Αρχείο για 27 Μαρτίου, 2013

ΟΡΝΙΘΕΣ (1975) Θέατρο Τέχνης

27 Μαρτίου, 2013

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΟΡΝΙΘΕΣ(1975) 

Η παράσταση που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης στην Επίδαυρο το 1975 με όλο το επιτελείο του εκείνη την εποχή. (Γενική πρόβα 15.8.1975). Κινηματογραφικά την επιμελήθηκε ο Μίμης Κουγιουμτζής.

Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Τσαρούχης
Χορογραφία: Ζουζού Νικολούδη 
Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας

Οι Όρνιθες του Αριστοφάνη όταν πρωτοανέβηκαν στην Επίδαυρο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 προκάλεσαν σάλο, ενόχλησαν και κατέβηκαν. Η επανάληψή τους την επόμενη χρονιά ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος. 

Ο Κάρολος Κουν με τους Όρνιθες και ο Αλέξης Σολωμός λίγο νωρίτερα με τις Εκκλησιάζουσες και τη Λυσιστράτη με τη Μαίρη Αρώνη αποκατέστησαν τον Αριστοφάνη που μέχρι τη δεκαετία του 1950, καυστικός & βωμολόχος ενοχλούσε το αστικό κοινό. Από τότε ο Αριστοφάνης δεν έλειψε ποτέ απ’ τα Επιδαύρια. 

Στους Όρνιθες του Θεάτρου Τέχνης συναντώνται 4 ιερά τέρατα του ελληνικού καλλιτεχνικού στερεώματος: Ο Κάρολος Κουν, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Γιάννης Τσαρούχης & η Ζουζού Νικολούδη.

Η παράσταση έμεινε κλασική & αναβίωσε με την αρχική της σκηνοθεσία πολλές φορές μετά το πρώτο  της ανέβασμα.

Οι Όρνιθες είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που παρουσιάσθηκε το 414 π.Χ. στα Διονύσια, χαρίζοντας στον δημιουργό της το δεύτερο βραβείο. Ο Αριστοφάνης έγραψε τους «Όρνιθες» απογοητευμένος από την τροπή του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με το μεγάλο αυτό έργο, ο Αριστοφάνης βρίσκει την ευκαιρία να διακωμωδήσει τους συκοφάντες και τους κόλακες του δήμου, καθώς και τις θεωρίες για νέα πολιτεύματα. Το έργο πραγματεύεται τη φυγή δυο ανθρώπων από την τυραννία του κόσμου στο βασίλειο του παραμυθιού και συνενώνει την πιο τολμηρή φαντασία με την πιο ανάερη ποίηση.

Η  παράσταση με 1080p σε 3 μέρη :http://youtu.be/koZBd6nrBqQ

Entance and Attack of the Birds, music by Manos Hadjidakis for Aristophanes’ comedy, The Birds.

Από το fb http://www.facebook.com/contramee/posts/357555057684357?

Mουσική που αρχικά γράφτηκε για την παράσταση του Κάρολου Κουν, Όρνιθες του Αριστοφάνη και στη συνέχεια επεξεργάστηκε και χορεύτηκε από Τα μπαλέτα Του 20ου Αιώνα του Maurice Bejart, η μεταγραφή είναι του Βασίλη Ρώτα… στο Γιάννη που κάποτε ήταν στο χορό των Ορνίθων.

(περισσότερα…)

DEBTOCRACY

27 Μαρτίου, 2013

http://info-war.gr/2013/03

Το ΑΚΕΛ καλεί Λαπαβίτσα και Φλάσμπεκ για να συμβάλλουν σε μελέτη εξόδου της Κύπρου από το ευρώ

27 Μαρτίου, 2013

Πηγή: ISKRA

Α. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Γ.Γ. ΤΟΥ ΑΚΕΛ: ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΥΠΡΟ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Ο Άντρος Κυπριανού Γ.Γ. του ΑΚΕΛ επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στο ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 στις 26/3 ότι έχουν προσκληθεί από το ΑΚΕΛ οι Κ.Λαπαβίτσας και Χ. Φλάσμπεκ, προκειμένου να συμβάλλουν στη μελέτη και διαμόρφωση σχεδίου για την έξοδο της Κύπρου από το ευρώ, έξοδο που ο Α. Κυπριανού δεν απέκλεισε ως ενδεχόμενο διεξόδου από την κρίση.

Τα συγκεκριμένα αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Α. Κυπριανού στη Νόνη Καραγιάννη-Αθήνα 9,84 στις 26 Μαρτίου έχουν ως εξής:

Ερ. Αναρωτιέμαι αν ένα από το ερωτήματα αυτού του δημοψηφίσματος θα είναι το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ;

Α. Κυπριανού:Εμείς δεν το αποκλείουμε αυτό το ενδεχόμενο. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει να μελετήσουμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες που χρειάζεται να προηγηθούν αλλά και τις παρενέργειες οι οποίες θα προκληθούν. Και πρέπει να σας πω ότι ήδη έχουμε αρχισει να μελετούμε αυτά τα ζήτηματα σε μεγαλύτερο βάθος. Είχαμε συστήσει πριν από τις προεδρικές εκλογές μια ειδική επιτροπή που ασχολείται με αυτό το θέμα και τώρα έχουμε καλέσει να έρθουν στην Κύπρο δύο διάσημοι καθηγητές που ασχολούνται με αυτά τα θέματα ακριβώς για να μας συμβουλεύσουν για τα παραπέρα βήματα.

Ερ. Οικονομολόγους έχετε προσκαλέσει;

Α. Κυπριανού:Ναι, ο ένας ήταν υφυπουργός οικονομικών της Γερμανίας όταν ο κύριος Λαφοντέν ήταν υπουργός οικονομικών, ο άλλος είναι Ελλαδίτης, είναι ο κύριος Λαπαβίτσας, εργάζεται στο Λονδίνο.

Ερ. Ο στόχος σας είναι να καταλήξετε σε μια έκθεση με τα υπέρ και τα κατά της κάθε λύσης;

Α. Κυπριανού:Ακριβώς όπως το λέτε. Αυτό θέλουμε να πράξουμε διότι θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ποιά είναι τα υπέρ και τα κατά της κάθε λύσης. Δηλαδή, αν συνεχίσουμε την πορεία μέσα στα πλαίσια των αποφάσεων της τρόϊκα, πως θα εξελιχθούν τα πράγματα για τον κυπριακό λαό, ποιές είναι οι προοπτικές. Αν ακολουθήσουμε μια διαφορετική πορεία, ποιές είναι οι προοπτικές. Αυτά θέλουμε να τα μελετήσουμε γιατό γνωρίζουμε πως δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές ούτε εύκολες λύσεις. Αλλά θεωρούμε πως όταν είσαι ενώπιον κρίσεων πρέπει να μελετήσεις όλα τα ενδεχόμενα και μετά να πάρεις αποφάσεις. Δεν δεχόμαστε δογματικά η καλύτερη λύση είναι αυτή που προτείνει η τρόϊκα. Αντιθέτως, η διαπίστωσή μας είναι πως όλη η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει ξεσηκωθεί με τις αποφάσεις που ελήφθησαν για την Κύπρο.

(περισσότερα…)

Οι γενναίοι (και ενάρετοι) του Βορρά – Δημήτρης Καστριώτης

27 Μαρτίου, 2013

20120630_EUD000_0

Πηγή:www.reporter.gr  

1930Επίτιμος διπλωμάτης διηγούνταν ότι, στη διάρκεια εκδήλωσης για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του περασμένου φθινοπώρου, παρατήρησε ότι οι ΗΠΑ τάσσονται υπέρ μιας οικονομικής πολιτικής με κεϊνσιανά χαρακτηριστικά σε αντίθεση με τη σκληρή λιτότητα της Ε.Ε. Αμέσως, παριστάμενος σχολιογράφος, τον οποίον δεν κατονόμασε (υποθέτω, ωστόσο, ότι ίσως ανήκε στην κατηγορία όσων προέβαλλαν τον Βενιζέλο – όχι τον Ελευθέριο- ως νέο Τσόρτσιλ και τον Παπαδήμο ως σύγχρονο Κιγκινάτο), έσπευσε να σημειώσει ότι «εμείς κάναμε λάθη, πρέπει να τα δούμε» κ.ο.κ. «Ε ναι, κάναμε – και μάλιστα βαρύτατα», μου είπε ο διπλωμάτης, «τα παραδεχθήκαμε, αυτοδακτυλοσκοπηθήκαμε, δεχθήκαμε μειώσεις μισθών και ανεργία, να μη συζητήσουμε επιτέλους και μήπως η θεραπεία αποδεικνύεται λάθος ή μήπως δεν αποβλέπει πράγματι στην αποθεραπεία μας;».

 Ανακαλώ τη συζήτηση με αφορμή την καταστροφή της Κύπρου, επειδή έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι από μας τείνουμε ακόμη, μέσα σε αυτήν την κρίση που σοβεί γύρω μας, να παίρνουμε το ένα ή το άλλο μέρος απορρίπτοντας κάθε αντίθετη ανάγνωση, ενώ οι συνιστώσες είναι πολλές και ενδέχεται να ισχύουν ταυτόχρονα περισσότερες ερμηνείες, ανεξάρτητες από εθνικά πάθη ή λεονταρισμούς. Σπεύδοντας να διευκρινίσω ότι δεν έχω τις απαντήσεις, αποπειρώμαι να καταγράψω μερικά ερωτήματα, που νομίζω ότι δεν είναι πλέον δυνατόν να αντιπαρερχόμαστε:

– Η συνδρομή ειδικών συνθηκών και ευθυνών για την υπερχρέωση του δημοσίου ή των τραπεζών καθεμιάς από τις προβληματικές χώρες (για την Ελλάδα π.χ. η καταστρεπτική από πλευράς δαπανών διακυβέρνηση Καραμανλή και, σε δεύτερο χρόνο, οι άστοχοι χειρισμοί Παπανδρέου) είναι άραγε η μόνη αιτία του χρέους ή συμβάλλει στο πρόβλημα και η διαχείριση του ευρώ, που ενισχύει τα πλεονάσματα του Βορρά (και δη της Γερμανίας, αφού π.χ. τα ολλανδικά νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα) έναντι του Νότου; Αν ισχύει και αυτό, πώς θα εξομαλυνθεί αυτή η τάση χωρίς διαφορετική διαχείριση του νομίσματος ή απευθείας στήριξη των ελλειμματικών από τους πλεονασματικούς εταίρους;

– Αν η διαχείριση του νομίσματος δεν αλλάζει και η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν προχωρεί, μέχρι πόσο θα παραμένει απόλυτη προτεραιότητα η παραμονή μιας χώρας στο ευρώ; Πόση οικονομική ασφυξία εντός του ευρώ είναι προτιμότερη από μια τραυματική επανεκκίνηση εκτός αυτού;

– Πώς προσδοκάται ανάπτυξη χωρίς παροχή ρευστότητας στην οικονομία; Και από πού θα βρεθεί η ρευστότητα, όταν τα προγράμματα λιτότητας συνδυάζουν περικοπές μισθών και κερδών με αύξηση φόρων, στραγγίζοντας την αγορά από εσωτερικά κεφάλαια και συντηρώντας ταυτόχρονα την αβεβαιότητα για το μέλλον των προβληματικών χωρών στην ευρωζώνη– που με τη σειρά της αποθαρρύνει τις ξένες άμεσες επενδύσεις;

(περισσότερα…)

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: Αναζήτηση νέων πηγών κέρδους – Στροφή στις ξένες αγορές από τις μεγάλες εταιρείες

27 Μαρτίου, 2013

 via ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ

 Του Ανέστη Ταρπάγκου

 Μια πρώτη διέξοδος που έχει ήδη προκριθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 είναι η ιδιωτικοποιημένη χρηματοδότηση, κατασκευή και εκμετάλλευση των πέντε μεγάλων αυτοκινητοδρόμων (Ιονία Οδός, Οδικοί Άξονες Πελοποννήσου, Τμήμα ΠΑΘΕ στα Τέμπη, Οδικός Άξονας Κεντρικής Ελλάδας), με τη γνωστή διαδικασία των συμβάσεων παραχώρησης που είχαν επικυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο. Βασικό χαρακτηριστικό αυτών των συμβάσεων ήταν ότι αυτά τα μεγάλα οδικά έργα, χρηματοδοτούνται όχι πλέον από το ελληνικό Δημόσιο, αλλά από τραστ τραπεζών και κατασκευαστικών ολιγοπωλίων, ελληνικών και ευρωπαϊκών, με αντάλλαγμα την παραχώρηση της λειτουργίας και εκμετάλλευσης των οδικών αυτών αξόνων από τις ιδιωτικές συμπράξεις τραπεζών και εργοληπτικών επιχειρήσεων, με τις τεράστιες επιβαρύνσεις που έχουν προκύψει και θα ενταθούν στο μέλλον, της πυκνής είσπραξης εξαιρετικά υψηλών διοδίων από τους χρήστες των εθνικών (κατ’ όνομα πλέον) οδών.

Το ζήτημα που προέκυψε από την έκρηξη της κρίσης υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου στο δεύτερο εξάμηνο του 2008, ήταν ότι αναδείχθηκε η υπερμεγέθης χρεωκοπία του τραπεζικού συστήματος, με τη συσσώρευση 40 δισ. ευρώ ζημιών, αποτέλεσμα ιλιγγιώδους μεγέθους για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, με αποτέλεσμα τη διακοπή της τραπεζικής χρηματοδότησης της κατασκευής αυτών των μεγάλων έργων. Ωστόσο έπρεπε να βρεθεί μια ορισμένη επίλυση του προβλήματος, προκειμένου να προχωρήσουν αυτές οι συμβάσεις παραχώρησης (ιδιωτικοποιημένων δρόμων κατά το πρότυπο της εκμετάλλευσης της Αττικής Οδού), πράγμα που και γίνεται πλέον σήμερα, στη διάρκεια της τρέχουσας άνοιξης του 2013, με δύο τρόπους:

Από τη μια πλευρά και με την αδυναμία των εγχώριων τραπεζών να επαναλάβουν τις χρηματοδοτήσεις των έργων, έρχεται το ίδιο το ελληνικό Δημόσιο να συνδράμει οικονομικά, χωρίς ωστόσο τα οδικά αυτά έργα να περιέρχονται στην κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου. Μ’ άλλες λέξεις, η δημόσια χρηματοδότηση, άμεση ή με την εγγύηση του κράτους, παίρνει τη θέση της ιδιωτικής τραπεζικής χρηματοδότησης, ωστόσο όμως το περιεχόμενο των συμβάσεων παραχώρησης παραμένει αμετάλλακτο, δηλαδή η εκμετάλλευσή τους θα γίνεται από τους ιδιώτες.

(περισσότερα…)

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και η κατηγοριοποίηση των σχολείων

27 Μαρτίου, 2013

quarto

Αποδομώντας το σχέδιο νόμου του Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. για την «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)»

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Με το σχέδιο νόμου «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)» που κατατέθηκε στη Βουλή την Πέμπτη 7 Μαρτίου από το Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. και ψηφίστηκε επί της αρχής την Τετάρτη 27 Μαρτίου συγκροτείται «ανεξάρτητη» Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.). Στόχος να εφαρμόσει την εξωτερική αξιολόγηση (αξιολόγηση σχολικών μονάδων – αυτοαξιολόγηση) που συνδέεται με την εσωτερική αξιολόγηση, δηλαδή το Π.Δ. για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των στελεχών της εκπαίδευσης, σύμφωνα πάντα με τα πρότυπα του ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στην πρόσφατη έκθεση που στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο 127.000 ευρώ σε συνθήκες σκληρής λιτότητας και ακραίας φτώχειας.

Η εξάρτηση της χώρας από τους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς αντανακλάται εντονότατα και στην εκπαίδευση. Εμμέσως πλην σαφώς αποτυπώνεται και στην αιτιολογική έκθεση που ανάμεσα στα συνήθη φληναφήματα περί αξιολόγησης και ποιότητας επισημαίνεται: «Κοινές δεσμεύσεις με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η επιτακτική εσωτερική ανάγκη η χώρα μας να αποκτήσει σύστημα αποτίμησης της ποιότητας στην εκπαίδευση, επιβάλλουν την καθιέρωση ενός συστήματος της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου για τη διασφάλιση της ποιότητας».

Ποιοι αξιολογούν;

Οι γραφειοκράτες και τεχνοκράτες των κυβερνώντων κομμάτων με δούρειο ίππο την δήθεν ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.). Ανώτατο διοικητικό όργανο της αρχής είναι ένα 7μελές Συμβούλιο με πρόεδρο που ορίζεται από την αρμόδια επιτροπή κατά τον κανονισμό της Βουλής. Το Συμβούλιο της Αρχής συγκροτείται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ύστερα από πρόταση του προέδρου της Αρχής. Απαρτίζεται από τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.), δύο εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δύο εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έναν καθηγητή πανεπιστημίου.

(περισσότερα…)

Το δίδαγμα της Κύπρου

27 Μαρτίου, 2013

991993053F0B3F31ECADD0562B8D6A5D

Στους αστόχαστους που ποτέ δεν αμφιβάλλουν,

Συνταιριάζουν οι στοχαστικοί που ποτέ δεν δρούνε.(…)

Με σκοτισμένο πρόσωπο ειδοποιούν τους επιβάτες των καραβιών που βουλιάζουν,

πως το νερό είναι επικίνδυνο.

Κάτω από του δήμιου το μπαλτά αναρωτιούνται αν δεν είναι άνθρωπος και αυτός.

Μουρμουρίζουν σκεφτικά πως «το θέμα δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα» και πηγαίνουν να ξαπλώσουν.

Μπ.  Μπρεχτ, Εγκώμιο στην αμφιβολία, 1936

του Γιώργου Κατρούγκαλου

images (1)Κάτω από του Σόιμπλε το μπαλτά πολλοί πήγαν το βράδυ της Κυριακής να ξαπλώσουν με την εντύπωση ότι όλα είναι προδιαγραμμένα. Η απόφαση του Eurogroup θα ήταν μια παραλλαγή της πρώτης, ενδεχομένως και χειρότερη. Ότι και να πουν οι λαοί, οι εκβιασμοί θα περάσουν και οι ισχυροί θα έχουν τον τελευταίο λόγο. Αυτό είναι το δίδαγμα της Κύπρου;

Έτσι θέλουν να διαβάζουν τα γεγονότα οι εθελόδουλοι. Εντούτοις, αυτά είναι πεισματάρικα και λένε μιαν άλλη ιστορία. Την προηγούμενη εβδομάδα ο λαός της Κύπρου έδωσε με τον ξεσηκωμό του μιαν ευκαιρία για μιαν άλλη πολιτική. Το πολιτικό σύστημα του νησιού δεν σπατάλησε απλώς την ευκαιρία αυτή, την εξευτέλισε. Κι όμως, τούτο κάθε άλλο παρά προδιαγραμμένο ήταν. Μπροστά στην ομόφωνη κατακραυγή του λαού της Κύπρου και ακόμη και με την υποψία του «όχι» της Βουλής το Eurogroup είχε συνεδριάσει εκτάκτως την περασμένη Τρίτη για να αναθεωρήσει την απόφαση που είχε πάρει τέσσερις μόλις μέρες πριν και που έμεινε ξαφνικά ορφανή, χωρίς πατέρα. Σαν άτακτα μαθητούδια ο Σόιμπλε και το ΔΝΤ, ο Ολι Ρεν και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα έριχναν την ευθύνη ο ένας στον άλλον και έσκιζαν τα ιμάτια τους ότι ποτέ δεν θα έπαιρναν οι ίδιοι τέτοια απαράδεκτη απόφαση.

Η εξήγηση για τον πανικό αυτό είναι απλή: Η αποθέσμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια σε μια Γερμανική Ευρώπη, όπου οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές απλώς ανακοινώνονται από το Βερολίνο στις πειθήνιες κυβερνήσεις. Την Μέρκελ δεν την ενδιαφέρουν και δεν την αφορούν οι «αντιρρήσεις» των τελευταίων, ακόμη και όσων δεν έχουν υιοθετήσει –όπως ο κύριος Σαμαράς- ως δόγμα την «αξιοπιστία» του σε όλα ναι Χατζηαβάτη.

(περισσότερα…)