Αρχείο για 15 Μαΐου, 2013

Χωρίς τίτλο

15 Μαΐου, 2013

aoratos

Στη Δραπετσώνα πια δεν -επιτρέπεται- να έχουμε ζωή

15 Μαΐου, 2013

Tου Πέτρου Κατσάκου

Οι στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη τρεμόπαιζαν στο μυαλό μου καθώς διάβαζα την επιστολή (κείμενο) του Κωστή Μανίκα, του μαθητή από τη Δραπετσώνα, που ρωτούσε όλους αυτούς τους όψιμους ενδιαφερόμενους για την ψυχική του ηρεμία «ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος;»

Τι κρίμα, ρε Κωστή, να μην είσαι κι εσύ ένα από αυτά τα «αριστεροθρεμμένα κωλόπαιδα» των βορείων προαστίων που έρχονται κάθε τρεις και λίγο και μας ταράζουν την τηλεοπτική ηρεμία. Τι κρίμα να είσαι από τη Δραπετσώνα και όχι από την Εκάλη των «αριστερών με τις δεξιές τσέπες». Μα από τη Δραπετσώνα, βρε αγόρι μου, κι εσύ;

Αχ βρε Κωστή, σε τι μπελάδες μας έβαλες τώρα. Να ψάχνουμε το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων του πατέρα σου, γιατί, έλα, μην το κρύβεις, συριζαίος θα είναι ο μπαμπάς σου. Το διέγνωσαν ήδη 29 ειδικοί ψυχολόγοι-γραφολόγοι με την πρώτη ματιά που έριξαν στην επιστολή σου. Άσε τους άλλους, τους δαιμόνιους ρεπόρτερ, που έψαχναν μέσα στη νύχτα τη γυμνασιάρχη σου να επιβεβαιώσει τους βαθμούς γιατί είχαν κάτι υποψίες πως εκτός από τα μαθηματικά είσαι καλός και στο photoshop.

Τζίφος, όμως. Ούτε σε ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν τον πατέρα σου τα «σαΐνια» και οι βαθμοί σου τεφαρίκι. Από πού να σε πιάσω τώρα, ρε Κωστή; Πώς να σε αποδομήσω με τη φωτιά που ήρθες και μου άναψες;

Ακούς εκεί, 16 χρονών νιάναρο και να μου μιλάς για χαμόγελα, όνειρα κι ελπίδες. Τι να σου κάνω τώρα; Να σου ρίξω το ακαταλόγιστο; Να το ρίξω στην αφέλεια της εφηβείας; Ή να σου δώσω μια δεύτερη ευκαιρία να το ξανασκεφτείς όταν θα πήξει το άγουρο μυαλό σου; Όταν θα δεις πως αυτοί που βιάστηκες να υπερασπιστείς είναι ένα τσούρμο ακαμάτηδες συνδικαλισταράδες. Αλλά ξέρω τι φταίει με σένα. Εγώ σε κατάλαβα από την πρώτη στιγμή, την ώρα που οι άλλοι έψαχναν το εκλογικό βιβλιάριο του πατέρα σου. Φταίει που δεν βλέπεις τηλεόραση, φταίει που δεν διαβάζεις εφημερίδες. Αυτό φταίει, Κώστα. Γιατί αν ενημερωνόσουν, δεν θα καθόσουν να γράψεις αυτές τις ανοησίες. Αν άκουγες αυτούς που ξέρουν, αν εμπιστευόσουν τους ειδικούς, αν κοίταζες κι εσύ στην άκρη του τούνελ που σου δείχνουν, θα έβλεπες το φως της ανάπτυξης που έρχεται κατά πάνω σου. Εσύ όμως όχι. Δεν βλέπεις, δεν ακούς, παρά κάθεσαι και μου παπαγαλίζεις «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες». Κώστα μου, δεν σε βλέπω καλά αν δεν αλλάξεις μυαλά. Κι αν δεν μπορείς να αλλάξεις μυαλά, άλλαξε τουλάχιστον γειτονιά. Φύγε από τη Δραπετσώνα. Γιατί στην Δραπετσώνα πια δεν -επιτρέπεται- να έχουμε ζωή.

(περισσότερα…)

Nίκος Σαραντάκος: Καθηγητές στο χακί, παιδεία στο απόσπασμα

15 Μαΐου, 2013

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Aν θα ξεκινήσουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις την Παρασκευή δεν το ξέρω, εφόσον οι τοπικές ΕΛΜΕ ψήφισαν μεν με μεγάλη πλειοψηφία την πρόταση για απεργία, αλλά την ίδια ώρα ολοκληρώθηκε η επίδοση των ατομικών φύλλων επίταξης, με τα οποία οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης καλούνται, από τις 12 το μεσημέρι σήμερα, να προσφέρουν τις προσωπικές υπηρεσίες τους στους συνήθεις τόπους εργασίας τους. Ή, όπως το λέει το φύλλο επίταξης που φωτογραφία του κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, και που φαίνεται για αυθεντικό: Επιτάσσεται από 12η μεσημβρινή ώρα  της Τετάρτης 15 Μαίου 2013 και μέχρι νεωτέρας ο/η … προκειμένου να προσφέρει τις προσωπικές υπηρεσίες του/της ως εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τον τόπο εργασίας του/της σύμφωνα με το ωράριο του προγράμματος εκπλήρωσης των υπηρεσιακών του/της καθηκόντων. Σημειώνεται ότι η άρνηση παραλαβής και η παράλειψη εκτέλεσης των ως άνω υποχρεώσεων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

fylloepitaxis1405

Για το αν είναι σωστός ο όρος επίταξη ή αν, αντίθετα, πρέπει να μιλάμε για “επιστράτευση” των εργαζομένων είχαμε ήδη συζητήσει στα τέλη Ιανουαρίου, όταν είχε γίνει η επίταξη των απεργών του Μετρό, οπότε σας παραπέμπω σε εκείνο το παλιότερο άρθρο για τυχόν απορίες ορολογίας. Αν και δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοιας υφής απορίες, αφού μεσολάβησε και η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών των απεργών ναυτεργατών της ΠΝΟ, και είχαμε την ευκαιρία να φρεσκάρουμε τις γνώσεις μας.

Η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών είναι μέτρο οριακό, αφού παραβιάζει την αρχή της απαγόρευσης της αναγκαστικής εργασίας, είναι δηλαδή μέτρο ακραία περιοριστικό, το οποίο, σύμφωνα με το Σύνταγμα επιτρέπεται, σε καιρό ειρήνης, μόνο σε περιπτώσεις επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, μέχρι πρότινος το οριακό αυτό μέτρο εφαρμοζόταν μάλλον σπάνια: αν δεν με γελάει η μνήμη μου, όχι πάνω από 5-6 φορές την τελευταία δεκαπενταετία. Κι όμως, το ακραίο αυτό μέτρο, που ως τώρα εφαρμοζόταν μια φορά στα τρία χρόνια περίπου, έχει ήδη εφαρμοστεί τρεις φορές μέσα στο 2013, και ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε στα μισά του χρόνου. Ολοφάνερα η συνταγματικότητα αυτών των αποφάσεων είναι πολύ συζητήσιμη, διότι δεν μπορεί ένα μέτρο έκτακτης ανάγκης να χρησιμοποιείται σε μόνιμη βάση. Μήπως όμως δεν είναι εξίσου οριακής και αμφισβητήσιμης συνταγματικότητας και η λειτουργία της Βουλής με συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που σχεδόν αποτελούν τον κανόνα τον τελευταίο χρόνο;

(περισσότερα…)

Νεκτάριος Χατζηανδρέου:Για την ανεργία και την επιστράτευση -Υπερβολές;Σοφίσματα;Νομίζετε!

15 Μαΐου, 2013

 Μιλώντας  από καρδιάς σε μαθητές ,γονείς και συναδέλφους

Για το διδακτικό ωράριο

Οι απολογητές -γνωστοί και θλιβεροί- του νεοφιλελεύθερου οδοστρωτήρα των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας δεν κουράζονται να κατακεραυνώνουν την απροθυμία των καθηγητών ν’αποδεχτούν τη δίωρη αύξηση του διδακτικού τους ωραρίου.Την πιστώνουν στην τεμπελιά και το βόλεμά τους!!! Ισχυρίζονται,μάλιστα,ότι η αύξηση θα έπρεπε να συμβεί και ανεξάρτητα από τις, κἀτ’ευφημισμό, διαρθρωτικές αλλαγές μνημονιακής εκπόρευσης.Ν’αποκατασταθεί,δηλαδή,η-κατά τη γνώμη τους- φυσική τάξη πραγμάτων!

Και ποια είναι αυτή η φυσική τάξη πραγμάτων; Ας προχωρήσουμε τη θέση τους σε κάποιες λογικές συνέπειες:  Γιατί 18,20 ή 23 ώρες και όχι 36,40 ή 46.Γιατί να υπάρχουν ,εδώ που τα λέμε,και αμοιβές! Αμείβονταν οι δουλοπάροικοι;Αμείβονταν οι ερέτες στα κάτεργα των κωπήλατων πλοίων;Αμείβονταν οι χωρικοί που έσερναν τους ογκόλιθους,για να χτιστούν οι πυραμίδες,στη φαραωνική Αίγυπτο; Γιατί να συζητάμε καν για δικαιώματα σε μια «σουλτανική»πολιτειακή αντίληψη (Ο Σουλτάνος-προσωποποίηση της κρατικής εξουσίας είναι αφέντης των αγαθών,του κόπου και της ζωής των υπηκόων του).Συνεπώς, και που υπάρχουμε,χάρη μας κάνουν. Ερρέτω η δικαιοκρατική αρχή ότι δεν υπάρχουν δικαιὠματα χωρίς υποχρεώσεις ούτε υποχρεώσεις χωρίς δικαιώματα! Να ξέρετε,λοιπόν, ότι από δώ και πέρα, ηθικά νόμιμο και δίκαιο είναι σε ανθρώπους που τους απισχναίνεις τον μισθό να τους αυξάνεις τον χρόνο και τον όγκο εργασίας!΄Ετσι ακριβώς!!

Υπερβολές; Σοφίσματα; Νομίζετε!

Αύξηση του ωραρίου συνεπάγεται:

1) Περικοπή θέσεων εργασίας. Λέτε να συγκινούνται οι υπέρμαχοι της αύξησης; Αυτοί προωθούν τον κοινωνικό αυτοματισμό και πλειοδοτούν τον ενδοσυναδελφικό κανιβαλισμό (Μην ξεχνάμε τι σκοπιμότητα έχουν η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και η δήθεν αξιολόγηση).Η έννοια, επομένως,της αλληλεγγύης  και της προστασίας του δικαιώματος στην εργασία συναδέλφων φαντάζει έωλη.Εμείς ξέρουμε,ὀμως,ότι το χτύπημα της καμπάνας για τον αναπληρωτή ή τον συνάδελφο κάποιας ολιγόωρης ειδικότητας δε θ’αργήσει ν’ακουστεί για όλους μας!

2) Εξαχρείωση του εκπαιδευτικού έργου,αν συνδυαστεί,μάλιστα,η αύξηση του ωραρίου με τη διόγκωση του μαθητικού πληθυσμού ανά τμήμα,λόγω συγχωνεύσεων

3) Απαξίωση  του  ποιοτικού   –δυνητικού   έστω-  χαρακτήρα   της παιδαγωγικής διαδικασίας και αναγωγή της σε μια-ιδιαίτερα συζητήσιμη-μετρήσιμη διεκπεραίωση

4) Αποψἰλωση του εκπαιδευτικού απ’την ιδιότητα του δασκάλου-πνευματικού εργάτη και τον ξεπεσμό του σε πάροχο εκπαιδευτικών υπηρεσιών,που υπομισθοδοτείται και βρίσκεται σε διαρκή ομηρεία.

5) Ευτελισμός της επαγγελματικής και ανθρώπινης μας ιδιότητας,αν σκεφτεί κανείς την ένταση που μπορεί να επικρατήσει στην τάξη,ανάμεσα, απ’τη μια, σε  καταπτοημένους απ’την κούραση και την ανασφάλεια εκπαιδευτικούς και σε στοιβαγμένους και απογοητευμένους, απ’την άλλη, μαθητές.Η επαγγελματική εξουθένωση (burn out), ο ψυχικός κάματος,η αλληλοφαγωμάρα και η επιθετικὀτητα σε ημερήσια διάταξη!

(περισσότερα…)

Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου Δ.Σ.Α. για την Επίταξη Προσωπικών Υπηρεσιών

15 Μαΐου, 2013

Όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να ευνοούν ή ακόμα και να μεθοδεύουν την επιστροφή στο παρελθόν, όσο κι αν η Δικαιοσύνη επιμένει να ανέχεται την πρωτοφανή δικαιοκρατική οπισθοδρόμηση που συντελείται σήμερα, πρακτικές που παραπέμπουν ευθέως σε άλλες εποχές αργά ή γρήγορα θα βρουν απέναντί τους ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Στη Δημοκρατία, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Πολλώ δε μάλλον, καμία πολιτική σκοπιμότητα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται ως βάση για τη λήψη και εφαρμογή κυβερνητικών αποφάσεων κατά κατάλυση του Συντάγματος.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στην κυβερνητική πρακτική της επίταξης προσωπικών υπηρεσιών χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 παρ. 4 του Συντάγματος.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται, ενώ επίταξη προσωπικών υπηρεσιών επιτρέπεται μόνο εφόσον συντρέχει περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή ανάγκη για την άμυνα της χώρας ή κατεπείγουσα κοινωνική ανάγκη από θεομηνία ή ανάγκη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Σημειωτέον δε ότι, κατά τους κοινά αποδεκτούς κανόνες ερμηνείας του συνταγματικού δικαίου, οι εν λόγω περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις, ως εξαιρέσεις από το γενικό συνταγματικό κανόνα της απαγόρευσης της αναγκαστικής εργασίας, πρέπει να ερμηνεύονται στενά.

Σε μία δημοκρατική κοινωνία, η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, ως ακραία επέμβαση της πολιτικής εξουσίας στην προσωπική ελευθερία και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου, πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη φειδώ και μόνο ως ultimum refugium, όταν δηλαδή προκύπτει ότι κανένα λιγότερο επαχθές μέσο δεν είναι πρόσφορο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κατά τα ανωτέρω περιοριστικά αναφερόμενων καταστάσεων.

Όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να ευνοούν ή ακόμα και να μεθοδεύουν την επιστροφή στο παρελθόν, όσο κι αν η Δικαιοσύνη επιμένει να ανέχεται την πρωτοφανή δικαιοκρατική οπισθοδρόμηση που συντελείται σήμερα, πρακτικές που παραπέμπουν ευθέως σε άλλες εποχές αργά ή γρήγορα θα βρουν απέναντί τους ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Στη Δημοκρατία, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Πολλώ δε μάλλον, καμία πολιτική σκοπιμότητα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται ως βάση για τη λήψη και εφαρμογή κυβερνητικών αποφάσεων κατά κατάλυση του Συντάγματος.

 Από το Γραφείο Τύπου

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
      Ακαδημίας 60, 10679 Αθήνα
           Τηλ. 210-33.98.270, 71

(περισσότερα…)

Σάββατο 18/5 -Συνδιάσκεψη για τη συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα ΣΧΕΔΙΟ Β.

15 Μαΐου, 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Σάββατο, 18 Μαΐου και ώρα 7.00μ.μ ,  θα γίνει η παρουσίαση των εισηγήσεων για την  Συνδιάσκεψη  Συγκρότησης του ΣΧΕΔΙΟΥ Β  ως πολιτικού φορέα. Η Συνδιάσκεψη θα γίνει στο Περιστέρι: κτίριο  ΚΥΒΕ Περιστερίου, Εθνάρχου Μακαρίου  1,  ( εξυπηρετεί ο σταθμός του ΜΕΤΡΟ  Αγίου  Αντωνίου).
Το πρόγραμμα έχει ως εξής :

7.00μ.μ  :   Άνοιγμα

7.15μ.μ. : «Το Σχέδιο Β», εισήγηση του Τάσου Σταυρόπουλου, μέχρι τώρα γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

7.45μ.μ :   Χαιρετισμοί  από συλλογικότητες της αριστεράς.

8.00μ.μ  : «(Δι-)έξοδος» από τον Θόδωρο  Μαριόλη, αναπληρωτή καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, εκ μέρους της Οικονομικής Επιτροπής του ΜΑΑ

8.15μ.μ. : «Σχέδιο Β για το Κοινοβούλιο», συλλογική επεξεργασία της Πολιτικής Επιτροπής  και μελών του ΜΑΑ, παρουσίαση από τη Σοφία Κουκίδου, φοιτήτρια Ιατρικής

8.30μ.μ : «Ξεκινώντας ένα Σχέδιο Β για τη νεολαία», από τον Λεωνίδα Μωραΐτη, φοιτητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

8.45μ.μ : «Αναζητώντας την πατρίδα των παιδιών μας», παρέμβαση  από τον Αλέκο Αλαβάνο.

(περισσότερα…)

Κώστας Ράπτης: Στις πλάτες των παιδιών μας…

15 Μαΐου, 2013

«Ναι» στην απεργία λένε οι καθηγητές - Τι δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα στις ΕΛΜΕ

 via.ektosgrammis.gr

Η ομόθυμη καταγγελία, από μέσα ενημέρωσης και κομματικούς φορείς, των “πολιτικο-συνδικαλιστικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες των παιδιών μας” (με την εξαγγελθείσα, εννοείται, απεργία της ΟΛΜΕ κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων) εγείρει ορισμένες απορίες γλωσσικού χαρακτήρος.

Διότι τα περί ών ο λόγος “παιδιά” θα ήταν περισσότερο δόκιμο να περιγραφούν ως “άλογα κούρσας” – όπως αποκαλύπτει το ότι η ζέουσα μέριμνα όλων των ανιόντων αποκλείει, ακόμη και τώρα, κάθε ενοχλητικό και ξένο προς την εξεταστική διαδικασία ερώτημα (λ.χ. αν πρόκειται στο άμεσο μέλλον να υπάρχουν σχολεία, και τί είδους, ή καθηγητές ή διδακτικά βιβλία ή τάξεις με περισσότερους των 30 μαθητών ή υποχρεωτικές αλλαγές σχολικού περιβάλλοντος λόγω συμπτύξεων κ.ο.κ.).

Αλλά και διότι τα “παιδιά” δεν πρόκειται να πάψουν να είναι “παιδιά” ούτε μετά την περάτωση της πανελλαδικής διαβατηρίου τελετής – όπως μαρτυρεί η από πολλών ετών εξάπλωση της χρήσης του όρου για την κατονομασία υποαμειβόμενων, ανασφάλιστων, επισφαλώς εργαζομένων (πρβ. “θα πάρουμε τρία παιδιά να τρέξουμε το ΕΣΠΑ” κ.ο.κ.). Άλλωστε, “παιδιά” έχει και ο χώρος των εκπαιδευτικών. Αυτά ακριβώς που προορίζονται να απολυθούν ή να εξοριστούν – αφού, όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, το στήριγμα εντός του καθηγητικού κλάδου στο οποίο προσβλέπει η κυβερνητική πολιτική αποτελεί η συμβιβασμένη και δυσκίνητη κατηγορία των “παλαιών”.

Είναι οπωσδήποτε δηλωτικό μιας κάποιας σωφροσύνης ότι ο λόγος γίνεται για τις “πλάτες” των παιδιών και όχι, ας πούμε, για το “μέλλον” τους, όπως θα ήταν και το συνηθέστερο μέχρι προσφάτως. Αλλά βεβαίως οι “πλάτες” παραπέμπουν σε “βάρη”, καθώς και στις αρετές της καρτερίας και της αντοχής, ενώ αντιθέτως η επίκληση του “μέλλοντος” θα αφαιρούσε και την τελευταία επίφαση σοβαρότητας απ΄ όποιον έχει παρ΄ όλα αυτά το θράσος να μιλά για “τα παιδιά μας”, μετά τη δημοσίευση των τελευταίων στοιχείων της Eurostat για την ανεργία των νέων.

Όμως και οι “πλάτες”, πόσο μάλλον οι προοριζόμενες για δυσβάστακτα φορτία, προϋποθέτουν μια “σπονδυλική στήλη” και άρα ένα ενήλικο περιβάλλον που να είναι σε θέση να την στερεώσει και ενδυναμώσει. Με άλλα λόγια, μιαν δυνατότητα αντίστασης στις ροπές που να έχει ασκηθεί σε κάτι παραπάνω από το ότι και συ ως έφηβος στα μακάρια χρόνια του Αντρέα τραγουδούσες “No Future” με τους Sex Pistols…

(περισσότερα…)