Archive for the ‘αυτοί που φεύγουν’ category

Ανρί Ντυτιγιέ

Μαΐου 27, 2013

Henri Dutilleux ( 22 Ιανουαρίου1916 – 22 Μαΐου 2013 )

Symphonie n° 1,(1951)

Ο Γάλλος συνθέτης Ανρί Ντυτιγιέ  έφυγε από τη ζωή στις 22 Μαΐου 2013, σε ηλικία 97 ετών

Αυτός ο γλυκός άνθρωπος με τη μεγάλη σεμνότητα, είχε την τύχη τον Ιανουάριο του 2013, στα 97α γενέθλιά του, να δει να κυκλοφορεί το CD του έργου του με τίτλο Αντιστοιχίες (Correspondances) , που συνέθεσε το 2003 και ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά από την φιλαρμονική Ορχήστρα του ραδιοσταθμού «Radio France», υπό τη διεύθυνση του Φιλανδού μαέστρου Εζα Πέκα Σάλονεν.

«Μου προσφέρατε μια απέραντη χαρά», είπε ο ηλικιωμένος συνθέτης με την εύθραυστη υγεία, που εκινείτο πλέον με αναπηρική καρέκλα αλλά ακτινοβολούσε πραγματικά, κατά τη διάρκεια της μικρής γιορτής στο Maison de la Radio στο Παρίσι.

Ο Εζα Πέκα Σάλονεν τον έχει χαρακτηρίσει  ως »τον μεγαλύτερο εν ζωή συνθέτη». Ο μουσικοκριτικός Κλοντ Κλειμάν, που του έχει  πάρει πολλές συνεντεύξεις ,οι οποίες δημοσιεύθηκαν από τον εκδοτικό οίκο Actes Sud, τον χαρακτηρίζει  ως »μοντέρνο κλασικό» ή »κλασικό της avant-garde».

Η μουσική του Ανρί Ντυτιγιέ, μπόρεσε να γοητεύσει ένα ευρύ κοινό. Ανάμεσα στα πιο πολυπαιγμένα έργα του, είναι το κοντσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα με τίτλο Ένας ολόκληρος κόσμος μακριά (Tout un monde lointain) που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά κατά την έναρξη του Φεστιβάλ της Aix-en-Provence (Νότια Γαλλία) το 1970 που το κοινό ζητούσε με μεγάλη επιμονή από την ορχήστρα να ξαναπαίξει ολόκληρο το έργο για δεύτερη φορά.

Tout un monde lointain, (1970)

(περισσότερα…)

Georges Moustaki – »Sans la nommer»

Μαΐου 25, 2013

Georges  Moustaki(3 Μαΐου 1934 -23 Μαΐου 2013)

»Sans la nommer»

ΑΝΤΙΟ στον Λευτέρη Βογιατζή

Μαΐου 2, 2013

Λευτέρης Βογιατζής, »Η ιστορία των χρόνων μου»

Στη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΟΥ» ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Λευτέρης Βογιατζής εστιάζει την αφήγησή του στο 1982, χρονιά σταθμό για την προσωπική του καλλιτεχνική πορεία.

Αναφέρεται στην ιστορία της δημιουργίας της θεατρικής ομάδας «Σκηνή», αρχικό πυρήνα της οποίας αποτέλεσαν, εκτός από τον ίδιο, οι ηθοποιοί Ράνια Οικονομίδου, Σμαράγδα Σμυρναίου, Άννα Κοκκίνου, Βασίλης Παπαβασιλείου, Τάσος Μπαντής και Δημήτρης Καταλειφός.

Μέσα από αποσπάσματα παραστάσεων ξετυλίγεται η δημιουργική πορεία αυτού του επίλεκτου θιάσου, αρχής γενομένης με την εναρκτήρια παράσταση «Η σπασμένη στάμνα» του Χαϊνριχ Φον Κλαϊστ το 1982. Ο Λευτέρης Βογιατζής ξεναγεί επίσης τους τηλεθεατές στο «Θέατρο της οδού Κυκλάδων», όπου στεγάστηκαν τα όνειρα εκείνης της θεατρικής ομάδας.

Πλάνα και από την παράσταση «Bella Venezia» του Γιώργου Διαλεγμένου με την Πέγκυ Σταθακοπούλου, την Ξένια Καλογεροπούλου και την Λουκία Μιχαλοπούλου.

(περισσότερα…)

«Εδώ ξεσηκώθηκαν τα παιδαρέλια, εσείς με τα κανόνια τι κάνετε;»

Απρίλιος 7, 2013

0A8B60621F5D6E2D490D8AB9ABBD7678

Με αφορμή το θάνατο του Νίκου Παππά, του θρυλικού κυβερνήτη του Αντιτορπιλικού «Βέλος»

Πηγή:http://mao.gr/

Ίσως πολλοί να μην ξέρουν το όνομα Νίκος Παππάς, που πέθανε προχθές, όπως και πολλών άλλων αξιωματικών που συμμετείχαν σ’ αυτό το κίνημα, όμως αξίζει να ξέρουμε τι ήταν το αντιτορπιλικό Βέλος, τι σήμαινε αυτή η παράτολμη και ηρωική πράξη ανυπακοής, μια από τις ελάχιστες φωτεινές σελίδες στο μαύρο βιβλίο της απριλιανής χούντας.

Να υπενθυμίσουμε ότι το Μάιο του 1973, το αντιτορπιλικό Βέλος εγκατέλειψε τη νατοϊκή άσκηση στο τυρρηνικό Πέλαγος στην οποία συμμετείχε και αγκυροβόλησε ανοιχτά του λιμανιού Φιουμιτσίνο, κοντά στη Ρώμη. Εκεί ο Παππάς, μαζί με 31 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, κατήγγειλε τη δικτατορία των συνταγματαρχών και ζήτησε πολικό άσυλο από την Ιταλία.

Ο Ν. Παππάς είχε πληροφορηθεί ότι το Κίνημα του Ναυτικού, που αποσκοπούσε στην ανατροπή της δικτατορίας, είχε προδοθεί από τα μέσα. Η επιστροφή του ίδιου και των συντρόφων του στην Ελλάδα αυτόματα θα σήμαινε τη σύλληψή τους και τη σιωπή… αφού η χούντα θα φρόντιζε κανείς να μη μάθει τι είχε συμβεί. Με τη «στάση» του Βέλους και τη δημοσιότητα που δόθηκε, όλος ο κόσμος έμαθε τι σήμαινε δικτατορία.

Ωστόσο, αυτό δεν ήταν μια απλή επικοινωνιακή κίνηση. Οι 32 άνδρες που ζήτησαν άσυλο, ρίσκαραν την καριέρα τους, έθεσαν σε κίνδυνο τις οικογένειές τους στην Ελλάδα, ενώ οι σύντροφοί τους που είχαν ήδη συλληφθεί βασανίστηκαν σκληρά στα μπουντρούμια της δικτατορίας.

timthumbaa

Για τον Νίκο Παππά μίλησε σήμερα το πρωί στην «Κοινωνία ώρα Μega», ο αντιναύαρχος ε.α. Κωστής Γκορτζής, ένας από τους «31» του Βέλους, ο οποίος ήταν τότε νεαρός σημαιοφόρος. Με ξεχωριστή συγκίνηση αναφέρθηκε στον καπετάνιο του, ενώ συνέδεσε το Κίνημα του Ναυτικού με το γενικότερο αντιδικτατορικό κίνημα που τότε είχε αρχίσει να φουντώνει. Υπενθύμισε τη μεγάλη επίδραση που είχε ασκήσει στο φρόνημα του λαού η κατάληψη της Νομικής, το Φεβρουάριο του 1973, και ανέφερε τη φράση της συζύγου του Ν. Παππά η οποία τότε του είχε πει χαρακτηριστικά: «Εδώ ξεσηκώθηκαν τα παιδαρέλια, εσείς με τα κανόνια τι κάνετε;»

Για το θάνατο του Ν. Παππά εξέδωσαν ανακοινώσεις τα κόμματα της συγκυβέρνησης και της αντιπολίτευσης (όχι φυσικά η Χ.Α.) που εξαίρουν τη γενναιότητα και το ήθος του ανδρός. Ωστόσο, ένα σπουδαίο κείμενο-ντοκουμέντο του Κ. Γκορτζή για την ιστορία του Βέλος, δείχνει ότι ο αστικός πολιτικός κόσμος χαιρέτισε στα λόγια αυτό το αντιστασιακό σκίρτημα, αλλά στην πράξη έμεινε παγερά αμέτοχος.

Αξίζει να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του κ. Γκορτζή και να διαβάσετε το χρονικό του Βέλος από πρώτο χέρι (στην ενότητα «Διαπιστευτήρια κείμενα – ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ ΒΕΛΟΣ).

Κι επειδή συνηθίζουμε να λέμε καλά λόγια για τους άλλους μόνο όταν αποχαιρετούν τον μάταιο τούτο κόσμο, ας δούμε με πόση αγάπη και εκτίμηση μιλούσε ο σημαιοφόρος για τον καπετάνιο του όταν ο δεύτερος βρισκόταν ακόμα εν ζωή:

«Η πρώτη επαφή, των νεώτερων στελεχών, με τον κυβερνήτη, είχε ως κύριο συναίσθημα το …δέος.
Εύσωμος, πληθωρικός, «τσιμενταρισμένος», με διαπεραστικό βλέμμα από τα συνεχώς μισόκλειστα μάτια του, καθόλου «ραφιναρισμένος» στη συμπεριφορά του και στο λεξιλόγιό του.
Σκυθρωπός στη μπουνάτσα και χαμογελαστός στη φουρτούνα.
Νευρικός στο λιμάνι, ήρεμος στο πέλαγος.
Γνωρίζει κάθε σπιθαμή του Αιγαίου και κάθε άστρο τ’ ουρανού.
‘Παίζει’ με το πλοίο, του μιλάει, μετράει τα κύματα και απολαμβάνει να το μανουβράρει στα πιο απίθανα μέρη, και, το σπουδαιότερο, δασκαλεύει στη ναυτοσύνη με πάθος τους νεότερους.
Αν διαπιστώσει ότι ακολουθείς, γίνεται ο πατέρας, ο αδερφός, ο φίλος.
Αν …δεν, ανελέητα αδιάφορος.
Τα στρατιωτικά, οι κανονισμοί και οι διατάξεις είναι γι αυτόν άχρηστες λεπτομέρειες.
Τον νοιάζει η ουσία των πραγμάτων και όχι ο τύπος.
Επιβάλλεται με την επαγγελματικότητά του, την καθαρότητα της σκέψης του».

Στο ίδιο κείμενο θα βρούμε πολλές πικρές αλήθειες για τη στάση του αστικού πολιτικού κόσμου στην περίοδο της δικτατορίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε με όλες τις πολιτικές εκτιμήσεις του γράφοντος. Η διαφωνία μπορεί (και θα έπρεπε) να συνυπάρχει με τον πιο βαθύ σεβασμό.

Και για να μην κατηγορηθούμε για προσωπολατρία, ας διευκρινίσουμε ότι ανθρώπους σαν τον Παππά, αλλά και άλλους αφανείς, γεννά και μπορεί να γεννήσει το κίνημα, όχι μόνο στο Πολεμικό Ναυτικό, αλλά όπου υπάρχουν σπίθες και φλόγες αντίστασης. Το κύρος του Παππά δεν του το πρόσφεραν τα γαλόνια του, αλλά απέρρεε από την προσωπικότητά του, την περηφάνια, τη δράση του.

(περισσότερα…)

Οι φίλοι

Μαρτίου 25, 2013

Aντίο Δήμο

Στερνό αντίο στον Δήμο Γατούδη

Μαρτίου 25, 2013

Έφυγε από τη ζωή ο Δήμος Γατούδης, σε ηλικία 52 ετών, ύστερα από σύντομη μάχη με την αρρώστια, την οποία έδωσε με την ξεχωριστή του αξιοπρέπεια.

Ο Δήμος Γατούδης οργανώθηκε στην ΚΝΕ και αναδείχθηκε σε στέλεχος του φοιτητικού κινήματος στην Θεσσαλονίκη την δεκαετία του ΄80, όπου εκλέχτηκε γραμματέας της ΦΕΑΠΘ. Αντιστάθηκε στην πολιτική της συναίνεσης και στην υποταγή της συγκυβέρνησης Τζανετάκη και συμμετείχε στην ίδρυση του Νέου Αριστερού Ρεύματος.

Σφράγισε τις συνειδήσεις της γενιάς του με την ανυπόταχτη στάση του κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, όταν το 1990 αρνήθηκε την ειδικότητα του πληροφοριοδότη του στρατού και του κράτους με φύλλο πορείας για το Α2. Η πράξη αυτή αποτέλεσε σύμβολο ανυπακοής στην αυγή μιας εποχής που το κομμουνιστικό κι εργατικό κίνημα δεχόταν διαδοχικές ήττες και οι αριστερές ηγεσίες συνεργάζονταν με τον αντίπαλο. Πέρασε από στρατοδικεία, φυλακίστηκε για μήνες στις Στρατιωτικές Φυλακές Αυλώνα, μέχρι το κίνημα της νεολαίας και η ευρύτερη συμπαράσταση να φέρει την απελευθέρωσή του.

Ο Δήμος Γατούδης παρέμεινε πάντα ευαίσθητος στους αγώνες του λαού μας, πάντα με την πλευρά των καταπιεσμένων και με το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Η κηδεία του Δήμου Γατούδη θα γίνει την Τρίτη 26 Μαρτίου στις 3 μ.μ. στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης.

Το Γραφείο Τύπου του ΝΑΡ, Αθήνα 25 Μάρτη 2013

(περισσότερα…)

»Αν είσαι η ροή που τρέχει ή το σταμάτημα του ήχου, χτύπα. Αλλιώς μην ενοχλήσεις.»

Μαρτίου 17, 2013

Νικόλας Άσιμος (20 Αυγούστου 1949 – 17 Μαρτίου 1988)