Αρχείο για 23 Μαρτίου, 2013

Μαρτιάτικος τσελεμεντές… για πετυχημένους δεκάρικους

23 Μαρτίου, 2013

MR-writers-block-guy

 http://afmarx.wordpress.com/

Από το 1830 που αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του νέου εληνικού κράτους, ή πιο σωστά από το 1838 , που η 25η Μαρτίου καθιερώθηκε ως εθνική επέτειος και άρχισε να γιορτάζεται και επισήμως,εκφωνήθηκαν αμέτρητοι λόγοι για την λαμπρή αυτή ημέρα.
Εμπνευσμένοι αλλά και λιγότερο δεινοί ρήτορες σ’ όλα αυτά τα χρόνια, σπατάλησαν τον πολύτιμο ή μη χρόνο τους προσπαθώντας να συγγράψουν ένα λόγο, που να συναρπάζει τους ακροατές, να τους μεταφέρει το μήνυμα της ημέρας, αποφεύγοντας όμως τις κοινοτοπίες και τις τετριμμένες εκφράσεις.
Από τότε μέχρι και σήμερα, κάθε που πλησιάζει η επέτειος, οι άνθρωποι, που προσφέρονται ή ορίζονται να εκφωνήσουν λόγο για την 25η Μαρτίου, αγωνίζονται να συγγράψουν ένα κείμενο πανηγυρικό αλλά όχι και για τα… πανηγύρια.
Πολλοί απ΄αυτούς πέφτουν σε writer’s block και περνάνε πολλές ώρες αντιμέτωποι με μια κατάλευκη σελίδα, πριν καταφύγουν σε κάποιο παλαιότερο λόγο ή σε κάποιο “τυφλοσούρτη”, σε κάποιο δηλαδή βιβλίο με έτοιμες ομιλίες.
Η εφημερίδα “Σκριπ”, που ξεκίνησε ως εβδομαδιαίο σατυρικό έντυπο τον Αύγουστο του 1893 και εξελίχτηκε αργότερα σε καθημερινή πολιτική εφημερίδα, διέγνωσε νωρίς το πρόβλημα αυτό και σκέφτηκε να βοηθήσει στην επίλυσή του.
Έτσι,με την πρώτη ευκαιρία,στις 27 Μαρτίου του 1894, δημοσίευσε ένα ποιητικό…τσελεμεντέ, μια συνταγή για την συγγραφή πετυχημένων επετειακών λόγων, που φέρει την υπογραφή ΝΙΚΜΑΝ.
Απολαύστε το.

01

Συνταγή προς κατασκευήν πανηγυρικών λόγων διά κάθε 25 Μαρτίου

Λάβε τσαπράζια αρκετά, φλοκάτας άλλας τόσας,
σμίξον λερών φουστανελλών ολίγας δωδεκάδας,
λημέρια από τον Κίσσαβο, ρεματαριαίς της Όσσας,
γολέττας τρίψον έπειτα και Τουρκικάς αρμάδας
επίπασον με φλάμπουρα και κάμποσα μιλιόνια,
θες κορφοβούνια περισσά και κλέφτικα λημέρια,
κουφάρια Τούρκων άπειρα, μπάλες, σπαθιά, τρομπόνια,
ολίγες τσακμακόπετρες και αδειανά κεμέρια.
Το μίγμα τέλος ράντισον μ’ ελευθεριάς κλωνάρια,
κάν’ το σαλάτα, φόρεσε, αν έχης, τα καλά σου,
σ’ ένα μπαλκόνι άναψε κεράκια και φανάρια,
σερβίρισέ το απ΄εκεί… και κάνεις τη δουλειά σου !
ΝΙΚΜΑΝ

1821-150x150

Μικρό γλωσσάρι

Γολέττα (η): είδος ιστιοφόρου πλοίου.
Επιπάσσω: πασπαλίζω
Κεμέρι (το): ένα είδος δερμάτινης ζώνης που φορούσαν οι χωρικοί, που μέσα έβαζαν τα λεφτά τους.
Μιλιόνι (το):  είδος εμπροσθογεμούς τουφεκιού που χρησιμοποιήθηκε και το 1821
Μπάλα (η): βόλι, βλήμα τουφεκιού.
Τρομπόνι (το): είδος εμπροσθογεμούς τουφεκιού, που η κάνη του άνοιγε προς τα μπρος, σαν χωνί.
Τσαπράζια (τα): ασημένια κοσμήματα της παλιάς εθνικής ανδρικής ενδυμασίας, που φοριούνται σταυρωτά.
Φλάμπουρο (το) : πολεμική σημαία.
Φλοκάτα (η): χοντρό φλοκωτό πανωφόρι των χωρικών.

(περισσότερα…)

Γιώργος Σεφέρης – «Μυθιστόρημα»

23 Μαρτίου, 2013

File:Γιώργος Σεφέρης.jpg

(ἀπὸ τὴν ἔκδοση «Γιῶργος Σεφέρης, Ποιήματα», Ἴκαρος, 1989)

Si j᾿ ai du gout, ce n᾿ est guère
Que pour la terre et les pierres.
ARTHUR RIMBAUD

Α´

Τὸν ἄγγελο
τὸν περιμέναμε προσηλωμένοι τρία χρόνια
κοιτάζοντας πολὺ κοντὰ
τὰ πεῦκα τὸ γιαλὸ καὶ τ᾿ ἄστρα.
Σμίγοντας τὴν κόψη τ᾿ ἀλετριοῦ
ἢ τοῦ καραβιοῦ τὴν καρένα
ψάχναμε νὰ βροῦμε πάλι τὸ πρῶτο σπέρμα
γιὰ νὰ ξαναρχίσει τὸ πανάρχαιο δράμα.

Γυρίσαμε στὰ σπίτια μας τσακισμένοι
μ᾿ ἀνήμπορα μέλη, μὲ τὸ στόμα ρημαγμένο
ἀπὸ τὴ γέψη τῆς σκουριᾶς καὶ τῆς ἁρμύρας.
Ὅταν ξυπνήσαμε ταξιδέψαμε κατὰ τὸ βοριά, ξένοι
βυθισμένοι μέσα σὲ καταχνιὲς ἀπὸ τ᾿ ἄσπιλα φτερὰ τῶν κύκνων ποὺ μᾶς πληγώναν.
Τὶς χειμωνιάτικες νύχτες μᾶς τρέλαινε ὁ δυνατὸς ἀγέρας τῆς ἀνατολῆς
τὰ καλοκαίρια χανόμασταν μέσα στὴν ἀγωνία τῆς μέρας ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ξεψυχήσει.

Φέραμε πίσω
αὐτὰ τ᾿ ἀνάγλυφα μιᾶς τέχνης ταπεινῆς.

Β´

Ἀκόμη ἕνα πηγάδι μέσα σὲ μιὰ σπηλιά.
Ἄλλοτε μᾶς ἦταν εὔκολο ν᾿ ἀντλήσουμε εἴδωλα καὶ στολίδια
γιὰ νὰ χαροῦν οἱ φίλοι ποὺ μᾶς ἔμεναν ἀκόμη πιστοί.
Ἔσπασαν τὰ σκοινιὰ μονάχα οἱ χαρακιὲς στοῦ πηγαδιοῦ τὸ στόμα
μᾶς θυμίζουν τὴν περασμένη μας εὐτυχία:
τὰ δάχτυλα στὸ φιλιατρό, καθὼς ἔλεγε ὁ ποιητής.
Τὰ δάχτυλα νιώθουν τὴ δροσιὰ τῆς πέτρας λίγο
κι ἡ θέρμη τοῦ κορμιοῦ τὴν κυριεύει
κι ἡ σπηλιὰ παίζει τὴν ψυχή της καὶ τὴ χάνει
κάθε στιγμή, γεμάτη σιωπή, χωρὶς μία στάλα.

Γ´

Μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης

Ξύπνησα μὲ τὸ μαρμάρινο τοῦτο κεφάλι στὰ χέρια
ποὺ μοῦ ἐξαντλεῖ τοὺς ἀγκῶνες καὶ δὲν ξέρω ποῦ νὰ
τ᾿ ἀκουμπήσω.
Ἔπεφτε τὸ ὄνειρο καθὼς ἔβγαινα ἀπὸ τὸ ὄνειρο
ἔτσι ἑνώθηκε ἡ ζωή μας καὶ θὰ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ξαναχωρίσει.

Κοιτάζω τὰ μάτια. Μήτε ἀνοιχτὰ μήτε κλειστὰ
μιλῶ στὸ στόμα ποὺ ὅλο γυρεύει νὰ μιλήσει
κρατῶ τὰ μάγουλα ποὺ ξεπέρασαν τὸ δέρμα.

Δὲν ἔχω ἄλλη δύναμη
τὰ χέρια μου χάνουνται καὶ μὲ πλησιάζουν
ἀκρωτηριασμένα.

Δ´

ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ

Καὶ ψυχὴ
εἰ μέλλει γνώσεσθαι αὐτὴν
εἰς ψυχὴν
αὐτὴ βλεπτέον:
τὸν ξένο καὶ τὸν ἐχθρὸ τὸν εἴδαμε στὸν καθρέφτη.

Ἤτανε καλὰ παιδιὰ οἱ σύντροφοι, δὲ φωνάζαν
οὔτε ἀπὸ τὸν κάματο οὔτε ἀπὸ τὴ δίψα οὔτε ἀπὸ τὴν παγωνιά,
εἴχανε τὸ φέρσιμο τῶν δέντρων καὶ τῶν κυμάτων
ποὺ δέχουνται τὸν ἄνεμο καὶ τὴ βροχὴ
δέχουνται τὴ νύχτα καὶ τὸν ἥλιο
χωρὶς ν᾿ ἀλλάζουν μέσα στὴν ἀλλαγή.
Ἤτανε καλὰ παιδιά, μέρες ὁλόκληρες
ἵδρωναν στὸ κουπὶ μὲ χαμηλωμένα μάτια
ἀνασαίνοντας μὲ ρυθμὸ
καὶ τὸ αἷμα τοὺς κοκκίνιζε ἕνα δέρμα ὑποταγμένο.
Κάποτε τραγούδησαν, μὲ χαμηλωμένα μάτια
ὅταν περάσαμε τὸ ἐρημόνησο μὲ τὶς ἀραποσυκιὲς
κατὰ τὴ δύση, πέρα ἀπὸ τὸν κάβο τῶν σκύλων
ποὺ γαβγίζουν.
Εἰ μέλλει γνώσεσθαι αὐτήν, ἔλεγαν
εἰς ψυχὴν βλεπτέον, ἔλεγαν
καὶ τὰ κουπιὰ χτυποῦσαν τὸ χρυσάφι τοῦ πελάγου
μέσα στὸ ἡλιόγερμα.
Περάσαμε κάβους πολλοὺς πολλὰ νησιὰ τὴ θάλασσα
ποὺ φέρνει τὴν ἄλλη θάλασσα, γλάρους καὶ φώκιες.
Δυστυχισμένες γυναῖκες κάποτε μὲ ὀλολυγμοὺς
κλαίγανε τὰ χαμένα τους παιδιὰ
κι ἄλλες ἀγριεμένες γύρευαν τὸ Μεγαλέξαντρο
καὶ δόξες βυθισμένες στὰ βάθη τῆς Ἀσίας.
Ἀράξαμε σ᾿ ἀκρογιαλιὲς γεμάτες ἀρώματα νυχτερινὰ
μὲ κελαηδίσματα πουλιῶν, νερὰ ποὺ ἀφήνανε στὰ χέρια
τὴ μνήμη μιᾶς μεγάλης εὐτυχίας.
Μὰ δὲν τελειῶναν τὰ ταξίδια.
Οἱ ψυχές τους ἔγιναν ἕνα με τὰ κουπιὰ καὶ τοὺς σκαρμοὺς
μὲ τὸ σοβαρὸ πρόσωπο τῆς πλώρης
μὲ τ᾿ αὐλάκι τοῦ τιμονιοῦ
μὲ τὸ νερὸ ποὺ ἔσπαζε τὴ μορφή τους.
Οἱ σύντροφοι τέλειωσαν μὲ τὴ σειρά,
μὲ χαμηλωμένα μάτια. Τὰ κουπιά τους
δείχνουν τὸ μέρος ποὺ κοιμοῦνται στ᾿ ἀκρογιάλι.
Κανεὶς δὲν τοὺς θυμᾶται. Δικαιοσύνη.

(περισσότερα…)

Πιέρο Μπεβιλάκουα: »Ριζοσπαστισμού εγκώμιο»

23 Μαρτίου, 2013

103864335126056390UyaT4zTZc

Εφημερίδα των Συντακτών

aLerKaGDzWpp_s4Ο Καρλ Μαρξ ήταν εκείνος ο οποίος έδωσε στη λέξη «ριζοσπάστης» ένα βαθύ νόημα, που στις μέρες μας φανερώνεται από πολλές απόψεις εξαιρετικά επίκαιρο. Το 1843, στην «Κριτική της εγελιανής φιλοσοφίας του κράτους και του δικαίου», ο 25χρονος Μαρξ σημείωνε ότι η θεωρία, για να μπορέσει να γίνει υλική δύναμη, πρέπει να κατακτήσει τις μάζες. Και προκειμένου να κατακτήσει τις μάζες πρέπει να γίνει ριζοσπαστική. Ο Μαρξ διευκρίνιζε: «Ριζοσπαστική σημαίνει να πιάνει τα πράγματα από τη ρίζα. Η ρίζα όμως για τον άνθρωπο είναι ο ίδιος ο άνθρωπος». Ο ριζοσπαστισμός του νεαρού Μαρξ οδηγούσε στη διδαχή «ότι ο άνθρωπος είναι το υπέρτατο ον για τον άνθρωπο, δηλαδή στην κατηγορική επιταγή της ανατροπής όλων των σχέσεων που κάνουν τον άνθρωπο ένα ον ταπεινωμένο, υποδουλωμένο, εγκαταλειμμένο, περιφρονημένο». Ο ώριμος Μαρξ έστρεψε το ερευνητικό του βλέμμα στις βαθύτερες ρίζες της κοινωνικής πραγματικότητας και ανέλυσε τους μηχανισμούς παραγωγής και αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος. Ενα παρόμοιο κριτικό βλέμμα στη σύγχρονη παγκόσμια κοινωνία χρειαζόμαστε και σήμερα. Αυτό υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ο Πιέρο Μπεβιλάκουα στο βιβλίο του «Elogio della radicalità» (Laterza, 2012). Ο Μπεβιλάκουα είναι καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης La Sapienza. Το άρθρο του που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Il Manifesto».

Από τον Θανάση Γιαλκέτση

 

Habent sua fata verba. Ακόμα και οι λέξεις έχουν τη δική τους μοίρα στο θορυβώδες σύμπαν της δημόσιας συζήτησης. Ο όρος μετριοπαθής, για παράδειγμα, είναι από εκείνους που φαίνεται να χαρίζουν μιαν άφθαρτη εύνοια, η οποία διαρκώς ανανεώνεται. Γιατί όμως ο όρος μετριοπαθής απολαμβάνει τόση δημόσια εύνοια; Αυτός ο όρος εισπράττει καταχρηστικά τα αναμφίβολα προτερήματα της ηθικής αρετής που όριζε αρχικά. Η μετριοπάθεια είναι μια αξιέπαινη ιδιότητα του σοφού και πράου ανθρώπου, ο οποίος αποφεύγει τις υπερβολές.

Πρόκειται για ένα ιδεώδες ανθρωπιάς που ο ρωμαϊκός πολιτισμός προέτασσε στην ιεραρχία των αξιών του. Αλλά η μετάβαση από την ηθική του ανθρώπου στην πολιτική πάλη και στη στρατηγική των κομμάτων δεν φαίνεται να αφήνει αναλλοίωτη αυτή τη θαυμαστή αρετή. Γιατί η πολιτική μετριοπάθεια σήμερα δεν είναι αρετή, αλλά είναι αντίθετα η προφανής διαστρέβλωση μιας μεταρρυθμιστικής πολιτικής; Αυτά που της δίνουν αυτόν τον στρεβλό χαρακτήρα είναι πολλά και πολύπλοκα φαινόμενα, που μπορεί να συνοψιστούν στον μετασχηματισμό που έχουν υποστεί τα πολιτικά κόμματα. Ολα πράγματι τα κόμματα –με εξαίρεση εκείνα που ορίζονται ριζοσπαστικά- αναζητούν σήμερα το «κέντρο», έτσι όπως κάποτε οι μεσαιωνικοί ιππότες αναζητούσαν το ιερό δισκοπότηρο. Αποβλέπουν, δηλαδή, στο να τοποθετηθούν σε μιαν ενδιάμεση θέση, μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, με σκοπό να αντιπροσωπεύουν τα «μεσαία» συμφέροντα, που φαντάζονται ότι είναι κυρίαρχα στην κοινωνία. Είναι μια επιλογή που στοχεύει στην εκλογική επιτυχία και που δεν διαθέτει κανένα σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας.

(περισσότερα…)

Δημήτρης Καλτσώνης: Ναι στη δυνατότητα του λαού να ανακαλεί τους αιρετούς εκπροσώπους του

23 Μαρτίου, 2013

vouli_990883411

Την ανάγκη υιοθέτησης βαθιά δημοκρατικών θεσμών στην επικείμενη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης τονίζει με συνέντευξή του στο «ΠΑΡΟΝ» ο Δημήτρης Καλτσώνης.

Ο επίκουρος καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου είναι αντίθετος σε προτάσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας (απευθείας εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό, αλλαγή πολιτεύματος σε ημιπροεδρικό, δημιουργία δεύτερου νομοθετικού σώματος) και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο η αναθεώρηση του καταστατικού χάρτη της χώρας να κινηθεί προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας.

Αντίθετα, προτείνει να δοθεί η δυνατότητα ανάκλησης των αιρετών εκπροσώπων του λαού, την υιοθέτηση της απλής αναλογικής ως συνταγματικά κατοχυρωμένου εκλογικού συστήματος και την εισαγωγή θεσμών όπως το δημοψήφισμα έπειτα από πρωτοβουλία των πολιτών

Ακόμη, ο κ. Καλτσώνης τάσσεται κατά του διορισμού της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση, ενώ επισημαίνει πως καμία ανεξάρτητη αρχή δεν μπορεί να είναι «πραγματικά ανεξάρτητη». 

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Τζαννετάτο

1.Σε λίγο καιρό ξεκινά και επίσημα η περίοδος  που ορίζει το Σύνταγμα για αναθεώρηση. Θεωρείτε ότι η αναθεώρηση αυτή είναι επιβεβλημένη; Για ποιους λόγους;

Η αναθεώρηση του Συντάγματος θα ήταν χρήσιμη μόνο αν μπορούσε να συμβάλλει στη διάνοιξη οδών για ενεργητικότερη παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Η υπέρβαση της κρίσης, η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, της ίδιας της ζωής και της αξιοπρέπειάς τους, η χάραξη μιας ανεξάρτητης αναπτυξιακής πολιτικής σε όφελος των ασθενέστερων και ευάλωτων κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων θα μπορούσαν να διευκολυνθούν από συνταγματικές επιλογές που θα διεύρυναν τις δυνατότητες δημοκρατικής συμμετοχής του λαού.

Το αν η αναθεώρηση του Συντάγματος το καταφέρει αυτό, θα εξαρτηθεί από το συσχετισμό των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Υπάρχει μάλιστα ο κίνδυνος, υπό τις παρούσες λίγο πολύ συνθήκες, η αναθεώρηση του καταστατικού Χάρτη της χώρας να κινηθεί σε αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή να ενισχύσει και να παγιώσει την απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας, τη δραματική συρρίκνωση της δημοκρατίας, την κατάργηση των όποιων κατακτήσεων και δικαιωμάτων του λαού. Δεν αποκλείεται επίσης η επικείμενη αναθεώρηση να κινηθεί σε απολύτως ανώδυνες αλλαγές που θα επιχειρούν μόνο να εκτονώσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και να εξωραϊσουν το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα.

2.Στο δημόσιο διάλογο έχουν ήδη διατυπωθεί σειρά προτάσεων για την αναθεώρηση. Μεταξύ αυτών, η δημιουργία δεύτερου νομοθετικού σώματος (Γερουσίας), και η ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας έναντι των υπολοίπων προκειμένου να υπάρχει πολιτική σταθερότητα. Συμφωνείτε με τις θέσεις αυτές; Έχει υποστηριχθεί η ανάγκη της απευθείας εκλογής του ΠτΔ από το λαό. Έχουν γίνει προτάσεις που αφορούν στην αλλαγή του πολιτεύματος σε ημιπροεδρικό, μέσω μιας αναθεώρησης Συντακτικού χαρακτήρα. Συμφωνείτε με την άποψη αυτή;

Όλες οι παραπάνω προτάσεις βρίσκονται στη λογική της ενίσχυσης της εκτελεστικής εξουσίας, της αποδυνάμωσης της Βουλής και της λαϊκής δημοκρατικής συμμετοχής. Οι οδυνηρές εμπειρίες τόσο των χρόνων που προηγήθηκαν της κρίσης όσο και οι τρέχουσες δείχνουν ότι δεν έχουμε ανάγκη από μια ακόμη περισσότερο ενισχυμένη και ανεξέλεγκτη από το λαό εξουσία.Τέτοιες προτάσεις αντικειμενικά οδηγούν στην επιβολή ακόμη πιο σκληρών αντιλαϊκών πολιτικών. Αφαιρούν από το λαό τα μέσα που έχει για να αντιδράσει. Στοχεύουν στην οικοδόμηση μια σιδερόφραχτης δημοκρατίας. Η ιστορία διδάσκει ότι ο περιορισμός της δημοκρατίας, με όποιο τρόπο και αν γίνεται, με όποια μορφή, σωρεύει περισσότερα δεινά για το λαό. Αντίθετα, χρειαζόμαστε πιο ισχυρή λαϊκή δημοκρατική παρουσία, ενίσχυση των αντιπροσωπευτικών θεσμών, των δημοκρατικών ελευθεριών, εισαγωγή θεσμών άμεσης δημοκρατίας.

(περισσότερα…)

Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες

23 Μαρτίου, 2013

Δελτίο τύπου των κινητοποιούμενων Φοιτητικών Συλλόγων Αθήνας

Καλούμε σε:

1. Σε Πανελλαδικό Συλλαλητήριο την Πέμπτη 28/3
2. Σε μεγάλη συναυλία των φοιτητικών συλλόγων την Παρασκευή 29/3 στο Σύνταγμα

Βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη φάση του αγώνα μας ενάντια στο σχέδιο Αθηνά. Οι φοιτητικοί σύλλογοι που βρέθηκαν και σήμερα 21/3 στο δρόμο στη βάση του συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, εκφράζουμε την διάθεσή μας για συνέχιση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας. Το Υπουργείο προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των φοιτητών και της νεολαίας που αγωνίζονται, ενώ στην  πραγματικότητα συνεχίζει ακάθεκτο στην προώθηση του σχεδίου Αθηνά, όπως το είχε παρουσιάσει, ανακοινώνοντας ήδη τα τροποποιημένα μηχανογραφικά για τη νέα χρονιά.

Θα συνεχίσουμε γιατί με το σχέδιο Αθηνά επιχειρείται ένα μεγάλο χτύπημα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση καθώς και η διαμόρφωσή της με βάση τις ανάγκες της αγοράς
και όχι της νεολαίας. Θα συνεχίσουμε γιατί σαν κοινοί απατεώνες προσπαθούν να περάσουν «νύχτα» με προεδρικό διάταγμα το σχέδιο Αθηνά, χωρίς ούτε καν να το ψηφίσει η Βουλή.

Θα συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη. Για να μπορούμε να σπουδάζουμε όλοι και όλες, για να εργαζόμαστε με αξιοπρέπεια, για να μπορούμε να ονειρευόμαστε, για να ζήσουμε σε μια κοινωνία που τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας θα βρίσκονται στο προσκήνιο.Απέναντι στη κυβέρνηση και στην τρόικα που χαρίζουν εκατοντάδες δις ευρώ στις
τράπεζες και τους εφοπλιστές, που θέλουν να μάθουμε να ζούμε με 400 ευρώ και ναλέμε και ευχαριστώ δηλώνουμε ότι δε θα μας εξαθλιώσουν! Θα συνεχίσουμε μέχρι να τους βάλουμε λουκέτο!

(περισσότερα…)

Διακοπές στην Αλεξανδρούπολη-35ο συνέδριο της ΓΣΕΕ

23 Μαρτίου, 2013

23YYY

23 Μαρτίου 2013: Πρωινή άποψη της αίθουσας συνεδρίου της ΓΣΕΕ

  

Τα εννέα νομοσχέδια για την εξυγίανση και αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου!

23 Μαρτίου, 2013

A972FC4306ED33568FAA12075EF07818

Αναλυτικά τα εννέα νομοσχέδια που ψήφισε χθες βράδυ η Βουλή

www.news24.com.cy  

Στη ψήφιση εννέα νομοσχεδίων, οκτώ ομόφωνα και ένα κατά πλειοψηφία, για εξυγίανση και αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου, μέτρο το οποίο εντάσσεται στο πακέτο διάσωσης της κυπριακής οικονομίας προχώρησε αργά χθες βράδυ, σε έκτακτη συνεδρία της Ολομέλειας, η Βουλή των Αντιπροσώπων.

Οι νέες νομοθεσίες έχουν να κάνουν με την ίδρυση Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης (1), την επιβολή περιοριστικών μέτρων στις συναλλαγές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (2), την εξυγίανση πιστωτικών και άλλων ιδρυμάτων (3), τις τραπεζικές εργασίες (4), τον ειδικό φόρο πιστωτικού ιδρύματος (5), τη διαχείριση χρηματοοικονομικών κρίσεων (6), τις συνεργατικές εταιρείες (7) τη σύστασης και λειτουργία σχεδίου προστασίας καταθέσεων και εξυγίανση πιστωτικών και άλλων ιδρυμάτων και τους σχετικούς κανονισμούς (8+9).

Ο περί Ίδρυσης Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης Νόμος του 2013, ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα προνοεί την ίδρυση ταμείου με την επωνυμία «εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης» του οποίου σκοπός θα είναι να χρηματοδοτεί και να ενισχύει οικονομικά πιστωτικά ιδρύματα, να προωθεί και να συμβάλλει στην κεφαλαιοποίηση ή και ανακεφαλαιοποίηση πιστωτικών ιδρυμάτων και να προωθεί και να συμβάλλει στη χρηματοδότηση της Δημοκρατίας.

Ο περί της Επιβολής Περιοριστικών Μέτρων στις Συναλλαγές σε Περίπτωση Έκτακτης Ανάγκης Νόμος του 2013, ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα, έχει σκοπό, σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και για λόγους δημόσιας τάξης ή και δημόσιας ασφάλειας, την ανάθεση εξουσιών στον Υπουργό Οικονομικών ή, κατά περίπτωση, στο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, για τη δυνατότητα λήψης και επιβολής προσωρινών περιοριστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων.

(περισσότερα…)

Κατά μάρκον Ευαγγέλιο

23 Μαρτίου, 2013

o_aobem6utij εφημ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Του Παντελή Μπουκάλα

Ζουν ανάμεσά μας κάμποσοι που εξακολουθούν να ονειρεύονται ξύπνιοι ότι θα έρθει ο Μόσκοβος να φέρει το σεφέρι. Ζουν ανάμεσά μας αρκετοί που πιστεύουν πως δεν θ’ αργήσει η ώρα που θα πληρωθεί το ρηθέν και το ξανθόν γένος, με ηγέτη τον Βλαδίμηρο τον Τρισμέγιστο (άλλοι ποντάρουν στον Πούτιν και άλλοι στον Ζιρινόφσκι), θα υπηρετήσει με πάθος την Ελλάδα, ώστε να επανασυστήσει την αυτοκρατορία της. Ολοι αυτοί έχουν διαφωτιστικές ή εξεγερτικές εκπομπές στην τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά, εκδοτικά, μπλογκ, πόστα σε κόμματα και πελάτες· πολλούς πιστούς πελάτες. Που δεν αγοράζουν βιβλία, αλλά φαντασιώσεις. Τις φαντασιώσεις ενός μεγαλοϊδεατισμού που επί της ουσίας δεν νικήθηκε ποτέ.

Ζουν ανάμεσά μας πολλοί που έχουν την αθωότητα να πρεσβεύουν ότι, αν οι ομόθρησκοι λαοί είναι μια φορά σύμμαχοι, οι ομόδοξοι είναι πέντε. Επιπλέον, πιστεύουν ότι τα χριστιανικά κράτη ασκούν την εξωτερική πολιτική τους βάσει των τεσσάρων ευαγγελίων. Αλλά, αν λαμβάνεται σοβαρώς υπόψη κάποιο ευαγγέλιο σε αυτές τις υποθέσεις ωμότητας και ποικίλης βίας, δεν είναι άλλο από το Κατά μάρκον απόκρυφο (με μικρό το μι). Εναλλακτικά, και για να καλυφθούν όλα τα δόγματα, διαβάζονται περικοπές και από άλλα δύο Απόκρυφα, το Κατά ρούβλιον και το Κατά δολάριον.

Ζουν ανάμεσά μας (στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία…) άνθρωποι καλοπροαίρετοι που θέλουν να πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση, ακόμα κι αν επί του παρόντος δεν είναι «η Ευρώπη των λαών» που κυκλοφορεί σε ευφρόσυνα όνειρα, είναι πάντως ένας οργανισμός όπου οι εκπρόσωποι των χωρών συζητούν ισότιμα και πρωτίστως τίμια. Οπου δηλαδή το δίκαιο της ισχύος αυτοαναστέλλεται μια στο τόσο, ώστε να συντηρηθεί η αίσθηση της κοινότητας, δεν εξαπολύονται τελεσίγραφα από τον έναν εταίρο στον άλλον, οι δε «μικροί» δεν εξαναγκάζονται να καταπιούν τη χλεύη των «μεγάλων», που μεταμφιέζουν τη βουλιμική ιδιοτέλειά τους σε ηθικολογία. Ζουν ανάμεσά μας πολλοί, πάρα πολλοί, που φρονούν ότι ο φυσικός πλούτος μιας χώρας είναι ευλογία για τους κατοίκους της και στύλος της ανεξαρτησίας της. Αλλά τέτοιες ψευδαισθήσεις δεν έχουν αντίκρισμα στις διεθνείς αγορές. Η Κύπρος δεν είναι η πρώτη που το μαθαίνει. Και δεν θα είναι η τελευταία.

(περισσότερα…)

Εκδήλωση: 69 χρόνια από την Μάχη της Κοκκινιάς

23 Μαρτίου, 2013

577870_518274384892002_523975930_n

Γιάννης Σκαρίμπας: «Το 1821 και η αλήθεια»

23 Μαρτίου, 2013

skarimpas

Κατεβάστε το βιβλίο  Το 1821 και η αλήθεια.pdf

(περισσότερα…)

Γιορτάζοντας την «Εκατονταετηρίδα της Ελληνικής Παλιγγενεσίας» (1930)

23 Μαρτίου, 2013

dupre-salona-1821

Λουίς Ντυπρέ, “Η κατάληψη του κάστρου των Σαλώνων”, 1825

 Πηγή:ΕΝΘΕΜΑΤΑ

του Χρήστου Τριανταφύλλου

Στα νεοτερικά κράτη, οι εθνικές επέτειοι κατέχουν σημαίνουσα θέση: εμπεδώνουν το κοινωνικό statusquo, συμβάλλουν στην αποκρυστάλλωση των εθνικών μύθων, ενισχύουν το εκάστοτε κρατικό εθνικό αφήγημα. Όντας πολιτικές τελετουργίες μαζικού χαρακτήρα, μπορούν να ιδωθούν κατεξοχήν ως μια πυκνή και σημαίνουσα δομή που αφορά το συλλογικό παρελθόν και την σχέση της κοινωνίας με αυτό. Είναι, δηλαδή, νευραλγικοί δείκτες της ιστορικής κουλτούρας μιας εποχής και πολύτιμες ενδείξεις για την δημόσια χρήση της ιστορίας. Όταν, μάλιστα, οι επέτειοι αφορούν γεγονότα ενός παρελθόντος αρκετά κοντινού ώστε να υπάρχει αρκετό διαθέσιμο πληροφοριακό υλικο και ταυτόχρονα αρκετά μακρινού ώστε να μπορεί να συγκριθεί με πιο πρόσφατες περιόδους, τότε το θέμα γίνεται αμέσως πολύ πιο ενδιαφέρον.

Η περίπτωση στην οποία θα αναφερθώ είναι ο εορτασμός από τα 100 χρόνια της ελληνικής ανεξαρτησίας, το 1930. Ο σχεδόν εντελώς ανεξερεύνητος από την ιστοριογραφία εορτασμός αυτός, αποτελεί ουσιαστικά την κατάληξη του σχεδιαζόμενης ως γιορτής για την εκατονταετηρίδα από την έναρξη της Επανάστασης του 1821: οι επιπλοκές της Μικρασιατικής Εκστρατείας, αποτρέπουν τον προγραμματισμένο εορτασμό του 1921, με αποτέλεσμα να μετατεθεί με τον νόμο 3009/1922 το μεγάλο γεγονός για το 1930. Μετά από μια μακροχρόνια αναμονή, κατά την οποία οι αναφορές στο θέμα δεν είναι τόσο πυκνές, ανασυστήνεται τον Δεκέμβριο του 1928 η «Κεντρική Επιτροπή προς εορτασμόν την Εκατονταετηρίδος της Ελληνικής Παλιγγενεσίας». Επικεφαλής τίθεται συμβολικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Αλέξανδρος Ζαΐμης, ενώ η θεματική του εορτασμού μετατοπίζεται στην ελληνική ανεξαρτησία και όχι πλέον στην έναρξη της Επανάστασης.

Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 25 Μαρτίου και διαρκούν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με έμφαση όμως σε αυτούς που πραγματοποιούνται την πρωτεύουσα, οι οποίοι είναι και οι μεγαλοπρεπέστεροι. Πέρα από το συμβολικό βάρος που έχει η Αθήνα, πρέπει να λάβουμε υπόψη και την χρονική συγκυρία: πρόκειται για μία περίοδο κατά την οποία ο εθνικός χώρος βρίσκεται σε διαδικασία σταδιακής ομογενοποίησης και πολιτισμικής ενοποίησης – οι «Νέες Χώρες», άλλωστε, ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος μόλις 17 χρόνια πριν. Έτσι, οι εορτασμοί της πρωτεύουσας, οι οποίοι διαρκούν περίπου έναν μήνα, συγκεντρώνουν την μεγαλύτερη φροντίδα της βενιζελικής κυβέρνησης της «Μεγάλης Τετραετίας» 1928-1932. Παράλληλα, βέβαια, πραγματοποιούνται και μικρότερης έκτασης εορτασμοί στην επαρχία, οι οποίοι συνίστανται κυρίως στην δημιουργία ενός ευρέως δικτύου συλλογικής μνήμης που αφορά το 1821: εκατοντάδες προτομές, ανδριάντες και άλλα μνημεία ανεγείρονται είτε κατά το εορτάσιμο έτος, είτε εν αναμονή του, σε ολόκληρη την χώρα.

(περισσότερα…)

Ο Μποστ για την 25η Μαρτίου

23 Μαρτίου, 2013

mpost25m

 Πηγή:sarant 

 Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζει η επέτειος του ιδρυτικού γεγονότος του νεοελληνικού κράτους, συνηθίζω ένα-δυο επετειακά δημοσιεύματα, και φέτος λογαριάζω κάτι να βάλω την Κυριακή, αν δεν προκύψει κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Προς το παρόν, ας δούμε σήμερα ένα όχι πολύ γνωστό σκίτσο του Μποστ για την 25η Μαρτίου, που δημοσιεύτηκε πριν από 48 χρόνια και σχολιάζει την επικαιρότητα της εποχής του παρουσιάζοντας δυο απ’ τις πιο δημοφιλείς μορφές του 1821.

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 25 Μαρτίου 1965, ανήμερα της εθνικής εορτής. Ο Μποστ παρουσιάζει τον Κολοκοτρώνη στον Παράδεισο να διαμαρτύρεται για τον θόρυβο και τους πυραύλους και να ρωτάει τον Αθανάσιο Διάκο για ποιο λόγο ακούγονται μοιρολόγια από την περιοχή της Λαμίας. Θυμίζω ότι στη χώρα υπάρχει κυβέρνηση Ένωσης Κέντρου, η επικαιρότητα (για μια ακόμα φορά) είναι στραμμένη στο Κυπριακό, καθώς και στα διαστημικά επιτεύγματα Σοβιετικών και Αμερικανών.

Ο Μποστ εδώ αναφέρεται πλαγίως σε ένα τραγικό γεγονός: την έκρηξη της νάρκης στον Γοργοπόταμο στις 29 Νοεμβρίου κατά τον εορτασμό της ανατίναξης της γέφυρας το 1942. Η έκρηξη εκείνη, που ακόμα δεν έχει διαλευκανθεί εντελώς, είχε 13 νεκρούς και 45 τραυματίες και σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα οφειλόταν σε νάρκη ξεχασμένη από τον Εμφύλιο, αλλά υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η νάρκη είχε τοποθετηθεί πρόσφατα. Το ειρωνικό είναι ότι, επειδή πριν από την έκρηξη είχαν συμβεί αντεγκλήσεις όταν απαγορεύτηκε η κατάθεση στεφανιών από τις αντιστασιακές οργανώσεις, οι δικαστικές αρχές άσκησαν δίωξη για εξύβριση σε επιφανείς αντιστασιακούς, οι οποίοι μάλιστα, όπως ο δήμαρχος Δάφνης Χρ. Μιχαλόπουλος, έμειναν προφυλακισμένοι επί μήνες. Η δίκη επρόκειτο να γίνει τον Μάιο του 1965 και σ’ αυτό αναφέρεται ο Μποστ με τα λόγια του Αθ. Διάκου, ιδίως με το εντυπωσιακό τελευταίο δίστιχο.

Κατά τα άλλα, υπάρχουν αναφορές στον πόλεμο του Βιετνάμ και στα αέρια που χρησιμοποιούσαν οι Αμερικανοί, αλλά και στους δοσάδες, επειδή εκείνες τις μέρες είχε απαγορευθεί η πώληση ορισμένων ειδών, π.χ. ραδιοφώνων, με δόσεις, που ήταν χαρακτηριστικό της εποχής. Αναφορά υπάρχει και στον σεισμό που είχε χτυπήσει, στις 10 Μαρτίου, τη Σκόπελο και την Αλόννησο. Οι πύραυλοι που ενοχλούν τον Κολοκοτρώνη είναι το σοβιετικό διαστημόπλοιο Βοσχόντ-2 και το αμερικανικό Tζέμινι, που με διαφορά λίγων ημερών είχαν κάνει εντυπωσιακές διαστημικές πτήσεις τις αμέσως προηγούμενες μέρες, ενώ η αναφορά στους πιλότους που κολυμπάνε εννοεί τον σοβιετικό κοσμοναύτη Αλεξέι Λεόνοφ, ο οποίος λίγες μέρες νωρίτερα είχε περπατήσει στο Διάστημα· στον τύπο της εποχής, είχε γραφτεί ότι «κολύμπησε στο κενό»

(περισσότερα…)