Ο Εργατικός Αγώνας πιο ισχυρός και πιο έμπειρος συνεχίζει τον αγώνα

gyrizoumeselida1

 Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Στον ένα και περισσότερο χρόνο λειτουργίας του ο Εργατικός Αγώνας με την ακούραστη δράση της συντακτικής του επιτροπής, των φίλων και συνεργατών, καθώς και πλήθος αναγνωστών του θεωρούμε ότι επιτέλεσε σπουδαίο έργο. Η συνεισφορά του σε αυτούς τους μήνες είναι μεγάλη και πολύπλευρη.

Καταπιάστηκε με πλήθος ιδεολογικών και πολιτικών ζητημάτων, με την τεράστια κρίση που πλήττει τον κόσμο ολόκληρο και τη χώρα μας, την επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη και ο λαός. Ανέδειξε την ανάγκη και την κατεύθυνση της πάλης για την απόκρουση της. Ασχολήθηκε εκτενώς με τις πολιτικές εξελίξεις και με τις δίδυμες εκλογές του 2012 και έδωσε την ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος για το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα για το ΚΚΕ. Ανέδειξε τις αιτίες του καθώς και τις συνέπειες του. Ασχολήθηκε αναλυτικά με τη στρατηγική του ΚΚΕ, ιδιαίτερα με το πρόγραμμα που ψηφίστηκε  στο 15ο συνέδριο, καθώς και την πορεία απομάκρυνσης του κόμματος από αυτό στα επόμενα συνέδρια ως και το 18ο συνέδριο, το οποίο σηματοδότησε την ολοκληρωτική ανατροπή του. Κορύφωση όλης αυτής της προσπάθειας ήταν η ολοκληρωμένη ανάλυση και συζήτηση των προσυνεδριακών ντοκουμέντων  του 19ου συνεδρίου, οι επιπτώσεις στο χαρακτήρα και την ταυτότητα του κόμματος.  Μίλησε καθαρά ότι μετά από την ψήφιση αυτών των κειμένων το ΚΚΕ αλλάζει βαθειά, απομακρύνεται από το μαρξισμό λενινισμό, την ιστορία του και τις παραδόσεις του κομμουνιστικού κινήματος. Έδωσε στη δημοσιότητα συγκεκριμένο πλαίσιο θέσεων για τις εξελίξεις στη χώρα και τη θέση της στο καπιταλιστικό σύστημα, για τις επιπτώσεις της κρίσης στη χώρα και τη διέξοδο από αυτή προς όφελος του λαού, τη σύνδεση του αγώνα αυτού με την ιστορική προοπτική της εργατικής τάξης, το σοσιαλισμό, καθώς και την τακτική που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να προσεγγισθεί η επανάσταση. Και όλα αυτά στη βάση της παρακαταθήκης των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, καθώς και της τεράστιας κληρονομιάς της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες για την υπεράσπιση του μαρξισμού λενινισμού, της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος, την υπεράσπιση και την προβολή της ιστορίας του ΚΚΕ από παραβιάσεις και διαστρεβλώσεις.

Όλη αυτή η δράση έφερε στην επικαιρότητα και έκανε γνωστό στους κομμουνιστές, ευρύτερα στον αριστερό κόσμο και τον λαό το πρόβλημα και τους κινδύνους που διατρέχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας άμεσα, τον κίνδυνο μετάλλαξης του, τον κίνδυνο να πληγεί η επαναστατική φυσιογνωμία  και τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του, να δυσφημιστεί στα μάτια των εργαζομένων και του λαού ολόκληρη η ηρωική διαδρομή του ενός σχεδόν αιώνα, να ακυρωθούν οι πιο ηρωικές και πιο φωτεινές στιγμές  της ιστορίας του, ο αγώνας για το ψωμί και τα δικαιώματα του λαού και εναντίον της αντίδρασης και του φασισμού στο μεσοπόλεμο, η ολομέλεια της ΚΕ του 1934 που έδωσε πρόγραμμα και στρατηγική γραμμή στο ΚΚΕ με σημαντικά αποτελέσματα, ο μεγαλειώδης ΕΑΜικός αγώνας στην κατοχή, οι αγώνες και το μεγαλείο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, οι αγώνες και η δράση στη μετεμφυλιακή περίοδο ως και τον αγώνα εναντίον της φασιστικής δικτατορίας, το αίμα και τη θυσία  χιλιάδων και χιλιάδων κομμουνιστών και αγωνιστών. Δεν είναι δυνατόν στο όνομα της μελέτης της ιστορίας του κόμματος, της ανάλυσης και της διερεύνησης λανθασμένων αποφάσεων, έστω και αν αναφέρονται σε σημαντικές στιγμές της, να επιτρέψουμε στην ηγεσία του κόμματος να ανατρέψει και να δυσφημήσει ολόκληρη τη δράση και την ιστορία του ενός σχεδόν αιώνα. Όλα αυτά τα έχουν συνειδητοποιήσει σήμερα χιλιάδες κομμουνιστές και είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν το λενινιστικό επαναστατικό χαρακτήρα του ΚΚΕ, να δράσουν μέσα στο λαό με πραγματική κομμουνιστική γραμμή και συνέπεια.

Το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ ολοκληρώθηκε,  ψηφίστηκαν το νέο πρόγραμμα και το καταστατικό του, τα νέα όργανα αναδείχθηκαν. Κανείς όμως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι με οδηγό τα ντοκουμέντα αυτά το ΚΚΕ μπορεί να εξαλείψει όλα τα λάθη και τα προβλήματα του παρελθόντος, και οι κομμουνιστές να δράσουν μέσα στους εργαζόμενους, να βελτιώσουν το κλίμα και τις διαθέσεις τους απέναντι στο κόμμα, να μπουν οι βάσεις για ένα κίνημα αντίστασης και ανατροπής απέναντι στο κεφάλαιο και την πολιτική του, να συνδεθεί η δράση για τα άμεσα και την επιβίωση με τις στρατηγικές επιδιώξεις του. Ίσα – ίσα που οι αμφιβολίες για το πού θα οδηγήσουν το κόμμα οι αποφάσεις του 19ου συνεδρίου, οι φόβοι και η απογοήτευση είναι εμφανείς. Και γι’ αυτό οι κομμουνιστές έχουν πολλά στοιχεία στα χέρια τους.

Η πολιτική που έγινε πλέον πρόγραμμα, στρατηγική και τακτική του κόμματος εφαρμόζεται αρκετά χρόνια τώρα και τα αποτελέσματά της τα γνωρίζουμε. Πώς είναι δυνατόν να εφαρμοστεί στο μέλλον και να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα; Πώς είναι δυνατόν να διαμορφώσει θετικά αποτελέσματα για το ίδιο το κόμμα και το λαό μια πολιτική που δεν πείθει, δεν συνεγείρει και δεν συσπειρώνει τους εργαζόμενους, δεν διαμορφώνει προϋποθέσεις στράτευσης τους, ανάπτυξη των αγώνων, πίεση και αμφισβήτηση της πολιτικής του μονοπωλιακού κεφαλαίου και των συμμάχων του; Πώς είναι δυνατόν να πείσει και να στρατεύσει μια τακτική που αποπνέει σεχταρισμό, δηλαδή δεν αγωνίζεται για τα προβλήματα για τα βάσανα του λαού σήμερα, αντίθετα επιδιώκει την άμεση προώθηση της επανάστασης με το επιχείρημα ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί πλέον να παραχωρήσει τίποτε, άρα οι αγώνες για οικονομικά αιτήματα και κατακτήσεις είναι μάταιοι; Μια πολιτική που αναφέρεται συνεχώς στην επανάσταση και το σοσιαλισμό, καταγγέλλει την αστική τάξη αλλά αποπνέει συντηρητισμό και συμβιβασμό ηθελημένα ή αθέλητα; Δεν είναι δυνατόν η πολιτική που περιέχεται στα ντοκουμέντα του 19ου συνεδρίου να πείσει και να συσπειρώσει τον εργαζόμενο λαό γιατί ακριβώς οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από την πείρα τους διαχρονικά και ιδιαίτερα των τελευταίων ετών, ότι η απόκρουση και η ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού απαιτεί την μέγιστη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων, την συσπείρωση δηλαδή και την οργάνωση των εργατών, των υπαλλήλων, των ενδιάμεσων μικροαστικών στρωμάτων της πόλης, των αγροτών. Χωρίς αυτή τη μεγάλη συγκέντρωση δυνάμεων δεν είναι δυνατόν να αποκρουσθεί το σύνολο της εγχώριας και ευρωπαϊκής αστικής αντίδρασης, των μηχανισμών και των μέσων που διαθέτουν, διότι περί αυτού πρόκειται. Αυτό σημαίνει δουλειά για τη δημιουργία ενιαίου μετώπου της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, το οποίο θα συμπεριλάβει τους εργαζόμενους και μαζί πολιτικές δυνάμεις, οργανώσεις και κόμματα χωρίς αποκλεισμούς και μικροψυχίες με σαφή όμως στόχο την απόκρουση της επίθεσης και την διεκδίκηση βαθιών αλλαγών στην προοπτική της επανάστασης και του σοσιαλισμού. Το πρόγραμμα του κόμματος αντί για ενιαίο μέτωπο κοινωνικό και πολιτικό προτείνει τη Λαϊκή Συμμαχία, στην καλύτερη περίπτωση ένα πιο ολοκληρωμένο σχήμα από αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, – ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΟΓΕ κ.λπ.- το οποίο δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα είδος ομοσπονδίας των οργανώσεων του κόμματος και της επιρροής του κατά κλάδο και με ιδιαίτερη φροντίδα για τον αποκλεισμό καθενός που δεν ανήκει στην επιρροή του και ακόμη περισσότερο αν ανήκει σε άλλη οργάνωση ή κόμμα.

Τα τελευταία χρόνια, πλήθος θέσεων του ΚΚΕ πάνω σε κορυφαία ζητήματα της ταξικής πάλης, θέσεις που είχαν διαμορφωθεί με βάση το μαρξισμό λενινισμό,  επιβεβαιώθηκαν στην ζωή και είχαν μεγάλη  αποδοχή από τον εργαζόμενο λαό πολύ πέραν της επιρροής του κόμματος εγκαταλείφθηκαν και στη θέση τους μπήκαν θέσεις οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις ουσιαστικά δεν διαφέρουν από τις αντίστοιχες των αστικών πολιτικών δυνάμεων, τουλάχιστον από μια πρώτη ματιά και συνολικά λειτουργούν ανασχετικά στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης.

Ενδεικτικά αναφέρουμε

Τη θέση για την ΕΕ.  Τα τελευταία χρόνια εγκαταλείφθηκε η θέση ότι το κίνημα πρέπει να διεκδικήσει την αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ και επίσης να διεκδικήσει μια πολιτική ισότιμων και επωφελών για τη χώρα σχέσεων, οικονομικών και πολιτικών, με τις άλλες χώρες και προωθεί τη θέση ότι η έξοδος από το ευρώ ισοδυναμεί με καταστροφή (άραγε για ποιον;), προωθεί τη θέση για αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ μετά την επανάσταση και τη νίκη της εργατικής τάξης. Ούτε λίγο ούτε πολύ για τη φάση που διανύουμε το ΚΚΕ ταυτίζεται όσον αφορά την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και την ΕΕ με τα αστικά κόμματα και την κυρίαρχη τάση του ΣΥΡΙΖΑ.

Την αντίληψη ότι η διατύπωση οποιουδήποτε πλαισίου στόχων, ακόμη και στόχων που η υλοποίηση τους υπερβαίνει το καπιταλιστικό σύστημα, είναι ρεφορμισμός και ενσωμάτωση και δεν έχει κανένα νόημα να γίνεται πριν από την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη.

Την άρνηση κάθε είδους συνεργασίας πολιτικών δυνάμεων και οργανώσεων, ακόμη και μέσα στο κίνημα, για άμεσες διεκδικήσεις και αιτήματα, για οποιοδήποτε άλλο στόχο πάνω στον οποίο υπάρχει συμφωνία, ούτε ακόμη συνεργασία με πολιτική δύναμη που αποδέχεται και αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.  (Άραγε, τι σχέση έχουν αυτά με τον Μαρξ και τον Λένιν;)

Τη θέση ότι δεν είναι δυνατή στο σύγχρονο καπιταλισμό καμιά οικονομική και πολιτική κατάκτηση από πλευράς των εργαζομένων, άρα το συνδικαλιστικό κίνημα, οι οικονομικοί αγώνες και οι διεκδικήσεις είναι εντελώς άχρηστα. Στο ζήτημα αυτό να πούμε δυο λόγια παραπάνω. Η θέση αυτή διατυπώνεται με την νεόκοπη διαπίστωση ότι ο σημερινός καπιταλισμός δεν μπορεί να δειχτεί, να υιοθετήσει και να πραγματοποιήσει μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό του. Αν αυτό ισχύει τότε επαναστατική πολιτική για ένα επαναστατικό κόμμα δεν είναι η διακήρυξη από το πρωί ως το βράδυ της ανάγκης για επανάσταση αλλά η πάλη για μεταρρυθμίσεις. Η πάλη δηλαδή για άμεσους– ακόμη και μικρής εμβέλειας στόχους- που γίνονται εύκολα κατανοητοί από τις μάζες γιατί αφορούν την καθημερινότητά τους και συγκεντρώνουν ευρύτατες λαϊκές κοινωνικές δυνάμεις. Μια τέτοια σύγκρουση όπου οι μάζες θα διεκδικούν το αυτονόητο και το σύστημα δεν θα μπορεί να το ικανοποιήσει οδηγούν τον καπιταλισμό στα όριά του και τις λαϊκές τάξεις στην συνειδητοποίηση της ανάγκης για υπέρβασή του. Άρα, αυτή η σύγκρουση φέρνει την επανάσταση στην ημερήσια διάταξη και την κάνει καθημερινότητα της πάλης των μαζών. Η ιστορία άλλωστε έχει δείξει ακριβώς αυτό: Η επανάσταση δεν γίνεται γιατί οι μάζες που την έκαναν πάλευαν για ένα άλλο σύστημα αλλά γιατί δεν μπορούσαν να ζήσουν στο υπάρχον, γιατί το υπάρχον σύστημα δεν μπορούσε να τους εξασφαλίσει τους αυτονόητους όρους ζωής.

Βρισκόμαστε όμως σήμερα στο σημείο όπου ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δεχτεί μεταρρυθμίσεις; Η δική μας γνώμη είναι πως όχι. Το σύστημα έχει ακόμη δυνατότητες να τροποποιεί τους όρους ζωής των λαϊκών μαζών και να ενσωματώνει λαϊκές δυνάμεις. Μπορεί να μην είναι σε θέση να το κάνει με τους ίδιους όρους που το έκανε στο παρελθόν αλλά είναι σε θέση να το κάνει. Γι’ αυτό το λόγο είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι οι διακηρύξεις- διαπιστώσεις της ηγεσίας του κόμματος ότι ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δεχτεί μεταρρυθμίσεις στρώνουν το χαλί σε ένα νέο ρεφορμισμό. Οι μάζες διεκδικούν εντελώς αυθόρμητα- και από την θέση που βρίσκονται κάθε φορά- μεταρρυθμίσεις κι όταν ένα επαναστατικό κόμμα αρνείται να συνδέσει την πάλη για την μεταρρυθμίσεις με την πάλη για την επανάσταση- να ανεβάσει δηλαδή το επίπεδο των μαζών μέσα από την πάλη για μεταρρυθμίσεις- αφήνει ελεύθερο το χώρο για την εδραίωση και δικαίωση στην συνείδηση των μαζών των πολιτικών εκείνων δυνάμεων που λειτουργούν ως φορείς του ρεφορμισμού ενώ το ίδιο υποσκάπτει την αξιοπιστία του.

Τα παραπάνω θέματα και πολλά άλλα ακόμη δεν είναι επιμέρους, αποσπασματικές θέσεις που στηρίζονται σε λάθος ανάλυση των δεδομένων, αντίθετα όλα μαζί αποτελούν τμήμα ενός ενιαίου συνόλου αντιλήψεων με βάση το οποίο πορεύεται το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια. Είναι η σεχταριστική γραμμή που καθημερινά συναντούν οι εργαζόμενοι σε κάθε τους βήμα. Γι’ αυτό δεν έχει αξία ο διαχωρισμός κάθε θέσης και η αντίκρουση της, αλλά η αναμέτρηση συνολικά με αυτή τη γραμμή και η ήττα της.

Όλα όσα συνέβησαν εντός και εκτός του κόμματος προς το τέλος του δημόσιου προσυνεδριακού διαλόγου, όσα έπεσαν στην αντίληψη των κομμουνιστών αλλά και ευρύτερου κόσμου αποκάλυψαν ανάγλυφα ότι στο σημερινό ΚΚΕ, τουλάχιστον σε σημαντικές  στιγμές και φάσεις, δεν ισχύει κανένα καταστατικό, ηθικός κανόνας και καμιά δημοκρατική διαδικασία. Αντίθετα επικρατεί η θέληση της ηγεσίας και των ανθρώπων της, που δεν έχουν κανένα δισταγμό να μετέλθουν κάθε μέσου αρκεί να προστατεύσουν τα κεκτημένα. Ο προσυνεδριακός διάλογος εξέφρασε την εκρηκτική κατάσταση στο εσωτερικό του και την αμφισβήτηση της ηγεσίας και των επιλογών της. Υπήρξε κόλαφος για αυτή. Φανέρωσε ένα κόμμα βαθιά διαιρεμένο, ένα κόμμα που η βάση απορρίπτει τις επιλογές και τη γραμμή της ηγεσίας. Ο διάλογος ήταν το ενδεικτικό στοιχείο για τις σκέψεις των κομμουνιστών και όχι οι ψηφοφορίες στις οργανώσεις και η ηγεσία αυτό το γνώριζε καλά.

Έβαλε τότε μπροστά τα μεγάλα μέσα.

Δεκάδες ηγετικά στελέχη κραδαίνοντας τα άρθρα στον προσυνεδριακό διάλογο πρώην στελεχών περιδιάβαιναν τις κομματικές οργανώσεις παραποιώντας το περιεχόμενό τους,  εκφοβίζοντας και εκβιάζοντας τα μέλη του κόμματος.

Άνοιξε φάμπρικα κατασκευής άρθρων για τον προσυνεδριακό διάλογο μαζικά, ορισμένοι μιλούν για αρκετές δεκάδες, τα οποία φυσικά κατατέθηκαν εκπρόθεσμα. Χαρακτηριστικά δημοσιεύτηκε άρθρο στον προσυνεδριακό διάλογο που υποτίθεται ότι κατατέθηκε πριν τις 15/3 στο οποίο αναφέρονταν το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών στη ΓΣΕΕ, οι οποίες έγιναν δέκα μέρες αργότερα. Έτσι νόμιζε η ηγεσία ότι θα αντισταθμίσει την απροθυμία ηγετικών στελεχών να γράψουν υπέρ των θέσεων και θα ισορροπούσε κάπως τις εντυπώσεις.

Δημοσιεύθηκαν άρθρα γραμμής στελεχών εκτός στηλών του προσυνεδριακού διαλόγου που υποτίθεται ότι απαντούσαν σε ορισμένους αρθρογράφους τους οποίους μάλιστα κατονόμαζαν. Το ζήτημα εδώ είναι ότι αφενός μεν η εφημερίδα του κόμματος αντιμετωπίζεται ως ιδιοκτησία κάποιων, οι οποίοι έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα και αφετέρου διαστρέβλωναν τις απόψεις των  αρθρογράφων και σε πλείστες περιπτώσεις χυδαιολογούσαν.

Οργανώθηκαν δεκάδες δημόσιες συγκεντρώσεις σ’ ολόκληρη την Ελλάδα όπου οι ομιλητές επιδίδονταν σε κάθε είδους χυδαία επίθεση εναντίον των διαφωνούντων, με πιο χαρακτηριστική  περίπτωση τη συγκέντρωση στη Νέας Ιωνίας όπου ο ομιλητής, μέλος της ΚΕ, επέδειξε πρωτοφανή ηθικό και πολιτικό ξεπεσμό και έφτασε, σε ανοιχτή εκδήλωση, να αποκαλέσει «ατιμία» ότι ο σ. Νίκος Μπογιόπουλος κατέθεσε τη μη αρεστή στην ηγεσία γνώμη του στον προσυνεδριακό διάλογο.

Φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το σύνθημα για αυτή την επίθεση το έδωσε η πρώην ΓΓ στη συνδιάσκεψη της κομματικής οργάνωσης Θεσσαλίας όπου μεταξύ των άλλων χαρακτήρισε τους διαφωνούντες αδιάβαστους και φυσικά – να προσθέσουμε εμείς- όπως έδειξε η πράξη αντιλαμβανόταν τους χυδαιολόγους ως ανθρώπους με υψηλή μόρφωση και ήθος

Αναδείχθηκε μέσω των προσυνεδριακών διαδικασιών με τραγικό τρόπο το τεράστιο πρόβλημα ομαλής λειτουργίας του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στο κόμμα, το έλλειμμα ουσιαστικής δημοκρατίας και όχι τυπικής, η απουσία από πλήθος ηγετικών στελεχών των αρχών και των αξιών της εργατικής δημοκρατίας, την οποία το ΚΚΕ φιλοδοξεί να εφαρμόσει στην κοινωνία και το ήθος που πρέπει να διακρίνει κάθε κομμουνιστή. Αναδείχτηκε δηλαδή το μεγάλο πρόβλημα που συνοδεύει επί χρόνια τώρα το ΚΚΕ, που όμως στη σημερινή συγκυρία παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις.

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ο αγώνας των κομμουνιστών πρέπει να στοχεύει σε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα, σε δύο μεγάλες ανατροπές στα μέχρι σήμερα ισχύοντα στο ΚΚΕ.

Πρώτη ανατροπή είναι η αποκατάσταση του προγράμματος του ΚΚΕ στη βάση της θεωρίας των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν. Διαμόρφωση γραμμής – στρατηγικής και τακτικής- στη βάση της μαρξιστικής λενινιστικής θεωρίας και απάλειψη και απομάκρυνση καταρχήν ολόκληρης της σαβούρας που συσσώρευσε η προηγούμενη δεκαετία στις θεωρητικές και στρατηγικές αντιλήψεις του ΚΚΕ, όπως περιλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα και το νέο καταστατικό που ψηφίστηκαν, στο δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ, Β’ τόμος, στο κείμενο για το σοσιαλισμό κλπ. Δεν φθάνει όμως αυτό. Θεωρούμε ότι πρέπει οι κομμουνιστές να ξαναδούν κριτικά αρκετές θέσεις που διαμορφώθηκαν ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα και δεν είναι απόλυτα σύμφωνες με τη θεωρία μας, να μελετήσουν το σύγχρονο καπιταλισμό. Χωρίς μια τέτοια προσπάθεια, χωρίς την αποκατάσταση της σχέσης στρατηγικής και τακτικής του κόμματος με βάση τη μαρξιστική λενινιστική θεωρία, χωρίς την ουσιαστική εδραίωση της γραμμής του πάνω στο σύγχρονο καπιταλισμό και τις αντιθέσεις του, στον εργαζόμενο λαό και τις ανάγκες του, στο σύνολο των αντιθέσεων και των προβλημάτων, εδραιωμένα όμως πάνω στη βασική αντίθεση κεφαλαίου- εργασίας, χωρίς ο αγώνας να κατευθύνεται στην ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της κομμουνιστικής κοινωνίας, το ΚΚΕ δεν πρόκειται να ξεφύγει οριστικά από τους κύκλους,   ανάπτυξη – φθορά και κρίση,  από τους οποίους δοκιμάζεται χρόνια τώρα.

Η δεύτερη ανατροπή σχετίζεται με το ίδιο το κόμμα, με την οργάνωση και τη λειτουργία του. Ο τρόπος λειτουργίας του, όπως με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο υπογράμμισαν όλα όσα συνέβησαν στην προσυνεδριακή περίοδο καταντά αποκρουστικός στα μάτια χιλιάδων αριστερών ανθρώπων που παρακολουθούν με ελπίδα το ΚΚΕ και προσέβλεπαν η και προσβλέπουν σε αυτό. Δεν έχουν καμία σχέση όλα αυτά με τη λειτουργία και τις αρχές κόμματος που έχει στόχο και επιδίωξη του την κατάργηση του εκμεταλλευτικού, αυταρχικού και καταπιεστικού καπιταλιστικού συστήματος και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας που στο επίκεντρο της θα έχει τον άνθρωπο και αξίες και αρχές αυτές που κόσμου της εργασίας. Δεν είναι δυνατόν να πειστεί η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός να ακολουθήσουν το ΚΚΕ και να το εμπιστευθούν για να φέρει εις πέρας τον τιτάνιο αγώνα για να αλλάξει ο κόσμος, όταν συμπεριφέρεται η ηγεσία του με αυτόν τον τρόπο που όλοι ζήσαμε του προσυνεδριακή περίοδο, όταν νόμος και κανόνας του κόμματος ήταν οι αντιλήψεις και η θέληση της ηγεσίας, που το αντιλαμβάνεται ή το πλασάρει ως το συμφέρον του κόμματος και της επαναστατικής πάλης, ενώ στην ουσία δεν ήταν τίποτε περισσότερο από την υπεράσπιση των θέσεων και του εαυτού της.

Χωρίς την αποκατάσταση των λενινιστικών χαρακτηριστικών του κόμματος, χωρίς ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία και εσωκομματική ζωή, δηλαδή χωρίς σεβασμό σε όλες τις απόψεις που υπάρχουν στο εσωτερικό του και δυνατότητα να φθάνουν στα μέλη και τις οργανώσεις του μέσα από θεσμοθετημένους τρόπους και διαδικασίες, χωρίς την ανοιχτή συζήτηση και αντιπαράθεση απόψεων και θέσεων και φυσικά ενιαία δράση για την υλοποίηση των αποφάσεων, το ΚΚΕ δεν μπορεί να αναπτυχθεί να παραχθούν ιδέες, θέσεις και πολιτική στα πλαίσια του, να πολιτικοποιηθεί ουσιαστικά η εσωκομματική ζωή και λειτουργία του, ουσιαστικά δηλαδή το ΚΚΕ να αναγεννηθεί. Το σπέρμα του διχασμού,  της ομαδοποίησης και σε τελική ανάλυση της διάσπασης θα υπάρχει πάντα, αφού οι μειοψηφούσες απόψεις θα αναζητούν τρόπους να γίνουν γνωστές, να φθάσουν στους κομμουνιστές και την κοινωνία. Για τον Εργατικό Αγώνα ο τύπος του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού πίσω από τον οποίο δεν μπορούμε να πάμε ούτε χιλιοστό είναι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός όπως τον συνέλαβε και τον εφάρμοσε ο Λένιν στο κόμμα των μπολσεβίκων, με όριο την απόφαση του 10ου συνεδρίου του. Αυτό σημαίνει ελευθερία απόλυτη στην έκφραση και στη διατύπωση των απόψεων, ενημέρωση των κομμουνιστών, των συμπαθούντων και των εργαζομένων με τρόπους και μορφές καταστατικά κατοχυρωμένους, ελεύθερη και ανοιχτή διαπάλη των ιδεών, όχι στη λειτουργία οργανωμένων ομάδων εντός του κόμματος, ενθάρρυνση της σκέψης, της έρευνας και της μελέτης  και επίσης η δυνατότητα διατύπωσης συγκεκριμένων απόψεων από μέλη και οργανώσεις και παράλληλα ενιαία συνειδητή δράση στη βάση των αποφάσεων που η πλειοψηφία κατέληξε.

Το ΚΚΕ δημιουργήθηκε, ωρίμασε και μεγαλούργησε ως λενινιστικό κόμμα νέου τύπου, κόμμα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, που σκοπό έχει την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της νέας, της κομμουνιστικής κοινωνίας. Ακριβώς ως τέτοιο θα πρέπει να αποκατασταθεί από τις δυνάμεις που αγωνίζονται και πιστεύουν στο μαρξισμό λενινισμό. Ή θα είναι κόμμα με αυτά τα χαρακτηριστικά, ή θα πάψει να υπάρχει, αφού η εργατική τάξη δεν θα έχει πλέον ανάγκη την ύπαρξη του. Ακριβώς αυτή είναι η επιδίωξη και ο σκοπός των μαρξιστικών λενινιστικών δυνάμεων που συσπειρώνονται στον Εργατικό Αγώνα αλλά και των άλλων συνεπών κομμουνιστικών δυνάμεων εντός και εκτός του κόμματος. Πίσω από το στόχο αυτό δεν πρόκειται να κάνουμε. Δεν θα συμβιβαστούμε με κάτι λιγότερο, ιδίως με μικρές και επιμέρους διορθώσεις στην πολιτική και το χαρακτήρα του, με στρογγυλέματα, αποσιωπήσεις και μικροδιορθώσεις που λειτουργούν και θα λειτουργήσουν εκτονωτικά  και πυροσβεστικά για τη δυσαρέσκειά που αναπτύσσεται στις γραμμές του κόμματος, στον αριστερό κόσμο και τον εργαζόμενο λαό.

O Εργατικός Αγώνας θα συνεχίσει το επόμενο διάστημα την ενασχόληση με τα μεγάλα ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα του κομμουνιστικού κινήματος και του ΚΚΕ, θα ασκεί κριτική από μαρξιστικές λενινιστικές θέσεις, θα προβάλει τις απόψεις του. Δεν θα μείνει όμως εκεί. Η επίθεση του κεφαλαίου συνεχίζεται και δυναμώνει. Όχι μόνο τα εισοδήματα, αλλά και τα δικαιώματα, οι κατακτήσεις και η προοπτική καθημερινά φαλκιδεύονται και αφαιρούνται. Όχι μόνο τα φτωχότερα στρώματα, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, η νεολαία, αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης, των αγροτών, των μικροαστικών στρωμάτων της πόλης ζουν αυτή την κόλαση. Οι προϋποθέσεις για ένα ισχυρό μέτωπο της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού εναντίον του ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων, για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, την ανατροπή του συσχετισμού δύναμης υπέρ  του εργαζόμενου λαού και την επιδίωξη ριζικών αλλαγών με στόχο την επανάσταση και το σοσιαλισμό είναι καλύτερες από ποτέ. Εκεί ο Εργατικός Αγώνας στρέφει τις προσπάθειες του. Στα διάφορα μέτωπα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής και των αγώνων. Εκεί θα δοκιμαστεί κάθε ιδέα και κάθε δύναμη.

Γ.  Ανδρέου

 Πηγή

http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-03

Advertisements
Explore posts in the same categories: Πολιτική

Ετικέτες: , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: