Αρχείο για Μαΐου 12, 2013

Π. Παπακωνσταντίνου: Σύγκλιση ΗΠΑ – Ρωσίας για τη Συρία

Μαΐου 12, 2013

παπακωνσταντίνου πέτρος

Η απειλή διάχυσης της σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής έφερε πιο κοντά τις δύο μεγάλες δυνάμεις

 εφημ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Την ερχόμενη Πέμπτη συμπληρώνονται 97 χρόνια από την υπογραφή μιας συμφωνίας που σημάδεψε ανεξίτηλα τη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για τη συνθήκη των Σάικς – Πικό, υπουργών Εξωτερικών της Βρετανίας και της Γαλλίας αντίστοιχα, για τον διαμελισμό της περιοχής σε ζώνες επιρροής μεταξύ των δύο χωρών και της Ρωσίας μετά την προσδοκώμενη νίκη της τριμερούς συμμαχίας σε βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τη μυστική συμφωνία έβγαλε στη φόρα η επαναστατική κυβέρνηση των μπολσεβίκων, τον Νοέμβριο του 1917, προκαλώντας παγκόσμιο σάλο. Η γαλλοβρετανική «Αντάντ Κορντιάλ» (εγκάρδια συνεννόηση), με τη συναίνεση της τσαρικής Ρωσίας, είχε προδώσει την υπόσχεση που έδωσε στους Αραβες για να τους πείσει να πολεμήσουν εναντίον τον Οθωμανών: τη δημιουργία μιας «Μεγάλης Συρίας», ενός ενιαίου, αραβικού κράτους, από το Χαλέπι μέχρι το Αντεν, με πρωτεύουσα τη Δαμασκό. Τα σύνορα των μελλοντικών, υποτελών αραβικών κρατών χαράχτηκαν με μολύβι και χάρακα από τους ξένους, όπως και σήμερα μαρτυρά ο χάρτης.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η τάξη πραγμάτων των Σάικς – Πικό θα προλάβει να γιορτάσει τη συμπλήρωση ενός αιώνα. Μετά τον επίσημο διαμελισμό του Σουδάν και την ντε φάκτο διαίρεση του Ιράκ και της Λιβύης, η καμπάνα χτυπά και για τη Συρία, τη χώρα που βρίσκεται στην καρδιά κάθε μεγάλης αραβικής περιπέτειας. Ο τρομερός εμφύλιος πόλεμος με τις ολοένα και πιο συχνές εκστρατείες «κάθαρσης» και των δύο στρατοπέδων εγγράφει στην ημερήσια διάταξη το ενδεχόμενο της διχοτόμησης ανάμεσα σε ένα παράκτιο κράτος Αλαουιτών, Χριστιανών και Δρούζων, υπό τον έλεγχο του σημερινού καθεστώτος και μια σουνιτική ενδοχώρα υπό τον έλεγχο της ένοπλης αντιπολίτευσης.

(περισσότερα…)

Ο Εβο Μοράλες είπε αντίο στην USAID

Μαΐου 12, 2013

http://www.efsyn.gr

ΒΟΛΙΒΙΑ Ο Μοράλες έδιωξε από τη χώρα του την Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης κατηγορώντας την ότι δίνει ψίχουλα στους ιθαγενείς και τους στρέφει εναντίον της κυβερνησής τους

Της Χριστίνας Πάντζου

Οπως κάθε χρόνο από τότε που ο Εβο Μοράλες βρίσκεται στην κυβέρνηση, δημοσιογράφοι και αναλυτές στοιχημάτιζαν ποια εθνικοποίηση θα ανακοίνωνε φέτος ο πρόεδρος της Βολιβίας. Κι εκείνος τους εξέπληξε, ανακοινώνοντας ότι διώχνει από τη χώρα την USAID, την αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης, «εθνικοποιώντας έτσι την αξιοπρέπεια του λαού» ενάντια στις ξένες επεμβάσεις.

Ο Eβο Μοράλες κατήγγειλε την USAID ότι συνωμοτεί και υπονομεύει την κυβέρνηση, «χειραγωγώντας με ψίχουλα και ελεημοσύνες ιθαγενείς και αγρότες, ώστε να στραφούν εναντίον της». Με αυτή την απόφαση απαντά δυναμικά στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος τον περασμένο μήνα χαρακτήρισε τη Λατινική Αμερική «πίσω μας αυλή». Ούτε πίσω αυλή ούτε σκουπιδότοπός τους είμαστε, δήλωσε ο Μοράλες, τονίζοντας ότι η Βολιβία δεν μπορεί πλέον να χειραγωγηθεί πολιτικά και οικονομικά, ούτε θα επιτρέψει σε οργανώσεις που υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα να επεμβαίνουν στα εσωτερικά της.

Οι κατηγορίες που συχνά έχουν διατυπωθεί κατά της USAID για δράση με στόχο την αποσταθεροποίηση μη αρεστών κυβερνήσεων, έχουν επιβεβαιωθεί ακόμη και από στελέχη της, όπως ο Μαρκ Φάιερσταϊν, που παραδέχτηκε ότι η οργάνωση στηρίζει αντιπολιτευτικές δυνάμεις εναντίον δημοκρατικών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής. Είναι ενδεικτικό ότι πρόσφατο έγγραφο που αποκαλύφθηκε από τα WikiLeaks κατέδειξε την ύπαρξη σχεδίου της USAID για ανατροπή του εκλιπόντος προέδρου της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες.

Η USAID δεν είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση, είναι η βασική υπηρεσία διοχέτευσης της μη στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρότι εμφανίζεται ως ανεξάρτητος οργανισμός, υπακούει σε στρατηγικές οδηγίες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ ο προϋπολογισμός της εγκρίνεται από το Κογκρέσο. Στην πραγματικότητα είναι ένα από τα μέσα εφαρμογής του πολέμου χαμηλής έντασης που ο Μοράλες έχει προ καιρού καταγγείλει ότι διεξάγεται εναντίον της πατρίδας του. Για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο «πόλεμος χαμηλής έντασης» -ένας από τους τρεις που η κυβέρνηση Ρέιγκαν όρισε ως μέσα διατήρησης της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ- είναι ένας συνδυασμός πολιτικών, ιδεολογικών, μιντιακών, οικονομικών και στην ανάγκη στρατιωτικών μέτρων, που στοχεύουν στην υπονόμευση και τελικά ανατροπή κάθε διεργασίας που θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία των αμερικανικών συμφερόντων.

(περισσότερα…)

Μιχάλης Ψύλος: Η Γερμανία και οι «αδύναμες αδελφές»

Μαΐου 12, 2013

 Ακόμα και στα γερμανικά ΜΜΕ μπορεί να βρει κανείς πλέον κριτική γιά την λιτότητα που επιβάλουν Βερολίνο και ΔΝΤ στις χώρες του Νότου-μιά πολιτική που έχει εκτινάξει την ανεργία 

 Εφημερίδα των Συντακτών

Πρώτα ονομάστηκαν PIGS. Tώρα η Deutsche Welle επινόησε μια άλλη ονομασία: Οι «αδύναμες αδελφές». Ο λόγος για τις τέσσερις χώρες του ευρωπαϊκού νότου – Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία. «Από το 2010, η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ διαπραγματεύονται τα προγράμματα διάσωσης μέσω της λιτότητας για τις χώρες αυτές. Και όμως, από τότε, η οικονομική κατάσταση όλων των αδύναμων χωρών έχει επιδεινωθεί», γράφει η Deutsche Welle σε ανάλυση του οικονομολόγου Ελιοτ Μορς στην ιστοσελίδα της.

Σε μια σπάνια ομολογία για γερμανικό μέσο ενημέρωσης, τονίζεται ότι «οι ευρωπαϊκές τράπεζες έπαιξαν στον τζόγο τα χρήματα των καταθετών τους για να αγοράσουν επικίνδυνα δημόσια χρέη – κυρίως το ελληνικό χρέος. Αυτοί οι αγοραστές του χρέους των αδύναμων χωρών έδωσαν στις κυβερνήσεις των τεσσάρων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου το πράσινο φως να συνεχίσουν να διαβαίνουν σε μη βιώσιμα οικονομικά μονοπάτια».

Η «αυτοκριτική» δεν σταματά εδώ: Η Deutsche Welle ομολογεί ότι «στην Ευρώπη, υπάρχουν μόνο δύο παράγοντες που πραγματικά έχουν σημασία: η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και οι δύο πιστεύουν ότι η μόνη λύση για τις “αδύναμες αδελφές” είναι η λιτότητα. Το πίστευαν το 2010 και το πιστεύουν και τώρα, παρά τις επιδεινούμενες οικονομικές συνθήκες και στις τέσσερις χώρες».

Ο Ελιοτ Μορς τονίζει ότι «οι Γερμανοί ήθελαν το ΔΝΤ να εμπλακεί για να καθορίζει και να αστυνομεύει τους όρους απόδοσης της Ελλάδας. Αυτά που το ΔΝΤ κατέληξε να αξιώνει από την Ελλάδα ήταν πραγματικά αξιοσημείωτα. Πήγε πολύ μακρύτερα ​​από μια φυσιολογική συμφωνία του ΔΝΤ, στο πλαίσιο της επιδίωξης ενός μικρότερου ελλείμματος. Oλα αυτά τα χρόνια που καλύπτω τη δράση του ΔΝΤ, δεν έχω δει ποτέ έναν τόσο μακρύ κατάλογο πολιτικών αλλαγών που να έχουν ζητηθεί από οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο».

(περισσότερα…)

ΙΟΣ:Το όραμα ενός «νέου 1897»

Μαΐου 12, 2013

Αρχείο:Battle at Meluna Pass, 1897.jpg

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ

 Γράφει ο ΙΟΣ 

Τους ξανάρχονται ένα-ένα, χρόνια δοξασμένα. Οχι το 1821 αλλά το 1897. Τότε που οι Ελληναράδες «σπάσανε τα σύνορα» και ο τουρκικός στρατός μάς πήγε καροτσάκι μέχρι τη Λαμία…

Δεν συνηθίζεται να ζητά κανείς την εμπλοκή της χώρας σε πόλεμο με δεδηλωμένο σκοπό τη στρατιωτική… ήττα, προκειμένου να επιτευχθούν τα επιθυμητά πολιτικά οφέλη από τη δραστική αναδιάταξη του εγχώριου πολιτικοϊδεολογικού τοπίου. Ηταν φυσικό, λοιπόν, το άρθρο του Δημήτρη Παπαγεωργίου στον τελευταίο «Ελεύθερο Κόσμο» (4.2013), με τον εύγλωττο τίτλο «Χρειαζόμαστε ένα 1967 ή μήπως ένα 1897;», να τραβήξει την προσοχή μας. Πόσο μάλλον αφού ο συντάκτης του τυγχάνει εκδότης ενός περιοδικού («Patria») που απευθύνεται στον ευρύτερο «εθνικιστικό χώρο», από την ακροδεξιά πτέρυγα της Ν.Δ. έως τη Χρυσή Αυγή, με τη φιλοδοξία να επηρεάσει τις στρατηγικές επιλογές του στελεχικού δυναμικού τους.

Το άρθρο ξεκινά με τη συνήθη γκρίνια του «χώρου» – όχι για τη δραματική υποβάθμιση της μισθωτής εργασίας και τη συνακόλουθη ύφεση, αλλά για την «ηθική» κρίση των Nεοελλήνων: «Βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη για την πατρίδα μας περίοδο. Φυσικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το οικονομικό, όπως οι περισσότεροι νομίζουν και επαναστατούν κατά των Γερμανών, των Βρυξελλών, των ντόπιων πολιτικών και ούτω καθ’ εξής. Το πρόβλημα είναι διττό. Και συνίσταται από [sic] την πλήρη ηθική κατάπτωση των Ελλήνων και την πλήρη διάλυση της όποιας έννοιας κοινωνικών δεσμών έχει υπάρξει κατά καιρούς στο ελληνικό κράτος».

Ο Παπαγεωργίου ξεκαθαρίζει ότι διαφωνεί με τα όνειρα πολλών ομοϊδεατών του για επιστροφή στις «παλιές καλές» μέρες της χούντας, θεωρώντας μια τέτοια εξέλιξη απλώς… ανεπαρκή:

«Η απάντηση κάποιων στον “πατριωτικό χώρο” είναι ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα νέο… 1967, για μια επανεγκαθίδρυση μιας… στρατιωτικής δικτατορίας, η οποία με πατερναλιστικό και καλό τρόπο -όπως ισχυρίζονται ότι έκανε η πρώτη- θα αναλάβει να βγάλει τη χώρα μας από όλα τα αδιέξοδα στα οποία αυτή έχει οδηγηθεί και θα κάνει τους οικονομικούς δείκτες να πάρουν την ανηφόρα.

(περισσότερα…)

Είμαστε όλοι καθηγητές !

Μαΐου 12, 2013

APERGIA2013

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ, ΣΤΙΣ 7μμ, ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ, Κορνάρου & Ερμού.

 syntonismosΗ επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων έβαλε στο στόχαστρο και πάλι την εκπαίδευση. Μαθητές και εκπαιδευτικοί θυσιάζονται, ως άλλες Ιφιγένειες, για να ξεπληρωθούν οι τραπεζίτες-τοκογλύφοι και για να μη χάσουν τα κέρδη τους οι επιχειρηματίες. Σε αυτήν την κατεύθυνση, επιδιώκουν οι άθλιοι της τρικομματικής κυβέρνησης και της τρόικας να μειώσουν στο ελάχιστο τις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία και ψηφίζουν αιφνιδιαστικά νόμους για τον περιορισμό του αριθμού των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο.

Γι’ αυτό έχουν καταργήσει σε 3 χρόνια πάνω από 1000 σχολεία σε όλη τη χώρα και τώρα καταργούν χιλιάδες οργανικές θέσεις και τμήματα, αυξάνουν τους μαθητές ανά τμήμα, σταματούν το διορισμό εκπαιδευτικών και απολύουν ουσιαστικά 10.000 αναπληρωτές. Θεσπίζουν την αναγκαστική μετάθεση, την ψευτοαξιολόγηση-χειραγώγηση και την αύξηση του διδακτικού ωραρίου με στόχο τη δημιουργία εργασίας λάστιχο και στο δημόσιο σχολείο, όπως και στον ιδιωτικό τομέα, και την «ανακάλυψη» εκπαιδευτικών που είναι «υπεράριθμοι», ώστε να απολυθούν. Γι’ αυτό η τρικομματική ετοιμάζει νέους νόμους για το Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο, με στόχο τα σχολεία να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, όπως οι επιχειρήσεις, οι μαθητές να μετατραπούν σε πελάτες και οι διευθυντές των σχολείων σε managers, η ουσιαστική γνώση να εξευτελιστεί σε αποσπασματικές πληροφορίες και δεξιότητες και η διδασκαλία να υποδουλωθεί από τις συνεχείς εξετάσεις και φραγμούς.  Για το σχολείο αυτό χρειάζονται εκπαιδευτικούς εξαθλιωμένους, με διαλυμένες τις εργασιακές σχέσεις τους καθώς υποχρεώνονται να μετακινούνται σε όλη τη  χώρα για πολλά χρόνια και με μισθό που είναι τελικά επίδομα.

(περισσότερα…)

Κώστας Λαπαβίτσας:Τα επίχειρα της πολιτικής αβουλίας στην Κύπρο

Μαΐου 12, 2013

 Εφημ.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ψήφισε ‘ναι’ τελικά το κυπριακό κοινοβούλιο αποδεχόμενο το Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα γιγαντωθεί η ανεργία, θα συρρικνωθεί βίαια ο τομέας των υπηρεσιών, θα εκτοξευτεί η φτώχεια και θα γίνουν ακόμη πιο προβληματικά τα δημόσια οικονομικά. Προς το τέλος του 2013 θα έχει γίνει φανερό ότι η Κύπρος οδηγήθηκε σε οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό αδιέξοδο. Οι πολιτικοί που ψήφισαν ‘ναι’ δεν θα έχουν κανέναν άλλο να κατηγορήσουν εκτός από τη δική τους αβουλία. Γιατί εναλλακτική οδός υπήρχε και είναι χρήσιμο να καταγραφεί εδώ σε αδρές γραμμές.

 Ψηφίζοντας ‘όχι’, η Κύπρος θα έπρεπε, πρώτον, να καταγγείλει τη συμφωνία για τις τράπεζες, περιλαμβανομένης της εξευτελιστικής πώλησης των κυπριακών υποκαταστημάτων σε ελληνικά αρπακτικά. Το τραπεζικό σύστημα θα επέστρεφε στο καθεστώς της 15ης Μαρτίου, αντιστρέφοντας το ληστρικό κούρεμα των καταθετών. Η Λαϊκή Τράπεζα και η Τράπεζα Κύπρου θα περνούσαν σε δημόσια ιδιοκτησία και έσπαζαν σε ‘καλή’ και ‘κακή’. Η ΄κακή’ θα αναλάμβανε τα προβληματικά δάνεια οι ζημίες των οποίων θα επιμερίζονταν με κοινωνικά κριτήρια. Η ‘καλή’ θα ανακεφαλαιωνόταν με κρατική στήριξη και θα γινόταν μοχλός για την ανασύνταξη της κυπριακής οικονομίας.

Δεύτερον, το κράτος θα εξέδιδε εθνικό ομόλογο δεσμεύοντας υποχρεωτικά το 10% των καταθέσεων, μέτρο που θα μπορούσε να αποδώσει 4-5δις ευρώ. Θα καλύπτονταν οι δημοσιονομικές ανάγκες του 2013 και μέρους του 2014, δίνοντας χρόνο για την αναδιάρθρωση των δημόσιων οικονομικών. Και φυσικά θα αποφεύγονταν το καταστρεπτικό δάνειο των 10δις ευρώ με το οποίο τώρα φορτώθηκε η Κύπρος.

 Τρίτον, η κυπριακή κυβέρνηση θα ανακοίνωνε στην ΕΕ ότι επιζητεί συντεταγμένη αποχώρηση από την ΟΝΕ, υποβάλλοντας το αίτημα στην κρίση του κυπριακού λαού μέσω δημοψηφίσματος. Θα ευχαριστούσε θερμά τους εταίρους της για τη γενναιόδωρη βοήθεια που έχουν προσφέρει στην Κύπρο, λέγοντας ότι δυστυχώς η οικονομία και ο λαός δεν έχουν το ατσάλινο στομάχι για να αντέξουν το φάρμακο της κ. Μέρκελ. Η Κύπρος τη στιγμή αυτή δεν έχει ιδιαίτερες δανειακές υποχρεώσεις προς την ΕΕ, ενώ οι πάντες έχουν αντιληφθεί ότι η ΕΕ της άσκησε ωμό εκβιασμό. Έχει το ηθικό πλεονέκτημα για να ζητήσει συναινετικό διαζύγιο. Θα της έλεγε μήπως η ΕΕ ότι θα πρέπει να παραμείνει στην ΟΝΕ, είτε το θέλει, είτε όχι;

(περισσότερα…)

Είμαστε όλοι εκπαιδευτικοί!

Μαΐου 12, 2013

apergia

Γράφει

ο antapoΚΡΙΤΗΣ.

Οι γονείς που είμαστε ναυτεργάτες και όταν βγήκαμε στον δρόμο μας επίταξαν!

Οι γονείς που είμαστε εργαζόμενοι στα ΜΜΜ και όταν βγήκαμε στον δρόμο μας επίταξαν!

Οι γονείς που είμαστε αγρότες και όταν βγήκαμε στα μπλόκα, μας χαρακτήρισαν σαν συντεχνία και μας απείλησαν με συλλήψεις!

Οι γονείς που δουλεύουμε στου Δήμους και μας επίταξαν όταν κατεβήκαμε στους δρόμους!

Οι γονείς που είμαστε γιατροί και νοσηλευτές και όταν βγήκαμε στον δρόμο μας συκοφάντησαν σαν «φακελάκηδες» και «τεμπέληδες»!

 Οι γονείς που δουλεύουμε ή δουλεύαμε στην ΔΕΗ ή στον ΟΛΠ ή σε κάποια άλλη ΔΕΚΟ και όποτε κατεβαίναμε στο δρόμο μας συκοφαντούσαν σαν βολεμένους και ρετιρέ!

Οι γονείς που είχαμε μαγαζί και έκλεισε. Έκλεισε από την ύφεση που έφεραν οι μειώσεις των μισθών – που ξεκίνησαν από το δημόσιο. Και μετά η ύφεση έφερε απολύσεις. Και οι απολύσεις, που θα φέρει η αύξηση του ωραρίου, θα φέρει κι άλλη ύφεση, κι άλλα κλειστά μαγαζιά!

 Οι γονείς που είμαστε ταξιτζήδες και όταν κατεβήκαμε στο δρόμο μας επίταξαν!

Οι γονείς που είμαστε οδηγοί φορτηγών και όταν κατεβήκαμε στο δρόμο μας συκοφάντησαν σαν συντεχνία και μας έστειλαν τα Ματ!

Οι γονείς που ήταν δημοσιογράφοι και έμειναν άνεργοι, οι γονείς που είναι δικηγόροι και οδηγούνται στην ανεργία!

(περισσότερα…)