Αρχείο για Απρίλιος 2013

1η Μάη 1944: Στον τοίχο της Καισαριανής

Απρίλιος 30, 2013

prwtomagia3Σημείωμα που έγραψε ο  Κώστας Τσίρκας  ενώ μεταφερόταν για εκτέλεση στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944

εφημ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Γράφει:cf80cebfcf85cebbcebfcf822
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Tο φιρμάνι των Γερμανών δημοσιεύτηκε στις 30 του Απρίλη:

«…Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (…) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην…».

Στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) «ανανδρία» ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή.

Στη γλώσσα των ναζί (και των ντόπιων ομοϊδεατών και επιγόνων τους) «δολοφονία» ήταν η ένοπλη αναμέτρηση του λαού με τις ορδές του Χίτλερ.

*

Την επομένη, μέρα Δευτέρα, ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά του ’44. Το προσκλητήριο του θανάτου είχε ήδη γίνει από τα χαράματα, στο Χαϊδάρι. Κι από κει στο Σκοπευτήριο. Στην Καισαριανή.

Στη διαδρομή από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, οι μελλοθάνατοι αποτυπώνουν μερικές τελευταίες λέξεις στο χαρτί. Πετούν στο δρόμο τα στερνά τους σημειώματα. Οσα απ’ αυτά διασώθηκαν δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το ’45 στην επιθεώρηση «Σήμερα».

*

Ανάμεσά τους ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο κομμουνιστής που αρνήθηκε να εξαιρεθεί από τον κατάλογο των μελλοθάνατων. Που αρνήθηκε να πάρει τη δική του θέση άλλος συγκρατούμενός του. Στο δρόμο προς το εκτελεστικό απόσπασμα, γράφει στον πατέρα του: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να ‘σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου».

(περισσότερα…)

Tο Aλάτι της Γης (1954)

Απρίλιος 29, 2013

Herbert J. Biberman, »Salt of the Earth» (1954)

(περισσότερα…)

Δημήτρης Δεσύλλας:Έμπρακτη αλληλεγγύη στους μετανάστες εργάτες γης

Απρίλιος 29, 2013

 Εφημ.ΠΡΙΝ

Συγκλόνισε το Πανελλήνιο και πήρε διεθνείς διαστάσεις η πρόσφατη μαφιόζικη δολοφονική επίθεση μπράβων του γνωστού μεγαλοπαραγωγού φράουλας – χονδρεμπόρου της λαχαναγοράς Ν. Βαγγελάτου στη Νέα Μανωλάδα. Οι ένοπλοι μπράβοι του πυροβόλησαν με καραμπίνες πολλές φορές, «εν ψυχρώ», στο σωρό και στο ψαχνό 200 Μπαγκλαντέζους εργάτες γης, που με μαζικό διάβημά τους απαίτησαν μαχητικά να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους έξι μηνών, βαριά και ανθυγιεινά «μεροκάματα του τρόμου». Σε προηγούμενα μαζικά διαβήματά τους είχαν εισπράξει ωμές απειλές για τη ζωή τους από τον ίδιο τον μεγαλοεργοδότη.

Οι μπράβοι του Ν. Βαγγελάτου έδρασαν ως ένοπλη «εμπροσθοφυλακή» των ταξικών συμφερόντων εκατό περίπου μεγαλοκαπιταλιστών αγροτών – σύγχρονων επιχειρηματιών, που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής φράουλας στην ευρύτερη περιοχή των ορίων Ηλείας και Αχαΐας, όπου καλλιεργούνται 12.000 στρέμματα, από 6.000 σε κάθε νομό (συνολικά από 500 περίπου παραγωγούς). Θέλησαν να επιβάλουν με την ωμή βία ένα γενικευμένο και εφιαλτικό κλίμα εργοδοτικής τρομοκρατίας και υποταγής στους 5.000 μετανάστες εργάτες γης, που δουλεύουν σκληρά στα θερμοκήπια και χωράφια φράουλας και άλλων κηπευτικών προϊόντων στην περιοχή και ζουν σε άθλιες συνθήκες, μέσα σε νάιλον τρώγλες, στάβλους και αποθήκες.

Η τρομοκρατική εργοδοτική επίθεση σε βάρος των Μπαγκλαντέζων εργατών γης δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία». Είναι κλιμάκωση και αποκορύφωμα προηγούμενων συχνών, ωμών και ατιμώρητων ρατσιστικών επιθέσεων που έγιναν στη Νέα Μανωλάδα, κυρίως από μπράβους του ίδιου μεγαλοεργοδότη. Τον Απρίλιο του 2008 επιτέθηκαν εναντίον στελεχών του ΠΑΜΕ, αλλά και των ίδιων των απεργών – διαδηλωτών εργατών γης, που με τον αγώνα τους επέβαλαν μεροκάματο 23 ευρώ αντί για 15 – 18 ευρώ, που έπαιρναν μέχρι τότε (τώρα παίρνουν 21 – 22 ευρώ, ενώ η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας προβλέπει 34 ευρώ μικτά – 28 ευρώ καθαρά). Το 2009 έδεσαν και έσερναν με δίκυκλο δύο μετανάστες εργάτες γης, ενώ πέρυσι έσερναν έναν Αιγύπτιο μετανάστη, αφού προηγουμένως σφήνωσαν το κεφάλι του στο τζάμι της πόρτας αυτοκινήτου! Επιτέθηκαν, προπηλάκισαν, απείλησαν και έδιωξαν δημοσιογράφους του αθηναϊκού και του τοπικού Τύπου, που κατά καιρούς πήγαιναν στην περιοχή για επιτόπια ρεπορτάζ. Για τις άθλιες συνθήκες δουλειάς, υγιεινής και κατοικίας των εργατών γης εκκρεμούν 200 περίπου παραβατικές πράξεις στον εισαγγελέα Αμαλιάδας. Έτσι, φτάσαμε στην πρόσφατη μαφιόζικη εργοδοτική επίθεση στη Νέα Μανωλάδα, που αποτελεί το αποκορύφωμα της γενικευμένης έξαρσης του ρατσισμού και των φασιστικών δολοφονικών επιθέσεων κατά μεταναστών, που φέρνει μαζί της ως οργανικό στοιχείο, η αντιλαϊκή πολιτική Μνημονίου – κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου.

(περισσότερα…)

Γιώργος Δελαστίκ: Τίποτα δεν έμεινε όρθιο στις εκλογές της Ισλανδίας!

Απρίλιος 29, 2013

images

εφημ ΕΘΝΟΣ

Σαρώθηκαν σε πρωτοφανή βαθμό στις εκλογές που έγιναν το Σάββατο στην Ισλανδία τα κόμματα των σοσιαλδημοκρατών και των αριστερών και οικολόγων που συναποτελούσαν τον κυβερνητικό συνασπισμό που ασκούσε την εξουσία στη χώρα από το 2009, όταν στο απόγειο της οικονομικής κρίσης εκδιώχθηκε κλωτσηδόν η Δεξιά.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η Αριστερά – Πράσινοι επέδειξαν εξαιρετική πολιτική δειλία υποκύπτοντας διαρκώς σε απαιτήσεις της Αγγλίας, της Ολλανδίας και της ΕΕ κατά την περίοδο της διακυβέρνησής τους, καθιστάμενα έτσι στη συνείδηση των Ισλανδών κόμματα – φορείς εθνικής υποτέλειας. Αυτό εξόργισε σε υπέρμετρο βαθμό τους ψηφοφόρους τους με αποτέλεσμα να χάσουν πάνω από το 50% των ψήφων τους! Από το 51,5% που είχαν πάρει και τα δύο κόμματα μαζί το 2009, έπεσαν στο… 23,8% στις προχθεσινές εκλογές! Πρόκειται για το χειρότερο αποτέλεσμα που έχουν σημειώσει ποτέ αθροιστικά η Κεντροαριστερά και η Αριστερά της Ισλανδίας εδώ και πάνω από… 80 (!) χρόνια.

Από το 1931 συγκεκριμένα, μια εποχή που η Ισλανδία δεν ήταν ακόμη ανεξάρτητο κράτος αλλά αποικία της Δανίας (ανεξάρτητη έγινε το 1944) και τότε οι σοσιαλδημοκράτες και οι κομμουνιστές είχαν πάρει μόνο 18,7%. Εκτοτε το ποσοστό τους υπερέβαινε πάντοτε το 25% αθροιστικά. Οι σοδιαλδημοκράτες που ήταν πρώτο κόμμα με 29,8% και 20 έδρες το 2009, έχασαν αισθητά πάνω από τις μισές ψήφους τους και έπεσαν στο… 12,9% (περίπου στο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ!) προχθές, χάνοντας τις 11 από τις 20 έδρες τους στο 63μελές ισλανδικό κοινοβούλιο, μένοντας μόνο με 9 έδρες. Τα ίδια χάλια ουσιαστικά παρουσίασε και το κόμμα Αριστερά – Πράσινοι.

Από το 21,7% που είχε πάρει και τις 14 έδρες το 2009, έπεσε στο 10,9% χάνοντας κι αυτό τις μισές του ψήφους και τις μισές του έδρες, με μόνο 7 έδρες να του απομένουν. Δύο νέα κόμματα, το ένα με την ειρωνική ονομασία Λαμπρό Μέλλον και το άλλο των Πειρατών, μπήκαν για πρώτη φορά στο ισλανδικό κοινοβούλιο. Το πρώτο πήρε το 8,2% των ψήφων και 6 έδρες και το δεύτερο ξεπέρασε οριακά το φράγμα του 5% και παίρνοντας 5,1% κατέλαβε 3 έδρες. Συνολικά δηλαδή παρατηρούμε ότι στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς οι ανακατατάξεις είναι κατακλυσμιαίες.

(περισσότερα…)

Μιχάλης Ψύλος: Ο Μπερλουσκόνι ξανά στην εξουσία

Απρίλιος 28, 2013

ΙΤΑΛΙΑ Ο πραγματικός νικητής από την συγκρότηση της κυβέρνησης Λέτα είναι ο καβαλιέρε, σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό Τύπο ενώ χαμένη είναι η Αριστερά – παρότι κέρδισε τις εκλογές κινδυνεύει με διάσπαση

«Ενα μπρα ντε φερ με την Ευρώπη; Οχι απαραίτητα […] Θεωρώ ότι μέχρι και οι Βρυξέλλες έχουν πλέον καταλάβει πως υπήρξε υπερβολή στη λιτότητα». Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σε χθεσινή συνέντευξη στην «Corriere della Sera»

 Εφημερίδα των Συντακτών

 «Για άλλη μία φορά νικητής είναι ο Μπερλουσκόνι» έγραφε το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» σε μια εκτίμηση φαινομενικά «περίεργη» των τελευταίων εξελίξεων στη γειτονική Ιταλία. Πού «κολλάει» όμως ο καβαλιέρε στο παζλ;

Πρόεδρος της χώρας επανεξελέγη ο 88χρονος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο και πρωθυπουργός ορίστηκε ο δεύτερος στην ιεραρχία του Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην Χριστιανοδημοκράτης, Ενρίκο Λέτα, που όπως γράφει εύστοχα το γαλλικό «Νουβέλ Ομπσερβατέρ», «πρόκειται για ένα αντίγραφο του απερχόμενου πρωθυπουργού Μάριο Μόντι».

Ο 46χρονος Λέτα έχει μάλιστα τη στήριξη και του Μπερλουσκόνι, ο οποίος αναμένεται να εξασφαλίσει αρκετά σημαντικά υπουργεία στη νέα κυβέρνηση. Το κομβικό σημείο είναι πάντως ότι τόσο η επανεκλογή του γηραιού Ναπολιτάνο, που ειρήσθω εν παρόδω θα είναι 95 ετών όταν ολοκληρώσει τη δεύτερη θητεία του, όσο και η επιλογή για την πρωθυπουργία του Ενρίκο Λέτα, αποτελούν απλώς μια απεγνωσμένη προσπάθεια του ιταλικού πολιτικού κατεστημένου να διασώσει τον εαυτό του και μόνο.

Το «Σπίγκελ», που βλέπει βέβαια πολύ μακριά, καταλαβαίνει ότι ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης συνεργασίας στην Ιταλία αποτελεί προσωπικό θρίαμβο του Μπερλουσκόνι, που όχι μόνο διασώζεται πολιτικά, αλλά διατηρεί και βάσιμες ελπίδες να ξαναγίνει πρωθυπουργός, όποτε κι αν γίνουν οι νέες εκλογές. Οι περισσότερες γερμανικές εφημερίδες εκφράζουν φόβους ότι ο καβαλιέρε θα επιδιώξει να δώσει «αντι-γερμανικό» τόνο στην πολιτική της κυβέρνησης Λέτα, αν και ως γνήσιος τυχοδιώκτης ο Μπερλουσκόνι φαίνεται ότι μάλλον θα εγκαταλείψει στην πράξη τη ρητορική του κατά του ευρώ και της Γερμανίας, παρά το γεγονός ότι αυτές οι θέσεις εκτίναξαν την πολιτική απήχηση και επιρροή του από το 8% των δημοσκοπήσεων στο 29% στις εκλογές που έγιναν πριν από δύο μήνες στην Ιταλία.

Η γερμανική «Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ» γράφει χαρακτηριστικά: «Μπορεί ο πρόεδρος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο να εμφανίζεται ως ο τελευταίος εναπομείνας σωτήρας της χώρας από το χάος, αλλά η δεύτερη θητεία του θα σημάνει τη συγκρότηση ενός Μεγάλου Συνασπισμού με τη συμμετοχή του Μπερλουσκόνι και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις οι νέες εκλογές θα μπορούσαν να δώσουν μια σημαντική νίκη στην Μπερλουσκόνι. Την ίδια ώρα, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο εξακολουθεί να κερδίζει έδαφος. Δύο λαϊκιστές θα μπορούσαν σύντομα να είναι τα βασικά στοιχεία στην ιταλική πολιτική σκηνή. Είναι μια προοπτική που θα προτιμούσαμε να μην είχαμε φανταστεί».

(περισσότερα…)

Άντρος Κυπριανού: «Δεν υπάρχει εύκολη λύση για την Κύπρο»

Απρίλιος 28, 2013

124550-123336-124

εφημ ΑΥΓΗ

Το ΑΚΕΛ, μετά την καταστροφή του οικονομικού μοντέλου της Κύπρου και το Μνημόνιο που συμφώνησε η κυβέρνηση Αναστασιάδη, θέτει ζήτημα νομίσματος και προτίθεται μάλιστα να ζητήσει δημοψήφισμα. Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού επισημαίνει στην «Αυγή» της Κυριακής ότι επιδιώκει τη συναίνεση ακόμα και της κυβέρνησης στο ζήτημα, αφού «δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις» και τονίζει ότι στην περίπτωση εξόδου της Κύπρου από το ευρώ θα πρέπει να υπάρξει «συνεννόηση με την Ε.Ε.»

Συνέντευξη:Αναστασία  ΓΙΑΜΑΛΗ

* Το ΑΚΕΛ είχε μέχρι πριν από μερικούς μήνες τη διακυβέρνηση της Κύπρου και δεν έθεσε ζήτημα νομίσματος, όπως κάνει σήμερα. Ποια ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει;

Οι τελευταίες αποφάσεις του Eurogroup υπό τον κύριο Αναστασιάδη. Δεν παραγνωρίζω καθόλου τις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκε ο κ. Αναστασιάδης, θεωρώ απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε το Eurogroup. Στην πρώτη κιόλας συνάντηση που είχαν, δεκαπέντε ημέρες αφού ανέλαβε την προεδρία, έκαναν μία τεράστια μεταστροφή από αυτά που έλεγαν μέχρι τότε και προχώρησαν στο κούρεμα των καταθέσεων με τον τρόπο που προχώρησαν. Αυτό κατά την άποψή μου είναι καταστροφικό για την κυπριακή οικονομία και αυτό είναι που μας υποχρεώνει να σκεφτούμε μία εναλλακτική επιλογή. Γι’ αυτό ξεκινήσαμε όλες αυτές τις συζητήσεις μετά την 15η Μαρτίου, γιατί όπως είπατε ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι».

* Η εναλλακτική πρόταση του ΑΚΕΛ είναι εκτός της τρόικας και του Μνημονίου ή εκτός της Ευρωζώνης;

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Αν μιλάμε για αναζήτηση λύσης έξω από το Μνημόνιο και έξω από την τρόικα, ουσιαστικά μιλάμε για την εξεύρεση λύσης εκτός Ευρωζώνης. Εμείς, στην προσπάθεια να εκπονήσουμε τη μελέτη για την εναλλακτική πρόταση, έχουμε αξιοποιήσει ειδικούς από διάφορους κλάδους -νομικούς, οικονομολόγους, λογιστές, ελεγκτές, τραπεζίτες, επιστήμονες- οι οποίοι αναλύουν τα ζητήματα που προκύπτουν από μία ενδεχόμενη έξοδο από την Ευρωζώνη.

Πρόκειται για μία αρκετά εμπεριστατωμένη μελέτη περίπου 80 σελίδων, η οποία θα τεθεί στα όργανα του κόμματος αυτήν την εβδομάδα και στις αρχές της επόμενης και εκεί θα ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η όποια απόφαση δεν θα είναι εύκολη, αντίθετα θα είναι δύσκολη και οδυνηρή. Αυτό που θα μετρήσει στη λήψη της δικής μας απόφασης θα είναι το πώς εξυπηρετείται καλύτερα το συμφέρον του κυπριακού λαού και ποια είναι εκείνη η επιλογή που δίνει ελπίδα και προοπτική για άμεση έξοδο από την κρίση με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Θέλω να ξεκαθαρίσω και ένα άλλο ζήτημα. Είμαστε σήμερα στην αντιπολίτευση, η κοινοποίηση της οποιασδήποτε πρότασης απαιτεί είτε τη συμφωνία της κυβέρνησης είτε της πλειοψηφίας του κόσμου. Γι’ αυτόν τον λόγο και επειδή θεωρούμε ότι αυτό θα καθορίσει την τύχη της Κύπρου για τις επόμενες δεκαετίες, χρειάζεται να πάμε σε δημοψήφισμα. Πρέπει ο κυπριακός λαός να αποφασίσει τι είναι ορθότερο.
(περισσότερα…)

Κώστας Λαπαβίτσας: Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει

Απρίλιος 28, 2013

k__lapavitsas_Πηγή: Iskra

Οι ελληνικοί πολιτικοί κύκλοι έχουν διαδώσει την άποψη ότι η Κύπρος φέρθηκε επιπόλαια λέγοντας το αρχικό «όχι» στην τρόικα, γιατί μετά ήρθαν πολύ χειρότεροι όροι. Οι σοφοί Έλληνες πολιτικοί, βλέπετε, είπαν «ναι» από την αρχή και μας γλίτωσαν από τα χειρότερα.

Δυστυχώς για τη θαυμάσια αυτή θεωρία, η τελική απόφαση στην Κύπρο δεν έχει ακόμη ληφθεί. Το κοινοβούλιο θα πρέπει τις επόμενες εβδομάδες να επικυρώσει τη συμφωνία και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα το κάνει.

Το ΑΚΕΛ δεν πρόκειται φυσικά να τη δεχτεί, αλλά υπάρχουν βαθύτατοι δισταγμοί και στα κεντρώα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του ΔΗΚΟ. Ακόμη και στο ΔΗΣΥ του κ. Αναστασιάδη υπάρχει έντονος προβληματισμός, παρά τις κορόνες περί παραμονής στο ευρώ. Τα αστικά και μεσοαστικά στρώματα εξετάζουν σοβαρά την προοπτική απόρριψης της συμφωνίας και εξόδου από την ΟΝΕ.

Δεν πρέπει να προξενεί έκπληξη το γεγονός. Τα ηγετικά στρώματα της Κύπρου έχουν διαμορφωθεί στον αγώνα κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας στη σκληρή γειτονιά της Μέσης Ανατολής. Η είσοδος στην Ε.Ε. και η υιοθέτηση του ευρώ είναι πολύ πρόσφατες εξελίξεις, ενώ η μνήμη της ισχυρής κυπριακής λίρας είναι ζωντανή. Δεν υπάρχει συνεπώς ο τρόμος που χαρακτήρισε τα ελληνικά ηγετικά στρώματα και μόνο στη σκέψη της σύγκρουσης με τους «εταίρους».

Ακόμη σημαντικότερος παράγων όμως είναι ότι το πρόγραμμα της τρόικας χτυπάει ανελέητα τα συμφέροντα των ηγετικών στρωμάτων της Κύπρου. Στην Ελλάδα το πλήγμα δέχθηκαν κυρίως η μισθωτή εργασία και οι μικρομεσαίοι, ενώ τα ανώτερα στρώματα διαγκωνίζονται για να αποσπάσουν οφέλη. Το δε πολιτικό και πνευματικό σύστημα της χώρας αποδείχτηκε εμμονικά προσκολλημένο στο ευρώ. Στην Κύπρο συντρίβονται οι τράπεζες, «κουρεύονται» οι καταθέσεις και συρρικνώνεται τάχιστα ο τομέας των υπηρεσιών. Το πλήγμα για τα συμφέροντα εταιριών παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ακινήτων, νομικών υπηρεσιών κ.λπ. είναι τεράστιο.

(περισσότερα…)