Archive for the ‘Βιβλίο’ category

Tην Κυριακή 2 Ιουνίου παρουσίαση του βιβλίου «Τάξη στο Χάος» του Κυριάκου Κατζουράκη

Μαΐου 29, 2013

Tην Κυριακή 2 Ιουνίου ώρα 12.00 στο Μουσείο Μπενάκη.

Στο πλαίσιο της έκθεσης «Κυριάκος Κατζουράκης. Έργα 1963-2013: Ζωγραφική, Θέατρο, Κινηματογράφο», στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη, (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου), θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου «Τάξη στο Χάος» των εκδόσεων Καλειδοσκόπιο.

Την εκδήλωση θα προλογίσει ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, κύριος Άγγελος Δεληβοριάς, ενώ στη συζήτηση με θέμα «Κρίση και Τέχνη» που θα ακολουθήσει, θα συμμετέχουν οι:

Νάντια Βαλαβάνη, Συγγραφέας
Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος
Αριστείδης Μπαλτάς, Oμότιμος καθηγητής Ε.Μ.Π.
Νίκος Ξυδάκης, Δημοσιογράφος – Αρχισυντάκτης εφημ. Καθημερινή
Πέπη Ρηγοπούλου, καθηγήτρια Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης, Διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «105.5 στο Κόκκινο».

(περισσότερα…)

Πορτογαλία – João Ferreira do Amaral: »Γιατί πρέπει να φύγουμε απο το ευρώ».

Μαΐου 28, 2013

Φουντώνει η δημόσια συζήτηση για τα »δεινά» του ευρώ 

»Μόνη ελπίδα το εσκούδο»

Αναδημοσιεύουμε  χωρίς σχόλια  απο το bankingNews.gr  ρεπορτάζ για την συζήτηση που έχει ανάψει στην Πορτογαλία με αφορμή το βιβλίο του καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας ,João Ferreira do Amaral , »Γιατί πρέπει να φύγουμε απο το ευρώ».

 Πηγή: ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Θραύση κάνει στην Πορτογαλία το βιβλίο του Joao Ferreira do Amaral, το οποίο αναζητά τον «ένοχο» για τα οικονομικά δεινά που υφίστανται οι Πορτογάλοι.

Το βιβλίο με τίτλο «Γιατί πρέπει να φύγουμε από το ευρώ» έχει πυροδοτήσει μια άνευ προηγουμένου συζήτηση στην Πορτογαλία (τηλεοπτικά debate, δημόσιες διαλέξεις, άρθρα στις εφημερίδες) για τα αίτια της οικονομικής κρίσης στην χώρα. Το δίλημμα που τίθεται είναι εάν για αυτήν την κατάσταση ευθύνεται η πολιτική της λιτότητας στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης ή αν υπαίτιο για την κρίση είναι το ίδιο το ευρώ.

Και ενώ η δημόσια συζήτηση αναλώνεται στο εάν η Πορτογαλία έχει πράγματι μπροστά της ένα ρεαλιστικό μονοπάτι να επιτύχει την οικονομική ανάκαμψη μέσα στην Ευρωζώνη, ο συγγραφέας του βιβλίου είναι κατηγορηματικός: «Η Πορτογαλία δεν έχει καμία ελπίδα να ανακάμψει γρήγορα με το να είναι μέρος μιας νομισματικής ένωσης με ένα τόσο ισχυρό νόμισμα. Ευτυχώς, αυτό το ζήτημα έχει πάψει να αποτελεί ταμπού και πλέον γίνεται ευρεία συζήτηση τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό».

Σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου, ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας και έχει υπηρετήσει στο υπουργείο Οικονομικών, μόνη ελπίδα για την Πορτογαλία είναι η επιστροφή στο εσκούδο, κάτι που θα σήμαινε τη ραγδαία υποτίμηση του νομίσματος αλλά ταυτόχρονα θα καθιστούσε τα προϊόντα της χώρας πιο φθηνά και θα εκτόξευε τις εξαγωγές.

Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Pedro Passos Coelho επιμένει ότι η έξοδος της Πορτογαλίας από την Ευρωζώνη θα συνιστούσε μια καταστροφή για την χώρα και ότι εάν δεν ανταποκριθεί στις μνημονιακές της υποχρεώσεις, τότε θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ.

(περισσότερα…)

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Β.Ζούμπου »Η ερημιά του αληθινού»

Μαΐου 13, 2013

zoubos

Το ελληνικό βιβλίο στην κρίση: Σκέψεις για το παρελθόν, παρατηρήσεις για το παρόν, ιδέες γα το μέλλον

Μαΐου 9, 2013

ªøÛäéï 1

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Αμφιθέατρο Ιω. Δρακόπουλος, Προπύλαια

10-11/5/2013

Παρασκευή, 10/5, 18:00-21:00

18:00 Χαιρετισμός από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων

Από την ιστορία του ελληνικού βιβλίου και της τυπογραφίας (19ος-20ος αι.)

Προεδρία: Νίκος Μέλλιος

18:20 Λουκάς Αξελός (εκδότης – εκδόσεις Στοχαστής), «Οι περιπέτειες του βιβλίου και των ιδεών στην κρίσιμη εικοσαετία 1960-1980»

18:40 Αθηνά Ζηζοπούλου (ιστορικός), «Η συγκρότηση του Συνδικάτου Εργατών Τύπου Αθηνών, 1900-1940»

19:00 Άννα Καρακατσούλη (ιστορικός, επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ), «Όταν τα βιβλία πουλιούνταν… αλλά δεν αγοράζονταν: Η κρίση του βιβλίου τη δεκαετία του 1930»

(περισσότερα…)

David Harvey: Εξεγερμένες Πόλεις (Β)

Μαΐου 6, 2013

harvey-exof

Πρόλογος  του Κωστή Χατζημιχάλη στο βιβλίο του

David Harvey, Εξεγερμένες Πόλεις

Από το Δικαίωμα στη Πόλη στην Επανάσταση της Πόλης

που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΚΨΜ.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ στην ελληνική έκδοση 

xatzimichalis

Κωστής Χατζημιχάλης[1]

Το βιβλίο του Ντέιβιντ Χάρβεϊ είναι το πέμπτο που μεταφράζεται στα ελληνικά και μαζί με τις πολυάριθμες συνεντεύξεις και τις παλαιότερες μεταφράσεις άρθρων του συγκροτούν μια ικανοποιητική εισαγωγή στη σκέψη ενός από τους σημαντικότερους μαρξιστές διανοούμενους του καιρού μας. Τα περιεχόμενα του παρόντος βιβλίου έχουν παρουσιαστεί στις τρεις διαλέξεις που είχε δώσει στην Αθήνα τον Ιούνιο 2012 (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Παρκάκι της Οδού Τσαμαδού) με μεγάλη προσέλευση κόσμου. Πολλά από τα επιχειρήματα του βιβλίου είχε επίσης την ευκαιρία να αναπτύξει στις δεκάδες συνεντεύξεις που έδωσε εκείνες τις δύο βδομάδες της παραμονής του στην Αθήνα, οι οποίες συνέπεσαν με τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 12.

Η κυκλοφορία του βιβλίου παγκόσμια αλλά και ειδικά στην Ελλάδα συμπίπτει με τη συγκυρία της βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης. Η σημερινή κρίση για τον Χάρβεϊ ξεκινά από την αστικοποίηση, από τη φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ το 2007, η οποία μεταφέρθηκε στην Ευρώπη το 2009, χτυπώντας πρώτα τους αδύναμους κρίκους που βρίσκονταν στο Νότο. Η αστικοποίηση για τους μαρξιστές γεωγράφους και κοινωνιολόγους της πόλης[2] δεν περιορίζεται μόνο στην κατασκευή κτιρίων, δρόμων και υποδομών. Επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της καθημερινής ζωής στην πόλη, από τη ζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών και την κατανάλωση που δημιουργεί μια πόλη μέχρι τη δημιουργία υπεραξιών σε γη και ακίνητα από τη συγκεντροποίηση αλλά και το κόστος (κοινωνικό και περιβαλλοντικό) που δημιουργούν τα παραπάνω.

(περισσότερα…)

David Harvey: Εξεγερμένες Πόλεις (Α)

Μαΐου 6, 2013

Αναδημοσιεύουμε από  τη ilesxi.wordpress.com/ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το νέο βιβλίο του

David Harvey, Εξεγερμένες Πόλεις

Από το Δικαίωμα στη Πόλη στην Επανάσταση της Πόλης

που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΚΨΜ.

Αναδιεκδίκηση της πόλης για αντικαπιταλιστική πάλη

David Harvey

Rebel_cities-david-harveyΑν η αστικοποίηση είναι τόσο σημαντική στην ιστορία της συσσώρευσης κεφαλαίου και οι δυνάμεις του κεφαλαίου μαζί με τους αμέτρητους συμμάχους τους πρέπει να κινητοποιούν ασταμάτητα ή ακόμα και να επαναστατικοποιούν κατά διαστήματα τη ζωή στην πόλη, τότε οι ταξικοί αγώνες, ανεξαρτήτως αν αναγνωρίζονται ρητά ως τέτοιοι, συνδέονται αναπόφευκτα. Αυτό συμβαίνει επειδή οι δυνάμεις του κεφαλαίου είναι αναγκασμένες να αγωνίζονται σθεναρά για να επιβάλλουν τη βούλησή τους στη διαδικασία της πόλης και σε ολόκληρους πληθυσμούς που δεν είναι δυνατόν, ακόμα και κάτω από τις πιο ευνοϊκές συνθήκες, να τεθούν υπό από τον πλήρη έλεγχό τους. Άρα προκύπτει ένα σημαντικό στρατηγικό πολιτικό ερώτημα: Σε ποιο βαθμό πρέπει οι αντικαπιταλιστικοί αγώνες να επικεντρώνονται ρητά και να οργανώνονται στο ευρύτερο πεδίο της πόλης και του αστικού χώρου; Και αν το κάνουν, τότε πώς και γιατί ακριβώς;

Η ιστορία των ταξικών αγώνων με βάση την πόλη είναι εντυπωσιακή. Τα διαδοχικά επαναστατικά κινήματα στο Παρίσι από το 1789 μέχρι το 1830 και από το 1848 έως την Κομμούνα του 1871 αποτελούν το πιο προφανές παράδειγμα του 19ου αιώνα. Στα μεταγενέστερα γεγονότα περιλαμβάνονται το Σοβιέτ της Πετρούπολης, οι Κομμούνες της Σαγκάης το 1927 και το 1967, η γενική απεργία του Σιάτλ το 1919, ο ρόλος της Βαρκελώνης στον Ισπανικό Εμφύλιο, η εξέγερση στην Κόρδοβα το 1969 και οι γενικότερες εξεγέρσεις στις πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1960, τα κινήματα του 1968 (Παρίσι, Σικάγο, Μεξικό, Μπανγκόγκ και άλλα, όπως η αποκαλούμενη «Άνοιξη της Πράγας» και η άνοδος των τοπικών ενώσεων σε διάφορες γειτονιές της Μαδρίτης, οι οποίες αντιπροσώπευσαν το κίνημα κατά του Φράνκο (Franco) στην Ισπανία περίπου την ίδια περίοδο). Και πιο πρόσφατα έχουμε γίνει μάρτυρες του απόηχου που έχουν αυτοί οι παλαιότεροι αγώνες στις διαδηλώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης στο Σιάτλ το 1999 (οι οποίες ακολουθήθηκαν από παρόμοιες διαδηλώσεις στο Κεμπέκ, στη Γένοβα και σε πολλές άλλες πόλεις, ως μέρος ενός ευρέως διαδεδομένου κινήματος εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης). Ακόμα πιο πρόσφατα είδαμε μαζικές διαδηλώσεις στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο, στην πόλη Μάντισον του Ουισκόνσιν, στην Πλάζα ντελ Σολ στη Μαδρίτη και στην πλατεία Καταλούνια της Βαρκελώνης, στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, καθώς επίσης επαναστατικά κινήματα και εξεγέρσεις στην Οαχάκα του Μεξικού, στην Κοτσαμπάμπα (2000 και 2007) και στο Ελ Άλτο (2003 και 2005) της Βολιβίας, μαζί με πολύ διαφορετικές αλλά εξίσου σημαντικές πολιτικές εκρήξεις στο Μπουένος Άιρες το 2001-2002 και στο Σαντιάγο της Χιλής (2006 και 2011).

(περισσότερα…)

Το διαζύγιο καπιταλισμού – δημοκρατίας

Μαΐου 2, 2013

Εφημερίδα των Συντακτών

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο των Ιταλών οικονομολόγων Τζόρτζιο Ρούφολο και Στέφανο Σίλος Λαμπίνι «Il film della crisi. La mutazione del capitalismo» (Einaudi, 2012).

 Από τον Θανάση Γιαλκέτση

Η κεντρική θέση αυτού του βιβλίου είναι ότι η κρίση στην οποία έχουν βυθιστεί οι δυτικές χώρες γεννιέται από τη ρήξη ενός ιστορικού συμβιβασμού μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας. Η φάση που ακολουθεί μετά από αυτήν τη ρήξη μπορεί να οριστεί ως η εποχή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και αποτελεί την τρίτη μεταβολή που πέρασε ο καπιταλισμός από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η πρώτη φάση είναι μια «εποχή των ταραχών» και αντιστοιχεί στο διάστημα μεταξύ των αρχών του αιώνα και της έκρηξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η δεύτερη φάση αποτελείται από τη λεγόμενη «χρυσή εποχή»: μια συνεννόηση μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας βασιζόμενη πάνω σε δύο θεμελιώδεις συμφωνίες. Η πρώτη συμφωνία περιελάμβανε την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, την οποία αντιστάθμιζε ο πολιτικός έλεγχος των κινήσεων των κεφαλαίων, ο οποίος εξασφάλιζε ένα ευρύ πεδίο στην αυτονομία της οικονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Η δεύτερη συμφωνία εμπνεόταν από μια νέα θεωρία για τη διεύθυνση των επιχειρήσεων, η οποία έβλεπε την επιχείρηση ως μια σύνθετη κοινωνική πραγματικότητα που επιδιώκει όχι μόνον το κέρδος αλλά και μια σειρά κοινωνικούς στόχους, καθιστώντας έτσι τη μεγάλη ιδιωτική επιχείρηση μια αληθινή κοινότητα. Η τρίτη φάση σηματοδοτεί ακριβώς μια ρήξη με τη χρυσή εποχή και υλοποιείται μέσα από την απελευθέρωση των κινήσεων του κεφαλαίου, η οποία επιτρέπει να εξαπολυθεί μια αληθινή καπιταλιστική αντεπίθεση. Αυτή η κίνηση, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τους ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, προκαλεί μια θεμελιώδη μεταβολή στους συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας και μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας και ανοίγει τον δρόμο στην εντυπωσιακή επέκταση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού στις δυτικές δημοκρατίες.

(περισσότερα…)