Archive for the ‘Αριστερά’ category

Κυκλοφορεί το νέο Εκτός Γραμμής!

Μαρτίου 17, 2013

2013_03_13_exwfullo_tehxos_32

Εκτός Γραμμής, τ.32/ Μάρτιος 2013

(περισσότερα…)

Συνέντευξη με τον Félix Guattari (1991)

Φεβρουαρίου 5, 2013

Τι είναι φιλοσοφία;

»Τελικά σήμερα ο Θεός είμαστε εμείς.Αυτό είναι το συλλογικό σχέδιο που ζούμε.»

Συνέντευξη του  Félix Guattari* στην ελληνική τηλεόραση,1991

(περισσότερα…)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:Να σπάσουμε την κρατική – μνημονιακή τρομοκρατία. Να παραιτηθεί τώρα ο Δένδιας

Φεβρουαρίου 5, 2013

NOVUS1753

 antapoCRISISΑνακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

 

052250dc50138371fd04f19c188f0143_XLΌρος για να προχωρήσει απρόσκοπτα και να παγιωθεί η καταστροφική μνημονιακή πολιτική, η αφαίμαξη του λαού και το ξεπούλημα της χώρας, είναι η επικράτηση κλίματος φόβου και τρομοκρατίας, η εμπέδωση στην κοινωνία πως οποιαδήποτε κίνηση αντίδρασης θα καταστέλλεται άμεσα και δυναμικά, πως το σύνταγμα της χώρας και οι θεωρούμενες ως δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα δεν θα αποτελούν καν το φύλλο συκής για τους εντολοδόχους της τρόικας που προχωρούν ακάθεκτοι σε μια φασιστικοποίηση του δημόσιου βίου.

Η επίταξη στη απεργία των ΜΜΜ, η σύλληψη και παραπομπή στο αυτόφωρο των 35 συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, η κήρυξη ως παράνομης της μίας απεργίας μετά την άλλη, η βίλα Αμαλία, οι συλλήψεις αναρχικών με την κατηγορία της τρομοκρατίας, οι ξυλοδαρμοί και βασανισμοί κρατουμένων, το παραλήρημα Δένδια για τους ανοιχτούς λογαριασμούς από το ’74, ο απροκάλυπτος βασανισμός των συλληφθέντων στην Κοζάνη, έχουν ως αποδέκτη τον λαϊκό παράγοντα, τις δυνάμεις της αριστεράς, τη νεολαία, οποιονδήποτε αντιδρά και αντιστέκεται.

«Κλείνοντας λογαριασμούς» με το ’74 η ρητορική και η προπαγάνδα, αλλά και η πρακτική θυμίζει όλο και πιο έντονα τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια, όπου όσοι αγωνίζονταν ενάντια στην εκμετάλλευση και καταπίεση βαφτίζονταν τρομοκράτες, συμμορίτες, επικίνδυνοι για την κοινωνική ειρήνη και ευημερία, όπου αμέτρητες περιπτώσεις ξυλοδαρμών αποδίδονταν σε αντίσταση των συλληφθέντων ή σε ατυχήματα, δολοφονίες από βασανιστήρια γίνονταν αυτοκτονίες, κραυγαλέες προβοκάτσιες παρουσιάζονταν ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα.

Στην περίπτωση των τεσσάρων συλληφθέντων, η κυβέρνηση διαστρεβλώνει εξόφθαλμα και απροκάλυπτα τα πράγματα, γνωρίζοντας καλά και ότι θα βρει πρόθυμους προπαγανδιστές στα ΜΜΕ, και ότι η αντίδραση της αριστεράς θα είναι υποτονική (άλλωστε για αναρχικούς «τρομοκράτες» πρόκειται). Έτσι παραποιούνται οι φωτογραφίες (ώστε να βοηθηθεί η αναγνώριση, ήταν η επίσημη κυβερνητική εκδοχή!) και τα σημάδια από τα χτυπήματα αποδίδονται σε συμπλοκή κατά τη σύλληψη (μα σε τέτοιας έντασης συμπλοκή η κοινή λογική λέει ότι θα υπήρχαν και χτυπημένοι αστυνομικοί, ενώ υπάρχει υλικό που δείχνει τους συλληφθέντες λίγο μετά την σύλληψη, χωρίς χτυπήματα) όπου βεβαίως η άσκηση βίας είναι «νόμιμη» όπως προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Η ανάρτηση των φωτογραφιών των βασανισθέντων από την αστυνομία δεν έγινε κατά λάθος. Έγινε ακριβώς για να διαφημίσουν τον βασανισμό σαν πολιτική επίδειξης πυγμής και αμφισβήτησης των «ορίων του νόμου» από ‘δω και μπρος.

(περισσότερα…)

Η Αριστερή Ιδεολογία στην Πολεοδομία στην Ελλάδα, από το 1960 ως το 1990.(Μέρος Β)

Φεβρουαρίου 1, 2013

Σας παρουσιάζουμε ένα απόσπασμα από το δεύτερο μέρος  του άρθρου »Η Αριστερή Ιδεολογία στην Πολεοδομία στην Ελλάδα, από το 1960 ως το 1990» του Γεωργίου Μ.Σαρηγιάννη.

Ολόκληρο το Μέρος Β :»Η αριστερή ιδεολογία στην Πολεοδομία στην «Άνοιξη του ’60» θα το βρείτε στο www.greekarchitects.gr/gr/home .

ΜΕΡΟΣ Β*.

Η αριστερή ιδεολογία στην Πολεοδομία στην «Άνοιξη του ’60»

(το απόσπασμα που επιλέξαμε)

.Μερικά παραδείγματα ιδεολογικά φορτισμένων πολεοδομικών σχεδίων και πραγματοποιήσεων

Άσπρα Σπίτια
Καμάρι Σαντορίνης
Οικισμοί ΟΕΚ

.Eνα παράδειγμα της ιδεολογικής διαπάλης στην Πολεοδομία, τα προσφυγικά, η Δραπετσώνα.

.Το Πνευματικό Κέντρο Αθηνών

.Συμπεράσματα για την αριστερή Ιδεολογία στην πολεοδομία στην «Άνοιξη του ’60»

Μερικά παραδείγματα ιδεολογικά φορτισμένων πολεοδομικών σχεδίων και πραγματοποιήσεων

Θα πρέπει να δούμε μερικά παραδείγματα της εποχής που μελετάμε, τα οποία είναι ιδεολογικά κρίσιμα και ιδιαίτερα φορτισμένα, και προκάλεσαν ή προκαλούν συζητήσεις στον ιδεολογικό τομέα. Αυτά είναι οι πολεοδομικές πραγματοποιήσεις, τα Άσπρα Σπίτια  του Δοξιάδη, ο οικισμός Καμάρι στη Σαντορίνη του Δεκαβάλλα και των συνεργατών του, οι οικισμοί του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, και ιδιαίτερα η περίπτωση της Δραπετσώνας, και τα σχέδια για το Πνευματικό Κέντρο του Ι. Δεσποτόπουλου.

 Άσπρα Σπίτια

Οικισμός «Άσπρα Σπίτια» στην Αντίκυρα, 1961-65, Γραφείο Δοξιάδη. Το πολεοδομικό σχέδιο οργανώνει τον οικισμό σε γειτονιές, σύμφωνα με τη δοξιαδική θεωρία περί κοινοτήτων, διαχωρίζει τις κινήσεις πεζών-οχημάτων και είναι χαμηλής δόμησης. Έχει ως στόχο τη δημιουργία αστικού περιβάλλοντος σε ανθρώπινη κλίμακα (ο ίδιος ο Δοξιάδης είχε χαρακτηρίσει τον οικισμό ως εδραζόμενο στην αρχαία ελληνική πόλη). Όμως, τα κτήρια είναι διαχωρισμένα σε «ανωτέρου εισοδήματος», «μεσαίων εισοδημάτων» κλπ. και ο μετέπειτα ασφυκτικός «κανονισμός λειτουργίας» του οικισμού ελεγχόταν αυστηρά από την Εταιρεία, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε έναν ταξικό οικισμό (εργάτες, τεχνικοί, στελέχη κλπ.), όπως εκείνοι που είχε περιγράψει ο Ένγκελς πριν από έναν αιώνα.Μεταγενέστερες περιγραφές μιλάνε ακόμη και για διαφοροποίηση κατασκευής στις παραπάνω κατηγορίες, τα δε οικονομικά στοιχεία (συντήρηση, επισκευές κλπ.) βαρύνουν τους κατοίκους (ενοικιαστές πάντα) και όχι την Εταιρεία κλπ

(περισσότερα…)

Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής(24 Δεκεμβρίου 1925-21 Μαρτίου1996)

Δεκέμβριος 23, 2012

 Υπάρχουν αναμφίβολα εκατοντάδες δημιουργοί που και μ’ ένα μονάχα έργο τους κατάφεραν να κερδίσουν την παγκόσμια αποδοχή. Υπάρχει όμως και μια ιδιαίτερη “οικογένεια”, αυτή των αφανών πρωτοπόρων που μπορεί να μην έγιναν διάσημοι, αλλά το έργο τους αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι του λαϊκού πολιτισμού.Ξεχωριστός εκπρόσωπος του καλλιτεχνικού αυτού “χώρου” είναι και ο Δημήτρης Ραβάνης -Ρεντής.

Ο Δημήτρης Ραβάνης, ο γλυκύτατος Μίμης, ήταν άνθρωπος με εξαιρετικό χιούμορ και χειμαρρώδες ταλέντο. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του γραπτού λόγου, από τον στίχο και την ποίηση, έως το θέατρο και το σενάριο, αλλά και με τη διαφήμιση. Εγραψε αστυνομικά, έγραψε παιδικά, έγραψε λόγια που τα έχουν τραγουδήσει ή τα έχουν ψιθυρίσει εκατομμύρια Έλληνες, χωρίς να ξέρουν ότι αυτός είναι ο δημιουργός τους. Δικοί του είναι οι στίχοι στο αντάρτικο «Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους», δικοί του και στο «Ο Μπελογιάννης ζει».

Το έργο του Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή είναι πλούσιο και πολυεδρικό. Θα επισημάνουμε μόνον ορισμένα σημεία πολύ περιληπτικά, κάνοντας ένα χρονικό χωρισμό.

Περίοδος 1940 – 1944. Περίοδος νεανική. Πυκνών αντιστασιακών εμπειριών και πείρας ζωής. Κυριαρχεί στο έργο του η ποίηση και το ηρωικό στοιχείο, τα θούρια, το θεατρικό σκετς και «επιθεώρηση». Ανάμεσα σ’ αυτά και η επιθεώρηση «Η φαλάκρα του Μουσολίνι», που παιζόταν στους συνοικισμούς από ερασιτεχνικό θίασο.

Περίοδος 1944 – 1949. Περίοδος του εμφύλιου πολέμου. Ο Ρεντής πολεμά με το ντουφέκι και την πένα. Το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ συγκροτεί έναν περιοδεύοντα θίασο, με επικεφαλής τον αείμνηστο Αντώνη Γιαννίδη. Εκείνη την εποχή έγραψε και τα τραγούδια «Βροντάει ο Ολυμπος και πάλι», «Είμαστε εμείς θεμελιωτές» και άλλα.

Περίοδος 1949 – 1968… Είναι η περίοδος της ωριμότητας του πληθωρικού ταλέντου του. Δημοσίευσε πάνω από 25 έργα: Τρία μυθιστορήματα, δύο νουβέλες, δύο συλλογές διηγημάτων, πέντε θεατρικά, εννιά ποιητικές συλλογές και τα άλλα ήταν παιδικά βιβλία. Δεν άφησε κανένα είδος τέχνης ανεκμετάλλευτο.Δικό του είναι και το σλόγκαν «Θαύμα φαγητό θα γίνει με φυτίνη με φυτίνη» ή το «Η θεία Όλγα ξέρει», γιατί επί δικτατορίας δούλεψε στη διαφήμιση, μη μπορώντας να δημοσιεύσει αλλού. Εγραψε σενάρια, έγινε κινηματογραφικός καλλιτεχνικός διευθυντής, γύρισε δική του ταινία, που είχε μεγάλη επιτυχία και απέσπασε πολλά διεθνή βραβεία. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Παπαλεωνίδα, διευθυντή του εκδοτικού οίκου Σύγχρονη Εποχή, το έργο του αποτελείται από 32 εκδομένα πεζά, 15 ανέκδοτα, 21 ποιητικές συλλογές, 18 θεατρικά παιγμένα και έξι άπαιχτα, έξι ταινίες μεγάλου μήκους, 10 ραδιοφωνικές εκπομπές με 1.000 επεισόδια και 22 τηλεοπτικές εκπομπές.

(περισσότερα…)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ:Κριτική για τη διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ

Νοέμβριος 26, 2012

    Πηγή: http://antapocrisis.gr/

1. Η κριτική και η αντιπαράθεση μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη Διακήρυξή του και την επικείμενη συνδιάσκεψη που θα επικυρώσει την πολιτική φυσιογνωμία του νέου κόμματος, είναι απαραίτητη και αναγκαία. Πρώτα από όλα γιατί έχει σημασία για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ η αναμέτρησή του με την λαϊκή και αριστερή προσδοκία για μια πορεία αντιστροφής της σημερινής καταστροφής. Αλλά έχει σημασία και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, οι αγωνιστές της αριστεράς να συγκροτούνται, κρατώντας την ανεξαρτησία τους, με αυστηρή πολιτική κριτική που όμως δεν είναι κομπλεξική, αφυδατωμένα ιδεολογική ή σεχταριστική, και που μπορεί να δει την κοινωνία και την αριστερά με διαλεκτικό τρόπο. Ο αντιευρωπαϊκός και αντισυστημικός πόλος εντός της αριστεράς χρειάζεται, πριν και μετά από μια κυβέρνηση αριστεράς, να δυναμώσει. Όχι μόνο μέσα στην αριστερά, αλλά κυρίως μέσα στην κοινωνία. Απαιτούνται τοποθετήσεις που δίνουν το πολιτικό στίγμα στους κεντρικούς κόμβους του προβλήματος της χώρας και της κοινωνίας. Κάτω από αυτό το πρίσμα, και με αυτή την απαίτηση κρίνουμε τη διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ.

2. Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει από παλιά η αντίφαση μεταξύ πολιτικών κειμένων και επίσημου πολιτικού λόγου. Μπορεί να υπάρχουν πλατφόρμες και διακηρύξεις, αλλά υπάρχουν και οι δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών και η καθημερινή πολιτική συμπεριφορά. Σήμερα μπορεί να έχουμε διαφορετικές εκφωνήσεις, αλλά η κοινωνία -και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ- μετράει κυρίως το λόγο της ηγεσίας του. Η φασαρία των ΜΜΕ που γίνεται σκοπίμως απέναντι σε δηλώσεις αριστερών στελεχών, στοχεύει διαρκώς στη δεξιά μετατόπιση και στην απόσπαση διαπιστευτηρίων. Το πρόβλημα της διάστασης ανάμεσα σε ψηφισμένα κείμενα και στον επίσημο πολιτικό λόγο είναι βαθιά πολιτικό. Γιατί όσο πλησιάζουμε στα πραγματικά προβλήματα, στα υπαρκτά ερωτήματα και στις αναπόφευκτες συγκρούσεις, τόσο θα εμφανίζεται καθαρά η αντίφαση. Ήδη ο κυρίαρχος επίσημος λόγος του Α.Τσίπρα συχνά διαφοροποιείται από τα διακηρυγμένα κείμενα. Έχουμε λοιπόν τον ΣΥΡΙΖΑ της ηγετικής ομάδας, των συνιστωσών, τον εκλογικό ΣΥΡΙΖΑ, τον συστημικό ΣΥΡΙΖΑ και τον κινηματικό. Όλα αυτά δεν δικαιολογούνται με το επιχείρημα του μαζικού κόμματος γιατί αφορούν την ηγεσία και όχι τα μέλη, ούτε το κοινωνικό ρεύμα που σχηματίζεται ή και οργανώνεται στον ΣΥΡΙΖΑ.

3. Η διακήρυξη όπως και άλλα κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και η συνολική του εικόνα επιτρέπει πολλές ερμηνείες. Το σχήμα είναι να τα πούμε και να τα χωρέσουμε όλα ώστε να μπορούμε να τα χωνεύσουμε και όλα. Αυτή η ηθελημένη ασάφεια χαρακτηρίζει αντικειμενικά τα αστικά κόμματα και τους καιροσκοπικούς οργανισμούς. Το πρόβλημα στη διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ αφορά την ίδια τη φερεγγυότητά του. Κυρίως όμως αφορά το βαθμό προετοιμασίας του ΣΥΡΙΖΑ και του λαού για την επερχόμενη μάχη, καθώς και τις δυνατότητες ενσωμάτωσης του συστήματος. Όσο κυριαρχεί η ασάφεια, συγκυριακά ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται ευρύχωρος φορέας υποδοχής της κοινωνικής αγανάκτησης που μπορεί να καλύψει τους πάντες και τα πάντα, αλλά μεσοπρόθεσμα αφοπλίζεται.

(περισσότερα…)

Νέα Σπορά:Δήλωση μελών και στελεχών του ΚΚΕ

Σεπτεμβρίου 23, 2012

Thomas Nozkowski : La Peinture révolutionnaire 

Ανακοίνωση

Εμείς, τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ που εκφραστήκαμε δημόσια το προηγούμενο διάστημα με τη «Νέα Σπορά» ευχόμαστε η νέα περίοδος να είναι γεμάτη από αγώνες της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων για να αντιμετωπιστεί η νέα οικονομική λαίλαπα που έρχεται με τα μέτρα της κυβέρνησης.Θεωρούμε ότι τέσσερα είναι τα βασικά ζητήματα που αναδείχτηκαν το χρονικό διάστημα που πέρασε:

Ξεκαθάρισε οριστικά η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στη χώρα μας. Η μνημονιακή πολιτική, στο όνομα του ευρώ, πρέπει να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα στα συμφωνημένα χρονικά περιθώρια. Η κυβέρνηση ταπεινωμένη και υποτελής μπροστά στην Αν. Μέρκελ («ουδείς αναμάρτητος») έχει δεσμευτεί ότι θα την εφαρμόσει. Το αναφέρουμε για όσες και όποιες από τις πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης ισχυρίζονται ότι μπορούν να εφαρμόσουν μιαν άλλη πολιτική μέσα στο ευρώ. Διαψεύδονται παταγωδώς.

Το άμεσο σχέδιο εκ μέρους των κυρίαρχων δυνάμεων του κεφαλαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την Ελλάδα – διατυπωμένο από τον ίδιο τον πρόεδρο των γερμανών βιομηχάνων – είναι να μετατραπεί η χώρα μας σε μια «Ειδική Οικονομική Ζώνη» στην οποία θα κυριαρχεί η αυθαιρεσία του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, η παραπέρα εκποίηση της παραγωγικής της βάσης και των περιουσιακών της στοιχείων. Όλα αυτά χωρίς απαραίτητα να εξασφαλίζεται η παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της χώρας μας προβάλλει με τέτοια ένταση και τέτοιο τρόπο ο κίνδυνος του φασισμού, η δυνατότητα να αποκτήσει ευρεία κοινωνική βάση μέσα στην εργατική τάξη και τα μικροαστικά στρώματα. Η «Χρυσή Αυγή» αξιοποιεί την οικονομική κρίση και τα φαινόμενα εξαθλίωσης των εργαζομένων για να κάνει αισθητή την παρουσία της καθημερινά και πατώντας πάνω σε πραγματικά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα.

Τώρα φαίνεται πολύ πιο καθαρά το πόσο μακριά από την πραγματικότητα κινείται η πολιτική της ηγεσίας του Κόμματος. Επίσης φαίνεται πολύ καθαρά το πόσο επηρέασε τον ελληνικό λαό το συνολικό αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης του Ιούνη και το μικρό ποσοστό του ΚΚΕ.

Έχουμε την εκτίμηση ότι η κρίση θα βαθύνει στη χώρα μας και ότι οι «στόχοι» της μνημονιακής πολιτικής θα έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα απ’ ό,τι επιδιώκεται. Η χώρα μας θα συνεχίσει να βρίσκεται στον κυκλώνα μιας παρατεταμένης ύφεσης.

Υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα την άποψη ότι το πρώτο συγκεκριμένο μέτρο που χρειάζεται η χώρα μας για να αντιμετωπίσει τη χρεοκοπία και την οικονομική κρίση είναι η έξοδος από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με αυτά τα δεδομένα θα προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε με τις επεξεργασίες μας στο κομμουνιστικό κίνημα της χώρας, θα προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε στο κομματικό μας ζήτημα προσδιορίζοντας ακριβώς το χαρακτήρα του. Στην κατεύθυνση αυτή αξιοποιήσαμε και το χρονικό διάστημα που πέρασε. Όσο για τις βρώμικες επιθέσεις που δεχτήκαμε μέχρι τώρα διατηρούμε το δικαίωμα να απαντήσουμε εκ νέου ανά πάσα στιγμή. Ως πρώτη απάντηση μας εκφράζει το ρητό του μεγάλου φλωρεντιανού: “Segui il tuo corso e lascia dir le genti”! Σε μετάφραση: «Τράβα το δρόμο σου και άσε τον κόσμο να λέει!» (Θεία Κωμωδία του Δάντη. Από Καρλ Μαρξ, Το κεφάλαιο, Τόμος Πρώτος, σελ. 17). Επί το ελληνικότερον: «Άσε τα σκυλιά να γαβγίζουν και τράβα εσύ το δρόμο σου»!

Μέσω του μπλογκ της «Νέας Σποράς» θα δώσουμε άμεσα στη δημοσιότητα μια νέα «Δήλωσή» μας, η οποία θα αφορά στη συνολική εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων της 6ης του Μάη και της 17ης του Ιούνη. Η δήλωση αυτή δεν δόθηκε στη δημοσιότητα αμέσως μετά τις εκλογές, καθώς είχε ανοίξει η συζήτηση στις ΚΟΒ του Κόμματος για το ίδιο θέμα.

 17/09/2012

http://www.neaspora.blogspot.gr/2012/09/blog-post.html

 

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

ΤΗΣ 6ης ΤΟΥ ΜΑΗ ΚΑΙ ΤΗΣ 17ης ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ

1. Τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης του Μάη και της 17ης του Ιούνη επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την πολύ σοβαρή πτωτική πορεία και την επικίνδυνη απομόνωση του Κόμματος από τις λαϊκές μάζες. Στις εκλογές της 17ης του Ιούνη το Κόμμα έχασε το 50% περίπου της εκλογικής του δύναμης σε σχέση με τις εκλογές της 6ης του Μάη και πάνω από το 50% σε σχέση με τις εκλογές του 2007, ενώ σε ποσοστό και σε ψήφους είναι πίσω και από το αποτέλεσμα των εκλογών του 1993.

Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι, τα κομματικά μέλη, τα στελέχη, οι φίλοι και οι οπαδοί του Κόμματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για την ύπαρξη και το μέλλον του, από τη στιγμή που η ηγεσία του, όπως αποδεικνύεται και από την απόφαση της Ολομέλειας της ΚΕ της 10ης του Ιούλη, αδυνατεί να εξάγει τα σωστά συμπεράσματα από την εκλογική αλλά και τη γενικότερη πορεία του Κόμματος και επιμένει να εφευρίσκει απαράδεκτες δικαιολογίες προκειμένου να δικαιώσει μια πολιτική που ακολούθησε το Κόμμα, με ευθύνη αποκλειστικά δική της, και που οδήγησε στο πρωτοφανές αποτέλεσμα της 17ης του Ιούνη.

2. Τα πραγματικά αίτια αυτής της γενικότερης δραματικής οπισθοχώρησης του Κόμματος έχουν περιγραφεί εκτενώς στη Δήλωση Αρ. 2, που αναρτήθηκε στη «Νέα Σπορά» στις 21/06/2012. Με την ευκαιρία μιας συνολικότερης εκτίμησης για τα εκλογική καθίζηση του Κόμματος πρέπει να προστεθούν και οι παρακάτω σημαντικοί και με ευρύτερη σημασία παράγοντες:

• Η ηγεσία του Κόμματος μη εκτιμώντας σωστά τις αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί στη χώρα μας μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τον Οκτώβρη του 2008, δεν μπόρεσε να εκτιμήσει, επίσης, σωστά τη σημασία της, με μεγάλη ταχύτητα, προϊούσας καθοδικής πορείας του δικομματισμού και την αντίστοιχη απαξίωση του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ενώ δήλωνε ότι «οι εκλογές του Μαΐου αναμφισβήτητα περιέχουν ένα θετικό δυναμικό στοιχείο και αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των εργατικών λαϊκών φτωχών στρωμάτων έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα λεγόμενα «μνημονιακά» κόμματα και με αυτό τον τρόπο προσδίδουν μια τέτοια δυναμική στις εκλογές» («Ρ» 20/04/2012) δεν συνδύασε αυτήν την εκτίμηση με την προγραμματική πρόταση του Κόμματος, δεν πήρε καμιά απολύτως πρωτοβουλία να προβάλει την προγραμματική λύση του 15ου Συνεδρίου.

(περισσότερα…)