Αρχείο για 19 Απριλίου, 2013

Γιώργος Σεφέρης: »Προκόβουμε καταπληκτικά»

19 Απριλίου, 2013

seferis-dilosi-cea3ceb5cf86ceadcf81ceb7cf82

«Προκόβουμε καταπληκτικά».

Φράση γεμάτη σαρκασμό γραμμένη στο ημερολόγιο του Γιώργου Σεφέρη, την 21η Απριλίου 1967.  Στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας επέλεξε τη σιωπή και δεν  δημοσίευε δουλειά του στην Ελλάδα. Στις 28 Μαρτίου 1969, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια με δήλωσή του κατά της δικτατορίας στο BBC .

seferis-cea7cf81ceb9cf83cf84ceb7cea0cebfcebbceb9cf84ceb5ceb9ceb1

(περισσότερα…)

Ποιος και γιατί επέβαλε τη χούντα της 21ης Απριλίου;

19 Απριλίου, 2013

Maria Karavela_1Εικόνα από την αντιχουντική εγκατάσταση της Μαρίας Καράβελα το 1971

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Ποιος επέβαλε τη δικτατορία των συνταγματαρχών; Με ποιο σκοπό; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σήμερα.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό με τη βοήθεια των όπλων των ΗΠΑ ήταν ένα καθεστώς σιδερόφραχτης, ιδιαίτερα αυταρχικής δημοκρατίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Το παρακράτος και το παρα-Σύνταγμα ήταν στην ημερήσια διάταξη, η αμερικανοδουλεία, η υποστήριξη και ανάδειξη φασιστικών στοιχείων για να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα σχέδια της άρχουσας τάξης ήταν τα βασικά συστατικά του.

1. Η ανακοπή του λαϊκού κινήματος

Παρόλα αυτά όμως, η κυρίαρχη τάξη και οι ξένοι προστάτες της δεν αισθάνονταν σίγουροι. Παρά την ήττα του λαϊκού κινήματος στον εμφύλιο πόλεμο, παρά τις δυσκολίες, τις αστοχίες και τα λάθη του επαναστατικού κινήματος και της πρωτοπορίας του, του ΚΚΕ, οι λαϊκοί αγώνες γνώριζαν σταδιακή άνοδο στη μετεμφυλιακή περίοδο. Το κύμα των αγώνων αυτών άρχισε να αναπτύσσεται τη δεκαετία του 1950 για να εδραιωθεί περισσότερο στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Το 1960 είχαν απεργήσει 56 χιλιάδες εργαζόμενοι. Το 1965 ο αριθμός των απεργών ανήλθε στις 964 χιλιάδες. Το 1966 σε 1 εκατομμύριο 600 χιλιάδες. Το πρώτο τρίμηνο του 1967 οι απεργοί είχαν φτάσει ήδη τις 700 χιλιάδες. Το 1958 η ΕΔΑ κατόρθωσε να λάβει το 24,43% των ψήφων στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες της εποχής. Το 1964, παρά την απορρόφηση μέρους των ψήφων της από το Κέντρο, η ΕΔΑ έδειχνε να επανακάμπτει. Στις δημοτικές εκλογές του έτους σημείωσε σοβαρή άνοδο σε βάρος του Κέντρου. Στην Αθήνα ο υποψήφιός της έλαβε το 30% των ψήφων.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η άρχουσα τάξη είχε κάθε λόγο να αισθάνεται ανασφαλής και να φοβάται ότι υπάρχει κίνδυνος να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, ανεξάρτητα από τα προβλήματα και την ορθότητα της γραμμής του ΚΚΕ και της Αριστεράς. Κατά συνέπεια, το πρώτο που είχε να κάνει ήταν να αναχαιτίσει και να αποκεφαλίσει το ανερχόμενο κίνημα με ό,τι δραστικό μέσο διέθετε.

(περισσότερα…)

21 Aπρίλη 1967-2013: ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

19 Απριλίου, 2013

imgpress

Eξάρτηση και αγοραία εκπαίδευση

19 Απριλίου, 2013

6690449_orig

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

«Τα ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης εξακολουθούν να υπολείπονται όσον αφορά την εξασφάλιση των κατάλληλων δεξιοτήτων για την απασχολησιμότητα, ενώ δεν συνεργάζονται επαρκώς με τις επιχειρήσεις ή τους εργοδότες προκειμένου να φέρουν τη μαθησιακή εμπειρία πιο κοντά στην πραγματικότητα του εργασιακού περιβάλλοντος».

Ανακοίνωση της Επιτροπής της Ε.Ε.: «Ανασχεδιασμός της εκπαίδευσης: επενδύοντας στις δεξιότητες για καλύτερα κοινωνικοοικονομικά αποτελέσματα»

Η εξάρτηση της χώρας αντανακλάται έντονα στην εκπαιδευτική πολιτική και τον καταιγισμό μέτρων και ρυθμίσεων της τρικομματικής κυβέρνησης. Με δούρειο ίππο την κρίση η κυβέρνηση αντιγράφει, εφαρμόζει τα σκονάκια της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, όπως η πρόσφατη έκθεση που στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο πάνω 127.600 ευρώ σε συνθήκες σκληρής λιτότητας και ακραίας φτώχειας. Η βασική ιδέα της ευρωπαϊκής εκπαιδευτικής πολιτικής είναι η αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης και η υποταγή της στου νόμους της αγοράς και στις σύγχρονες ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Η ΕΕ και ο ΟΟΣΑ προβάλλουν ένα συνολικό  σχέδιο για την ανασυγκρότηση της δομής και των μορφών κρατικού ελέγχου της εκπαίδευσης με βάση της αρχές του ιδιωτικοοικονομικού μάνατζμεντ. Με σκοπό την εφαρμογή πολιτικών μείωσης των κρατικών δαπανών με παράλληλη ενίσχυση της ικανότητας του κράτους να ελέγχει τη λειτουργία και τα αποτελέσματα, Ώστε να ανταποκρίνεται η εκπαίδευση όχι μόνο στις απαιτήσεις του κεφαλαίου και της αγοράς, αλλά και να ενσωματώνει τις αρχές της επιχειρηματικότητας και το αγοραίου ανταγωνισμού και της μετατροπής της γνώσης από κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα σε ατομική δυνατότητα και εμπόρευμα.

(περισσότερα…)