Archive for the ‘Βιβλίο’ category

Τάκης Μαστρογιαννόπουλος: Οι Μαρξ και Ένγκελς και η «Ένωση των Κομμουνιστών»

24 Απριλίου, 2013

takhsaplo

Η Μαρξιστική Σκέψη,τόμος 9, φιλοξενεί δύο υποκεφάλαια του βιβλίου τού Τάκη Μαστρογιαννόπουλου, Η Άνοδος και η Πτώση τωνΕργατικών Διεθνών, Κύκλος 1ος: Από τους Προδρόμους στην 1η Διεθνή, εκδόσεις Τόπος, κεφ. 1.6 και 1.7.

 http://marxistikiskepsi.gr/

Η περίοδος μετά το 1844 δεν ήταν μόνο μια περίοδος στην οποία οι Μαρξ και Ένγκελς αποσαφήνισαν και επεξεργάστηκαν τις κομμουνιστικές τους απόψεις. Ήταν επίσης η περίοδος στην οποία ωρίμαζαν οι κοινωνικές αντιφάσεις που έμελλε να οδηγήσουν στη μεγάλη πανευρωπαϊκή επανάσταση του 1848. Στις συνθήκες αυτές ο Μαρξ, από κοινού με τον Ένγκελς, προσανατολίστηκαν βαθμιαία στην πολιτική δράση και στην προσπάθεια για τη συγκρότηση μιας επαναστατικής πρωτοπορίας του κινήματος, από κοινού με άλλους εξόριστους Γερμανούς και άλλων εθνοτήτων αγωνιστές, που από τη δεκαετία του 1830 είχαν συγκροτήσει πρώτα στο Παρίσι και αργότερα στο Λονδίνο την «Ένωση των Δικαίων», μια πρώιμη κομμουνιστική οργάνωση.

Για όλη αυτή την περίοδο, και μέσα στο βάθος της οικονομικής κρίσης του 1844-46, ο Μαρξ και ο Ένγκελς επιχείρησαν να επιδράσουν πάνω στις θεωρητικές απόψεις τόσο των μελών της «Ένωσης των Δικαίων» όσο και του εργατικού κινήματος γενικότερα. Η παραμονή και των δύο στις Βρυξέλλες τους έδωσε τη δυνατότητα να συζητήσουν σε βάθος τις απόψεις τους και να αναγνωρίσουν την ταυτότητα των αντιλήψεών τους, γεγονός που τους επέτρεψε να καταμερίσουν τις θεωρητικές τους εργασίες. Ταυτόχρονα, όμως, είχαν ως στόχο και την ανάπτυξη των ιδεών τους μέσα στο εργατικό κίνημα. Ο Ένγκελς, αναφερόμενος σ’ εκείνη την περίοδο, τόνισε τις προτεραιότητές τους: «Ήμασταν υποχρεωμένοι να θεμελιώσουμε επιστημονικά την άποψή μας. Αλλά ήταν εξίσου σπουδαίο για μας να κερδίσουμε με τις πεποιθήσεις μας το ευρωπαϊκό και πριν απ’ όλα το γερμανικό προλεταριάτο».

Τον Ιανουάριο του 1847 η Επιτροπή του Λονδίνου της «Ένωσης των Δικαίων» ανέθεσε στον Γ. Μολ να επισκεφθεί τις Βρυξέλλες και το Παρίσι για να έρθει σε επαφή με τον Μαρξ, τον Ένγκελς και τους συντρόφους τους με σκοπό να τους ζητήσει να προσχωρήσουν στην Ένωση για να βοηθήσουν τόσο στην οργανωτική όσο και στην πολιτική ανασυγκρότησή της. Πραγματικά, την άνοιξη του 1847 ο Μολ επισκέφθηκε τον Μαρξ στις Βρυξέλλες και τον Ένγκελς στο Παρίσι γι’ αυτό το σκοπό. «Κοντολογίς την άνοιξη του 1847», ανέφερε ο Ένγκελς, «ήρθε στις Βρυξέλλες ο Μολ και παρουσιάστηκε στον Μαρξ και αμέσως μετά στο Παρίσι σε μένα, για να μας καλέσει για μιαν ακόμα φορά, στο όνομα των συντρόφων του, να μπούμε στην Ένωση». Η πρόταση έγινε αυτή τη φορά δεκτή, γιατί όπως παρατήρησε και ο Ένγκελς, «είχαν πειστεί τόσο για την ορθότητα των αντιλήψεών μας, όσο και για την ανάγκη ν’ απαλλάξουν την Ένωση από τις παλιές συνωμοτικές παραδόσεις και μορφές. (περισσότερα…)

Ο πρόλογος του Δημήτρη Μπάτση στο βιβλίο του »Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα»,1947

20 Απριλίου, 2013

Η-βαριά-Βιομηχανία-στην-Ελλάδα1 

 Πρόλογος

«Η εργασία μου αυτή γράφτηκε με την βέβαιη προοπτική, πως παρ’ όλα τα εμπόδια και παρ’ όλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο Ελληνικός Λαός, που πάντα αγωνίζεται ηρωικά, θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο, για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει, με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια ορμή και αυτοθυσία, να χτίσει την ερειπωμένη από την ναζιστοφασιστικη κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο, πατρίδα.

Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη μόνον τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από το Λαό και για το Λαό.

Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει ο δρόμος για να λυτρωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας.

Και ο δρόμος αυτός μας οδηγεί στην ορθολογιστική οργάνωση και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας, στη δημιουργία ανώτερης τεχνικής βάσης, στη γοργή συσσώρευση των οικονομικών μέσων για ν’ ανθήσει και σ’ εμάς γερή, προοδεμένη κοινωνική ζωή. Μόνον τότε θα δημιουργηθούν και θα εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις για μια ακόμα πιο ψηλή κοινωνική επιδίωξη: τη σοσιαλιστική κοινωνία.

Για το χτίσιμο αυτής της νέας Ελλάδας δουλεύουν σήμερα, μέσα σε τραγικές πραγματικά συνθήκες και αψηφώντας κάθε κίνδυνο, όλοι οι επιστήμονες που βλέπουν μπροστά, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι των επιστημών, πλάι και μαζί με τον αδάμαστο Ελληνικό Λαό, προσφέροντας ακόμη και την ζωή τους, ότι πολυτιμότερο δηλαδή έχουν, προσπαθώντας έτσι να στεριώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, την νίκη του.

Σε όλους αυτούς τους πραγματικούς ηρωικούς αγωνιστές, προσφέρω και εγώ την μικρότατη αυτή συμβολή.

Δημήτρης Μπάτσης

Αθήνα, ΕΜΠ , Ιούνιος 1947»

  (περισσότερα…)

Πέτρος Παπακωνσταντίνου:Για μια νέα θέση της Ελλάδας στον κόσμο

17 Απριλίου, 2013

money-globe

Το  ιστολόγιο  www.oallosdromos.gr   δημοσιεύει  εκτενές απόσπασμα από το βιβλίο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου,»Η Κρίση, η Αριστερά, η Εξουσία:Η Μεγάλη Πρόκληση»,εκδόσεις Λιβάνη, 2013 .

Τα  αποσπάσματα  Ελλάδα και Ευρώπη  και Μια νέα θέση της Ελλάδα στον κόσμο που παρουσιάζονται , με την σύμφωνη γνώμη του συγγραφέα, ανήκουν στην έκτη ενότητα  του βιβλίου με τίτλο : ‘’Λαϊκή, Δημοκρατική Ανατροπή’ που  περιλαμβάνει α)Το οικονομικό, μεταβατικό πρόγραμμα β) Ο γόρδιος δεσμός του ευρώ γ) Ελλάδα και Ευρώπη δ) Μια νέα θέση της Ελλάδα στον κόσμο και ε) Για μια εργατική μεταπολίτευση.

Ελλάδα και Ευρώπη, σελ.156-158

papakonstantinouNew1Εφόσον δρομολογηθεί η έξοδος από το ευρώ, με στήριξη της λαϊκής πλειοψηφίας –για παράδειγμα, μέσω δημοψηφίσματος, που θα αποδυναμώσει καίρια τις αστικές δυνάμεις – θα τεθεί πιθανότατα συνολικό ζήτημα για τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Νομικά, τέτοιο ζήτημα δεν υφίσταται, καθώς υπάρχουν χώρες της Ένωσης που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη.

Πολιτικά, ένα «μη συναινετικό» διαζύγιο, θα θέσει την Αθήνα και τις Βρυξέλλες σε τροχιά ρήξης. Έτσι κι αλλιώς, όχι μόνο το ευρώ, αλλά το σύνολο των ευρωπαϊκών συνθηκών θα δράσουν σαν ασφυκτικός ζουρλομανδύας πάνω σε μια αριστερή κυβέρνηση που θα αποπειραθεί να εφαρμόσει ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα σαν κι αυτό που περιγράψαμε. Ο έλεγχος του συναλλάγματος, η απαλλοτρίωση επιχειρήσεων, η προνομιακή στήριξη του κρατικού τομέα, η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού έξω από το πλαίσιο του Δουβλίνου 3 και μια σειρά άλλων αναγκαίων μέτρων είναι αδύνατα χωρίς ρήξη με καίριες πλευρές του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου.

Είναι αλήθεια ότι η προοπτική εξόδου συνολικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ωριμάσει ακόμη στη συνείδηση των λαϊκών μαζών. Κάποια στιγμή, όμως, η κυβέρνηση της λαϊκής συμμαχίας θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει την πρόκληση να πείσει για την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα μιας διαφορετικής πορείας την πλειοψηφία των πολιτών και να τους καλέσει να πάρουν κυριαρχική απόφαση με δημοψήφισμα. Έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση δε σημαίνει αναγκαστικά εθνική απομόνωση, απόσυρση της Ελλάδας από τον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας και μετατροπή της σε Αλβανία του Χότζα ή  Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Απ’ ό,τι αντιλαμβανόμαστε, ούτε η Νορβηγία, ούτε η Ελβετία είναι ακριβώς τέτοιου είδους χώρες.

Κομουνισμός σημαίνει ελευθερία χωρίς όρια σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα. Σοσιαλισμός σε μία χώρα δε νοείται, σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία και την ιστορική πείρα. Ωστόσο, το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, η ανατροπή της αστικής κυριαρχίας και η δημιουργία μιας νέου τύπου Εργατικής Δημοκρατίας, δεν μπορεί παρά να γίνει σε μία χώρα ή μια ομάδα χωρών. Η χειραφέτηση των Ελλήνων εργαζομένων δεν είναι νοητή, παρά σε ένα ευρύτερο διεθνές περιβάλλον αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης, στην πορεία προς τις Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης και του κόσμου. Ωστόσο, για να ενωθούμε, πρέπει πρώτα να χωρίσουμε – όχι με τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά με τις αστικές τους τάξεις, όπως και με τη δική μας. Όποιος δεν το βλέπει αυτό, απλώς εξαπατά τους Έλληνες εργαζομένους, κηρύσσοντας έναν «σοσιαλισμό» που θα έχει την έγκριση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

(περισσότερα…)

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης γράφει για το βιβλίο του Γιώργου Γραμματικάκη,»Η κόμη της Βερενίκης»

16 Απριλίου, 2013

3531Γιώργου Γραμματικάκη »Η κόμη της Βερενίκης» Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Δεύτερη Έκδοση 1991, σ. 144

Κυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση το βιβλίο του καθηγητή Γιώργου Γραμματι­κάκη, Η Κόμη της Βερενίκης. Ο τίτλος του βιβλίου είναι ο ίδιος με το όνομα του γνω­στού αστερισμού, που κατά το μύθο δεν είναι άλλο από την κόμη της βασίλισσας Βε­ρενίκης, συζύγου του Πτολεμαίου του Γ΄του Ευεργέτη. (Η Βερενίκη είχε θυσιάσει την κόμη της, την οποίαν κατά το μύθο η Αφροδίτη μετέφερε στον ουρανό).

Ο τίτλος, όπου συνυφαίνονται μύθος και αστρονομία, ανταποκρίνεται θαυμά­σια στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ο συγγραφέας, με βάση τα δεδομένα της Φυσικής, της Κοσμολογίας, αλλά και των επιστημών της ζωής, επιχειρεί μια ευρεία εκλαϊκευ­τική-φιλοσοφική σύνθεση, μια επιστημονικά θεμελιωμένη ανασύσταση του κοσμι­κού γίγνεσθαι, το οποίο, από την αρχική Μεγάλη Έκρηξη (;) και το σχηματισμό των γαλαξιών και των πλανητικών συστημάτων, κατέληξε στην εμφάνιση της ζωής και της νόησης στον πλανήτη μας.

Η μεγαλειώδης αυτή περιπέτεια σκιαγραφείται με γνώση και φαντασία, με μια γλώσσα ζεστή και συχνά ποιητική. Το βιβλίο δεν είναι ψυχρό σύγγραμμα. Δεν είναι απλά εκλαϊκευτικό, ούτε καθαρά φιλοσοφικό. Είναι ο καρπός μιας στοχαστικής και ευαίσθητης θεώρησης της κοσμογένεσης, της βιογένεσης και της θέσης του ανθρώπου στο Σύμπαν-των επιτευγμάτων της νόησης, αλλά και των κινδύνων αυτοκαταστροφής από την ανεξέλεγκτη τεχνολογική πρόοδο και τις αντιθέσεις που συγκλονίζουν την εποχή μας.

(περισσότερα…)

Η EΣΤΙΑ έκλεισε…Ε,και; Δεν ήταν δα και τράπεζα…

4 Απριλίου, 2013

estia-books-570

Το κλείσιμο του «βιβλιοπωλείου της ΕΣΤΙΑΣ»,ξερίζωμα μιας εποχής

Πηγή: Οικοδόμος

Όταν περάσουν τα χρόνια και φτάσεις σε μια ηλικία που αρχίζουν να φεύγουν, χωρίς επιστροφή, τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή σου, τότε αρχίζεις να νιώθεις πως μαζί τους ξεριζώνονται κομμάτια από τις εποχές που έζησες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους χώρους. Είναι κάποιες εικόνες, ήχοι και μυρωδιές που σφραγίζουν, σε πείσμα της «εξέλιξης», με ανεξίτηλο μελάνι τη μνήμη, για να σου θυμίζουν για πάντα τις πιο ουσιαστικές στιγμές της ζωής σου. Δεν υπάρχει ανώδυνος αποχωρισμός, όμως η χρονική στιγμή που αυτός συμβαίνει έχει τη σημασία της. Για τις ώρες που περάσαμε ανάμεσα στα «βαριά» ράφια του «βιβλιοπωλείου της ΕΣΤΙΑΣ», ξεφυλλίζοντας τόμους και μετρώντας και ξαναμετρώντας το πενιχρό περιεχόμενο της τσέπης μας, το κλείσιμό του σημαίνει το ξερίζωμα μιας εποχής.

Μιας εποχής που ποδοπατήθηκε από μια άλλη, κυνική, άγρια και απάνθρωπη, μια εποχή ματωμένη από τα θύματα των βαρβάρων εκτελεστών του σύγχρονου πολιτισμού του κέρδους.  Ένα ιστορικός χώρος του βιβλίου, της σκέψης και του πολιτισμού έκλεισε… Ε, και; Δεν ήταν δα και τράπεζα…

βιβλιοπωλειο-εστια

(περισσότερα…)

Κυριακή 7 Απρίλη: Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στη Θεσσαλονίκη

3 Απριλίου, 2013

vivlio-papakonstantinou-parousiasi-laf-thesniki

Φίλιππο Βιόλα:»Η κοινωνία της αφαίρεσης -Το σύστημα της αδιαφορίας και της αποξένωσης στην καθημερινή ζωή»

3 Απριλίου, 2013

KOINWNIA-AFAIRESEIS-EX.indd

Tο βιβλίο του  Φίλιππο Βιόλα’Η κοινωνία της Αφαίρεσης -Το σύστημα της αδιαφορίας και της αποξένωσης στην καθημερινή ζωή» , κυκλοφόρησε  πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1993 .Ήταν το έκτο βιβλίο της σειράς ‘’Κοινωνικές Επιστήμες’’ των εκδόσεων ‘’Στάχυ’’, μια σειρά που συνέβαλλε στον διάλογο και τον προβληματισμό γύρω από όλα τα επίκαιρα και ζωτικά ζητήματα της κοινωνίας της εποχής .

Το έργο του Βιόλα αρχικά ήταν μια σειρά σημειώσεων ,υπό μορφή βιβλίου, για το μάθημα της Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο  La Sapienza ,της Ρώμης όπου δίδασκε ο συγγραφέας. Η έκδοση αυτή των αρχών της δεκαετίας του ’80,γρήγορα εξαντλήθηκε γιατί το βιβλίο βρήκε ανταπόκριση σ’ ένα  κοινό πολύ ευρύτερο από το στενά Πανεπιστημιακό. Ήταν μια εποχή που χαρακτηριζόταν από το ερμητικό κλείσιμο των χώρων πολιτικού διαλόγου μετά την υποχώρηση των κινημάτων της προηγούμενης δεκαετίας.

Ο διάλογος γύρω από την προβληματική αυτού του βιβλίου συνεχίστηκε για χρόνια και ενώ το βιβλίο είχε εξαντληθεί οι ενδιαφερόμενοι αναπαρήγαγαν το κείμενο με διάφορους τρόπους , διανθίζοντάς το με σχόλια.

»Μου ασκήθηκε τόση πίεση για την επανέκδοση του κειμένου, που κατέληξα να ξεπεράσω τους δισταγμούς που είχα» σημειώνει ο συγγραφέας στον πρόλογο της ιταλικής έκδοσης του 1989.  Το νέο έργο που προέκυψε  με την συστηματοποίηση και αναδιάρθρωση του αρχικού κειμένου από τον  Φίλιππο Βιόλα  παρουσιάστηκε και στο ελληνικό κοινό από τις εκδόσεις Στάχυ το 1993.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και μπορείτε να το βρείτε στο Βιβλιοπωλείο ΠΙΡΟΓΑ,  Σόλωνος 114, Αθήνα

Σας παρουσιάζουμε το δελτίου τύπου,τα περιεχόμενα καθώς και μια κριτική για το βιβλίο του Βιόλα, που γράφτηκε στο περιοδικό Ουτοπία τευχ.10,1994.

1.Δελτίου Τύπου

Ζούμε σε μια αφηρημένη κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω σε ένα σύστημα αδιαφορίας για την ύπαρξή μας. Αφηρημένη, όχι με την έννοια μιας κοινωνίας μη πραγματικής, αλλά με την έννοια ότι αυτή η κοινωνία κάνει αφαίρεση από την κοινωνική πραγματικότητα, δεν λαμβάνει υπόψη το πώς ζουν πραγματικά τα συγκεκριμένα πρόσωπα.

Η κοινωνική αφαίρεση, αυτή η παγερή αδιαφορία για το πραγματικό Είναι των ανθρώπων, περιβάλλει την καθημερινή ζωή και επιχειρεί να ακυρώσει τα χαρακτηριστικά της προσωπικής και συλλογικής  ταυτότητας. Η υπαρξιακή διάσταση υποτάσσεται έτσι στους ρυθμούς της διαδικασίας της οργάνωσης και της παραγωγής.

Η συστηματική αδιαφορία για τις κοινωνικές και υπαρξιακές ιδιαιτερότητές μας μετασχηματίζεται σε απαίτηση να οριστεί η εργασιακή δραστηριότητα  και η κοινωνική ζωή με όρους κοινωνικής απροσδιοριστίας. Η αφηρημένη κοινωνία απαιτεί όλες οι εκφράσεις της κοινωνικής ζωής  να είναι απροσδιόριστες, δηλαδή στερημένες από οποιεσδήποτε αναφορές στις προσωπικές και συλλογικές ιδιαιτερότητες.

Αυτή η υπόθεση ανάγνωσης της καπιταλιστικής κοινωνίας εξετάζει – με τρόπο εύληπτο και για το μέσο, μη ειδικό αναγνώστη- όλες τις σφαίρες της κοινωνικής δυναμικής : το άτομο, το περιβάλλον, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τα κοινωνικά αιτήματα, τις αξίες, το χρόνο, την καθημερινή ζωή, την εργασία, την εκπαίδευση. Με αυτή την έννοια , δεν πρόκειται για ένα ερμηνευτικό μοντέλο κατασκευασμένο θεωρησιακά, αλλά για μια πρόταση που γεννήθηκε ως εργαλείο  έρευνας- παρέμβασης και απευθύνεται σε όσους, αντιστεκόμενοι σε μια ισχυρή ιδεολογική πίεση , επιμένουν να κοιτάζουν την κοινωνική πραγματικότητα των συγκεκριμένων προσώπων.

(περισσότερα…)