Αρχείο για 20 Απριλίου, 2013

Κυριακή 21 Απριλίου 2013 – 46 χρόνια μετά!

20 Απριλίου, 2013

kedde2

(περισσότερα…)

Eυτύχης Μπιτσάκης: Για έναν νέο διεθνικό πατριωτισμό

20 Απριλίου, 2013

4201344260_9d85f4be87_z

Εφημερίδα των Συντακτών

Καμία κρίση του καπιταλισμού δεν είχε το βάθος και την παγκοσμιότητα της σημερινής. Και ποτέ άλλοτε ο καπιταλισμός δεν σάρωνε τα πάντα, χωρίς αποτελεσματικό αντίπαλο

«Χάνεται ένα πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο δημιούργησε η θετική ελληνική ιδιομορφία: να σπουδάζουν και τα παιδιά των αγροτών και των εργατών, φαινόμενο που σ’ αυτή την έκταση δεν παρατηρείται σε καμία χώρα της Ευρώπης»

Κινητικότητα στην Αριστερά: συνέδριο του ΚΚΕ, κινητικότητα στον ΣΥΡΙΖΑ, συνέδριο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, νέο κόμμα στην Αριστερά, Κίνηση των 1.000, φαινόμενο αμοιβάδας στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Εν τω μεταξύ, «η Ελλάδα ταξιδεύει». Δεν ταξιδεύει: βουλιάζει! «Αν δεν εκδιωχθεί η χούντα του εξωτερικού και αν δεν ανατραπεί η κυβέρνηση των δωσίλογων, η πατρίδα μας θα πάψει να είναι αυτό που ήταν. Αυτό που είναι ακόμη. Ο τόπος που ζήσαμε και που ελπίζουμε να ζήσουν και τα παιδιά μας.

Τι είναι πατρίδα; Είναι ο τόπος! Το έδαφος, τα βουνά, η θάλασσα, ο ήλιος, το υπέδαφος, η βιομηχανία, οι τέχνες, τα μνημεία. Είναι προ παντός οι άνθρωποι που κατοίκησαν αυτόν τον τόπο, που τον εξανθρώπισαν και που δημιούργησαν όρους κοινωνικής συμβίωσης και πολιτισμό. Είμαστε όλοι εμείς: ο λαός, δημιουργός του υλικού και του πνευματικού πολιτισμού, προστάτης του τόπου του και του πολιτισμού του.

Στην Κατοχή ο λαός πήρε τα όπλα εναντίον των χιτλερικών επιδρομέων. Με την καθοδήγηση του ΕΑΜ δημιούργησε το, ανάλογα με τον πληθυσμό, μεγαλύτερο και ισχυρότερο αντιστασιακό κίνημα στην υποδουλωμένη Ευρώπη. Και σήμερα; Σήμερα η ναζιστική μπότα δεν πατάει τα χώματα της πατρίδας μας. Σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα νέο ιστορικό φαινόμενο. Μια νέα κατοχή, χωρίς στρατεύματα κατοχής, μια εθνοκτόνο οικονομική κατοχή από τους «εταίρους» της Ευρωπαϊκής «Ενωσης», με κύριο κατακτητή το κράτος του γερμανικού νεο-ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου.

Κάποτε θα βγούμε από την κρίση. Με ποιον τρόπο; Αν δεν ανατρέψουμε, στο μεταξύ, «την ξένη και την ντόπια ακρίδα» και την εγχώρια δουλική εντολοδόχο, η Ελλάδα που θα προκύψει από την κρίση, δεν θα είναι η Ελλάδα που γνωρίζαμε. Γη, βουνά, ενεργειακός πλούτος, ορυκτά, ήλιος, θάλασσα, μνημεία, βιομηχανίες, συγκοινωνίες θα έχουν εκποιηθεί. Θα ζήσουμε (όσοι ζήσουμε) Ελληνες εις γην ξένην. Ενας λαός τσακισμένος, λάφυρο των πολυεθνικών.

(περισσότερα…)

Ο πρόλογος του Δημήτρη Μπάτση στο βιβλίο του »Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα»,1947

20 Απριλίου, 2013

Η-βαριά-Βιομηχανία-στην-Ελλάδα1 

 Πρόλογος

«Η εργασία μου αυτή γράφτηκε με την βέβαιη προοπτική, πως παρ’ όλα τα εμπόδια και παρ’ όλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο Ελληνικός Λαός, που πάντα αγωνίζεται ηρωικά, θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο, για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει, με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια ορμή και αυτοθυσία, να χτίσει την ερειπωμένη από την ναζιστοφασιστικη κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο, πατρίδα.

Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη μόνον τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από το Λαό και για το Λαό.

Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει ο δρόμος για να λυτρωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας.

Και ο δρόμος αυτός μας οδηγεί στην ορθολογιστική οργάνωση και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας, στη δημιουργία ανώτερης τεχνικής βάσης, στη γοργή συσσώρευση των οικονομικών μέσων για ν’ ανθήσει και σ’ εμάς γερή, προοδεμένη κοινωνική ζωή. Μόνον τότε θα δημιουργηθούν και θα εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις για μια ακόμα πιο ψηλή κοινωνική επιδίωξη: τη σοσιαλιστική κοινωνία.

Για το χτίσιμο αυτής της νέας Ελλάδας δουλεύουν σήμερα, μέσα σε τραγικές πραγματικά συνθήκες και αψηφώντας κάθε κίνδυνο, όλοι οι επιστήμονες που βλέπουν μπροστά, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι των επιστημών, πλάι και μαζί με τον αδάμαστο Ελληνικό Λαό, προσφέροντας ακόμη και την ζωή τους, ότι πολυτιμότερο δηλαδή έχουν, προσπαθώντας έτσι να στεριώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, την νίκη του.

Σε όλους αυτούς τους πραγματικούς ηρωικούς αγωνιστές, προσφέρω και εγώ την μικρότατη αυτή συμβολή.

Δημήτρης Μπάτσης

Αθήνα, ΕΜΠ , Ιούνιος 1947»

  (περισσότερα…)

Η επικαιρότητα του έργου του Δημήτρη Μπάτση-Δημήτρης Καλτσώνης

20 Απριλίου, 2013

m_3589_dimitris_mpatsis 

»Η ανάπτυξη δεν μπορεί να περιοριστεί σε τουρισμό-οδοποιία»

εφημ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η οικονομική κρίση μάς οδηγεί όλους στην ανάγκη αναστοχασμού. Τι έφταιξε και φτάσαμε ώς εδώ; Πώς θα βγούμε από το αδιέξοδο; Ποιος πρέπει να πληρώσει, οικονομικά και πολιτικά;

Ξαναδιάβασα πρόσφατα το βιβλίο του Δημήτρη Μπάτση «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», το οποίο εκδόθηκεπρώτη φορά στα δύσκολα χρόνια μετά την απελευθέρωση, το 1947, και επανεκδόθηκε σε λιγότερο χαλεπούς καιρούς, το 1977 (εκδόσεις Κέδρος). Εκτοτε, έχει γνωρίσει πολλές επανεκδόσεις.

Στο βιβλίο αυτό, ο νομικός και οικονομολόγος Δ. Μπάτσης, γόνος εύπορης οικογένειας, απέδειξε συγκεκριμένα, με επιστημονική μέθοδο, στοιχεία και όχι γενικολογίες, ότι η Ελλάδα δεν είναι καταδικασμένη να είναι «ψωροκώσταινα». Απέδειξε πως διαθέτει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί ανεξάρτητα και να βγει από το χρόνιο φαύλο κύκλο της καθυστέρησης, της εξάρτησης, της φτώχειας, του δανεισμού.

 a111-300x198

Η Ελλάδα είναι αρκετά διαφορετική σήμερα από ό,τι ήταν μετά την απελευθέρωση. Εχει όμως πολλά πάγια χαρακτηριστικά και αδυναμίες. Επομένως, χωρίς να επιτρέπονται οι μηχανιστικές μεταφορές, οι προβληματισμοί του Δ. Μπάτση μπορούν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμοι και παραγωγικοί στη σύγχρονη οικονομική κρίση, η οποία, εκτός των άλλων, ξαναφέρνει στην επιφάνεια τις χρόνιες παθογένειες, τον κατά βάση εμπορομεσιτικό χαρακτήρα του ελληνικού κεφαλαίου.

Ποιοι ήταν, κατά το συγγραφέα, οι βασικοί όροι για μια ανεξάρτητη ανάπτυξη της Ελλάδας σε όφελος του λαού;

1 Η κατάργηση των εξωτερικών χρεών και του διεθνούς οικονομικού ελέγχου, η κατάργηση των προνομίων των ξένων εταιρειών, όλων των λεόντειων συμφωνιών με το ξένο κεφάλαιο.

2 Η χάραξη ενός σχεδίου βιομηχανικής ανάπτυξης, ιδίως της βαριάς βιομηχανίας, που θα αποτελούσε το βάθρο της οικονομικής ανεξαρτησίας της χώρας και την ατμομηχανή της ανάπτυξης. Το καθήκον αυτό, κατά τον Μπάτση, δεν μπορεί να αφεθεί στην ιδιωτική πρωτοβουλία, η οποία ούτε καθολικό σχέδιο μπορεί να χαράξει και, κυρίως, ενδιαφέρεται να επενδύσει μόνο όπου έχει εξασφαλισμένα υπερκέρδη. Μόνο ο δημόσιος τομέας, υπό τον άγρυπνο λαϊκό έλεγχο, μπορεί να αποτελέσει το μοχλό χάραξης και υλοποίησης ενός τέτοιου σχεδίου.

(περισσότερα…)

Παρουσίαση των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη 2η Συνδιάσκεψη(video)

20 Απριλίου, 2013

Όπως και τότε, έτσι και τώρα »ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

20 Απριλίου, 2013

thess21

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Μετωπική πολιτική δικτύωση με πρόγραμμα διεξόδου και σχέδιο Β

20 Απριλίου, 2013

«Grande Femme III», «Grande Tête» et «Homme qui marche II». (Keystone)

Aνακοίνωση

052250dc50138371fd04f19c188f0143_XLΜετά την κυπριακή περιπέτεια, τίθεται καθαρά και επειγόντως το ερώτημα του «ποιος» πολιτικά αναλαμβάνει την ευθύνη μιας πορείας εξόδου από την κρίση (χωρίς μνημόνια και τρόικα) και με ποιο εφικτό και αποτελεσματικό πρόγραμμα.

Στην Κύπρο συντρίφτηκαν αυταπάτες, επιθυμίες και προγράμματα που επί τρία χρόνια προπαγάνδιζαν αλλαγή και διέξοδο (συνεχίζοντας και παραμένοντας) στο ίδιο οικονομικό – πολιτικό – διεθνές πλαίσιο.

Η ευρωζώνη ήταν το όριο που απαγόρευε μια διαφορετική συζήτηση, σκέψη ή σχέδιο. Ήταν το όριο όπου με θρησκευτικό δογματισμό σταματούσε η οποιαδήποτε αναζήτηση λύσης.

Η Κύπρος εξαναγκάζει το τέλος της ευρωλαγνείας, το τέλος της πολυπαιγμένης πολιτικής της διαπραγμάτευσης μέσα στην ευρωζώνη.

Η Κύπρος είναι η αρχή του τέλους της εθνικής συναίνεσης για την ΕΕ και το ευρώ, που οικοδομήθηκε από όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις τριάντα και πλέον χρόνια και που γέννησε και έθρεψε τους όρους για την ελληνική κρίση. Μια κρίση που κατακρεουργεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία, που υποβαθμίζει συνολικά τη χώρα, που δίνει τη δυνατότητα στους Γερμανούς να απαιτούν σαν σύγχρονοι Σάιλοκ λίβρες από το σώμα και τον πλούτο της χώρας.

Από τον δικομματική εναλλαγή στην τρικομματική κυβέρνηση, από το κόμμα του μνημονίου στην παράταξη του μνημονίου, και όλα αυτά σε μια και μοναδική στρατηγική, αυτήν του «ανήκομεν στην ΕΕ και το νόμισμά μας είναι το ευρώ». Μία πολιτική, μία παράταξη, πολλά κόμματα.

Σχηματοποιώντας τα παραπάνω, εύλογα κάποιος μπορεί να τα ονομάσει σχέδιο Α, για να βοηθηθεί η αναζήτηση μιας διαφορετικής πορείας. Η συνολική αμφισβήτηση του σχεδίου Α είναι η πρώτη απάντηση στο από πού να αρχίσουμε. Δεν είναι όμως ικανή και επαρκής να απαντήσει στο πρόβλημα.

Πρέπει να συμπληρωθεί από την αποφασιστική δύναμη που θα αναλάβει την ευθύνη επίλυσης του πολιτικού προβλήματος, εφαρμόζοντας το άλλο πρόγραμμα, προχωρώντας στον άλλο δρόμο και στο σχέδιο Β.

(περισσότερα…)