Archive for the ‘Διεθνής αλληλεγγύη’ category

Μικαέλ Λεβί: »Νομιμοποιείται ο αντισημιτισμός, στην Ελλάδα;»

Ιουλίου 8, 2013

Michael_Löwy

»Ελλάδα: Νομιμοποιείται ο αντισημιτισμός;»

 Του Μικαέλ Λεβί

Ένας Εβραίος μαρξιστής σύρεται στα δικαστήρια, κατηγορούμενος για »συκοφαντική δυσφήμηση» από τους ναζί. Είμαστε στην Γερμανία του 1933; Καθόλου: Βρισκόμαστε στη »δημοκρατική»(με πολλά εισαγωγικά) Ελλάδα του 2013. Ο εν λόγω κατηγορούμενος είναι ο Σάββας Μιχαήλ, λαμπρός διανοούμενος και ηγέτης μίας εκ των οργανώσεων της ελληνικής επαναστατικής μαρξιστικής Αριστεράς.

savvasmichailΟ Σάββας Μιχαήλ  είναι ένας  εξαιρετικά ασυνήθιστος και  αντικομφορμιστής στοχαστής. Ελληνοεβραίος αντι-σιωνιστής και διεθνιστής, είναι συγγραφέας ενός σημαντικού αλλά αταξινόμητου έργου, που ασχολείται με την λογοτεχνία , τη φιλοσοφία και την ταξική πάλη ενώ  διακρίνεται για την πρωτοτυπία και τον δυναμισμό των απόψεών του. Το πρώτο που εντυπωσιάζει τον αναγνώστη στα γραπτά του είναι η  τεράστια κουλτούρα του: ο συγγραφέας γνωρίζει καλά  την Αγία Γραφή, το Ταλμούδ, την Καμπάλα, το αρχαίο ελληνικό θέατρο, την ευρωπαϊκή λογοτεχνία, τη σύγχρονη γαλλική φιλοσοφία, τη  νεοελληνική ποίηση , τον Χέγκελ και τον Μαρξ – για να μην αναφέρουμε τον Τρότσκι, που αποτελεί την κύρια πολιτική πυξίδα του – ενώ  μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα πολλά σε αυτό τον μακρύ κατάλογο .

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της σκέψης του είναι η προσπάθεια επανερμηνείας του μαρξισμού και της επαναστατικής θεωρίας υπό το φως του  μεσσιανικού και του ιουδαϊκού μυστικισμού – και το αντίστροφο. Πρόκειται για μια παράδοξη και επινοητική προσέγγιση – όπως αυτή του  Ερνστ Μπλοχ και του  Βάλτερ  Μπένγιαμιν , δύο από τους αγαπημένους συγγραφείς του – που διερευνά   τον θρησκευτικό αθεϊσμό, ή, αν θέλετε, τον κοσμικό μεσσιανισμό.

Αυτός ο προβληματισμός αντιμετωπίζεται για πρώτη φορά ως κεντρικό  θέμα σε μια αξιόλογη συλλογή από δοκίμια που δημοσιεύθηκαν  το 1999, με τίτλο Μορφές του Μεσσιανικού. Το τελευταίο έργο του Σάββα Μιχαήλ το Γκόλεμ ή Περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων (2010) αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα αυτής της άθεης θρησκευτικής και εβραιο-μαρξιστικής προσέγγισης. Πρόκειται για μια συλλογή από δοκίμια που αφορούν όχι μόνο τον Γκόλεμ αλλά επίσης τον  Κάφκα, τον Χέλντερλιν, τον Λακάν, τον  Φιλίπ Λακού- Λαμπάρτ, τον Χέγκελ, τον Μαρξ και κάποιους σύγχρονους Έλληνες ποιητές όπως ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Η λογική συνοχή του βιβλίου  αποδίδεται με τρόπο, αρκετά ασυνήθιστο, καθότι ο συγγραφέας συνδέει, δομεί και συγχωνεύει τον εβραϊκό μυστικισμό, την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία και τον επαναστατικό μαρξισμό.

(περισσότερα…)

Εναλλακτική Συνάντηση Κορυφής:»Ποτέ μην αφήνετε μια καλή κρίση να πάει χαμένη»

Αύγουστος 22, 2012

 2012-08-15_Felipe_Van_Keirsbilck

 Πέντε σκέψεις για την Εναλλακτική Συνάντηση Κορυφής*

Ομιλία του Βέλγου συνδικαλιστή Felipe Van Keirsbilck**

Πηγή:http://www.contra-xreos.gr/

Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς

2012-08-08_alter_summit_siteon0-6f817

1. Ένα αίνιγμα

Γιατί οι πολιτικές ελίτ εφαρμόζουν μέτρα λιτότητας που είναι

  • Κοινωνικά καταστροφικά. Πρόκειται για τα χειρότερα πισωγυρίσματα από το πόλεμο και μετά, ενώ ακόμα και η κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης χαρακτηρίζει αυτή τη λιτότητα απειλή ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα και τη δημοκρατία.
  • Οικονομικά παράλογα. Η λιτότητα αυξάνει τα ελλείμματα και το χρέος και καταστρέφει τον παραγωγικό μηχανισμό, χωρίς ούτε καν να προσφέρει μια διέξοδο από τη κρίση.
  • Δημοκρατικά αυτοκτονιστικό. Από τη μια με τις αυταρχικές παρεμβάσεις της Τρόικα που φέρνουν πολλές χώρες σε κατάσταση μετα-δημοκρατικής λιτότητας, κι από την άλλη επειδή οι συνέπειες της λιτότητας ενθαρρύνουν τα φασιστικά και ξενοφοβικά κόμματα.

Είναι από ασχετοσύνη;

Όχι: μπορούμε να κατηγορήσουμε τους κυβερνήτες μας για πολλά λάθη, αλλά όχι για το ότι είναι ηλίθιοι. Μερικοί από τους πολιτικούς ηγέτες πιθανόν να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις, αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με την απουσία ουσιαστικής απάντησης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως αυτή λειτουργεί σήμερα. Όμως για άλλους ηγέτες, λίγο ή πολύ ξεκάθαρα νεοφιλελεύθερους, η πιθανή εξήγηση είναι ότι το ζητούμενο για αυτούς είναι να εκμεταλλευτούν τη κρίση για να ολοκληρώσουν τη νεοφιλελεύθερη επανάσταση (never waste a good crisis). Κατά συνέπεια, βρισκόμαστε σε μια πρωτοφανή κατάσταση, που ζητάει πρωτοφανείς απαντήσεις, σε ευρωπαϊκή κλίμακα και πέρα από τις δευτερεύουσες διαφοροποιήσεις – η ριζοσπαστικοποίηση της κύριας αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία, ανάμεσα στα συμφέροντα μιας μικρής υπερπρονομιούχας μειοψηφίας και στη μεγάλη μάζα του πληθυσμού, μας βάζει μπροστά σε ένα ιστορικό καθήκον.

2. Ένα άλλο αίνιγμα

Γιατί η οικονομική, πρακτική και θεωρητική ήττα του νεοφιλελευθερισμού δεν οδήγησε στην άνοδο στην εξουσία κυβερνήσεων αποφασισμένων να τολμήσουν τη ρήξη με τη Τρόικα και το νεοφιλελευθερισμό;

Είναι μήπως εξαιτίας της παθητικότητας των λαών;

Όχι, ποτέ άλλοτε δεν είχαμε δει τόσες κινητοποιήσεις μεγάλων διαστάσεων όσο στα τελευταία 3 χρόνια! Η κύρια εξήγηση, κατά τη γνώμη μας, έχει σχέση με την ίδια την οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθιστά αναποτελεσματικές τις παραδοσιακές λαϊκές κινητοποιήσεις:   η εξουσία είναι στις Βρυξέλλες ή στη Φρανκφούρτη, αλλά η ικανότητα κινητοποίησης και πάλης των ανθρώπων είναι στη πατρίδα τους, στην επιχείρησή τους, στη πόλη τους, στη περιφέρειά τους, στη χώρα τους. Αυτό επιτρέπει να προσδιορίσουμε τη φύση αυτής της ιστορικής αποστολής που αναφέρθηκε προηγουμένως: για εμάς, είναι κατεπείγουσα ανάγκη να κάνουμε να γεννηθεί ένα πραγματικό Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Κίνημα.

(περισσότερα…)

Στους μεταλλωρύχους της Ν. Αφρικής…

Αύγουστος 18, 2012

 Πηγή: φτου ξελευτερία!

Κολομβία:Η αλήθεια πρέπει να λάμψει-Miguel Ángel Beltrán

Ιουλίου 25, 2012

Πηγή:Τhe Prisma

Συνέντευξη στη Miriam Valero

 Η ιστορία του έκανε τον γύρο του κόσμου. Θύμα πλεκτάνης και κατηγορούμενος για συμμετοχή στην αντάρτικη οργάνωση FARC ,ως ηγετικό μέλος, εξέτισε ποινή φυλάκισης δύο ετών. Ήταν αθώος. Ελεύθερος , τώρα πια, μιλάει  για την εμπειρία του και τη δίωξη που υπέστη  εξαιτίας της κριτικής του στην κυβέρνηση, σχετικά με τις εσωτερικές πολιτικές συγκρούσεις στην Κολομβία.

Όταν  κοιτάζεις τον Miguel Angel,  μπορείς να νιώσεις τη δύναμη του πνεύματός του, αλλά τα μάτια του δεν μπορούν να κρύψουν το μαρτύριο που πέρασε.

Κοινωνιολόγος και καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας  , ο 48χρονος Miguel Ángel Beltrán,συνελήφθη και φυλακίστηκε το Μάη του 2009. Κατηγορήθηκε ότι ήταν ο ‘’Jaime Cienfuegos’’, ηγετικό στέλεχος της FARC.

 Η υπόθεση Beltran απασχόλησε τα ΜΜΕ και έγινε πρωτοσέλιδο διεθνώς , ως μία από τις χειρότερες υποθέσεις πολιτικών διώξεων  στην Κολομβία.  Μετά από δυο χρόνια στις φυλακές La Pitocaστην Bogota,  ο Miguel Angel ,κατηγορούμενος για πρόκληση εξέγερσης και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, κρίθηκε αθώος.

Οι αποδείξεις εναντίον του είχαν κατασκευαστεί. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, βρέθηκαν σε έναν υπολογιστή, του οποίου κάτοχος ήταν ο αντάρτης ηγέτης  Raul Reyes, που σκοτώθηκε στα σύνορα του Εκουαδόρ, κατά την επιχείρηση Phoenix, επί προεδρίας Alvaro Uribe.

Μετά τον θάνατο του Reyes, η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τις πληροφορίες, που ήταν αποθηκευμένες στον υπολογιστή του για να κατηγορήσει Κολομβιανούς- των οποίων τα ονόματα υποτίθεται πως βρέθηκαν εκεί-ότι ενεπλάκησαν σε επιθέσεις κατά της εθνικής ασφάλειας

Μεταξύ αυτών ήταν και πολύ γνωστά-κι εξίσου αθώα-πρόσωπα , όπως ο πρώην γερουσιαστής  Piedad Cordoba, τα μέλη του Κογκρέσου  Wilson Borja, Carlos Lozano, και άλλοι , συμπεριλαμβανομένων των Προέδρων της Βενεζουέλα και του Εκουαδόρ, Hugo Chávezκαι Rafael Correa.

Ο Beltran κατηγορήθηκε για τακτική επαφή με τον Reyes, αλλά οι αποδείξεις που προσκομίστηκαν για να στηρίξουν την κατηγορία ήταν αρχεία του Word(που εύκολα παραποιούνται), με αποτέλεσμα το Ανώτατο Δικαστήριο της Κολομβίας να μην τα δεχτεί ως βάσιμες αποδείξεις.

Ο Beltran διαμαρτυρήθηκε έντονα για επίθεση και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος του, κατά την διάρκεια της φυλάκισής του. Υποστηρίζει ότι η όλη διαδικασία της δίωξής του οφείλεται στις  εκπεφρασμένες  απόψεις του ενάντια  στην πολιτική της  κολομβιανής κυβέρνησης .

Για όλα αυτά, αλλά και για την κατάσταση στην Κολομβία, μετά από 60 χρόνια πολιτικών αναταραχών και συγκρούσεων, μίλησε αποκλειστικά στο The Prisma,κατά την διάρκεια της επισκέψεώς του, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

(περισσότερα…)

Γράμμα από έναν αστουριανό ανθρακωρύχο

Ιουλίου 5, 2012

»Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει οτιδήποτε απ’ όσα έγραψα ή έχει κάποια συγκεκριμένη ερώτηση, ευχαρίστως αν μπορώ να σας απαντήσω.»

Πηγή: inprecor.gr

Έπειτα από εβδομάδες συγκρούσεων με την ισπανική αστυνομία, ομάδα περίπου 180 ανθρακωρύχων της βόρειας Ισπανίας ξεκίνησαν την αποκαλούμενη «μαύρη πορεία» τους προς τη Μαδρίτη, αντιδρώντας στις πολιτικές λιτότητας που πλήττουν και τον τομέα τους. Η μαύρη πορεία προς τη Μαδρίτη αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 11 Ιουλίου.

Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πω ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

1. Ο αγώνας που διεξάγουν αυτή τη στιγμή οι ανθρακωρύχοι, δεν είναι για να διεκδικήσουν χρήματα, αλλά για να γίνει σεβαστή η συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι το υπουργείο βιομηχανίας και τα συνδικάτα των ανθρακωρύχων, που προέβλεπε τη συνέχιση των επιδοτήσεων ως και το 2018.

Τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι όχι απ’ την ισπανική κυβέρνηση, μ’ αυτό θέλω να πω ότι δε ζητάμε από κανέναν ισπανό να “στερηθεί για να μας βοηθήσει” όπως λένε πολλοί απ’ τους επικριτές μας. Όσον αφορά πάλι αυτά τα χρήματα που δικαιούνται οι οικογένειες των ανθρακωρύχων, καθώς προέρχονται από το Εξορυκτικό Ταμείο που υποτίθεται αποσκοπούσε στη δημιουργία εναλλακτικών στον λιθάνθρακα, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις περιοχές μας μετά το κλείσιμο των ορυχείων. Ε λοιπόν, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, τα χρήματα αυτά τα διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όπως ήθελαν. Με μέρος αυτών, για παράδειγμα, ο κύριος Gabino de Lorenzo (πρώην δήμαρχος του Οβιέδο) πλήρωσε την ασφαλτόστρωση δρόμων της πόλης του, το νέο εκθεσιακό και συνεδριακό μέγαρο που έχτισε και μια σειρά από άλλα έργα. Η δε πρώην δήμαρχος της Χιχόν (η κυρία Felgeroso) επένδυσε ένα άλλο μερίδιο στην ίδρυση ενός τεχνικού εκπαιδευτικού ιδρύματος και σε άλλα έργα.

Στην κοιλάδα του Turón, στα ορυχεία της Cuenca del Caudal, όπου ζω, έχουμε πάνω από 600 νεκρούς εργάτες (μόνο αυτούς για τους οποίους γνωρίζουμε, καθώς στον εμφύλιο πόλεμο πυρπολήθηκαν τα επίσημα αρχεία) στα ορυχεία από το 1889 ως το 2009, όταν και έκλεισαν. Το μόνο που άνοιξε μετά ήταν ένα αθλητικό κέντρο, χωρίς καν εισόδους, όπου για να πάει να τρέξει κανείς πρέπει να περάσει από ένα μονοπάτι. Ολόκληρος ο χώρος είναι γεμάτος σκουπίδια, τα οποία σιγά-σιγά τον κατακλύζουν. Παρά την εκβιομηχάνιση, η οποία υποτίθεται ότι δημιουργεί σταθερές θέσεις εργασίας ώστε να υπάρχει μέλλον στην περιοχή, δεν υπάρχει τίποτα.

2. Εκπλήσσομαι που τόσο πολλοί άνθρωποι μιλούν άσχημα γι αυτήν την επιδότηση, δεν ήθελα να το γράψω αυτό, αλλά επιδοτούνται κι άλλοι τομείς όπως η κτηνοτροφία, η γεωργία, η αλιεία και πολλοί ακόμα που δεν έχω όρεξη να αναφέρω, αλλά εγώ προσωπικά είμαι χαρούμενος γι αυτό, προτιμώ να ενισχύονται οι εργαζόμενοι παρά οι chorizos (στμ: ισπανικό αλλαντικό, μεταφορικά: οι κλέφτες, οι μαφιόζοι) που μας ληστεύουν κάθε μέρα.

3. Με το πέρας του εμφυλίου πολέμου, φαίνεται πως πολλοί δε γνωρίζετε ότι ήταν οι ανθρακωρύχοι που εργάζονταν μια επιπλέον ώρα αμισθί κάθε μέρα για πολύ καιρό, ώστε να αποκαταστήσουν τις καταστροφές του φρανκισμού στη χώρα, όταν στα ίδια μας τα σπίτια δεν είχαμε καλά-καλά να φάμε.

4. Το έτος 1962, οι ανθρακωρύχοι ξεκίνησαν μιαν απεργία που εξαπλώθηκε σ’ όλη την Ισπανία, και στην οποία κατακτήθηκαν πολλά απ’ τα δικαιώματα που όλοι οι ισπανοί έχουμε σήμερα και προσπαθούν να μας τα πάρουν πίσω. Στην απεργία αυτή, είχαμε πολλούς τραυματίες, συλληφθέντες, πεινασμένους και εξορισμένους σε άλλες επαρχίες της Ισπανίας, μακριά απ’ τις οικογένειές τους, που άρχισαν να επιστρέφουν μόλις το 1980.

5. Όσον αφορά την πρόωρη συνταξιοδότηση, είναι μύθος πως οι ανθρακωρύχοι βγαίνουν στη σύνταξη στα 40, με εφάπαξ ανάλογο του να πιάναμε τον πρώτο λαχνό στο λαχείο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, οι άνθρωποι που συνταξιοδοτούνται νωρίς έχουν ήδη προκαταβάλει 50% αυξημένες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, ούτως ώστε για κάθε διετία εργασίας, πληρώνουν εισφορές για ένα ακόμη έτος, έτσι για παράδειγμα, εγώ που εργάστηκα 25 χρόνια, έχω πληρώσει κοινωνική ασφάλιση για 37μισυ χρόνια. Πιστεύει κανείς από σας ότι θα ήθελε να πληρώνει όσα εμείς σ’ αυτήν την κοινωνική ασφάλιση;

(περισσότερα…)

Άμεση απελευθέρωση των 5 κουβανών πατριωτών

Ιουνίου 23, 2012

Την άμεση απελευθέρωση των κουβανών πατριωτών Αντόνιο Γκερρέρο, Φερνάντο Γκονζάλες, Ραμόν Λαμπανίνιο, Χερνάντο Ερνάντες και Ρενέ Γκονζάλες που κρατούνται σχεδόν 14 χρόνια σε φυλακές υψίστης ασφαλείας των ΗΠΑ ζητούν από τον πρόεδρο των ΗΠΑ 14 έλληνες πανεπιστημιακοί καθηγητές.

Στην επιστολή τους προς τον Μπάρακ Ομπάμα, οι έλληνες καθηγητές σημειώνουν:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ

Τις 12 του Σεπτέμβρη 2012 συμπληρώνται δεκατέσσερα χρόνια παράνομης και αυθαίρετης κράτησης των πέντε Κουβανών πατριωτών στις ΗΠΑ.

Οι Αντονιο Γκερρέρο, Φερνάντο Γκονζάλες, Ραμόν Λαμπανίνιο, Χερνάντο Ερνάντες και Ρενέ Γκονζάλες είχαν ως αποστολή τη συλλογή πληροφοριών μόνο ανάμεσα στην τρομοκρατική αντικουβανική μαφία που δρα στις ΗΠΑ, με σκοπό τη ματαίωση των σχεδιαζόμενων πράξεων δολιοφθοράς που προετοίμαζε εναντίον της πατρίδας τους. Το 1998 το FBI προέβη στη σύλληψή τους με την κατηγορία της «Συνωμοσίας για Κατασκοπεία» και της εισόδου στη χώρα με τη χρήση πλαστών εγγράφων. Όλοι καταδικάστηκαν στις υψηλότερες προβλεπόμενες ποινές μέχρι και δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη και οδηγήθηκαν στη συνέχεια σε φυλακές «υψίστης ασφαλείας» πέντε διαφορετικών πολιτειών της χώρας. Οι αιτήσεις παροχής βίζας των συζύγων των δύο από τους πέντε κρατούμενους προκειμένου να τους επισκεφθούν απορρίφθηκαν κατ’ επανάληψη. Παραμένουν στη φυλακή παρά το γεγονός ότι έχει καταπέσει πλήρως το κατηγορητήριο.

Καταγγέλλουμε τις αυθαίρετες και αντίθετες με τους Διεθνείς Κανόνες Δικαιωμάτων του Ανθρώπου συνθήκες σύλληψης, κράτησης, διεξαγωγής των δικών, φυλάκισης και ποινών που τους επιβλήθηκαν.

Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση των πέντε Κουβανών πατριωτών.

(περισσότερα…)

20 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

Ιουνίου 20, 2012

Ποιος θυμάται το Νταντάμπ;*

Πηγή: TVXS

Της Ρεβέκας  Παπαδοπούλου


Η Αμίνα έφτασε στο Νταντάμπ το 1992, όταν ήταν ενός έτους. Γεννημένη στο Αφμαντόου της Σομαλίας, έφυγε από τη χώρα της για να γλιτώσει από τη βία, την ξηρασία και την έλλειψη τροφής. Στον καταυλισμό των προσφύγων συγκατοικεί με τον άντρα της, την μικρή της κόρη και άλλα 12 μέλη της εκτεταμένης οικογένειάς της.

Η Αμίνα πιστεύει ότι πολλά θα μπορούσαν να γίνουν για να βελτιωθεί η κατάσταση στα στρατόπεδα: ο συνωστισμός, η έλλειψη νερού και τροφής, η κατάσταση των καταλυμάτων, οι ελάχιστα εκπαιδευμένοι δάσκαλοι στα δημοτικά σχολεία των καταυλισμών… Συχνά φοβάται που ζει εδώ: οι επιθέσεις από ληστές, οι λεηλασίες και οι βιασμοί είναι καθημερινότητα.

Εδώ και 20 χρόνια δεν βγήκε ποτέ από τον καταυλισμό. Πιστεύει ότι αν είχε καταφέρει να συνεχίσει την εκπαίδευσή της θα είχε ένα καλύτερο μέλλον. Τώρα, η μόνη της ελπίδα είναι να καταφέρει να εγκατασταθεί σε μια άλλη χώρα.

Εδώ και δύο δεκαετίες, η Σομαλία ταλανίζεται από εσωτερικές ένοπλες συγκρούσεις. Η ξηρασία και η εντεινόμενη από το 2011 βία απλώς ήρθαν να επιδεινώσουν μια ήδη απελπιστική κατάσταση. Εκατοντάδες χιλιάδες Σομαλοί εκτοπίζονται μέσα στην ίδια τους τη χώρα ή διαφεύγουν σε γειτονικές χώρες για να γλιτώσουν.

Το 2011, περίπου 200.000 άνθρωποι έφτασαν στο Νταντάμπ, σε μια βορειοανατολική επαρχία της Κένυας, ανεβάζοντας τον πληθυσμό των καταυλισμών που υπάρχουν εκεί σχεδόν στο μισό εκατομμύριο. Οι καταυλισμοί αυτοί αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανεπαρκείς για να υποστηρίξουν μια τόσο πολυάριθμη εισροή ανθρώπων. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι νεοαφιχθέντες υπέφεραν από σοβαρότατη έλλειψη νερού, τροφής, καταλύματος και ιατρικής περίθαλψης. Μόνο από ον Ιούλιο κατάφεραν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις να ανταποκριθούν σωστά στις τεράστιες ανάγκες των προσφύγων.

Αλλά και μετά ακόμη, εκδηλώθηκαν επιδημίες ιλαράς και χολέρας, με περισσότερα από 1500 κρούσματα ιλαράς μεταξύ των προσφύγων, όλων των ηλικιών. Στο πρόγραμμα ψυχικής υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα –ένα από τα πολλά προγράμματα που λειτουργεί η οργάνωση στο Nταντάμπ- έλαβαν περίθαλψη περισσότεροι από 1500 ασθενείς ενώ σήμερα διεξάγονται περισσότερες από 700 εξετάσεις ψυχικής υγείας κάθε μήνα.

(περισσότερα…)