Το 3ο Συνέδριο του NAP ανοίγει ερωτήματα

stivos

του Γιάννη Ελαφρού

elafrosΟλόκληρη η ανθρωπότητα, με δια­φορές σε κάθε ήπειρο και χώρα, με κομμένη την ανάσα ζει μια ποι­οτική στροφή σε μια εποχή βα­θιάς καπιταλιστικής κρίσης, μεγά­λων κίνδυνων για την κοινωνική πλειονότη­τα, αλλά και ανάδυσης νέων εξεγερσιακών κύκλων, πολιτικών διεργασιών και θεωρη­τικών αναζητήσεων που αναδεικνύουν την επαναστατική δυνατότητα των συγχρόνων καιρών». Με αυτές τις λέξεις ξεκινά η εισα­γωγή στις Θέσεις της Πολιτικής Επιτροπής του NAP για το 3ο Συνέδριο, που προγραμ­ματίζεται για τον Οκτώβριο. Εποχή της δομι­κής καπιταλιστικής κρίσης, των μεγάλων κιν­δύνων για το λαό και της σύγχρονης επανα­στατικής δυνατότητας, χαρακτηρίζει την επο­χή μας το ντοκουμέντο που έδωσε στη δημο­σιότητα και στο δημόσιο διάλογο η ΠΕ του NAP, σε αδιάσπαστη ενότητα με την Πρότα­ση Προγραμματικής Διακήρυξης. Δύο κείμε­να που επιχειρούν να απαντήσουν από κοι­νού, με το διαφορετικό χαρακτήρα που έχει το καθένα στο «Τι να κάνουμε» της εποχής μας.

Σε μια συγκυρία που σφραγίζεται διε­θνώς από τις εξεγέρσεις στην Τουρκία και στη Βραζιλία κι εσωτερικά από την αγωνι­στική ανάταση και τη ρωγμή που επέφερε στην κυβέρνηση η μάχη της ΕΡΤ, ενισχύεται η εκτίμηση ότι ο διεθνής εξεγερτικός κύκλος που πυροδότησε η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά θα δημιουργή­σει νέα γεγονότα. Στην Ελλάδα μάλιστα της κανιβαλικής επίθεσης του κεφαλαίου, όπου η ταξική πάλη έχει συχνά φτάσει «στα άκρα» και συμπυκνώνεται στο πολιτικό ζήτημα (δη­λαδή το ζήτημα της εξουσίας), οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς πρέπει να προετοι­μαστούν πολύπλευρα για σκληρές όσο και ελπιδοφόρες αναμετρήσεις.

«Η βασική εκτίμηση είναι ότι η δυναμι­κή της περιόδου θα σπρώχνει αντικειμενικά είτε προς αντικαπιταλιστικές ανατρεπτικές απαντήσεις είτε προς μια επικίνδυνη αντι­δραστική αναμόρφωση του συνολικού σκηνι­κού. Θα διαπεράσει όλα τα πολιτικά σχέδια, θα παροξύνει τις αντιφάσεις των ενδιάμε­σων τοποθετήσεων και θα επανακαθορίσει τη στρατηγική πρωτοβουλία των κινήσεων. Σήμερα, η οργή και η δυσαρέσκεια της πλητ­τόμενης κοινωνικής πλειονότητας δυσκολεύ­ονται να συγκροτηθούν με όρους ανατροπής. Αλλά και η αστική τάξη δυσκολεύεται, πα­ρά την αυταρχική θωράκιση, να συνεχίσει να ηγεμονεύει και βρίσκεται με μειωμένη δυνα­τότητα για κοινωνικές συμμαχίες. Με αυτή την έννοια, η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και της αντιδραστικής καπιτα­λιστικής ανασυγκρότησης για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση του είναι εντός συζή­τησης. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί να παίξει ισχυρό ρόλο ή και να ηγεμονεύσει, δίνοντας τη δυνατότητα για είσοδο σε επα­ναστατικά γεγονότα.

Η συσπείρωση μιας ευρείας κοινω­νικής και πολιτικής αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής πρωτοπορίας, με καθοριστι­κό ρόλο των δυνάμεων της νέας κομμουνιστι­κής προοπτικής, αποτελεί το μεγάλο ζητού­μενο για τον κλονισμό της αστικής κυριαρχί­ας και ηγεμονίας και καθορίζει τα άμεσα κα­θήκοντα μας», αναφέρεται στις Θέσεις.

Ακριβώς σε αυτό το πεδίο έρχεται να πα­ρέμβει το NAP και η τελική διαδικασία του 3ου Συνεδρίου του, ύστερα από δύο Πανελ­λαδικά Σώματα εργασίας (για την καπιταλιστική κρίση το 2011 και για το επαναστατι­κό υποκείμενο της εποχής μας το 2012). Το NAP θέτει το ζήτημα του μάχιμου στρατηγι­κού επαν-εξοπλισμού της Αριστεράς και ειδι­κά της κομμουνιστικής επαναστατικής Αρι­στεράς, σε συνδυασμό με την απάντηση στο πάντα κρίσιμο ερώτημα της επαναστατικής τακτικής και της αποτελεσματικής της σύν­δεσης με την κομμουνιστική στρατηγική. Ζη­τούμενο και ο σκοπός και ο δρόμος και η δι­αλεκτική τους σχέση.

Δεν είναι μήπως «πολυτέλεια» σε μια πε­ρίοδο βάρβαρης επίθεσης σε βάρος του λα­ού, την ώρα που ο κόσμος αναζητά μια άμε­ση απάντηση και μια άμεση διέξοδο στο πρό­βλημα της επιβίωσης να συζητά η Αριστερά για την επαναστατική στρατηγική και τακτι­κή; Κάθε άλλο! Αυτό θα ίσχυε μόνο στην πε­ρίπτωση που αυτή η αναζήτηση γινόταν με όρους απόσπασης από τον αγώνα της εργα­τικής τάξης για τα ζωτικά της αιτήματα, με όρους ιδεολογικού εργαστηρίου και μικρο­κομματικού διαχωρισμού. Απεναντίας, στην εποχή της βαθύτατης, δομικής, ιστορικής ση­μασίας καπιταλιστική κρίση που έχει πλήξει διεθνώς τον κόσμο του κεφαλαίου, στην επο­χή που το ερώτημα της δυνατότητας υπέρβα­σης του καπιταλισμού και μιας σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής επανέρχονται, με υλικούς – πραγματικούς πλέον όρους, εί­ναι απαραίτητο για μια νικηφόρα παρέμβα­ση στο σήμερα να δοθούν στρατηγικές απα­ντήσεις, που να ενισχύουν το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και να το συνδέουν με την προοπτική της κομμουνιστικής διεθνι­στικής απελευθέρωσης.

«Όπως κι αν λέγεται, ο σύγχρονος κοι­νωνικός πόλεμος του κεφαλαίου, με τα μπλε, πράσινα ή κεντροαριστερά χρώματα του, με όλες τις πολιτικές κατεδάφισης των κοινω­νικών κατακτήσεων των σύγχρονων κολα­σμένων που ξετυλίγονται μπροστά στα μά­τια μας, αντιπροσωπεύει τον καπιταλισμό της εποχής μας. Είναι η αντικειμενική στα­θερή και μόνιμη τάση της απάνθρωπης υπερ-αντιδραστικής ανάπτυξης και κρίσης του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Σε αυτό τον επερχόμενο κανιβαλικό καπι­ταλισμό της πρωτοφανούς επιστημονικής -τεχνολογικής ανάπτυξης και του επελαύνοντος σκοταδισμού, του πλούτου και της ανεί­πωτης φτώχειας, επιβάλλεται μια πολιτική και αναβιώνουν φαινόμενα παρακμής που παραπέμπουν σε μεσαιωνικού τύπου φρικαλεότητες.

Θα επιβάλει η αστική τάξη την «υπεραντιδραοτική επανίδρυση» του καπιταλισμού; Θα επιβάλει «επιστροφή» σε μια νέα, πολύ πιο σκληρή, βάρβαρη και εκμεταλλευτική «κανονικότητα», σε ένα Μεσαίωνα της επο­χής της πληροφορικής; Θα καταφέρει να δι­ατηρήσει η αστική πολιτική και ιδεολογία την κλονιζόμενη καθολική ηγεμονία; Ή η εργατική πολιτική θα αποσπάσει τελικά την πρωτοβουλία των κινήσεων και θα επιβάλει την ηγεμονία και τους στόχους της;», αναφέ­ρεται χαρακτηριστικά στην Πρόταση Προ­γραμματικής Διακήρυξης, όπου τονίζεται: «Σε αυτή τη νέα εποχή του πανίσχυρου τρό­μου και της αναγεννώμενης ελπίδας, ο κα­πιταλισμός, έχοντας εξαντλήσει το περιβάλ­λον του και έχοντας εξαντληθεί ο ίδιος, επι­ζεί τρώγοντας τις ίδιες του τις σάρκες! Εντός του όμως υπάρχουν και αναπτύσσονται οι υλικοί όροι για τη μετάβαση στον αμέσως επόμενο κοινωνικό σχηματισμό. Δίχως αυτή την τάση, η εκτίμηση και η πεποίθηση μας ότι «τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς», θα έμοιαζαν θεολογική προφητεία!».

Μιλώντας για την Ελλάδα, οι Θέσεις ση­μειώνουν ότι «είμαστε σε μια περίοδο πρω­τοφανούς κοινωνικής καταστροφής, με πρώ­το θύμα την εργατική τάξη και ευρύτερα το λαό. Ο αστικός συνασπισμός εξουσίας επι­χειρεί να απαντήσει στη βαθιά ιστορική κρί­ση του ελληνικού καπιταλισμού με μια ποι­οτική τομή μακράς πνοής, με τη σημαντικό­τερη ανασυγκρότηση – αναδιάρθρωση που έκανε μετά τον Εμφύλιο, με μια κοινωνική και πολιτική αντεπανάσταση. Η τομή αυτή πραγματοποιείται με πρωτοφανή σφοδρό­τητα και ταχύτητα, προωθώντας μια τερά­στια συμπίεση των μισθών κάτω και από το όριο φυσικής επιβίωσης, την πλήρη κατάργη­ση κάθε δικαιώματος στους τόπους δουλειάς, την επικράτηση των νόμων της ζούγκλας στις εργασιακές σχέσεις, την απέραντη διάσπα­ση της εργατικής τάξης, την ακραία περιστο­λή των λαϊκών ελευθεριών και την επιβολή ολοκληρωτικού καθεστώτος στη χώρα. Στην προώθηση αυτής της στρατηγικής τομής συ­ντάσσονται όλες οι δυνάμεις του αστικού συ­νασπισμού εξουσίας, εθνικές και διεθνικές, με διαφορετικό ρόλο η καθεμιά, αλλά με ενι­αία στόχευση, με βάση τη συμμαχία ελληνι­κής και διεθνούς αστικής τάξης, παραγωγι­κού και χρηματο-πιστωτικού κεφαλαίου και υπό την ηγεμονία των πολυεθνικών πολυκλα­δικών μονοπωλίων.

Η σαρωτική κανιβαλική επίθεση οδηγεί σε μια ταξική πολιτική αναμέτρηση μεγάλης έκτασης και βάθους που ανατρέπει τους πα­λιούς συσχετισμούς και διαμορφώνει νέους με απίστευτη ταχύτητα. Η μαζική εισβολή στο προσκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του εργατικού λαϊκού κόσμου, οι μεγά­λοι αγώνες και οι πολιτικές ανακατατάξεις που δημιουργήθηκαν είναι σήματα αυτής της δυνατότητας, που αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση για το εργατικό κίνημα και την επανα­στατική κομμουνιστική Αριστερά».

Η Πρόταση Προγραμματικής Διακήρυ­ξης τολμά να μιλήσει ανατρεπτικά όχι μόνο για τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό της επο­χής μας και την κρίση του, αλλά και για τον κομμουνισμό και το κομμουνιστικό κίνημα, για τη μεγάλη ανάγκη επαναθεμελίωσής τους στην εποχή μας. Ανοίγει τη συζήτηση για τον κομμουνισμό στον 21ο αιώνα. Προσπαθεί να λύσει τους λογαριασμούς του συγχρόνου κι­νήματος με το παρελθόν του ως απαραίτη­το εισιτήριο για το μέλλον. Αναφέρεται δι­εξοδικά στην αναγκαιότητα και το άλμα της αντικαπιταλιστικής επανάστασης, στις τομές της εργατικής δημοκρατίας και της κομμου­νιστικής διεθνιστικής απελευθέρωσης. Επι­δίωξη του NAP είναι αυτή η Πρόταση Προ­γραμματικής Διακήρυξης να γίνει αντικείμε­νο συζήτησης και δημιουργικής κριτικής όχι μόνο του δυναμικού του, αλλά όλων εκείνων των συντρόφων και συναγωνιστών που ανα­ζητούν και εμπνέονται από το στόχο μιας σύγχρονης κομμουνιστικής Αριστεράς, ενός σύγχρονου κόμματος για την κομμουνιστική απελευθέρωση.

Την επαναστατική τακτική της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της βάρβαρης επί­θεσης και της υπερ-αντιδραστικής ανασυ­γκρότησης που επιχειρεί το κεφάλαιο για να υπερβεί την κρίση του, τις προϋποθέσεις αυ­τού του επαναστατικού δρόμου και την προ­σπάθεια συγκρότησης του κοινωνικού και πολιτικού υποκειμένου της ανατροπής και της επανάστασης, ιχνηλατούν οι Θέσεις. Για την πολύπλευρη ανάπτυξη του Αντικαπιταλιστικού Εργατικού Μετώπου, που είναι το συνολικό υποκείμενο της επαναστατικής τα­κτικής, ενός νέου εργατικού κινήματος και του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανα­τροπής στο σήμερα, του πολιτικού πόλου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστε­ράς (με ελπιδοφόρο βήμα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και ειδικότερα ενός νέου κόμματος κομμου­νιστικής απελευθέρωσης. Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόταση του NAP για την αναγκαιό­τητα δημιουργίας ενός σύγχρονου κομμου­νιστικού κόμματος, σε ρήξη με τους απολο­γητές ενός καπιταλισμού με ανθρώπινο πρό­σωπο, αλλά και εκείνους του «υπαρκτού σο­σιαλισμού».

Η πορεία προς το 3ο Συνέδριο του NAP πλησιάζει στην τελική της ευθεία. Φιλοδο­ξούμε να συζητήσουμε με ανοικτά αυτιά και καθαρή ματιά, με διάθεση αυτοκριτικής και αίσθηση αυξημένης ευθύνης, με όλο το αντικαπιταλιστικό δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τους πρωτοπόρους αγωνιστές της ταξικής πάλης, ιδιαίτερα με τον κόσμο που αναζητά επαναστατικές κομμουνιστικές απαντήσεις.

 

Πηγή:

http://aristeroblog.gr/node/1771

Advertisements
Explore posts in the same categories: Πολιτική

Ετικέτες: , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: