Αρχείο για 13 Μαρτίου, 2013

Καληνύχτα!

13 Μαρτίου, 2013

imagescafo64el

Λαθρεπιβάτης (1993)

13 Μαρτίου, 2013

stowaway_430

 Ένα σχόλιο κατά του ρατσισμού

Η ταινία μικρού μήκους «Schwarzfahrer» («Λαθρεπιβάτης») του σκηνοθέτη Pepe Danquart που πήρε Όσκαρ το 1994

Πληρώνουν τον τοκετό με… τόκους

13 Μαρτίου, 2013

imagesbaby

Εφημερίδα των Συντακτών

 Με διπλά νοσήλια χρεώνουν τα νοσοκομεία τις ανασφάλιστες ή χωρίς χαρτιά μετανάστριες. Δωρεάν γέννα για όλες ζητούν γιατροί και ανθρωπιστικές οργανώσεις

Της Αφροδίτης Τζιαντζή

«Ηρθε σε άθλια κατάσταση. Ούτε παπούτσια δεν είχε. Εμείς της δώσαμε κάτι παντόφλες. Και τώρα, την καημένη, δεν την αφήνουν να φύγει επειδή δεν έχει να πληρώσει». Η λεχώνα του διπλανού κρεβατιού νιώθει συμπόνια για την 23χρονη Ανισέ Σαριφί, που γέννησε το Σάββατο και μέχρι χθες νοσηλευόταν στον 4ο όροφο του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα». Η είδηση κυκλοφόρησε μέσα από κοινωνικές οργανώσεις και το Κοινωνικό Μητροπολιτικό Ιατρείο του Ελληνικού: «Μετανάστρια από το Αφγανιστάν χωρίς χαρτιά έχει γεννήσει και δεν της δίνουν εξιτήριο αν δεν πληρώσει ή αν δεν δώσει κάποιο ΑΦΜ για να της τα χρεώσουν με δόσεις στη φορολογία. Ομως ποιο ΑΦΜ να δώσει αφού ούτε η ίδια ούτε ο άνδρας της έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα;»

Επισκεπτόμαστε την Ανισέ στο «Αλεξάνδρα», μαζί με τη γιατρό Κατερίνα Στυψανέλλη, μέλος της πενταμελούς διοικητικής επιτροπής της ΕΙΝΑΠ. Κρατάει στην αγκαλιά της ένα πανέμορφο κοριτσάκι. Με διερμηνέα τον Γιονούς Μουχαμαντί, από την αφγανική κοινότητα και πρόεδρο του Φόρουμ Προσφύγων, η Ανισέ μάς λέει ότι βρίσκεται στην Ελλάδα εφτά μήνες, μαζί με τον 24χρονο άντρα της και έχει άλλα δύο παιδιά. Φιλοξενούνται προσωρινά από συμπατριώτες τους, καθώς τους έδιωξαν από το διαμέρισμα που νοίκιαζαν. Γιατροί και οργανώσεις επιμένουν ότι είναι αδιανόητο να ζητάνε χρήματα από μια γυναίκα που δεν έχει καν μόνιμη στέγη. Πόσα ακριβώς χρήματα; Ρωτάμε στην υποδοχή: «Για αλλοδαπή χωρίς ασφάλιση ο φυσιολογικός τοκετός και 3 ημέρες διαμονή κοστίζουν 1.254 ευρώ».

Τα διπλάσια από όσο πληρώνουν οι ανασφάλιστες Ελληνίδες. Πρόκειται για εφαρμογή κοινής υπουργικής απόφασης (ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012), σύμφωνα με την οποία τα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια) για «μη μόνιμους κατοίκους Ελλάδος, πολίτες χωρών της Ε.Ε. ή τρίτων χωρών» υπολογίζονται με συντελεστή 2,09 επί του μισθολογικού κόστους. «Δυστυχώς εδώ και τρεις μήνες που ήρθε η οδηγία είμαστε υποχρεωμένοι να χρεώνουμε διπλά νοσήλια σε ανασφάλιστους ή χωρίς χαρτιά μετανάστες. Πάντως πρόσφυγες που έχουν κάνει αίτηση για άσυλο δεν τους χρεώνουμε», μας λέει η κ. Ντιγριντάκη, υποδιευθύντρια της διοίκησης του «Αλεξάνδρα».

(περισσότερα…)

Κάλεσμα στήριξης στον συναγωνιστή Παναγιώτη Βήχο

13 Μαρτίου, 2013

Καλή δύναμη, συναγωνιστή!

11YYYYYYY via OIKOΔΟΜΟΣ

Τον Παναγιώτη Βήχο δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Δεν είμαι τακτικός επισκέπτης του Πολιτικού Καφενείου και διαφωνώ με αρκετές από τις απόψεις του.  Δεν μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω στο πρόσωπό του έναν αγωνιστή με μεγάλο  ιστορικό-ιδεολογικό έργο, που οιπαλιότεροι της μπλογκόσφαιρας γνωρίζουν καλύτερα από μένα. Ως εκ τούτου αξίζει το σεβασμό και την εκτίμησή μου.  Ο Παναγιώτης Βήχος περνάει δύσκολες ώρες καθώς χτυπιέται με το θεριό του καρκίνου και κινδυνεύει η ζωή του. Σας καλώ να εκφράσουμε μαζί την Αλληλεγγύη και την αγωνιστική Ανθρωπιά μας και να απλώσουμε  όλοι μαζί ένα χέρι βοήθειας. Ο καθένας με τις δυνατότητές του. Από το υστέρημά μας, από αυτά που δεν μας περισσεύουν.

(περισσότερα…)

Προς πρώην συναγωνιστές

13 Μαρτίου, 2013

aksies_zwis_1

Γιάννης Μακριδάκης

Δεν συμφωνούν με τις απόψεις μου περί Σύριζα κάποιοι φίλοι και αγαπημένοι. Είναι οπαδοί του δόγματος “θα συμμαχήσουμε και με τον διάβολο προκειμένου να….” , πράγμα που ούτε το ‘κανα ούτε θα το κάνω διότι με ανατριχιάζει και μόνο η σκέψη.

Τα πράγματα είναι κάτι περισσότερο από απλά αγαπητοί. Στις προηγούμενες εκλογές κόσμος και κοσμάκης τάχθηκε με τον Σύριζα για τους δικούς του λόγους ο καθένας. Οι Αριστεροί πολίτες επειδή διέκριναν ότι ήταν η μόνη ευκαιρία να απελευθερωθούμε από την πολιτική των Μνημονίων και να εκδιώξουμε τις Τρόικες. Ο Σύριζα δεν βγήκε πρώτο κόμμα για κάποιους λόγους, εντός των οποίων κατά την γνώμη μου είναι και το ότι δεν θέλησε να βγει πρώτο κόμμα αλλά αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη.

Και για ποιον σημαντικό λόγο οι Αριστεροί πολίτες ψήφισαν Σύριζα και όχι ας πούμε ΚΚΕ ή Ανταρσία; Διότι τότε υπήρχε διάχυτη η αίσθηση ότι είναι εφικτό να αλλάξουμε την Ευρώπη. Ότι αν η Ελλάδα έκανε την αρχή τότε, με μια αριστερή κυβέρνηση, θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του καταλύτη για αριστερή στροφή στον ευρωπαϊκό νότο και να αναγκάσει έτσι την Γερμανία σε αλλαγή πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Αριστεροί πολίτες, οραματιστές μιας πραγματικά Ενωμένης Ευρώπης και όχι μόνο μιας οικονομικής ένωσης, διέβλεψαν μια ελπίδα να αχνοφέγγει τότε, στις εκλογές του περασμένου καλοκαιριού και ψήφισαν μαζικά τον Σύριζα που την εξέφραζε με δυναμική πρώτου κόμματος, ω του θαύματος.

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει όλα και κυρίως ο Σύριζα. Αυτό που φαίνεται πεντακάθαρα είναι ότι όχι την Ευρώπη δεν μπορεί να αλλάξει ο Σύριζα αλλά ούτε στο ελάχιστο την ελληνική κοινωνία της κρίσης να ριζοσπαστικοποιήσει. Αυτό που αλλάζει με τρομερή ευκολία καθημερινά είναι την ίδια του την πολιτική υπόσταση, κάνοντας συστημική στροφή και προσπαθώντας να κερδίσει ψήφους από την συντηρητική δεξαμενή της κοινωνίας. Έτσι έχει πολλές φορές φτάσει στην αυτογελοιοποίηση αλλά το κυριότερο είναι ότι έχει μπερδευτεί τόσο μες στις αντιφάσεις του, που ούτε πειστική πρόταση διακυβέρνησης μπορεί να αρθρώσει μιας και υποστηρίζει τελείως αντιφατικά πράγματα προς άγραν ψήφων από παντού. Υποστηρίζει τους απεργούς αλλά και τους νοικοκυραίους, υποστηρίζει τους μπάτσους αλλά και τους δαρμένους από τους μπάτσους, υποστηρίζει τις επενδύσεις αλλά και τους διαμαρτυρόμενους ενάντια σ’ αυτές, υποστηρίζει, τέλος το ευρώ, αλλά όχι τα Μνημόνια παρόλο που είναι ορατό και από τον πλέον αδαή ότι το ευρώ μόνο με Μνημόνια μπορεί να υπάρχει και να επιτελεί τον ρόλο του, που δεν είναι άλλος από την γερμανοποίηση της Ευρώπης και την μετατροπή των λαών σε φθηνούς εργάτες, την μετατροπή των χωρών σε αποικίες, βιομηχανικές ζώνες, χαβούζες και μπαταρίες της Γερμανίας.

(περισσότερα…)

Εκδήλωση16/3/13: Κρίση, έμφυλη βία και Αριστερά

13 Μαρτίου, 2013

482180_270275823106597_1792022458_n

Συντακτική ή Αναθεωρητική η επόμενη Βουλή;

13 Μαρτίου, 2013

tassos-eliesεφημ ΑΥΓΗ

του Γιώργου Κατρούγκαλου

Ξεκίνησε ήδη η συζήτηση στην Αυγή γύρω από το χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει η επόμενη Βουλή, με ευκαιρία την πρόταση που έχω διατυπώσει   στο πρόσφατο βιβλίο μου «Κρίση και Διέξοδος» και επανέφερα με την ομιλία μου στην Επιτροπή για τις αλλαγές στο κράτος και το πολιτικό σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ, στις 21.2.2013. Το ξεκίνημα δεν έγινε με τους καλύτερους όρους, δεδομένου ότι ο συνάδελφος Δημήτρης Χριστόπουλος στο άρθρο του της περασμένης Κυριακής με τίτλο «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του συνταγματικού βερμπαλισμού» επέλεξε να αρθρογραφήσει κυρίως με χαρακτηρισμούς (περί «ελαφρότητας», «ανούσιας φλυαρίας» κ.λ.π.) παρά με επιχειρήματα. Προφανώς καθένας μας διαλέγει το ύφος και το ήθος που θέλει να τον προσδιορίζουν, φοβάμαι όμως ότι ο αρθρογράφος δεν έχει καταλάβει την άποψη μου, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνει και τι γράφει προς αντίκρουσή της.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, και για τους αναγνώστες που δεν είναι συνταγματολόγοι. Ποια είναι η διαφορά της αναθεωρητικής από τη συντακτική διαδικασία; Με απλά λόγια, η αναθεωρητική βουλή είναι υποχρεωμένη να σεβαστεί την διαδικασία αναθεώρησης που προβλέπει το ισχύον Σύνταγμα. Αυτό συμβαίνει διότι στη «συντεταγμένη» πολιτεία, όλες οι εξουσίες (άρα και η αναθεώρηση) «ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Αντιθέτως, στη Συντακτική Βουλή, ο λαός ξαναγίνεται Κυρίαρχος και θέτει εξαρχής νέο Σύνταγμα, χωρίς καμιά νομική δέσμευση. Προφανώς αυτό συνιστά εξαιρετικό ιστορικό γεγονός που συμβαίνει μετά από μείζονες πολιτικές κρίσεις, συνήθως –αλλά όχι αναγκαστικά- μετά από επαναστάσεις ή πολέμους. Η δε δημοκρατική νομιμοποίηση του εγχειρήματος ολοκληρώνεται τις περισσότερες φορές με την αποδοχή του νέου Συντάγματος με δημοψήφισμα.

Σε συνθήκες βαθειάς κρίσης όπως η σημερινή, το πώς θα χαρακτηριστεί η επόμενη Βουλή ένα κυρίως πράγμα σηματοδοτεί: τι χαρακτήρα θα έχει η έξοδος από την κρίση. Θα πρόκειται για τομή ή για συνέχεια; Το δίλημμα Αναθεωρητική ή Συντακτική, για παράδειγμα, το είχε αντιμετωπίσει ο Ελ. Βενιζέλος το 1910. Ελπίζοντας ότι θα κατευνάσει το Παλάτι, επέλεξε την Αναθεωρητική, χωρίς να αποφύγει όμως έτσι τον Εθνικό Διχασμό. Αντιστρόφως, το 1975 η τότε Βουλή θέσπισε ένα εντελώς νέο Σύνταγμα, σε σχέση με αυτό του 1952 και ήταν, συνεπώς, Συντακτική. Βαφτίστηκε, παρ’όλα αυτά, Δ’ Αναθεωρητική από τον Κ. Καραμανλή, ώστε να θεωρηθεί η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία ως απλή προέκταση του προδικτατορικού πολιτικού συστήματος, ενόψει και της διάχυτης -και τότε!-  προοπτικής ενός ριζοσπαστικού αναπροσανατολισμού της.

(περισσότερα…)