Archive for the ‘Δημοκρατία’ category

Κριστόφ: Η στρατηγική της δίκης,1922-2012

Απρίλιος 18, 2013

L9_contraducto_01 

Αντί προλόγου

Για να το πούμε με δυο λόγια: η επιστροφή στους αγώνες που δόθηκαν τον προηγούμενο αιώνα εντός και εναντίον των μηχανισμών της δικαστικής και σωφρονιστικής εξουσίας δεν έχει τίποτα το πρωτότυπο ή το ανεπίκαιρο. Στο εδώ και στο τώρα, η καπιταλιστική αναδιάρθρωση-διαχείριση της κρίσης εξελίσσεται εν πολλοίς με τη μορφή κοινωνικού πολέμου χαμηλής έντασης, με την επιστράτευση όλου του νομοθετικού και δικονομικού οπλοστασίου του αστικού κράτους. Κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος μπορεί πλέον να (για την ακρίβεια: είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα) βρεθεί αντιμέτωπος με την κρατική καταστολή, παλιά ή/και νέα, προληπτική ή/και τιμωρητική – και θα χρειαστεί να ξέρει, ή να θυμάται, τότε ότι αυτό που αντιμετωπίζει δεν είναι ένα φαινόμενο που του ενέσκηψε εξ ουρανού, αλλά μια διαδικασία με ιστορία τόσο από τη δική μας μεριά όσο και από τη μεριά του αντιπάλου. Το κείμενο που μεταφράζουμε παρακάτω συνοψίζει την πολύμορφη γαλλική εμπειρία του 20ού αιώνα. Για το σήμερα, καθένας και καθεμία μπορεί να αντλήσει από αυτήν τα διδάγματα που θεωρεί χρησιμότερα.

λεύγα

Η πρόσφατη ιστορία, η ιστορία των αντιαποικιοκρατικών αγώνων της περιόδου 1950-1960, έπειτα η ιστορία των αγώνων στην καθημερινότητα ή στις φυλακές τη δεκαετία του 1970, έδειξε μέχρι ποιου σημείου το δίκαιο εν γένει και οι δικαστικές διώξεις συγκεκριμένα αποτελούν χώρους αγώνα που είναι αναγκαίο να αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι σε μια δεδομένη στιγμή. Όταν όμως ακούει κανείς ορισμένες ατζέντες, έχει την εντύπωση ότι η μνήμη αυτή χάθηκε και παρέμεινε αμετάδοτη. Το κείμενο που ακολουθεί ανασύρει κάποιες στιγμές αυτής της μνήμης.

Εδώ και σαράντα χρόνια, ο αριθμός των κρατουμένων δεν παύει να αυξάνεται, δικαιολογώντας, χωρίς καμιά πραγματική συζήτηση, την ανέγερση νέων φυλακών, στο όνομα του «εξανθρωπισμού» των συνθηκών κράτησης. Την 1η Απριλίου 2012, ο πληθυσμός των φυλακών ανερχόταν σε 67.161 κρατουμένους. Τον Φεβρουάριο, το κοινοβούλιο ψήφισε την κατασκευή 24 .000 νέων θέσεων. Την ίδια εποχή περίπου, ο Jean Marie Delarue, γενικός ελεγκτής των καταστημάτων κράτησης, παρουσιάζοντας την ετήσια έκθεσή του, δήλωνε σε μια συνέντευξη στο France Inter ότι, αν η Δικαιοσύνη τιμωρούσε όπως πριν από 30 χρόνια, θα υπήρχαν σήμερα 30.000 κρατούμενοι. Σημείωσε επίσης ότι ο αριθμός των κρατουμένων διπλασιάστηκε τα τελευταία σαράντα χρόνια, πράγμα που δεν συνέβη και με τον συνολικό γαλλικό πληθυσμό. Οι ποινές που επιβάλλονται είναι βαρύτερες. Οι όροι μη προφυλάκισης μειώνονται. Περισσότεροι άνθρωποι στέλνονται στη φυλακή. Μπορούμε έτσι να συναγάγουμε ότι η καταστολή επιτάθηκε, πολλώ δε μάλλον αφού ο αριθμός των κρατουμένων δεν είναι παρά η κορυφή του δικαστικού παγόβουνου.

(περισσότερα…)

Advertisements

Η προπαγάνδα περί των «δύο άκρων» και το άκρο του Μνημονίου

Σεπτεμβρίου 23, 2012

Εφημ.ΑΥΓΗ 23/09/2012

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Πόλυ ΚΡΗΜΝΙΩΤΗ

«Από την παράταξή μας ξεπήδησε ένας στοχαστής που έλεγε ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Δεν ξέρω κανέναν που να υποστηρίζει ότι ο καπιταλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Στα καπιταλιστικά λογιστήρια η δημοκρατία δεν έχει ανοιγμένη μερίδα. Ο ιστορικός αναθεωρητισμός έχει».

Όταν ο Άγγελος Ελεφάντης έγραφε τα παραπάνω, αναφερόμενος στην εξίσωση του κομμουνισμού με τον ναζισμό, πόσοι άραγε φαντάζονταν ότι θα έρθει η ώρα που θα βρεθούμε ξανά στο ίδιο έργο θεατές;

Γνωστοί τηλεσχολιαστές, αρθρογράφοι, διανοούμενοι και πολιτικοί τροφοδοτούν το τελευταίο διάστημα τη συζήτηση για τα άκρα εισάγοντας στον δημόσιο διάλογο μια ακόμα εκδοχή της θεωρίας που οι ρίζες της μπορούν να ανιχνευτούν στον ιστορικό αναθεωρητισμό. Μήπως, όμως, απασφαλίζουν παράλληλα και μια βραδυφλεγή βόμβα; Στη συνθήκη της βαθιάς και πολυεπίπεδης κρίσης που βιώνουμε, η θεωρία της συνάντησης των άκρων εύκολα βρίσκει ευήκοα ώτα σε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Το να εξομοιώνεις το τσεκούρι της Χρυσής Αυγής με την κινηματική δράση και τους κοινωνικούς αγώνες είναι μια βολική συνθήκη για τον καθώς πρέπει πολίτη που, ενώ πλήττεται βαθιά, ωθείται να περιορίσει τη διαμαρτυρία του στα ελάχιστα εκατοστά ενός αναμμένου ρεσό. Η κυβέρνηση αλλά και οι οργανικοί διανοούμενοι του συστήματος μπορούν, από τη μεριά τους, να ελπίζουν στη διαμόρφωση συνθηκών που θα τους επιτρέπουν να κοιμούνται τον ύπνο… του δικαίου. Για πόσο άραγε;

Ίσως θα ήταν αφελές να θεωρήσουμε ότι οι ενορχηστρωτές αυτής της μονοφωνικής συγχορδίας αγνοούν τους κινδύνους που κρύβει η θεωρία τους. Θα ήταν άραγε εξίσου αφελές να αναρωτηθούμε αν οι νότες αυτής της συγχορδίας, εκτός από έναν τόπο και μια κοινωνία, είναι ικανές να πυρπολήσουν και την παρτιτούρα από την οποία προέρχονται;

Με αυτές τις σκέψεις για τη συζήτηση που τόσο ύπουλα εντάχθηκε, εσχάτως, στον δημόσιο λόγο και με στόχο να διασαφηνιστούν οι αιτίες αλλά και οι κίνδυνοι που δημιουργεί, απευθυνθήκαμε στον ιστορικό, πρόεδρο των ΑΣΚΙ Σπύρο Ασδραχά, τον καθηγητή πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μιχάλη Σπουρδαλάκη, τον καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιώργο Φαράκλα, τον καθηγητή Οικονομίας της Εργασίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Απόστολο Δεδουσόπουλο και τον ποιητή Γιώργο Μπλάνα.

Με ένα κλικ

Διαβάστε τι γράφουν

Σπ. Ασδραχάς ιστορικός,

Μ. Σπουρδαλάκης καθ. Πολιτικής Επιστήμης,

Γ. Φαράκλας καθ. Πολιτικής Φιλοσοφίας

Α. Δεδουσόπουλος καθ. Οικονομίας της Εργασίας,

Γ. Μπλάνας ποιητής

Επίσης στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ γράφουν για τον νεοφασισμό και το αντιφασιστικό μέτωπο:

(περισσότερα…)

Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;

Αύγουστος 20, 2012

 Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Τις προηγούμενες ημέρες σε μία από τις συνηθισμένες επισκέψεις της τρόικας στην Ελλάδα, η τελευταία αποφάσισε να εισβάλλει στο υπουργείο εθνικής άμυνας και να απαιτήσει περικοπές 1 δις ευρώ. Το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας τέθηκε μετ’ επιτάσεως από την ημέρα που υπογράφηκε η δανειακή σύμβαση και συνεχίζει να τίθεται, όπως φαίνεται αδιαλείπτως, σε καθημερινή βάση.

Σήμερα, την ώρα που η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου είναι πυριτιδαποθήκη, με την ευθεία ανάμειξη του ιμπεριαλισμού στη Συρία και όχι μόνο, και με την πιθανότητα πρόκλησης απρόσμενων εξελίξεων, αυτή η επέμβαση της τρόικας γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη.

Η ΕΕ, το ΔΝΤ και η τρόικα γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχει καταλυθεί κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και έτσι αισθάνονται άνετα στο να ζητήσουν περικοπές όχι μόνο από τους μισθούς των εργαζομένων, την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία και την υγεία αλλά και από την εθνική άμυνα που αποτελεί βαρόμετρο για το βαθμό εθνικής ανεξαρτησίας ενός κράτους. Ασφαλώς σε αυτή της την κίνηση η τρόικα έχει αρωγό την τρόικα εσωτερικού. Οι προεκλογικοί λεονταρισμοί της τρικομματικής κυβέρνησης έχουν πάει περίπατο. Όχι μόνο τα περί αναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων έχουν ξεχαστεί, αλλά η ελεεινή αυτή κυβέρνηση υλοποιεί κάθε επιταγή της τρόικας και της ελληνικής αστικής τάξης, εφαρμόζοντας επί της ουσίας ένα τρίτο μνημόνιο με τις περικοπές των 11,5 δις ευρώ που απαιτούνται.

Ο ιμπεριαλισμός ανάλογα με τα συμφέροντά του, τους συσχετισμούς δύναμης, την ιδιαίτερη πολιτική και οικονομική στιγμή μπορεί να μεταλλάζει την πολιτική του. Ενώ για παράδειγμα από το 1974 η Ελλάδα είναι ο δεύτερος καλύτερος πελάτης της Γερμανίας ως αγοραστής στρατιωτικού εξοπλισμού, τέταρτος της Γαλλίας και όγδοος των ΗΠΑ, τώρα καλείται να κάνει περικοπές. Βεβαίως μένει να δούμε αν οι περικοπές που επιτάσσει η τρόικα αφορούν στο στρατιωτικό εξοπλισμό ή στους μισθούς των στρατιωτικών ή και στα δυο. Σε ό,τι και να αφορούν, η ουσία δεν αλλάζει. Η απαίτηση αυτή αποτελεί τη συνέχεια μιας πολιτικής που ανάγκαζε τις ελληνικές κυβερνήσεις να αγοράζουν ξανά και ξανά από τα ιμπεριαλιστικά μεγαθήρια στρατιωτικό εξοπλισμό και μάλιστα με συγκεκριμένο προσανατολισμό.

(περισσότερα…)

Ο Αλέξανδρος Σβώλος για το κράτος- Μαρία Κοναξή*

Ιουνίου 8, 2012

Σεμινάριο «Κράτος και δίκαιο στον 21ο αιώνα»**

Πάντειο Πανεπιστήμιο, 30 Μαϊου 2012

Ο Αλέξανδρος Σβώλος για το κράτος

Εισαγωγικά

 «Η εξέλιξις του Κράτους με τα βήματά της προσπαθεί να απαντήση εις την μυριόστομον αξίωσιν του σημερινού ανθρώπου, η οποία ικετεύει φως, ευημερία, αντίληψιν και προαγωγήν, ικετεύει αυτό τούτο την εκπλήρωσιν του υψίστου σκοπού του Κράτους: Εγένετο μεν η Πολιτεία του ζην ένεκεν, έστι δ’ ένεκα του ευ ζην.» (Σβώλος, 1916/1972: 24) Την ευημερία των πολιτών θέτει ο Σβώλος ως κύριο στόχο της Πολιτείας και κεντρικό άξονά της την προαγωγή και εξέλιξη του ατόμου.

Συνδυάζοντας τη δογματική νομική έρευνα με τη συστηματική παρουσίαση της ιστορικής προέλευσης του νόμου ο Αλέξανδρος Σβώλος ξεχωρίζει από όλους τους Έλληνες συνταγματολόγους. Εκθέτοντας τα ιστορικά περιστατικά εξηγεί τις αιτίες που οδήγησαν στη μορφή του πολιτεύματος με τη πάροδο του χρόνου και στην κατοχύρωση της πολιτικής ελευθερίας. Στα συγγράμματά του διαφαίνεται, ότι ο νόμος δεν ακολουθεί την κοινωνική πρόοδο και τη δικαιοσύνη. (Τσαϊτουρίδης, 2009: 134)

Ο Α.Σβώλος θεωρεί τη Γαλλική Επανάσταση σταθμό για τη διαμόρφωση των πολιτικών δογμάτων. Σ’ αυτήν αποδίδει την εγκαθίδρυση της εθνικής κυριαρχίας με τον έως τότε δούλο λαό να καθίσταται κυρίαρχος και πηγή κάθε εξουσίας. Δεν πρόκειται σύμφωνα με τη γνώμη του, για μεταβολή της ουσίας του κρατικού θεσμού. Το 18ο αιώνα το κράτος συνιστούσε πολιτικό οργανισμό, που δικαιολογούσε την ύπαρξη και συντήρησή του πότε με την επίκληση του Θείου Δικαίου, πότε του ηγεμόνος και πότε με την προσφορά προστασίας στο λαό μέσω μιας υπέρτερης εξουσίας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το κράτος σ’ αυτή τη χρονική στιγμή παραμένει ξένο προς την κοινωνική ζωή χωρίς κοινωνικό σκοπό, «με την κοινωνική ζωή να στροβιλίζεται πέριξ του». (Σβώλος, 1916/1972: 8) Η πορεία του κράτους προς την απόκτηση κοινωνικού χαρακτήρα αποτελεί ένα από τα θέματα του έργου του.

Ο Σβώλος κατά την παρουσίαση των ρυθμίσεων για την οργάνωση του πολιτεύματος, των εξουσιών των κρατικών οργάνων και των ατομικών ελευθεριών επιμένει στην επίδραση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης, σημειώνοντας ότι οι σκοποί της Επανάστασης συνάδουν με τα αιτήματα του κινήματος της αστικής τάξης. Δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην κατοχύρωση της θεσμικής και πολιτικής υπεροχής της λαϊκής αντιπροσωπείας, η οποία ανατρέπεται με το προσωρινό καθεστώς απολυταρχίας του Καποδίστρια, την καθιέρωση του μοναρχικού θεσμού με το «Ηγεμονικόν Σύνταγμα» του 1832 και τελικά με την εκλογή του Όθωνα. (Τσαϊτουρίδης, 2009: 135).

Η συνταγματική θεωρία του Σβώλου διαπνέεται από τη δημοκρατική αρχή. Με ερείσματα την επαναστατική νομική παράδοση των πρώτων ελληνικών συνταγμάτων κατά την εθνεγερσία και τη διακυβέρνηση του Όθωνα και την ασθενική επιρροή των αριστοκρατικών στοιχείων της ελληνικής κοινωνίας, αντικρούει τη νομική και πολιτική εκτίμηση υπέρ της διαχρονικής αίγλης της βασιλείας στους Έλληνες. Σθεναρά υποστηρίζει ότι ο βασιλικός θεσμός υποβαθμίστηκε μετά το 1850 φτάνοντας στα όρια του περιττού. (Τσαϊτουρίδης, 2009: 137) Στις μελέτες του Σβώλου, μάλιστα, από πολύ νωρίς συναντάμε μεταρρυθμιστικές/σοσιαλιστικές τάσεις. (Πάσχος, 1991: 269)

(περισσότερα…)

Όταν ο φασισμός δείχνει τα δόντια του

Ιουνίου 8, 2012

Πηγή: Εργατικός Αγώνας

Ήταν αναμενόμενο. Απλά κανείς δεν ήξερε πώς και κατά ποιών θα εκδηλωνόταν. Κι έγινε το πρωί της Πέμπτης 7 Ιούνη σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση. Το παραμύθι της κοινοβουλευτικής «νομιμότητας» της «Χρυσής Αυγής» έσβησε από ένα ποτήρι νερό και διαλύθηκε από τα «μπουκέτα» του Η. Κασιδιάρη κατά της Λ. Κανέλη. Ο φασισμός έδειξε το αληθινό του πρόσωπο αυτό που δε μπορεί να μασκαρέψει: την ιδεολογία της ωμής βίας και της επιθυμίας για εκμηδένιση κάθε διαφορετικότητας από τα «ιδεώδη» του.

Η επίθεση στα πρόσωπα της Ρ. Δούρου και της Λ. Κανέλη έχει τη σημασία της καθώς δείχνει πώς εννοούν την «παλληκαριά» οι «λεβέντες» που χτυπούν γυναίκες και εξαφανίζονται για να αποφύγουν τις νομικές συνέπειες. Ωστόσο, δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Αν δεν συνέβαινε τώρα, θα γινόταν σύντομα. Αν όχι στα πρόσωπα αυτά, σε κάποια άλλα. Πολύ απλά γιατί τα φασιστοειδή δεν έχουν επιχειρήματα αλλά προτάσσουν το «δίκιο» της σιδερογροθιάς και του στιλέτου όπως ακριβώς και οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου (άλλωστε τα περισσότερα στελέχη της Χ.Α. είτε έχουν ήδη καταδικαστεί είτε φυγοδικούν μέχρι να τελεσιδικήσουν ανάλογες καταγγελίες).

Ήταν επόμενο καθώς τα σημάδια του εκφασισμού της κοινωνίας είχαν δοθεί χρόνια πριν με έντονες εξάρσεις ρατσισμού κατά μεταναστών ή κοινωνικών ομάδων που δεν συνάδουν με τον καθωσπρεπισμό των φασιστών. Καθώς η κοινωνία ανέχτηκε την «ήπια» εκδοχή του φαινομένου κάνοντας τους τραμπούκους βουλευτές και υπουργούς και τώρα ανησυχεί για τη «σκληρή» μορφή του.

Κάποιοι συνδυάζουν την έξαρση του φαινομένου με την κρίση, τη σήψη του πολιτικού συστήματος και την ανάγκη ριζικών κοινωνικών αλλαγών. Οι ίδιοι είναι που στην πλήρη ισοπέδωση όλων στη λογική «όλοι ίδιοι είναι» προέβαλλαν σαν μόνη «λύση» δυναμικές καταστάσεις του τύπου «αφού το κράτος δε μπορεί, μπορούν αυτοί». Είναι οι ίδιοι που κηρύσσουν τη ματαιότητα του αγώνων του μαζικού κινήματος κι επιχειρούν να μπολιάσουν την κοινωνία στη λογική του υποκόσμου που τακτοποιεί «παστρικά» τις διαφορές του στο σκοτάδι με ρόπαλα και σιδηρολοστούς.

(περισσότερα…)

Oι καρκινοπαθείς είναι μόνο η αρχή.Ας ετοιμαζόμαστε… Τασία Σταματοπούλου

Ιουνίου 4, 2012

Πηγή : ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Σε συνθήκες διάλυσης βασικών δομών παροχής περίθαλψης και προστασίας της υγείας του λαού στις οποίες οδήγησαν η σοφή καθοδήγηση Λοβέρδου στο Υπουργείο Υγείας με τις ευλογίες της κυβέρνησης Παπαδήμιου, το δράμα που εκτυλίσσεται μπροστά τα μάτια μας τις τελευταίες ημέρες είναι ενδεικτικό για το πώς μετράει η ανθρώπινη ζωή στην πολιτική των κομμάτων των μνημονίων .

 Ειναι λίγο ο,τι κι αν πει κανείς .Είναι ανατριχιαστικό να βλέπεις ανθρώπους με πρόβλημα ζωής και θανάτου σε πολλές περιπτώσεις [με καρκίνο ή χρόνιες παθήσεις] να εκλιπαρούν για τα φάρμακά τους ,να στέλνονται απο τον  Αννα στον Καιάφα χωρίς να ντρέπεται [!] η να το βουλώνει κάθε ανευθυνουπεύθυνος αυτής της κατάντιας, και κυρίως οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος.

Αντίθετα,βγαίνουν και στις τηλεοράσεις για να δικαιολογήσουν το έργο τους…Ο Λοβέρδος αντι να πάει σπίτι του τολμάει να μιλάει….Τέτια αναισχυντία.

Κάθε κοινωνία και το επίπεδό της κρίνεται απο το πώς αντιμετωπίζει τους έχοντες ανάγκη.Κι εδω εχει ξεπεραστεί κάθε όριο. Απο τις καθημαγμένες συντάξεις, τις αποδοχές οσων εχουν ακόμη δουλειά, απο τους παρατημένους στην τύχη τους ανέργους και άπορους.

Οι συνθήκες οχι μόνο στην υγεία , δεν πρόκειται να γίνουν καλύτερες όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου,η τουλάχιστον δεν πρόκειται να βελτιωθούν θεαματικά…Αιώνες φαρμάκι, γενιές φαρμάκι….Και στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση πάλι δεν πρόκειται με μαγικές κινήσεις να λύσει τα προβλήματα. Μέσα σε μια κοινωνία που μαστίζεται απο τα καθημερινά προβλήματα επιβίωσης, τον φόβο για το αύριο, τη ραγδαία αναπτυσσόμενη λόγω κρίσης εγκληματικότητα , η ίδια αυτή κοινωνία οφείλει να ξαναδεί το ρόλο της.

(περισσότερα…)

Euro 2012:Χρήση ηχητικών κανονιών σε περίπτωση επεισοδίων

Ιουνίου 3, 2012

Πηγή: ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ
 
Χρήση ηχητικών κανονιών (!) προτίθεται να κάνει η πολωνική αστυνομία κατά τη διάρκεια των αγώνων του Euro 2012, σε περίπτωση επεισοδίων. Πρόκειται για όπλο το οποίο έχει σχεδιαστεί αρχικά για επικοινωνία κάτω από τη θάλασσα.Ο ήχος που παράγει είναι μεγαλύτερος αυτού ενός τζετ που απογειώνεται (φτάνει τα 140 έως 180 ντεσιμπέλ). Το ηχητικό κανόνι λοιπόν παράγει ήχο 220 ντεσιμπέλ.

 
Για να κατανοήσει κάποιος το ακριβές μέγεθος, ολοκληρωτική απώλεια ακοής μπορεί να προέλθει από ήχους 110 έως 120 ντεσιμπέλ… Και ας ισχυρίζεται ο (επικεφαλής της κατασκευάστριας εταιρείας, «American Technology»), Ρόμπερτ Κούτναμ, ότι: «Δεν υπάρχει περίπτωση να χάσεις την ακοή σου εκτός αν σταθείς μπροστά του για αρκετά λεπτά. Αν σταθείς σε απόσταση είναι σαν να είσαι σε μια τρίωρη συναυλία, η οποία με αυτά τα κανόνια γίνεται σε μισή ώρα».
(περισσότερα…)