Αρχείο για 6 Απριλίου, 2013

»Καιρός λοιπόν να σκάψουμε καινούργια χαρακώματα» – Τάκης Σινόπουλος

6 Απριλίου, 2013

Πηγή:http://stithaghi.blogspot.gr/

ΔΕ ΛΕΝΕ, δεν ξεκαθαρίζουν τίποτα. Το πρόσωπό τους είναι σκοτεινό. Είναι και κάτι σκοτεινότεροι που ανάβουνε φωτιές με τις εφημερίδες. Καιρός λοιπόν να σκάψουμε καινούργια χαρακώματα. Τα παλιά είναι φίσκα απ’ τους νεκρούς.

ΟΛΗ ΤΗ μέρα παλεύοντας, παραμερίζοντας συρματοπλέγματα και σίδερα, βρίσκεις ξαφνικά χωμένους κάτω από τις πέτρες ένα σωρό πολεμιστές. Κοιτάζεις μ’ απορία, τίποτα δε θυμάσαι. Κι όταν τη νύχτα πέφτεις τσακισμένος να κοιμηθείς, τότε έρχονται μπροστά σου ονόματα και πρόσωπα, πράξεις και γεγονότα, σε μια παράξενη σειρά, αντιστραμμένες εποχές, αυθαίρετος ο χρόνος.

ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

(Ο ΧΑΡΤΗΣ, εκδ. Κέδρος Αθήνα 1981)

 «Εγκώμιον μονοτονίας»

Μουσική: ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ

(περισσότερα…)

7 Απρίλη βγαίνουμε ξανά στους δρόμους!

6 Απριλίου, 2013

 

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΣΤΙΣ 6.00 μ.μ.  ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ . ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ  ΣΥΝΤΑΓΜΑ

(περισσότερα…)

Ντανιέλ Κοέν: Η θρησκεία του κέρδους και του πλούτου

6 Απριλίου, 2013

82609346

Πηγή:http://www.efsyn.gr

Από τον Θανάση Γιαλκέτση

Ο Ντανιέλ Κοέν είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Paris I (Panthéon – Sorbonne) και στην École Normale Supérieure. Είναι επίσης πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του Ιδρύματος Ζαν Ζορές. Στη γλώσσα μας κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Πόλις» τα βιβλία του «Η ευημερία του κακού», «Η Οικονομία σήμερα» και «Οικονομική κρίση: αίτια και προοπτικές» (τα δυο τελευταία τα έχει συγγράψει μαζί με τον Philippe Askenazy). Στο βιβλίο του «Homo Economicus» (Albin Michel, 2012), ο Κοέν επικρίνει τη θρησκεία του κέρδους και του πλούτου και υποστηρίζει ότι μια κοινωνία που έχει ως μόνη σπονδυλική της στήλη την οικονομική ζωή είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει.

Η ακόλουθη συνέντευξη του Ντανιέλ Κοέν δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Le Nouvel Observateur».

-Εκτιμάτε ότι η ιστορία του σύγχρονου καπιταλισμού σημαδεύεται από μεγάλες ασυνέχειες;

Ναι. Στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, το σοκ που προκλήθηκε από τις διαδοχικές εκρήξεις του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και της κρίσης της δεκαετίας του 1930 οδήγησε τις δυτικές κοινωνίες να ξανασκεφτούν και να δαμάσουν τον καπιταλισμό. Αναπτύχθηκε έτσι αυτό που αποκαλείται κοινωνική οικονομία της αγοράς, η οποία θριάμβευσε την επαύριο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Με την ενίσχυση του συνδικαλισμού και την ανάδυση του κράτους πρόνοιας εμφανίστηκαν νέοι τρόποι κοινωνικο-επαγγελματικής οργάνωσης, στους κόλπους των οποίων η αναζήτηση του κέρδους συγκρατήθηκε από άλλες αξίες, περισσότερο συνεργατικές. Αλλά αυτή η ισορροπία καταστράφηκε βαθμιαία με αφετηρία τη δεκαετία του 1980. Εκτοτε η οικονομική ισχύς βασιλεύει ως απόλυτα κυρίαρχη και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, που καθιστά τον κόσμο μας τόσο αβίωτο. Και καθιστά επίσης τα εργαλεία δράσης που διαθέτουμε τόσο αναποτελεσματικά.

-Τι εννοείτε;

Οταν η οικονομία, στο όνομα της αποτελεσματικότητας, εκτοπίζει τις αξίες που διατηρούν τη συνοχή της κοινωνίας, το σύστημα καταρρέει. Θυμηθείτε το παράδειγμα που αναφέρει η Maya Beauvallet, στο βιβλίο της «Les Stratégies absurdes» (Seuil, 2009), το οποίο καταδεικνύει τον αντιπαραγωγικό χαρακτήρα μιας ορισμένης αντίληψης του μάνατζμεντ, βασισμένης μόνο στην επίδοση και μόνο στα οικονομικά κίνητρα. (περισσότερα…)

Να ευχόμαστε… να διασωθεί «πληθωριστικά» η Ιαπωνία – Ζέζα Ζήκου

6 Απριλίου, 2013

Japan_2480616b

 Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η προχθεσινή ιστορική απόφαση της κεντρικής τράπεζας της Ιαπωνίας (BoJ) να προκαλέσει τη δημιουργία πληθωριστικών (!) συνθηκών (αύξηση στο 2% του δείκτη τιμών ετησίως), με άκρως βίαιες κινήσεις νομισματικής πολιτικής προκειμένου να τροφοδοτήσει με φρέσκο αέρα «πληθωριστικού χρήματος» την οικονομία, ώστε να διασωθεί από τον αποπληθωρισμό (deflation) που έχει στοιχειώσει την οικονομία της τα τελευταία χρόνια, να ευχόμαστε να επιτύχει. Επειδή ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα η Δύση δεν είναι ο πληθωρισμός αλλά ο αποπληθωρισμός.

Να επισημανθεί πως όλες οι ακαδημαϊκές ιδέες και οι νομισματικές πολιτικές που έχουν εφαρμόσει οι προηγούμενοι κεντρικοί τραπεζίτες της Ιαπωνίας, έχουν αποτύχει οικτρά. Οι δραματικές εξελίξεις της κρίσης χρέους, η λαίλαπα της ανεργίας και η απειλή του αποπληθωρισμού (deflation) έχουν παγιδέψει τις οικονομίες. Ο αποπληθωρισμός είναι η πλέον ύπουλη εξέλιξη για μια οικονομία. Αν συμβεί θα χαθούν τα πάντα, καθώς εγκλωβίζεται η χώρα –όπως η Iαπωνία– σε έναν φαύλο κύκλο πτώσης των τιμών, των μισθών και των κερδών, που οδηγεί στον οικονομικό μαρασμό. H συνεχής πτώση των τιμών πλήττει την αξία των εισοδημάτων και των επενδύσεων πυροδοτώντας επιδείνωση των χρεών, συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και οδηγεί στη χρεοκοπία τράπεζες και επιχειρήσεις. Oπως ακριβώς έγινε την εφιαλτική εποχή της Μεγάλης Υφεσης (Great Depression) στις HΠA, τη δεκαετία του 1930.

Η οικονομία της Δύσης ακολουθεί τα ιαπωνικά πρότυπα περισσότερο απ’ όσο συνειδητοποιούν, σχεδόν, οι πάντες. Σε έναν κόσμο γεμάτο με παγίδες ρευστότητας, οι πιέσεις επί των τιμών δεν συνιστούν καμία απειλή. Ο πρόεδρος της αμερικανικής Fed, Μπεν Μπερνάνκι, έχει κρατήσει τα επιτόκια στα μηδενικά επίπεδα του 0–0,25% από τον Δεκέμβριο του 2008 και, παράλληλα, εφαρμόζει στο έπακρον και την ποσοτική χαλάρωση –όπως αποκαλείται η περιβόητη στρατηγική της quantitative easing– αγοράζοντας αφειδώς ομόλογα του αμερικανικού Δημοσίου για να σώσει την οικονομία και να αντιμετωπίσει την ανεργία. Πάντως, η στρατηγική αυτή δεν έχει αποδώσει στην Ιαπωνία. Μια πολιτική που αυξάνει ποσοτικά την προσφορά χρήματος (quantitative easing), οδηγώντας αναπόφευκτα στη μετατροπή του χρέους σε ρευστό (δηλαδή στη διαβόητη πολιτική του «monetizing the debt»). Η BoJ έχει εκτυπώσει αφειδώς –και χωρίς όρια– νέο χρήμα. Στα ίδια αχνάρια κινείται και η αμερικανική Fed.

(περισσότερα…)

Κυπριανού: Πρώτιστος στόχος η επίλυση του Κυπριακού

6 Απριλίου, 2013

untitled

Πηγή: http://cyprusnews.eu/

Πρώτιστος και κυρίαρχος στόχος του ΑΚΕΛ εξακολουθεί να παραμένει η επίλυση του Κυπριακού που θα συμβάλει στην ώθηση της ανάπτυξης της κυπριακής οικονομίας, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, μιλώντας στη Σύνοδο του Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Γυναικών που συνήλθε το πρωί στα Περβόλια.

«Οι ανησυχίες μας», είπε, «εντείνονται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό γιατί η οικονομική κρίση επιδεινώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη θέση μας σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Ξέρουμε ότι μια σωστή, δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού θα δημιουργήσει νέες προοπτικές για την οικονομία κι` εμείς ως ΑΚΕΛ είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Και εξακολουθεί να παραμένει για μας πρώτιστος και κυρίαρχος στόχος η επίλυση του Κυπριακού που θα συμβάλει στην ώθηση της ανάπτυξης της κυπριακής οικονομίας».

«Ανησυχούμε», συνέχισε ο κ. Κυπριανού, «πως δεν είναι αυτός ο στόχος της Τουρκίας, ούτε και κάποιων άλλων έξω από τη χώρα μας, των ισχυρών εκείνων του πλανήτη οι οποίοι θέλουν να επιτευχθεί μεν λύση στο Κυπριακό αλλά λύση που να γίνεται αποδεκτή από την τουρκική πλευρά. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα και ονομαστικά στις ΗΠΑ, στη Βρετανία και στους άλλους συμμάχους της. Είναι πολλές οι δηλώσεις που έγιναν το τελευταίο διάστημα από Τούρκους αξιωματούχους, από τον κ. Νταβούτογλου, τον κ. Ερντογάν με τις οποίες προσπαθούν να ασκήσουν πίεση πάνω στη δική μας πλευρά λόγω των αρνητικών οικονομικών εξελίξεων.»

Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ αναφέρθηκε και σε δημοσιεύματα στο διεθνή Τύπο (Financial Times και New York Times), που ξεκαθαρίζουν – όπως είπε – ότι τώρα είναι η ευκαιρία για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού. «Βέβαια στο δικό τους μυαλό η επίτευξη λύσης είναι εκείνη η οποία εξυπηρετεί τις τουρκικές απαιτήσεις, οι οποίες βρίσκονται έξω από το πλαίσιο των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ, των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου, οι οποίες έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων και έξω από το πλαίσιο του ευρωπαϊκού Δικαίου», πρόσθεσε.

(περισσότερα…)

Μισοί και αρρωστημένοι άνθρωποι για μια »υγιή»οικονομία;-Βάσω Μαλγαρινού

6 Απριλίου, 2013

57103444_93812d0802

Πηγή: http://aristeroblog.gr/  

Τις προηγούμενες μέρες, ίσως ακούσατε πως στο Κιλκίς έκλεψαν το κοινωνικό παντοπωλείο που λειτουργεί στην πόλη. Μπορούμε λίγο να φανταστούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται κάποιος που αποφασίζει να στερήσει όσα πηγαίνουν (ή θα έπρεπε να πηγαίνουν) σε ανθρώπους που κυριολεκτικά πεινάνε;
Και πως μπορείς να καταδικάσεις κάποιον που και ο ίδιος ενδέχεται να πεινάει;

Είναι εν γένει αυτή η λύση που πρέπει να δώσουμε; Να περιμένουμε να φτάσουμε στην απόλυτη εξαθλίωση και να ζητάμε έπειτα ή να παρακαλάμε για μια σακούλα με τρόφιμα;

Όλες τις κοινωνικές παροχές που είχαμε ως τώρα- όσοι τις είχαμε γιατί πάντα κάποιοι μένουν απ’ έξω- δε μας τις χάρισαν, τις διεκδικήσαμε και τις κερδίσαμε με χρόνια αγώνων και συγκρούσεων.

Οι αντιφάσεις που βιώνουμε καθημερινά είναι εξοργιστικά παράλογες. Με τα επιτεύγματα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της εργασίας έχουμε την αντικειμενική δυνατότητα να ζούμε όλοι καλύτερα δουλεύοντας λιγότερο και να απολαμβάνουμε ποιοτικές κοινωνικές παροχές, σε αρμονία πάντα με τη φύση και όχι καταστρέφοντάς την. Ας μην ξεχνάμε πως είμαστε το πιο μορφωμένο εργατικό (και άνεργο, προφανώς) δυναμικό μέχρι σήμερα.

Σκεπτόμενη τις αντιφάσεις που βιώνουμε, θυμήθηκα τον Έριχ Φρομ, ο οποίος στο βιβλίο του «Η επανάσταση της ελπίδας» (1968), λέει: «Προς το παρόν, ένα από τα πιο σοβαρά συμπτώματα του συστήματός μας είναι το γεγονός ότι η οικονομία μας στηρίζεται πάνω στην παραγωγή όπλων (συν τη διατήρηση ολόκληρου του αμυντικού μηχανισμού) και στην αρχή της μέγιστης δυνατής κατανάλωσης. Έχουμε ένα οικονομικό σύστημα που λειτουργεί καλά μονάχα αν μετατρέψουμε το άτομο σε ολοκληρωτικά απαθή καταναλωτή, με αποτέλεσμα να το απονεκρώσουμε και μονάχα αν έχουμε δημιουργήσει μια γραφειοκρατία που κάνει το άτομο να νιώθει ανίσχυρο.

(περισσότερα…)