Archive for the ‘Βατικιώτης Λεωνίδας’ category

Blockupy: Όχι στη λιτότητα, όχι στο ευρώ

Ιουνίου 10, 2013

2013-05-31 12.52.22 ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

εφημ ΠΡΙΝ

Δεν χρειάζεται στον επισκέπτη παρά μια απλή επαφή με τους ανθρώπους που εργάζονται στο δαιδαλώδες αεροδρόμιο του χρηματοπιστωτικού κέντρου της Γερμανίας, και πλέον όλης της ηπειρωτικής Ευρώπης, για να αντιληφθεί το ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό απασχόλησης μεταναστών, που στην Γερμανία ταυτίζεται πλέον με τον περίφημο θεσμό των «μίνι δουλειών» (mini jobs).

Η γάγγραινα της ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης ελαστικής εργασίας δεν αφορά μόνο τον ανέκαθεν υψηλής έντασης εργασίας τομέα των υπηρεσιών, όπως μαρτυρά το γεγονός ότι το υψηλότερο ποσοστό των «μίνι εργασιών» στο σύνολο των θέσεων εργασίας (35%) απαντάται στην βιομηχανική πόλη του Ντέλμενχερστ. Σε όλη την έκταση της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο του 2012, 7,4 εκ. εργαζόμενοι ή 1 στους 5 εργαζόμενους απασχολούταν σε αυτές τις θέσεις εργασίας αμειβόμενος μέχρι 450 ευρώ μηνιαία.Μια οδυνηρή πραγματικότητα που σχετικοποιεί σημαντικά, θολώνει το «επίτευγμα» της Γερμανίας να εμφανίζει μια τόσο χαμηλή ανεργία, που κυμαίνεται στο 6,9%…

Η συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση που συνοδεύει την υποβάθμιση και τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων και την επέκταση της φτώχειας βρήκε έκφραση στο πλαίσιο των πολύ μαζικών εκδηλώσεων που οργάνωσε το κίνημα καταλήψεων της Φρανκφούρτης, Blockupy. Οι πολυήμερες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κορυφώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα, Παρασκευή 31 Μαΐου και Σάββατο 1 Ιουνίου, με δύο διαδηλώσεις που ως σημείο αναφοράς τους είχαν τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και τους δίδυμους πύργους της Ντόιτσε Μπανκ, μια τράπεζα – σύμβολο της γερμανικής κυριαρχίας στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Η αστυνομοκρατία και οι προκλήσεις από τη μεριά των δυνάμεων καταστολής δεν ξάφνιασαν (όσο κι αν προκαλούσαν δέος με κάθε λογής κλούβα και αστυνομικό όχημα παραταγμένα έξω από τα κτίρια των δύο τραπεζών) για ένα κράτος τόσο επιρρεπές στον ολοκληρωτισμό και την χρήση υπέρμετρης βίας απέναντι στην Αριστερά κι όσες μειονότητες ανά εποχές έθετε στο στόχαστρό του, όπως το γερμανικό.

Αυτό που ξάφνιασε αντίθετα ήταν η επιμονή με την οποία οι συγκεντρωμένοι έβαλλαν εναντίον του ευρώ ταυτίζοντας το με την λιτότητα. Σε συνθήματα που γράφονταν στα πεζοδρόμια (προφανώς με κιμωλία…), αυτοκόλλητα και πανό ακόμη το κοινό νόμισμα είχε την τιμητική του. (περισσότερα…)

Advertisements

Φόβος και δουλεμπόριο-Νταχάου έκανε τον Πειραιά η Cosco-Απολύουν όποιον διαμαρτύρεται!

Ιουνίου 4, 2013

Mpatsoulis Cosco

 Η συνέντευξη στην αγγλική γλώσσα

In Piraeus, Chinese investment brings Chinese labour standards. Ex-employee reveals harrowing conditions at Cosco container terminal in Greece

 εφημ ΠΡΙΝ,2/6/13 

Στην περίπτωση της Cosco στον Πειραιά η κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι καθημερινή πραγματικότητα για εκατοντάδες εργαζόμενους που προσλαμβάνονται μέσω εργολάβων – δουλέμπορων κι απολύονται με την μεγαλύτερη ευκολία αν διαμαρτυρηθούν για τις μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας. Μάρτυρας ο Δημήτρης Μπατσούλης που απολύθηκε επειδή διεκδίκησε τα δικαιώματα του: να δουλεύει σε ένα ασφαλές εργασιακό περιβάλλον. Έκτοτε έχει προσφύγει δικαστικά εναντίον της εργοδοσίας. 

Συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη

–       Ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας στην Cosco;

–       Ερχόμενη στην Ελλάδα η Cosco δε λειτούργησε όπως κάθε συνηθισμένος εργοδότης. Δεν προσέλαβε συγκεκριμένο προσωπικό με πλήρη σχέση εργασίας, δεν έκανε συλλογική σύμβαση, δεν πήγε σε μια διαδικασία εκπαίδευσης και κατάρτισης και ν’ αρχίσει να λειτουργεί. Τι κάνει; Δουλεύει όσο πιο ευκαιριακά μπορεί. Δηλαδή απ’ τους 600 -700 εργαζόμενους που πρέπει να δουλεύουν, γύρω στους 200 – 250 δουλεύουν με πλήρη σχέση εργασίας, με ατομικές συμβάσεις πάντα κατευθείαν με τη ΣΕΠ (Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά), όπως λέγεται η θυγατρική της Cosco. Κι από κει και πέρα έκανε την επιλογή να δουλεύει μ’ ένα σύστημα υπεργολάβων. Έχει ένα μεγάλο υπεργολάβο που λέγεται Διακίνηση Α.Ε. που είναι θυγατρική της ΕΛΓΕΚΑ η οποία ήταν μια εταιρεία εφοδιασμού, logistics δηλαδή, που λειτουργούσε στον Ασπρόπυργο. Παρείχε κάποιο προσωπικό στη ΣΕΠ σε καθαρά ευκαιριακή βάση πάλι με ατομικές συμβάσεις εξασφαλίζοντας μίνιμουμ μεροκάματα στις συμβάσεις. Δηλαδή, 10, 12 μεροκάματα, σε κάποιους μπορεί να ήταν 16 μεροκάματα με μια φιξ αμοιβή, που δεν περιλαμβάνει έξτρα αμοιβή για σαββατοκύριακα, αργίες, νυχτερινά και τα λοιπά, άρα έχει αποφασίσει να δίνει ένα ποσό είτε δουλέψεις Κυριακή, είτε νύχτα Σαββάτου, είτε νύχτα καθημερινής. Ατομική πάλι σύμβαση, με ιδιαίτερα καταχρηστικούς όρους κι ακόμα, πέρα από τη Διακίνηση, που είναι μια Α.Ε. και θεωρητικά υπόκειται σε κάποιους ελέγχους υπάρχουν και 4-5 ιδιώτες μικρότεροι εργολάβοι που παρέχουν επίσης κι αυτοί, προσωπικό. Άρα, σε κάποιους εργαζόμενους εκεί, μεσολαβούν 2 ή και 3 εργοδότες. Οπότε, από το μεροκάματο του ενός οικονομούν κι άλλοι 2-3. Αν αυτό δεν είναι δουλεμπόριο και σκλαβοπάζαρο, τι είναι σήμερα; Αυτό είναι το πλαίσιο που δουλεύει. Εννοείται ότι απαγορεύεται η συνδικαλιστική εκπροσώπηση, η συλλογική εκπροσώπηση και διαπραγμάτευση. Είναι ανύπαρκτη κάποια εκπαιδευτική διαδικασία, επαγγελματική κατάρτιση κι ενώ βάση του νόμου παραχώρησης έχει την υποχρέωση να παρέχει εκπαιδευτική διαδικασία στους εργαζόμενους που δουλεύουν και σ’ αυτό το τέρμιναλ, στέλνοντας τους εργαζόμενους στη σχολή κατάρτισης του ΟΛΠ, αυτό δεν έγινε ποτέ.

–       Τυπικά πάντως η συνδικαλιστική δράση δεν έχει απαγορευτεί ακόμα;

–       Ναι, στην πράξη δεν έχει βγει μια εγκύκλιος ή μια ανακοίνωση από τη ΣΕΠ που να λέει «κύριοι, απαγορεύεται» αλλά το επιβεβαιώνουν πρώτον οι απολύσεις των συναδέλφων και δεύτερον, το κλίμα που επικρατεί μέσα και το οποίο είναι πολύ δύσκολο ν’ αποδειχθεί. Οι άνθρωποι στο λιμάνι είναι φοβισμένοι, κοιτάζουν να σώσουν το μεροκάματο με κάθε κόστος και το κόστος είναι πάρα πολύ μεγάλο. Δηλαδή, αν μπορούσαμε, έπρεπε να πάει ένας δημοσιογράφος μέσα και να κάτσει μια βδομάδα, ένα μήνα να δουλέψει, να μιλήσει, να δει το κλίμα που υπάρχει εκεί. Είναι τελείως κατάσταση ανθρώπων της νύχτας. Κυκλοφορούν μπράβοι, απαγορεύεται να μιλάει ο ένας με τον άλλο. Επίσης, δεν υπάρχουν κανονισμοί εργασίας.

(περισσότερα…)

Λεωνίδας Βατικιώτης:Από το κακό στο χειρότερο απασχόληση, έσοδα και δημόσιο χρέος

Μαΐου 12, 2013

leonidas3

εφημ ΠΡΙΝ

Διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του οικονομικού ενθέτου των Νέων, την Πέμπτη 9 Μαΐου, νόμιζες ότι αναφερόταν σε άλλη χώρα ή σε άλλη εποχή: «Τα πρώτα αισιόδοξα μηνύματα για αναστροφή του κλίματος στην ελληνική οικονομία στέλνουν οικονομικοί δείκτες που αφορούν την αγορά εργασίας και την αύξηση των προσλήψεων, τα έσοδα του προϋπολογισμού και τη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας από τις ξένες αγορές»! Στον αντίποδα αυτών των ενέσεων αισιοδοξίας η πραγματικότητα και στους τρεις παραπάνω τομείς – αγορά εργασίας, δημοσιονομική ισορροπία και δημόσιο χρέος – γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή, διαψεύδοντας την επιχείρηση αναστροφής της πραγματικότητας που επιχειρεί το Μαξίμου.

Μάρτυρας είναι ακόμη κι αυτή η έκθεση του ΔΝΤ που δόθηκε στη δημοσιότητα με ημερομηνία 3 Μαΐου 2013 η οποία παρότι μπορεί να διαφημίστηκε από τον φιλο-κυβερνητικό Τύπο ως τεκμήριο επιτυχίας για την κυβέρνηση, στην πραγματικότητα  δεν κάνει τίποτε παραπάνω από το να επικροτεί μια αδίστακτη πολιτική ηγεσία, η οποία ενθαρρύνεται να εφαρμόσει ακόμη πιο πιστά και με μεγαλύτερη αδιαλλαξία μια πολιτική η οποία έχει καταγράψει κραυγαλέες αποτυχίες. Τρεις ειδικότερα είναι οι συστάσεις που διατυπώνονται προδιαγράφοντας νέους γύρους αντιλαϊκών μέτρων. Η πρώτη εστιάζεται στο μέτωπο των φορολογικών εσόδων, υποδεικνύοντας την ελλιπή φορολόγηση πλουσίων και αυτοαπασχολουμένων. Πρόκειται για διαπίστωση που συσκοτίζει την απροθυμία Τρόικας και κυβέρνησης να φορολογήσουν τον πλούτο, από την μια, κι από την άλλη, την αδιάκριτη υπερφορολόγηση που έχει επιβληθεί στους αυτοαπασχολουμένους, μέσω «κεφαλικών» φόρων όπως είναι το τέλος των επιτηδευματιών, επιβαρύνοντας δυσανάλογα τους πιο φτωχούς ενώ τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα, σχεδιασμένα, πέφτουν στα μαλακά. Ενδεικτικό είναι ότι με βάση τους όρους εφαρμογής του τέλους επιτηδεύματος ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ πληρώνει 600 ευρώ ενώ ένας φούρνος ή ένα μανάβικο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα πληρώνει 1.000 ευρώ…

(περισσότερα…)

ΤΑΣΚ ΦΟΡΣ: Η νεοφιλελεύθερη χολέρα από τη θεωρία στην πράξη -Λεωνίδας Βατικιώτης

Μαΐου 7, 2013

Αυτοκινητόδρομοι και ιδιωτικά εργοστάσια απορριμμάτων στις προτεραιότητες των τοποτηρητών

εφημ ΠΡΙΝ

Το έργο της Τασκ Φορς (Ομάδα Δράσης), που συστήθηκε τον Ιούλιο του 2011, είναι απλό και συγκεκριμένο. Έρχεται να καλύψει το κενό που δημιουργεί η απροθυμία της ελληνικής κοινωνίας, ακόμη και της δημόσιας διοίκησης, να αποδεχθούν και να εφαρμόσουν τα αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας που ψηφίζει ο πολιτικός κόσμος με περισσή προθυμία, υπακούοντας σε κάθε απαίτηση της Τρόικας. Επειδή λοιπόν οι «επάνω» δεν μπορούν (πέρα από το να τα ψηφίσουν) και να τα επιβάλλουν κι οι «κάτω» δεν θέλουν να τα εφαρμόσουν, αναλαμβάνουν να ολοκληρώσουν το έργο οι ίδιες οι δυνάμεις κατοχής, ενδεδυμένες με την αμφίεση των τεχνοκρατών. Μοναδική τους δε αποστολή η υλοποίηση μέχρι τέλους των νεοφιλελεύθερων μέτρων, δηλαδή χωρίς καθυστερήσεις και πολιτικούς συμβιβασμούς που συνήθως συνοδεύουν την εφαρμογή στην πράξη κάθε αντιδραστικής μεταρρύθμισης, με αποτέλεσμα πολλές φορές να καθίσταται κενό γράμμα ή σχεδόν κενό γράμμα. Όλα τα υπόλοιπα περί μεταφοράς τεχνογνωσίας είναι εύηχες πομφόλυγες λιμοκοντόρων και ευρωλιγούρηδων που καμουφλάρουν τον επαρχιωτισμό τους πίσω από την πλανητική αργκό του γιαπισμού κι ως πραγματικό στόχο έχουν την απόκρυψη του απαράδεκτου νεοφιλελεύθερου περιεχομένου των τομών που συντελούνται και της εξ ίσου απαράδεκτης μεθόδου που ακολουθείται, δηλαδή της έξωθεν επιβολής, η οποία παραπέμπει σε τριτοκοσμικές μπανανίες της προπολεμικής περιόδου.

Το περιεχόμενο της τέταρτης έκθεσης της Τασκ Φορς που παρουσιάστηκε την Δευτέρα από τον Γκαουλάιτερ, Χορστ Ράιχενμπαχ, στις Βρυξέλλες και μεταδόθηκε μέσω κυκλώματος σε εκπροσώπους των Μέσων Ενημέρωσης στην Αθήνα, στα γραφεία της ΕΕ, δείχνει ξεκάθαρα την πολιτική κι όχι τεχνοκρατική ουσία της δράσης της. Πρόκειται για ένα συνεκτικό, δεσμευτικό και λεπτομερές πρόγραμμα νεοφιλελεύθερων …εργασιών, που κανείς στην Ελλάδα δεν θα ήθελε (κι όχι δεν μπορούσε) να εκπονήσει…

(περισσότερα…)

Λεωνίδας Βατικιώτης: Ελλείμματα θα φέρουν οι ιδιωτικοποιήσεις

Απρίλιος 28, 2013

leonidas3

 Χάριν του κάθε Μελισσανίδη που θα εισπράττει στο εξής τα κέρδη των πρώην ΔΕΚΟ θα απολύονται οι δημόσιοι υπάλληλοι

Εφημ ΠΡΙΝ 

Έτη φωτός απέχει από την πραγματικότητα η εικόνα σταθεροποίησης που επιχειρεί να εμφανίσει η κυβέρνηση στα δημόσια οικονομικά. Έτσι, το πλεόνασμα που εμφανίζεται στην εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού κατά το πρώτο τρίμηνο, με βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Γενικό Λογιστήριο την Τρίτη ύψους 520 εκ. ευρώ (έναντι ελλείμματος ύψους 334 εκ. ευρώ πέρυσι) δεν είναι παρά αποτέλεσμα «δημιουργικής οικονομικής»! Όχι δημιουργικής λογικής ή στατιστικής μιας κι αυτές οι τεχνικές αφορούν παιχνίδια με αριθμούς και ποσοστά που ελάχιστα επηρεάζουν την πραγματικότητα. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με καθυστερήσεις πληρωμών – πραγματικών χρημάτων δηλαδή – που επισείουν τεράστια προβλήματα στην οικονομία, από καθυστερήσεις καταβολής μισθών μέχρι χρεοκοπίες επιχειρήσεων, βαθαίνοντας την ύφεση. Ειδικότερα, η μαγική εικόνα που παρουσιάστηκε, ήταν αποτέλεσμα της ματαίωσης δαπανών από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ύψους 671 εκ. ευρώ, κι επίσης της παρακράτησης φόρων από το δημόσιο ύψους 467 εκ. ευρώ, οι οποίοι έπρεπε να είχαν αποδοθεί στους πολίτες. Αν λοιπόν είχαν γίνει αυτές οι δαπάνες, τότε το αποτέλεσμα θα ήταν έλλειμμα ύψους 618 εκ. ευρώ, κι όχι πλεόνασμα. Κι αυτό παρά τη σφαγή που έχει επέλθει σε κάθε λογής κοινωνική δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Σημαντική ευθύνη για το πραγματικό δημοσιονομικό έλλειμμα αναλογεί στην υστέρηση των φορολογικών εσόδων κι ιδιαίτερα εκείνων από την έμμεση φορολογία, δηλαδή την κατανάλωση. Η υποχώρησή τους (κατά 8% έναντι του φετινού στόχου και 15% σε σχέση με πέρυσι) είναι αποτέλεσμα της πτώσης της κατανάλωσης που κι αυτή με τη σειρά της προέρχεται από τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και την περικοπή κοινωνικών δαπανών.

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να λύσει αυτό τον γόρδιο δεσμό (της δημιουργίας ελλειμμάτων μέσω της λιτότητας) με τις απολύσεις στο δημόσιο. Ο στόχος της είναι από τη στιγμή που θα περάσουν οι απολύσεις με την ψήφιση απόψε του πολυνομοσχεδίου το οποίο ισοδυναμεί με ένα νέο μίνι Μνημόνιο, κάθε τρίμηνο αρχικά και κάθε μήνα σε λίγο – όπως προβλέπεται άλλωστε από παλιότερο Μνημόνιο – να απολύονται «στα τυφλά» και χωρίς πολλές – πολλές συζητήσεις όσοι δημόσιοι υπάλληλοι επιβάλλεται για να επιτυγχάνεται πλεόνασμα. Στο νέο εργασιακό τοπίο που δημιουργείται οι απολύσεις δασκάλων και νοσοκόμων ούτε καν θα γίνονται γνωστές, ενώ θα καλύπτονται από τις κυβερνητικές θριαμβολογίες για την επίτευξη δημοσιονομικού πλεονάσματος που θα ανοίξει τον δρόμο για την επόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Δηλαδή για νέο αιματηρό Μνημόνιο.

(περισσότερα…)

Το βρώμικο σχέδιο των Γερμανών. Επιστροφή στη Λίρα η λύση για την Κύπρo- Λεωνίδας Βατικιώτης

Μαρτίου 22, 2013

706fr1

Πηγή: Επίκαιρα

logo

 

Leonidas VatikiotisΗ απάντηση που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών του Δ’ Ράιχ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, προς την κυπριακή ηγεσία κατά τη διάρκεια του -ιστορικής πλέον σημασίας- συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, «αν δεν σας αρέσει, να φύγετε από το ευρώ», αποτελούσε κορυφαία επίδειξη αλαζονείας, θράσους και πολύ περισσότερο δύναμης εξόφθαλμα απειλητικής πια για την Ευρώπη!

Τα λόγια του έφεραν στην επιφάνεια αφτιασίδωτη επίσης τη γερμανική υποκρισία, καθώς ο Σόιμπλε εκτιμούσε ότι μιλούσε εκ του ασφαλούς, έχοντας απέναντι του μια ηγεσία που έδειχνε ότι συμφωνεί με το τερατώδες γερμανικό σχέδιο κατάσχεσης μέρους των τραπεζικών καταθέσεων.

Η ηγεσία του Νίκου Αναστασιάδη ήξερε πολύ καλά, όπως ήξερε και ο υπόλοιπος κόσμος, τα σχέδια που συζητούνταν επί πολλές εβδομάδες, ακόμη και από τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου. Δεκάδες ήταν τα άρθρα, μέχρι και πρωτοσέλιδα, ειδικά του βρετανικού οικονομικού Τύπου, που εξηγούσαν με πλούσιες λεπτομέρειες το χωρίς προηγούμενο «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου – με τον ευφημισμό εδώ να διεκδικεί θέση στα εγχειρίδια της ελληνικής γλώσσας.

Η ξεχειλίζουσα κυνισμού απάντηση του Γερμανού υπουργού, ωστόσο, επεδίωκε να κλείσει απότομα τη συζήτηση για την ύπαρξη οποιωνδήποτε εναλλακτικών λύσεων. Στο σχέδιο του περιττό να πούμε ότι συναίνεσε και το αμερικανικό κέντρο, δηλαδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που έβλεπε την προώθηση των δικών του σχεδίων πίσω από την ευρω-ληστεία των καταθέσεων.

Συγκεκριμένα, ένα πλήγμα στα ανταγωνιστικά ρωσικά συμφέροντα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι η έξοδος από τη Ζώνη του Ευρώ και η επιστροφή στην κυπριακή λίρα, με απόφαση της ίδιας της πολιτικής ηγεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ακόμη και τώρα αποτελεί λύση σωτηρίας για πολλούς και σημαντικούς λόγους. Δεν συνιστά κίνδυνο για την Κύπρο. Η αποδοχή που συναντά στα κέντρα αποφάσεων της Κύπρου η προοπτική επαναφοράς της κυπριακής λίρας φάνηκε πεντακάθαρα το τελευταίο χρονικό διάστημα από δηλώσεις πολλών προσωπικοτήτων που έμμεσα ή ως ενδεχόμενο άφηναν το θέμα ανοιχτό.

Να θυμίσουμε τη σχετική δήλωση του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, Αντρου Κυπριανού, το Σεπτέμβριο του 2012, τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου -χαρακτήρισε «προστυχιά των Ευρωπαίων» την απόφαση συλλογικής τιμωρίας των καταθετών-, ο οποίος ζήτησε η Κύπρος να φύγει από την Ευρωζώνη μόλις μπορέσει να το πράξει, και επίσης τη σχετική αναφορά του πρώην υπουργού Εξωτερικών και υποψήφιου στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές Γιώργου Λιλλήκα, ο οποίος, αφού χαρακτήρισε «Βατερλό» την απόφαση του Eurogroup, ανακοίνωσε ότι η ομάδα οικονομολόγων του διερευνά το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ.

(περισσότερα…)

Το αποσιωπημένο παράδειγμα της Ισλανδίας-Λεωνίδας Βατικιώτης

Μαρτίου 20, 2013

leonidas3

leonidasvatikiotis.wordpress.com/

Πηγή:Nexus, Μάρτιος 2013 

Στην ελληνική δημόσια συζήτηση έχει διαμορφωθεί ένα θέμα ταμπού, το οποίο δεν αναλύεται ούτε καν σχολιάζεται. Είναι η καταστροφή που έχει συντελεστεί στην οικονομία από το 2009, όταν ξεκίνησαν να εφαρμόζονται οι πολιτικές λιτότητας (που συνέπεσαν φυσικά και με μια καθοδική φάση του οικονομικού κύκλου στην Ελλάδα), κι η οποία επιταχύνθηκε ραγδαία στη συνέχεια με την εφαρμογή των Μνημονίων. Μια πολύ γενική εικόνα αυτής της ζοφερής πραγματικότητας δίνει η πορεία του ΑΕΠ, με βάση την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2013, που από 233.198 εκ. ευρώ το 2008 θα φθάσει το 2013 με βάση επίσημες (δηλαδή συντηρητικές) εκτιμήσεις να κλείσει στα 183.49 εκ. ευρώ. Πρόκειται για μια μείωση της τάξης του 21,5% μέχρις φέτος που θα συνεχιστεί και το 2014 παρά τα όσα λένε κυβέρνηση και Τρόικα για να καθησυχάσουν τις ανησυχίες και να κρύψουν την αποτυχία τους. Η εκτίμηση άλλωστε ότι δεν αξίζει να παίρνουμε στα σοβαρά τις προβλέψεις τους επιβεβαιώνεται από τις μέχρι σήμερα παταγώδεις αστοχίες τους στην πρόβλεψη οποιουδήποτε μεγέθους αφορά την ελληνική οικονομία: από την πορεία του ΑΕΠ μέχρι αυτή της ανεργίας και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Πορεία ελληνικού ΑΕΠ (σε εκ. ευρώ)

2008           2009         2010        2011          2012         2013

233.198    231.081    222.151    208.532   194.003    183.049
Πηγή: Εισηγητική έκθεση κρατικού προϋπολογισμού 2013

«Αποτυχημένο κράτος» η Ελλάδα

Το μέγεθος της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας αποτέλεσε θέμα και σε μια πρόσφατη μελέτη της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας JPMorgan η οποία κατατάσσει την υπό εξέλιξη οικονομική συντριβή στη χώρα μας στις μεγαλύτερες μειώσεις του ΑΕΠ που έχουν συντελεστεί τον τελευταίο μισό αιώνα. «Το αποτέλεσμα», με βάση τα δικά τους γραπτά, είναι πως «η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται με ένα ρυθμό που ξεπεράστηκε μόνο από χώρες που αντιμετώπιζαν εμφύλιο πόλεμο ή εξωτερική επέμβαση και αποκλεισμό (το Ιράν κατά τη διάρκεια του 8ετούς πολέμου με το Ιράκ, το Περού την εποχή που δρούσε το Φωτεινό Μονοπάτι) ή την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπειτα από 70 χρόνια οικονομίας των εντολών». Στη συνέχεια μάλιστα χαρακτηρίζει την Ελλάδα «αποτυχημένο κράτος με ένα μη βιώσιμο χρέος (180%)». Οι εκτιμήσεις τους συνοδεύονται και υποστηρίζονται από τον πίνακα που ακολουθεί (όπου εμφανίζει μια μικρή απόκλιση για το μέγεθος της συρρίκνωσης του ελληνική ΑΕΠ σε σχέση με τα μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού) ο οποίος συνιστά την πιο κραυγαλέα διάψευση των κυβερνητικών μεγαλοστομιών που πάντα καταλήγουν ότι η Ελλάδα ανακτά την διεθνή της αξιοπιστία, γίνεται πόλος έλξης νέων επενδύσεων κ.λπ, κλπ.

(περισσότερα…)