκιδική, στη Θράκη όλοι οι δήμοι, όλοι οι περιφερειακοί σύμβουλοι, όλες οι επιστημονικές ενώσεις, όλα τα σωματεία έχουν πάρει θέση εναντίον της επένδυσης. Ετσι, βρέθηκαν στον δρόμο δίπλα δίπλα κάτοικοι και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων, δήμαρχοι και περιφερειακοί σύμβουλοι, φοιτητές και μαθητές, μουσουλμάνοι και χριστιανοί, παπάδες και καλοβαλμένες κυρίες, αντιεξουσιαστές και μέλη του ΠΑΜΕ.

Πρώτη ανέβηκε στο βήμα η μαθήτρια Ειρήνη Πατλάκη: «Οι νέοι ανησυχούν περισσότερο από εσάς. Ποτέ δεν θα συνέβαλα σε κάτι τόσο φρικτό. Αυτοί που είναι υπέρ, δεν σκέφτονται ότι για να παίρνουν έναν πενιχρό μισθό θα ξυπνάνε με δυναμίτες; Πουλάτε τη γη μας, το μόνο πράγμα για το οποίο αξίζει να πολεμάς». Στο πνεύμα κι ο μαθητής Φώτης Αυγουστίδης: «Ηρθε η ώρα να δείξουμε στους Καναδούς ότι η ζωή μας δεν εξαγοράζεται ούτε με δολάρια ούτε με ευρώ. Αν θέλουν χρυσό, να πάνε στις θυρίδες της Ελβετίας».

(περισσότερα…)

Επιστημονικό πόρισμα-κόλαφος για τα μεταλλεία της Χαλκιδικής

5 Μαρτίου, 2013

Δείτε αναλυτικά το πόρισμα

Πηγή: tvxs

Μακροχρόνιες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο περιβάλλον θα επιφέρει η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική σύμφωνα με πόρισμα της Γεωπονικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Η έρευνα-καταπέλτης για την Ελληνικός Χρυσός που πραγματοποιήθηκε από εννέα καθηγητές του Πανεπιστημίου συμπεραίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι αγροτικές δραστηριότητες θα υποστούν ανεπανόρθωτες ζημιές και ότι ο χαρακτήρας της περιοχής θα αλλάξει ριζικά καθώς θα μεταβληθεί σε ζώνη βαριάς βιομηχανίας.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της επιστημονικής επιτροπής η σχεδιαζόμενη μεγάλης κλίμακας επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Β.Α. Χαλκιδική υπερβαίνει κατά πολύ τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής και θα προκαλέσει μακροχρόνιες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο φυσικό και αγροτικό περιβάλλον.

Σημειώνουν ότι η σχεδιαζόμενη επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητες δεν είναι αειφορική καθώς θα μεταβάλλει ριζικά το χαρακτήρα της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα αυτή θα μετατραπεί από αγροτική – τουριστική περιοχή σε ζώνη βαριάς βιομηχανίας.

Ένα από τα πιο ανησυχητικά συμπεράσματα του πορίσματος είναι ότι η ρύπανση από βαρέα μέταλλα των υδάτων, του εδάφους, της χλωρίδας, της πανίδας και των αγροτικών καλλιεργειών θα είναι ιδιαιτέρως εκτεταμένη καθώς θα καλύψει μεγάλες εκτάσεις και περιοχές που απέχουν πολύ από την περιοχή της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Επιπλέον, όλες οι αγροτικές δραστηριότητες (Γεωργία, Κτηνοτροφία, Μελισσοκομία, Αλιεία, κ.ά.) αλλά και η δυνατότητα επεξεργασίας και τυποποίησης αγροτικών προϊόντων θα υποστούν ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Με δεδομένα τα συμπεράσματά τους, η επιτροπή ειδικών του ΑΠΘ καταλήγει στο γενικό συμπέρασμα ότι η επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στη Β. Α. Χαλκιδική ΔΕΝ είναι συμβατή με τις αγροτικές δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής.

(περισσότερα…)

Στίγκλιτς: Σε κίνδυνο το στοίχημα του ευρώ

5 Μαρτίου, 2013

Πηγή:http://www.euro2day.gr/

Το αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών αποτέλεσε ένα ξεκάθαρο μήνυμα για τους Ευρωπαίους ηγέτες: οι πολιτικές λιτότητας που ακολουθούν απορρίπτονται από τους ψηφοφόρους, γράφει ο Τζόζεφ Στίγκλιτς.

Ο ίδιος σημειώνει ότι εξαρχής το ευρωπαϊκό όραμα ήταν μια προσπάθεια που κινήθηκε από πάνω προς τα κάτω. Είναι όμως άλλο θέμα το να ενθαρρύνεις τεχνοκράτες να διαχειρίζονται χώρες και να ακολουθούν πολιτικές οι οποίες οδηγούν σε αύξηση της μιζέριας.Από όταν ξέσπασε η κρίση, η απώλεια στο ΑΕΠ της Ιταλίας είναι μεγαλύτερη από αυτή που σημειώθηκε στη δεκαετία του 1930. Την ίδια ώρα, το ποσοστό της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα υπερβαίνει το 60% και στην Ισπανία το 50%.

Όπως τονίζει ο κ. Στίγκλιτς, είναι ξεκάθαρο ότι η θεραπεία που έχουν επιβάλει στην Ευρώπη οι… γιατροί της οικονομίας δεν αποδίδει και θα χρειαστεί τουλάχιστον μία δεκαετία για να ανακάμψει ο ασθενής.Ως εκ τούτου, δεν είναι ο λαϊκισμός ή η αφέλεια που οδήγησε τους πολίτες στην απόρριψη αυτών των πολιτικών, αλλά η κατανόηση ότι είναι πλήρως λανθασμένες.

Η απλοϊκή διάγνωση ότι το πρόβλημα της Ευρώπης δημιουργήθηκε από ορισμένες σπάταλες χώρες διαψεύδεται, σύμφωνα με τον κ. Στίγκλιτς, από το απλό γεγονός ότι πριν από την κρίση η Ισπανία και η Ιρλανδία είχαν πολύ χαμηλό έλλειμμα και χρέος.Αν το μόνο πρόβλημα ήταν η Ελλάδα, η Ευρώπη θα μπορούσε να το διαχειριστεί εύκολα, υπογραμμίζει.

Δημοσιονομικός φεντεραλισμός και πολιτικές ανάπτυξης

Ο κ. Στίγκλιτς εκτιμά ότι η λύση για την Ευρώπη δεν είναι ο κεντρικός έλεγχος των εθνικών προϋπολογισμών, αλλά περισσότερος δημοσιονομικός φεντεραλισμός.

Επιπλέον, είναι αναγκαία η δημιουργία μιας τραπεζικής ένωσης, με κοινή εγγύηση καταθέσεων, ενιαίες διαδικασίες εκκαθάρισης και κοινή εποπτεία. Απαραίτητη είναι επίσης και η δημιουργία ευρωομολόγων ή ενός αντίστοιχου μηχανισμού.

Παράλληλα, θα πρέπει να προωθηθεί μια στρατηγική για την τόνωση της ανάπτυξης. Η Ε.Ε. πρέπει να εφαρμόσει πολιτικές που αντιμετωπίζουν τις εσωτερικές ανισορροπίες και το τεράστιο εξωτερικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Ουσιαστικά, πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί στη Γερμανία και να ακολουθηθούν πολιτικές που προωθούν τις εξαγωγές και την παραγωγικότητα στις εξαγωγικές επιχειρήσεις της ευρωζώνης.

(περισσότερα…)

Κ.Ε.Δ.Ε.: Σιωπηρή συνενοχή στις πολιτικές τρόικας-κυβέρνησης.

5 Μαρτίου, 2013

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στους ΟΤΑ

Αθήνα, Μάρτιος 2013

Σε φιλολογική συζήτηση άνευ καμίας ουσίας για τα μεγάλα και σοβαρά ζητήματα των εργαζομένων  εξελίχτηκε η συνάντηση μεταξύ του προέδρου της Κεντρικής Ένωσης των Δήμων (ΚΕΔΕ) και  την Ε.Ε. της ΠΟΕ- ΟΤΑ. Όπως εξάλλου και οι 2 προηγούμενες συναντήσεις  με τον Υπουργό Εσωτερικών και Εργασίας, αντίστοιχα. 

Στα βασικά ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ συνεχίζουν συνειδητά να «ποιούν την νήσσαν» .

Για την διαθεσιμότητα- απολύσεις στους ΟΤΑ. 

Ενώ, πάνω από 600 εργαζόμενοι σε 45  δήμους βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας εδώ και 3 μήνες αναμένοντας να μετακινηθούν στο άγνωστο, οι δήμαρχοι και η ΚΕΔΕ,  ούτε μια ανακοίνωση, έτσι για τα μάτια.  Να καταγγέλλει και να ζητά το αυτονόητο, να καλύψουν τις ανάγκες των 2000 και πλέον ελλείψεων που έχουν για τις συγκεκριμένες ειδικότητες και που οι ίδιοι κατέγραψαν και  έστειλαν στο υπουργείο. Ούτε μια διαμαρτυρία δεν κάνουν, και παρόλο που έχουν κερδίσει οι εργαζόμενοι δικαστικές αποφάσεις, ανέχονται να μην τους πληρώνουν με το 100%.

Κανείς δεν γνωρίζει πόσοι τελικά,  σε ποιες υπηρεσίες,   για πόσο και ποτέ θα τοποθετηθούν, ενώ ταυτόχρονα η συγκυβέρνηση ετοιμάζει χιλιάδες νέες διαθεσιμότητες.

Είναι συνένοχοι, γιατί ευελπιστούν να καλύψουν αυτά και τα άλλα κενά και τις ελλείψεις με προσωρινά  εργαζόμενους χαμηλού κόστους και πελατειακή λογική μέσω Μ.Κ.Ο και άλλων δουλεμπορικών προγραμμάτων.

(περισσότερα…)

Α(+)ΤΑΞΙΕΣ: Το κέρδος ως δήμιος της φύσης- Μάκης Γεωργιάδης

5 Μαρτίου, 2013

timthumb

Πηγή: www.mao.gr  

Χωρίς αμφιβολία η εποχή που διανύουμε αναδεικνύουν όλο το εύρος των κοινωνικών συγκρούσεων με μια ένταση η οποία είναι χαρακτηριστική των δομικών και πολύ βαθιών κρίσεων του καπιταλισμού. Ο πόλεμος δύο κόσμων εκτυλίσσεται με εξάρσεις και υφέσεις από την οικονομική σφαίρα ως τα δημοκρατικά δικαιώματα και από τον πολιτισμό ως το περιβάλλον.

Ανάλυση του Μάκη Γεωργιάδη

Αν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι με αστούς θεωρητικούς και αναλυτές είναι πως από την υφιστάμενη σύγκρουση των κόσμων του κεφαλαίου και της εργασίας θα καθοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και το μέλλον των δυτικών -αλλά όχι μόνο αυτών- κοινωνιών. Η έκβαση του ταξικού πολέμου δεν κρίνεται ασφαλώς από μια μάχη, αλλά προοπτικά θα κριθεί και σε αξιακό και πολιτισμικό επίπεδο. Από αυτήν την άποψη, τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής αναδεικνύουν τη δυναμική επαναφορά στο προσκήνιο των απελευθερωτικών κομμουνιστικών ιδεών και υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα της υπέρβασης του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος. Δεν αρκεί όμως η δυνατότητα και η δυνητική προσέγγιση των εργατικών μαζών με τις επαναστατικές αξίες και ιδέες και μια μεγάλη δυσκολία που προκύπτει είναι ασφαλώς η μάχη των συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα.

Η φύση πεδίο κερδοφορίας

Ωστόσο, όσο πληθαίνουν και εντείνονται τα οικονομικά αδιέξοδα, τόσο αυξάνονται και ισχυροποιούνται τάσεις υπέρβασης της κρίσης από την πλευρά του συστήματος που τείνουν στον εκβαρβαρισμό των κοινωνιών και συνάμα την περιβαλλοντική καταστροφή. Αν επικεντρώσουμε στη δεύτερη αυτή διάσταση θα διαπιστώσουμε ότι διαχρονικά ο καπιταλισμός έβαζε στο στόχαστρο τη φύση αντιμετωπίζοντάς τη ως ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας. Αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις όχι απλώς στα οικοσυστήματα, αλλά και στη ζωή των ανθρώπων. Από αυτήν την άποψη, η λεηλασία και η σπατάλη των φυσικών πόρων συνδέθηκε ως μια φυσιολογική διαδικασία με την ανάπτυξη και την αειφορία, παρά το γεγονός ότι τόσο οι χρονικοί ορίζοντες όσο και τα ποσοτικά μεγέθη των οικοσυστημάτων και συνολικά του πλανήτη, είναι πεπερασμένα. Η ανάγκη του ανθρώπου να δαμάσει τη φύση ώστε να εξασφαλίσει ασφάλεια ή τροφή και να κατανικήσει το φόβο των βίαιων και απρόβλεπτων φυσικών φαινομένων οδήγησε στην ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Προϊόντος του χρόνου, ο τεχνολογικός πυλώνας των σύγχρονων κοινωνιών μετατράπηκε από υπηρέτης και μοχλός ανακούφισης των ανθρώπινων αναγκών μέσω των ορθολογικών επιστημονικών εξηγήσεων και εφαρμογών σε δυνάστη και εργαλείο εκμετάλλευσης και υποταγής σε έναν πολιτισμό τεχνοκρατικού χαρακτήρα.

(περισσότερα…)