Αρχείο για 12 Μαρτίου, 2013

Άννα Φρανκ

12 Μαρτίου, 2013

Αννα Φρανκ (1) Άννα Φρανκ (Ιούνιος 1929-Μάρτιος 1945)

Αρχιτεκτονική δημιουργία με κοινωνική στόχευση και επίκεντρο τον συνάνθρωπο.

12 Μαρτίου, 2013

mitzalis_2013_03_01

Η πρόκληση ενός διαφορετικού τρόπου αρχιτεκτονικής δημιουργίας

Το Νέο Κέντρο Θεραπείας Χολέρας στην Αιτή της ομάδας MASS αποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρξει αρχιτεκτονική δημιουργία με κοινωνική στόχευση και επίκεντρο τον συνάνθρωπο.

Ο σχεδιασμός ενσωματώνει μια σειρά στρατηγικών ελέγχου σε συνδυασμό με βιώσιμες τεχνολογίες κατασκευής. Οι εγκαταστάσεις θα είναι πλήρως αεριζόμενες και φωτιζόμενες με φυσικό τρόπο (…) και ένα σύστημα αποκάθαρσης ακατάλληλου νερού θα απολυμαίνει περισσότερα από 250.000 γαλόνια νερού ετησίως σπάζοντας τον κύκλο της χολέρας και αποτρέποντας την μόλυνση από τα λοιμώδη αποχετευτικά δίκτυα(…)

Το καινοτόμο αυτό σύστημα αποκάθαρσης ακατάλληλου νερού θα απολυμαίνει περισσότερα από 250.000 γαλόνια νερού ετησίως σπάζοντας τον κύκλο της χολέρας και αποτρέποντας την μόλυνση από τα λοιμώδη αποχετευτικά δίκτυα.

http://www.greekarchitects.gr/

 του Νικόλα Μιτζάλη

Η κοινωνική υπευθυνότητα της αρχιτεκτονικής φαίνεται να αγγίζει εν τέλει κάποια τεχνικά γραφεία που τον τελευταίο καιρό επικεντρώνουν τις δημιουργίες τους στην ανακούφιση πληθυσμών που κυριολεκτικά στερούνται τα πάντα. Η εταιρία Fantini είναι μια από αυτές που δραστηριοποιείται στην Αφρική (Burundi) με την κατασκευή υδραγωγείων και τη διασύνδεση ολόκληρων χωριών με καθαρό νερό, ενώ η MASS Design Group, με την οποία θα ασχοληθώ στο παρόν άρθρο, έχει υλοποιήσει ιδιαίτερα σημαντικά έργα στην Rwanda.

Το Νέο Κέντρο Θεραπείας Χολέρας στο Port-au-Prince της Αιτής, που εγκαινιάζεται εντός του τρέχοντος μήνα, έρχεται να προστεθεί στο υφιστάμενο Κέντρο Θεραπείας Χολέρας το οποίο στερείται θεμελιωδών εργαλείων και υπολείπεται βασικών συνθηκών αξιοπρεπούς περίθαλψης για τους προσβληθέντες. Οι τελευταίοι, μετά τους σεισμούς του Ιανουαρίου του 2010 και την επιδημία χολέρας που ακολούθησε -κυρίως διαμέσου μολυσμένης τροφής και νερού- έχουν ξεπεράσει τα 530.000 άτομα (εκ των οποίων τα 7.000 περίπου πέθαναν) σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Αριθμοί που σοκάρουν καθώς με την κατάλληλη θεραπεία το ποσοστό εκείνων που καταλήγουν είναι μικρότερο του 1%, και καθιστούν την επιδημία αυτή την μεγαλύτερη παγκοσμίως, τουλάχιστον στην νεώτερη ιστορία.

(περισσότερα…)

7.750 θάνατοι από χολέρα καταγράφηκαν στην Αϊτή από το 2010-Υπεράνω τιμωρίας ο ΟΗΕ

12 Μαρτίου, 2013

haiti-xolera4

O ΟΗΕ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΧΟΛΕΡΑΣ

Τα Ηνωμένα Εθνη απέρριψαν επισήμως, επικαλούμενα την ασυλία τους, το αίτημα για καταβολή αποζημίωσης στα θύματα χολέρας στην Αϊτή.

Το 2010, μετά τον ισχυρό σεισμό στην Αϊτή, έφθασε αποστολή του ΟΗΕ για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της καταστροφής. Σύμφωνα με στοιχεία όμως, κάποια μέλη της, Νεπαλέζοι κυανόκρανοι, είχαν προσβληθεί από χολέρα η οποία μεταφέρθηκε λόγω των κακών συνθηκών υγιεινής και στη συνέχεια πήρε τη μορφή επιδημίας, προσβάλλοντας περισσότερα από 600 χιλιάδες άτομα. 

xolera-aith

Σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, όπου περίπου ο μισός πληθυσμός δεν έχει πρόσβαση σε τουαλέτα και οι συνθήκες υγιεινής είναι οι χειρότερες σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο, η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο και περίπου ένας στους 16 Αϊτινούς νόσησε. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης της Αϊτής, κατεγράφησαν τουλάχιστον 7.750 θάνατοι από τον Οκτώβριο του 2010. 

7.750 θάνατοι από χολέρα καταγράφηκαν στην Αϊτή το 2010. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τη μετέδωσαν Νεπαλέζοι κυανόκρανοι, αλλά ο ΟΗΕ αποποιείται τις ευθύνες του

Η σχετική αγωγή για την απαίτηση αποζημιώσεων κατατέθηκε τον Νοέμβριο του 2011 από το Ινστιτούτο για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία στην Αϊτή, μια νομική εταιρεία με έδρα τη Βοστόνη. Επειδή, σύμφωνα με στοιχεία, υπήρχε διαρροή από το σύστημα αποχέτευσης της βάσης των Ηνωμένων Εθνών στην Αϊτή, απ’ όπου πιθανότατα ξεκίνησε αρχικά η μόλυνση, η απαίτηση αφορούσε την εγκατάσταση συστήματος παροχής νερού και αποχέτευσης για τον έλεγχο της επιδημίας, την καταβολή αποζημιώσεων στις οικογένειες των θυμάτων (100.000 δολ. για κάθε άτομο που υπέκυψε και 50.000 δολ. για κάθε επιζήσαντα) και τη δημόσια συγγνώμη από τον Οργανισμό.

(περισσότερα…)

Ο χρυσαβγίτης υποψήφιος βουλευτής με το ρατσιστικό παραλήρημα για “φούρνους και σαπούνια”, στο πλάι του lieutenant Κασιδιάρη, στην μεγάλη του στιγμή

12 Μαρτίου, 2013

2013-03-07-ceb1ceb8ceaecebdceb1-ceb4ceb9cebaceb1cf83cf84ceaecf81ceb9ceb1-ceb1ceb8cf8ecf89cf83ceb7-cebaceb1cf83ceb9ceb4ceb9ceaccf81ceb7

 Αθήνα, 7/3/2013, Δικαστήρια Ευελπίδων, μετά την δίκη του Ηλία Κασιδιάρη

Πηγή:xyzcontagion.wordpress.com/

Το στιγμιότυπο είναι από την στιγμή που ο Ηλίας Κασιδιάρης, έχοντας αθωωθεί από ένα τρομοκρατημένο δικαστήριο, τελειώνει τη δήλωσή του για τα “τσοντοκάναλα“. Δίπλα του, πλήθος χρυσαβγίτες που ετοιμάζονται για μία ακόμη πρόκληση, φωνάζοντας συνθήματα. Ο κύριος με το ανοιχτό στόμα, στο βάθος, λίγο πιο αριστερά από το κέντρο της φωτογραφίας, είναι ο γνωστός πολιτευτής της ναζιστικής συμμορίας, ο Αλέξανδρος Πλωμαρίτης, ο ίδιος που έγινε γνωστός πανελληνίως, πρώτα από το στημένο ρεπορτάζ της εφημερίδας “Πρώτο Θέμα”, με την “γιαγιά των ΑΤΜ” (όπως αποκάλυψε ο Δημήτρης Ψαρράς στο βιβλίο του), και στη συνέχεια, πανευρωπαϊκώς και παγκοσμίως γνωστός από το αδιανόητο παραλήρημα για “φούρνους και σαπούνια“, από το γνωστό βίντεο του βρετανικού Channel-4.κλικ εδώ.

Στο παρακάτω βίντεο, ο Πλωμαρίτης φαίνεται πολύ καθαρά, να ποζάρει αμέριμνος και και να κανονίζει λεπτομέρειες με άλλους χρυσαβγίτες, από το 0.02 έως το 0.15 περίπου, ξανά για μια στιγμή στο 0.22, και στη συνέχεια ξανά από το 0.25 ως το 0.33:

Δεν υπάρχουν πολλά για να σχολιάσει κανείς. Η ναζιστική συμμορία, όχι μόνο δεν παίρνει αποστάσεις από την απίστευτης χυδαιότητας ρητορική μίσους του στελέχους της, αλλά τον θέλει εκεί δίπλα, στο πλάι του lieutenant υπαρχηγού της, την “μεγάλη στιγμή” του τελευταίου, να ποζάρει αμέριμνος και να προκαλεί ξανά με λεκτική βία, και όλα αυτά, παρά την έρευνα που έχει διατάξει ο εισαγγελέας για το ρατσιστικό κρεσέντο.

ΥΓ: Η επισήμανση έγινε από τον “Ιό”στην σαββατιάτικη Εφημερίδα των Συντακτών, 09/03/2013.

(περισσότερα…)

«Εμπόδιο» θεωρεί τις… κυβερνήσεις των κρατών η ΕΕ – Γιώργος Δελαστίκ

12 Μαρτίου, 2013

Holdme3001873

αρχείο λήψης (1)Τελικά, παντού συζητούν και προβληματίζονται για το ευρώ και την ΕΕ, εκτός από την Ελλάδα που έχει βυθιστεί και σε απερίγραπτη πνευματική ένδεια.

εφημ ΕΘΝΟΣ

Καταπέλτης ήταν ο Αντρέ Γκρεμπίν, διευθυντής Ερευνών στο γαλλικό Κέντρο Μελετών και Διεθνών Ερευνών Πολιτικών Επιστημών, αναφερόμενος στο πώς αντιμετωπίζει η ΕΕ τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών: «Οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μην πούμε ότι θεωρούνται εμπόδια που παρενοχλούν την ομαλή λειτουργία (!)» της ΕΕ, γράφει σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

Ο δημόσιος διάλογος έχει φουντώσει στη Γαλλία γύρω από την πορεία του ευρώ και της ΕΕ. Ιδίως μετά το σοκ του αποτελέσματος των ιταλικών εκλογών, η διανόηση και οι πολιτικοί της Γαλλίας έχουν συνειδητοποιήσει ότι πλέον έρχεται η σειρά της δικής τους χώρας να μπει στην περιδίνιση της κρίσης υπό όρους που θα καθορίσει το Βερολίνο. Ο Αντρε Γκρεμπίν κάνει πολύ οξυδερκείς επισημάνσεις, αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή οικοδόμηση. «Εχει συγκροτηθεί ένας παράξενος αστερισμός που αποτελείται από αναρίθμητους μη εκλεγμένους κοινοτικούς θεσμούς και από εθνικές κυβερνήσεις. Αυτές οι τελευταίες, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, δεν έχουν απογυμνωθεί από τις εξουσίες τους, αλλά δεν μπορούν να τις ασκήσουν παρά μόνο υπό τον όρο ότι θα ακολουθούν τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί από το εξωτερικό… Κάτω από την επιρροή της γερμανικής ορθοδοξίας και του περιβάλλοντος νεοφιλελευθερισμού, οι κανόνες που έχουν επιβληθεί στα κράτη-μέλη της ΕΕ επιτείνουν την αδυναμία τους» υπογραμμίζει.

Αυτή την αφαίρεση των πολιτικών αρμοδιοτήτων από τα κράτη – μέλη ο αρθρογράφος τη χαρακτηρίζει «σκουλήκι που σάπισε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα» και οδήγησε σε πλήρη διαστροφή τον τρόπο άσκησης της πολιτικής στις χώρες της ΕΕ. «Γενικά οι κρατικοί ηγέτες καθορίζουν μια στρατηγική, η οποία αποτελείται από προωθήσεις και παραχωρήσεις σε συνάρτηση με τους στόχους που προτείνονται. Οι ηγέτες μας, αλλά όχι μόνο αυτοί, έχουν υιοθετήσει την αντίστροφη πορεία: είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τις εκλογικές υποσχέσεις τους για να συμμορφώνονται προς τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί. Οι παραχωρήσεις δεν είναι πια γι’ αυτούς ένα μέσον για να πετύχουν τους στόχους τους. Κάνουν όλες τις απαραίτητες παραχωρήσεις για να φτάνουν στη συναίνεση εντός της ΕΕ που έχει γίνει η προτεραιότητά τους, όποιες και αν είναι οι συνέπειες» τονίζει ο Αντρέ Γκρεμπίν.

(περισσότερα…)

Μπερνάρ Λίτερ: »Συμπληρωματικές νομισματικές λύσεις για την Ελλάδα σήμερα»

12 Μαρτίου, 2013

La-Monnaie-Inside-the-Music

 «Το νομισματικό μονοπώλιο γεννάει κρίσεις…»

Είναι τα εναλλακτικά συστήματα πληρωμών η λύση;

lietaer180Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ημερίδα διοργανώθηκε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο από το Διεθνές Τμήμα και το Τμήμα Στελεχών Επιχειρήσεων του Προγράμματος Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) στις 24 Ιανουαρίου, με θέμα το μέλλον του χρήματος και τα διδάγματα που προσφέρει η ε­μπειρία. Μεταξύ πολλών άλλων, μίλησε και ο Μπερνάρ Λίτερ (Bernard Lietaer), ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Τίτλος της ομιλίας του »Συμπληρωματικές νομισματικές λύσεις για την Ελλάδα σήμερα». Μετά το τέλος της εισήγησής του, ο Μπερνάρ Λίτερ ανέλυσε τις απόψεις του στο ΗN (τ. 72)

 Συνέντευξη  στον Λεωνίδα Βατικιώτη

Hellenic NEXUS: Πιστεύετε ότι η λιτότητα είναι αναγκαία, όπως παραδέχονται όλοι οι πολιτικοί της Ευρώπης σήμερα, ανεξάρτητα αν προέρχονται από τον χώρο της Δεξιάς ή της σοσιαλδημοκρατίας;

Μπερνάρ Λίτερ: Κατηγορηματικά σας απαντώ, όχι! Κατά τη δική μου άποψη, η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα και όχι μόνο (η ίδια πολιτική εφαρμόζεται σε όλη την περιφέρεια της Ευρωζώνης) οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ύφεση, και μάλιστα μακροχρόνια, που ενδέχεται να διαρκέσει ακόμη και μια δεκαετία. Αυτή η πολιτική δεν μπορεί να αποδώσει τίποτε από όσα υπόσχεται – αν και ο υπόλοιπος κόσμος κάνει ακριβώς το ίδιο, όπως συμβαίνει σήμερα με την ευρωζώνη. Στη μια χώρα μετά την άλλη, εφαρμόζονται ανάλογα προγράμματα περικοπών!

Η.Ν.: Από την άλλη μεριά, η Γερμανία και συντηρητικοί πολιτικοί σε όλες τις χώρες της ΕΕ θα αντέτειναν ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άλλη λύση…

Μ.Λ.: Ναι, αλλά κι αυτοί πρέπει να δουν ότι αυτή η λύση δεν λύνει κανένα πρόβλημα από όσα υποσχόταν ότι θα λύσει…

Ας δούμε τα πράγματα από μια μακροπρόθεσμη σκοπιά. Σε μια πρόσφατη έκθεσή της, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (Bank of International Settlements), με έδρα τη Βασιλεία της Ελβετίας, επεσήμανε τους κινδύνους που δημιουργούνται για τα δημόσια οικονομικά από τη γήρανση του πληθυσμού. Αυτοί οι κίνδυνοι επιτείνονται από την πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα και οι απειλές μάλιστα αφορούν και την ίδια τη Γερμανία.

Η.Ν.: Ποια είναι η εναλλακτική λύση, κατά τη γνώμη σας;

Μ.Λ.: Κατά την άποψή μου, η ιδέα που κυριαρχεί σήμερα ότι όλα μπορούν να γίνουν με άξονα, με σημείο αναφοράς το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, είναι μη βιώσιμη. Δεν μπορούμε να αναζητήσουμε λύσεις για τόσο διαφορετικά προβλήματα, από τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού μέχρι το περιβάλλον και την αύξηση της απασχόλησης, θεωρώ­ντας ως δεδομένη την ύπαρξη ενός και μόνου νομίσματος, το οποίο δημιουργείται μέσω τραπεζικού χρΡους, με μονοπωλιακή μορφή.

(περισσότερα…)

Πέντε αφετηρίες για ένα άλμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Γιάννης Ελαφρός

12 Μαρτίου, 2013

malevich_black_red 

K. Malevich,Black square & red square, 1915

via http://aristeroblog.gr

Εν μέσω βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και με την Ελλάδα Ειδική Οικονομική Ζώνη υπερεκμετάλλευσης, ακόμα κι αν δεν υπήρχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα έπρεπε να την ιδρύσουμε

Εκκωφαντικό είναι το έλλειμμα αριστερής ανατρεπτικής πολιτικής, ενώ ο λαός στενάζει κάτω από την μπότα της Ιεράς Συμμαχίας κεφαλαίου (ντόπιου και ξένου), ΕΕ, ΔΝΤ, με εκτελεστές την κυβερνητική τρόικα εσωτερικού και την τρόικα εξωτερικού. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί τον καλό Καραμανλή της δεκαετίας του ΄70, αφού πρώτα είχε ανακαλύψει το καλό ΠΑΣΟΚ. Με τοξικά υλικά από την γέννηση του δικομματισμού, φορά το κουστούμι της κυβερνητικής διαχείρισης και της (αυτ)απάτης ότι μπορεί να σωθεί ο λαός εντός του ευρώ και της ΕΕ, χωρίς σύγκρουση με τον καπιταλισμό. Από την άλλη το ΚΚΕ είναι παγιδευμένο από την έλλειψη επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής και αδυνατεί να συμβάλλει στο υπεραναγκαίο ενωτικό κίνημα ανατροπής.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένει όρθια, είναι μέσα σε όλους τους αγώνες, εκπέμπει ένα σήμα ότι μπορεί να υπάρξει μια άλλη Αριστερά, μαχητική και μετωπική, με το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης σήμερα και τη συνολική αντικαπιταλιστική, επαναστατική και σύγχρονα κομμουνιστική φυσιογνωμία. Δεν έγινε βεβαίως ούτε η «13η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ», ούτε ένα «μικρό ΚΚΕ», όπως «προέβλεπαν» οι άσπονδοι φίλοι μας, ούτε έπεσε θύμα της πολιτικής βρεφικής θνησιμότητας. Δεν θα βλέπαμε όμως κριτικά και επαναστατικά τον κόσμο, εάν δεν κοιτούσαμε με τον ίδιο τρόπο και τον εαυτό μας. Εάν δεν παρατηρούσαμε ότι το τελευταίο διάστημα, λόγω των στρατηγικών αντιφάσεων και κοινωνικών ανεπαρκειών της ίδιας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και κάτω από την διπλή πίεση της ολομέτωπης επίθεσης του συστήματος κι ενός ορισμένου καθίσματος του κινήματος από την μια και της ανόδου του ρεφορμιστικού και ανοικτά διαχειριστικού ρεύματος του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, το εγχείρημα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς λαχανιάζει, δυσκολεύεται να βρει δρόμο να βαδίσει. Αναπτύσσεται μια συλλογική αμηχανία, αλλά και διαφοροποιημένες τακτικές των πολιτικών οργανώσεων που συμμετέχουν στο μέτωπο, με τρόπο που δεν προσθέτει αλλά αφαιρεί.

Όλα αυτά μπορούν και πρέπει να ξεπεραστούν. Δεν είναι μόνο ότι το αντικαπιταλιστικό ανατρεπτικό δυναμικό της Αριστεράς και του κινήματος παραμένει ζωντανό και μάχιμο και συχνά ενισχύεται (όπως έδειξαν και οι εκλογές σε σειρά συνδικάτων), ούτε ότι η αριστερή αναζήτηση και διαφοροποίηση στην ευρύτερη επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ αυξάνεται. Είναι πολύ περισσότερο ότι «αντίθετα με τη ρητορική της σταθεροποίησης, η εξέλιξη της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα οδηγείται αντικειμενικά σε αναμέτρηση, που είτε θα οδηγήσει σε μια καθολική αντιδραστική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, είτε θα τροφοδοτήσει μια αντικαπιταλιστική ανατρεπτική δυναμική, με δυνατότητα εισόδου και σε επαναστατική κατάσταση. Είναι γι’ αυτό που έρχεται με ορμή στο προσκήνιο η ανάγκη ανώτερης διατύπωσης και προβολής ενός άλλου, επαναστατικού περιεχομένου και σχεδίου για την κοινωνία και, ταυτόχρονα, η ανάγκη συγκρότησης της ευρείας πρωτοπορίας σε όλα τα επίπεδα του υποκειμένου (κόμμα, μέτωπο, κίνημα)», όπως σημείωνε πρόσφατα η Π.Ε. του ΝΑΡ.

(περισσότερα…)